Q.S الوقیعہ (اَلْوَاقِعَة) - 96 مصرعیاں دی گنتی

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

iżā waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

ایس لئی تسی اپنے رب دے کیہڑے احساناں توں انکار کرو گے؟

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۘ

laisa liwaq‘atihā kāżibah(tun).

اوہ ہرے تکیے تے سوہنے قالیناں تے جھکے ہوئے سن۔

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ

khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).

ایس لئی تسی اپنے رب دے کیہڑے احساناں توں انکار کرو گے؟

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ

iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).

تیرے رب دا ناں مبارک ہووے، عظمت تے شان دا مالک.

وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ

wa bussatil-jibālu bassā(n).

جدوں قیامت آندی اے،

فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ

fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).

اس دے وقوع توں انکار نئیں کیتا جا سکدا۔

وَّكُنْتُمْ اَزْوَاجًا ثَلٰثَةً ۗ

wa kuntum azwājan ṡalāṡah(tan).

(واقعہ) عاجز کیتا (اک گروپ) تے بلند کیتا (اک ہور گروپ)۔

فَاَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِ ۗ

fa aṣḥābul-maimanah(ti), mā aṣḥābul-maimanah(ti).

جدوں دھرتی اینی زور نال ہل جاندی اے،

وَاَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِ ۗ

wa aṣḥābul-masy'amah(ti), mā aṣḥābul-masy'amah(ti).

تے پہاڑ مکمل طور تے تباہ ہو گئے،

وَالسّٰبِقُوْنَ السّٰبِقُوْنَۙ

was-sābiqūnas-sābiqūn(a).

فیر ایہہ اڈدی مٹی بن جاندی اے،

اُولٰۤىِٕكَ الْمُقَرَّبُوْنَۚ

ulā'ikal-muqarrabūn(a).

تے تسی تن گروہ بن گئے،

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

fī jannātin-na‘īm(i).

یعنی صحیح گروہ، صحیح گروہ کِنا شریف اے،

ثُلَّةٌ مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

Ṡullatum minal-awwalīn(a).

تے کھبے گروپ دا، کھبے گروپ دا کِنّا دکھی اے،

وَقَلِيْلٌ مِّنَ الْاٰخِرِيْنَۗ

wa qalīlum minal-ākhirīn(a).

تے اوہ جیہڑے پہلے (ایمان کرن آلے) نیں، اوہ پہلے نیں (جنت چ داخل ہون آلے)۔

عَلٰى سُرُرٍ مَّوْضُوْنَةٍۙ

‘alā sururim mauḍūnah(tin).

ایہہ اوہ نیں جہڑے اللہ دے نیڑے نیں،

مُّتَّكِـِٕيْنَ عَلَيْهَا مُتَقٰبِلِيْنَ

muttaki'īna ‘alaihā mutaqābilīn(a).

نعمتاں دے باغاں وچ،

يَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۙ

yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a).

پہلے آن آلیاں چوں اک وڈا گروہ،

بِاَكْوَابٍ وَّاَبَارِيْقَۙ وَكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۙ

bi'akwābiw wa abārīq(a), wa ka'sim mim ma‘īn(in).

تے بعد چ آن آلیاں چوں اک نکا جیا گروہ۔

لَّا يُصَدَّعُوْنَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُوْنَۙ

lā yuṣadda‘ūna ‘anhā wa lā yunzifūn(a).

اوہ سونے تے جواہرات نال جڑے ہوئے صوفیاں تے ہون گے،

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُوْنَۙ

wa fākihatim mimmā yatakhayyarūn(a).

اک دوجے دا سامنا کر کے اوہناں تے جھکے ہوئے۔

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَۗ

wa laḥmi ṭairim mimmā yasytahūn(a).

اوہناں دے آلے دوالے جوان رہن گے،

وَحُوْرٌ عِيْنٌۙ

wa ḥūrun ‘īn(un).

کپ، جگ، تے وگدے پانی چوں کڈھے گئے مشروبات نال بھرے ہوئے پیالے لے کے،

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُوْنِۚ

ka'amṡālil-lu'lu'il-maknūn(i).

