Q.S अल-क़सस (اَلْقَصَص) - 88 आयतांची संख्या

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

थस्‌ सिन मीम.

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

हे पुस्तकाचे (कुरआनचे) आयत आहेत जे स्पष्ट आहेत (अल्लाहकडून).

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

आम्ही तुम्हाला मूसा आणि फिरऔनची काही कथा सत्यनिष्ठेने वाचून दाखवतो, त्या लोकांसाठी जे विश्वास ठेवतात.

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

निःसंशय, फाराऊनने त्या भूमीत अत्याचार केला आणि तिथल्या लोकांना गटांमध्ये विभागले. त्याने त्यांच्या एका गटावर (इझरायलच्या लोकांवर) अत्याचार केला, त्यांच्या मुलांना ठार मारले आणि मुलींना जिवंत सोडले. खरोखरच, तो भ्रष्ट करणाऱ्यांपैकी होता.

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

आणि आम्ही त्या लोकांवर उपकार करायचा होता ज्यांना त्या भूमीत (इजिप्त) अत्याचार सहन करावा लागला, आणि त्यांना त्या भूमीचे नेते व वारसदार बनवायचे होते.

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

आणि आम्ही त्यांना त्या भूमीत स्थिर केले आणि फiraऊन, हामान व त्यांच्या सैन्यासमोर ते दाखवले ज्याची त्यांना नेहमीच भीती वाटत असे.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

आणि आम्ही मूसाच्या आईला प्रेरणा दिली, 'त्याला दूध पाजा, आणि जेव्हा तुला त्याच्याबद्दल भीती वाटेल, तेव्हा त्याला नदीत टाक. आणि घाबरू नकोस आणि दु:खी होऊ नकोस, कारण आम्ही त्याला तुझ्याकडे परत आणू आणि त्याला संदेशवाहकांपैकी एक करू.'

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

मग त्याला फारूनाच्या घराण्याने वाढवले, जेणेकरून तो त्यांच्यासाठी शत्रू आणि दुःखाचे कारण बनेल. खरोखरच, फारून, हामान आणि त्यांची सेना अत्याचारी होते.

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

आणि फारूनाच्या पत्नीने म्हटले, 'तो माझ्या आणि तुमच्या दोघांच्या डोळ्यांचा तारा आहे. त्याला मारू नका; कदाचित तो आपल्याला उपयुक्त ठरेल, किंवा आपण त्याला मुलगा म्हणून दत्तक घेऊ,' आणि ते त्याबद्दल अनभिज्ञ होते.

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

आणि मूसाची आई व्यग्र झाली. खरंच, जर आम्ही तिचे हृदय दृढ केले नसते, तर ती (मूसाबद्दलचे रहस्य) उघड करून टाकणार होती, जेणेकरून ती श्रद्धाळू (अल्लाहच्या वचनावर विश्वास ठेवणाऱ्या) लोकांपैकी एक ठरली असती.

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

आणि तिने (मोशेच्या आईने) मोशेच्या बहिणीला म्हटले, 'त्याच्या मागे जा.' मग तिने त्यांना न कळता दूरून त्यावर नजर ठेवली.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

आणि आम्ही त्याला (मोशेला) पूर्वी दूध पाजणाऱ्या स्त्रियांकडून दूध पाजण्यापासून रोखले; मग त्याच्या बहिणीने म्हटले, 'मी तुम्हाला एक कुटुंब दाखवून देऊ का जे त्याची काळजी घेईल आणि त्याची चांगली देखभाल करेल?'

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

म्हणून आम्ही त्याला (मोशेला) त्याच्या आईकडे परत पाठवले, जेणेकरून तिचे हृदय आनंदित होईल आणि तिला दु:ख होणार नाही, आणि जेणेकरून तिला हे कळेल की अल्लाहचे वचन खरे आहे, परंतु त्यापैकी बहुतेकांना हे माहित नाही.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

आणि जेव्हा तो (मोशे) परिपक्व झाला आणि पूर्णपणे विकसित झाला, तेव्हा आम्ही त्याला शहाणपण (प्रवक्तृत्व) आणि ज्ञान प्रदान केले. आणि अशा प्रकारे आम्ही चांगले करणाऱ्यांना प्रतिफळ देतो.

