Q.S अल-कहफ (اَلْكَهْف) - 110 आयतांची संख्या

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

सर्व स्तुती अल्लाहचीच आहे, ज्याने आपल्या सेवकाला (पवित्र कुरआन) ग्रंथ प्रकट केला आणि तो वाकडा केलेला नाही;

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

एक सरळ मार्गदर्शन म्हणून, त्याच्याकडून होणाऱ्या कठोर शिक्षेची चेतावणी देण्यासाठी आणि चांगले कर्म करणाऱ्या श्रद्धाळूंना ते चांगले फळ मिळेल अशी शुभवार्ता देण्यासाठी,

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

ज्यात ते सदैव राहतील.

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

आणि जे म्हणतात, "अल्लाहने पुत्र घेतला आहे," त्यांना सावध करण्यासाठी.

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

त्यांना त्याबद्दल काहीच ज्ञान नाही, आणि त्यांच्या पूर्वजांनाही नव्हते. त्यांच्या तोंडातून निघणारी शब्दं किती वाईट आहेत; ते फक्त खोटे बोलतात.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

कदाचित तू (मुहम्मद) त्यांच्यापासून पराभूत होऊन दु:खाने स्वतःला नष्ट करशील, जर ते (या कुरआनावर) विश्वास ठेवले नाहीत तर.

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

खरोखरच, आम्ही पृथ्वीवर असलेल्या गोष्टींना तिचे शोभायमान बनवले आहे, जेणेकरून आम्ही त्यांची परीक्षा घेऊ की त्यापैकी कोणत्या कर्मात सर्वोत्तम आहेत.

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

आणि आम्ही नक्कीच त्याच्या वरच्या भागाला एक सुका, निर्जीव भूमी बनवू.

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

तुम्हाला वाटते का की गुहेतील लोक आणि त्या लेखातील लोक आमच्या आश्चर्यकारक चिन्हांमध्ये आहेत?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(याद करा) जेव्हा तरुणांनी गुहेत आश्रय घेतला आणि प्रार्थना केली, "अरे आमच्या पालनहारा, आम्हाला आपल्याकडून दया दे आणि आमच्या व्यवहारात योग्य मार्ग दाखव."

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

म्हणून आम्ही गुहेत अनेक वर्षांसाठी त्यांच्या कानांवर शिक्कामोर्तब केले.

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

मग आम्ही त्यांना जागं केलं, जेणेकरून आम्हाला कळू शकेल की त्या दोन गटांपैकी कोणी अधिक अचूक गणना केली होती की ते किती काळ (गुहेत) राहिले होते.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

आम्ही ही कथा तुला (मुहम्मद) सत्यपणे सांगतो. खरंच, ते तरुण होते जे त्यांच्या प्रभूवर श्रद्धा ठेवत होते, आणि आम्ही त्यांना मार्गदर्शन वाढवलं.

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

आणि जेव्हा ते उभे राहिले तेव्हा आम्ही त्यांच्या हृदयाला बळ दिले, आणि त्यांनी म्हटले, "आमचा प्रभू म्हणजे आकाश आणि पृथ्वीचा प्रभू आहे; आम्ही त्याच्याशिवाय इतर कुठल्याही देवतेला पुकारणार नाही. खरंच, जर आम्ही तसे केले असते, तर आम्ही सत्यापासून खूप दूर काहीतरी बोलत असतो."

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

आमच्या लोकांनी त्या व्यतिरिक्त इतरांना देव मानले आहेत. ते त्यांच्या श्रद्धेसाठी ठोस पुरावा का मांडत नाहीत? अल्लाहविरुद्ध खोटे आरोप रचणाऱ्यांपेक्षा अधिक अन्यायी कोण आहे?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

आणि जेव्हा तुम्ही त्यांना आणि अल्लाह व्यतिरिक्त ज्यांची ते उपासना करतात त्यांना सोडून देता, तेव्हा गुहेत आश्रय घ्या; मग तुमचा प्रभू आपल्या कृपेचा काही भाग तुमच्यावर ढाळेल आणि तुमच्या कामांसाठी तुम्हाला काही उपयोगी गोष्ट देईल.

