Q.S الحج (اَلْحَجّ) - 78 مصرعیاں دی گنتی

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).

اے لوگ! اپنے رب توں ڈرو; بے شک، قیامت دا جھٹکا (دن) اک بہت وڈا (واقعہ) اے۔

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ

yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).

(یاد رکھو) جس دن تُسی (لرزہ) دیکھو گے، تمام عورتاں جو اپنے بچےآں نو‏‏ں دودھ پلاندی نيں، انہاں بچےآں دے بارے وچ لاپرواہی کرن گیاں جنہاں نو‏‏ں اوہ دودھ پلاندے نيں، تے ہر حاملہ عورت دا حاملہ اسقاط ہوئے گا، تے تسيں لوکاں نو‏‏ں نشے وچ دیکھو گے حالانکہ حقیقت وچ اوہ نشے وچ نئيں نيں، لیکن اللہ د‏‏ی عذاب بہت سخت ا‏‏ے۔

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).

تے انساناں وچ ایسے وی ہوندے نیں جیہڑے بغیر علم دے اللہ دے بارے وچ بحث کردے نیں تے صرف بہت شیطان شیطاناں دی پیروی کردے نیں ۔

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهٗ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهٗ يُضِلُّهٗ وَيَهْدِيْهِ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

kutiba ‘alaihi annahū man tawallāhu fa annahū yuḍilluhū wa yahdīhi ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

(شیطان دے بارے وچ)، ایہہ حکم دتا گیا اے کہ جہڑا وی اوہدے نال دوستی کرے گا، اوہ اوہنوں گمراہ کرے گا، تے اوہنوں جہنم دی سزا ول لے جائے گا۔

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

اے لوگ! جے تُسی قیامت دے دن تے شک کردے او، تے اسی تہانوں مٹی توں، فیر منی دی قطرے توں، فیر لہو دے جمنے توں، فیر گوشت دے ڈھیر توں جیہڑا کامل اے تے جیہڑا ناقص اے، بنایا اے تاں جے اسی تہانوں سمجھا سکئیے؛ تے اسیں تہانوں اپنی مرضی دے مطابق اک طے شدہ ویلے تک ماں دے رحم وچ قائم کیتا، فیر اسیں تہانوں بچیاں دے طور تے باہر لیایا، فیر (ہولی ہولی) تسی بالغ ہو گئے، تے تہاڈے وچوں کجھ فوت ہو گئے تے (تہاڈے وچوں کجھ) بہت بڈھی عمر (بڈھاپے) وچ واپس آ گئے، تاں جے اوہ ہن کجھ وی نئیں جانندا سی جہڑا اوہ پہلے ای جانندا سی۔ تے تسيں دیکھدے نيں کہ زمین خشک اے، فیر جدو‏ں اسيں اس اُتے پانی (بارش) بھیجدے نيں تاں زمین زندہ ہوجاندی اے تے زرخیز ہوجاندی اے تے مختلف قسم دے خوبصورت پودے (بوٹے) اگاندے نيں۔

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهٗ يُحْيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۙ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa annahū yuḥyil-mautā wa annahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ایہہ ایس لئی اے کہ سچ مچ اللہ، اوہ حق اے تے سچ مچ، اوہ اوہ اے جیہڑا ہر مرن آلی شے نوں حیاتی دیندا اے، تے سچ مچ، اوہ سب شیواں تے قادر مطلق اے۔

وَّاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa annas-sā‘ata ātiyatul lā raiba fīhā, wa annallāha yab‘aṡu man fil-qubūr(i).

تے بے شک، قیامت دا دن ضرور آوے گا، ایس وچ کوئی شک نئیں؛ تے بے شک، اللہ تعالیٰ اوہنوں زندہ کرے گا جہڑا قبر وچ ہووے گا۔

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

تے انساناں وچ ایسے لوک وی موجود نيں جو اللہ دے بارے وچ بغیر علم دے، بغیر ہدایت دے تے بغیر کسی کتاب (وحی) دے جو روشن خیالی فراہ‏م کردی اے، بحث کردے نيں۔

ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ

Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).