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

आणि तो (मोशे) शहरात (मेम्फिस) प्रवेश केला, जेव्हा तिथले लोक असावधान होते, आणि त्याला तिथे दोन माणसे लढताना दिसली; एक त्याच्या लोकांपैकी (इस्त्राएलचे लोक) आणि दुसरा त्याच्या शत्रूंपैकी (फिराऊनचे लोक). त्याच्या स्वतःच्या लोकांपैकी एका माणसाने शत्रूच्या बाजूच्या माणसाविरुद्ध मदत मागितली, म्हणून मोशेने त्याला मारले आणि त्याचा शत्रू ठार झाला. मोशे म्हणाले, 'हे शैतानाचेच काम आहे. खरंच, तो (शैतान) एक स्पष्ट शत्रू आहे जो मार्गभ्रष्ट करतो.'

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

त्याने प्रार्थना केली, 'माझ्या प्रभू, मी स्वतःवर अन्याय केला आहे, त्यामुळे मला क्षमा करा.' मग त्याने त्याला क्षमा केली. खरोखरच, अल्लाह क्षमाशील, दयाळू आहे.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

त्याने (मोशेने) म्हटले, 'अरे माझ्या प्रभू, तू मला जी कृपा दिली आहे, तिच्या जोरावर मी कधीच अन्याय करणाऱ्यांचा साथीदार होणार नाही.'

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

म्हणून तो (मोशे) शहरात (त्याच्या कृत्यांच्या परिणामाची वाट पाहत) घाबरला होता, तेव्हा अचानक काल ज्याने त्याची मदत मागितली होती, त्या माणसाने पुन्हा मदतीसाठी ओरड केली. मोशेने त्याला म्हटले, 'तू खरोखरच एक मार्गभ्रष्ट व्यक्ती आहेस (ज्याची मार्गभ्रष्टता स्पष्ट आहे).'

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

मग जेव्हा मूसा आपल्या शत्रूला (जो परत मदत मागायला आला होता) पकडणार होता, तेव्हा त्याचा शत्रू म्हणाला, 'अरे मूसा, तू काल एका माणसाला मारलेस तसा मला मारण्याचा विचार करतोस का? तू पृथ्वीवर शांतता प्रस्थापित करणारा किंवा शांतता आणणारा होऊ इच्छित नाहीस.'

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

आणि शहराच्या दूरच्या टोकावरून एक माणूस धावत आला आणि म्हणाला, 'अरे मोशे, लोकांचे नेते तुला ठार मारण्याचा कट रचत आहेत, म्हणून (हे शहर) सोडून जा, कारण मी तुला चांगला सल्ला देणाऱ्यांपैकी एक आहे.'

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

म्हणून मूसा भीतीने शहर सोडून गेला, आपल्या कर्मांच्या परिणामाची वाट पाहत आणि प्रार्थना करत, 'अरे माझ्या प्रभू, मला अन्यायी लोकांपासून वाचव.'

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

आणि जेव्हा तो (मोशे) मद्यानच्या भूमीकडे वळला, तेव्हा त्याने (आपल्या हृदयात) प्रार्थना केली, 'माझ्या प्रभूने मला योग्य मार्गावर मार्गदर्शन करावे.'