اوہناں نوں ایس توں چکر نئیں آن گے تے نہ ای اوہ نشے چ دھت ہون گے،

جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

تے اوہ جو وی پھل چُن لیندے نیں،

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا تَأْثِيْمًاۙ

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā ta'ṡīmā(n).

تے کوئی وی پنچھی دا گوشت جہڑا اوہ چاہندے سن۔

اِلَّا قِيْلًا سَلٰمًا سَلٰمًا

illā qīlan salāman salāmā(n).

تے سوہنیاں اکھاں آلے فرشتے نیں،

وَاَصْحٰبُ الْيَمِيْنِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الْيَمِيْنِۗ

wa aṣḥābul-yamīn(i), mā aṣḥābul-yamīn(i).

اک چنگی طرحاں رکھے ہوئے موتی دی طرح۔

فِيْ سِدْرٍ مَّخْضُوْدٍۙ

fī sidrim makhḍūd(in).

اوہ جو کجھ کردے نیں اوہدے بدلے چ۔

وَّطَلْحٍ مَّنْضُوْدٍۙ

wa ṭalḥim manḍūd(in).

اوتھے نہ فضول سندے نیں تے نہ گناہگار گلاں،

وَّظِلٍّ مَّمْدُوْدٍۙ

wa ẓillim mamdūd(in).

پر اوہناں نے سلام سنے۔

وَّمَاۤءٍ مَّسْكُوْبٍۙ

wa mā'im maskūb(in).

تے صحیح گروہ، صحیح گروہ کون اے؟

وَّفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍۙ

wa fākihatin kaṡīrah(tin).

(اوہ) بے کنڈے دے درختاں چوں نیں،

لَّا مَقْطُوْعَةٍ وَّلَا مَمْنُوْعَةٍۙ

lā maqṭū‘atiw wa lā mamnū‘ah(tin).

تے کیلے دے درخت پرتاں چ (پھل)،

وَّفُرُشٍ مَّرْفُوْعَةٍۗ

wa furusyim marfū‘ah(tin).

تے اوہ سایہ جہڑا چوڑا پھیلیا ہویا اے،

اِنَّآ اَنْشَأْنٰهُنَّ اِنْشَاۤءًۙ

innā ansya'nāhunna insyā'ā(n).

تے پانی مسلسل وگدا اے،

فَجَعَلْنٰهُنَّ اَبْكَارًاۙ

faja‘alnāhunna abkārā(n).

تے بھرپور پھل،

عُرُبًا اَتْرَابًاۙ

‘uruban atrābā(n).

جہڑا کدی وی پھل دین توں نئیں رکدا تے نہ ای کسے نوں حرام اے،

لِّاَصْحٰبِ الْيَمِيْنِۗ

li'aṣḥābil-yamīn(i).

تے موٹے، نرم بستر۔

ثُلَّةٌ مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

Ṡullatum minal-awwalīn(a).

اسیں اوہناں نوں (حوریاں) اک ہتھ توں بنایا،

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْاٰخِرِيْنَۗ ࣖ

wa ṡullatum minal-ākhirīn(a).

فیر اسی اوہناں نوں کنواری بنا دتا،

وَاَصْحٰبُ الشِّمَالِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الشِّمَالِۗ

wa aṣḥābusy-syimāl(i), mā aṣḥābusy-syimāl(i).

پیار کرن آلا تے برابر دی عمر دا،

فِيْ سَمُوْمٍ وَّحَمِيْمٍۙ

fī samūmiw wa ḥamīm(in).

سجے ہتھ دے گروپ لئی،

وَّظِلٍّ مِّنْ يَّحْمُوْمٍۙ

wa ẓillim miy yaḥmūm(in).

پہلے آن آلیاں چوں اک وڈا گروہ،

لَّا بَارِدٍ وَّلَا كَرِيْمٍ

lā bāridiw wa lā karīm(in).

تے بعد چ آن آلیاں چوں اک وڈا گروہ۔

اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُتْرَفِيْنَۚ

innahum kānū qabla żālika mutrafīn(a).

تے کھبے پاسے دا گروپ، کھبے پاسے دا گروپ کنا دکھی اے.