جدوں کہ لوکاں نوں اللہ دے راہ توں گمراہ کرن لئی (تکبر نال) اپنا رخ موڑ لیا۔ اوہ ایس دنیا وچ ذلیل ہویا، تے قیامت دے دن اسیں اوہنوں دوزخ دے جلدے عذاب دا سواد دیواں گے۔

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدٰكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

Żālika bimā qaddamat yadāka wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

(اوس نو‏‏ں کہیا جائے گا) "ایہ انہاں اعمال د‏‏ی وجہ تو‏ں اے جو پہلے آپ دے دونے ہتھاں تو‏ں کیتے گئے سن تے اللہ اپنے بندےآں اُتے کدی وی ظلم نئيں کردا ا‏‏ے۔"

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

تے انساناں وچ ایسے لوک موجود نيں جو صرف کنارے اُتے اللہ د‏‏ی عبادت کردے نيں؛ اس لی جے اوہ نیکی حاصل کردا اے، تے اوہ مطمئن ہو جاندا اے، تے جے اوہنوں آزمائش دا سامنا کرنا پیندا اے، تے اوہ واپس مڑ جاندا اے۔ اوہ ایس دنیا وچ تے بعد دی زندگی وچ ہار جاندا اے۔ ایہہ اصل نقصان اے۔

يَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهٗ وَمَا لَا يَنْفَعُهٗۗ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ ۚ

yad‘ū min dūnillāhi mā lā yaḍurruhū wa mā lā yanfa‘uh(ū), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

اوہ اللہ توں علاوہ کسی اجہی شے نو بلاندا اے جہڑی کوئی آفت نئیں لے کے آ سکدی تے نہ ای اوہنوں کوئی فائدہ پہنچاندی اے۔ ایہہ بہت دور دی گل اے۔

يَدْعُوْا لَمَنْ ضَرُّهٗٓ اَقْرَبُ مِنْ نَّفْعِهٖۗ لَبِئْسَ الْمَوْلٰى وَلَبِئْسَ الْعَشِيْرُ

yad‘ū laman ḍarruhū aqrabu min naf‘ih(ī), labi'sal-maulā wa labi'sal-‘asyīr(u).

اوہ کسی اجہی شے دی اپیل کردا اے جہدی (اصل) آفت اوہدے فائدے توں زیادہ نیڑے ہووے۔ واقعی، ایہ اک مددگار دے طور تے ماڑا اے تے اک دوست دے طور تے ماڑا اے۔

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), innallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

(بے شک) اللہ ایمان رکھن آلے تے نیک کم کرن آلیاں نوں اوہناں باغاں چ داخل کرے گا جہناں دے تھلے دریا وگدے نیں۔ بے شک اللہ جو چاہندا اے اوہی کردا اے۔

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

جہڑا ایہہ سوچدا اے کہ اللہ دنیا تے آخرت وچ اوہدی (محمد) دی مدد نئیں کرے گا، اوہ چھت تک رسی کھچ لوے،) فیر (اپنے آپ نوں) پھانسی دے دیوے، فیر سوچو کہ کیہ اوہدا دھوکہ اوس نوں ختم کر سکدا اے جیہڑا اوہنوں تکلیف دیندا اے۔

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يُّرِيْدُ

wa każālika anzalnāhu āyātim bayyināt(in), wa annallāha yahdī may yurīd(u).

تے اس طرح اسی اسنو‏ں (قرآن) نازل کیتا اے جو حقیقی آیات نيں؛ بے شک اللہ جہنوں چاہے رہنمائی کردا اے.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـِٕيْنَ وَالنَّصٰرٰى وَالْمَجُوْسَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا ۖاِنَّ اللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'īna wan-naṣārā wal-majūsa wal-lażīna asyrakū, innallāha yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmah(ti), innallāha ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

بے شک مومنین، یہودیاں، سبیاں، عیسائیاں، مجوسیاں تے مشرکین وچ اللہ تعالیٰ قیامت دے دن انہاں وچو‏ں ضرور فیصلہ کرے گا۔ بے شک اللہ ہر شے دا گواہ اے

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ

alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).

کیہ تُسی نئیں جاندے کہ جہڑا وی اسمان تے اے تے جہڑا زمین تے اے اوہ اللہ دے سامنڑے سُکدے نیں، سورج، چن، ستارے، پہاڑ، درخت، رینگنے آلے جانور تے بوہت سارے لوک۔ لیکن بہت سارے (لوک) سزا دے مستحق ہن۔ اللہ جس دی توہین کرے اس دا کوئی تسبیح نئیں کرے گا بے شک اللہ جو چاہے کردا اے.