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

आणि जेव्हा तो (मोशे) मद्यानच्या भूमीतील पाण्याच्या स्रोतावर पोहोचला, तेव्हा त्याला तिथे पाणी काढत असलेल्या लोकांचा एक गट आढळला. आणि त्याने त्यांच्या मागे दोन स्त्रियांना (त्यांच्या पशुधनाला) पाणी देत थांबवलेले पाहिले. मूसा म्हणाले, 'तुमची (या परिस्थितीत) काय अडचण आहे?' त्या दोघींनी उत्तर दिले, 'गवळी त्यांच्या पशुधनाला घरी परत न घेऊन येईपर्यंत आम्ही पाणी ओढू शकत नाही, आणि आमचा वडील वृद्ध आहेत.'

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

मूशेंनी त्यांच्या पशुधनाला पाणी दिले, मग सावलीत परत येऊन प्रार्थना केली, 'हे माझ्या प्रभू, तू मला जे काही चांगले देशील, त्याची मला गरज आहे.'

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

मग त्या दोन स्त्रियांपैकी एक लाजत लाजत मोशे यांच्याकडे आली आणि म्हणाली, 'माझे वडील तुम्हाला बोलावतात, जेणेकरून तुम्ही आमच्या जनावरांना पाणी दिले त्याबद्दल ते तुम्हाला पारितोषिक देतील.' जेव्हा मूसा त्यांच्या वडिलांकडे (शुऐब) गेले आणि त्यांना घडलेल्या गोष्टीची कथा सांगितली, तेव्हा त्यांनी (शुऐब) म्हटले, 'भीती करू नकोस. तू अन्यायापासून वाचला आहेस.'

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

त्या दोन स्त्रियांपैकी एका स्त्रियेने म्हटले, 'अहो वडील, त्याला नोकर म्हणून कामावर घ्या. खरोखरच, नोकर म्हणून घेण्यासाठी सर्वोत्तम व्यक्ती म्हणजे जो बळकट आणि विश्वासू असेल.'

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

त्याने (शुऐबने) म्हटले, 'खरोखरच, मी तुझी लग्नपत्रिका माझ्या दोन मुलींपैकी एकाशी करण्याचा विचार करतो, या अटीवर की तू माझ्यासाठी आठ वर्षे काम करशील, आणि जर तू दहा वर्षे पूर्ण केलीस, तर ती तुझी कृपा असेल, त्यामुळे माझ्यावर ओझे टाकू नकोस. आणि जर अल्लाहने इच्छिते केले, तर तू मला नीतिमान लोकांमध्ये पाहशील.'

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

त्याने (मोशेने) म्हटले, 'हा माझ्या आणि तुझ्यातील करार आहे. या दोन अटींपैकी जी मी पूर्ण करीन, त्यानंतर माझ्यावर कोणताही हक्क राहणार नाही. आणि अल्लाह आमच्या बोलण्याचा साक्षीदार आहे.'

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

मग जेव्हा मूसा ठरलेल्या मुदतीची पूर्तता करून आपल्या कुटुंबासह निघाला, तेव्हा त्याने पर्वताच्या कडेला एक आग दिसली. त्याने आपल्या कुटुंबाला म्हटले, 'इथेच थांबा, कारण मला एक आग दिसते; कदाचित मी तिथून तुम्हाला काही बातमी आणू शकेन किंवा उब घेण्यासाठी जळती काडी आणू शकेन.'

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

जेव्हा तो त्याच्याजवळ पोहोचला, तेव्हा त्याला दऱ्याच्या उजव्या बाजूने, एका पवित्र ठिकाशाहून, एका झाडातून हाक मारण्यात आली, 'अरे मूसा! खरोखरच, मीच अल्लाह, जगांचा प्रभु आहे.'

