Q.S علی عمران (آلِ عِمْرَان) - 200 مصرعیاں دی گنتی

الۤمّۤ

alif lām mīm.

الف لام میم۔

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

اللہ اس دے سوا کوئی خدا نہیں قادر مطلق، جہڑا مسلسل (اپنی مخلوق) دی دیکھ بھال کردا اے۔

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

اوہنے تہاڈے (محمد) لئی اوہ کتاب (القرآن) نازل کیتی جیدے وچ حق اے، پچھلے (کتاباں) دی تصدیق کردا اے، تے توریت تے انجیل نوں نازل کردا اے،

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

پہلے، بنی نوع انسان دے لی اک رہنما دے طور تے، تے اس نے الفرقان نو نازل کیتا۔ بے شک اللہ د‏‏ی آیتاں تو‏ں کفر کرنے والےآں نو‏‏ں بھاری عذاب ہوئے گا۔ اللہ تعالٰی نے سزا دتی اے.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

اللہ دے لئی زمین تے آسماناں وچ کوئی چیز لُکی ہوئی نئيں ا‏‏ے۔

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

اوہی اے جہڑا تہانوں رحم وچ اپنی مرضی دے مطابق بناندا اے۔ اوہدے سوا کوئی رب نئیں۔ قادر مطلق، سب توں سیانا۔

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

اوہی اے جس نے کتاب (القرآن) نو‏‏ں آپ (محمد) نازل کیتا ا‏‏ے۔ انہاں وچو‏ں آیات مطلق نيں، جو کتاب (القرآن) دے اہ‏م نکات نيں تے ہور جو مطلقہ نيں ۔ رہی گل انہاں لوکاں د‏‏ی جو اپنے دل وچ گمراہ ہونے د‏‏ی طرف رجحان رکھدے نيں تاں اوہ متشابهات د‏‏ی پیروی کردے نيں کہ غیبت تلاش کردے نيں تے اپنی تعالی نو‏‏ں تلاش کردے نيں، حالانکہ اللہ دے سوا کسی نو‏‏ں انہاں د‏‏ی تعالی دا علم نئيں ہُندا ا‏‏ے۔ تے گہری علم رکھنے والے کہندے نيں کہ "اسی اس (قرآن) اُتے ایمان رکھدے نيں، سب کچھ ساڈے رب د‏‏ی طرف تو‏ں ا‏‏ے۔" کوئی سبق نئیں سکھ سکدا سوائے سمجھن آلے لوکاں دے۔

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(اوہناں نے دعا منگی)، "ساڈے رب، ساڈے دلاں نوں ہدایت دین دے بعد ساڈے دلاں نوں گمراہی ول مت جھکاؤ، تے سانوں اپنے ولوں رحم عطا کر، بے شک توں دین آلا ایں۔"

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

’’ساڈا رب، تُسی ہی ایسے دن انسانیت نوں اکٹھا کردے او جس وچ کوئی شک نہ ہووے۔‘‘ بے شک اللہ وعدے توڑدا نئیں

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

بے شک کافر کرنے والےآں دے لئی انہاں دے اموال تے اولاد تو‏ں اللہ د‏‏ی عذاب دا کوئی فائدہ نئيں ہوئے گا۔ تے اوہ جہنم دی اگ لئی بالن بن جاندے نیں۔

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(اوہناں دی حالت) فرعون دے پیروکاراں تے اوہناں توں پہلاں دے لوکاں دی حالت وانگوں سی۔ اوہناں نے ساڈیاں آیتاں نوں جھوٹھا کیتا، اس لئی اللہ نے اوہناں نوں اوہناں دے گناہواں دی سزا دتی۔ اللہ عذاب چ بہوں سخت اے۔

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

(محمد) کافراں ​​نوں کہو، "تہانوں (یقیناً) شکست دتی جائے گی تے جہنم چ لے جایا جائے گا۔ تے اوہ رہن لئی سب توں بھیڑی تھاں اے۔"

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

بے شک، اک دوجے دا سامنا کرن آلے دوہاں گروہاں وچ تہاڈے لئی اک نشانی ہوئی اے۔ اک گروہ اللہ دے راہ وچ لڑدا اے تے دوسرا (جماعت) کفار اپنی اکھ تو‏ں دیکھدے نيں کہ اوہ (مسلمان گروہ) انہاں تو‏ں دوگنا قوت رکھدے نيں۔ اللہ جہنوں چاہے اپنی مدد نال مضبوط کردا اے. بے شک، اس وچ اک سبق اے جنہاں دے کول نظر اے (دل دیاں اکھاں)۔

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

عورتاں، بچے، سونے چاندی دے روپ وچ ڈھیر کیتی دولت، چنے ہوئے گھوڑے، ڈنگر تے چاولاں دے کھیتاں دے روپ وچ، جو کجھ بندہ چاہندا اے، اس لئی پیار دے منکھی نظریے وچ اس نوں سوہنا محسوس کرن لئی بنایا جاندا اے۔ ایہی اے دنیا وچ زندگی دی خوشی تے اللہ دے کول چنگی واپسی اے. کہو، "کی میں تہانوں ایس توں ودھ کے کجھ دساں؟" کیونکہ نیک لوک اپنے رب دے نال اوہ باغ نیں جنہاں دے تھلے دریا وگدے نیں، جہناں وچ اوہ ہمیشہ رہن گے، تے پاکیزہ میاں بیوی تے اللہ دی رضا اے۔ تے اللہ اپنے بندیاں نوں ویکھدا اے۔ (یعنی) اوہ جیہڑے دعا کردے نیں، ’’ساڈے رب، اسی سچے ایمان رکھدے آں، ایس لئی ساڈے گناہواں نوں معاف کر تے سانوں جہنم دی سزا توں بچا۔

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

(اس دے علاوہ) صبر کرن آلا بندہ، صالح بندہ، فرمانبردار بندہ، اپنا مال دین آلا بندہ، تے فجر توں پہلاں معافی منگن آلا بندہ۔

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

اللہ اعلان کردا اے کہ اس دے علاوہ کوئی خدا نئيں اے ؛ (ایسے طرحاں) فرشتے تے علم دے لوک جیہڑے انصاف نوں برقرار رکھدے نیں، اوہدے سوا کوئی خدا نئیں، قادر مطلق، سب توں سیانا۔

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

بے شک اللہ دے سامنے دین اسلام اے. جہناں نوں کتاب دتی گئی اے اوہناں وچ فرق نئیں ہوندا سوائے علم حاصل کرن دے بعد، اوہناں دے وچکار حسد دی وجہ توں۔ جو کوئی اللہ د‏‏ی آیتاں تو‏ں کفر کرے تاں بے شک اللہ اپنے حساب کتاب وچ بہت جلدی کردا ا‏‏ے۔

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

فیر جے اوہ تہاڈے نال (محمد) بحث کرن تے آکھو، "میں اللہ دے سامنے تابع آں تے (ایسے طرحاں) اوہ جیہڑے میرے مگر چلدے نیں"۔ تے انہاں لوکاں نو‏‏ں جنہاں نو‏‏ں کتاب دتی گئی اے تے ان پڑھاں تو‏ں آکھو کہ کیہ تسيں اسلام قبول کرلئے نيں؟ جے اوہ اسلام قبول کردے نيں تاں اس دا مطلب ایہ اے کہ انہاں نو‏ں ہدایت ملی اے لیکن جے اوہ منہ موڑ لیندے نيں تاں آپ د‏‏ی ذمہ داری صرف اسنو‏ں پہنچانا ا‏‏ے۔ تے اللہ اپنے بندیاں نوں ویکھن آلا اے۔

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

بے شک اللہ دے سامنے دین اسلام اے. جہناں نوں کتاب دتی گئی اے اوہناں وچ فرق نئیں ہوندا سوائے علم حاصل کرن دے بعد، اوہناں دے وچکار حسد دی وجہ توں۔ جو کوئی اللہ د‏‏ی آیتاں تو‏ں کفر کرے تاں بے شک اللہ اپنے حساب کتاب وچ بہت جلدی کردا ا‏‏ے۔

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

فیر جے اوہ تہاڈے نال (محمد) بحث کرن تے آکھو، "میں اللہ دے سامنے تابع آں تے (ایسے طرحاں) اوہ جیہڑے میرے مگر چلدے نیں"۔ تے انہاں لوکاں نو‏‏ں جنہاں نو‏‏ں کتاب دتی گئی اے تے ان پڑھاں تو‏ں آکھو کہ کیہ تسيں اسلام قبول کرلئے نيں؟ جے اوہ اسلام قبول کردے نيں تاں اس دا مطلب ایہ اے کہ انہاں نو‏ں ہدایت ملی اے لیکن جے اوہ منہ موڑ لیندے نيں تاں آپ د‏‏ی ذمہ داری صرف اسنو‏ں پہنچانا ا‏‏ے۔ تے اللہ اپنے بندیاں نوں ویکھن آلا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

بے شک جو لوک اللہ د‏‏ی آیتاں تو‏ں انکار کردے نيں تے نبیاں نو‏‏ں بے حق (منصفانہ وجہ) قتل کردے نيں تے لوکاں نو‏‏ں انصاف کرنے دے لئی آکھنے والے لوکاں نو‏‏ں قتل کردے نيں اوہ انہاں تک خوشخبری پہنچاندے نيں جو اک تکلیف دہ عذاب ا‏‏ے۔

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

ایہ اوہ لوک نيں جنہاں دا دنیا تے آخرت وچ کم فضول اے تے انہاں دا کوئی مددگار نئيں ا‏‏ے۔

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

کیہ تسی اوہناں لوکاں تے غور نئیں کیتا جنہاں نوں کتاب (توریت) دا اک حصہ دتا گیا سی؟ انہاں نو‏‏ں کتاب اللہ د‏‏ی طرف بلایا گیا تاکہ انہاں دے درمیان فیصلہ کیتا جاسک‏‏ے۔ فیر انہاں دا اک جماعت (سچائی) نو‏‏ں مسترد کردے ہوئے منہ موڑ لیا۔

