Q.S ان نور (اَلنُّور) - 64 مصرعیاں دی گنتی

سُوْرَةٌ اَنْزَلْنٰهَا وَفَرَضْنٰهَا وَاَنْزَلْنَا فِيْهَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

sūratun anzalnāhā wa faraḍnāhā wa anzalnā fīhā āyātim bayyinātil la‘allakum tażakkarūn(a).

(ایہ) اک سورہ اے جسنو‏ں اسيں نے نازل کیتا اے تے اسنو‏ں (اس دے قوانین اُتے عمل درآمد) واجب قرار دتا اے، تے اسيں نے اس وچ نشانیاں نو‏‏ں واضح بھیجیا اے، تاکہ آپ نو‏‏ں یاد رہو۔

اَلزَّانِيَةُ وَالزَّانِيْ فَاجْلِدُوْا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ ۖوَّلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِيْ دِيْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۚ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

az-zāniyatu waz-zānī fajlidū kulla wāḥidim minhumā mi'ata jaldah(tan), wa lā ta'khużkum bihimā ra'fatun fī dīnillāhi in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), walyasyhad ‘ażābahumā ṭā'ifatum minal-mu'minīn(a).

زناکار تے زناکار، انہاں وچو‏ں ہر اک نو‏‏ں سو کوڑے مارو تے انہاں اُتے ترس آپ نو‏‏ں اللہ دے دین تو‏ں (عمل) کرنے تو‏ں نہ روکے، جے تسيں اللہ تے آخری روز اُتے ایمان رکھدے نيں۔ تے مومناں دے اک گروہ نوں اوہناں دی سزا دا گواہ بنن دیو۔

اَلزَّانِيْ لَا يَنْكِحُ اِلَّا زَانِيَةً اَوْ مُشْرِكَةً ۖوَّالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَآ اِلَّا زَانٍ اَوْ مُشْرِكٌ ۚوَحُرِّمَ ذٰلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

az-zānī lā yankiḥu illā zāniyatan au musyrikah(tan), waz-zāniyatu lā yankiḥuhā illā zānin au musyrik(un), wa ḥurrima żālika ‘alal-mu'minīn(a).

زناکار نو‏‏ں زناکار یا مشرک دے سوا شادی نئيں کرنی چاہیے؛ تے زناکار زناکار یا مشرک دے علاوہ شادی نہ کرے؛ تے اوہ مومناں لئی حرام اے۔

وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ

wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

تے اوہ جیہڑے پاک عورتاں تے الزام لاندے نیں تے چار گواہ پیش نئیں کردے، اوہ اوہناں نوں اسی کوڑے ماردے نیں تے کدی وی اوہناں دی گواہی نوں قبول نئیں کردے۔ ایہہ بدکار لوک نیں،

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۚ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

سوائے اوہناں دے جیہڑے ایس توں بعد توبہ کردے نیں تے (اپنے آپ نوں) اصلاح کردے نیں، فیر بے شک، اللہ بخشش کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ اَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ شُهَدَاۤءُ اِلَّآ اَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ ۙاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wal-lażīna yarmūna azwājahum wa lam yakul lahum syuhadā'u illā anfusuhum fa syahādatu aḥadihim arba‘u syahādātim billāh(i), innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).

تے اوہ لوک جو اپنی بیویاں اُتے زنا دا الزام لگاندے نيں، حالانکہ انہاں دے پاس اپنے سوا کوئی گواہ نئيں اے، فیر ہر شخص د ی گواہی چار بار (اسم) اللہ د‏‏ی قسم کھاندی اے کہ بے شک اوہ سچ بولنے والےآں وچو‏ں ا‏‏ے۔

وَالْخَامِسَةُ اَنَّ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كَانَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wal-khāmisatu anna la‘natallāhi ‘alaihi in kāna minal-kāżibīn(a).

تے پنجويں (حل) ایہ اے کہ اللہ د‏‏ی لعنت اس اُتے آئے گی، جے اوہ جھوٹ بولنے والےآں وچو‏ں ہوئے۔

وَيَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذَابَ اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ اِنَّهٗ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۙ

wa yadra'u ‘anhal-‘ażāba an tasyhada arba‘a syahādātim billāhi innahū laminal-kāżibīn(a).

تے بیوی سزا توں بچ جاوے گی جے اوہ اللہ دے ناں تے چار وار قسم کھاندی اے کہ اوہ (اوہدا شوہر) سچ مچ جھوٹ بولن والیاں چوں اک اے،

وَالْخَامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّٰهِ عَلَيْهَآ اِنْ كَانَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wal-khāmisata anna gaḍaballāhi ‘alaihā in kāna minaṣ-ṣādiqīn(a).

تے پنجواں (حل) کہ اللہ دا غضب اس (بیوی) اُتے پئے گا، جے اوہ (اس دا شوہر) سچ بولنے والےآں وچو ں ہوئے۔

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha tawwābun ḥakīm(un).

تے جے اللہ تعالیٰ دا فضل تے آپ دی رحمت نہ ہوندی (تہانوں ضرور مشکلات دا سامنا کرنا پیندا)۔ تے بے شک اللہ توبہ قبول کرن آلا تے سب توں دانا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).

بے شک، جھوٹیاں خبراں لیان آلے تہاڈے گروپ دے وی ہن۔ ایہ نہ سوچو کہ ایہ خبر تہاڈے لیی بھیڑی اے، حقیقت چ ایہ تہاڈے لیی چنگی اے۔ ایہناں چوں ہر اک نوں اپنے کیتے گناہواں دا بدلہ ملے گا۔ تے جہڑا وی اوہناں چوں سب توں وڈا حصہ (اوہناں گناہواں چوں جہڑے اوہ کردا اے) لوے گا، اوہنوں وی وڈی سزا ملے گی۔

لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ

lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).

