Q.S اس-سف (اَلصَّفّ) - 14 مصرعیاں دی گنتی

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

اے ایمان رکھن آلے! جدوں مومن عورتاں تہاڈے کول ہجرت کرن آندیاں نیں، تے تہانوں اوہناں دے (ایمان) دی جانچ کرنی چاہیدی اے۔ اللہ انہاں دے ایمان دے بارے وچ بہتر جاندا اے ؛ جے تُسی جاندے او کہ اوہ (واقعی) ایمان رکھدے نیں، فیر اینہاں نوں کافراں ​​(اوہناں دے خاونداں) دے کول واپس نہ کرو۔ ایہ کافر کرنے والےآں دے لئی حلال نئيں نيں تے کافر کرنے والے انہاں دے لئی حلال نئيں نيں۔ تے اوہناں دے (شوہراں) نوں اوہ جہیز دے دیو جہڑا اوہناں نے دتا اے۔ تے جے تُسی اوہناں نوں جہیز دے دیو تے اوہناں نال ویاہ کرن چ تہاڈے لئی کوئی گناہ نئیں اے۔ تے کافر عورتاں دے نال (شادی) دے تعلقات نال نہ رہو؛ تے اوہ جہیز منگو جہڑا تسی واپس دتا اے; تے (جے اوہناں دے خاوند کافر رہندے نیں) اوہناں نوں اوہ جہیز منگن دیو جہڑا اوہناں نے واپس دتا اے (اپنیاں سابقہ ​​بیویاں نوں جنہاں نے ایمان لیا اے)۔ ایہو ای اے اللہ دا قانون جیہڑا اوہنے تہاڈے وچکار قائم کیتا اے۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا تے سیانا اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).

تے جے کفار دے پاس بھج جانے والی اپنی بیویاں تو‏ں کسی چیز (مہیز واپس کرنا) جو تسيں نے مکمل نئيں کيت‏‏ا اے تو آپ انہاں نو‏‏ں شکست دے سکدے نيں، فیر (لٹ مار وچو‏ں) انہاں لوکاں نو‏‏ں دے دیو جنہاں د‏‏ی بیویاں بھج گئیاں سن جِنّا جہیز انہاں نے دتا ا‏‏ے۔ تے اللہ توں خوف رکھو جہدے تے تسی ایمان رکھدے او۔

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).

اے نبی! جدوں مومن عورتاں بیعت (بیعت) لین لئی تہاڈے کول آندیاں نیں، کہ اوہ اللہ دے نال کوئی شے نئیں کرن گیاں؛ چوری نئیں کرن گے، زنا نئیں کرن گے، اپنے بچیاں نو نئیں مارن گے، جھوٹ نئیں کرن گے جہڑا اوہ اپنے ہتھ پیراں دے وچکار ایجاد کردے نیں تے چنگے معاملے چ تہاڈی نافرمانی نئیں کرن گے، اس لیی اوہناں دے بیعت دے وعدے نوں قبول کرو تے اللہ توں اوہناں لئی معافی منگو۔ بے شک اللہ مغفرت کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ

innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).

اے ایمان رکھن آلے! جنہاں اُتے اللہ ناراض اے انہاں نو‏‏ں اپنا مددگار نہ بناؤ ، بے شک اوہ آخرت تو‏ں مایوس ہوگئے نيں جداں کہ قبر وچ موجود کافر وی مایوس ہوجاندے نيں۔

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِيْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۗ فَلَمَّا زَاغُوْٓا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi lima tu'żūnanī wa qad ta‘lamūna annī rasūlullāhi ilaikum, falammā zāgū azāgallāhu qulūbahum, wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

جو آسماناں وچ اے تے جو زمین اُتے اے اوہ اللہ د ی تسبیح کردا اے ؛ تے اوہ سب توں طاقتور، سب توں سیانا اے۔

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

اے ایمان رکھن آلے! اوہ گل کیوں کہندے او جہڑی توں نئیں کردی؟

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰىٓ اِلَى الْاِسْلَامِۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhil-każiba wa huwa yud‘ā ilal-islām(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

(ایہ) اللہ تعالیٰ دے سامنے انتہائی نفرت انگیز اے جے تُسی اوہ کہو جو تُسی نئیں کردے۔

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

بے شک اللہ انہاں لوکاں نو‏‏ں محبت کردا اے جو منظم قطاراں وچ اس د‏ی راہ وچ لڑدے نيں، اوہ اک پکی عمارت د‏‏ی طرح ني‏‏‏‏ں۔

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

تے (یاد کرو) جدو‏ں موسیٰ نے اپنی قوم تو‏ں فرمایا، "اے میری قوم! تُسی مینوں دُکھ کیوں دیندے او، حالانکہ تُسی واقعی جاندے او کہ میں واقعی تہاڈے لئی اللہ دا رسول آں؟" لہذا جدو‏ں انہاں نے (حق تو‏ں) دور ہوئے تاں اللہ نے انہاں دے دلاں نو‏‏ں دور کردتا۔ تے اللہ بدکاراں دی راہنمائی نئیں کردا۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).

تے (یاد رکھو) جدو‏ں مریم دے بیٹے عیسیٰ نے فرمایا اے بنی اسرائیل! بے شک میں اللہ دا آپ دے لئی رسول ہاں جو میرے تو‏ں پہلے کتاب (جہڑی نازل ہوئی) یعنی توریت د‏‏ی تصدیق کردا ہاں تے اک رسول دے بارے وچ خوشخبری دیندا ہاں جو میرے بعد آئے گا جس دا ناں احمد (محمد) ا‏‏ے۔" لیکن جدو‏ں رسول واضح ثبوتاں دے نال انہاں دے پاس آئے تو انہاں نے کہیا کہ ایہ حقیقی جادو ا‏‏ے۔

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

تے اس شخص تو‏ں زیادہ ظالم کون اے جو اللہ دے خلاف جھوٹ گھڑدا اے حالانکہ اسنو‏ں (دین) اسلام د‏‏ی دعوت دتی گئی سی؟ تے اللہ ظالماں دی ہدایت نئیں کردا.

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۙ

yagfir lakum żunūbakum wa yudkhilkum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

اوہ اللہ دے نور (دین) نو‏‏ں اپنے منہ تو‏ں (تقریب) بجھانا چاہندے سن لیکن اللہ تعالیٰ اپنے نور نو‏‏ں کامل کردا رہیا حالانکہ کافر اس تو‏ں نفرت کردے سن ۔

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ایہ اوہی سی جس نے اپنے رسول نو‏‏ں ہدایت تے حقیقی دین دے نال بھیجیا، تاکہ اسنو‏ں تمام مذاہب تو‏ں اُتے جیت لیا جائے حالانکہ مشرکین اس تو‏ں نفرت کردے سن ۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).

اے ایمان رکھن آلے! کیہ تسی چاہو گے کہ میں تہانوں کوئی اجیہا کم وکھاواں جیہڑا تہانوں تکلیف دہ سزا توں بچا سکے؟