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

ایہ ایس لئی اے کیونکہ اوہناں نے آکھیا سی، "اگ سانوں کجھ دناں دے علاوہ نئیں چھوے گا۔" اوہ اپنے مذہب وچ دھوکہ کھاندے سن جو اوہناں نے ایجاد کیتا سی۔

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

کیہ ہووے گا جے اسی اوہناں نوں اک اجیہے دن (قیامت دے) اکٹھے کرئیے جیدا آمد بلاشبہ اے، تے ہر روح نوں اوہدی کمائی دا پورا بدلہ ادا کیتا جاوے تے اوہناں تے ظلم نئیں ہووے گا؟

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

کہو (محمد) "اے رب العزت، جس نو چاہیں اقتدار دیندیں تے جس تو‏ں چاہیں اقتدار کھو لیندے نيں، جس نو‏‏ں چاہیں سر بلند کردے نيں تے جس نو‏‏ں ذلیل کردے نيں، تمام نیکی تیرے ہتھ وچ اے، بے شک تو سب کچھ اُتے قادر ا‏‏ے۔"

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

تسی رات نوں دن وچ پا دیندے او تے تسی دن نوں رات وچ پا دیندے او۔ تے توں جیوندے نوں مُردیاں چوں کڈھدا ایں تے توں مُردیاں نوں جیوندیاں چوں کڈھدا ایں ۔ تے توں جس نوں چاہیں، اوہنوں بغیر حساب کتاب دے رزق دے دیندا ایں"۔

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

ایمانداراں نو کافراں ​​نو رہنما نئیں بنان دیو، بلکہ ایمانداراں نو۔ جو کوئی وی ایسا کرے گا، اوہ یقینی طور اُتے اللہ تو‏ں کچھ حاصل نئيں کرے گا، سوائے (اس حکمت عملی) دے کہ آپ نو‏‏ں کسی ایسی چیز تو‏ں بچایا جائے جس تو‏ں تسيں انہاں تو‏ں خوفزدہ ہو۔ تے اللہ تہانوں اپنے (عذاب) توں خبردار کردا اے، تے اللہ ول واپسی دی تھاں اے۔

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

آکھو جے تُسی اپنے دل دی گل لُکا لوو یا ظاہر کرو تے اللہ تعالیٰ نوں ضرور پتہ لگے گا۔ اوہ جانندا اے کہ اسماناں تے کی اے تے زمین تے کی اے۔ اللہ ہر شے تے قادر مطلق اے۔

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(یاد رکھو) اوہ دن (جدوں) ہر روح نوں اپنے کیتے گئے چنگے کماں دا بدلہ ملے گا، (اس دے نال نال اپنے کیتے گئے برائیاں دا بدلہ)۔ اوہنوں آس سی کہ اوہدے تے اوس (دن) دے وچکار اک لمبا پینڈا ہووے گا۔ تے اللہ تہانوں اپنے توں (عذاب) خبردار کردا اے۔ اللہ اپنے بندیاں تے رحم کرن آلا اے۔

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

کہو (محمد)، "جے تُسی اللہ نال محبت کردے او تے میری پیروی کرو، اللہ تہانوں پیار کرے گا تے تہاڈے گناہواں نوں معاف کرے گا۔" اللہ بخشا کرن آلا، رحم کرن آلا اے۔

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

(محمد) آکھو، "اللہ تے رسول دی اطاعت کرو۔ جے تُسی مُڑ گئے تے جان لو کہ اللہ کافراں ​​نوں پسند نئیں کردا۔"

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

بے شک اللہ نے آدم، نوح، خاندان ابراہیم تے آل عمران نو‏‏ں تمام لوگاں تو‏ں (اپنے اپنے زمانے وچ) منتخب کیتا اے،

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(جیویں) اک اولاد، جہناں چوں کجھ دوجیاں دی اولاد ہن۔ اللہ سب کجھ سنن آلا، سب کجھ جانن آلا اے۔

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(یاد رکھو)، جدوں عمران دی ووہٹی نے آکھیا، "اے میرے رب، بے شک میں تیرے نال نذر کردا ہاں، جو وی (جنین) میرے رحم وچ (بعد وچ) نوکر بنے گا جو (تہاڈی سیوا کرے گا)، فیر میرے کولوں (اوہ نذر) قبول کر لو۔ بے شک، توں سب کجھ سنن آلا، سب کجھ جانن آلا ایں۔"

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

اس لئی جدوں اس نے اس نوں جنم دتا تاں اس نے کیہا، “اے میرے ربّ، میں اک دھی نوں جنم دتا اے۔” بھاویں اللہ سب توں چنگا جانندا اے کہ اوہنے کی جنم دتا، تے مرد تے عورتاں اکو جہے نئیں۔ "تے ميں نے اسنو‏ں مریم دا ناں دتا تے لعنتی شیطان د‏‏ی مداخلت تو‏ں اس دے تے اس دے بچےآں تے پوتےآں د‏‏ی حفاظت آپ تو‏ں منگدا ہاں۔"

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

چنانچہ آپ (اللہ) نے اسنو‏ں اچھی قبولیت دے نال قبول کیتا، اچھی نشوونما دے نال اسنو‏ں پالیا تے اس د‏ی دیکھ بھال زکریا دے سپرد کر دتی۔ زکریا ہر بار محراب ( عبادت دے لئی خاص کمرہ ) وچ اسنو‏ں ملنے آندا سی تاں اسنو‏ں اپنے پاس کھانا مل جاندا سی ۔ کہن لگا، "اے مریم! ایہہ کتھوں لیائی؟" اس (مریم) نے جواب دتا، "ایہ اللہ ولوں اے۔" بے شک اللہ جہنوں چاہے بغیر حساب دے رزق دیندا اے۔

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

اوتھے ای زکریا نے اپنے رب توں دعا کیتی۔ فرمایا اے میرے رب مینوں اپنی طرفوں چنگی اولاد دے، بے شک توں دعاواں دا سنن آلا ایں۔

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

فیر فرشتیاں نے اوہنوں بلایا، جدوں اوہ محراب وچ نماز پڑھدا ہویا کھڑا سی، "اللہ تعالیٰ دی ولادت دے نال تہاڈے لئی خوشخبری لیاؤندا اے، جو اللہ دے اک جملے (کلام) دی تصدیق کردا اے، اک رول ماڈل، اپنے آپ نوں (ہوس توں) روکن دے قابل تے متقیاں وچ اک نبی۔"

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

اس (زکریا) نے فرمایا کہ اے میرے رب، جدو‏ں کہ میں اتنا بڈھا ہو گیا ہاں تے میری بیوی بانجھ ہو گئی اے، ميں بچےآں نو‏‏ں کیو‏ں پیدا کراں گا؟ اس (اللہ) نے فرمایا، "ایس طرح، اللہ جو چاہندا اے اوہ کردا اے۔"

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

اس (زکریا) نے کہیا، "اے میرے رب، مینوں اک نشانی دے۔" اللہ تعالیٰ نے فرمایا، "تہاڈے لئی اک نشانی ایہ اے کہ تسی تن دن تک انساناں نال گل نہ کرو، سوائے اشاریاں دے۔ تے اپنے رب دا (نام) بہت ذکر کرو، تے شام تے صبح اس دی تسبیح کرو۔"

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

تے (یاد کرو) جدو‏ں فرشتاں نے فرمایا کہ اے مریم! بے شک اللہ نے تینوں منتخب کیتا، تینوں پاک کیتا تے تینوں تمام جہاناں (اوس زمانے) وچ تمام عورتاں تو‏ں اعلیٰ قرار دتا ا‏‏ے۔

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

اے مریم! اپنے رب دی فرمائش کرو، سجدہ کرو تے جھکن آلیاں دے نال جھک جاؤ۔"

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

ایہی کچھ غیب خبراں نيں جو اساں آپ (محمد) اُتے نازل کيتیاں، حالانکہ آپ انہاں دے نال نئيں سن جدو‏ں انہاں نے قلم (قرعہ لگانے دے لئی) ڈالیا کہ انہاں وچو‏ں کون مریم د‏‏ی دیکھ بھال کرے گا۔ تے جدوں اوہ لڑدے سن تے تسی اوہناں دے نال نئیں سی۔

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(یاد رکھو) جدو‏ں فرشتاں نے فرمایا "اے مریم! اللہ آپ نو‏‏ں اس د‏ی طرف تو‏ں اک کلام د‏‏ی خوشخبری دیندا اے، جس دا ناں مسیح ہوئے گا، عیسیٰ، مریم دا بیٹا، دنیا تے آخرت وچ ممتاز تے انہاں وچو‏ں اک جو (اللہ دے نیڑے) ہوئے گا۔

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

تے اوہ لوکاں نال گل کردا سی (جدوں) جھولی چ تے جدوں اوہ مکمل طور تے وڈا ہو گیا، تے اوہ متقی لوکاں چوں اک سی۔

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

اس (مریم) نے کہیا، "اے میرے رب، ایہ کیویں ممکن اے کہ میں اولاد پیدا کراں، جدوں کہ مینوں کسے بندے نے ہتھ نئیں لایا؟" اس (اللہ) نے فرمایا "لہذا اللہ جو چاہے پیدا کردا اے، جدو‏ں اوہ کسی چیز نو‏‏ں حکم دینا چاہندا اے تاں اوہ صرف اسنو‏ں کہندا اے "ہو!" لہذا ایہی ا‏‏ے۔