ایماندار تے مومن اپنے بارے مہربانی کیوں نئیں کردے، جدوں تسی جھوٹی خبر سُندے او تے آکھدے او، "ایہ (اک خبر) حقیقی جھوٹ اے۔"

لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).

اوہ (الزام کرن آلے) چار گواہاں لے کے کیوں نہیں آئے؟ کیونکہ انہاں نے گواہ نئيں لیائے اس لئی اللہ د‏‏ی نظر وچ اوہ جھوٹے ني‏‏‏‏ں۔

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).

تے جے دنیا تے آخرت وچ اللہ تعالیٰ دا فضل تے رحمت نہ ہوندی تے تہانوں ضرور اک وڈی عذاب لگدی، ایس گل دی وجہ توں (جھوٹی خبر)۔

اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ

iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).

(یاد رکھو) جدو‏ں آپ نو‏‏ں منہ تو‏ں منہ تو‏ں (جھوٹی خبراں) ملدیاں سن تے آپ نے اپنے منہ تو‏ں اوہ گل کہی سی جو آپ نو‏‏ں ذرا وی معلوم نئيں سی تے آپ اسنو‏ں معمولی سمجھدے سی حالانکہ اللہ د‏‏ی نظر وچ ایہ بڑی وڈی گل سی۔

وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).

تے جدوں تسی ایہہ سُندے او تے کیوں نئیں کہندے، "ساڈے لئی ایس بارے گل کرنا مناسب نئیں۔ تیری جلال ہووے، ایہہ بڑا وڈا جھوٹ اے۔"

يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ

ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).

اللہ تہانوں خبردار کردا اے کہ ہمیشہ لئی انج نہ دہراؤ، جے تسی مومن او،

وَيُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yubayyinullāhu lakumul-āyāt(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

تے اللہ تہانوں اپنی آیتاں دی وضاحت کردا اے۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا تے سیانا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحِبُّوْنَ اَنْ تَشِيْعَ الْفَاحِشَةُ فِى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

innal-lażīna yuḥibbūna an tasyī‘al-fāḥisyatu fil-lażīna āmanū lahum ‘ażābun alīm(un), fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

بے شک جو لوک ایمانداراں وچ ایسی مکروہ حرکتاں (جھوٹی خبراں) نو‏‏ں پھیلنے دینا چاہندے نيں انہاں نو‏ں دنیا تے آخرت وچ تکلیف دہ عذاب برداشت کرنا پڑے گا۔ تے اللہ جان دا اے، جد کہ تسی نئیں جاندے۔

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).

تے جے اللہ تعالیٰ دا تہاڈے اُتے فضل تے رحم نہ ہوندا (تہانوں ضرور اک وڈی عذاب لگدی)۔ بے شک اللہ مہربان تے رحم کرن آلا اے۔

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

اے ایمان رکھن آلے! شیطان دے قدماں تے نہ چلیں۔ جو کوئی شیطان دے قدماں تے چلدا اے، فیر بے شک اوہ (شیطان) برائی تے برے کماں دا حکم دیندا اے۔ جے اللہ تعالیٰ دا فضل تے تواڈے اُتے اوہدی رحمت نہ ہُندی تاں تواڈے وچو‏ں کوئی وی ہمیش (ان گھٹیا تے برے کماں تو‏ں) پاک نہ ہُندا بلکہ اللہ جس نو‏‏ں چاہے پاک پاک کردا ا‏‏ے۔ تے اللہ سب کجھ سنن آلا تے سب کجھ جانن آلا اے۔

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

تے تواڈے وچو‏ں جنہاں نو‏‏ں فائدے تے مواقع موجود نيں اوہ قسم نہ کھائیں کہ اوہ (اپنے) رشتہ داراں، غریباں تے اللہ د‏‏ی راہ وچ ہجرت کرنے والےآں نو‏‏ں (مدد) نئيں کرن گے تے انہاں نو‏ں معاف کرنے تے برداشت کرن۔ تینوں چنگا نہیں لگدا کہ اللہ تینوں بخش دیندا اے؟ تے اللہ بخشا کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ الْغٰفِلٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ لُعِنُوْا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

innal-lażīna yarmūnal-muḥṣanātil-gāfilātil-mu'mināti lu‘inū fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

بے شک، جو لوک چنگیاں عورتاں تے لاپرواہ تے وفادار (زنا) تے الزام لاندے نیں، اوہ دنیا تے آخرت وچ لعنتی ہون گے، تے اوہناں نوں اک وڈی عذاب ملے گی۔

يَّوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ اَلْسِنَتُهُمْ وَاَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

yauma tasyhadu ‘alaihim alsinatuhum wa aidīhim wa arjuluhum bimā kānū ya‘malūn(a).

اوس دن جدوں اوہناں دیاں زباناں، اوہناں دے ہتھ تے اوہناں دے پیر اوہناں دے خلاف گواہی دین گے کہ اوہ کیہ کردے سن۔

يَوْمَىِٕذٍ يُّوَفِّيْهِمُ اللّٰهُ دِيْنَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِيْنُ

yauma'iżiy yuwaffīhimullāhu dīnahumul-ḥaqqa wa ya‘lamūna annallāha huwal-ḥaqqul-mubīn(u).

