Q.S اباسا (عَبَسَ) - 42 مصرعیاں دی گنتی

عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ

‘abasa wa tawallā.

تہانوں ایہدا ذکر کرن دی کی لوڑ اے (ویلا)؟

اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ

an jā'ahul-a‘mā.

تیرے رب نوں (واپریا) انت (مدت)۔

وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ

wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.

تُسی (محمد) صرف اوہناں لوکاں لئی خبردار او جہڑے اوہدے توں ڈردے نیں (قیامت)۔

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ

au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.

جس دن اوہ قیامت دا دن ویکھدے نیں (کیونکہ ماحول بہت ودھیا اے)، اوہناں نوں انج لگدا اے جیویں اوہ صرف (اک لمحے لئی) شام یا سویرے (دنیا وچ) رہندے نیں۔

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

ammā manistagnā.

اس (محمد) دا چہرہ کھٹا ہو گیا سی تے مونہہ موڑیا،

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ

fa anta lahū taṣaddā.

کیونکہ اک نابینا بندہ اوہدے کول آیا سی (عبد اللہ بن امی مکتم)۔

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ

wa mā ‘alaika allā yazzakkā.

تے کیہ تسی جاندے او (محمد) شاید اوہ اپنے آپ نوں (گناہ توں) پاک کرنا چاہندا اے،

وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ

wa ammā man jā'aka yas‘ā.

یا اوہ ہدایات حاصل کرنا چاہندا اے، جہدے نال اوہنوں فائدہ ہووے گا؟

وَهُوَ يَخْشٰىۙ

wa huwa yakhsyā.

رہی گل انہاں لوکاں دی جو اپنے آپ نوں کافی سمجھدے نیں (قریش معززین)

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

fa anta ‘anhu talahhā.

فیر تسی (محمد) اوہدے ول دھیان دیو،

كَلَّآ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahā tażkirah(tun).

جد کہ جے اوہ اپنے آپ نو پاک نئیں کردا تے تہاڈے تے کوئی الزام نئیں اے۔

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗ ۘ

faman syā'a żakarah(ū).

تے اوہ لوک جیہڑے جلدی نال تہاڈے کول تعلیم حاصل کرن لئی آندے نیں)

فِيْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍۙ

fī ṣuḥufim mukarrmah(tin).

جدوں کہ اوہ (اللہ توں) خوفزدہ اے،

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ۢ ۙ

marfū‘atim muṭahharah(tin).

تسی (محمد) اس نوں نظر انداز وی کردے او۔

بِاَيْدِيْ سَفَرَةٍۙ

bi'aidī safarah(tin).

کدی وی (ایس طرح) نئیں! بے شک، (خدا دی تعلیمات) اک خبردار نیں،

كِرَامٍۢ بَرَرَةٍۗ

kirāmim bararah(tin).

سو جہڑا چاہے اس ول ضرور دھیان دیوے گا،

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ

qutilal-insānu mā akfarah(ū).

تسبیح کتاباں وچ (اللہ دے نظم وچ)،

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗۗ

min ayyi syai'in khalaqah(ū).

اُچا کیتا گیا (تے) مقدس کیتا گیا،

مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ

min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).

رسولاں (فرشتیاں) دے ہتھ وچ،

ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗۙ

Ṡummas-sabīla yassarah(ū).

شریف تے پتر پرست۔

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗۙ

Ṡumma amātahū fa aqbarah(ū).

بندے دی ہائے! اوہ کنا ناشکری اے!

ثُمَّ اِذَا شَاۤءَ اَنْشَرَهٗۗ

Ṡumma iżā syā'a ansyarah(ū).

اس (اللہ) نے اسنو‏ں کس چیز تو‏ں بنایا؟

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ اَمَرَهٗۗ

kallā lammā yaqḍi mā amarah(ū).

منی دے اک قطرے توں، اس نے اس نوں بنایا تے فیر اس دا تعین کیتا۔

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖٓ ۙ

falyanẓuril-insānu ilā ṭa‘āmih(ī).

فیر اوہ راہ سوکھا کردا اے،

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَاۤءَ صَبًّاۙ

annā ṣababnal-mā'a ṣabbā(n).

فیر اوہنے اوہنوں مار کے دفن کر دتا،

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Ṡumma syaqaqnal-arḍa syaqqā(n).

فیر جے اوہ چاہے، تے اوہ اوہنوں دوبارہ جیوندا کردا اے۔

فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ

fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).

کدی وی (ایس طرح) نئیں! اوہنے (انسان) نے اوہ عمل نئیں کیتا جہڑا اوہنے (اللہ) نے اوہنوں کرن دا حکم دتا سی۔

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًاۙ

wa ‘inabaw wa qaḍbā(n).

ایس لئی انساناں نوں اپنی خوراک ول دھیان دین دیو۔

وَّزَيْتُوْنًا وَّنَخْلًاۙ

wa zaitūnaw wa nakhlā(n).

اسی اوہ آں جہناں نے (اسمان توں) بھرپور پانی بہایا اے،

وَّحَدَاۤىِٕقَ غُلْبًا

wa ḥadā'iqa gulbā(n).

فیر اسی زمین نو جِنا ہو سکدا سی ونڈیا،

وَفَاكِهَةً وَّاَبًّا

wa fākihataw wa abbā(n).

فیر اوتھے اسی اناج اگائے،

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

تے انگور تے سبزیاں،

فَاِذَا جَاۤءَتِ الصَّاۤخَّةُ ۖ

fa iżā jā'atiṣ-ṣākhkhah(tu).

تے زیتون تے کھجور،

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِيْهِۙ

yauma yafirrul-mar'u min akhīh(i).

تے (سایہ دار) باغات،

وَاُمِّهٖ وَاَبِيْهِۙ

wa ummihī wa abīh(i).

تے پھل تے چراگاہ۔

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِيْهِۗ

wa ṣāḥibatihī wa banīh(i).

(ایہ سب کجھ) تہاڈے مزے لئی تے تہاڈے ڈنگراں لئی اے۔

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَىِٕذٍ شَأْنٌ يُّغْنِيْهِۗ

likullimri'im minhum yauma'iżin sya'nuy yugnīh(i).

ایس لئی جدوں بہرا کرن آلی آواز (دوجا نرسنگ دی دھماکہ) آندی اے،

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżim musfirah(tun).

اوس دن اک بندہ اپنے بھرا توں نسے گا،

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۚ

Ḍāḥikatum mustabsyirah(tun).

تے اوہدی ماں تے پیو توں،

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżin ‘alaihā gabarah(tun).

تے اوہدی بیوی تے بچیاں توں۔

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۗ

tarhaquhā qatarah(tun).

اوس دن اوہناں چوں ہر اک دے کول اپنے آپ تے قبضہ کرن لئی اک معاملہ ہووے گا۔

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ࣖ

ulā'ika humul-kafaratul-fajarah(tu).

اوس دن چہرے چمکدے ہون گے،