Q.S ان نبا (اَلنَّبَأ) - 40 مصرعیاں دی گنتی

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

افسوس اوس دن تے، اوہناں لئی جیہڑے (سچائی) توں انکار کردے نیں۔

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

تے جدوں اوہناں نوں آکھیا جائے گا، "برک"، تے اوہ جھکدے نئیں۔

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

افسوس اُوس دن تے، اُوہناں لئی جیہڑے (سچائی) توں انکار کردے نے!

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

ایس لئی اوہ کیہڑی تعلیم (قرآن دے علاوہ) تے یقین رکھن گے؟

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

اوہ اک دوجے توں کیہ پچھ رہے نیں؟

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

عظیم خبر (قیامت دے دن) دے بارے،

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

جس صورت وچ اوہ مختلف ہوندے ہن۔

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

نئیں! چھیتی ای اوہناں نوں پتہ لگ جاوے گا،

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

فیر نئیں! چھیتی ای اوہناں نوں پتہ لگ جاوے گا۔

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

کی اساں دھرتی نوں وسعت نئیں بنائی؟

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

تے پہاڑاں نوں داؤ دے طور تے؟

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

تے اسی تہانوں جوڑیاں چ بنایا،

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

تے اسیں تیری نیند نوں آرام دتا،

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

تے اسی رات نوں اک لباس بنایا،

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

تے اسیں دن نوں روزی روٹی کمان دا وسیلہ بنا دتا،

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

تے اسی تہاڈے اتے ست پکے آسمان بنائے،

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

تے اسی اک روشن چراغ (سورج) بنایا،

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

تے اسی بدلاں چوں طوفانی بارش اتار دتی،

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

تاکہ اسی ایہدے نال اناج تے بوٹے اگا سکئیے،

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

تے سایہ دار باغات۔

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

بے شک، قیامت دا دن اک مقررہ ویلہ اے،

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

(یعنی) جس دن (جدوں) نرسنگا وجیا، فیر تسی ہجوم وچ آئے،

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

تے اسمان کھل گئے، تے کئی بوہے سن،

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

تے پہاڑاں نوں اینا چلایا گیا کہ اوہ سراب بن گئے۔

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

بے شک، جہنم (جہنم) اک گھات لان آلی تھاں اے (جہنم دے مواد دی نگرانی کرن آلے محافظاں لئی)،

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

سرحداں توں باہر جان آلے لوکاں لئی واپسی دی تھاں بن جاؤ۔

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

اوہ بہت دیر تکّ اتھے رہے،

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

اوہ اس وچ ٹھنڈک محسوس نئیں کردے تے نہ ای پیندے نیں،

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

ابلدے ہوئے پانی تے پیپ دے علاوہ،

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

اک مناسب بدلے دے طور تے۔

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

حقیقت چ، ماضی چ اوہناں نے کدی وی حساب کتاب دی توقع نئیں کیتی۔

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

تے اوہناں نے ساڈیاں آیتاں نوں مکمل طور تے غلط قرار دتا۔

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

تے اسی سب کجھ اک کتاب وچ درج کر لیا اے (انسانی عملاں دے ریکارڈ دی کتاب)۔

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

لہذا، محسوس کرو! اس لیی اسی تہانوں سزا دے علاوہ کجھ نئیں شامل کراں گے۔

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

بے شک، نیک لوکاں دی فتح ہووے گی،

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

(یعنی) باغات تے انگور،

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

تے برابر عمر دیاں موٹیاں کنواریاں،

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

تے کپ بھرے ہوئے (پینے دے)۔

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

اوہدے وچ اوہ نہ فضول گل بات سنن گے تے نہ جھوٹ۔

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

تہاڈے رب ولوں انعام تے سخی تحفہ دے طور تے،