Q.S अल-कियामह (اَلْقِيَامَة) - 40 आयतांची संख्या

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

मी न्यायदिनावर शपथ घेतो,

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

आणि मी त्या आत्म्यावर शपथ घेतो जो सदैव पश्चात्तापात असतो.

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

माणूस असा विचार करतो की आम्ही त्याच्या हाडांना पुन्हा एकत्र करणार नाही?

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

(नक्कीच) आम्ही त्याच्या बोटांना पूर्णपणे परत आणू शकतो.

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

पण माणूस पाप करणे सुरू ठेवतो.

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

तो विचारतो, 'कियamatचा दिवस कधी येणार?'

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

मग जेव्हा डोळे (भीतीने) विस्फारित होतील,

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

आणि चंद्र आपली प्रकाशशक्ती गमावून बसेल,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

मग सूर्य आणि चंद्र एकत्र जमवले जातील,

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

त्या दिवशी मनुष्य म्हणेल, 'मी कुठे पळून जाऊ?'

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

नाही! तिथे कोणतेही आश्रयस्थान नाही!

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

त्या दिवशी परत जाणे फक्त तुमच्या पालनहार कडेच आहे.

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

त्या दिवशी लोकांना त्यांच्या कृत्यांची आणि त्यांनी दुर्लक्ष केलेल्या गोष्टींची घोषणा केली जाईल.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

मनुष्य स्वतःच्या विरुद्ध साक्ष देईल,

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

जरी ते बहाने करत असले तरीही.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

[त्याचे पठण] घाईघाईने करण्यासाठी आपली जीभ हलवू नकोस.

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

खरेतर, आम्हीच ते अवतरले आहे, आणि खरेतर, आम्हीच त्याचे रक्षण करणार आहोत.

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

म्हणून जेव्हा आम्ही ते पठण करतो, तेव्हा त्याचे पठण अनुसरण कर.

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

मग खरंच, त्याचे स्पष्टीकरण देणारे आम्हीच आहोत.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

कदापि नाही! तुम्हाला (अविश्वासूंना) क्षणभंगुर जीवन (या जगाचे) आवडते,

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

आणि तुम्ही परलोक दुर्लक्षित करता.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

त्या दिवशी (विश्वासूंचे) चेहरे प्रसन्न असतील,

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

तेव्हा ते आपल्या पालनहाराला पाहतील.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

आणि त्या दिवशी अविश्वासूंचे चेहरे उदास असतील,

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

त्यांना खात्री होईल की एक भयंकर शिक्षा येत आहे.

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

कदापि नाही! जेव्हा आत्मा घशापर्यंत पोहोचतो,

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

आणि त्याला विचारले जाते, 'कोण बरे करू शकतो?'

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

आणि त्याला ठाऊक असते की हा (जगापासून) विभक्त होण्याचा वेळ आहे,

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

आणि गुडघे एकमेकात गुंतलेले असतात,

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

त्या दिवशी त्याला त्याच्या प्रभूंकडे आणले जाईल.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

मग त्याने (कुरआनवर) विश्वास ठेवला नाही आणि नमाजही केली नाही,

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

पण त्याने नाकारले आणि (सत्यापासून) पराभूत झाला,

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

मग तो गर्विष्ठपणे आपल्या कुटुंबाकडे परतला.

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

धिक्कार आहे तुम्हाला (माणसांनो)! तुम्हाला धिक्कार (पुन्हा)!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

मग तुम्हाला धिक्कार (पुन्हा)! मग तुम्हाला धिक्कार (पुन्हा)!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

माणूस असा विचार करतो का की त्याला एकटेच सोडले जाईल (जवाबदाऱ्याशिवाय)?

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

तो शुक्राणूचा एक थेंब नव्हता का जो (गर्भाशयात) टाकण्यात आला,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

मग ती थेंब रक्ताचा गोळा बनली, आणि अल्लाहने तिची निर्मिती केली व तिला परिपूर्ण केले,

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

मग त्याने त्यापासून एक जोडी बनवली, नर आणि मादी.

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

जो हे करतो, तो मृत्यूला जीव देऊ शकत नाही का?