Q.S الانشقاق (اَلْإِنْشِقَاق) - 25 مصرعیاں دی گنتی

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

بھاویں (اوہ گنہگار)، اوہ (مومناں دے) محافظاں دے طور تے نئیں بھیجے گئے سن۔

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

سو اج ایمان رکھن آلے جیہڑے کافراں ​​تے ہسدے نیں،

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

اوہ (بہہ) صوفیاں تے دور ویکھدے ہوئے۔

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

کیہ کافراں ​​نوں اوہناں کماں دی ثواب (سزا) دتی جا رہی اے؟

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

جدوں اسمان کھل گئے،

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

تے اپنے رب دی اطاعت کرو، جیویں مننا چاہیدا اے۔

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

تے جدوں زمین پدھری ہو جاندی اے،

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

تے جو کجھ اوہدے وچ ہوندا اے اوہ الٹی کردا اے تے خالی ہو جاندا اے،

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

تے اپنے رب دی اطاعت کردا اے، جویں کہ اس دی اطاعت کرنی چاہیدی اے۔

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

اے بنی نوع انسان! بے شک، تسی اپنے رب لئی محنت کیتی اے، تے تسی اوہنوں ملو گے۔

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

ایس لئی جہدا حساب اوہدے سجے ہتھ توں دتا گیا اے،

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

اوہنوں اک سوکھے کھاتے نال کھاتے وچ لیایا جائے گا،

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

تے اوہ خوش ہو کے اپنے ٹبر (جہڑے مومن وی نیں) دے کول واپس آ جائے گا۔

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

تے جہدا حساب پچھے توں دتا گیا اے،

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

اوہ چیخے گا، "میرے تے افسوس!"

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

تے اوہ اگ چ وڑ جائے گا۔

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

بے شک اوہ اپنے خاندان (جہڑے کافر وی نيں) وچ خوشی مناندا سی ۔

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

بے شک، اوہ سوچدا سی کہ اوہ کدی وی (اپنے رب دے کول) واپس نئیں آوے گا۔

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

نئیں، بے شک، اوہدا رب ہمیشہ ویکھدا رہندا اے۔

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

ایس لئی شام نوں لال بتی دی قسم کھا کے،

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

رات دے ذریعے تے ایہ کی ڈھکدا اے،

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

چن دے ولوں جدوں اوہ بھریا ہوندا اے،

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

تسی یقینی طور تے (زندگی دے) مراحل چ ترقی کرو گے۔

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

فیر اوہ یقین کیوں نئیں کردے؟

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

تے جدوں اوہناں نوں قرآن پڑھیا جاندا اے تے اوہ سجدے نئیں کردے،