Q.S ان-نہل (اَلنَّحْل) - 128 مصرعیاں دی گنتی

اَتٰىٓ اَمْرُ اللّٰهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْهُ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

atā amrullāhi falā tasta‘jilūh(u), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

اللہ دا فرمان ضرور آئے گا اس لئی اس دی جلدی نہ منگو اللہ دا جلال اے تے اوہ سب توں اُچا اے جہنوں اوہ اوہدے نال جوڑدے نیں۔

يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ

yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).

اوہ فرشتیاں نوں اپنے حکم دے نال وحی دے نال اپنے بندیاں وچوں جس نوں وی چاہندا اے، گھلدا اے، (کہندا اے)، "(میرے بندیاں) نوں خبردار کرو کہ میرے سوا کوئی خدا نئیں اے، ایس لئی میرے بارے وچ خیال رکھو۔"

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ تَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

اس نے اسمان تے زمین نوں سچائی نال بنایا۔ سب توں اُچا اللہ اے جہڑا اوہ اوہدے نال جوڑدے نیں۔

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

اس نے نطفہ توں انسان بنایا، تے اوہ اک واضح متضاد نکلیا۔

وَالْاَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيْهَا دِفْءٌ وَّمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ

wal-an‘āma khalaqahā lakum fīhā dif'uw wa manāfi‘u wa minhā ta'kulūn(a).

تے ڈنگر اوہنے بنائے نیں؛ ایہناں چ گرمی (اون) تے تہاڈے لیی مختلف فائدے ہن، تے ایہناں چوں تسی کھاندے او۔

وَلَكُمْ فِيْهَا جَمَالٌ حِيْنَ تُرِيْحُوْنَ وَحِيْنَ تَسْرَحُوْنَۖ

wa lakum fīhā jamālun ḥīna turīḥūna wa ḥīna tasraḥūn(a).

تے تسی اوہناں وچ خوبصورتی اودوں ویکھدے او جدوں تسی اوہناں نوں اوہناں دے قلماں وچ واپس لیاؤندے او تے جدوں تسی اوہناں نوں باہر جان دیندے او (چرن لئی)۔

وَتَحْمِلُ اَثْقَالَكُمْ اِلٰى بَلَدٍ لَّمْ تَكُوْنُوْا بٰلِغِيْهِ اِلَّا بِشِقِّ الْاَنْفُسِۗ اِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌۙ

wa taḥmilu aṡqālakum ilā baladil lam takūnū bāligīhi illā bisyiqqil-anfus(i), inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

تے اوہ تہاڈے بوجھاں نو اک اجہے ملک تے لے جاندے نیں جہدے تیکر تسی بڑی مشکل دے علاوہ نئیں اپڑ سکدے۔ بے شک تیرا رب رحمن الرحمن اے

وَّالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيْرَ لِتَرْكَبُوْهَا وَزِيْنَةًۗ وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wal-khaila wal-bigāla wal-ḥamīra litarkabūhā wa zīnah(tan), wa yakhluqu mā lā ta‘lamūn(a).

اوہنے گھوڑے، خچر تے کھوتے تہاڈے سواری لئی تے زیور دے طور تے بنائے۔ اوہنے اوہ بنایا اے جہدے بارے تسی نئیں جاندے۔

وَعَلَى اللّٰهِ قَصْدُ السَّبِيْلِ وَمِنْهَا جَاۤىِٕرٌ ۗوَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ

wa ‘alallāhi qaṣdus-sabīli wa minhā jā'ir(un), wa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

تے اللہ دی سچائی تہاڈے لئی سدھی راہ واضح کردی اے تے اوہدے وچ کجھ اجیہے نیں جیہڑے انحراف کردے نیں۔ تے جے اوہ چاہے، تے اوہ تہانوں سب دی رہنمائی کرے گا۔

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ

huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).

اوہی اے جہڑا اسمان توں پانی (بارش) گھلدا اے۔ ایہدے وچوں کجھ پینا اے تے کجھ فصلاں نوں پرورش دیندا اے جہدے تے تسی اپنے ڈنگراں نوں چاردے او۔

يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

اس دے نال اوہ تہاڈے لیی فصلاں، زیتون، کھجور، انگور تے ہر قسم دے پھل اگاندا اے۔ بے شک، اس وچ عکاسی کرن آلے لوکاں لئی نشانیاں موجود ہن۔

وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ

wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

اس نے رات تے دن، سورج تے چاند نو‏‏ں آپ دے تابع کر دتا اے تے ستارے اس دے حکم دے تابع نيں۔ بے شک، ایس وچ سمجھن آلے لوکاں لئی نشانیاں نیں،

وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).