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

ایہہ دو گروہ نیں (مؤمن تے کافر) جہڑے لڑ رئے نیں، اوہ اپنے رب دے بارے چ لڑ رئے نیں۔ لہٰذا کافر کرنے والےآں دے لئی اگ (دزخ) تو‏ں کپڑے بنائے جان گے۔ اوہناں دے سراں اتے ابلدا پانی پا دتا جاویگا ۔

يُصْهَرُ بِهٖ مَا فِيْ بُطُوْنِهِمْ وَالْجُلُوْدُ ۗ

yuṣharu bihī mā fī buṭūnihim wal-julūd(u).

(ابلدے ہوئے پانی) نال ایہ اوہناں دے پیٹ تے چمڑی چ موجود شیواں نو تباہ کر دیوے گا۔

وَلَهُمْ مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيْدٍ

wa lahum maqāmi‘u min ḥadīd(in).

تے (سزا) اوہناں لئی لوہے دے کوڑے نیں۔

كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ ࣖ

kullamā arādū ay yakhrujū minhā min gammin u‘īdū fīhā, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

ہر واری جدوں اوہ عذاب دی وجہ توں ایس (جہنم) توں باہر نکلنا چاہندے نیں، تے اوہناں نوں (دوبارہ) ایس وچ واپس کر دتا جاندا اے۔ (اوہناں نوں آکھیا گیا)، "ایس بلدی ہوئی عذاب دا سواد لوو!"

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًاۗ وَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

بے شک اللہ ایمان رکھنے والےآں تے نیک کم کرنے والےآں نو‏‏ں انہاں باغات وچ داخل کرے گا جنہاں دے تھلے تو‏ں دریا وگدے نيں۔ اوتھ‏ے انہاں نو‏‏ں سونے دے کڑے تے موتی تو‏ں سجایا گیا سی تے انہاں دے لباس ریشم دے بنائے ہوئے سن ۔

وَهُدُوْٓا اِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِۚ وَهُدُوْٓا اِلٰى صِرَاطِ الْحَمِيْدِ

wa hudū ilaṭ-ṭayyibi minal-qaul(i), wa hudū ilā ṣirāṭil-ḥamīd(i).

تے انہاں نو‏ں نیک تقریر د‏‏ی طرف راہنمائی ہوئی تے اللہ د‏‏ی حمد (اللہ د‏‏ی) راہ اُتے ہدایت کيتی گئی۔

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

بے شک جو لوک کفر کردے نيں تے (انساناں) نو‏‏ں اللہ د‏‏ی راہ تے اس مسجد حرام تو‏ں روکدے نيں جسنو‏ں اسيں نے تمام انساناں دے لئی کھول دتا اے چاہے اوتھ‏ے مقیم ہو یا اوہ لوک جو باہر تو‏ں آندے نيں تے جو کوئی وی اس وچ ناحق برائی کرنے دا ارادہ رکھدا اے، اسيں انہاں نو‏‏ں ضرور تکلیف دہ عذاب برداشت کراں گے۔

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

تے (یاد رکھو) ، جدو‏ں اسيں نے ابراہیم نو‏‏ں بیت اللہ وچ قرار دتا سی (ایہ کہہ ک‏ے) "میرے نال کسی چیز نو‏‏ں شریک نہ کرو تے طواف کرنے والےآں تے عبادت کرنے والےآں تے رکوع کرنے والےآں تے سجدہ کرنے والےآں دے لئی میرے گھر نو‏‏ں پاک کرو۔"

وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ

wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).

اور حج کرنے دے لئی لوکاں نو‏‏ں بلاؤ ، اوہ پیدل تیرے پاس آئن گے ، یا ہر پتلے اونٹھ اُتے سوار ہوک‏ے دور دراز کونے تو‏ں آئن گے۔

لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ

liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).

تاکہ اوہ انہاں دے لئی مختلف فائدےآں د‏‏ی گواہ بن سکن تے اس طرح کہ اوہ مویشیاں د‏‏ی شکل وچ جو رزق انہاں نو‏ں دتا اے اس دے لئی متعین ایام وچ اللہ دے اسم نو‏‏ں ذکر کرن۔ لہٰذا اس وچو‏ں کچھ کھاؤ تے (دوسرا حصہ) اسنو‏ں غریباں تے محتاجاں نو‏‏ں کھان دے لئی دے دو۔

ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ

Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).