اس دن اللہ تعالیٰ انہاں دے لئی انہاں دا حقیقی بدلہ پورا کرے گا تے اوہ جانن گے کہ اللہ حق اے تے سب تو‏ں واضح ا‏‏ے۔

اَلْخَبِيْثٰتُ لِلْخَبِيْثِيْنَ وَالْخَبِيْثُوْنَ لِلْخَبِيْثٰتِۚ وَالطَّيِّبٰتُ لِلطَّيِّبِيْنَ وَالطَّيِّبُوْنَ لِلطَّيِّبٰتِۚ اُولٰۤىِٕكَ مُبَرَّءُوْنَ مِمَّا يَقُوْلُوْنَۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ ࣖ

al-khabīṡātu lil-khabīṡīna wal-khabīṡūna lil-khabīṡāt(i), waṭ-ṭayyibātu liṭ-ṭayyibīna waṭ-ṭayyibūna liṭ-ṭayyibāt(i), ulā'ika mubarra'ūna mimmā yaqūlūn(a), lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

گھٹیا عورتاں گھٹیا مرداں لئی ہوندیاں نیں، تے گھٹیا مرد گھٹیا عورتاں لئی ہوندے نیں، تے چنگیاں عورتاں چنگے مرداں لئی ہوندیاں نیں، تے چنگے مرد چنگیاں عورتاں لئی ہوندے نیں۔ اوہ اوہناں گلاں توں خالص ہون گے جنہاں دا لوک اوہناں تے الزام لاندے نیں۔ اوہناں لئی معافی تے اک نیک روزی (جنت) ہووے گی۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتًا غَيْرَ بُيُوْتِكُمْ حَتّٰى تَسْتَأْنِسُوْا وَتُسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَهْلِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan gaira buyūtikum ḥattā tasta'nisū wa tusallimū ‘alā ahlihā, żālikum khairul lakum la‘allakum tażakkarūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! اپنے گھراں توں علاوہ دوجے گھراں وچ داخل نہ ہوو جدوں تک تسی اجازت نئیں منگی تے اوہناں دے وسنیکاں نوں سلام نئیں کیتا۔ ایہ تہاڈے لی بہتر اے، تاں جے تہانوں یاد رہو۔

فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فِيْهَآ اَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوْهَا حَتّٰى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَاِنْ قِيْلَ لَكُمُ ارْجِعُوْا فَارْجِعُوْا هُوَ اَزْكٰى لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ

fa illam tajidū fīhā aḥadan falā tadkhulūhā ḥattā yu'żana lakum wa in qīla lakumurji‘ū farji‘ū huwa azkā lakum, wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

تے جے تہانوں اوتھے کوئی نہ لبھے، تے فیر اجازت نہ ملن تک اندر نہ جاؤ۔ تے جے تہانوں آکھیا جائے، "واپس جاؤ!" فیر تہانوں واپس جانا چاہیدا اے۔ ایہ تہاڈے لیی پاک اے، تے اللہ تہاڈے کماں دا سب کجھ جانن آلا اے۔

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَدْخُلُوْا بُيُوْتًا غَيْرَ مَسْكُوْنَةٍ فِيْهَا مَتَاعٌ لَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tadkhulū buyūtan gaira maskūnatin fīhā matā‘ul lakum, wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

اک خالی گھر وچ داخل ہون وچ تہاڈے تے کوئی گناہ نئیں اے، جس وچ تہاڈا کوئی دلچسپی اے؛ اللہ جانندا اے تسی کی ظاہر کردے او تے کی لُکا لیندے او۔

قُلْ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ يَغُضُّوْا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوْا فُرُوْجَهُمْۗ ذٰلِكَ اَزْكٰى لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا يَصْنَعُوْنَ

qul lil-mu'minīna yaguḍḍū min abṡārihim wa yaḥfaẓū furūjahum, żālika azkā lahum, innallāha khabīrum bimā yaṣna‘ūn(a).

ایماندار لوکاں نوں کہو کہ اوہ اپنیاں اکھاں دی راکھی کردے نیں، تے اپنے نجی اعضاء دی راکھی کردے نیں؛ اس طرح، ایہ اوہناں لئی خالص اے۔ بے شک، اللہ تعالیٰ اوہناں دے کماں نوں جانن آلا اے۔

وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).

تے ایماندار عورتاں نوں کہو کہ اوہ اپنیاں اکھاں دی راکھی کرن، تے اپنے نجی اعضاء دی حفاظت کرن، تے اپنے زیورات (نجی اعضاء) نوں ظاہر نہ کرن، سوائے اوہناں دے جو (عام طور تے) نظر آندے نیں۔ تے اوہ اپنے سینے تے اپنے سر دے دوپٹے ڈھکن، تے اپنے زیورات (اپنے نجی اعضاء) نو ظاہر نہ کرن، سوائے اپنے شوہراں، یا اپنے باپ، یا اپنے شوہر دے باپ، یا اپنے بیٹےآں، یا اپنے شوہر دے بیٹےآں، یا اپنے بھائیاں، یا اپنے بھائیاں دے بیٹےآں، یا اپنی بھیناں دے بیٹےآں، یا اپنے ساتھیاں، یا نوکراں، یا نوکراں دے مرد (وڈے) نوکر جنہاں دی کوئی خواہش نئیں (عورتاں دے بارے چ)۔ یا اوہ بچے جہڑے عورتاں دے نجی انگاں دے بارے چ نئیں سمجھدے۔ تے اوہناں نوں پیراں تے ٹھپ نہ کرن دیو تاں جے اوہ جو گہنے لُکا کے رکھے ہوئے نیں اوہناں دا پتہ لگ جائے۔ تے اے مومنین تُسی سارے اللہ توں توبہ کرو تاکہ کامیاب ہوو۔

وَاَنْكِحُوا الْاَيَامٰى مِنْكُمْ وَالصّٰلِحِيْنَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَاِمَاۤىِٕكُمْۗ اِنْ يَّكُوْنُوْا فُقَرَاۤءَ يُغْنِهِمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa ankiḥul-ayāmā minkum waṣ-ṣāliḥīna min ‘ibādikum wa imā'ikum, iy yakūnū fuqarā'a yugnihimullāhu min faḍlih(ī), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

تے اوہناں نال ویاہ کرو جیہڑے تہاڈے وچوں ہلے وی اکلے نیں، تے نالے اوہناں نال وی جیہڑے تہاڈے نوکراں دے مرد تے عورتاں دے لائق ہون۔ جے اوہ غریب ہون تے اللہ اپنے فضل نال اوہناں نوں طاقت دیوے گا۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).

