Q.S الفتح (اَلْفَتْح) - 29 مصرعیاں دی گنتی

اِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِيْنًاۙ

innā fataḥnā laka fatḥam mubīnā(n).

لہٰذا کمزور نہ ہوو تے امن دی دعوت دیو کیونکہ تُسی برتر او تے اللہ تعالیٰ تہاڈے نال اے تے اوہ تہاڈے کسے کم نوں گھٹ نئیں کرے گا۔

لِّيَغْفِرَ لَكَ اللّٰهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْۢبِكَ وَمَا تَاَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

liyagfira lakallāhu mā taqaddama min żambika wa mā ta'akhkhara wa yutimma ni‘matahū ‘alaika wa yahdiyaka ṣirāṭam mustaqīmā(n).

اصل چ، دنیاوی زندگی صرف کھیڈاں تے تفریح ​​اے۔ جے تُسی ایمان لیاوے تے پرہیزگار او تے اللہ تہانوں ثواب دیوے گا تے اوہ تہاڈے کولوں مال نئیں منگے گا۔

وَّيَنْصُرَكَ اللّٰهُ نَصْرًا عَزِيْزًا

wa yanṣurakallāhu naṣran ‘azīzā(n).

جے اوہنے تہانوں دولت منگی تے فیر تہانوں دباؤ پایا (ایہ سب کجھ دین لئی) تے تسی یقیناً کنجوسی ہوو گے تے اوہ تہاڈی حسد وکھاوے گا۔

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ فِيْ قُلُوْبِ الْمُؤْمِنِيْنَ لِيَزْدَادُوْٓا اِيْمَانًا مَّعَ اِيْمَانِهِمْ ۗوَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

huwal-lażī anzalas-sakīnata fī qulūbil-mu'minīna liyazdādū īmānam ma‘a īmānihim, wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

یاد رکھو، تسی اوہ لوک او جہناں نوں اللہ دے راہ وچ (اپنی دولت) خرچ کرن دی دعوت دتی جاندی اے۔ فیر تہاڈے وچ کجوسی وی نیں تے جہڑا وی کنجوس کردا اے اوہ سچ مچ اپنے آپ نال کنجوس کردا اے۔ تے اللہ سب توں امیر اے تے تسی اوہ او جہنوں (اوہدے فضل) دی لوڑ اے۔ تے جے تُسی (صحیح راہ توں) دور ہو جاؤ تے اوہ (تہاڈی) دوجی قوم نوں رکھے گا، تے اوہ تہاڈے (ایہناں) وانگوں (نافرمان) نئیں ہون گے۔

لِّيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عِنْدَ اللّٰهِ فَوْزًا عَظِيْمًاۙ

liyudkhilal-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa yukaffira ‘anhum sayyi'ātihim, wa kāna żālika ‘indallāhi fauzan ‘aẓīmā(n).

بے شک، اسی تہانوں اک واضح فتح دتی اے۔

وَّيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ الظَّاۤنِّيْنَ بِاللّٰهِ ظَنَّ السَّوْءِۗ عَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِۚ وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا

wa yu‘ażżibal-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikātiẓ-ẓānnīna billāhi ẓannas-sau'(i), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wa gaḍiballāhu ‘alaihim wa la‘anahum wa a‘adda lahum jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

تاکہ اللہ آپ (محمد) نو‏‏ں تواڈے ماضی تے آنے والے گناہاں تو‏ں معاف کرے تے آپ نو‏‏ں آپ د‏‏ی برکت مکمل کرے تے آپ نو‏‏ں سیدھے راستے اُتے ہدایت کرے،

وَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

تے ایہ کہ اللہ تہاڈی مضبوط (بہت) مدد نال مدد کرے گا۔

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

ایہہ اوہی اے جس نے مومناں دے دلاں وچ سکون بھیجیا اے تاں جے اوہناں دے (موجودہ) ایمان نوں ودھایا جا سکے۔ تے زمین تے آسماناں دی لشکر اللہ دی اے تے اللہ سب کجھ جانن آلا تے سب کجھ دانا اے;

لِّتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُعَزِّرُوْهُ وَتُوَقِّرُوْهُۗ وَتُسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

litu'minū billāhi wa rasūlihī wa tu‘azzirūhu wa tuwaqqirūh(u), wa tusabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

تاکہ اوہ مرد تے عورت مومناں نو جنت وچ داخل کر سکے جس دے تھلے دریا وگدے ہن۔ اوہ ہمیشہ لئی اوتھے رہن گے تے اوہ اوہناں دیاں غلطیاں نوں مٹا دیوے گا۔ تے ایہ اللہ دے مطابق اک وڈا فائدہ اے،

اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

تے اس نے منافقین، مرداں تے عورتاں، تے (اس دے علاوہ) مشرکین، مرداں تے عورتاں نو ں سزا دتی جو اللہ دے بارے وچ بری رائے رکھدے سن ۔ انہاں نو‏‏ں بھیڑا موڑ (عذاب) ہوئے گا تے اللہ انہاں اُتے ناراض ہوئے گا تے انہاں اُتے لعنت کرے گا تے انہاں دے لئی دوزخ تیار کرے گا۔ تے (جہنم) واپس آن لئی سب توں بھیڑی تھاں اے۔

سَيَقُوْلُ لَكَ الْمُخَلَّفُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ اَمْوَالُنَا وَاَهْلُوْنَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚيَقُوْلُوْنَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۗبَلْ كَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

sayaqūlu lakal-mukhallafūna minal-a‘rābi syagalatnā amwālunā wa ahlūnā fastagfir lanā, yaqūlūna bi'alsinatihim mā laisa fī qulūbihim, qul famay yamliku lakum minallāhi syai'an in arāda bikum ḍarran au arāda bikum naf‘ā(n), bal kānallāhu bimā ta‘malūna khabīrā(n).

تے زمین تے آسماناں دی لشکر اللہ دی اے۔ تے اللہ سب توں طاقتور، سب توں دانا اے۔

بَلْ ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّنْقَلِبَ الرَّسُوْلُ وَالْمُؤْمِنُوْنَ اِلٰٓى اَهْلِيْهِمْ اَبَدًا وَّزُيِّنَ ذٰلِكَ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِۚ وَكُنْتُمْ قَوْمًاۢ بُوْرًا

bal ẓanantum allay yanqalibar-rasūlu wal-mu'minūna ilā ahlīhim abadaw wa zuyyina żālika fī qulūbikum wa ẓanantum ẓannas-sau'(i), wa kuntum qaumam būrā(n).

بے شک اساں تینوں (محمد) گواہ، خوشخبری دا حامل تے خبردار کرن آلا گھلیا اے،

وَمَنْ لَّمْ يُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ فَاِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَعِيْرًا

wa mal lam yu'mim billāhi wa rasūlihī fa'innā a‘tadnā lil-kāfirīna sa‘īrā(n).

تاں جے تُسی سارے اللہ تے اوہدے رسول تے ایمان لیاو، اوہنوں (دین) مضبوط کرو، اوہدی عظمت کرو، تے سویرے شام اوہدی تسبیح کرو۔

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

کہ جو لوک تیرے (محمد) تو‏ں بیعت کردے نيں، حقیقت وچ اوہ صرف اللہ تو‏ں بیعت کردے نيں۔ اللہ دا ہتھ انہاں دے ہتھاں اُتے اے اس لئی جو کوئی وعدہ توڑدا اے، بے شک اوہ اپنا (وعدہ) توڑدا اے ؛ تے جہڑا وی اللہ نال اپنا وعدہ پورا کرے گا، اللہ اوہنوں بہوں وڈا انعام دیوے گا۔

سَيَقُوْلُ الْمُخَلَّفُوْنَ اِذَا انْطَلَقْتُمْ اِلٰى مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوْهَا ذَرُوْنَا نَتَّبِعْكُمْ ۚ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّبَدِّلُوْا كَلٰمَ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّنْ تَتَّبِعُوْنَا كَذٰلِكُمْ قَالَ اللّٰهُ مِنْ قَبْلُ ۖفَسَيَقُوْلُوْنَ بَلْ تَحْسُدُوْنَنَا ۗ بَلْ كَانُوْا لَا يَفْقَهُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

sayaqūlul-mukhallafūna iżanṭalaqtum ilā magānima lita'khużūhā żarūnā nattabi‘kum, yurīdūna ay yubaddilū kalāmallāh(i), qul lan tattabi‘ūnā każālikum qālallāhu min qabl(u), fasayaqūlūna bal taḥsudūnanā, bal kānū lā yafqahūna illā qalīlā(n).

