Q.S عططلق (اَلطَّلَاق) - 12 مصرعیاں دی گنتی

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَطَلِّقُوْهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوْهُنَّ مِنْۢ بُيُوْتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ لَا تَدْرِيْ لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْرًا

yā ayyuhan-nabiyyu iżā ṭallaqtumun-nisā'a fa ṭalliqūhunna li‘iddatihinna wa aḥṣul-‘iddah(ta), wattaqullāha rabbakum, lā tukhrijūhunna mim buyūtihinna wa lā yakhrujna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa may yata‘adda ḥudūdallāhi faqad ẓalama nafsah(ū), lā tadrī la‘allallāha yuḥdiṡu ba‘da żālika amrā(n).

بے شک، تہاڈی دولت تے تہاڈے اولاد (تہاڈے لیی) صرف اک آزمائش نیں، تے اللہ دے کول اک وڈا اجر اے۔

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

لہٰذا اپنی توانائی دے مطابق اللہ تو‏ں خوف رکھو تے سنو تے اطاعت کرو؛ تے اپنے لئی چنگی دولت دی سرمایہ کاری کرو۔ تے جہڑا اپنے آپ نوں کنجوسی توں بچاندا اے اوہ خوش قسمت نیں

وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).

جے تُسی اللہ توں چنگا قرض دیو گے، تے یقیناً اوہ تہاڈے لئی ضرب (ادا) کرے گا تے تہانوں معاف کرے گا۔ تے اللہ سب توں بہوں رحمن تے رحم کرن آلا اے۔

وَالّٰۤـِٔيْ يَىِٕسْنَ مِنَ الْمَحِيْضِ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَّالّٰۤـِٔيْ لَمْ يَحِضْنَۗ وَاُولٰتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَّضَعْنَ حَمْلَهُنَّۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ اَمْرِهٖ يُسْرًا

wal-lā'ī ya'isna minal-maḥīḍi min nisā'ikum inirtabtum fa ‘iddatuhunna ṡalāṡatu asyhur(in), wal-lā'ī lam yaḥiḍn(a), wa ulātul-aḥmāli ajaluhunna ay yaḍa‘na ḥamlahunn(a), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū min amrihī yusrā(n).

غیب تے حقیقی کون جاندا اے. قادر مطلق، سب توں سیانا۔

ذٰلِكَ اَمْرُ اللّٰهِ اَنْزَلَهٗٓ اِلَيْكُمْۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُعْظِمْ لَهٗٓ اَجْرًا

Żālika amrullāhi anzalahū ilaikum, wa may yattaqillāha yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yu‘ẓim lahū ajrā(n).

اے نبی! جدوں تسی اپنی بیویاں نو طلاق دیندے او، تے تہانوں اوہناں نو اوسے ویلے طلاق دینی چاہیدی اے جدوں اوہ اپنڑے (معقول) اعدہ دا سامنا کر سکن، تے اوس اعدہ دا ویلہ گنن، تے اللہ توں اپنے رب توں خوفزدہ ہون۔ اوہناں نوں اوہناں دے گھراں توں باہر نہ کڈھو تے اوہناں نوں باہر جان دی اجازت نہ دیو جدوں تیکر کہ اوہ کوئی واضح طور تے مکروہ کم نہ کرن۔ ایہ اللہ دے قوانین نیں، تے جہڑا وی اللہ دے قوانین دی خلاف ورزی کردا اے، تے بے شک، اس نے اپنے آپ تے ظلم کیتا اے۔ تینوں پتہ نہیں شاید ایس توں بعد رب کوئی نواں رزق بنا دیوے

اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ

askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.

لہٰذا جدو‏ں اوہ اپنی نماز دے خاتمے دے نیڑے ہو جان تے فیر انہاں نو‏‏ں اچھی طرح تو‏ں مصالحت کرو یا فیر انہاں نو‏‏ں اچھی طرح تو‏ں جان دیو تے اپنے وچو‏ں دو منصف گواہاں دے نال گواہی دیں تے آپ د‏‏ی گواہی اللہ د‏‏ی خاطر قائم ہوئے۔ ایہ تعلیم اللہ تے آخرت اُتے ایمان رکھنے والےآں نو‏‏ں دتی جاندی ا‏‏ے۔ جہڑا اللہ توں ڈردا اے اوہدے لئی راہ ضرور کھولے گا،

لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ

liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).