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

आणि तुझा काठी खाली फेक! मग जेव्हा त्याने ती झपाट्याने सरपटणाऱ्या सापासारखी हलताना पाहिली

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

तुझा हात तुझ्या छातीत घाल, तो निर्दोष पांढरा (उजळलेला) होऊन बाहेर येईल, आणि जेव्हा तुला भीती वाटेल तेव्हा तुझे हात तुझ्या छातीशी जोडा. ही तुझ्या प्रभू कडून (तू दाखवशील अशी) दोन चिन्हे आहेत, फिरऊन आणि त्याच्या सरदारांना दाखवण्यासाठी. खरोखरच, ते मर्यादेपलीकडे जाणारे लोक आहेत.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

त्याने (मोशेने) म्हटले, 'अरे माझ्या प्रभू, मी तर त्यांच्या लोकांपैकी एका माणसाचा खून केला आहे, आणि मला भीती आहे की ते माझा खून करतील.'

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

आणि माझा भाऊ हारून, तो माझ्यापेक्षा अधिक प्रभावी बोलणारा आहे, म्हणून मला मदत करण्यासाठी त्याला माझ्यासोबत पाठव. खरोखरच, मला भीती आहे की ते मला नाकारतील.

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

अल्लाहने सांगितले, 'आम्ही तुझ्या भावाच्या साहाय्याने तुम्हाला मदत करू आणि तुम्हाला दोघांनाही महान सामर्थ्य देऊ, ज्यामुळे ते तुम्हाला स्पर्श करू शकणार नाहीत. आमच्या चमत्कारांसह जा, तू आणि तुझे अनुयायी विजयी व्हाल.'

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

मग जेव्हा मूसा त्यांच्याकडे आमची स्पष्ट चिन्हे घेऊन आला, तेव्हा त्यांनी म्हटले, 'हे तर फक्त रचलेले जादू आहे, आणि आम्ही आमच्या पूर्वजांमध्ये याबद्दल कधीही ऐकले नाही.'

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

मूसा म्हणाले, 'माझ्या प्रभूला उत्तम माहिती आहे की कोणी त्याच्या मार्गदर्शनास पात्र आहे आणि परलोकमध्ये कोणाचा चांगला शेवट होईल. खरोखरच, अत्याचारींना यश मिळणार नाही.'

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

आणि फिरऊन म्हणाला, 'अरे माझ्या लोकांच्या सरदारांनो! मला माझ्याशिवाय तुमच्यासाठी दुसरा कोणताही देव माहीत नाही. म्हणून, अरे हामान, मातीचा एक उंच मनोरा माझ्यासाठी बांध, जेणेकरून मी मूसाच्या देवाला पाहू शकेन. आणि खरोखरच, मी शंका करणाऱ्यांपैकी आहे.'

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

आणि त्याने आणि त्याच्या सैन्याने पृथ्वीवर अन्यायाने अहंकार केला, आणि त्यांना वाटले की ते आमच्याकडे परत येणार नाहीत.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

म्हणून आम्ही त्याला आणि त्याच्या सैन्याला शिक्षा दिली, आणि आम्ही त्यांना समुद्रात टाकले. तर पाहा की अत्याचारी लोकांचा शेवट कसा झाला.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

आणि आम्ही त्यांना असे नेते बनवले जे लोकांना नरकाकडे बोलावतात, आणि पुनरुत्थानाच्या दिवशी त्यांना मदत केली जाणार नाही.

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

आणि आम्ही या जगात त्यांच्यावर शाप घातला आहे, आणि पुनरुत्थानाच्या दिवशी ते त्या लोकांपैकी असतील जे (अल्लाहच्या दयेपासून) दूर ठेवले जातील.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

आणि खरोखरच, आम्ही मूसा यांना पूर्ववर्ती लोकांना नष्ट केल्यानंतर पुस्तक (तौरात) दिले, मानवजातीसाठी प्रकाश, मार्गदर्शन आणि दया म्हणून, जेणेकरून ते स्मरण करतील.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

आणि जेव्हा आम्ही मूसा यांना आज्ञा दिली तेव्हा तुम्ही (मुहम्मद) दऱ्याच्या पश्चिमेकडील बाजूला उपस्थित नव्हता, आणि तुम्ही त्याचे साक्षीदारही नव्हता.