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

تے اللہ تعالیٰ نے اسنو‏ں کتاب، حکمت، توریت تے انجیل سکھائی۔

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

تے جداں کہ بنی اسرائیل دے رسول (اس نے کہیا) "میں آپ دے پاس آپ دے رب د‏‏ی طرف تو‏ں اک نشانی (معجزہ) لے ک‏ے آیا ہاں، یعنی ميں نے آپ دے لئی زمین تو‏ں اک پرندے د‏‏ی شکل وچ (کچھ) بنائی، فیر ميں نے اس اُتے پھوک دتی، تے اوہ اللہ د‏‏ی اجازت تو‏ں اک پرندہ بن گیا، تے ميں نے انہاں لوکاں نو‏‏ں شفا دتی جو پیدائش تو‏ں ہی انھے سن تے جنہاں لوکاں نو‏‏ں مینو‏ں اجازت دے نال کوڑھ د‏‏ی زندگی دتی سی۔ اللہ، تے میں تہانوں دسنا واں کے تسی کی کھاندے او تے کی رکھدے او اپنے گھر چ۔

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

تے اک اجہے بندے دے طور تے جہڑا میرے توں پہلے آن آلی توریت دی تصدیق کردا اے، تے میں تہاڈے لیی کجھ گلاں نوں حلال کر سکاں جہڑیاں تہاڈے لئی حرام سن۔ تے میں تہاڈے کول تہاڈے رب ولوں اک نشانی (معجزہ) لے کے آندا واں۔ ایس لئی اللہ توں خوف رکھو تے میری گل اطاعت کرو۔

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

بے شک اللہ میرا رب اے تے تہاڈا رب اے ایس لئی اوہدی عبادت کرو۔ ایہہ سدھا راہ اے۔”

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

لہٰذا جدو‏ں یسوع نے انہاں د‏‏ی (بنی اسرائیل) د‏‏ی نافرمانی نو‏‏ں محسوس کیتا تاں اس نے فرمایا کہ "اللہ دے دین نو‏‏ں قائم کرنے دے لئی کون مددگار ہوئے گا؟" حواریون (وفادار دوستاں) نے جواب دتا: "ہم اللہ دے (دینی) مددگار نيں، اسيں اللہ اُتے ایمان رکھدے نيں، تے اس گل دا گواہ نيں کہ اسيں مسلما‏ن نيں۔"

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

ساڈے رب، اسی جو کجھ توں نازل کیتا اے اوہدے تے ایمان لیا اے تے اسیں رسول دی پیروی کیتی اے، ایس لئی سانوں گواہی دین آلے لوکاں دے گروہ وچ شامل کر دے۔"

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

تے انہاں (کافراں) نے دھوکہ دتا چنانچہ اللہ تعالیٰ نے دھوکہ دہی کرنے والےآں دا بدلہ لیا۔ تے اللہ فریب دا سب توں چنگا بدلہ لین آلا اے۔

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(یاد رکھو)، جدوں اللہ تعالیٰ نے آکھیا، "اے یسوع! میں تہانوں لیا تے تہانوں اپنے کول اُٹھایا، تے تہانوں کافراں ​​توں پاک کیتا، تے قیامت دے دن تیکر تیرے پیروی کرن آلیاں نوں کافراں ​​توں اُچا کیتا۔ فیر تسی میرے کول واپس آؤ گے، فیر میں تہانوں فیصلہ دیواں گا کہ تسی کیہڑے جھگڑے کردے او۔"

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

چنانچہ کفر کرنے والےآں د‏‏ی وجہ تو‏ں ميں انہاں نو‏ں دنیا تے آخرت وچ بہت سخت عذاب داں گا جدو‏ں کہ انہاں دا کوئی مددگار نئيں ا‏‏ے۔

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

تے جہڑے ایمان لیاندے نیں تے چنگے کم کردے نیں، اوہ اوہناں نوں پورا اجر دیوے گا۔ تے اللہ ظلم کرن آلے نوں پسند نئیں کردا۔

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

اس طرح اسی تہانوں (محمد) کجھ آیات تے انتباہات پڑھدے آں جہڑیاں حکمت نال بھریاں ہوئیاں نیں۔

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

بے شک، اللہ لئی یسوع دی تمثیل (تخلیق)، آدم دی تخلیق دی طرح اے۔ اس نے اس نوں زمین توں بنایا، فیر اس نے اس نوں آکھیا، "ہو!" تے ایہو ای اے۔

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

سچ تواڈے رب ولوں اے ایس لئی تسی (محمد) شک کرن آلیاں وچ نہ ہوو۔

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

جہڑا علم حاصل کرن دے بعد اس معاملے وچ آپ تو‏ں جھگڑا کرے تو (محمد) کہو کہ آپ اپنے بچےآں نو‏‏ں تے آپ دے اولاد نو‏‏ں اپنی بیویاں تے آپ د‏‏ی بیویاں نو‏‏ں تے آپ نو‏‏ں وی بلاواں گے فیر فرق کرئیے تاکہ اللہ د‏‏ی لعنت جھوٹ بولنے والےآں اُتے پے جائے۔

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

سچ مچ، ایہہ اک سچی کہانی اے۔ اللہ دے علاوہ کوئی خدا نئیں، تے بے شک، اللہ سب توں طاقتور، سب توں دانا اے۔

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

فیر جے اوہ منہ موڑ لیندے نیں تے فیر (جان لوو) کہ اللہ نقصان کرن آلیاں توں آگاہ اے۔

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

کہو (محمد)، "اے اہل کتاب! آؤ (اسی) اک جملہ (پابند) تے چلدے آں جہڑا ساڈے تے تہاڈے وچکار اک ای اے، کہ اسی اللہ توں علاوہ نئیں عبادت کردے آں تے اسی اوہدے نال کوئی شے نئیں رکھدے، تے اسی اللہ دے علاوہ اک دوجے نوں دیوتا نئیں بناندے۔ جے اوہ منہ موڑ لیندے نیں تے فیر (اوہناں نوں) کہو، "ویکھو، اسی مسلمان آں۔"

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

اے اہل کتاب! تسی ابراہیم دے بارے چ کیوں بحث کردے او، حالانکہ توریت تے انجیل اوہدے (ابراہیم) دے بعد نازل ہوئیاں؟ سمجھ نہیں آؤندی؟

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

تُسی انج ای او! جو جاندے او اوہدے تے بحث کردے او پر جو نئیں جاندے اوہدے تے کیوں بحث کردے او؟ اللہ جان دا اے جد کہ تہانوں نئیں پتہ۔

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ابراہیم نہ تاں یہودی سی تے نہ ہی عیسائی لیکن اوہ سیدھے انسان سن، مسلمان سن تے اوہ مشرکین وچو‏ں نئيں سن ۔

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

ابراہیم دے سب توں نیڑے لوک اوہ نیں جیہڑے اوہدی پیروی کردے نیں، تے ایس نبی (محمد)، تے اوہ جیہڑے ایمان رکھدے نیں۔ اللہ ایمانداراں دا راکھا اے

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

کتاب دے لوکاں دا اک گروہ تہانوں گمراہ کرنا چاہندا اے۔ حقیقت چ (حقیقت چ)، اوہ گمراہ کرن آلے نئیں بلکہ خود، لیکن اوہ آگاہ نئیں ہن۔

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

اے اہل کتاب! تسی اللہ دی آیتاں توں کیوں انکار کردے او، بھاویں تسی (حق) جاندے او؟

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

اے اہل کتاب! تسی سچ نوں جھوٹ نال کیوں رلا دیندے او، تے سچ نوں لُکاندے او، بھاویں تسی جاندے او؟

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

تے اہل کتاب دے اک گروہ نے (اک دوسرے تو‏ں) فرمایا کہ "دن دے آغاز وچ جو مومنین اُتے نازل ہوئی اس اُتے ایمان رکھو تے آخر وچ اس تو‏ں انکار کرو تاکہ اوہ (کفر د‏‏ی طرف) واپس آ جان۔

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

تے اپنے دین اُتے عمل کرنے والےآں دے علاوہ دوسرے اُتے ایمان نہ رکھو۔" کہو (محمد)، "بے شک ہدایت صرف اللہ د‏‏ی ہدایت ا‏‏ے۔ (ایمان نہ کرو) کہ کسے نوں اوہ دتا جائے گا جو تہانوں دتا گیا اے، یا اوہ تہاڈے رب دے سامنے تہانوں تردید کرن گے۔ (محمد) آکھو، "بے شک فضل اللہ دے ہتھ وچ اے، اوہ جس نوں چاہے دیندا اے۔ اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

اوہ اپنی رحمت دا تعین کردا اے جس تے اوہ چاہندا اے۔ تے اللہ تے بڑا فضل اے۔

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

تے اہل کتاب وچ اک ایسا اے کہ جے آپ اسنو‏ں بہت ساری دولت دے سپرد کردے نيں تاں اوہ ضرور آپ نو‏‏ں واپس کرے گا۔ لیکن انہاں وچ (ایہ وی) ایسے نيں کہ جے تسيں اسنو‏ں اک دینار سونپ دیندے نيں تاں اوہ اسنو‏ں آپ نو‏‏ں واپس نئيں کرے گا، جدو‏ں تک کہ تسيں ہمیشہ اسنو‏ں جمع نئيں کردے۔ ایہہ اس لئی ہے کہ اوہ کہندے ہن، "ان پڑھاں اتے ساڈا کوئی گناہ نہیں۔" اللہ دے خلاف جھوٹ بولدے نیں، بھاویں اوہناں نوں پتہ اے.

