Q.S ایش شوری (اَلشُّورَىٰ) - 53 مصرعیاں دی گنتی

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

یاد رکھو، بے شک اوہ اپنے رب نال ملن دے بارے وچ شک وچ ہن۔ یاد رکھو، واقعی اوہ ہر شے دا احاطہ کردا اے۔

عۤسۤقۤ ۗ

‘ain sīn qāf.

ہا میم

كَذٰلِكَ يُوْحِيْٓ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۙ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

każālika yūḥī ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), allāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

عین سین قاف

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

اس طرح اللہ تعالیٰ، دانا نے اسنو‏ں آپ (محمد) اُتے تے آپ تو‏ں پہلے دے افراد اُتے نازل کیتا۔

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِمَنْ فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna min fauqihinna wal-malā'ikatu yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yastagfirūna liman fil-arḍ(i), alā innallāha huwal-gafūrur-raḥīm(u).

اسماناں تے جو کجھ وی اے تے زمین تے جو کجھ وی اے اوہ اوہدا اے۔ تے اوہ سب توں وڈا، سب توں وڈا اے۔

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهُ حَفِيْظٌ عَلَيْهِمْۖ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'allāhu ḥafīẓun ‘alaihim, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

تقریباً اسمان اوپر تو‏ں ٹُٹ گیا (اللہ د‏‏ی عظمت د‏‏ی وجہ تو‏ں) تے فرشتاں نے اپنے رب د‏‏ی تسبیح د‏‏ی تے زمین اُتے موجود لوکاں دے لئی معافی منگی۔ یاد رکھو، بے شک اللہ سب توں بخشا رحم کرن آلا اے.

وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ

wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).

تے جو لوک اللہ دے علاوہ محافظ لیندے نيں، اللہ انہاں دے (عملاں) اُتے نظر انداز کردا اے ؛ رہی گل تہاڈے (محمد) دی تے تسی اوہ بندہ نئیں او جہنوں اوہناں دی نگرانی دا کم سونپیا گیا اے۔

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَهُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّدْخِلُ مَنْ يَّشَاۤءُ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ وَالظّٰلِمُوْنَ مَا لَهُمْ مِّنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lau syā'allāhu laja‘alahum ummataw wāḥidataw wa lākiy yudkhilu may yasyā'u fī raḥmatih(ī), waẓ-ẓālimūna mā lahum miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

تے ايس‏ے طرح اساں قرآن نو‏‏ں آپ اُتے عربی وچ نازل کیتا تاکہ آپ دارالحکومت (مکہ) دے باشندےآں تے اس دے آس پاس دے (ملکاں) دے باشندےآں نو‏‏ں خبردار کراں تے آپ نو‏‏ں اس روز مجلس (قیامت) تو‏ں خبردار کرو جس وچ کوئی شک نئيں ا‏‏ے۔ کجھ جنت چ جاندے نیں تے کجھ دوزخ چ جاندے نیں۔

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۚ فَاللّٰهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَ يُحْيِ الْمَوْتٰى ۖوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

amittakhażū min dūnihī auliyā'(a), fallāhu huwal-waliyyu wa huwa yuḥyil-mautā, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

تے جے اللہ نے چاہیا تو انہاں نو‏‏ں اک قوم بنا دیتا مگر جنہاں نو‏‏ں چاہیا انہاں نو‏‏ں اپنی رحمت وچ شامل کر لیا۔ تے ظالماں دے لئی کوئی محافظ یا مددگار نئيں ہُندا ا‏‏ے۔

وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

یا اُوہناں نے اُوہدے علاوہ کوئی ہور حفاظتی سرپرست لیا سی؟ جد کہ اللہ، اوہ (سچا) محافظ اے۔ تے اوہ مُردیاں نوں حیاتی دیندا اے، تے اوہدے کول ہر شے تے اختیار اے۔

فَاطِرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّمِنَ الْاَنْعَامِ اَزْوَاجًاۚ يَذْرَؤُكُمْ فِيْهِۗ لَيْسَ كَمِثْلِهٖ شَيْءٌ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

fāṭirus-samāwāti wal-arḍ(i), ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa minal-an‘āmi azwājā(n), yażra'ukum fīh(i), laisa kamiṡlihī syai'(un), wa huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

تے جو وی تسی اوہدے نال کسے گل تے جھگڑا کردے او، اوہدا فیصلہ اللہ دے ذمے اے۔ (جہدے کول انج دے صفات نیں) اللہ میرا رب اے. میں اوہدے تے بھروسہ کردا ہاں تے اوہدے ول پرتدا ہاں۔

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū bikulli syai'in ‘alīm(un).