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

परंतु आम्ही अनेक पिढ्या उभ्या केल्या, आणि त्यांच्यावर दीर्घ काळ गेला, आणि तू मद्यानच्या लोकांबरोबर राहत नव्हतास, त्यांना आमची आयते पठण करत, परंतु आम्ही तुला पाठवले आणि आम्ही तुझ्यावर (आयते) अवतरले.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

आणि जेव्हा आम्ही मूसाला आपले आदेश दिले, तेव्हा तुम्ही त्या पर्वतावर नव्हता, परंतु तुमच्या प्रभूच्या कृपेने (आम्ही हे प्रकट केले), जेणेकरून तुम्ही अशा लोकांना चेतावणी द्याल ज्यांना तुमच्यापूर्वी कोणीही चेतावणी दिलेली नाही, जेणेकरून ते स्मरण ठेवतील.

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

आणि जेणेकरून ते असे म्हणू नयेत की, जेव्हा त्यांच्या कृत्यांसाठी त्यांना शिक्षा येईल, 'अरे आमच्या पालनहारा, तू आम्हाला एक प्रेषित का पाठवला नाहीस, जेणेकरून आम्ही तुझ्या आयतांचे अनुसरण करतो आणि विश्वास ठेवणार्‍यांपैकी होतो?'

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

मग जेव्हा आमच्याकडून सत्य (कुरआन) त्यांच्याकडे आले, तेव्हा ते म्हणाले, 'त्याला ते का देण्यात आले नाही जे मूसा यांना पूर्वी देण्यात आले होते?' त्यांनी पूर्वी मूसा यांना जे देण्यात आले त्यावर विश्वास ठेवला नाही का? त्यांनी म्हटले, 'हे तर दोन जादूगार आहेत जे एकमेकांना मदत करतात.' आणि त्यांनी असेही म्हटले, 'नक्कीच, आम्ही यापैकी कोणत्याही गोष्टीवर विश्वास ठेवत नाही.'

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

म्हणा, 'माझ्याकडे अल्लाहकडून असे कोणतेही पुस्तक (धर्मग्रंथ) आणा जे या दोन्ही (तौरात आणि कुरआन) पेक्षा अधिक मार्गदर्शन करणारे असेल, आणि जर तुम्ही खरे आहात तर मी त्याचे पालन करीन.'

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

परंतु जर ते तुम्हाला उत्तर देत नाहीत, तर जाणून घ्या की ते फक्त त्यांच्या इच्छांचेच अनुसरण करतात. आणि अल्लाहकडून कोणताही मार्गदर्शन नसताना आपल्या इच्छांची पाळणा करणाऱ्यापेक्षा अधिक भटकलेला कोण आहे? खरोखरच, अल्लाह अत्याचारी लोकांना मार्गदर्शन करत नाही.

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

आणि खरोखरच, आम्ही त्यांना शब्द (कुरआन) पोहोचवले आहेत, जेणेकरून ते याची आठवण ठेवतील.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

ज्यांना आम्ही कुरआनापूर्वी पुस्तक दिले होते, ते त्यावर विश्वास ठेवतात.

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

आणि जेव्हा ते त्यांना वाचून दाखवले जाते, तेव्हा ते म्हणतात, 'आम्ही त्यावर विश्वास ठेवतो. खरोखरच, कुरआन आमच्या प्रभूंकडून आलेला सत्य आहे; खरोखरच, आम्ही पूर्वीपासूनच मुसलमान होतो.'

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

त्यांना त्यांच्या संयमासाठी दुहेरी फळ मिळेल, आणि ते वाईटाला चांगुलपणाने प्रतिसाद देतात, आणि आम्ही त्यांना दिलेल्या गोष्टींपैकी खर्च करतात.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

आणि जेव्हा ते निरर्थक गोष्टी ऐकतात, तेव्हा ते त्यापासून दूर वळतात आणि म्हणतात, 'आमचे कर्म आमचे, तुमचे कर्म तुमचे. तुमच्यावर शांती राहो; आम्ही अज्ञानांना शोधत नाही.'