تے (اوہ وی کنٹرول کردا اے) جو اس نے زمین تے تہاڈے لیی مختلف قسماں تے رنگاں چ بنایا اے۔ بے شک، اس وچ یاد رکھن آلے لوکاں لئی نشانیاں موجود ہن۔

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

تے اوہی اے جس نے سمندر نو‏‏ں (تہاڈے تابع کیتا اے) تاکہ تسيں اس تو‏ں تازہ گوشت (مچھلی) کھاؤ تے (اس تو‏ں) پہننے دے لئی زیور کڈ سک‏‏ے۔ تسی (وی) جہازاں نو ایہدے وچوں لنگھدے ویکھدے او، تے تسی اوہدی فضل حاصل کر سکدے او، تے تسی شکر گزار ہو سکدے او۔

وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).

تے اس نے زمین تے پہاڑاں نو مضبوطی نال قائم کیتا اے تاکہ ایہ تہاڈے نال نہ ہل جائے، تے دریاواں تے سڑکاں نو تاکہ تُسی رہنمائی حاصل کر سکو۔

وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).

تے نشانیاں۔ تے تاریاں دے ذریعے اوہ رہنمائی کردے نیں۔

اَفَمَنْ يَّخْلُقُ كَمَنْ لَّا يَخْلُقُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afamay yakhluqu kamal lā yakhluq(u), afalā tażakkarūn(a).

ایس لئی کیہ خالق اوس دے برابر اے جیہڑا تخلیق نئیں کر سکدا؟ تسی دھیان کیوں نئیں دیندے؟

وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innallāha lagafūrur raḥīm(un).

تے اللہ د‏‏ی نعمتاں نو‏‏ں گننا سی تو کدی وی انہاں د‏‏ی گنتی نئيں کرسکدے سن ۔ بے شک اللہ بخشش کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

wallāhu ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a).

تے اللہ جانندا اے کہ تسی کی لُکا لیندے او تے کی ظاہر کردے او۔

وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۗ

wal-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

تے جنہاں نو‏‏ں اوہ اللہ دے سوا پکاردے نيں، اوہ کسی چیز نو‏‏ں پیدا نئيں کرسکدے، جدو‏ں کہ اوہ خود انساناں دے ذریعہ پیدا کیتے گئے ني‏‏‏‏ں۔

اَمْوَاتٌ غَيْرُ اَحْيَاۤءٍ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَۙ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ ࣖ

amwātun gairu aḥyā'(in), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

اوہ بے جان نیں، جیوندے نئیں نیں تے اوہناں نوں نئیں پتہ کہ اوہ کدوں زندہ ہون گے۔

اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۚفَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ قُلُوْبُهُمْ مُّنْكِرَةٌ وَّهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati qulūbuhum munkiratuw wa hum mustakbirūn(a).

تیرا رب اک رب اے۔ لہٰذا جو لوک آخرت اُتے ایمان نئيں رکھدے، انہاں دے دل (اللہ د‏‏ی وحدانیت) تو‏ں انکار کردے نيں، تے اوہ مغرور ہُندے نيں۔

لَا جَرَمَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِيْنَ

lā jarama annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū lā yuḥibbul-mustakbirīn(a).

بلاشبہ، اللہ جانندا اے کہ اوہ کی لُکاندے نیں تے کی ظاہر کردے نیں۔ بے شک، اوہ مغرور نوں پسند نئیں کردا۔

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ مَّاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā qīla lahum māżā anzala rabbukum, qālū asāṭīrul-awwalīn(a).

تے جدوں اوہناں توں آکھیا جاندا اے کہ تہاڈے رب نے کیہ نازل کیتا اے؟ اوہناں نے جواب دتا، "پرانے لوکاں دیاں کہانیاں،"

لِيَحْمِلُوْٓا اَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۙوَمِنْ اَوْزَارِ الَّذِيْنَ يُضِلُّوْنَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ ࣖ

liyaḥmilū auzārahum kāmilatay yaumal-qiyāmah(ti), wa min auzāril-lażīna yuḍillūnahum bigairi ‘ilm(in), alā sā'a mā yazirūn(a).