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

आणि तुम्ही सूर्य उगवताना त्यांच्या गुहेपासून उजवीकडे वळलेला पाहाल, आणि तो मावळताना त्यांच्यापासून डावीकडे वळून जाईल, तेव्हा ते गुहेत एका प्रशस्त जागेत असतील. ही अल्लाहच्या चिन्हांपैकी एक आहे. ज्याला अल्लाह मार्ग दाखवतो तो मार्ग पावतो; आणि ज्याला तो मार्ग चुकवतो, त्याच्यासाठी तू मार्गदर्शक सापडणार नाहीस.

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

आणि तुम्हाला वाटले की ते जागे आहेत, परंतु ते झोपलेले होते; आणि आम्ही त्यांना उजवीकडे व डावीकडे वळवले, तर त्यांचा कुत्रा गुहेच्या तोंडाशी आपले पुढचे पाय पसरून होता. आणि जर तुम्ही त्यांना पाहिले असते, तर तुम्ही घाबरून पळून गेले असते आणि तुमचे हृदय त्यांच्या भीतीने भरले असते.

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

आणि अशा प्रकारे आम्ही त्यांना जागं केलं, जेणेकरून ते एकमेकांना विचारू शकतील. त्यापैकी एकाने विचारले, "तुम्ही इथे किती काळ आहात?" त्यांनी उत्तर दिले, "आम्ही इथे एक दिवस किंवा अर्धा दिवस आहोत." दुसऱ्याने म्हटले, "तुमचा प्रभूच जाणतो की तुम्ही किती काळ इथे आहात. म्हणून तुमच्यापैकी एखाद्याला तुमच्या या चांदीसह शहरात पाठवा, आणि त्याने पाहावे की कोणता अन्न उत्तम आहे, आणि तो ते तुमच्यासाठी आणावा, आणि तो सौम्य वागावा आणि कोणालाही तुमच्याबद्दल सांगू नये.

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

जर त्यांना तुमचा ठावठिकाणा कळला, तर ते नक्कीच तुम्हाला दगडं मारतील किंवा तुम्हाला त्यांच्या धर्मात परत येण्यास भाग पाडतील, आणि जर असं झालं, तर तुम्ही कधीच समृद्ध होऊ शकणार नाही.

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

आणि अशा प्रकारे आम्ही (मानवांना) दाखवतो, जेणेकरून त्यांना कळेल की अल्लाहचे वचन खरे आहे, आणि न्यायदिनाच्या आगमनाबद्दल कोणताही संशय नाही. जेव्हा त्यांनी त्यांच्या बाबतीत वादविवाद केला, तेव्हा त्यांनी म्हटले, "त्यांच्यावर एक इमारत बांधा; त्यांचा प्रभू त्यांना चांगल्या प्रकारे जाणतो." त्यांच्या बाबतीत अधिकार असलेल्या व्यक्तीने म्हटले, "नक्कीच आम्ही त्यांच्यावर एक उपासनास्थळ बांधू."

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

काही लोक म्हणतील की ते तीन होते, चौथा त्यांचा कुत्रा होता; आणि काही म्हणतील की ते पाच होते, सहावा त्यांचा कुत्रा होता, ते अदृश्याचा अंदाज लावत; आणि काही म्हणतील की ते सात होते, आठवा त्यांचा कुत्रा होता. सांग: "माझ्या प्रभूला त्यांची संख्या चांगली माहीत आहे; त्यांची संख्या फक्त काहीच जाणतात." म्हणून त्यांच्याबद्दल स्पष्ट युक्तिवादाशिवाय वाद घालू नका, आणि त्यांच्यापैकी कोणालाही त्याबद्दल विचारू नका.

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

आणि कधीही एखाद्या गोष्टीबद्दल असे म्हणू नकोस की, "मी ते उद्या करणार आहे,"

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

(तर असे म्हणावे की,) "जर अल्लाहने इच्छिते." आणि जर तुला विसरले तर तुझ्या प्रभूची स्मरण करावी, आणि म्हणावे, "कदाचित माझा प्रभू मला यापेक्षा अधिक सत्याच्या मार्गावर मार्गदर्शन करील."

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

आणि ते त्यांच्या गुहेत तीनशे वर्षे आणि त्यात आणखी नऊ वर्षे राहिले.

