Q.S اد دوحہ (اَلضُّحَىٰ) - 11 مصرعیاں دی گنتی

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

جہڑا اپنا مال (اللہ دے راہ وچ) اپنے آپ نوں صاف کرن لئی خرچ کردا اے،

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

تے کسے نے وی اوہدے تے کوئی احسان نئیں کیتا جہدا بدلہ اوہنوں ادا کرنا پوے۔

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

لیکن (اس نے صرف اس لئی دتا) کیونکہ اس نے اپنے اعلیٰ ترین خدا دی خوشی حاصل کیتی۔

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

تے یقیناً مستقبل چ اوہنوں (کامل) خوشی ملے گی۔

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

ڈواہ ٹائم دی خاطر (جدوں سورج جزوی طور تے چڑھدا اے)،

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

تے رات نوں جدوں چُپ ہوندی اے،

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

تیرے رب نے تینوں (محمد) نئیں چھڈیا تے نہ ای تینوں نفرت کیتی،

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

تے واقعی، بعد آلا تہاڈے لی پہلے توں بہتر اے۔

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

تے بے شک، اک دن تہاڈا رب تہانوں اپنا فضل ضرور دیوے گا، تاں جے تسی راضی ہو جاؤ۔

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

کی اوہنے تہانوں یتیم نئیں پایا، فیر اوہنے (تہانوں) رکھیا،

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

تے اوہنے تہانوں الجھیا ہویا پایا، اس لیی اوہنے تہانوں رہنمائی دتی