(اوہناں دے الفاظ) قیامت دے دن اوہناں نوں اپنے گناہواں نوں مکمل طور تے برداشت کرن دا سبب بنندے نیں، تے اوہناں لوکاں دے کجھ گناہواں نوں جنہاں نوں اوہناں نے گمراہ کیتا سی جنہاں نوں ذرا وی نئیں پتہ سی (کہ اوہ گمراہ ہوئے سن)۔ یاد رکھو، اوہ کیہڑا خوفناک (گناہ) چُک رئے نے۔

قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

بے شک انہاں تو‏ں پہلے والےآں نے دھوکہ دتا سی فیر اللہ تعالیٰ نے انہاں دے گھراں نو‏‏ں انہاں د‏‏ی بنیاداں تو‏ں تباہ کر دتا فیر (گھر د‏‏ی) چھت اوپر تو‏ں انہاں اُتے گر گئی تے عذاب انہاں نو‏‏ں اک طرف تو‏ں آیا جس تو‏ں انہاں نو‏ں خبر نئيں سی۔

ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُخْزِيْهِمْ وَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تُشَاۤقُّوْنَ فِيْهِمْ ۗقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالسُّوْۤءَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

Ṡumma yaumal-qiyāmati yukhzīhim wa yaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum tusyāqqūna fīhim, qālal-lażīna ūtul-‘ilma innal-khizyal-yauma was-sū'a ‘alal-kāfirīn(a).

فیر اللہ تعالیٰ نے قیامت دے دن انہاں نو‏ں ذلیل کیتا، تے فرمایا کہ کتھے نيں میرے اتحادی (جنہاں نے انہاں دا دفاع کیتا) تسيں ہمیشہ انہاں (نبیاں تے مومنین) تو‏ں دشمنی کردے رہے؟ جنہاں نو‏‏ں علم دتا گیا سی انہاں نے فرمایا "بے شک اس دن ذلت تے عذاب انہاں لوکاں نو‏‏ں ملے گا جو کافر ہون گے"

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۖفَاَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوْۤءٍ ۗبَلٰىٓ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim, fa alqawus-salama mā kunnā na‘malu min sū'(in), balā innallāha ‘alīmum bimā kuntum ta‘malūn(a).

(یعنی) اوہ لوک جنہاں دی جاناں فرشتیاں نے اپنے آپ نال ظلم (کرن) دی حالت وچ کھوہ لئیاں سن، فیر اوہناں نے ہتھیار سٹ دتے (ایہناں دے نال نال)، "اسیں کدی وی کوئی بھیڑا کم نئیں کیتا۔" (فرشتہ نے جواب دتا)، "ہاں! بے شک، اللہ جو کجھ تسی کیتا اے اوہ سب کجھ جانندا اے۔"

فَادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗفَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

fadkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa labi'sa maṡwal-mutakabbirīn(a).

ایس لئی دوزخ دے بوہے داخل ہو جاؤ، تسی اوتھے ای ہمیش رہو گے۔ یقیناً ایہ اوہناں لوکاں لئی بدترین تھاں اے جہڑے اپنے آپ تے شیخی ماردے نیں۔

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

تے فیر پرہیزگاراں تو‏ں کہیا جاندا اے کہ تیرے رب نے کیہ نازل کیتا؟ اوہناں نے جواب دتا، "مہربانی۔" جو لوک اس دنیا وچ نیکی کردے نیں اوہناں نوں نیکی (ملاقہ) ملدا اے۔ تے بے شک آخرت دی دھرتی یقینی طور تے بہتر ہووے گی۔ تے اوہ متقیاں لئی سب توں چنگی تھاں اے،

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).

(یعنی) عدن د‏‏ی جنت جس وچ اوہ داخل ہُندے نيں، جس دے تھلے دریا وگدے نيں، (جنت) وچ انہاں نو‏ں اوہ سب کچھ ملدا اے جو اوہ چاہندے نيں۔ انج اللہ متقیاں نوں ثواب دیندا اے،

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).

(یعنی) اوہ لوک جنہاں نے جدوں فرشتے چنگی حالت وچ مر گئے، تے اوہناں (فرشتیاں) نے (اوہناں نوں) آکھیا، "سلامون علیکم، اپنے کیتے کماں دی وجہ توں جنت وچ داخل ہو جاؤ۔"

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ اَمْرُ رَبِّكَ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗوَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya amru rabbik(a), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

اوہناں (کافراں) نوں فرشتیاں دے آن دے علاوہ تہاڈے رب دے آن دے حکم دے علاوہ انتظار کرن لئی کجھ نئیں اے۔ ایہ اوہ کم اے جو اوہ (کافر) انہاں تو‏ں پہلے کردے سن ۔ اللہ انہاں دے نال ظلم نئیں کردا، حقیقت چ اوہ لوک نیں جہڑے (ہمیشہ) اپنے آپ تے ظلم کردے نیں۔

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

چنانچہ انہاں نو‏ں اپنے اعمال د‏‏ی سزا (نتائج) دا سامنا کرنا پيا تے اوہ اس سزا تو‏ں مغلوب ہوئے گئے جس دا انہاں نے ماضی وچ ہمیشہ مذاق اڑایا سی ۔

وَقَالَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚفَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa qālal-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā ‘abadnā min dūnihī min syai'in naḥnu wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min dūnihī min syai'(in), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, fahal ‘alar-rusuli illal-balāgul-mubīn(u).