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

म्हणा: "अल्लाहलाच चांगले माहित आहे की ते किती काळ राहिले (गुहेत); आकाशांचे आणि पृथ्वीचे रहस्य त्याच्याकडेच आहे. तो सर्व ऐकणारा, सर्व पाहणारा आहे." त्याच्याशिवाय त्यांना कोणताही सहाय्यक नाही, आणि त्याच्या निर्णयात त्याचा कोणताही भागीदार नाही.

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

आणि तुझ्या प्रभूच्या ग्रंथातून तुझ्यावर जे काही अवतरित केले गेले आहे ते पठण कर. त्याच्या आयतांमध्ये कोणीही बदल करू शकत नाही, आणि त्याच्यापासून बचाव करण्यासाठी तुला दुसरी कोणतीही जागा मिळणार नाही.

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

आणि जे लोक सकाळी आणि संध्याकाळी आपल्या प्रभूला पुकारतात, त्यांची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी, त्यांच्याबद्दल धीर धरा; आणि या सांसारिक जीवनाच्या शोभा-सजावटीच्या शोधात तुमची नजर त्यांच्याकडे वळू देऊ नका; आणि त्यांचा अनुयायी होऊ नका ज्यांच्या हृदयाला आम्ही आमच्या स्मरणामध्ये विसरले आहेत, जे त्यांच्या स्वतःच्या इच्छांचे अनुसरण करतात, आणि ज्यांचे व्यवहार वाट चुकले आहेत.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

आणि सांगा, "ही तुमच्या प्रभूंकडून आलेली सत्यता आहे; तर जो (विश्वास ठेवू) इच्छितो, तो विश्वास ठेवो; आणि जो (अविश्वास करु) इच्छितो, तो अविश्वास करो." खरंच, आम्ही अन्याया करणाऱ्यांसाठी एक आग तयार केली आहे, ज्याच्या ज्वाळा त्यांना वेढून घेतील. आणि जर ते पाणी मागतील, तर त्यांना वितळलेल्या पितळासारखे पाणी दिले जाईल, जे त्यांच्या चेहऱ्यावर जळजळ करेल. तीच पितळीची पिण्यासारखी पाणी आहे आणि तीच वाईट विश्रांतीस्थान आहे.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

खरोखर, जे लोक विश्वास ठेवतात आणि चांगले कर्म करतात, त्यांचे चांगले कर्म आम्ही व्यर्थ जाऊ देणार नाही.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

त्यांच्यासाठी आम्ही 'अद्न' नावाचा स्वर्ग तयार केला आहे, ज्याच्या खाली नद्या वाहतात; त्यात त्यांना सोन्याच्या कंगणांनी सजवले जाईल आणि ते उत्तम रेशमी व जाड रेशमी हिरव्या वस्त्रांनी परिधान करतील, सोफ्यांवर आडवे पडून. हा सर्वोत्तम प्रतिफळ आणि सर्वोत्तम विश्रांतीस्थान आहे.

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

आणि त्यांना दोन माणसांचे उदाहरण द्या: आम्ही त्यापैकी एकाला दोन द्राक्षबागा दिल्या आणि त्याभोवती खजूरवृक्ष लावले, आणि त्यांच्या मधोमध एक शेत ठेवले.

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

दोन्ही द्राक्षबागांनी आपले फळ दिले, आणि एखाद्या बागेतही फळांची कमतरता नव्हती, आणि आम्ही त्यांच्या मध्ये एक नदी वाहू दिली.

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

आणि त्याच्याकडे संपत्ती होती, म्हणून त्याने आपल्या सोबतीला (विश्वासूला) बोलताना म्हटले, "माझ्याकडे तुझ्यापेक्षा जास्त संपत्ती आहे आणि जास्त अनुयायी आहेत."

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

आणि तो आपल्या बागेत गेला, तेव्हा तो स्वतःवर अन्याय करणारा होता, आणि म्हणाला, "मला वाटते ही बाग कधीच नष्ट होणार नाही,

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

आणि मला वाटत नाही की कधीही न्याय-दिवस येईल, आणि जर मी माझ्या प्रभूंकडे परतलो, तरी मला नक्कीच यापेक्षा चांगले स्थान मिळेल."