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

खरोखर, तुम्ही (मुहम्मद) ज्यांना प्रेम करता त्यांना मार्गदर्शन करू शकत नाही, परंतु अल्लाह ज्याला इच्छितो त्याला मार्गदर्शन करतो, आणि मार्गदर्शन स्वीकारण्यास तयार असलेल्या लोकांना तो चांगल्या प्रकारे ओळखतो.

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

आणि त्यांनी म्हटले, 'जर आम्ही तुमच्या मार्गदर्शनाचे अनुसरण केले, तर आम्हाला आमच्या भूमीतून नक्कीच निर्वासित केले जाईल.' आम्ही ती सुरक्षित आणि पवित्र ठिकाण बनवली नाही का, जिथे आम्ही सर्व प्रकारचे फळ पोषणार्थ आणतो आमच्याकडून? पण त्यापैकी बहुतेकांना माहीत नाही.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

आणि किती शहरांना आम्ही नष्ट केले, कारण ते ऐहिक आरामात रमले होते. मग त्यांच्या निवासाच्या ठिकाणी त्यांच्यानंतर फक्त थोडे लोकच उरले. आणि आम्हीच वारस आहोत.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

आणि तुमचा प्रभू शहरांना नष्ट करणार नाही जोपर्यंत त्याने त्यांच्या महानगरात एक प्रेषित पाठवला नाही जो त्यांना आमची आयत (वचन) वाचून दाखवतो; आणि आम्ही शहरांना त्यांच्या लोकांचे अत्याचार झाल्याशिवाय नष्ट केले नाही.

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

आणि तुम्हाला जे काही देण्यात आले आहे ते सांसारिक जीवनातील सुख आणि त्याची शोभा आहे; आणि अल्लाहकडे जे आहे ते अधिक चांगले आणि अधिक शाश्वत आहे. तुम्हाला समजत नाही का?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

ज्याला चांगली गोष्ट (स्वर्ग) देण्याचे वचन देण्यात आले आहे आणि मग तो ते मिळवतो, तो त्या व्यक्तीसारखा आहे का ज्याला आम्ही सांसारिक जीवनाचा आनंद दिला आहे, आणि मग पुनरुत्थानाच्या दिवशी तो त्या लोकांपैकी आहे ज्यांना (नरकात) ओढले जाते?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

आणि (याद करा) तो दिवस जेव्हा अल्लाह त्यांना बोलावून विचारेल, 'माझ्या त्या भागीदारांना तुम्ही जिथे सांगत होतात, ते कुठे आहेत?'

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

ज्यांच्यावर शिक्षा ठरविण्यात आली आहे ते म्हणतील, 'अरे आमच्या प्रभू, हेच ते लोक आहेत ज्यांना आम्ही भटकवले; आम्ही त्यांना तसंच भटकवले जसे आम्ही स्वतः भटकलो होतो. आम्ही तुझ्यासमोर स्वतःला निर्दोष घोषित करतो; त्यांनी कधीच आमची उपासना केली नाही.'

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

आणि म्हटले जाईल, 'तुमच्या साक्षीदारांना (देवतांना) पुकार करा.' मग ते त्यांना पुकारतील, परंतु ते त्यांना उत्तर देणार नाहीत आणि ते शिक्षा पाहतील. (ते) इच्छितील की काश ते मार्गदर्शन पामरासले असते.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

आणि (याद करा) तो दिवस जेव्हा अल्लाह त्यांना बोलावून विचारेल, 'प्रेषितांना तुम्ही काय उत्तर दिले होते?'

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

मग त्या दिवशी सर्व बहाने त्यांच्याकडे संपून जातील, म्हणून ते एकमेकांना विचारणारही नाहीत.

