Q.S العلق (اَلْعَلَق) - 19 مصرعیاں دی گنتی

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِيْ خَلَقَۚ

iqra' bismi rabbikal-lażī khalaq(a).

فیر اسی اوہنوں سب توں تھلے دی تھاں تے واپس کر دتا،

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ

khalaqal-insāna min ‘alaq(in).

سوائے اوہناں لوکاں دے جیہڑے ایمان رکھدے نیں تے چنگے کم کردے نیں؛ فیر اوہناں نوں لامتناہی انعام ملن گے۔

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ

iqra' wa rabbukal-akram(u).

ایس لئی کیہڑی گل نے (اوہناں) نوں (بیاناں) دے بعد قیامت دے دن تہاڈے نال جھوٹ بولن دی وجہ بنی؟

الَّذِيْ عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ

allażī ‘allama bil-qalam(i).

کی اللہ سب توں منصفانہ قاضی نئیں؟

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۗ

‘allamal-insāna mā lam ya‘lam.

اس نوں اپنے رب دے ناں دے نال پڑھو جس نے پیدا کیتا،

كَلَّآ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىٓ ۙ

kallā innal-insāna layaṭgā.

اس نے انسان نو لہو دے جمنے توں بنایا۔

اَنْ رَّاٰهُ اسْتَغْنٰىۗ

ar ra'āhustagnā.

پڑھو، تے تیرا رب سب توں وڈا اے،

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۗ

inna ilā rabbikar-ruj‘ā.

کون (انساناں) نوں قلم نال پڑھاندا اے.

اَرَاَيْتَ الَّذِيْ يَنْهٰىۙ

ara'aital-lażī yanhā.

اس نے انسان نو اوہ سکھایا جہڑا اوہ نئیں جانندا سی۔

عَبْدًا اِذَا صَلّٰىۗ

‘abdan iżā ṣallā.

کوئی گل نئیں! سچ مچ، انسان واقعی حداں توں باہر نکل جاندے نیں،

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىٓۙ

ara'aita in kāna ‘alal-hudā.

جدوں اوہ ویکھدا اے کہ اوہ کافی اے۔

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۗ

au amara bit-taqwā.

بے شک، صرف تہاڈے رب دے کول اے (تہاڈی) واپسی۔

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

ara'aita in każżaba wa tawallā.

ایس تے پابندی لان آلے لوکاں دے بارے تہاڈا کیہ خیال اے؟

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۗ

alam ya‘lam bi'annallāha yarā.

اک نوکر جدوں اوہ نماز پڑھدا اے،

كَلَّا لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ ەۙ لَنَسْفَعًاۢ بِالنَّاصِيَةِۙ

kallā la'il lam yantah(i), lanasfa‘am bin-nāṣiyah(ti).

تہاڈا کیہ خیال اے جے اوہ (جس نوں نماز پڑھن توں منع اے) حق (ہدایت) توں اُپر اے،

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ

nāṣiyatin kāżibatin khāṭi'ah(tin).

یا اوہنے تہانوں (اللہ) توں ڈرن لئی آکھیا سی؟

فَلْيَدْعُ نَادِيَهٗۙ

falyad‘u nādiyah(ū).

جے اوہ (جہڑا منع کردا اے) جھوٹ بول کے منہ موڑ لوے تے تہاڈا کیہ خیال اے؟

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ

sanad‘uz-zabāniyah(ta).

کیہ اوہ نئیں جانندا کہ اللہ اصل وچ (اوہدے سارے کماں نوں) ویکھدا اے؟

كَلَّاۗ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ࣖ

kallā, lā tuṭi‘hu wasjud waqtarib.

کوئی گل نئیں! بے شک، جے اوہ نئیں رکدا (ایس طراں کرنا) تے اسی ضرور اوہنوں اوہدے سر دے اتلے حصے توں گھسیٹ لواں گے، (جہنم وچ)،