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

त्याचा साथीदार (विश्वासी) त्याला बोलत असताना म्हणाला: "तुला धूळेतून, मग शुक्राणूच्या थेंबातून निर्माण करणाऱ्या आणि मग तुला परिपूर्ण मनुष्य बनवणाऱ्या त्या ईश्वराचा तू इनकार करतोस का?"

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

पण मी तुझ्यासारखा नाही. तो माझा प्रभू आहे, आणि मी माझ्या प्रभूसोबत कोणालाही भागीदार मानत नाही.

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

आणि जेव्हा तू आपल्या बागेत प्रवेश केलास तेव्हा तू असे का म्हटले नाहीस, "माशाल्लाह, ला क़ुव्वाता इल्ला बिल्लाह" (नक्कीच अल्लाहच्या इच्छेने हे सर्व घडले आहे, अल्लाहच्या मदतीशिवाय कोणतीही शक्ती नाही). जर (खरंच) तुला माझी संपत्ती आणि संतती तुझ्यापेक्षा कमी वाटत असेल,

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

मग कदाचित माझा प्रभू मला तुझ्यापेक्षा चांगले फळबाग देईल; आणि तो आकाशातून तुझ्या फळबागेवर वीज कोसळून पाठवेल, ज्यामुळे ती घसरणारी आणि पडीक होऊन जाईल,

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

किंवा तिचे पाणी कोरडे होऊन जाईल, आणि तुला ते पुन्हा मिळणार नाही."

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

आणि त्याची संपत्ती नष्ट होते; मग तो बागेवर खर्च केलेल्या पैशांमुळे निराश होऊन हात वर करतो, तर द्राक्षवेली त्यांच्या आधारांसह खाली पडतात, आणि तो म्हणतो, "काश मी माझ्या प्रभूशी इतरांना भागीदार केले नसते."

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

आणि अल्लाहशिवाय त्याला कोणीही मदत करू शकले नाही, आणि तो स्वतःचे रक्षणही करू शकला नाही.

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

तिथेच, मदत फक्त सत्याधर्माकडून (अल्लाहकडून)च होते. तो उत्तम फळ देणारा आणि उत्तम प्रतिफळ देणारा आहे.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

आणि त्यांना या संवसाराचे जीवन त्या पावसाचे उदाहरण दे, जो आम्ही आकाशातून पाडतो, आणि त्या पावसामुळे पृथ्वीवरील वनस्पती उदारपणे वाढतात, मग त्या कोरड्या होतात आणि वाऱ्याने उडवल्या जातात. आणि अल्लाह सर्व गोष्टींवर सामर्थ्यवान आहे.

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

संपत्ती आणि मुले ही या संवसाराची शोभा आहेत, परंतु टिकून राहणारी सत्कर्म तुमच्या प्रभूच्या दृष्टीने आणि आशेच्या बाबतीत अधिक उत्तम आहेत.

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

आणि (याद करा) तो दिवस जेव्हा आम्ही पर्वत हलवेल आणि तुम्हाला पृथ्वी सपाट झालेली दिसेल, आणि आम्ही सर्व माणसांना एकत्र करू, आणि त्यापैकी एकही व्यक्ती आम्ही सोडणार नाही.

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

आणि त्यांना तुझ्या पालनहारसमोर ओळीने उभे केले जाईल: "पहा, तुम्ही आमच्याकडे तसलेच परत आलात जसे आम्ही तुम्हाला प्रथम निर्माण केले होते; तुम्हाला वाटले होते की आम्ही आमचे वचन (या पुनरुत्थानाच्या दिवसाचे) तुमच्याशी कधीच पाळणार नाही."

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

आणि पुस्तक ठेवले जाईल, आणि तुम्ही पाप्यांना त्यातील गोष्टींमुळे घाबरलेले पाहाल, आणि ते म्हणतील, "हा आमचा नाश! हे काय पुस्तक आहे जे काहीही लहान किंवा मोठे नोंदवलेली न सोडता सर्वकाही नोंदवते?" आणि त्यांनी जे काही केले ते सर्व नोंदवलेले ते पाहतील. आणि तुमचा प्रभू कोणालाही अन्याय करत नाही.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

आणि (याद करा) जेव्हा आम्ही देवदूतांना म्हटले, "आदमाला प्रणाम करा," तेव्हा इब्लीस वगळता सर्वांनी प्रणाम केला. तो जिन्नपैकी होता, म्हणून त्याने आपल्या प्रभूच्या आज्ञेचे उल्लंघन केले. तुम्ही मला सोडून त्याला आणि त्याच्या वंशजांना तुमचे मार्गदर्शक का मानता, जेव्हा ते तुमचे शत्रू आहेत? शैतान (अल्लाहसाठी) अत्याचार करणाऱ्यांसाठी एक भयंकर पर्याय आहे.