تے جو لوک ویاہ توں قاصر نیں اوہ اپنی (خودی) عفت نوں برقرار رکھن، جدوں تک کہ اللہ تعالیٰ اوہناں نوں اپنے فضل نال توفیق نہ دیوے۔ تے جے تہاڈے کول جیہڑے بندہ نیں اوہ عہد (آزادی) چاہندے نیں تے تہانوں اوہناں نال عہد کرنا چاہیدا اے جے تہانوں پتہ اے کہ اوہناں وچ چنگیائی اے تے اوہناں نوں اللہ دے اوہ خزانے جیہڑے اوہنے تہانوں دتے نیں اوہناں نوں دیو۔ تے اپنی نوکرانیاں نو‏‏ں طوائف کرنے اُتے مجبور نہ کرو جدو‏ں کہ اوہ خود پاکیزگی د‏‏ی خواہش رکھدیاں نيں، کیونجے تسيں دنیوی منافع حاصل کرنا چاہندے نيں۔ جہڑا وی اوہناں نوں مجبور کردا اے، فیر بے شک، اللہ تعالیٰ مغفرت کرن آلا اے، اوہناں نوں مجبور کرن دے بعد رحم کرن آلا اے۔

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ اٰيٰتٍ مُّبَيِّنٰتٍ وَّمَثَلًا مِّنَ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa laqad anzalnā ilaikum āyātim mubayyinātiw wa maṡalam minal-lażīna khalau min qablikum wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

تے بے شک، اسی تہاڈے لئی اوہ آیتاں نازل کیتیاں نیں جہڑیاں توضیحات پیش کردیاں نیں، تے تہاڈے توں پہلے آن آلیاں توں مثالاں تے پرہیزگاراں لئی سبق دے طور تے۔

۞ اَللّٰهُ نُوْرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ مَثَلُ نُوْرِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فِيْهَا مِصْبَاحٌۗ اَلْمِصْبَاحُ فِيْ زُجَاجَةٍۗ اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُّوْقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُّبٰرَكَةٍ زَيْتُوْنَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَّلَا غَرْبِيَّةٍۙ يَّكَادُ زَيْتُهَا يُضِيْۤءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌۗ نُوْرٌ عَلٰى نُوْرٍۗ يَهْدِى اللّٰهُ لِنُوْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ۙ

allāhu nūrus-samāwāti wal-arḍ(i), maṡalu nūrihī kamisykātin fīhā miṣbāḥ(un), al-miṣbāḥu fī zujājah(tin), az-zujājatu ka'annahā kaukabun durriyyuy yūqadu min syajaratim mubārakatin zaitūnatil lā syarqiyyatiw wa lā garbiyyah(tin), yakādu zaituhā yuḍī'u wa lau lam tamsashu nār(un), nūrun ‘alā nūr(in), yahdillāhu linūrihī may yasyā'(u), wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nās(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

آسماناں تے زمین نوں نور دین آلا اللہ۔ اوہدی نور دی تمثیل اک ایسے سوراخ دی طرح اے جیدے وچ داخل نئیں کیتا جا سکدا، جیدے اندر اک وڈا چراغ اے۔ چراغ اک شیشے دی ٹیوب وچ سی (تے) شیشے دی ٹیوب اک چمکدے ہوئے تارے دی طرح سی، جس نوں اک برکت والے درخت دے تیل نال روشن کیتا گیا سی، (یعنی) اک زیتون دا درخت جو نہ مشرق وچ اگدا اے تے نہ مغرب وچ، جس دا تیل (اکیلا) تقریباً روشن کردا اے، بھاویں اس نوں اگ نہ چھوہے۔ روشنی اُتے روشنی (پرتدار)، اللہ اپنی نور نو‏‏ں انہاں د‏‏ی ہدایت کردا اے جنہاں نو‏‏ں اوہ چاہندا اے، تے اللہ انساناں دے لئی تمثیلاں بناندا ا‏‏ے۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔

فِيْ بُيُوْتٍ اَذِنَ اللّٰهُ اَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗۙ يُسَبِّحُ لَهٗ فِيْهَا بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۙ

fī buyūtin ażinallāhu an turfa‘a wa yużkara fīhasmuh(ū), yusabbiḥu lahū fīhā bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

(اوہ روشنی) اوہناں گھراں وچ جتھے اللہ نے اپنے ناں دی تسبیح تے ذکر کرن دا حکم دتا اے، اوتھے صبح شام اپنے ناں دی تسبیح (تقدیس) کرن لئی،

رِجَالٌ لَّا تُلْهِيْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءِ الزَّكٰوةِ ۙيَخَافُوْنَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيْهِ الْقُلُوْبُ وَالْاَبْصَارُ ۙ

rijālul lā tulhīhim tijāratuw wa lā bai‘un ‘an żikrillāhi wa iqāmiṣ-ṣalāti wa ītā'iz-zakāh(ti), yakhāfūna yauman tataqallabu fīhil-qulūbu wal-abṣār(u).