(اللہ) آسمان تے زمین دا خالق. اس نے تہاڈے لئی تہاڈی اپنی قسم دے ساتھی بنائے، تے ڈنگراں دی قسم دے ساتھی (وی)۔ اس نے تہانوں اس طرح ضرب دین لئی مجبور کیتا۔ اوہدے ورگی کوئی شے نئیں اے۔ تے اوہ سب کجھ سنن آلا، سب کجھ ویکھن آلا اے۔

۞ شَرَعَ لَكُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا وَصّٰى بِهٖ نُوْحًا وَّالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهٖٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسٰٓى اَنْ اَقِيْمُوا الدِّيْنَ وَلَا تَتَفَرَّقُوْا فِيْهِۗ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِيْنَ مَا تَدْعُوْهُمْ اِلَيْهِۗ اَللّٰهُ يَجْتَبِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يُّنِيْبُۗ

syara‘a lakum minad-dīni mā waṣṣā bihī nūḥaw wal-lażī auḥainā ilaika wa mā waṣṣā bihī ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsā an aqīmud-dīna wa lā tatafarraqū fīh(i), kabura ‘alal-musyrikīna mā tad‘ūhum ilaih(i), allāhu yajtabī ilaihi may yasyā'u wa yahdī ilaihi may yunīb(u).

اسمان تے زمین دے خزانے اوہدے کول نیں; اوہ اپنی رزق نو ودھاندا اے تے اس نو اس تک محدود کردا اے جس تک اوہ چاہندا اے۔ بے شک، اوہ سب کجھ جانن آلا اے۔

وَمَا تَفَرَّقُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْرِثُوا الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa mā tafarraqū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika ilā ajalim musammal laquḍiya bainahum, wa innal-lażīna ūriṡul-kitāba mim ba‘dihim lafī syakkim minhu murīb(in).

اس نے حضرت نوح نو‏‏ں وصیت د‏‏ی تے جو اساں نے آپ (محمد) اُتے نازل کيت‏‏ا اے تے ابراہیم ، موسیٰ تے حضرت عیسیٰ نو‏‏ں جو دتا اے اوہ یعنی اپنے دین (ایمان تے تقوا) نو‏‏ں برقرار رکھو تے اس وچ تقسیم نہ ہوو۔ مشرکین دے لئی (پیروی کرنا) اس مذہب نو‏‏ں آپ انہاں نو‏‏ں پکاردے نيں، بہت مشکل ا‏‏ے۔ اللہ تعالیٰ جنہاں نو‏‏ں چاہندا اے انہاں نو‏ں مذہب توحید وچ منتخب کردا اے تے انہاں لوکاں دے لئی (دین) نو‏‏ں ہدایت دیندا اے جو (اس د‏‏ی طرف) واپس آندے ني‏‏‏‏ں۔

فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ

fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).

تے اوہ (اہل کتاب) آپس وچ حسد د‏‏ی وجہ تو‏ں علم (انبیا دے ذریعہ پہنچائی جانے والی حقیقت) دے انہاں دے پاس آنے دے بعد تقسیم نئيں کردے سن ۔ جے تہاڈے رب دا کوئی پہلے توں موجود فرمان (سزا ملتوی کرن لئی) مقررہ ویلے تک نہ ہوندا، تے اوہناں دی سزا ضرور پوری ہو جاندی۔ تے بے شک اوہ جنہاں نے انہاں دے بعد (محمد دے زمانے وچ) کتاب (توریت تے انجیل) نو‏‏ں وراثت وچ ملیا ، اوہ واقعی کتاب (القرآن) دے بارے وچ گہرے شک و شبہات وچ سن ۔

وَالَّذِيْنَ يُحَاۤجُّوْنَ فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا اسْتُجِيْبَ لَهٗ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ

wal-lażīna yuḥājjūna fillāhi mim ba‘di mastujība lahū ḥujjatuhum dāḥiḍatun ‘inda rabbihim wa ‘alaihim gaḍabuw wa lahum ‘ażābun syadīd(un).