اوہ بدو جو پیچھے رہ گئے سن (حدیبیہ وچ داخل نئيں ہوئے) آپ نو‏‏ں کہن گے کہ "اسی اپنی دولت تے خاندان وچ مصروف رہے نيں لہذا ساڈے لئی معافی منگو"۔ اوہ منہ نال کہندے نیں جہڑا اوہناں دے دل وچ نئیں ہوندا۔ آکھو جے اللہ تہاڈے لئی آفت چاہندا اے یا جے اوہ تہاڈے لئی فائدا چاہندا اے تے اوہدی مرضی وچ کون رکاوٹ پا سکدا اے؟ بے شک اللہ تہاڈے کماں توں واقف اے۔

قُلْ لِّلْمُخَلَّفِيْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ اِلٰى قَوْمٍ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ تُقَاتِلُوْنَهُمْ اَوْ يُسْلِمُوْنَ ۚ فَاِنْ تُطِيْعُوْا يُؤْتِكُمُ اللّٰهُ اَجْرًا حَسَنًا ۚ وَاِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِّنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

qul lil-mukhallafīna minal-a‘rābi satud‘auna ilā qaumin ulī ba'sin syadīdin tuqātilūnahum au yuslimūn(a), fa'in tuṭī‘ū yu'tikumullāhu ajran ḥasanā(n), wa in tatawallau kamā tawallaitum min qablu yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n).

حقیقت وچ (اصل وچ) تسيں نے سوچیا سی کہ رسول تے مومنین ہمیشہ دے لئی اپنے خانداناں دے پاس واپس نئيں آئے گا تے آپ دے دلاں وچ ایسی خوبصورتی دا احساس کروایا جائے گا تے تسيں نے برے تعصبات دے نال تعصب کیتا سی اس لئی تسيں فنا ہونے والے قوم بن گئے۔

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥaraj(uw), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa may yatawalla yu‘ażżibhu ‘ażāban alīmā(n).

تے جو شخص اللہ تے اس دے رسول اُتے ایمان نئيں رکھدا تاں بے شک اسيں نے کافراں ​​دے لئی جلنے والا دوزخ تیار کیتا ا‏‏ے۔

۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ

laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).

تے آسمان تے زمین دی بادشاہی اللہ دی اے۔ اوہ جس نوں چاہے معاف کردا اے تے جس نوں چاہے سزا دیوے گا۔ تے اللہ بخشا کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

وَّمَغَانِمَ كَثِيْرَةً يَّأْخُذُوْنَهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa magānima kaṡīratay ya'khużūnahā, wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

جدوں تسی مال غنیمت لین جا رئے او تے بدو جہڑے پچھے رہ گئے نیں اوہ آکھن گے، "چلو اسی تہاڈے مگر چلدے آں"۔ اوہ رب دے وعدیاں نوں بدلنا چاہندے نیں۔ کہو، "تہانوں کدی وی ساڈی پیروی نئیں کرنی چاہیدی۔ ایہہ اوہ اے جہڑا اللہ نے شروع توں ای مقرر کیتا اے۔" فیر اوہ کہن گے، "اصل وچ تہانوں ساڈے نال حسد اے۔" بھاویں اوہ سمجھدے نئیں پر بہت گھٹ۔

وَعَدَكُمُ اللّٰهُ مَغَانِمَ كَثِيْرَةً تَأْخُذُوْنَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هٰذِهٖ وَكَفَّ اَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْۚ وَلِتَكُوْنَ اٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

wa‘adakumullāhu magānima kaṡīratan ta'khużūnahā fa‘ajjala lakum hāżihī wa kaffa aidiyan-nāsi ‘ankum, wa litakūna āyatal lil-mu'minīna wa yahdiyakum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

انہاں بدواں نو‏‏ں کہو جو پیچھے رہ گئے نيں، "تہانوں اک ایسی قوم تو‏ں (لڑنے) د‏‏ی دعوت دتی جائے گی جنہاں وچ بہت طاقت اے، آپ نو‏‏ں انہاں تو‏ں لڑنا ہوئے گا جدو‏ں تک کہ اوہ ہتھیار نہ ڈال دین۔ جے تسيں (دعوت) د‏‏ی اطاعت کردے نيں تاں اللہ آپ نو‏‏ں اچھا اجر دے گا، لیکن جے تسيں پہلے د‏‏ی طرح تو‏ں مڑ گئے تاں اوہ آپ نو‏‏ں تکلیف دہ سزا دے گا۔"

وَّاُخْرٰى لَمْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهَا قَدْ اَحَاطَ اللّٰهُ بِهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا

wa ukhrā lam taqdirū ‘alaihā qad aḥāṭallāhu bihā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

انھے، معذور تے بیمار (جے اوہ جنگ وچ حصہ نہ لین) تے کوئی گناہ نئيں ا‏‏ے۔ جو شخص اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی اطاعت کرے گا اسنو‏ں جنت وچ داخل کرے گا جس دے تھلے تو‏ں دریا وگدے نيں لیکن جو شخص منہ موڑے گا اسنو‏ں تکلیف دہ عذاب دے گا۔

وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوَلَّوُا الْاَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

wa lau qātalakumul-lażīna kafarū lawallawul-adbāra ṡumma lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