اوہ لوک جہناں نوں اللہ یاد کرن، نماز پڑھن، تے زکوۃ ادا کرن توں تجارت تے خرید و فروخت توں غفلت نئیں ہوندی۔ انہاں نو‏ں اس دن دا خوف اے جدو‏ں انہاں دے دل تے اکھیاں ہل جان گیاں (قیامت) ،

لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

liyajziyahumullāhu aḥsana mā ‘amilū wa yazīduhum min faḍlih(ī), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

(اوہناں نے انج کیتا) تاں جے اللہ تعالیٰ اوہناں نوں اوہناں دے کماں توں چنگی شے نال بدلے تے اوہناں تے اپنا فضل ودھا دیوے۔ تے اللہ جس نو چاہے اسنو‏ں بے حد رزق دیندا ا‏‏ے۔

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍۢ بِقِيْعَةٍ يَّحْسَبُهُ الظَّمْاٰنُ مَاۤءًۗ حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَهٗ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًٔا وَّوَجَدَ اللّٰهَ عِنْدَهٗ فَوَفّٰىهُ حِسَابَهٗ ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ ۙ

wal-lażīna kafarū a‘māluhum kasarābim biqī‘atiy yaḥsabuhuẓ-ẓam'ānu mā'ā(n), ḥattā iżā jā'ahū lam yajidhu syai'aw wa wajadallāha ‘indahū fa waffāhu ḥisābah(ū), wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

تے جو لوک کافر کردے نيں، انہاں دے اعمال ہموار زمین اُتے سراب د‏‏ی طرح نيں، جسنو‏ں پیاسے لوک پانی سمجھدے نيں لیکن جدو‏ں اس دے نیڑے آندے نيں تاں کچھ نئيں ہُندا ا‏‏ے۔ تے اس نے اس دے لئی اللہ دا فرمان پایا ۔ اس دے بعد اللہ تعالیٰ نے اسنو‏ں کامل حساب (اعمال) دتا تے اللہ تعالیٰ نے انہاں دا حساب کتاب کرنے وچ بہت جلدی کيتی۔

اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ

au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).

یا (کافراں ​​د‏‏ی حالت) گہرے سمندر وچ مکمل اندھیرے د‏‏ی طرح اے جس اُتے لہراں د‏‏ی لہراں دا احاطہ ہُندا اے جس دے اُتے (دو بارہ) سیاہ بادل ہُندے نيں۔ ایہ پرتاں چ پچ اندھیرا اے۔ جدوں اوہ اپنا ہتھ کڈھدا اے تے اوہ بمشکل ویکھ سکدا اے۔ جس نو اللہ د‏‏ی جانب تو‏ں روشنی (ہدایت) نہ ہوئے، فیر اس دے پاس ذرا وی نور نئيں ا‏‏ے۔

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُسَبِّحُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالطَّيْرُ صٰۤفّٰتٍۗ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهٗ وَتَسْبِيْحَهٗۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِمَا يَفْعَلُوْنَ

alam tara annallāha yusabbiḥu lahū man fis-samāwāti wal-arḍi waṭ-ṭairu ṣāffāt(in), kullun qad ‘alima ṣalātahū wa tasbīḥah(ū), wallāhu ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).

کی تُسی (محمد) نئیں جاندے کہ آسمان تے زمین دی ہر شے اللہ دی اے تے اوہ پرندے وی جیہڑے اپنے پر کھلاردے نیں۔ اوہناں چوں ہر اک واقعی جانندا اے (کیویں) دعا کرنا تے تسبیح کرنا۔ اللہ سب کجھ جاندا اے جہڑا اوہ کردے نیں۔

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa ilallāhil-maṣīr(u).

تے آسماناں تے زمین دی بادشاہی اللہ دی اے تے صرف اللہ دے کول واپس آوے گی (تمام مخلوق)۔

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُزْجِيْ سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهٗ ثُمَّ يَجْعَلُهٗ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلٰلِهٖۚ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ جِبَالٍ فِيْهَا مِنْۢ بَرَدٍ فَيُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَصْرِفُهٗ عَنْ مَّنْ يَّشَاۤءُۗ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهٖ يَذْهَبُ بِالْاَبْصَارِ ۗ

alam tara annallāha yuzjī saḥāban ṡumma yu'allifu bainahū ṡumma yaj‘aluhū rukāman fa taral-wadqa yakhruju min khilālih(ī), wa yunazzilu minas-samā'i min jibālin fīhā mim baradin fa yuṣību bihī may yasyā'u wa yaṣrifuhū ‘am may yasyā'(u), yakādu sanā barqihī yażhabu bil-abṣār(i).

کی تسيں نئيں دیکھدے کہ اللہ بدلاں نو‏‏ں آہستہ آہستہ چلاندا اے، فیر انہاں نو‏‏ں اکٹھا کردا اے، فیر انہاں نو‏‏ں جمع کردا اے، فیر تسيں انہاں وچو‏ں بارش نو‏‏ں نکلدے ہوئے دیکھدے نيں، تے اسمان تو‏ں، پہاڑاں تو‏ں اولے بھیجدا اے، فیر اوہ اسنو‏ں جس اُتے چاہے سُٹدا اے تے جس تو‏ں چاہے دور کردا ا‏‏ے۔ ایہدی بجلی تقریباً نظر نوں دور کر دیندی اے۔

يُقَلِّبُ اللّٰهُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

yuqallibullāhul-laila wan-nahār(a), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

اللہ رات تے دن نوں ردوبدل کردا اے۔ یقیناً اس وچ اوہناں لوکاں لئی سبق اے جنہاں دی نظر (تیز) اے۔

وَاللّٰهُ خَلَقَ كُلَّ دَاۤبَّةٍ مِّنْ مَّاۤءٍۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى بَطْنِهٖۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى رِجْلَيْنِۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰٓى اَرْبَعٍۗ يَخْلُقُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wallāhu khalaqa kulla dābbatim mim mā'(in), fa minhum may yamsyī ‘alā baṭinih(ī), wa minhum may yamsyī ‘alā rijlain(i), wa minhum may yamsyī ‘alā arba‘(in), yakhluqullāhu mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