وَكَانُوْا يُصِرُّوْنَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيْمِۚ

wa kānū yuṣirrūna ‘alal-ḥinṡil-‘aẓīm(i).

(اوہ) تپدی ہوئی ہواواں تے ابلدے پانی نال ستائے جاندے نیں،

وَكَانُوْا يَقُوْلُوْنَ ەۙ اَىِٕذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

wa kānū yaqūlūn(a), a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

تے دھوئیں دی کالی چھاں،

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَ

awa'ābā'unal-awwalūn(a).

ٹھنڈا نئیں تے خوشگوار نئیں۔

قُلْ اِنَّ الْاَوَّلِيْنَ وَالْاٰخِرِيْنَۙ

qul innal-awwalīna wal-ākhirīn(a).

بے شک، اس توں پہلاں (پہلاں) اوہ عیش و آرام نال رہندے سن،

لَمَجْمُوْعُوْنَۙ اِلٰى مِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ

lamajmū‘ūn(a), ilā mīqāti yaumim ma‘lūm(in).

تے اوہ وڈے گناہ کردے رہندے نیں،

ثُمَّ اِنَّكُمْ اَيُّهَا الضَّاۤ لُّوْنَ الْمُكَذِّبُوْنَۙ

Ṡumma innakum ayyuhaḍ-ḍāllūnal-mukażżibūn(a).

تے اُوہناں نے کہیا، ’’جدوں اَسی مر جاواں گے، مٹی تے ہڈیاں بن جاواں گے، تے کی اَسی واقعی چہ دوبارہ زندہ ہو جاواں گے؟

لَاٰكِلُوْنَ مِنْ شَجَرٍ مِّنْ زَقُّوْمٍۙ

la'ākilūna min syajarim min zaqqūm(in).

کی ساڈے پچھلے وڈکے (وی زندہ ہو چکے نیں)؟

فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۚ

fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

آکھو، "(ہاں) بے شک اوہ جیہڑے پہلے سن تے جیہڑے بعد چ سن،

فَشٰرِبُوْنَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيْمِۚ

fasyāribūna ‘alaihi minal-ḥamīm(i).

یقیناً سب کجھ اک خاص ویلے، اک خاص دن تے اکٹھا کیتا جائے گا۔

فَشٰرِبُوْنَ شُرْبَ الْهِيْمِۗ

fa syāribūna syurbal-hīm(i).

فیر بے شک تُسی اے گمراہ تے جھوٹے لوک!

هٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّيْنِۗ

hāżā nuzuluhum yaumad-dīn(i).

ذقوم دا درخت ضرور کھا جائے گا،

نَحْنُ خَلَقْنٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُوْنَ

naḥnu khalaqnākum falau lā tuṣaddiqūn(a).

فیر تہاڈا پیٹ ایہدے نال بھریا ہووے گا۔

اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تُمْنُوْنَۗ

afa ra'aitum mā tumnūn(a).

اس دے بعد تسی بہت گرم پانی پیو گے۔

ءَاَنْتُمْ تَخْلُقُوْنَهٗٓ اَمْ نَحْنُ الْخٰلِقُوْنَ

a'antum takhluqūnahū am naḥnul-khāliqūn(a).

ایس لئی تسی انج پیندے او جیویں اونٹ (جہڑا بہوں پیاسا ہوندا اے) پیندا اے۔

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَۙ

naḥnu qaddarnā bainakumul-mauta wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

قیامت دے دن اوہناں دا ایہو کھانا اے۔

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ اَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِيْ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

‘alā an nubaddila amṡālakum wa nunsyi'akum fī mā lā ta‘lamūn(a).

اسی تینوں پیدا کیتا اے، توں (قیامت دے دن) نوں جواز کیوں نئیں ٹھہراندا؟

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْاَةَ الْاُوْلٰى فَلَوْلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ‘alimtumun-nasy'atal-ūlā falau lā tażakkarūn(a).

ایس لئی کی تسی اوس (انسانی بیج) ول دھیان دیندے او جہڑا تسی خارج کردے او؟

اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَحْرُثُوْنَۗ

afara'aitum mā taḥruṡūn(a).