اس دے بعد، انہاں نو‏ں گندگی (جہڑی انہاں دے جسماں اُتے اے) نو‏‏ں ہٹا دیں، اپنی نذراں نو‏‏ں مکمل کرنے تے پرانے گھر (بیط اللہ) دے آس پاس طواف کرن۔

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

انج اے (خدا دا حکم)۔ تے جو کوئی اللہ (حرومت) دے سامنے عزت والی چیز دا تسبیح کردا اے تاں اس دے لئی اپنے رب دے سامنے بہتر ا ے۔ تے تہاڈے لئی تمام مویشیاں دی اجازت اے، سوائے اوہناں دے جہڑے تہانوں واضح کر دتے گئے نیں (منع)، اس لیی ناپاک بتاں دی پوجا توں پرہیز کرو تے جھوٹی گلاں توں پرہیز کرو۔

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

(عبادت) خلوص نال اللہ دے لئی، اس دے نال شریک کیتے بغیر۔ جہڑا وی اللہ دے نال شریک کرے، اوہ انج ہووے گا جیویں اوہ آسمان توں ڈگ گیا تے اوہنوں کسے پنچھی نے چھین لیا، یا ہوا اوہنوں کسے دور دی تھاں تے لے گئی۔

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

انج اے (خدا دا حکم)۔ تے جو کوئی وی اللہ دی نشانیاں دی تسبیح کردا اے، فیر بے شک ایہ گل دل دی تقوی توں پیدا ہوندی اے۔

لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ

lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).

تہاڈے لئی (حدیو جانوراں) دے کئی فائدے نیں، متھے ویلے تک، فیر ذبح دی تھاں بیت العتیق (بیط اللہ) دے آسے پاسے ہوندی اے۔

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ

wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).

تے ہر قوم دے لئی اسيں نے ذبح (قربانی) مقرر کيتی اے، تاکہ اوہ اس رزق دے لئی اللہ دا ناں لے سکن جو اللہ نے انہاں نو‏‏ں مویشیاں د‏‏ی شکل وچ دتا ا‏‏ے۔ ایس لئی تہاڈا رب قادر مطلق رب اے، ایس لئی اوہدے اگے ہتھیار سٹ دیو۔ تے (محمد) خوشخبری انہاں لوکاں تک پہنچاؤ جو فرمانبردار طور تے (اللہ تعالیٰ) دے تابع ہوندے نیں،

الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(یعنی) اوہ لوک جنہاں دے دل اللہ دا ناں لینے اُتے کمب جاندے نيں، اوہ جو جو کچھ انہاں اُتے آندا اے اس اُتے صبر کردے نيں، تے اوہ جو نماز ادا کردے نيں تے اوہ جو اساں دے دتا گیا رزق دا کچھ حصہ خرچ کردے نيں۔

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

تے اساں نے انہاں اونٹھاں نو‏‏ں آپ دے لئی اللہ دے دین دے پیغام دا حصہ بنا دتا اے، آپ انہاں تو‏ں بہت ساریاں نیکیاں حاصل کرن گے۔ لہٰذا اللہ دا ناں بولو (جدوں ذبح کرن جا رہے ہوو) کھڑے ہو کے (تے پیر بنھے ہوئے ہون)۔ فیر، جدوں ایہ ڈگ گیا اے (مر گیا اے)، فیر ایہدے وچوں کجھ کھاؤ تے اوس بندے نوں کھوا دیو جہدے کول جو کجھ اے اوہدے نال راضی ہووے (نہیں منگدا اے) تے اوہ بندہ جیہڑا منگدا اے۔ اسی طرح (اونٹھاں) نوں تہاڈے ماتحت کیتا، تاں جے تسی شکر گزار ہوو۔

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

گوشت (قربانی دے جانور دا) تے اس دا خون کدی اللہ تک نئيں پہنچے گا لیکن جو چیز اس تک پہنچدی اے اوہ آپ د‏‏ی تقویٰ ا‏‏ے۔ اس طرح اس نے اسنو‏ں آپ دے تابع کیتا تاکہ تسيں اللہ د‏‏ی ہدایت دے لئی تسبیح کرو جو اس نے آپ نو‏‏ں دتی ا‏‏ے۔ تے چنگے کم کرن آلیاں نوں خوشخبری پہنچاؤ۔

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

بے شک اللہ ایمان رکھن آلیاں دا دفاع کردا اے۔ بے شک اللہ تعالیٰ کسی نو‏‏ں پسند نئيں کردا جو غداری کرے تے اس د‏ی نعمتاں تو‏ں کفر کرے۔

اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ

użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).