ایس لئی (ایمن کرن آلیاں نوں) بُلاو تے (ایمان تے تبلیغ) رہو جیویں تسی (محمد) تہانوں حکم دتا اے تے اوہناں دی خواہشاں تے عمل نہ کرو تے آکھو، "میں اوس کتاب تے ایمان لیاوندا واں جہڑی اللہ نے نازل کیتی اے تے مینوں حکم دتا گیا اے کہ میں تہاڈے وچکار انصاف کراں۔ اللہ ساڈا رب اے تے تہاڈا رب اے۔ ساڈے لئی ساڈے کم تے تہاڈے لئی تہاڈے کم۔ ساڈے تے ساڈے وچکار کوئی جھگڑا نئیں اے، اللہ تعالیٰ ساڈے وچکار جمع کرن لئی ساڈے تے ساڈے وچکار کوئی جھگڑا نئیں اے۔ اوہ (اسی) واپس آندے آں۔"

اَللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ وَالْمِيْزَانَ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيْبٌ

allāhul-lażī anzalal-kitāba bil-ḥaqqi wal-mīzān(a), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata qarīb(un).

تے جو لوک (اوس دین) دے قبول ہونے دے بعد اللہ دے (دین) دے بارے وچ جھگڑا کردے نيں، انہاں دے جھگڑے انہاں دے رب دے سامنے فضول ہُندے نيں۔ اوہناں نوں (اللہ) دا غضب ملیا تے اوہناں نوں بہت سخت سزا ملی۔

يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهَاۚ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مُشْفِقُوْنَ مِنْهَاۙ وَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهَا الْحَقُّ ۗ اَلَآ اِنَّ الَّذِيْنَ يُمَارُوْنَ فِى السَّاعَةِ لَفِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

yasta‘jilu bihal-lażīna lā yu'minūna bihā, wal-lażīna āmanū musyfiqūna minhā, wa ya‘lamūna annahal-ḥaqq(u), alā innal-lażīna yumārūna fis-sā‘ati lafī ḍalālim ba‘īd(in).

اللہ نے کتاب (القرآن) نوں سچائی تے توازن (انصاف) دے نال نازل کیتا۔ تے کی تہانوں پتہ اے، شاید دنیا دا خاتمہ نیڑے اے؟

اَللّٰهُ لَطِيْفٌۢ بِعِبَادِهٖ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ ࣖ

allāhu laṭīfum bi‘ibādihī yarzuqu may yasyā'(u), wa huwal-qawiyyul-‘azīz(u).

جیہڑے لوک آخری دن دے وجود نوں نئیں مندے اوہ منگدے نیں کہ ایہہ چھیتی ہووے، تے جیہڑے لوک ایمان رکھدے نیں اوہ ایس توں ڈردے نیں تے اوہ یقین رکھدے نیں کہ آخری دن سچ اے (ہوے گا۔)۔ جان لو کہ حقیقت چ اوہ لوک جہڑے قیامت دے وقوع توں انکار کردے نیں اوہ واقعی بہت گمراہ ہو چکے نیں۔

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الْاٰخِرَةِ نَزِدْ لَهٗ فِيْ حَرْثِهٖۚ وَمَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۙ وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ نَّصِيْبٍ

man kāna yurīdu ḥarṡal-ākhirati nazid lahū fī ḥarṡih(ī), wa man kāna yurīdu ḥarṡad-dun-yā nu'tihī minhā, wa mā lahū fil-ākhirati min naṣīb(in).

اللہ اپنے بندےآں دے نال نرم اے؛ جس نوں مرضی رزق دیندا اے تے اوہ قادر مطلق، قادر مطلق اے۔

اَمْ لَهُمْ شُرَكٰۤؤُا شَرَعُوْا لَهُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا لَمْ يَأْذَنْۢ بِهِ اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

am lahum syurakā'u syara‘ū lahum minad-dīni mā lam ya'żam bihillāh(u), wa lau lā kalimatul-faṣli laquḍiya bainahum, wa innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

جہڑا آخرت وچ نفع چاہندا اے اس وچ اس وچ اضافہ کراں گے تے جو اس دنیا وچ نفع چاہندا اے اسنو‏ں اس دا حصہ (دنیاوی نفع) دیواں گے لیکن آخرت وچ اس دا کوئی حصہ نئيں ہوئے گا۔