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

मी त्यांना (शैतान आणि त्याच्या वंशजांना) आकाश आणि पृथ्वीच्या निर्मितीचे, किंवा त्यांच्या स्वतःच्या निर्मितीचे साक्षीदार केले नाहीत; आणि मी मार्गभ्रष्ट लोकांना सहाय्यकही केले नाहीत.

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

आणि (याद करा) तो दिवस जेव्हा अल्लाह म्हणेल, "ज्यांना तुम्ही भागीदार म्हटले, त्यांना बोलावून विचारा." मग त्यांनी त्यांना (त्या देवतांना) आह्वान केले, परंतु त्यांच्या सांगात्यांनी त्यांच्या आह्वानाला प्रतिसाद दिला नाही, आणि आम्ही त्यांच्या मध्ये विनाशाची एक अडथळी निर्माण केली.

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

आणि पापी लोक आग पाहतील, आणि त्यांना ठाऊक होईल की ते त्यात पडणार आहेत, आणि त्यांना तिथून सुटका नाही.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

आणि खरोखरच, आम्ही या कुरआनात मनुष्यांसाठी (विविध उपमा) स्पष्ट केल्या आहेत, आणि मनुष्य नेहमीच सर्वाधिक वाद घालतो.

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

आणि मार्गदर्शन त्यांच्याकडे आल्यावर आणि त्यांच्या प्रभू कडून क्षमा मागण्यापासून मनुष्यांना रोखणारे काहीच नाही, फक्त येण्यापर्यंत (शिक्षा) जी त्यांच्या आधीच्या लोकांवर आली किंवा त्यांच्या आधीच शिक्षा येण्याआधी.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

आणि आम्ही प्रेषितांना फक्त शुभसंदेश देणारे आणि चेतावणी देणारे म्हणूनच पाठवले. पण अविश्वासू लोक सत्य रद्द करण्यासाठी खोट्या युक्तिवादांनी वाद घालतात, आणि ते माझे आयत माझ्या आयतांना आणि इशाऱ्यांना उपहास म्हणून.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

आणि त्यापेक्षा अधिक अन्यायी कोण आहे ज्याला त्याच्या प्रभूच्या आयतांनी इशारा दिला गेला, मग तो त्यांकडून परावर्तित होतो आणि त्याच्या स्वतःच्या हातांनी जे केले ते विसरतो? नक्कीच, आम्ही त्यांच्या हृदयांवर आवरण ठेवले आहे (जेणेकरून ते कुरआन समजू नये) आणि त्यांच्या कानातही आवरण ठेवले आहे, आणि जर तुम्ही (मुहम्मद) त्यांना मार्गदर्शनासाठी बोलावले, तरीही ते कधीच मार्गदर्शित होणार नाहीत.

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

आणि तुमचा प्रभु क्षमाशील व दयाळू आहे. जर त्याने त्यांच्या कृत्यांसाठी त्यांना शिक्षा देण्यास घाई केली असती, तर त्याने त्यांची शिक्षा लवकरच दिली असती. परंतु त्यांच्यासाठी (शिक्षेसाठी) एक निश्चित मुदत आहे, ज्यातून त्यांना सुटका नाही.

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

आणि जेव्हा त्या लोकांनी अन्याय केला तेव्हा आम्ही त्या भूमींतील रहिवाशांना नष्ट केले, आणि त्यांच्या नाशासाठी आम्ही एक निश्चित मुदत ठरवली.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

आणि (याद करा) जेव्हा मूसा यांनी आपल्या शिष्याला म्हटले: "मी दोन समुद्रांच्या संगमापर्यंत पोहोचलो नाही तोपर्यंत थांबणार नाही; किंवा मी अनेक वर्षे चालत राहीन."