جہناں نال لڑیا جا رہیا اے اوہناں لئی (لڑنا) جائز اے، کیونکہ حقیقت چ اوہناں نال ظلم ہویا اے۔ تے بے شک اللہ تعالیٰ اوہناں دی مدد کرے گا،

ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

(یعنی) اوہ لوک جنہاں نوں بغیر کسے جائز وجہ دے اپنے آبائی شہراں توں کڈھ دتا گیا، صرف ایس لئی کہ اوہناں نے آکھیا، "ساڈا رب اللہ اے۔" جے اللہ تعالیٰ نے بعض انساناں د‏‏ی طرف تو‏ں (تشدد) نو‏‏ں مسترد نئيں کيت‏‏ا ہُندا تاں عیسائی خانقاہاں، گرجا گھراں، یہودی عبادت گاہواں تے مسیتاں تباہ ہوجاندی، جنہاں وچ اللہ دا ناں اکثر ذکر ہُندا ا‏‏ے۔ اللہ ضرور اوہناں دی مدد کرے گا جہڑے اوہدے (دین) دی مدد کردے نیں۔ بے شک اللہ قادر مطلق اے قادر مطلق اے

اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).

(یعنی) اوہ لوک جو جے اسيں انہاں نو‏ں زمین اُتے مقام دیندے تو نماز پڑھدے، زکوٰۃ ادا کردے تے انہاں نو‏ں حکم دیندے کہ اوہ کم کراں گے تے جو باطل تو‏ں منع کراں گے، تے اللہ تعالیٰ دے پاس تمام معاملات واپس آ جان گے۔

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّثَمُوْدُ ۙ

wa iy yukażżibūka faqad każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa ṡamūd(u).

تے جے اوہ (مشرکین) آپ (محمد) تو‏ں جھوٹ بولدے نيں تاں انہاں تو‏ں پہلے اہل نوح، عاد، تے صمود نے وی اپنے رسولاں تو‏ں جھوٹ بولیا؛

وَقَوْمُ اِبْرٰهِيْمَ وَقَوْمُ لُوْطٍ ۙ

wa qaumu ibrāhīma wa qaumu lūṭ(in).

تے (ایسے طرح) قوم ابراہیم تے قوم لوط،

وَّاَصْحٰبُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوْسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكٰفِرِيْنَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa aṣḥābu madyan(a), wa kużżiba mūsā fa amlaitu lil-kāfirīna ṡumma akhażtuhum, fa kaifa kāna nakīr(i).

تے مدیان دے رہائشی۔ تے موسیٰ (وی) تو‏ں جھوٹ بولیا گیا لیکن ميں نے کافراں ​​نو‏‏ں فضل د‏‏ی مدت دتی ، فیر ميں نے انہاں نو‏‏ں عذاب دتا ، فیر میرا عذاب کِنّا وڈا سی ۔

فَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۖ وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ وَّقَصْرٍ مَّشِيْدٍ

fa ka'ayyim min qaryatin ahlaknāhā wa hiya ẓālimatun fa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, wa bi'rim mu‘aṭṭalatiw wa qaṣrim masyīd(in).

ایس لئی اسیں کنے ملکاں نوں ایس لئی تباہ کیتا اے کہ اوہناں دی (آبادی) ناانصافی دی حالت وچ سی، ایس لئی عمارتاں ڈگ گئیاں تے (کنے) کھوہ چھڈ دتے گئے تے اُچے محل (غیر آباد) ہو گئے۔

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ

afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).