تَرَى الظّٰلِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا كَسَبُوْا وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗوَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِۚ لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُ

taraẓ-ẓālimīna musyfiqīna mimmā kasabū wa huwa wāqi‘um bihim, wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī rauḍātil-jannāt(i), lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

کیہہ اوہناں کول اللہ توں وکھ کوئی رب اے جیہڑا اوہناں لوکاں لئی مذہبی اصول مقرر کردا اے جنہاں نوں اللہ اجازت نہیں دیندا؟ تے جے (اللہ دی طرفوں عذاب) تاخیر کرن آلا کوئی فرمان نئیں ہوندا تے اوہناں دے وچکار عذاب نبھایا جاندا۔ تے بے شک ظالم لوکاں نوں بڑی تکلیف دہ سزا ملے گی۔

ذٰلِكَ الَّذِيْ يُبَشِّرُ اللّٰهُ عِبَادَهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا اِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبٰىۗ وَمَنْ يَّقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهٗ فِيْهَا حُسْنًا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

Żālikal-lażī yubasysyirullāhu ‘ibādahul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), qul lā as'alukum ‘alaihi ajran illal-mawaddata fil-qurbā, wa may yaqtarif ḥasanatan nazid lahū fīhā ḥusnā(n), innallāha gafūrun syakūr(un).

تُسی ویکھو گے کہ ظالم اوہناں (جرماں) دی وجہ توں بہت خوفزدہ نیں، تے (سزا) اوہناں تے پئی اے۔ تے اوہ جیہڑے ایمان رکھدے نیں تے چنگے کم کردے نیں (اوہ) جنت دے باغاں وچ، اوہ اوہی حاصل کردے نیں جو اوہ رب توں چاہندے نیں۔ ایہہ اک بہت وڈا تحفہ اے۔

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۚ فَاِنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يَخْتِمْ عَلٰى قَلْبِكَ ۗوَيَمْحُ اللّٰهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

am yaqūlūnaftarā ‘alallāhi każibā(n), fa'iy yasya'illāhu yakhtim ‘alā qalbik(a), wa yamḥullāhul-bāṭila wa yuḥiqqul-ḥaqqa bikalimātih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

اوہ (تحفہ) اللہ تعالیٰ ولوں اپنے بندیاں نوں خوش کرن لئی کیتا جاندا اے جہڑے ایمان رکھدے نیں تے چنگے کم کردے نیں۔ کہو (محمد)، "میں تہاڈے کولوں اپنی دعوت دے بدلے خاندانی محبت دے علاوہ کجھ نئیں منگدا۔" تے جہڑا چنگا کرے گا، اسی اوہدے تے نیکی شامل کراں گے۔ بے شک اللہ سب توں زیادہ بخشش کرن آلا، سب توں ودھ شکر گزار اے۔

وَهُوَ الَّذِيْ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَعْفُوْا عَنِ السَّيِّاٰتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَۙ

wa huwal-lażī yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya‘fū ‘anis-sayyi'āti wa ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

یا اوہ کہندے نیں، "اس (محمد) نے اللہ دے بارے وچ جھوٹ ایجاد کیتا اے۔" جے اللہ مرضی تے ضرور تیرے دل نوں بند کر دیوے گا. تے اللہ جھوٹ نوں دور کردا اے تے سچ نوں اپنے کلام (قرآن) نال جواز دیندا اے۔ بے شک، اوہ سارے دلاں دا سب کجھ جانن آلا اے۔

وَيَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ

wa yastajībul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa yazīduhum min faḍlih(ī), wal-kāfirūna lahum ‘ażābun syadīd(un).

تے اوہ اے جیہڑا اپنے بندیاں توں توبہ قبول کردا اے تے غلطیاں نوں معاف کردا اے تے جانندا اے کہ تسی کی کردے او،

۞ وَلَوْ بَسَطَ اللّٰهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهٖ لَبَغَوْا فِى الْاَرْضِ وَلٰكِنْ يُّنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wa lau basaṭallāhur rizqa li‘ibādihī labagau fil-arḍi wa lākiy yunazzilu biqadarim mā yasyā'(u), innahū bi‘ibādihī khabīrum baṣīr(un).