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

परंतु जे लोक पश्चात्ताप करतात, ईमान आणतात आणि चांगले कर्म करतात, कदाचित ते यशस्वी लोकांपैकी असतील.

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

आणि तुमचा प्रभू जे इच्छितो ते निर्माण करतो आणि निवडतो. त्यांची काहीच निवड नसते. अल्लाह महान आहे आणि ते ज्यांना त्याची जोडी करतात त्यापेक्षा तो खूप उंच आहे.

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

आणि तुमचा प्रभू त्यांना त्यांच्या अंत:करणात काय आहे आणि ते काय जाहीर करतात हे जाणतो.

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

आणि तोच अल्लाह आहे; त्याच्याशिवाय दुसरा कोणताही पूजनीय नाही. या संवसारात आणि परलोकमध्ये सर्व स्तुती त्याच्यासाठीच आहे, आणि सर्व न्याय त्याच्याच अधिकार क्षेत्रात आहे, आणि तुम्ही त्याच्याकडेच परत जाल.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

सांग, 'मला सांगा, जर अल्लाहने पुनरुत्थानाच्या दिवसापर्यंत रात्र तुमच्यावर सातत्याने ठेवली असती, तर अल्लाहव्यतिरिक्त कोणता देव तुम्हाला प्रकाश आणू शकतो? तुम्ही ऐकत नाही का?'

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

सांगा, 'मला सांगा, जर अल्लाहने पुनरुत्थानाच्या दिवसापर्यंत दिवस सतत ठेवला असता, तर अल्लाहव्यतिरिक्त कोणता देव तुम्हाला रात्र आणू शकतो ज्यात तुम्ही विश्रांती घेता? तुम्हाला दिसत नाही का?'

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

आणि त्याच्या कृपेने, त्याने तुमच्यासाठी रात्र आणि दिवस बनवले, जेणेकरून तुम्ही त्यात विश्रांती घेऊ शकता आणि (दिवसा) त्याच्या कृपेचा शोध घेऊ शकता आणि जेणेकरून तुम्ही कृतज्ञ होऊ शकता.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

आणि (लक्षात ठेवा) तो दिवस (जेव्हा) तो त्यांना बोलावून म्हणेल, 'ज्यांना तुम्ही माझे सहकारी म्हणत होतात, ते कुठे आहेत?'

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

आणि आम्ही प्रत्येक राष्ट्रातून एक साक्षीदार आणू, मग आम्ही (बहुदेववाद्यांना) म्हणू, 'तुमचा पुरावा आणा,' तेव्हा त्यांना कळेल की सत्य अल्लाहच आहे, आणि जे ते (अल्लाहचे साथी म्हणून) रचत होते ते त्यांच्यापासून गायब होईल.

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

नक्कीच, करुण मूसाच्या लोकांपैकी होता, परंतु त्याने त्यांच्यावर अन्याय केला, आणि आम्ही त्याला असे खजिने दिले होते ज्यांचे वजन काही बलवान पुरुषांसाठीही उचलणे कठीण झाले असते. (याद करा) जेव्हा त्याच्या लोकांनी त्याला म्हटले, 'अहंकार करू नकोस. खरोखरच, अल्लाह अहंकारी लोकांना आवडत नाही.'

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

आणि परलोकसाठी जे काही अल्लाहने तुम्हाला प्रदान केले आहे ते मागा, आणि सांसारिक जीवनातील तुमचा वाटा विसरू नका, आणि अल्लाहने तुमच्यावर जसे उपकार केले आहेत तसे तुम्हीही उपकार करा, आणि पृथ्वीवर फसाद करू नका. खरोखरच, अल्लाह फसाद करणाऱ्यांना आवडत नाही.