تے اس نے اس نوں اک اجہے پاسے توں رزق دتا جہدی اس نوں توقع نئیں سی۔ تے جہڑا وی اللہ تے بھروسہ کرے گا، اللہ ضرور اوہدی (حاجات) پوری کرے گا۔ بے شک اللہ اپنے کماں نو انجام دیندا اے۔ بے شک اللہ تعالیٰ نے ہر کم لئی رزق کر دتا اے۔

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ اَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهٖ فَحَاسَبْنٰهَا حِسَابًا شَدِيْدًاۙ وَّعَذَّبْنٰهَا عَذَابًا نُّكْرًا

wa ka'ayyim min qaryatin ‘atat ‘an amri rabbihā wa rusulihī fa ḥāsabnāhā ḥisāban syadīdā(n), wa ‘ażżabnāhā ‘ażāban nukrā(n).

اوہ عورتاں جنہاں نو‏‏ں آپ د‏‏ی بیویاں وچ ہن حیض (رجونورتی) نئيں آندی اے، جے آپ نو‏‏ں (عدت د‏‏ی مدت دے بارے وچ شک اے تاں عدت تن ماہ اے ؛ تے انج ای اوہ عورتاں وی جہناں نوں حیض نئیں ہوندا۔ ایس دوران، حاملہ عورتاں لئی، اوہناں دا عدت دا ویلہ اودوں تیکر ہوندا اے جدوں تیکر اوہ بچے نوں جنم نئیں دیندے۔ تے جو شخص اللہ تعالیٰ تو‏ں خوفزدہ اے یقینا اللہ اس دے کماں وچ آسان بنائے گا۔

فَذَاقَتْ وَبَالَ اَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ اَمْرِهَا خُسْرًا

fa żāqat wabāla amrihā wa kāna ‘āqibatu amrihā khusrā(n).

ایہی اللہ دا اوہ حکم اے جو اس نے آپ اُتے نازل کیتا اے ؛ جو کوئی اللہ تو‏ں ڈردا اے اللہ تعالیٰ اس د‏ی غلطیاں نو‏‏ں ضرور مٹا دے گا تے اس دے ثواب نو‏‏ں کثیر ودھا دے گا۔

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِۛ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۛ قَدْ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكُمْ ذِكْرًاۙ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdan fattaqullāha yā ulil-albāb(i) - allażīna āmanū - qad anzalallāhu ilaikum żikrā(n).

اوہناں نوں (بیویاں) نوں اپنی صلاحیت دے مطابق اوتھے رکھو جتھے تسی رہندے او تے اوہناں نوں اپنے (دلاں) نوں تنگ کرنا اوکھا نہ بناؤ۔ تے جے اوہ (اوہناں بیویاں جنہاں دی طلاق ہو چکی اے) حاملہ ہون، تے فیر اوہناں نوں اپنی روزی روٹی دیو جدوں تیکر کہ اوہ بچے نوں جنم نہ دین، فیر جے اوہ تہاڈے (بچیاں) نوں دودھ پلاندیاں نیں تے فیر اوہناں نوں ثواب دیو؛ تے تہاڈے وچکار (سب کجھ) چنگی طرحاں غور کرو؛ تے جے تہانوں اوکڑاں دا ساہمنا کرنا پیندا اے، تے فیر کوئی ہور عورت اوہدے لئی (بچے نوں) دودھ پیوا سکدی اے۔

رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا

rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).

جس شخص نو‏‏ں اپنی صلاحیت دے مطابق روزی روٹی فراہ‏م کرنے د‏‏ی آزادی اے تے جس شخص د‏‏ی رزق محدود اے اوہ اس مال تو‏ں روزی روٹی فراہ‏م کرے جو اللہ تعالیٰ نے اسنو‏ں دتا ا‏‏ے۔ اللہ کسے تے بوجھ نئیں پاوندا سوائے اس دے کہ اللہ اوہنوں دیندا اے۔ اللہ اک دن تنگی دے بعد وسعت فراہم کرے گا.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ وَّمِنَ الْاَرْضِ مِثْلَهُنَّۗ يَتَنَزَّلُ الْاَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ەۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا ࣖ

allāhul-lażī khalaqa sab‘a samāwātiw wa minal-arḍi miṡlahunn(a), yatanazzalul-amru bainahunna lita‘lamū annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un), wa annallāha qad aḥāṭa bikulli syai'in ‘ilmā(n).

تے کِنّے (واسی) دیس اپنے رب تے اس دے قاصداں دے احکام تو‏ں نافرمانی کردے نيں، لہٰذا اسيں سخت حساب کتاب دے نال اس سرزمین دے باشندےآں دا حساب کتاب کردے نيں، تے انہاں نو‏ں خوفناک عذاب (آخرت وچ) دیندے نيں؛