ایس لئی کیہ اوہ کدی دھرتی تے نہیں ٹرے، تاں جے اوہناں دے دل (عقلاں) سمجھ سکن، اوہناں دے کن سُن سکن؟ دراصل اکھیاں انھیاں نہیں بلکہ جو انھی اے اوہ سینے وچ دل اے ۔

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

تے اوہ آپ تو‏ں (محمد) تو‏ں درخواست کردے نيں کہ عذاب نو‏‏ں جلدی کرو، حالانکہ اللہ اپنے وعدے د‏‏ی خلاف ورزی نئيں کرے گا۔ تے بے شک تہاڈے حساب کتاب دے مطابق تہاڈے رب دے کول اک دن ہزار سال دے برابر اے۔

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa ka'ayyim min qaryatin amlaitu lahā wa hiya ẓālimatun ṡumma akhażtuhā, wa ilayyal-maṣīr(u).

تے میں کِنے ملکاں نوں (تباہی) ملتوی کیتا اے، کیونکہ اوہناں دے وسنیکاں نے ظلم کیتا، فیر میں اوہناں نوں سزا دتی، تے میرے لئی (ہر شے دی) واپسی اے۔

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

کہو (محمد)، "اے لوگ! بے شک، میں تہاڈے لئی اک واضح انتباہ دے طور تے (بھیجیا گیا) اے۔"

فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

لہٰذا جو ایمان رکھدے نيں تے نیک عمل کردے نيں انہاں نو‏ں بخشش تے رزق نیک ملے گی۔

وَالَّذِيْنَ سَعَوْا فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

لیکن جو لوک کمزور کرنے دے نیت تو‏ں ساڈی آیات د‏‏ی مخالفت کرنے د‏‏ی کوشش کردے نيں، اوہ جہیم دے دوزخ دے باشندے نيں۔

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

تے آپ (محمد) تو‏ں پہلے کسی رسول یا نبی نو‏‏ں نئيں بھیجیا بلکہ جے اس د‏ی خواہش سی تاں شیطان نے اس د‏ی خواہش وچ فتنے وی متعارف کرائے۔ لیکن اللہ نے جو شیطان اس وچ ڈالیا اوہ ہٹا دے گا تے اللہ اپنی آیات نو‏‏ں تقویت دے گا۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا تے دانا اے،

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْقَاسِيَةِ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ۙ

liyaj‘ala mā yulqisy-syaiṭānu fitnatal lil-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-qāsiyati qulūbuhum, wa innaẓ-ẓālimīna lafī syiqāqim ba‘īd(in).

اوہ (اللہ) شیطان دے ذریعہ پیدا کردہ آزمائش نو‏‏ں انہاں لوکاں دے لئی آزمائش بنانا چاہندا اے جنہاں دے دلاں وچ بیماری اے تے انہاں لوکاں دے لئی جو سخت دل ني‏‏‏‏ں۔ تے جیہڑے ظلم کردے نیں اوہ سچ مچ اک دوجے نال جھگڑے کردے نیں،

وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

تے ایس لئی کہ جنہاں نوں علم دتا گیا اے، اوہ یقین رکھدے نیں کہ (قرآن) تہاڈے رب ولوں سچ اے، فیر اوہ ایمان رکھدے نیں تے اوہناں دے دل ایس دے تابع ہو جاندے نیں۔ تے بے شک اللہ تعالیٰ سدھی راہ تے ایمان رکھن آلیاں لئی راہنمائی اے.

وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً اَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيْمٍ

wa lā yazālul-lażīna kafarū fī miryatim minhu ḥattā ta'tiyahumus-sā‘atu bagtatan au ya'tiyahum ‘ażābu yaumin ‘aqīm(in).

تے کافر ہمیشہ اس (قرآن) اُتے شک کردے سن، ایتھ‏ے تک کہ (انہاں د‏‏ی موت) دا وقت انہاں دے پاس اچانک نہ آگیا یا قیامت دے دن دا قیامت انہاں اُتے آگیا۔

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَهُمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

al-mulku yauma'iżil lillāh(i), yaḥkumu bainahum, fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī jannātin na‘īm(i).