تے مشرکین نے فرمایا کہ جے اللہ مرضی تو اسيں اس دے علاوہ کسی دوسری چیز د‏‏ی عبادت نئيں کراں گے تے نہ اسيں تے نہ ہی ساڈے باپ دادا تے نہ اس د‏ی اجازت دے بغیر کسی چیز نو‏‏ں حرام کراں گے۔ ایہناں توں پہلاں دے لوکاں نے ایہو کیتا سی۔ کی ایہہ رسولاں دا فرض نئیں اے کہ اوہ صرف (خدا دا پیغام) واضح طور تے پہنچان؟

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

تے بے شک، اسی ہر قوم دے لئی اک رسول بھیجیا اے (کہ لئے)، "اللہ دی عبادت کرو، تے کفر توں دور رہو"، فیر انہاں وچ اوہ لوک نیں جنہاں نوں اللہ نے ہدایت کیتی اے تے اوہ لوک وی نیں جو گمراہی وچ رہندے نیں۔ ایس لئی زمین تے ٹرو تے ویکھو کہ منکر (رسول) کیویں ختم ہوندے نیں؟

اِنْ تَحْرِصْ عَلٰى هُدٰىهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ يُّضِلُّ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

in taḥriṣ ‘alā hudāhum fa innallāha lā yahdī may yuḍillu wa mā lahum min nāṣirīn(a).

جے تسی (محمد) واقعی امید رکھدے او کہ اوہ راہنمائی کرن گے تے بے شک اللہ انہاں لوکاں دی راہنمائی نئیں کرے گا جنہاں نوں اوہ گمراہ کردا اے، تے انہاں دا کوئی مددگار نئیں ہووے گا۔

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ لَا يَبْعَثُ اللّٰهُ مَنْ يَّمُوْتُۗ بَلٰى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim, lā yab‘aṡullāhu may yamūt(u), balā wa‘dan ‘alaihi ḥaqqaw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

تے انہاں نے اللہ دے ناں تو‏ں قسم کھادی کہ اللہ مردےآں نو‏‏ں زندہ نئيں کرے گا۔ انج نئیں (بے شک اللہ اوہنوں زندہ کرے گا)، جیویں کہ اوہدے ولوں اک سچے وعدے، پر بوہتے لوک نئیں جاندے،

لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِيْ يَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰذِبِيْنَ

liyubayyina lahumul-lażī yakhtalifūna fīhi wa liya‘lamal-lażīna kafarū annahum kānū-kāżibīn(a).

تاکہ اوہ انہاں نو‏‏ں سمجھائے کہ اوہ کس گل اُتے جھگڑا کررہے نيں تے کافراں ​​نو‏‏ں معلوم ہوئے کہ اوہ جھوٹے نيں۔

اِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ اِذَآ اَرَدْنٰهُ اَنْ نَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

innamā qaulunā lisyai'in iżā aradnāhu an naqūla lahū kun fa yakūn(u).

بے شک، کسے شے دے بارے چ ساڈا کلام، جے اسی چاہنے آں، تے اسی صرف اینوں آکھنے آں، "ہو!" تے ایہو ای اے۔

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ

wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

تے جو لوک ظلم ہونے دے بعد اللہ د‏‏ی خاطر ہجرت کردے نيں، اسيں انہاں نو‏ں ضرور دنیا وچ اک اچھی جگہ دیواں گے۔ تے آخرت وچ انعام ضرور زیادہ ہووے گا، جے اوہ جاندے ہوندے،

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(یعنی) اوہ لوک جہڑے صبر کردے نیں تے صرف رب تے بھروسہ کردے نیں۔

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَۙ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

تے اسی تواڈے (محمد) تو‏ں پہلے نئيں بھیجیا بلکہ انہاں لوکاں نو‏‏ں بھیجیا جنہاں نو‏‏ں اساں وحیاں دتیاں؛ لہٰذا علم رکھنے والے تو‏ں پُچھ لو جے تُسی نئيں جاندے،

بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِۗ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ اِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

bil-bayyināti waz-zubur(i), wa anzalnā ilaikaż-żikra litubayyina lin-nāsi mā nuzzila ilaihim wa la‘allahum yatafakkarūn(a).