تے اللہ تعالیٰ نے ہر جانور نو‏‏ں پانی تو‏ں بنایا: انہاں وچو‏ں کچھ اپنے ڈھڈ اُتے رینگدے نيں تے کچھ دو لتاں اُتے چلدے نيں تے کچھ چار اُتے چلدے نيں۔ اللہ جو چاہے تخلیق کردا اے. بے شک اللہ سب کجھ کرن دا قادر اے۔

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍ مُّبَيِّنٰتٍۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

laqad anzalnā āyātim mubayyināt(in), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

بے شک، اسی اوہ آیتاں گھلیاں نیں جہڑیاں وضاحتاں فراہم کردیاں نیں۔ تے اللہ جہنوں چاہے سدھی راہ تے راہنمائی کردا اے۔

وَيَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالرَّسُوْلِ وَاَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَۗ وَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ

wa yaqūlūna āmannā billāhi wa bir-rasūli wa aṭa‘nā ṡumma yatawallā farīqum minhum mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

تے انہاں (منافقین) نے کہیا کہ اسيں نے اللہ تے رسول (محمد) اُتے ایمان لیا اے تے اسيں (دوناں) د‏‏ی اطاعت کردے نيں۔ فیر اوہناں چوں کجھ نے ایس توں بعد منہ موڑ لیا۔ اوہ مومن نئیں۔

وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum iżā farīqum minhum mu‘riḍūn(a).

تے جدو‏ں انہاں نو‏ں اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی طرف دعوت دتی گئی تاکہ (رسول) انہاں دے درمیان معاملے دا فیصلہ کرے، اچانک انہاں وچو‏ں کچھ نے (آنے تو‏ں) انکار کر دتا۔

وَاِنْ يَّكُنْ لَّهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوْٓا اِلَيْهِ مُذْعِنِيْنَ

wa iy yakul lahumul-ḥaqqu ya'tū ilaihi muż‘inīn(a).

پر، جے سچ اوہناں دے پکھ وچ سی، اوہ فرمانبرداری نال اوہدے (رسول) دے کول آئے۔

اَفِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ اَمِ ارْتَابُوْٓا اَمْ يَخَافُوْنَ اَنْ يَّحِيْفَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُوْلُهٗ ۗبَلْ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ ࣖ

afī qulūbihim maraḍun amirtābū am yakhāfūna ay yaḥīfallāhu ‘alaihim wa rasūluh(ū), bal ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

کیہ (اوہناں دی غیر حاضری ایس لئی اے کہ) اوہناں دے دلاں وچ کوئی بیماری اے، یا (ایس لئی کہ) اوہ شک وچ نیں یا (ایس لئی کہ) اوہناں نوں ڈر اے کہ اللہ تے اوہدے رسول اوہناں دے نال ظلم کرن گے؟ اصل چ، اوہ ظلم کرن آلے ہن۔

اِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اَنْ يَّقُوْلُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

innamā kāna qaulal-mu'minīna iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum ay yaqūlū sami‘nā wa aṭa‘nā, wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ایہ صرف مومنین دے الفاظ نيں، کہ جدو‏ں انہاں نو‏‏ں رسول دے لئی اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی طرف دعوت دتی جاندی اے کہ اوہ انہاں دے درمیان (مقدمات) دا فیصلہ کرے، تاں اوہ کہندے نيں، "ہم سننے نيں، تے اسی اطاعت کردے نيں۔" تے اوہ خوش قسمت نیں۔

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

تے جو شخص اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی اطاعت کردا اے تے اللہ تو‏ں خوفزدہ ہُندا اے تے اس د‏ی عقیدت مند ہُندا اے اوہ اوہ لوک فتح حاصل کرن گے۔

۞ وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ اَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّۗ قُلْ لَّا تُقْسِمُوْاۚ طَاعَةٌ مَّعْرُوْفَةٌ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in amartahum layakhrujunn(a), qul lā tuqsimū, ṭā‘atum ma‘rūfah(tun), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

تے انہاں نے اک پختہ قسم دے نال اللہ دے ناں تو‏ں قسم کھادی کہ جے تسيں انہاں نو‏ں لڑنے دے لئی کہو گے تاں اوہ ضرور جان گے۔ (محمد) آکھو، "قسمتاں نہ کھاؤ، (کیونکہ جو مطالبہ اے) چنگی اطاعت اے۔ بے شک، اللہ تہاڈے کماں دے بارے چ بہوں محتاط اے۔"

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَّا حُمِّلْتُمْۗ وَاِنْ تُطِيْعُوْهُ تَهْتَدُوْاۗ وَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

qul aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa in tawallau fa innamā ‘alaihi mā ḥummila wa ‘alaikum mā ḥummiltum, wa in tuṭī‘ūhu tahtadū, wa mā ‘alar rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

آکھو کہ اللہ دی اطاعت کرو تے رسول دی اطاعت کرو؛ جے تُسی منہ موڑ گئے، تے حقیقت چ رسول (محمد) دی فرض صرف اوہی اے جہڑی اوہدے تے مسلط اے، تے تہاڈا فرض صرف اوہی اے جہڑا تہاڈے تے مسلط کیتا گیا اے۔ جے تسی اوہدی فرمانبرداری کرو گے تے تہانوں ہدایت ضرور ملے گی۔ رسول دی فرض صرف (اللہ) دا پیغام واضح طور تے پہنچانا اے۔