ایہنوں تخلیق کرن آلا توں ای او یا تخلیق کرن آلے اسی آں؟

ءَاَنْتُمْ تَزْرَعُوْنَهٗٓ اَمْ نَحْنُ الزّٰرِعُوْنَ

a'antum tazra‘ūnahū am naḥnuz-zāri‘ūn(a).

اسی تہاڈے وچوں ہر اک دی موت دا تعین کیتا اے تے اسی کمزور نئیں آں،

لَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنٰهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُوْنَۙ

lau nasyā'u laja‘alnāhu ḥuṭāman fa ẓaltum tafakkahūn(a).

تہانوں تہاڈے ورگے لوکاں نال بدلنا (ایس دنیا وچ) تے تہانوں بعد وچ (آخرت وچ) اک اجیہی حالت وچ زندہ کرنا جہدے بارے تسی نئیں جاندے۔

اِنَّا لَمُغْرَمُوْنَۙ

innā lamugramūn(a).

تے واقعی، تہانوں پہلے ای مخلوق دا پتہ اے، تسی سبق کیوں نئیں لیندے؟

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ

bal naḥnu maḥrūmūn(a).

کیہ تسی کدی اوہناں بیجاں ول دھیان دتا اے جیہڑے تسی بوئے سن؟

اَفَرَءَيْتُمُ الْمَاۤءَ الَّذِيْ تَشْرَبُوْنَۗ

afa ra'aitumul-mā'al-lażī tasyrabūn(a).

ایہنوں اگاون آلا تسی او یا اسی ایہنوں اگان آلے آں؟

ءَاَنْتُمْ اَنْزَلْتُمُوْهُ مِنَ الْمُزْنِ اَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُوْنَ

a'antum anzaltumūhu minal-muzni am naḥnul-munzilūn(a).

جے اسی چاہندے، تے اسی اوہناں نو کچل دیندے; فیر تسی حیران ہو جاؤ گے،

لَوْ نَشَاۤءُ جَعَلْنٰهُ اُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُوْنَ

lau nasyā'u ja‘alnāhu ujājan falau lā tasykurūn(a).

(کہندے ہوئے)، "بے شک، سانوں واقعی نقصان ہویا،

اَفَرَءَيْتُمُ النَّارَ الَّتِيْ تُوْرُوْنَۗ

afa ra'aitumun-nāral-latī tūrūn(a).

سانوں کوئی نتیجہ وی نئیں ملیا۔

ءَاَنْتُمْ اَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ اَمْ نَحْنُ الْمُنْشِـُٔوْنَ

a'antum ansya'tum syajaratahā am naḥnul-munsyi'ūn(a).

کیہ تُسی کدی اپنے پین آلے پانی ول دھیان دتا اے؟

نَحْنُ جَعَلْنٰهَا تَذْكِرَةً وَّمَتَاعًا لِّلْمُقْوِيْنَۚ

naḥnu ja‘alnāhā tażkirataw wa matā‘al lil-muqwīn(a).

بدلاں وچوں اتارن والا توں ہی سی جاں اسیں اتارن والے ساں؟

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

جے اسی مرضی کردے تے نمکین کر دیندے، تسی شکر گزار کیوں نئیں او؟

۞ فَلَآ اُقْسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجُوْمِ

falā uqsimu bimawāqi‘in-nujūm(i).

ایس لئی کی تسی کدی اوس اگ ول دھیان دتا اے جہڑی تسی بالدے او (لکڑی نال)؟

وَاِنَّهٗ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُوْنَ عَظِيْمٌۙ

wa innahū laqasamul lau ta‘lamūna ‘aẓīm(un).

لکڑاں توں اگان والا ایں یا اسی اگانے آں؟

اِنَّهٗ لَقُرْاٰنٌ كَرِيْمٌۙ

innahū laqur'ānun karīm(un).

اسیں ایہنوں (اوہ اگ) مسافراں ​​لئی انتباہ تے مفید مواد لئی بنایا سی۔

فِيْ كِتٰبٍ مَّكْنُوْنٍۙ

fī kitābim maknūn(in).