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

पण जेव्हा ते दोन समुद्रांच्या संगमावर पोहोचले, तेव्हा त्यांना मासाची आठवणच राहिली नाही आणि तो मासा समुद्रात परत उडी मारून गेला.

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

मग, जेव्हा ते पुढे निघाले, तेव्हा मूसा यांनी आपल्या शिष्याला म्हटले: "आमचे अन्न आण; खरोखरच, आम्ही आमच्या प्रवासाने थकले आहोत."

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

त्याने (त्याच्या शिष्याने) उत्तर दिले: "तुम्हाला आठवतं का जेव्हा आम्ही त्या खडकात आश्रय घेतला होता, तेव्हा मी मासाचा उल्लेख करायला विसरलो, आणि मला तो उल्लेख करायला विसरण्यास फक्त सैतानानेच प्रवृत्त केले, आणि तो मासा विचित्र प्रकारे समुद्रात गेला."

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

त्याने (मोशेने) म्हटले: "हीच ती जागा आहे जी आम्ही शोधत होतो." मग ते दोघेही त्यांच्या मूळ पावलांच्या खुणांवरून परतले.

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

मग त्यांना आमच्या एका सेवकाला भेटले, ज्याला आम्ही आमच्या वतीने आशीर्वाद दिला होता आणि ज्याला आम्ही आमच्या वतीने ज्ञान शिकवले होते.

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

मूसा यांनी त्याला सांगितले, "मी तुमचा अनुयायी होऊ का, जेणेकरून तुम्ही मला (खऱ्या ज्ञानाची) शिकवण द्याल जी तुम्हाला मार्गदर्शक म्हणून शिकवण्यात आली आहे?"

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

त्याने उत्तर दिले, "नक्कीच, तुम्ही माझ्याबरोबर कधीच संयमाने राहू शकणार नाही."

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

आणि ज्या गोष्टीची तुम्हाला माहितीच नाही, त्याबद्दल तुम्ही कसे संयम ठेवू शकता?"

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

त्याने (मोशेने) म्हटले: "ईश्वराची इच्छा असेल, तर तुम्हाला मला संयमीच सापडेल, आणि मी कोणत्याही गोष्टीत तुमचा विरोध करणार नाही."

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

त्याने सांगितले, "जर तुम्ही माझा पाठपुरावा करत असाल, तर मी स्वतः तुम्हाला स्पष्टीकरण देईपर्यंत मला कोणत्याही गोष्टीबद्दल विचारू नका."

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

मग ते दोघेही चालत गेले आणि एका जहाजावर चढले, आणि त्याने त्यात एक छिद्र केले. तो (मोशे) म्हणाला, "तुम्ही जहाजात छिद्र का केले, ज्यामुळे त्यातील प्रवासी बुडून मरतील? तुम्ही खरोखरच एक मोठे अन्याय केले आहे."

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

त्याने (ख्रिस्ताने) म्हटले, "मी तुला सांगितले नव्हते का की तू माझ्याबरोबर धीर धरू शकणार नाहीस?"

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

त्याने (मोशेने) म्हटले, "माझ्या विस्मृतीबद्दल मला शिक्षा करू नकोस, आणि माझ्या कामात मला त्रासदायक बनवू नकोस."

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

मग ते दोघे पुढे चालत गेले, जोपर्यंत ते एका तरुणाला भेटले आणि त्याने त्याला ठार मारले. तो (मोशे) म्हणाला, "तू एका निरपराध जिवाला का मारले, ज्याने कोणालाही ठार केले नव्हते? तू खरोखरच एक घृणास्पद कृत्य केले आहेस."

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

त्याने (मोशेने) म्हटले, "मी तुला सांगितले नव्हते का की तू माझ्यासोबत सहन करू शकणार नाहीस?"

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

त्याने (मोशेने) म्हटले, "जर मी यानंतर तुला कुठल्याही गोष्टीबद्दल विचारले, तर माझ्याला सोबत येण्याची परवानगी देऊ नकोस. तू मला कारण दिले आहेस."

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

मग ते दोघेही चालत चालत एका लोकांच्या भूमीवर पोहोचले आणि त्यांनी त्या लोकांकडे आदरातिथ्य मागितले, परंतु त्यांनी त्यांचे आदरातिथ्य करण्यास नकार दिला. मग त्यांना (त्या भूमीत) एक घरची भिंत कोसळण्याच्या बेताची दिसली, तर त्याने (मोशेने) ती दुरुस्त केली. त्याने (मोशेने) म्हटले, "जर तुला वाटत असेल, तर त्याबद्दल तू मला मोबदला मागू शकतोस."