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْاَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۖ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِيْنَهُمُ الَّذِى ارْتَضٰى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ خَوْفِهِمْ اَمْنًاۗ يَعْبُدُوْنَنِيْ لَا يُشْرِكُوْنَ بِيْ شَيْـًٔاۗ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū minkum wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti layastakhlifannahum fil-arḍi kamastakhlafal-lażīna min qablihim, wa layumakkinanna lahum dīnahumul-lażirtaḍā lahum wa layubaddilannahum mim ba‘di khaufihim amnā(n), ya‘budūnanī lā yusyrikūna bī syai'ā(n), wa man kafara ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

اللہ تعالیٰ نے آپ وچو‏ں جو ایمان لیائے تے نیک عمل کرنے والےآں تو‏ں وعدہ کیتا اے کہ اوہ انہاں نو‏‏ں زمین اُتے حکمران بنائے گا جداں کہ انہاں تو‏ں پہلے دے افراد نو‏‏ں حکمران بنایا سی تے بے شک اوہ دین انہاں دے لئی قائم کرے گا جسنو‏ں اوہ منظور کردا ا‏‏ے۔ تے اس نے واقعی اوہناں دی (حالت) نوں خوف توں محفوظ ہون تک بدل دتا۔ اوہ (اج وی) میرے نال کجھ نہ جوڑ کے میری عبادت کردے ہن۔ لیکن جو اس (وعدہ) دے بعد کافر رہندا اے، فیر اوہ بدکار نيں۔

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

تے نماز پڑھو، زکات ادا کرو، تے رسول (محمد) دی اطاعت کرو، تاکہ تہانوں رحمت مل جائے۔

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُۗ وَلَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

lā taḥsabannal-lażīna kafarū mu‘jizīna fil-arḍ(i), wa ma'wāhumun-nār(u), wa labi'sal-maṣīr(u).

ایہہ نہ سمجھو کہ کافر کرن آلے زمین تے اللہ دے عذاب توں بچ سکدے نیں؛ جد کہ اوہناں دی واپسی دی تھاں (بعد دی زندگی وچ) جہنم اے۔ تے ایہ واپس آن لئی سب توں بھیڑی تھاں اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِيْنَ مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلٰثَ مَرّٰتٍۗ مِنْ قَبْلِ صَلٰوةِ الْفَجْرِ وَحِيْنَ تَضَعُوْنَ ثِيَابَكُمْ مِّنَ الظَّهِيْرَةِ وَمِنْۢ بَعْدِ صَلٰوةِ الْعِشَاۤءِۗ ثَلٰثُ عَوْرٰتٍ لَّكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلَا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌۢ بَعْدَهُنَّۗ طَوَّافُوْنَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū liyasta'żinkumul-lażīna malakat aimānukum wal-lażīna lam yablugul-ḥuluma minkum ṡalāṡa marrāt(in), min qabli ṣalātil-fajri wa ḥīna taḍa‘ūna ṡiyābakum minaẓ-ẓahīrati wa mim ba‘di ṣalātil-‘isyā'(i), ṡalāṡu ‘aurātil lakum, laisa ‘alaikum wa lā ‘alaihim junāḥum ba‘dahunn(a), ṭawwāfūna ‘alaikum ba‘ḍukum ‘alā ba‘ḍ(in), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāt(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

اے ایمان رکھن آلے! اپنے نوکراں (مرد تے عورت) جو تہاڈے کول نیں، تے اوہ جیہڑے تہاڈے وچوں ہلے پختہ (بالغ) نئیں ہوئے، تن موقعیاں (موقعیاں) تے، یعنی نماز فجر توں پہلاں، جدوں تسی دوپہر دے ویلے اپنے (بیرونی) کپڑے اتاردے او، تے نماز عشاء دے بعد، تہاڈی اجازت منگن۔ (اوہ) تہاڈے لئی تن عورتاں نیں۔ تہاڈے تے یا اوہناں تے کوئی گناہ نئیں سوائے ایہناں تناں ادوار دے، جدوں اوہ تہاڈی خدمت لئی اندر تے باہر آندے نیں، تہاڈے وچوں کجھ دوجیاں تے۔ ایس طرح اللہ تعالیٰ تہاڈے لئی آیات واضح کردا اے۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا تے سیانا اے۔

وَاِذَا بَلَغَ الْاَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوْا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iżā balagal-aṭfālu minkumul-ḥuluma falyasta'żinū kamasta'żanal-lażīna min qablihim, każālika yubayyinullāhu lakum āyātih(ī),wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

تے جدوں تہاڈے بچے اکثریت دی عمر تک پہنچ جان، تے فیر اوہناں نوں (وی) اجازت منگن دیو، بالکل انج ای جیویں وڈے لوک اجازت منگدے نیں۔ اس طرح اللہ تعالیٰ آپ نو‏‏ں اپنی آیات بیان کردا ا‏‏ے۔ اللہ سب کجھ جانن آلا، سب کجھ سیانا اے۔

وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا يَرْجُوْنَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ اَنْ يَّضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجٰتٍۢ بِزِيْنَةٍۗ وَاَنْ يَّسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wal-qawā‘idu minan-nisā'il-lātī lā yarjūna nikāḥan fa laisa ‘alaihinna junāḥun ay yaḍa‘na ṡiyābahunna gaira mutabarrijātim bizīnah(tin), wa ay yasta‘fifna khairul lahunn(a), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

تے بڈھیاں عورتاں جنہاں نے (حیض تے حاملہ ہون توں) بند ہو گیا اے تے جہڑیاں (ہور) ویاہ نئیں کرنا چاہندیاں نیں، فیر زیورات وکھائے بغیر (مطلب) اپنے (بیرونی) کپڑے اتارن وچ کوئی گناہ نئیں اے؛ پر عزت نوں محفوظ رکھنا اوہناں لئی بہتر اے۔ اللہ سب کجھ سنن آلا، سب کجھ جانن آلا اے۔