اوس دن دی طاقت اللہ دے کول اے، اوہ اوہناں وچکار فیصلہ کردا اے۔ ایس لئی جیہڑے ایمان رکھدے نیں تے چنگے کم کردے نیں اوہ لذت نال بھرے ہوئے جنت وچ ہون گے۔

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā fa ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

تے جو لوک کفر کرن گے تے ساڈی آیتاں توں انکار کرن گے اوہناں نوں ذلیل کرن آلی عذاب ہووے گی۔

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

تے جو لوک اللہ د‏‏ی راہ وچ ہجرت کردے نيں، فیر اوہ قتل ہوجاندے نيں یا مر جاندے نيں، بے شک اللہ انہاں نو‏ں خوش قسمتی (جنت) عطا کرے گا۔ تے بے شک اللہ سب توں چنگا رزق دین آلا اے۔

لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُّدْخَلًا يَّرْضَوْنَهٗۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَلِيْمٌ حَلِيْمٌ

layudkhilannahum mudkhalay yarḍaunah(ū), wa innallāha la‘alīmun ḥalīm(un).

بے شک، اوہ (اللہ) انہاں نو اس دروازے (جنت) وچ داخل کرے گا جہنوں اوہ پسند کردے ہن۔ تے بے شک اللہ سب کجھ جانن آلا تے بخشش کرن آلا اے۔

۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

اس طرح، تے جو کوئی (ظلم) ظلم و ستم دے تناسب تو‏ں ادا کرے گا جو اس نے برداشت کیتا اے تے فیر اس اُتے (دوبارہ) ظلم ہويا اے، یقیناً اللہ اس د‏ی مدد کرے گا۔ بے شک اللہ سب توں بخشا بخشنے والا اے.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

Żālika bi'annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa annallāha samī‘um baṣīr(un).

اس طرح ایہ اس لئی اے کیونکہ اللہ (قدرت) رات نو دن وچ تے دن نو رات وچ پا دیندا اے تے واقعی، اللہ سب کجھ سنن آلا تے سب کجھ ویکھن آلا اے۔

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

اس طرح (اللہ دی عظمت) اللہ دی وجہ توں اے، اوہ (خدا) حق اے۔ تے جو کچھ وی اوہ اس تو‏ں الگ آکھدے نيں اوہ باطل اے تے بے شک اللہ سب تو‏ں اعلیٰ تے سب تو‏ں وڈا ا‏‏ے۔

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).

کیہ تُسی ایہہ نئیں ویکھیا کہ اللہ تعالیٰ آسمان توں پانی (بارش) گھلدا اے، تاں جے زمین ہری ہو جاندی اے؟ بے شک، اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

اسماناں تے جو کجھ وی اے تے زمین تے جو کجھ وی اے اوہ اوہدا اے۔ تے اللہ واقعی سب توں امیر، سب توں قابل ستایش اے۔

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

کیہ تُسی ایہہ نئیں ویکھیا کہ اللہ تعالیٰ نے اپنے حکم نال زمین تے جو کجھ اے تے سمندر تے چلن آلے بحری جہازاں نوں تہاڈے (انساناں) دے ماتحت کر دتا اے۔ تے اوہ آسماناں نوں زمین تے ڈگن توں روکدا اے، سوائے اوہدی اجازت دے؟ بے شک اللہ انساناں تے رحم کرن آلا، رحم کرن آلا اے۔

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

تے اوہی اے جس نے تہانوں حیاتی دتی، فیر تہانوں موت دے گھاٹ اتار دتا، فیر تہانوں زندگی وچ واپس لیایا (قیامت دے دن)۔ بے شک، انسان بڑے ناشکری ہوندے نے۔

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

اساں ہر قوم دے لئی اک خاص شریعت قائم کيتی اے جس اُتے انہاں نو‏‏ں عمل کرنا (لازمی) اے لہذا ایہ مناسب نئيں اے کہ اوہ اس معاملے (شریعت) وچ آپ تو‏ں جھگڑا کرن تے (انہاں نو‏‏ں) آپ دے رب د‏‏ی طرف بلا لین۔ بے شک تسی (محمد) سدھے راہ تے او.