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

त्याने (मूसाने) सांगितले, "ही माझ्या आणि तुझ्यातील विभक्तीची वेळ आहे; तू ज्या गोष्टींचा उद्देश सहन करू शकत नव्हसी, त्याचा मी तुला खुलासा करीन."

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

जहाजाच्या बाबतीत, ते समुद्रात काम करणाऱ्या गरीब लोकांचे होते, म्हणून मी ते नष्ट करायचे होते, कारण त्यांच्या समोर एक राजा होता जो प्रत्येक जहाज जप्त करायचा.

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

तर त्या तरुणाच्या बाबतीत, त्याचे पालक श्रद्धाळू होते, आणि आम्हाला भीती वाटली की तो त्यांना मार्गभ्रष्ट करेल आणि अविश्वासाकडे नेईल.

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

म्हणून आम्ही इच्छित होतो की त्यांचा प्रभू त्यांना त्याऐवजी त्यापेक्षा शुद्ध आणि पालकांशी अधिक प्रेम करणारा मुलगा देईल.

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

आणि घराच्या भिंतीबद्दल, ती शहरातील दोन अनाथ मुलांची होती, आणि तिच्याखाली त्या दोघांसाठी एक खजिना होता, आणि त्यांचा वडील एक धर्मनिष्ठ माणूस होता, म्हणून तुमच्या प्रभूने हे ठरवले की ते प्रौढत्वात पोहोचू आणि तुमच्या प्रभूच्या कृपेने त्यांचा खजिना बाहेर काढावा; आणि मी ते माझ्या इच्छेने केले नाही. अशाच प्रकारे तुम्ही ज्या गोष्टींची आतुरतेने वाट पाहता, त्यांची फलनिष्पत्ती लवकर होते.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

आणि ते तुम्हाला (मुहम्मद) झुलकार्नेनबद्दल विचारतात. सांगा: "मी तुम्हाला त्याची कथा सांगणार आहे."

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

खरोखरच, आम्ही त्याला पृथ्वीवर सामर्थ्य दिले आणि आम्ही त्याला प्रत्येक गोष्टीसाठी मार्ग दाखविला.

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

मग त्याने (त्या मार्गापेक्षा) दुसरा मार्ग धरला.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

जेव्हा तो सूर्यास्ताच्या ठिकाणी पोहोचला, तेव्हा त्याने पाहिले की तो गढूळ पाण्याच्या एका झरय़ेत अस्त होत आहे, आणि तिथे त्याला काही लोक आढळले. आम्ही म्हणालो, "ऐ दहुल-करनैन, किंवा त्यांना शिक्षा कर किंवा त्यांच्याबद्दल दयाळूपणा दाखव."

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

त्याने म्हटले: "ज्यांनी अन्याय केला आहे, त्यांना आम्ही शिक्षा करू आणि नंतर त्यांना त्यांच्या प्रभूंकडे परत पाठवू, आणि तो त्यांना अशी शिक्षा देईल ज्याची बरोबरी नाही.

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

जे लोक विश्वास ठेवतात आणि चांगले कर्म करतात, त्यांना उत्तम प्रतिफळ मिळेल, आणि आम्ही त्यांना आमच्या आज्ञांपैकी सोप्या गोष्टी करण्यास सांगू."

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

मग त्याने दुसरा मार्ग धरला.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

जोपर्यंत तो सूर्योदयाच्या ठिकाणी पोहोचला, तोपर्यंत त्याने सूर्य एका अशा लोकांवर उगवताना पाहिला, ज्यांच्यासाठी आम्ही सूर्यापासून संरक्षण करणारे काहीही केले नव्हते.

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

गोष्ट अशीच आहे. आणि खरोखरच, आमचे ज्ञान सर्व गोष्टींवर व्यापून आहे.

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

मग तो दुसऱ्या मार्गाने प्रवास करू लागला.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

जोपर्यंत तो दोन पर्वतांच्या मध्ये पोहोचला, तेव्हा त्याला त्या दोन पर्वतांच्या समोर असे लोक आढळले की जे बोलणे अगदीच कठीणपणे समजू शकत होते.