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ وَّلَا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَنْ تَأْكُلُوْا مِنْۢ بُيُوْتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اٰبَاۤىِٕكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اُمَّهٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اِخْوَانِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخَوٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَعْمَامِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ عَمّٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخْوَالِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ خٰلٰتِكُمْ اَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَّفَاتِحَهٗٓ اَوْ صَدِيْقِكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَأْكُلُوْا جَمِيْعًا اَوْ اَشْتَاتًاۗ فَاِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوْتًا فَسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُبٰرَكَةً طَيِّبَةً ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥarajuw wa lā ‘alā anfusikum an ta'kulū mim buyūtikum au buyūti ābā'ikum au buyūti ummahātikum au buyūti ikhwānikum au buyūti akhawātikum au buyūti a‘māmikum au buyūti ‘ammātikum au buyūti akhwālikum au buyūti khālātikum au mā malaktum mafātiḥahū au ṣadīqikum, laisa ‘alaikum junāḥun an ta'kulū jamī‘an au asytātā(n), fa iżā dakhaltum buyūtan fa sallimū ‘alā anfusikum taḥiyyatam min ‘indillāhi mubārakatan ṭayyibah(tan), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).

انھے لئی کوئی رکاوٹ نہیں، نہ لنگڑے لئی، نہ بیماراں لئی، نہ تہاڈے لئی، اپنے گھر یا اپنے پیو دے گھر، اپنیاں ماواں دے گھر، اپنے بھراواں دے گھر، اپنیاں بھیناں دے گھر، اپنے پیو دے بھرا دے گھر، اپنے پیو دے گھر، بھیناں دے گھر، اپنی ماں دے بھراواں دا گھر، اپنی ماں دیاں بھیناں دے گھر، (گھر وچ) جنہاں دیاں چابیاں تہاڈے کول ہون یا (گھر وچ) تہاڈے دوستاں۔ تہاڈے لئی اوہناں دے نال یا کلیاں کھان چ کوئی رکاوٹ نئیں اے۔ جدوں تسی گھراں وچ داخل ہوندے او، تے تہانوں اپنے آپ نوں سلام کرنا چاہیدا اے، اللہ ولوں برکتاں تے نیکیاں نال بھرے ہوئے سلاماں دے نال۔ ایس طراں اللہ تعالیٰ تہاڈے لئی (اپنیاں) آیاتاں دی وضاحت کردا اے، تاں جے تسی سمجھ سکو۔

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

(نام نہاد) مومن صرف اوہی ہُندے نيں جو اللہ تے اس دے رسول (محمد) اُتے ایمان رکھدے نيں، تے جدو‏ں کسی مشترکہ معاملے وچ آپ (محمد) دے نال مل ک‏ے ہُندے نيں تاں اوہ (رسول اللہ) تو‏ں اجازت لینے تو‏ں پہلے نئيں نکلدے نيں۔ بے شک جو لوک آپ تو‏ں (محمد) اجازت منگدے نيں، اوہ اوہ لوک نيں جو اللہ تے اس دے رسول اُتے (واقعی) ایمان رکھدے نيں۔ چنانچہ جے اوہ کسی ضرورت د‏‏ی وجہ تو‏ں آپ تو‏ں اجازت منگن تو انہاں وچو‏ں جس نو‏‏ں چاہو اجازت دے تے انہاں دے لئی اللہ تعالیٰ تو‏ں معافی منگو۔ بے شک اللہ مغفرت کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

لَا تَجْعَلُوْا دُعَاۤءَ الرَّسُوْلِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاۤءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًاۗ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ يَتَسَلَّلُوْنَ مِنْكُمْ لِوَاذًاۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِيْنَ يُخَالِفُوْنَ عَنْ اَمْرِهٖٓ اَنْ تُصِيْبَهُمْ فِتْنَةٌ اَوْ يُصِيْبَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taj‘alū du‘ā'ar-rasūli bainakum kadu‘ā'i ba‘ḍikum ba‘ḍā(n), qad ya'lamullāhul-lażīna yatasallalūna minkum liwāżā(n), falyaḥżaril-lażīna yukhālifūna ‘an amrihī an tuṣībahum fitnatun au yuṣībahum ‘ażābun alīm(un).

اپنے وچ رسول (محمد) د‏‏ی دعوت نو‏‏ں اوہی نہ بناؤ جو آپ وچو‏ں کچھ بعض (دوجیاں) نو‏‏ں کردے ني‏‏‏‏ں۔ بے شک اللہ انہاں لوکاں نو‏‏ں جاندا اے جو آپ دے دوستاں تو‏ں پناہ لے ک‏ے آپ دے وچو‏ں خفیہ طور اُتے نکلدے نيں لہذا جو لوک اس دے رسول دے احکام د‏‏ی خلاف ورزی کردے نيں انہاں نو‏‏ں خوف ہوئے کہ انہاں اُتے مقدمہ چلے گا یا کسی تکلیف دہ عذاب دا سامنا کرنا پيا۔

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قَدْ يَعْلَمُ مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِۗ وَيَوْمَ يُرْجَعُوْنَ اِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

alā inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qad ya‘lamu mā antum ‘alaih(i), wa yauma yurja‘ūna ilaihi fa yunabbi'uhum bimā ‘amilū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ایہہ جان لو کہ بے شک جو کجھ وی آسمان تے زمین تے اے اوہ اللہ دا اے۔ اوہنوں تہاڈی موجودہ صورتحال دا پتہ اے۔ تے (ایہ وی جانو) جس دن (جدوں اوہ) اوہدے کول واپس آ جان گے، فیر اوہ اوہناں نوں سمجھائے گا کہ اوہناں نے کیہ کیتا اے۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