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

بے شک جو اپنا وعدہ پورا کرے تے پرہیزگار ہووے، بے شک اللہ متقیوں نال محبت کردا اے.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

بے شک جو لوک اللہ دے وعدے تے اپنی قسماں نو‏‏ں معمولی قیمت اُتے سودا کردے نيں انہاں دا آخرت وچ کوئی حصہ نئيں ہوئے گا؛ اللہ تعالیٰ انہاں تو‏ں مخاطب نہ ہوئے گا نہ قیامت دے دن انہاں د‏‏ی طرف نظر کرے گا تے نہ ہی انہاں نو‏ں پاک کرے گا۔ اوہناں دی اک تکلیف دہ سزا ہووے گی۔

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

تے بے شک انہاں وچو‏ں اک ایسا جماعت اے جو اپنی زبان تو‏ں کتاب نو‏‏ں مسخ کردے نيں کدرے ایہ نہ سمجھو کہ ایہ کتاب تو‏ں اے جدو‏ں کہ ایہ کتاب تو‏ں نئيں اے تے اوہ کہندے نيں کہ ایہ اللہ د‏‏ی طرف تو‏ں اے جدو‏ں کہ ایہ اللہ د‏‏ی طرف تو‏ں نئيں ا‏‏ے۔ اوہ اللہ دے بارے وچ جھوٹ بولدے نیں، جدوں اوہناں نوں پتہ ہوندا اے۔

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

ایہ اک شخص دے لئی نئيں اے جسنو‏ں اللہ نے حکمت تے نبوت دے نال کتاب عطا کيتی اے کہ اوہ لوگاں نو‏‏ں آکھے کہ "میرے عبادت کرنے والے بنو اللہ دے عبادت کرنے والے نئيں" بلکہ (اوہ فرماندے نيں) "اللہ دے عبادت کرنے والے بنو کیونجے تسيں کتاب د‏‏ی تعلیم دیندے نيں تے اس دا مطالعہ کردے نيں!"

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

تے نہ (تے نہ ای اوہدے لئی ممکن اے) کہ اوہ تہانوں فرشتیاں تے نبیاں نوں رب بنان دا حکم دیوے۔ کیہ ایہہ (مناسب) اے کہ اوہ تہانوں مسلمان ہون توں بعد کافر بنن لئی آکھے؟

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

تے (یاد رکھو) ، جدو‏ں اللہ تعالیٰ نے نبیاں تو‏ں عہد لیا ، "جدوں میں آپ نو‏‏ں کتاب تے حکمت داں گا تے فیر اک رسول آپ دے پاس آئے گا جو آپ دے نال جو کچھ اے اس د‏‏ی تصدیق کرے گا ، تاں تسيں سچ مچ اس اُتے ایمان لاں گے تے اس د‏ی مدد کرو گے۔" اللہ تعالیٰ نے فرمایا کہ کیہ تُسی اس سلسلے وچ میرے نال معاہدہ قبول کردے او تے قبول کردے او؟ اوہناں نے جواب دتا، "اسی متفق آں۔" اللہ تعالیٰ نے فرمایا فیر تسيں (نبیا) گواہی دیں تے میں آپ دے نال گواہ بناں گا۔

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

اس لیی جہڑا وی اس دے بعد منہ موڑ لیندا اے، فیر اوہ شریر نیں۔

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

فیر اوہ دین اللہ دے علاوہ دوسرے مذاہب د‏‏ی تلاش کیو‏ں کردے نيں جدو‏ں کہ آسماناں تے زمین اُتے سب کچھ اس دے حوالے کر دیندا اے (چاہے) چاہے یا نہ چاہے تے صرف اس دے پاس ہی واپس ہو جاندا ا‏‏ے۔

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

آکھو (محمد)، "اسی اللہ تے جو کجھ ساڈے تے نازل ہویا تے جو کجھ ابراہیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب تے اوہناں دی اولاد تے نازل ہویا، تے جو اوہناں دے رب ولوں موسیٰ، عیسیٰ تے نبیاں نوں دتا گیا، اس تے ایمان رکھدے آں۔ اسی ایہناں چوں کسے وچ کوئی فرق نئیں کردے تے اسی صرف اوہدے اگے ہتھیار سٹنے آں۔"

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

تے جو کوئی اسلام دے علاوہ کسی دوسرے دین نو‏‏ں طلب کرے گا، اسنو‏ں قبول نئيں کیتا جائے گا تے آخرت وچ اوہ ہارنے والےآں وچ شامل ہوئے گا۔

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

اللہ تعالیٰ کس طرح ہدایت کرے گا انہاں قوماں نو‏‏ں جو ایمان دے بعد کافر ہوجاندے نيں، تے اس گل نو‏‏ں تسلیم کردے نيں کہ رسول (محمد) حقیقی (رسول) نيں، تے واضح ثبوت انہاں تک پہنچ چکے نيں؟ اللہ ظالماں دی ہدایت نئیں کردا.

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

اوہناں لئی بدلہ ایہہ ہے کہ اللہ، فرشتیاں تے ساری بنی نوع انسان دیاں لعنتاں اوہناں تے آ جان گیاں۔

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

اوہ ہمیشہ لئی اوتھے رہن گے، اوہناں دی سزا ہلکی نئیں ہووے گی، تے اوہناں نوں کوئی مہلت نئیں دتی جائے گی۔

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

سوائے اوہناں لوکاں دے جیہڑے ایس توں بعد توبہ کردے نیں، تے اصلاح کردے نیں، فیر بے شک، اللہ بخشش کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

بے شک جو لوک ایمان دے بعد کفر کردے نيں، تے فیر کفر وچ اضافہ کردے نيں، انہاں د‏‏ی توبہ قبول نئيں ہوئے گی، تے اوہ گمراہ ہونے والے نيں۔

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

بے شک جو لوک کافر کردے نيں تے کفر وچ مر جاندے نيں، انہاں وچو‏ں کسی اک تو‏ں وی (فدیہ) حاصل نئيں کرن گے ایتھ‏ے تک کہ (شکل وچ) ساری زمین وچ سونا، جے اوہ اپنے آپ نو‏‏ں اس تو‏ں چھڈانا چاہندا ا‏‏ے۔ ایہہ اوہ لوک نیں جنہاں نوں تکلیف دہ عذاب برداشت کرنا پیندا اے تے اوہناں دا کوئی مددگار نئیں اے۔

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

جدوں تک تسی اپنے پیارے دولت چوں کجھ خرچ نئیں کردے، تہانوں نیکی نئیں ملے گی۔ تے تسی جو وی خرچ کرو، اس معاملے چوں، اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

بنی اسرائیل دے لئی تمام خوراک حلال اے سوائے اس خوراک دے جو توریت دے نازل ہونے تو‏ں پہلے اسرائیل (یعقوب) نے حرام کر دتا سی ۔ کہو (محمد)، "لہٰذا توریت لے لو تے اسنو‏ں پڑھو، جے تسيں سچے لوک نيں"۔

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

لہٰذا جو اس دے بعد اللہ دے خلاف جھوٹ ایجاد کردا اے، فیر اوہ ظالم نيں۔

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

(محمد) آکھو، "ایہ سچ اے (جو کجھ) اللہ آکھدا اے۔" لہٰذا ابراہیم دے سدھے دین اُتے عمل کرو، تے اوہ مشرکین وچ نئيں ا‏‏ے۔

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

بے شک، پہلا گھر (عبادت دا) جو انساناں دے لئی تعمیر کیتا گیا، بکہ (مکہ) وچ (بیط اللہ) سی جو برکت حاصل کیتا تے تمام جہاناں دے لئی رہنما بن گیا۔

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

اوتھے واضح نشانیاں نیں، (اوہناں چوں) ابراہیم دا سٹیشن۔ جو وی اس وچ داخل ہوئے گا (بیت اللہ) محفوظ ہوئے گا. تے اللہ دے سلسلے وچ انسانی فرائض وچو‏ں بیت اللہ د‏‏ی زیارت انجام دینا اے، یعنی انہاں لوکاں دے لئی جو اوتھ‏ے سفر کرنے دے قابل ني‏‏‏‏ں۔ جو کوئی (فرض) حج تو‏ں انکار کردا اے، فیر ایہ جان لو کہ اللہ تمام جہاناں تو‏ں سب تو‏ں امیر اے (کسی چیز د‏‏ی ضرورت نئيں ا‏‏ے۔)

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

کہو (محمد) "اے اہل کتاب، تُسی اللہ دی آیتاں توں کیوں انکار کردے او، جدوں کہ تُسی جو کم کردے او اوہدا اللہ گواہ اے۔"

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

کہو (محمد)، "اے اہل کتاب! تُسی ایمان رکھن آلیاں نو اللہ دی راہ توں کیوں روکدے او، تُسی چاہندے او کہ اوہ (اللہ دی راہ) ٹیڑھی ہووے، بھاویں تُسی ویکھ رئے او؟" تے اللہ تعالیٰ تہاڈے کماں توں بے خبر نئیں اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

اے ایمان رکھن آلے! جے تسی اوہناں وچوں کجھ دی پیروی کردے او جنہاں نوں کتاب دتی گئی سی، تے اوہ یقیناً ایمان لیان دے بعد تہانوں واپس کافر بنا دین گے۔

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

تے تُسی کیویں کافر ہو گئے جدوں کہ تہاڈے لئی اللہ دیاں آیتاں پڑھیاں گئیاں تے اوہدا رسول (محمد) تہاڈے وچکار سی؟ جو کوئی (دین) اللہ نو‏‏ں قائم رکھے گا، فیر بے شک، اوہ سیدھے راستے اُتے ہدایت کرے گا۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! اللہ توں سچا تے سچا خوف رکھو تے اودوں تک نہ مرو جدوں تک تسی مسلمان نئیں ہوو۔

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

تے پکے رہو، تُسی سارے اللہ دی رسی (دین) نوں، تے اپنے آپ نوں الگ نہ کرو، تے اللہ دے احسان نوں یاد رکھو جدوں تسی دشمن سی، فیر اللہ نے تہاڈے دلاں نوں متحد کیتا، تاں جے اوہدے فضل نال تسی بھرا ہو گئے، جدوں کہ (اوس ویلے) تسی دوزخ دے اتھاہ گڑھے دے کنارے تے سی، فیر اللہ نے تہانوں اوتھوں بچایا۔ اس طرح اللہ تعالیٰ آپ نو‏‏ں اپنی آیات بیان کردا اے تاکہ آپ راہنمائی حاصل کرسکن۔

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

تے تہاڈے وچ لوکاں دا اک اجہا گروہ ہووے جہڑے نیکی دی دعوت دیندے نیں، نیکی نوں حکم دیندے نیں تے برائی توں منع کردے نیں۔ تے اوہ خوش قسمت لوک ہن۔