تے اوہ اوہناں لوکاں دی دعاواں دی اجازت دیندا اے جہڑے ایمان لیاندے نیں تے چنگے کم کردے نیں تے اپنے فضل توں اوہناں نوں (انعامات) ودھاندا اے۔ نافرمانی کرن آلے لوکاں نو بہوں سخت سزا ملے گی۔

وَهُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْۢ بَعْدِ مَا قَنَطُوْا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهٗ ۗوَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيْدُ

wa huwal-lażī yunazzilul-gaiṡa mim ba‘di mā qanaṭū wa yansyuru raḥmatah(ū), wa huwal-waliyyul-ḥamīd(u).

تے جے اللہ تعالیٰ نے اپنے بندےآں نو‏‏ں رزق فراہ‏م کيتا ہُندا تو اوہ زمین اُتے اپنی حدود تو‏ں تجاوز کر لیندے مگر اوہ اسنو‏ں جس پیمانہ وچ چاہندا سی نازل کردا۔ بے شک، اوہ اپنے بندیاں دی حالت توں سب کجھ جانو اے، سب کجھ ویکھن آلا اے۔

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ خَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيْهِمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ ۗوَهُوَ عَلٰى جَمْعِهِمْ اِذَا يَشَاۤءُ قَدِيْرٌ ࣖ

wa min āyātihī khalqus-samāwāti wal-arḍi wa mā baṡṡa fīhimā min dābbah(tin), wa huwa ‘alā jam‘ihim iżā yasyā'u qadīr(un).

تے ایہ اوہی اے جہڑا اوہناں دے مایوسی دے بعد بارش گھلدا اے تے اپنی رحمت پھیلاندا اے۔ تے اوہ سب توں زیادہ حفاظت کرن آلا، سب توں زیادہ قابل تعریف اے۔

وَمَآ اَصَابَكُمْ مِّنْ مُّصِيْبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ اَيْدِيْكُمْ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍۗ

wa mā aṣābakum mim muṣībatin fabimā kasabat aidīkum wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in).

تے اس د‏ی نشانیاں (عظمت) وچ آسماناں تے زمین د‏‏ی تخلیق تے انہاں رینگنے والے مخلوقات نيں جنہاں نو‏‏ں اس نے انہاں اُتے پھیلا دتا ا‏‏ے۔ تے اوہ سب کجھ اکٹھا کرن لئی قادر مطلق اے جدوں اوہ چاہے۔

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

تے جو وی بدقسمتی تہاڈے اُتے آندی اے اوہ تہاڈے اپنے ہتھاں دے کم دی وجہ توں ہوندی اے تے اللہ تعالیٰ (تہاڈی غلطیاں وچوں) بہت ساریاں نوں معاف کردا اے۔

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الْجَوَارِ فِى الْبَحْرِ كَالْاَعْلَامِ ۗ

wa min āyātihil-jawāri fil-baḥri kal-a‘lām(i).

تے تسيں زمین اُتے (اللہ دے عذاب تو‏ں) نئيں بچ سکدے تے تہاڈا اللہ دے علاوہ کوئی محافظ یا مددگار نئيں ا‏‏ے۔

اِنْ يَّشَأْ يُسْكِنِ الرِّيْحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلٰى ظَهْرِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍۙ

iy yasya' yuskinir-rīḥa fa yaẓlalna rawākida ‘alā ẓahrih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

تے اوہدی نشانیاں چ پہاڑاں دی طرح سمندر چ جہاز (سفرنگ) شامل نیں۔

اَوْ يُوْبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوْا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيْرٍۙ

au yūbiqhunna bimā kasabū wa ya‘fu ‘an kaṡīr(in).

جے اوہ چاہے، تے اوہ ہوا نوں شانت کرے گا، تے اوہ سمندر دی سطح تے شانت ہون گے۔ بے شک، اس وچ صبر کرن آلے تے شکر گزار ہون آلیاں لئی اللہ دی طاقت دی نشانیاں نیں،

وَّيَعْلَمَ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ya‘lamal-lażīna yujādilūna fī āyātinā, mā lahum mim maḥīṣ(in).

یا (اوہ) اوہناں دے گناہواں دی وجہ توں جہازاں نوں تباہ کر دیوے گا، تے اوہ اوہناں وچوں کئیاں نوں معاف کرے گا،

فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ

famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

تے ایس لئی کہ اوہ لوک جیہڑے ساڈی نشانیاں توں انکار کردے نیں جان لین کہ اوہناں نوں (عذاب توں) کوئی راہ نئیں ملے گا۔

وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ

wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).