اس لیی اپنے آپ نو اپنے رب دے ناں (ذکر) کرکے تسبیح کرو، سب توں وڈا۔

لَّا يَمَسُّهٗٓ اِلَّا الْمُطَهَّرُوْنَۗ

lā yamassuhū illal-muṭahharūn(a).

فیر اوس تھاں دی قسمے جتھے تاریاں دی گردش ہوندی اے.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

تے بے شک ایہ واقعی اک وڈی قسم اے جے تہانوں پتہ ہوندا،

اَفَبِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَنْتُمْ مُّدْهِنُوْنَۙ

afa biḥāżal-ḥadīṡi antum mudhinūn(a).

تے (ایہ) بے شک اک بہوں شریف قرآن اے،

وَتَجْعَلُوْنَ رِزْقَكُمْ اَنَّكُمْ تُكَذِّبُوْنَ

wa taj‘alūna rizqakum annakum tukażżibūn(a).

محفوظ کتاب (لاؤہ محفوظ) وچ،

فَلَوْلَآ اِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُوْمَۙ

falau lā iżā balagatil-ḥulqūm(a).

کوئی وی اس نوں نئیں چھوندا سوائے مقدس نوکراں دے۔

وَاَنْتُمْ حِيْنَىِٕذٍ تَنْظُرُوْنَۙ

wa antum ḥīna'iżin tanẓurūn(a).

سارے جہاناں دے رب ولوں اتاریا گیا اے۔

وَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُبْصِرُوْنَ

wa naḥnu aqrabu ilaihi minkum wa lākil lā tubṣirūn(a).

کیہ تسی ایس خبر (قرآن) نوں معمولی سمجھدے او؟

فَلَوْلَآ اِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِيْنِيْنَۙ

falau lā in kuntum gaira madīnīn(a).

تے کی تسی (اللہ توں) جو رزق حاصل کردے او اوہنوں انکار کرن لئی استعمال کردے او؟

تَرْجِعُوْنَهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

tarji‘ūnahā in kuntum ṣādiqīn(a).

پھیر کیوں نہ روکیا جدوں تیرے گلے تک پہنچ گیا سی،

فَاَمَّآ اِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

fa ammā in kāna minal-muqarrabīn(a).

تے توں ویکھ رہیا سی،

فَرَوْحٌ وَّرَيْحَانٌ ەۙ وَّجَنَّتُ نَعِيْمٍ

fa rauḥuw wa raiḥān(un), wa jannatu na‘īm(in).

تے اسی تہاڈے نالوں اوہدے نیڑے ساں، پر تسی نئیں ویکھیا؟

وَاَمَّآ اِنْ كَانَ مِنْ اَصْحٰبِ الْيَمِيْنِۙ

wa ammā in kāna min aṣḥābil-yamīn(i).

تے جے تُسی (اللہ دے ذریعہ) قابو نئیں کیتا گیا، تے کی ہووے گا،

فَسَلٰمٌ لَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ الْيَمِيْنِۗ

fa salāmul laka min aṣḥābil-yamīn(i).

تُسی اینوں (اوہ حیاتی) واپس نئیں کردے جے تُسی اک نیک بندہ او؟

وَاَمَّآ اِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِيْنَ الضَّاۤلِّيْنَۙ

wa ammā in kāna minal-mukażżibīnaḍ-ḍāllīn(a).

جے اوہ (مردہ شخص) انہاں لوکاں وچو‏ں اے جنہاں نو‏‏ں (اللہ) دے قریب کیتا گیا اے،

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيْمٍۙ

fa nuzulum min ḥamīm(in).

فیر اوہ امن تے رزق دے نال نال جنت (بھری) لذت حاصل کرے گا۔

وَّتَصْلِيَةُ جَحِيْمٍ

wa taṣliyatu jaḥīm(in).

تے جے اوہ صحیح گروہ نال تعلق رکھدا اے،

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِيْنِۚ

inna hāżā lahuwal-ḥaqqul-yaqīn(i).

تے جے تُسی (اللہ دے ذریعہ) قابو نئیں کیتا گیا، تے کی ہووے گا،

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

تُسی اینوں (اوہ حیاتی) واپس نئیں کردے جے تُسی اک نیک بندہ او؟