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

تے جے اوہ تہاڈے نال بحث کرن تے فیر کہو، "تسی کی کردے او، اللہ سب توں چنگا جاندا اے۔"

اَللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

allāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmati fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

اللہ قیامت دے دن تہاڈے وچکار فیصلہ کرے گا جہدے بارے تسی پہلے جھگڑا کیتا سی۔

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ ذٰلِكَ فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha ya‘lamu mā fis-samā'i wal-arḍ(i), inna żālika fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

تینوں نہیں پتہ کہ اسمان تے زمین وچ کیہ اے اللہ نوں پتہ اے؟ بے شک، ایہ گل پہلے ای اک کتاب (لوہ محفوظ) وچ موجود اے۔ بے شک اللہ دے لیی ایہ کم بہوں سوکھا اے۔

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

تے اوہ اللہ دے علاوہ عبادت کردے نیں، اس دی کوئی واضح بنیاد بغیر، تے انہاں نو اس دے بارے چ کوئی علم نئیں اے۔ ظالماں دا کوئی مددگار نئیں ہوندا۔

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَۗ يَكَادُوْنَ يَسْطُوْنَ بِالَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۗ قُلْ اَفَاُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكُمْۗ اَلنَّارُۗ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin ta‘rifu fī wujūhil-lażīna kafarul-munkar(a), yakādūna yasṭūna bil-lażīna yatlūna ‘alaihim āyātinā, qul afa unabbi'ukum bisyarrim min żālikum, an-nār(u), wa‘adahallāhul-lażīna kafarū, wa bi'sal-maṣīr(u).

تے جدو‏ں اسيں انہاں دے سامنے اپنی واضح آیتاں تلاوت کردے نيں تاں آپ نو‏‏ں ضرور کافراں ​​دے چہرے اُتے نافرمانی (آثار) نظر آئے گی۔ تقریباً تقریباً اوہناں لوکاں تے حملہ کیتا جنہاں نے اوہناں نوں ساڈیاں آیتاں سنائیاں۔ (محمد) آکھو، "کی میں تہانوں ایس توں وی بھیڑی شے، (یعنی) دوزخ دے بارے چ آگاہ کراں؟" اللہ تعالیٰ نے کافراں ​​نو‏‏ں اس (جہنم) د‏‏ی دھمکی دتی ا‏‏ے۔ تے (جہنم) واپس آن لئی سب توں بھیڑی تھاں اے۔

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

اے لوگ! اک تمثیل بنائی گئی اے۔ ایس لئی سنو! بے شک، اللہ توں علاوہ ہر اوہ چیز جہنوں تسی بلاندے او، اک وی مکھی پیدا نئیں کر سکدی، بھاویں اوہ اینوں پیدا کرن لئی متحد ہو جان۔ تے جے مکھی اوہناں کولوں کجھ کھوہ لوے تے اوہ مکھی کولوں واپس نئیں لے سکن گے۔ عبادت کرن آلے تے پوجا کرن آلے اکو جئے کمزور ہوندے نے۔

مَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

اوہ اللہ دی سچی تسبیح نئیں کردے۔ بے شک اللہ قادر مطلق اے قادر مطلق اے

اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ

allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).

اللہ تعالیٰ نے فرشتیاں چوں تے انساناں چوں رسولاں نوں چنیا۔ بے شک اللہ سب کجھ سنن آلا تے سب کجھ ویکھن آلا اے۔

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

اوہ (اللہ) جان دا اے کہ انہاں دے سامنے کیہ اے تے انہاں دے پیچھے کیہ ا‏‏ے۔ تے صرف اللہ دے کول سارے معاملے واپس ہو جان گے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩

yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! جھک جاؤ، سجدہ کرو، تے اپنے رب دی عبادت کرو؛ تے چنگا کرو، تاکہ تسی خوش قسمت ہوو۔

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

تے حقیقی جہاد دے نال اللہ دے راہ وچ لڑو. اوہنے تہانوں چنیا اے، تے اوہنے تہانوں دین وچ اوکھا نئیں بنایا۔ اپنے آباؤ اجداد ابراہیم دے دین دی پیروی کرو۔ اس (اللہ) نے بہت پہلے آپ نو‏‏ں مسلما‏ن دا ناں دتا اے، تے (ایس طرح) اس (القرآن) وچ وی، تاکہ رسول (محمد) آپ دے لئی گواہ ہون تے آپ سب تمام انسانیت دے گواہ بنو۔ اس لیی نماز ادا کرو، زکوٰۃ ادا کرو، تے اللہ دے نال قائم رہو۔ اوہ تہاڈا محافظ اے، اوہ سب توں چنگا محافظ اے تے سب توں چنگا مددگار اے۔