جو وی (احسانات) تہانوں دتے جاندے نیں، اوہ دنیا دی زندگی دا مزہ ہوندے نیں۔ جد کہ جو کجھ اللہ دے کول اے اوہ ایمانداراں لئی بہتر تے ابدی اے، تے اوہ صرف اللہ تے بھروسہ کردے نیں۔

وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ

wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

تے اوہناں لوکاں لئی وی جیہڑے وڈے گناہواں تے گھٹیا کماں توں پرہیز کردے نیں، تے جدوں اوہ ناراض ہوندے نیں تے فوری طور تے معاف کردے نیں،

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُوْنَ

wal-lażīna iżā aṣābahumul-bagyu hum yantaṣirūn(a).

تے (اوہناں لئی) جیہڑے رب دی دعوت نوں قبول کردے نیں تے نماز پڑھدے نیں، جدوں کہ اوہناں دے معاملات اوہناں دے وچکار غور و فکر نال طے کیتے جاندے نیں، تے اوہ رزق دا کجھ حصہ خرچ کردے نیں جہڑا اسیں اوہناں نوں دتا اے،

وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

تے (اوہناں لوکاں لئی) جیہڑے، جدوں اوہناں نال ناانصافی کیتی جاندی اے، تے اوہ اپنے آپ دا دفاع کردے نیں۔

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ مَا عَلَيْهِمْ مِّنْ سَبِيْلٍۗ

wa lamanintaṣara ba‘da ẓulmihī fa ulā'ika mā ‘alaihim min sabīl(in).

تے کسی برائی دا اجر مناسب برائی اے لیکن جو کوئی معاف کردا اے تے نیکی کردا اے (برائی کرنے والےآں دے نال) فیر اجر اللہ د‏‏ی طرف تو‏ں ہوئے گا۔ بے شک، اوہ ظالم لوکاں نو پسند نئیں کردا۔

اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

پر جیہڑے لوک ظلم ہون دے بعد اپنے آپ دا دفاع کردے نیں، اوہناں نوں دوش دین دی کوئی وجہ نئیں ہوندی۔

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ

wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).

بے شک، جرم صرف اوہناں دے نال ہوندا اے جہڑے انساناں دے نال ظلم کردے نیں تے سچائی دے بغیر زمین تے حداں توں تجاوز کردے نیں۔ اوہناں نوں اک تکلیف دہ عذاب ملیا ۔

وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ وَّلِيٍّ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗوَتَرَى الظّٰلِمِيْنَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَ يَقُوْلُوْنَ هَلْ اِلٰى مَرَدٍّ مِّنْ سَبِيْلٍۚ

wa may yuḍlilillāhu famā lahū miw waliyyim mim ba‘dih(ī), wa taraẓ-ẓālimīna lammā ra'awul-‘ażāba yaqūlūna hal ilā maraddim min sabīl(in).

پر جہڑا صبر کردا اے تے معاف کردا اے، بے شک اوہ اک نیک کم اے۔

وَتَرٰىهُمْ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا خٰشِعِيْنَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُوْنَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ الظّٰلِمِيْنَ فِيْ عَذَابٍ مُّقِيْمٍ

wa tarāhum yu‘raḍūna ‘alaihā khāsyi‘īna minaż żulli yanẓurūna min ṭarfin khafiyy(in), wa qālal-lażīna āmanū innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā innaẓ-ẓālimīna fī ‘ażābim muqīm(in).

تے جس نو‏‏ں اللہ د‏‏ی جانب تو‏ں گمراہ ہونے دتا جائے اس دے بعد اس دے لئی کوئی محافظ نئيں ہوئے گا۔ تُسی ظالماں نوں ویکھو گے جدوں اوہ عذاب ویکھ کے کہندے نیں، "کیہ (ایس دنیا وچ) پرتن دا کوئی راہ اے؟"

وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ اَوْلِيَاۤءَ يَنْصُرُوْنَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ سَبِيْلٍ ۗ

wa mā kāna lahum min auliyā'a yanṣurūnahum min dūnillāh(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min sabīl(in).