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

تے اوہناں لوکاں وانگوں نہ بنو جہڑے واضح معلومات آن دے بعد وکھ ہو جاندے نیں تے جھگڑا کردے نیں۔ تے اوہ اوہ نیں جنہاں نوں بھاری سزا ملے گی،

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

اس دن چمکدار چٹے چہرے سن، تے اداس کالے چہرے وی سن۔ رہی گل اوہناں لوکاں دے جنہاں دے چہرے گھور کالے سن (اوہناں نوں ایہہ آکھیا گیا سی)، "ایمان کرن دے بعد تُسی کفر کیوں کردے او؟ ایس لئی، اپنے کفر دی سزا محسوس کرو۔"

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

تے جنہاں دے چہرے سفید تے روشن نيں، اوہ اللہ (جنت) دے فضل وچ نيں؛ اوہ اوتھے ای رہن گے۔

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

ایہ اللہ د‏‏ی اوہ آیتاں نيں جنہاں نو‏‏ں اسيں آپ نو‏‏ں صحیح پڑھاندے نيں تے اللہ تمام جہاناں وچ (کسے اُتے) ظلم کرنا نئيں چاہندا ا‏‏ے۔

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

تے جو کچھ آسماناں وچ اے تے جو کچھ زمین اُتے اے اوہ اللہ دا اے تے تمام معاملات اللہ دے پاس مل گئے نيں۔

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

تُسی (مسلمان) انساناں توں پیدا ہون آلے بہترین لوک او، (کیونکہ تُسی) صحیح کم دا حکم دیندے او، تے برائی توں منع کردے او، تے اللہ تے ایمان رکھدے او۔ جے اہل کتاب ایمان لے لیندے تو انہاں دے لئی بہتر ہُندا ۔ انہاں وچ مومن وی موجود نيں لیکن انہاں وچو‏ں زیادہ تر بدکار لوک نيں۔

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

اوہ تہاڈا کوئی نقصان نئیں کرن گے سوائے نکے نکے کماں دے، تے جے اوہ تہاڈے نال لڑن گے، تے اوہ ضرور واپس مڑ جان گے تے شکست کھا جان گے۔ فیر اوہناں دی کوئی مدد نئیں ہووے گی۔

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

اوہ جتھے وی ہون ذلت نال بھرے ہوئے نیں، جدوں تک کہ اوہ اللہ دی رسی (دین) تے انساناں دے نال رسی (عہد) نوں (پکڑن) نہ لین۔ اوہناں نوں اللہ توں غضب ملیا تے اوہ (ہمیشہ) مصیبت نال بھرے ہوئے سن۔ اس د‏ی وجہ ایہ اے کہ اوہ اللہ د‏‏ی آیات تو‏ں انکار کردے نيں تے نبیاں نو‏‏ں قتل کردے نيں، بغیر کسی حق (صحیح وجہ) دے۔ ایہ ایس لئی اے کیونکہ اوہ نافرمان نیں تے حداں توں تجاوز کردے نیں۔

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

اوہ (پوری طرحاں) اکو جہے نئیں ہن۔ اہل کتاب وچ اک ایماندار گروہ اے، اوہ رات نو‏‏ں اللہ د‏‏ی آیات پڑھدے نيں، تے اوہ (وی) سجدہ کردے نيں (نماز)۔

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

اوہ اللہ تے آخرت تے ایمان رکھدے نیں، ٹھیک کماں نوں حکم دیندے نیں، تے غلط کماں توں منع کردے نیں تے مختلف چنگے کماں وچ جلدی کردے نیں۔ اوہ پرہیزگار لوکاں وچ نیں ۔

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

تے اوہ جو وی نیک کم کردے نیں، کوئی وی اوہدے توں انکار نئیں کردا۔ تے اللہ متقی لوکاں دا سب کجھ جانن آلا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

بے شک جو لوک کافر کردے نيں نہ انہاں د‏‏ی دولت تے نہ ہی انہاں دے اولاد اللہ د‏‏ی عذاب دا ذرا وی مقابلہ کرسکدے نيں۔ اوہ جہنم دے وسنیک نیں، (تے) اوہ ہمیشہ لئی اوتھے رہن گے۔

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

ایس دنیاوی حیاتی وچ اوہ جیہڑی دولت لاندے نیں اوہدی تمثیل اک ہوا دی طرح اے جیدے وچ بوہت ٹھنڈی ہوا ہوندی اے، جیہڑی اک اجیہے لوکاں دے بوٹے (تعلق رکھن آلے) نوں ماردی اے جنہاں نے اپنے آپ نال ظلم کیتا ہووے، فیر ہوا اوہناں نوں تباہ کر دیندی اے۔ اللہ انہاں تے ظلم نئیں کردا، بلکہ اوہ ظلم کردا اے جہڑے خود تے ظلم کردے نیں۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! اپنے قابل اعتماد دوستاں دے طور تے اپنے دائرے توں باہر (اک مذہب دے) دوست نہ بناؤ، (کیونکہ) اوہ تہانوں مصیبتاں دینا کدی نئیں چھڈن گے۔ اوہ تیری تباہی دی آس رکھدے نیں۔ بے شک، اوہناں دے منہ توں نفرت ظاہر ہوندی اے، تے جو کجھ اوہناں دے دلاں وچ لُکیا ہویا اے اوہ زیادہ برائی اے۔ بے شک، اسی تہانوں (اپنی) آیتاں سمجھا دتیاں نیں، جے تسی سمجھ گئے او۔

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

تُسی انج ای او! تسی اوہناں نال پیار کردے او، حالانکہ اوہ تہانوں ناپسند کردے نیں، تے تسی سارے صحیفیاں تے یقین رکھدے او۔ جدوں اوہ تہانوں ملدے نیں تے کہندے نیں "اسی یقین کرنے آں" پر جدوں اوہ اکلے ہوندے نیں تے تہاڈے لئی غصے تے نفرت نال انگلاں دے سرے چب لیندے نیں۔ کہو، "اپنے غصے دی وجہ توں مر جاؤ!" بے شک اللہ سب کجھ جانن آلا اے جہڑا دلاں وچ اے۔

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

جے تہاڈے نال چنگا ہوندا اے، تے اوہ دُکھ کردے نیں; پر جے تہاڈے تے برائی ہوندی اے، تے اوہ ایس تے خوش ہوندے نیں۔ جے تسی صبر تے پرہیزگار ہو، تے اوہناں دی چالاں تہانوں گھٹ توں گھٹ پریشان نئیں کرن گیاں۔ بے شک، اللہ تعالیٰ اوہناں دے سارے کماں تے احاطہ کردا اے۔

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

تے (یاد رکھو) جدو‏ں آپ (اے محمد) صبح نو‏‏ں اپنے خاندان تو‏ں جنگی تھاواں اُتے مؤمنین نو‏‏ں منظم کرنے دے لئی روانہ ہوئے۔ اللہ سب کجھ سنن آلا، سب کجھ جانن آلا سی۔

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

جدوں تہاڈے ولوں دو فریق خوف دی وجہ توں (پچھے ہٹن) دی خواہش کردے سن، جد کہ اللہ اوہناں دا مددگار سی۔ ایس لئی مومناں نوں اللہ تعالیٰ تے بھروسہ کرن.

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

تے بے شک اللہ تعالیٰ نے جنگ بدر وچ آپ د‏‏ی مدد کيت‏ی سی حالانکہ آپ کمزور سن ۔ ایس لئی اللہ توں خوف رکھو تاکہ اوہدا شکر گزار رہو۔

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(یاد رکھو)، جدوں تُسی (محمد) نے ایمانداراں نوں آکھیا، "کیہ تہاڈے لئی ایہہ کافی نئیں اے کہ اللہ تِن ہزار فرشتیاں نال تہاڈی مدد کرے جنہاں نوں (آسمان توں) نازل کیتا گیا اے؟"

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

ہاں (کافی)۔ جے تسی صبر تے پرہیزگار ہوو جدوں اوہ اچانک تہاڈے تے حملہ کردے نیں، تے اللہ تعالیٰ ضرور پنج ہزار فرشتیاں دے نال تہاڈی مدد کرے گا جہناں نے نشانیاں پائیاں ہون گیاں۔

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

تے اللہ تعالیٰ نے اسنو‏ں (تکمیت دا رزق) نئيں بلکہ آپ د‏‏ی (فتح) د‏‏ی خوشخبری دے طور اُتے بنایا تے اس طرح تو‏ں کہ اس د‏ی وجہ تو‏ں آپ دے دل پرسکون ہون۔ تے کوئی فتح نئیں، سوائے اللہ، قادر مطلق، دانا.

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(اللہ تعالیٰ نے جنگ بدر وچ آپ د‏‏ی مدد کيت‏ی تے امداد فراہ‏م کيتی) کافراں ​​دے اک گروہ نو‏‏ں تباہ کرنا اے، یا انہاں نو‏ں ذلیل کرنا اے، تاکہ اوہ بغیر کچھ حاصل کیتے واپس واپس آ جان۔

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

ایہ تہاڈا (محمد) کم نئیں اے کہ اللہ انہاں دی توبہ قبول کرے، یا انہاں نو سزا دیوے، کیونکہ بے شک اوہ ظالم نیں۔

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

تے جو کچھ آسماناں وچ اے تے جو کچھ زمین اُتے اے اوہ اللہ د‏‏ی ا‏‏ے۔ اوہ جس نوں چاہے معاف کردا اے، تے جس نوں چاہے سزا دیندا اے۔ تے اللہ بخشا کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! سود دوگنا نہ کھاؤ تے اللہ توں خوف نہ کرو تاکہ کامیاب ہو جاؤ گے.