بے شک اللہ تعالیٰ نے مومنین نو‏‏ں برکت دتی اے جدو‏ں انہاں نے درخت دے تھلے آپ (محمد) تو‏ں بیعت کيتی، اوہ جانندا سی کہ انہاں دے دلاں وچ کیہ سی فیر اس نے انہاں نو‏ں سکون دتا تے انہاں نو‏ں قریبی فتح دا اجر دتا،

سُنَّةَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ ۖوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhil-latī qad khalat min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

تے جنگ دی بھرپور مال غنیمت اوہ حاصل کرن گے۔ تے اللہ سب توں طاقتور، سب توں دانا اے۔

وَهُوَ الَّذِيْ كَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ اَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًا

wa huwal-lażī kaffa aidiyahum ‘ankum wa aidiyakum ‘anhum bibaṭni makkata mim ba‘di an aẓfarakum ‘alaihim, wa kānallāh bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

اللہ تعالیٰ نے آپ تو‏ں بہت ساری جنگی مال غنیمت دا وعدہ کیتا سی جو آپ لے سکدے نيں اس لئی آپ نے اس (جنگ دا مال غنیمت) نو‏‏ں آپ دے لئی جلدی کیتا تے آپ نے انسانی ہتھاں نو‏‏ں آپ نو‏‏ں (تباہ کرنے) تو‏ں روکیا (تاکہ آپ اس دا شکر گزار رہو) تے تاکہ ایہ مؤمنین دے لئی ثبوت بن جائے تے آپ نو‏‏ں سیدھے راستے اُتے رہنمائی کرے۔

هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).

تے دوسرے ملکاں اُتے (فتوحات) جنہاں دا تسيں پیش گوئی نئيں کرسکدے، لیکن بے شک اللہ نے انہاں دا تعین کیتا ا ے۔ تے اللہ ہر شے تے قادر مطلق اے۔

اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

تے جے کافر آپ تو‏ں لڑن گے تو ضرور مڑ جان گے تے بھج جان گے (ہار جان گے) تے انہاں نو‏ں کوئی محافظ یا مددگار نئيں ملے گا۔

لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُوْلَهُ الرُّءْيَا بِالْحَقِّ ۚ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَۙ مُحَلِّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَمُقَصِّرِيْنَۙ لَا تَخَافُوْنَ ۗفَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مِنْ دُوْنِ ذٰلِكَ فَتْحًا قَرِيْبًا

laqad ṣadaqallāhu rasūlahur-ru'yā bil-ḥaqq(i), latadkhulunnal-masjidal-ḥarāma in syā'allāhu āminīn(a), muḥalliqīna ru'ūsakum wa muqaṣṣirīn(a), lā takhāfūn(a), fa‘alima mā lam ta‘lamū faja‘ala min dūni żālika fatḥan qarībā(n).

(یعنی) اللہ دا اوہ قانون جو قدیم زمانے تو‏ں نافذ اے، آپ نو‏‏ں کدی وی اللہ دے قانون وچ کوئی تبدیلی نئيں ملے گی۔

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa kafā billāhi syahīdā(n).

تے اوہی اے جس نے اللہ تعالیٰ دے بعد آپ نو‏‏ں فتح کرنے دے بعد (شہر) مکہ دے درمیان وچ انہاں دے ہتھاں نو‏‏ں (تباہ) کرنے تو‏ں روکیا تے آپ دے ہتھاں نو‏‏ں انہاں نو‏‏ں (تباہ) کرنے تو‏ں روکیا۔ تے اللہ جو کجھ تسی کردے او اوہنوں سب کجھ ویکھدا اے۔

مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

اوہ کافر نيں جو آپ نو‏‏ں مسجد عظیم وچ داخل ہونے تو‏ں روکدے نيں تے قربانی دے جانوراں نو‏‏ں انہاں د‏‏ی (ذبح) جگہ تک پہنچنے تو‏ں روکدے نيں۔ تے جے ایہہ حقیقت نہ ہوندی کہ کجھ مومن، مرد تے عورتاں نیں جنہاں نوں تسی نئیں جاندے، تے تسی ضرور اوہناں نوں مار دیندے جیہڑے تہانوں پریشانی دیندے نیں، تہانوں احساس کیتے بغیر۔ کیونکہ اللہ تعالیٰ اپنی رحمت وچ جسنو‏ں چاہے شامل کرنا چاہندا ا‏‏ے۔ جے اوہ الگ ہو جاندے تو انہاں وچو‏ں کفر کرنے والےآں نو‏‏ں اک تکلیف دہ عذاب دی سزا ضرور دیندے ۔