تے تسی اوہناں نو جہنم دا سامنا کردے ہوئے ویکھو گے کیونکہ اوہ ذلیل ہن، اوہ اوہناں ول اک تھکے ہوئے نظر نال ویکھن گے۔ تے ایمان رکھنے والے آکھدے نيں کہ "بے شک ہارنے والے اوہ نيں جو قیامت دے دن اپنے آپ نو‏‏ں تے اپنے خاندان نو‏‏ں نقصان پہنچاندے ني‏‏‏‏ں۔" یاد رکھو، بے شک ظلم کرن آلے ابدی سزا چ ہوندے نے۔

اِسْتَجِيْبُوْا لِرَبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗمَا لَكُمْ مِّنْ مَّلْجَاٍ يَّوْمَىِٕذٍ وَّمَا لَكُمْ مِّنْ نَّكِيْرٍ

istajībū lirabbikum min qabli ay ya'tiya yaumul lā maradda lahū minallāh(i), mā lakum mim malja'iy yauma'iżiw wa mā lakum min nakīr(in).

تے اللہ دے علاوہ انہاں دا کوئی محافظ نئيں ہوئے گا جو انہاں د‏‏ی مدد کرسک‏‏ے۔ جہنوں اللہ تعالیٰ دی طرفوں گمراہ ہون دی اجازت ہووے گی، اوہدے لئی (ہدایت حاصل کرن لئی) کوئی راہ نئیں رہوے گا۔

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ

fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).

اپنے رب دی دعوت دی اطاعت کرو ایس توں پہلاں کہ اللہ ولوں کوئی اجہا دن آوے جہنوں رد نئیں کیتا جا سکدا (اللہ دے حکم نال)۔ اوس دن تہاڈے کول کوئی پناہ گاہ نئیں ہووے گی تے نہ ای تُسی اپنے گناہواں توں انکار کر سکو گے۔

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ اِنَاثًا وَّيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ الذُّكُوْرَ ۙ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yakhluqu mā yasyā'(u), yahabu limay yasyā'u ināṡaw wa yahabu limay yasyā'uż-żukūr(a).

جے اوہ منہ موڑ لیندے نیں، تے فیر (یاد رکھو) اسیں تہانوں اوہناں لئی سپروائزر دے طور تے نئیں گھلیا۔ تہاڈی ذمہ داری (منٹ) پہنچان دے علاوہ کوئی ہور نئیں اے۔ تے بے شک، جدوں اسی انسان نوں اپنے ولوں رحم محسوس کرنے آں، تے اوہ خوشی نال ایس دا استقبال کردا اے؛ پر جے اوہ اپنے ہتھاں دے کماں دی وجہ توں مصیبت دا شکار ہون (اوہ ضرور ایس توں انکار کرن گے)، بے شک، انسان (برکتاں توں) بہت انکار کردے نیں۔

اَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَّاِنَاثًا ۚوَيَجْعَلُ مَنْ يَّشَاۤءُ عَقِيْمًا ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ

au yuzawwijuhum żukrānaw wa ināṡā(n), wa yaj‘alu may yasyā'u ‘aqīmā(n), innahū ‘alīmun qadīr(un).

آسماناں تے زمیناں دی بادشاہی اللہ دی اے؛ جو چاہے تخلیق کردا اے، جس نوں چاہے دھیاں تے جس نوں چاہے پتر دیندا اے،

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ

wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).

یا اوہ مرد تے عورت دی قسم عطا کردا اے، تے جس نوں چاہے بانجھ کر دیندا اے۔ اوہ سب کجھ جانن آلا، سب کجھ طاقتور اے۔

وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ

wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

تے انسان دے لئی مناسب نئيں اے کہ اللہ تعالیٰ اس تو‏ں گل کرے سوائے وحی دے ذریعے یا پردے دے پِچھے تو‏ں یا رسول (فرشتہ) روانہ کرکے تے فیر اپنی اجازت تو‏ں جو چاہے اس اُتے نازل ہوئے۔ بے شک، اوہ سب توں اُچا، سب توں سیانا اے۔

صِرَاطِ اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِلَى اللّٰهِ تَصِيْرُ الْاُمُوْرُ ࣖ

Ṣirāṭillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), alā ilallāhi taṣīrul-umūr(u).

تے اس طرح اساں اپنے حکم تو‏ں آپ (محمد) اُتے روح (قرآن) نازل کيتی۔ پہلے تہانوں نئیں پتہ سی کہ کتاب (قرآن) کی اے تے ایمان کی اے، لیکن اساں قرآن نوں نور بنایا، اس دے نال اسیں اپنے بندیاں وچوں جس نوں چاہیا ہدایت دتی۔ تے بے شک، تسی (لوکاں) نوں اک سدھی راہ تے رہنمائی کردے او،