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

त्यांनी म्हटले, "हे झुलकारनैन, याजुज आणि माजुज पृथ्वीवर विध्वंस करत आहेत. आपण आमच्याकडून मोबदला घेऊन त्यांच्या आणि आमच्या मध्ये एक अडथळा बांधून द्याल का?"

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

त्याने म्हटले, "माझ्या प्रभूने मला जे करण्यास अधिकृत केले आहे ते अधिक चांगले आहे. मला मनुष्यबळ आणि साधनांच्या सामर्थ्याने मदत करा, जेणेकरून मी तुमच्या आणि त्यांच्या मध्ये एक भिंत बांधू शकेन."

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

मला लोखंड आणा." जेव्हा लोखंड दोन पर्वतांच्या समतोल आले, तेव्हा झुलकर्नैन म्हणाला, "उजळवा (आग)." जेव्हा लोखंड लाल-गरम झाले, तेव्हा त्याने म्हटले, "मला वितळलेले तांबे आणा, जे मी गरम लोखंडावर ओतू."

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

म्हणून ते त्यावर चढूही शकले नाहीत आणि त्यात छिद्र करूही शकले नाहीत.

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

त्याने सांगितले, "ही माझ्या प्रभूची कृपा आहे, पण जेव्हा माझ्या प्रभूचे वचन पूर्ण होईल, तेव्हा तो त्याला जमिनीसट करील, आणि माझ्या प्रभूचे वचन सत्य आहे."

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

आणि त्या दिवशी आम्ही त्यांना एकमेकांमध्ये मिसळू देऊ, आणि शिंग फुंकले जाईल, आणि आम्ही त्यांना सर्व एकत्र गोळा करू.

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

आणि त्या दिवशी आम्ही अविश्वासूंना नरक स्पष्टपणे दाखवू.

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(म्हणजे) ज्यांच्या डोळ्यांवर माझ्या चिन्हांना झाकण आहे आणि ते ऐकू शकत नाहीत.

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

काय अविश्वासूंना वाटते की ते माझे दास माझ्याशिवाय इतर स्वामी म्हणून घेऊ शकतात? आम्ही अविश्वासूंना निवासस्थान म्हणून नरक तयार केला आहे.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

म्हणा, "मी तुम्हाला त्यांच्याबद्दल सांगू का जे त्यांच्या कर्मात सर्वात मोठे नुकसान करणारे आहेत?"

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(म्हणजेच) ज्यांचे या सांसारिक जीवनातील कर्म व्यर्थ गेले आहेत, आणि तरीही त्यांना वाटते की ते चांगलेच करत आहेत.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

तेच आहेत जे त्यांच्या प्रभूच्या आयतांना आणि त्याच्याशी भेटण्यास नाकारतात; म्हणून त्यांची कर्मांशा रद्द होतात, आणि पुनरुत्थानाच्या दिवशी आम्ही त्यांचे तराजूही लावणार नाही.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

हेच त्यांचे प्रतिफल आहे: नरक, त्यांच्या अविश्वासामुळे आणि कारण ते माझे उपदेश आणि माझे प्रेषित यांचा उपहास करीत होते.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

खरोखरच, जे लोक विश्वास ठेवतात आणि चांगले कर्म करतात, त्यांच्या निवासासाठी स्वर्ग असेल,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

ज्यात ते सदैव राहतील, आणि ते तिथून हलण्याची इच्छा करणार नाहीत.

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

म्हणा: "जर माझे प्रभूचे शब्द लिहिण्यासाठी समुद्र शाई झाला असता, तर माझे प्रभूचे शब्द संपण्यापूर्वीच समुद्रही संपून गेला असता, जरी आम्ही त्याची भरपाई म्हणून तितकाच समुद्र आणला तरी."

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

म्हणा: "मी तुमच्यासारखाच एक माणूस आहे, परंतु मला हेच प्रकट करण्यात आले आहे की तुमचा ईश्वर एकच आहे. तर जो कोणी आपल्या प्रभूशी भेटण्याची आशा ठेवतो, त्याने चांगले कर्म करावे आणि आपल्या प्रभूच्या उपासनेत कोणालाही भागीदार करू नये."