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

त्याने (करून) म्हटले, 'मला हे संपत्ती फक्त माझ्या ज्ञानामुळेच मिळाली आहे.' त्याला हे माहीत नव्हते का की अल्लाहने त्याच्यापूर्वी अशा राष्ट्रांना नष्ट केले होते जे त्याच्यापेक्षा अधिक बळकट होते आणि ज्यांनी अधिक संपत्ती जमा केली होती? आणि अपराधींना त्यांच्या पापांबद्दल विचारले जाणार नाही.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

मग तो आपल्या ऐश्वर्याचा दिखावा करीत आपल्या लोकांकडे निघाला. ज्यांना सांसारिक जीवनाची लालसा होती, त्यांनी म्हटले, 'काश! आम्हालाही ते मिळाले असते जे करुणला मिळाले आहे! खरोखरच, तो अत्यंत भाग्यवान आहे.'

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

आणि ज्यांना ज्ञान देण्यात आले होते त्यांनी (त्यांना) म्हटले, 'तुमचे वाईट झाले! मुसलमान होऊन सत्कर्म करणाऱ्यांसाठी अल्लाहचा पुरस्कार अधिक चांगला आहे, आणि तो फक्त संयमी लोकांनाच मिळतो.'

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

मग आम्ही त्याला आणि त्याच्या घराला जमिनीत गाडून टाकले. त्याला अल्लाह व्यतिरिक्त मदत करणारा कोणताही गट नव्हता, आणि तो स्वतःची मदत करू शकणाऱ्यांपैकीही नव्हता.

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

आणि ज्यांना काल त्याच्या पदाची इच्छा होती, ते (इतरांना) म्हणाले, 'अरेरे! अल्लाह खरोखरच सत्याशी आहे. तो आपल्या सेवकांपैकी ज्याला इच्छितो त्यासाठी उपजीविका वाढवतो आणि मर्यादित करतो. जर अल्लाहने आपल्यावर आपली कृपा केली नसती, तर तो आम्हालाही बुडवून टाकला असता. हाय रे! हे खरे आहे, अविश्वासू खरोखरच दुर्दैवी आहेत.'

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

परलोक आम्ही त्या लोकांसाठी बनवले आहे जे दिखावा करायला किंवा पृथ्वीवर फसाद पसरवायला इच्छित नाहीत. आणि चांगला शेवट धर्मपरायण लोकांसाठी आहे.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

जो कोणी चांगले करतो, तर त्यासाठी त्याचे चांगले फळ आहे; आणि जो कोणी वाईट करतो, तर वाईट करणाऱ्यांना त्याचे फळ फक्त (त्यांच्या कृत्यांच्या) समतुल्य.

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

निःसंशय, ज्याने तुमच्यावर कुरआन अनिवार्य केले आहे, तो तुम्हाला नक्कीच तुमच्या परतीच्या ठिकाणी परत नेईल. सांग, 'माझ्या पालनहर्‍याला मार्ग पाळणारे आणि स्पष्ट चुका करणारे माहीत आहेत.'

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

'आणि तुम्ही कधीच अपेक्षा केली नव्हती की तुमच्यावर कुरआन अवतरित होईल, परंतु ते तुमच्या पालनहर्‍याकडून एक महान दया म्हणून अवतरित झाले, म्हणून कधीच अविश्वासूंचे सहाय्यक होऊ नका.'

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

आणि जेव्हा अल्लाहचे वचन (आयत) तुझ्यावर अवतरित झाले आहेत, तेव्हा ते (अविश्वासी) तुला त्यापासून रोखू देऊ नकोस, आणि लोकांना आपल्या प्रभूंकडे बोलाव, आणि अल्लाहसोबत इतरांना भागीदार मानणाऱ्यांपैकी कधीही होऊ नकोस.

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

आणि अल्लाहशिवाय इतर कुठल्याही देवाची उपासना करू नकोस. तो शिवाय दुसरा देव नाही. अल्लाहशिवाय सर्व काही नाश पावेल. सर्व न्याय त्याच्याच अधिकारक्षेत्रात आहे, आणि तुम्ही त्याच्याकडेच परत जाल.