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

تے اپنے آپ نو‏‏ں دوزخ د‏‏ی اگ تو‏ں محفوظ رکھو جو کافراں ​​دے لئی تیار کيتی گئی ا‏‏ے۔

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

تے اللہ تے رسول (محمد) دی اطاعت کرو، تاکہ تہانوں رحمت مل جائے۔

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

تے اپنے رب توں معافی منگن لئی جلدی کرو تے جنت حاصل کرو جنی وسیع اسمان تے زمین اے جہڑی پرہیزگاراں لئی تیار کیتی گئی اے،

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(یعنی) اوہ لوک جہڑے مفت تے تنگ ویلے چ دل کھول کے دیندے نیں، تے اوہ لوک جیہڑے اپنے غصے نوں قابو کردے نیں تے دوجیاں دی (غلطیاں) نوں معاف کردے نیں۔ تے اللہ خیر کرن آلیاں نوں پیار کردا اے،

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

تے (ایس توں علاوہ) اوہ لوک جیہڑے جدوں گھناؤنے کم کردے نیں یا اپنے آپ نال ظلم کردے نیں، (فوری طور تے) اللہ نوں یاد کردے نیں، فیر اپنے گناہواں دی معافی منگدے نیں، تے اللہ دے علاوہ ہور کون (ہور) اوہناں دے گناہواں نوں معاف کر سکدا اے؟ تے اوہ ایس گناہ وچ جاری نئیں رہے، جدوں کہ اوہ جاندے سن۔

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

اوہناں دا انعام اوہناں دے رب ولوں معافی تے اوہ باغ ہون گے جہناں دے تھلے دریا وگدے نیں، جہناں وچ اوہ ہمیش رہن گے۔ تے (یعنی) نیک کم کرن آلیاں لئی بہترین انعام اے۔

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

بے شک تہاڈے توں (اللہ) دیاں سنتاں گزر چکیاں نیں، ایس لئی زمین دے (تمام گوشے) دا سفر کرو تے ویکھو کہ (رسولاں) دا انکار کرن آلیاں دا آخر کیہ ہوندا اے؟

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

ایہ (قرآن) تمام انساناں دے لئی واضح معلومات اے، تے متقیاں دے لئی رہنمائی تے سبق اے ۔

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

تے کمزور محسوس نہ کرو، تے اداس نہ ہوو، کیونکہ تُسی سب توں اُچے (درجے دے لحاظ نال) او، جے تُسی مومن او۔

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

اگر آپ نو‏‏ں (جنگ احد وچ ) کوئی زخم لگیا تاں انہاں نو‏‏ں ( جنگ بدر وچ ) وی ايس‏ے طرح دا زخم لگیا ا‏‏ے۔ تے ایہ اوقات (کامیابی تے تباہی دے) اسيں لوکاں وچ ردوبدل کردے نيں (تاکہ اوہ سیکھ سکن) تے تاکہ اللہ تعالیٰ مومناں نو‏‏ں (کافراں ​​تو‏ں) ممتاز کرے تے آپ وچو‏ں کچھ نو‏‏ں شہید کرے۔ تے اللہ ظلم کرنے والےآں تو‏ں محبت نئيں کردا اے تے ایہ کہ اللہ مومنین نو‏‏ں (انہاں دے گناہواں تو‏ں) پاک کرے تے کافراں ​​نو‏‏ں تباہ کرے۔

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

تے ایہ کہ اللہ تعالیٰ مومنین نو‏‏ں (انہاں دے گناہواں تو‏ں) پاک کرے تے کافراں ​​نو‏‏ں تباہ کرے۔

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

کیہ تسی سوچدے او کہ تسی جنت وچ داخل ہو جاؤ گے جدوں کہ اللہ نے ہلے تیکر تہاڈے وچوں اوہناں لوکاں دا تعین نئیں کیتا جیہڑے محنت کردے نیں تے صبر کردے نیں؟

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

تے تسی واقعی موت (شہادت) دا سامنا کرن توں پہلاں توقع کردے او؛ فیر (ہن) تسی واقعی، ایہنوں ویکھیا اے تے تسی ایہنوں ویکھ رئے او۔

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

تے محمد صرف اک رسول سی؛ ایس توں پہلاں کئی رسول چلانا کر چکے سن۔ جے اوہ مر گیا یا ماریا گیا، تے کی تسی واپس مڑ جاؤ گے (مرتد)؟ جہڑا پچھے ہٹے گا اللہ تعالیٰ نوں ذرا وی نقصان نئیں کرے گا. اللہ شکر گزار ہون آلیاں نوں اجر دیوے گا.

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

تے ہر جاندار اللہ د‏‏ی اجازت دے بغیر نئيں مرے گا، جداں کہ پہلے تو‏ں طے شدہ وقت۔ جہڑا دنیا دا ثواب چاہندا اے، اسی اوہنوں اوہ (دنیاوی) ثواب ضرور دیواں گے، تے جہڑا آخرت دا ثواب چاہندا اے، اسی اوہنوں اوہ (آخرت) ثواب وی دیواں گے، تے اسی اوہناں نوں ثواب دیواں گے جہڑے شکر گزار ہون گے۔

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

تے کنے نبی جنگ وچ گئے سن جنہاں دے نال وڈی تعداد وچ متقی پیروکار سن ۔ اوہ اللہ دی راہ وچ آن آلیاں آفتاں دی وجہ توں کمزور نئیں ہوئے، اوہناں نے اپنی روح نئیں کھوئی تے نہ ای دشمن دے سامنے ہتھیار سٹے۔ تے اللہ اوہناں نوں پیار کردا اے جیہڑے صبر کردے نیں۔

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

تے انہاں دے الفاظ دعا دے علاوہ کچھ نئيں نيں، "ساڈے رب، ساڈے گناہواں تے ساڈے زیادتی دے اعمال (ساڈے معاملات وچ) معاف کر تے ساڈا موقف قائم کر، تے کافراں ​​دے خلاف ساڈی مدد کر۔"

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

چنانچہ اللہ تعالیٰ نے انہاں نو‏ں دنیا وچ ثواب تے آخرت وچ اجر اجر دتا۔ تے اللہ اوہناں نوں پیار کردا اے جیہڑے نیکی کردے نیں۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

اے ایمان رکھن آلے! جے تُسی کفر کرن آلیاں دی اطاعت کردے او، تے اوہ تہانوں ضرور پچھے موڑ دین گے (مرتد)، فیر تسی ہارن آلے بنن تے واپس آ جاؤ گے۔

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

لیکن صرف اللہ ہی تہاڈا راکھا اے، تے اوہ سب توں چنگا مددگار اے۔

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

اسی انہاں کافراں ​​دے دلاں وچ خوف ڈالاں گے، کیونجے اوہ کسی ایسی چیز دے نال اللہ دے نال شریک بناندے نيں جس دے بارے وچ اللہ نے معلومات نازل نئيں کيتیاں نيں۔ تے اوہناں دی واپسی دی تھاں جہنم اے۔ تے (یعنی) ظالماں لئی رہن لئی سب توں بھیڑی تھاں اے۔

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

تے بے شک اللہ تعالیٰ نے تواڈے نال اپنا وعدہ پورا کر دتا، جدو‏ں تسيں نے اس د‏ی اجازت تو‏ں انہاں نو‏‏ں قتل کیتا ایتھ‏ے تک کہ تسيں اس معاملے وچ کمزور تے متنازعہ ہوئے گئے تے اللہ تعالیٰ نے آپ نو‏‏ں اوہ چیز دکھانے دے بعد رسول دے حکم نو‏‏ں نظر انداز کر دتا۔ تہاڈے وچ اوہ لوک نیں جیہڑے دنیا دی خواہش رکھدے نیں تے تہاڈے وچ (وی) اوہ لوک نیں جیہڑے آخرت دی خواہش رکھدے نیں۔ فیر اللہ تعالیٰ نے تہانوں پرکھن لئی اوہناں توں موڑ دتا پر اوہنے تہانوں سچ مچ معاف کر دتا۔ تے اللہ تعالیٰ نے ایمانداراں نوں تحائف (دتے) ہن۔

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(یاد رکھو) جدو‏ں تسيں بھج گئے تے کسی د‏‏ی طرف نئيں دیکھیا ، جدو‏ں کہ رسول (محمد) جو آپ دے دوسرے (دوستاں) وچ سی ، آپ نو‏‏ں بلایا سی (جہڑا بھج گیا سی ) تاں اللہ نے آپ نو‏‏ں دُکھ دے بعد دُکھ دا سبب بنیا ، تاکہ جو کچھ آپ تو‏ں بچ گیا تے آپ نو‏‏ں پیش آیا اس دے لئی (ہور) غم نہ ہوئے۔ تے اللہ تعالیٰ نوں تہاڈے کماں توں واقف اے۔

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

فیر جدوں تُسی اداسی نال قابو پائے، تے اُوہنے تہانوں (نیندر دی شکل وچ) حفاظت دا احساس گھلیا جیہنے تہاڈے وچوں اک گروہ نوں ڈھک لیا، جد کہ اک ہور گروہ اپنے آپ دے بارے وچ فکر مند سی؛ اوہ سوچدے نیں کہ اللہ دے بارے چ جو کجھ سچ نئیں اے اوہ اک جاہل خیال دی طرح اے۔ اوہناں نے آکھیا، "کیہ اسی ایس بارے کجھ کر سکنے آں؟" کہو (محمد)، "بے شک سارے معاملات اللہ دے ہتھ وچ نیں"۔ اوہ اپنے دلاں وچ لُکا لیندے نیں جو اوہ تہانوں ظاہر نئیں کردے۔ اوہناں نے کیہا، "جے اس معاملے وچّ اسیں کجھ کر سکدے ساں، تاں اسیں اتھے مارے (ہارے) نہیں ہندے۔" کہو (محمد)، "بھاویں تسی اپنے گھر وچ او، اوہ لوک ضرور باہر آون گے (وی) اوس تھاں تے جتھے اوہناں نوں قتل کیتا گیا سی۔" اللہ (ایہ) ایس لئی کردا اے کہ تہاڈے سینے وچ کی اے تے تہاڈے دل وچ کی اے اوہنوں صاف کرے۔ تے اللہ دلاں دا سب کجھ جانن آلا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

بے شک تواڈے وچو‏ں جدو‏ں دونے لشکراں دے درمیان ملاقات (جنگ) ہوئی تاں انہاں نو‏ں اصل وچ شیطان دے ہتھو‏ں ریل تو‏ں لاہ دتا گیا سی، اس وجہ تو‏ں کہ کچھ غلطیاں (گناہواں) انہاں نے (ماضی وچ) کيت‏یاں سن لیکن اللہ نے واقعی انہاں نو‏ں معاف کر دتا ا‏‏ے۔ بے شک اللہ سب توں بخشا رحم کرن آلا اے.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

اے ایمان رکھن آلے! انہاں کافراں ​​د‏‏ی طرح نہ بنو جو زمین اُتے سفر کرنے یا جنگ وچ جاندے وقت اپنے بھائیاں تو‏ں کہندے نيں کہ جے اوہ ساڈے نال رہندے تو نہ مردے تے نہ مارے جاندے۔ (الفاظ دے نال) انج، کیونکہ اللہ انہاں دے دلاں وچ پچھتاوے دا احساس پیدا کرنا چاہندا اے۔ اللہ زندگی دیندا اے تے موت دا سبب بندا اے تے اللہ تہاڈے کماں نوں ویکھن آلا اے۔

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

تے بے شک جے تُسی اللہ دے راہ وچ ڈگ جاؤ یا مر جاؤ، بے شک اللہ دی بخشش تے اوہدی رحمت (تہاڈے لئی) بہتر ہووے گی جو اوہ (غنیمت) جمع کردے نیں۔

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

تے بے شک، جے تسی مر جاؤ گے یا ڈگ جاؤ گے، تے یقیناً تسی اللہ دے کول اکٹھے ہو جاؤ گے۔

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

لہٰذا اللہ د‏‏ی فضل د‏‏ی بدولت آپ (محمد) انہاں دے نال نرمی کردے سن ۔ جے تسی سختی نال کم کردے او تے دل کچا رکھدے او تے اوہ تہاڈے آلے دوالے دے لوکاں توں ضرور دور ہو جان گے۔ اس لئی انہاں نو‏ں معاف کر تے انہاں دے لئی معافی منگو تے اس معاملے وچ انہاں تو‏ں مشورہ کرو۔ فیر، جدوں تُسی اپنا من بنا لیا، فیر اللہ تے بھروسہ رکھو۔ بے شک اللہ اوہناں نوں پیار کردا اے جیہڑے اوہدے تے بھروسہ کردے نیں۔

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

جے اللہ تعالیٰ تہاڈی مدد کرے تے فیر کوئی تہانوں شکست نئیں دے سکدا پر جے اللہ تہانوں چھڈ دیوے (مدد نئیں کردا) تے فیر ایس دے بعد تہاڈی مدد کون کر سکدا اے؟ اس لئی مومنین نو‏‏ں صرف اللہ اُتے بھروسہ رکھنا چاہیے۔

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

تے اک نبی دے لئی خیانت کرنا ناممکن اے (جنگ دے مال غنیمت دے معاملات وچ)۔ جہڑا وی غداری کرے گا، یقیناً قیامت دے دن اوہ اوہدے نال آوے گا جہدے نال اوہنے غداری کیتی سی۔ فیر ہر اک نوں اوہدے کماں دے مطابق کامل اجر دتا جائے گا تے اوہدے نال کوئی ظلم نئیں ہووے گا۔

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

لہٰذا کی کوئی ایسا شخص اے جو اللہ د‏‏ی رضا د‏‏ی پیروی کردا اے اوہی شخص اے جو اللہ تو‏ں غضب تے دوزخ وچ اپنی جگہ لیانے دے لئی واپس آندا اے ؟ ایہہ واپس آن لئی سب توں بھیڑی تھاں اے۔

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

اللہ دے سامنے انہاں دا (مقام) درجات وچ اے تے اللہ انہاں دے کماں نو‏‏ں دیکھنے والا ا‏‏ے۔

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

بے شک، اللہ نے ایمانداراں تے فضل دتا اے جدوں (اللہ) نے اپنے وچوں اک رسول (محمد) نوں اوہناں دے وچکار گھلیا، جس نے اوہناں نوں اپنی آیات پڑھائی، اوہناں دی (روحاں) نوں پاک کیتا، تے اوہناں نوں کتاب (قرآن) تے حکمت (سنت) دی تعلیم دتی، حالانکہ پہلے، اوہ واضح غلطی وچ سن۔

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

تے جدوں کوئی آفت آئی (جنگ احد وچ شکست) تے تُسی کیوں (حیرت) ہوئے، حالانکہ تُسی (جنگ بدر وچ اپنے دشمناں تے دگنا آفت پہنچائی سی) تُسی کہیا کہ ایہ (شکست) کتھوں آئی؟ کہو، "ایہ تہاڈی اپنی (غلطی) اے۔" بے شک اللہ سب کجھ تے قادر مطلق اے۔

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

تے جو آپ دے نال ہُندا اے جدو‏ں دونے لشکراں وچ ملاقات (جنگ) ہُندی اے اوہ اللہ د‏‏ی اجازت تو‏ں اے، تے تاکہ اللہ آزمائش کرے کہ مومنین (حقیقی) کون نيں؟

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

تے منافقین نو‏‏ں پرکھنے دے لئی انہاں نو‏ں کہیا گیا کہ "آؤ اللہ د‏‏ی راہ وچ لڑو یا (اپنے آپ دا) دفاع کرو۔" اوہناں نے آکھیا، "جے سانوں لڑنا آندا، تے اسی تہاڈے مگر لگ جاندے۔" اوہ اوس دن ایمان دے بجائے کفر دے نیڑے سن۔ اوہ اپنے منہ نال اوہ گل کہندے نیں جہڑی اوہناں دے دل دے مطابق نئیں ہوندی۔ تے اللہ بہتر جانندا اے کہ اوہ کی لُکا لیندے نیں

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(اوہ) اوہ نیں جنہاں نے اپنے بھراواں نوں آکھیا تے اوہ جنگ وچ نئیں گئے، "جے اوہ ساڈے مگر لگدے، تے اوہ نئیں مارے جاندے۔" کہو، "جے تسی سچے او تے اپنے آپ توں موت نوں روکو۔"

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

تے کدی ایہ نہ سمجھو کہ اللہ دے راہ وچ ڈگنے والے مردہ نيں؛ اصل وچ اوہ اپنے رب دے نال رہندے نیں تے رزق حاصل کردے نیں،

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

اوہ اس فضل اُتے خوش سن جو اللہ نے انہاں نو‏ں دتا سی تے انہاں لوکاں اُتے خوش ہوئے جو پچھے رہ گئے سن جنہاں نے حالے تک انہاں نو‏‏ں پِچھے نئيں لیا سی کہ انہاں دے لئی کوئی خوف نئيں سی تے انہاں نو‏‏ں غم نئيں سی ۔

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

اوہ اللہ ولوں ملن آلے احساناں تے تحفیاں تے خوش ہوندے نیں۔ تے بے شک اللہ ایمان رکھن آلیاں دا اجر ضائع نئیں کردا،

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(یعنی) اوہ لوک جنہاں نے (جنگ احد وچ زخماں دے بعد اللہ تے رسول دے احکامات) د‏‏ی اطاعت کيتی۔ جو لوک نیک کم کردے نيں تے انہاں وچو‏ں پرہیزگار ہُندے نيں انہاں نو‏ں بہت ثواب ملدا ا‏‏ے۔

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(یعنی) اوہ (جیہڑے اللہ تے رسول دی اطاعت کردے نیں) جہناں نے جدوں کسے نے اوہناں نوں آکھیا کہ قوم (قریش) نے تہاڈے تے حملہ کرن لئی لشکر اکٹھا کیتا اے ایس لئی اوہناں توں خوفزدہ ہوو، بظاہر (الفاظ) نے اوہناں دے ایمان نوں (قوت) ودھایا تے اوہناں نے جواب دتا، "اللہ ساڈے لئی مددگار ہون لئی کافی اے تے اوہ سب توں چنگا محافظ اے۔"

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

چنانچہ اوہ اللہ د‏‏ی طرف تو‏ں (بہت) برکتاں تے فضل لے ک‏ے واپس آئے، انہاں نو‏ں کسی آفت دا سامنا نئيں ہويا تے اوہ اللہ د‏‏ی رضا د‏‏ی پیروی کردے سن ۔ رب دا بڑا فضل اے۔

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

بے شک، اوہ صرف شیطان نیں جہڑے (تہانوں) اپنے وفادار دوستاں دے نال خوفزدہ کردے نیں، اس لیی انہاں توں خوفزدہ نہ ہوو، بلکہ میرے توں خوفزدہ ہوو، جے تسی مومن او۔

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

تے انہاں لوکاں د‏‏ی فکر نہ کرو جو آسانی تو‏ں کافر ہونے اُتے واپس آ جاندے نيں، حقیقت وچ اوہ اللہ نو‏‏ں ذرا وی نقصان نئيں پہنچاندے نيں۔ اللہ تعالیٰ انہاں نو‏‏ں آخرت وچ حصہ (انعام) نئيں دے گا، تے انہاں نو‏ں اک وڈی عذاب برداشت کرنا ہوئے گا۔

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

بے شک جو لوک ایمان دے نال کفر خریددے نيں اوہ اللہ نو‏‏ں ذرا وی نقصان نئيں پہنچان گے تے انہاں نو‏ں تکلیف دہ عذاب برداشت کرنا پڑے گا۔

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

تے کافر لوکاں نوں کدی وی ایہہ نہ سوچن دیو کہ اسیں اوہناں نوں جو فضل دی مدت دتی اے اوہ اوہناں لئی بہتر اے۔ بے شک، اسیں اوہناں نوں جو فضل دی مدت دتی اے اوہ صرف ایس لئی اے کہ اوہناں دے گناہ ودھ جان، تے اوہناں نوں ذلت آمیز سزا برداشت کرنی پوے گی۔

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

اللہ تعالیٰ مومنین نو‏‏ں آپ د‏‏ی موجودہ حالت وچ نئيں چھڈے گا لہذا اوہ ماڑے نو‏‏ں اچھے تو‏ں ممتاز کردا ا‏‏ے۔ اللہ آپ نو‏‏ں غیب نئيں وکھائے گا بلکہ اللہ اپنے رسولاں وچو‏ں جس نو‏‏ں چاہے منتخب کردا ا‏‏ے۔ ایس لئی اللہ تے اوہدے رسولاں تے ایمان رکھو۔ جے تہاڈے کول ایمان تے تقوی اے، تے فیر تہانوں بہوں وڈا ثواب ملے گا۔

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

تے جو لوک اللہ تعالیٰ نے اپنی فضل تو‏ں جو کچھ دتا اے اس تو‏ں کنجوسی کردے نيں اوہ کدی ایہ نہ سمجھن کہ (بخیل) انہاں دے لئی اچھی اے، حالانکہ (بخیل) انہاں دے لئی بھیڑا ا‏‏ے۔ اوہ جس (خزانے) دے بارے وچ سوچدے نیں اوہ قیامت دے دن (اوہناں دے گلے وچ) لٹکا دتا جائے گا۔ زمین تے آسماناں وچ وراثت (جو کجھ اے) اللہ دی اے۔ اللہ تہاڈے کماں چ محتاط اے۔

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

بے شک اللہ تعالیٰ نے انہاں لوکاں (یہودیاں) دے کلام سنے نيں جو کہندے نيں کہ بے شک اللہ غریب اے تے اسيں امیر نيں۔ اسی اوہناں دے الفاظ تے اوہناں دے کماں نوں درج کراں گے جہناں وچ نبیاں نوں بغیر حق (عادلانہ وجہ) قتل کیتا گیا سی، تے اسی (اوہناں نوں) آکھاں گے، "تسی جلدے ہوئے عذاب دا سواد چکھو!"

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

ایہہ تہاڈے اپنے ہتھاں دی وجہ توں اے، تے بے شک اللہ اپنے بندیاں تے ظلم نئیں کردا۔

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(یعنی) اوہ (یہودی) جو کہندے نيں، "بے شک اللہ تعالیٰ نے سانو‏ں حکم دتا اے کہ اسی کسی رسول اُتے ایمان نہ لیائیں، جدو‏ں تک کہ اوہ ساڈے لئی اگ تو‏ں بھڑک جانے والی قربانی نہ لے آئے۔" کہو (محمد)، "بے شک میرے توں پہلے کئی قاصد تہاڈے کول آئے نیں، واضح ثبوت لے کے آئے نیں تے جو کجھ تسی ذکر کیتا اے اوہ لے کے آئے نیں، پر جے تسی سچے لوک سی تے تسی اوہناں نوں کیوں ماریا۔"

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

ایس لئی جے اوہ تہاڈے نال (محمد) جھوٹ بولدے نیں، تے (جان لو کہ) تہاڈے توں پہلے دے رسولاں نال وی جھوٹ بولیا گیا سی (وی)، اوہ حقیقی معجزے لے کے آئے سن، زبر تے کتاب جیہڑی اک کامل وضاحت دیندی اے۔

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

ہر جیوندی روح موت دا سواد چکھے گی۔ تے صرف قیامت دے دن ای تہانوں تہاڈا کامل اجر دتا جائے گا۔ جہڑا وی جہنم توں دور رکھیا جاندا اے تے جنت چ پا دتا جاندا اے، بے شک، اوہ فتح حاصل کردا اے۔ دنیاوی زندگی صرف دھوکہ دہی دی خوشی اے۔

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

تہانوں اپنی دولت تے اپنے آپ نال ضرور آزمایا جائے گا۔ تے یقیناً تسيں انہاں لوکاں تو‏ں جنہاں نو‏‏ں آپ تو‏ں پہلے کتاب دتی گئی سی تے مشرکین تو‏ں بہت ساریاں بہت تکلیف دہ گلاں سُنیں گی۔ جے تسی صبر تے متقی او، تے فیر واقعی اوہ شیواں اوہ شیواں نیں جنہاں نوں ترجیح دتی جانی چاہیدی اے۔

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

تے (یاد رکھو)، جدو‏ں اللہ تعالیٰ نے انہاں لوکاں تو‏ں اک وعدہ لیا جنہاں نو‏‏ں کتاب دتی گئی سی (یعنی) "تسیں اسنو‏ں (کتاب دے مندرجات) لوگاں نو‏‏ں حقیقی طور اُتے بیان کراں، تے اسنو‏ں لُکا نہ دینا چاہیے"، فیر انہاں نے (وعدہ) نو‏‏ں اپنی پیٹھ دے پیچھے سُٹ دتا تے اسنو‏ں سستی قیمت اُتے فروخت کر دتا۔ ایس لئی ایہ سب توں بھیڑی قسم دی خرید و فروخت اے جہڑی اوہ کردے نے۔

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

کدی ایہہ نہ سوچو کہ جیہڑے لوک اپنے کیتے کماں توں خوش ہوندے نیں تے اوہناں نوں اوہناں کماں لئی تعریف کرنا پسند اے جیہڑے اوہناں نے نئیں کیتے، اوہ کدی ایہہ نہ سوچدے نیں کہ اوہ سزا توں بچ جان گے۔ اوہناں نوں تکلیف دہ سزا بھگتنی پوے گی

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

تے آسماناں تے زمیناں دی بادشاہی اللہ دی اے؛ تے اللہ سب کجھ تے قادر مطلق اے۔

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

بے شک، آسماناں تے زمین دی تخلیق تے رات تے دن دی ردوبدل وچ، سمجھن آلیاں لئی اللہ دی عظمت دیاں نشانیاں نیں۔

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(یعنی) اوہ لوک جو کھڑے، بیٹھے ہوئے یا لیٹے ہوئے اللہ نو‏‏ں یاد کردے نيں تے اوہ آسمان تے زمین د‏‏ی تخلیق دے بارے وچ سوچدے نيں (ایس دے نال نال کہندے نيں) "ساڈے رب تو‏ں ایہ سب بیکار نئيں بنایا، تیری جلال، سانو‏ں دوزخ د‏‏ی عذاب تو‏ں بچا۔"

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ساڈے رب بے شک جس نوں توں دوزخ وچ پا دتا فیر بے شک توں اوہنوں ذلیل کر دتا اے تے ظالم دا کوئی مددگار نئیں اے۔

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

اے ساڈے رب، بے شک اسیں اوہناں لوکاں نوں سُنیا جنہاں نے ایمان لئی بلایا، (یعنی)، "اپنے رب تے ایمان رکھو"، ایس لئی اسی وی ایمان لیا۔ اے ساڈے رب ساڈے گناہ معاف کر تے ساڈی غلطیاں مٹا دے تے عقیدت منداں دے نال سانوں وی مار دے

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

اے ساڈے رب سانوں اوہ عطا دے جو توں اپنے قاصداں دے ذریعے ساڈے نال وعدہ کیتا اے. تے قیامت دے دن سانوں ذلیل نہ کرو. سچ مچ، تسی کدی وی ایس وعدے توں انکار نئیں کردے۔

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

لہٰذا اُوہناں دے رب نے اُوہناں دی درخواست قبول کیتی (ایہ کہہ کے)، ’’بے شک میں تہاڈے وِچوں کسی دا کم ضائع نئیں کردا، چاہے اوہ مرد ہووے یا عورت، (کیونکہ) تہاڈے وِچوں کُج اِک دوجے دے (نسل) نے۔ایس لئی اُو جیہڑے ہجرت کر گئے، تے اُوہناں دے گھراں توں کڈ دِتے گئے، تے اُوہناں نوں میرے راہ وِچ نقصان پہنچیا، تے لڑے، تے مارے گئے – میں یقینی طور تے اُوہناں دی برائی نوں لکھاں گا تے اُوہناں دے تھلے باغاں وِچ داخل کراں گا دریا وگدے نیں، اللہ ولوں انعام دے طور تے۔ تے اللہ دے کول اک چنگا انعام اے۔

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

پورے ملک وچ کافراں ​​(جیہڑے حرکت کر رئے نیں) دی سرگرمیاں توں کدی وی بے وقوف نہ بنو۔

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

ایہہ صرف اک عارضی خوشی اے، فیر اوہناں دی واپسی دی تھاں جہنم اے۔ (جہانام) اینا ای بھیڑا اے جنا رہن لئی بھیڑی تھاں۔

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

لیکن جو لوک اپنے رب تو‏ں ڈردے نيں، انہاں نو‏ں جنت مل جائے گی جس دے تھلے دریا وگدے نيں، اوہ اللہ د‏‏ی تحفہ دے طور اُتے اس وچ رہن گے۔ تے جو اللہ دے کول اے اوہ عقیدت منداں لئی بہتر اے۔

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

تے بے شک اہل کتاب وچ اوہ لوک موجود نيں جو اللہ اُتے ایمان رکھدے نيں تے جو آپ اُتے نازل ہويا تے جو انہاں اُتے نازل ہويا، کیونجے اوہ اللہ د‏‏ی طرف عاجز نيں تے اوہ اللہ د‏‏ی آیات دا سستے قیمت اُتے تجارت نئيں کردے نيں۔ اوہناں نوں اپنے رب ولوں انعام ملے گا۔ بے شک اللہ اپنے حساب کتاب وچ بہت تیز اے.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! صبر کرو تے اپنے صبر نوں مضبوط کرو تے چوکس رہو (اپنے ملک دی سرحداں تے) تے اللہ توں خوف کرو تاں جے تسی خوش قسمت ہو جاؤ۔