(اسیں اوہناں نوں گھلیا سی) معلومات (معجزات) تے کتاباں لے کے۔ تے اساں نے تواڈے اُتے عذکر (قرآن) نازل کیتا تاکہ تُسی انساناں نو‏‏ں جو کجھ نازل ہویا اے اوہ سمجھاؤ تے اوہ سوچن۔

اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ

afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

فیر کیہ اوہ جیہڑے بُرے دھوکے دیندے نیں اوہ محفوظ محسوس کردے نیں کہ اوہناں دے نال اللہ دے ولوں زمین وچ ڈُب جاندے نیں، یا اوہناں نوں کسے سمت توں آن آلی عذاب توں جنہاں دا اوہ علم نئیں رکھدے،

اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ

au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).

یا اللہ تعالیٰ انہاں نو‏‏ں عذاب دے گا جدو‏ں کہ اوہ اپنے سفر وچ ہون گے؛ تاکہ اوہ (سزا) دا مقابلہ کرن توں بے بس ہو جان،

اَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلٰى تَخَوُّفٍۗ فَاِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

au ya'khużahum ‘alā takhawwuf(in), fa inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

یا اللہ انہاں نو آہستہ آہستہ عذاب دیوے گا (جدوں تک کہ اوہ فنا نہ ہو جان)۔ لہذا واقعی، تہاڈا رب سب توں ودھ مہربان، سب توں رحم کرن آلا اے۔

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ يَّتَفَيَّؤُا ظِلٰلُهٗ عَنِ الْيَمِيْنِ وَالشَّمَاۤىِٕلِ سُجَّدًا لِّلّٰهِ وَهُمْ دَاخِرُوْنَ

awalam yarau ilā mā khalaqallāhu min syai'iy yatafayya'u ẓilāluhū ‘anil-yamīni wasy-syamā'ili sujjadal lillāhi wa hum dākhirūn(a).

تے کیہ اوہ اللہ دے ذریعہ بنائی گئی کسی شے نو محسوس نئیں کردے، اس دا سایہ اللہ دے سامنڑے سجدے دی حالت وچ سجے تے کھبے ول مڑدا اے، تے اوہ عاجزی نال (عمل) کردے نیں۔

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ

wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).

تے ہر چیز جو آسمان تے زمین اُتے اے صرف اللہ دے سامنے سجدہ کردی اے یعنی تمام متحرک مخلوق تے (فرشتے وی) تے اوہ (فرشتے) فخر نئيں کردے نيں۔

يَخَافُوْنَ رَبَّهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ࣖ ۩

yakhāfūna rabbahum min fauqihim wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

اوہ رب توں ڈردے نیں جہدا اوہناں تے اختیار اے تے اوہ اوہ عمل کردے نیں جہڑا اوہناں تے حکم دتا گیا اے۔

۞ وَقَالَ اللّٰهُ لَا تَتَّخِذُوْٓا اِلٰهَيْنِ اثْنَيْنِۚ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

wa qālallāhu lā tattakhiżū ilāhainiṡnain(i), innamā huwa ilāhuw wāḥidun fa iyyāya farhabūn(i).

تے اللہ تعالیٰ نے فرمایا دو دیوتاواں دی عبادت نہ کرو، صرف اوہی رب قادر مطلق اے، اس لیی تسی صرف میرے توں خوفزدہ کرو۔

وَلَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَهُ الدِّيْنُ وَاصِبًاۗ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَتَّقُوْنَ

wa lahū mā fis-samāwāti wal-arḍi wa lahud-dīnu wāṣibā(n), afagairallāhi tattaqūn(a).

تے اسمان تے زمین تے ہر اوہ چیز اوہدی اے تے ہمیشہ لئی (عبادت تے) اطاعت اوہدی اے۔ اللہ دے سوا دوجیاں توں کیوں ڈردے او؟

وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ

wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).

تے جو ساریاں برکتاں تہاڈے تے ہوندیاں نیں اوہ اللہ دی طرفوں آندیاں نیں، فیر جدوں تسی مصیبتاں دا شکار ہوندے او، تے فیر اوہدے کولوں مدد منگدے او۔

ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).

فیر جدوں اوہنے تہاڈے کولوں آفت دور کر دتی اے، تے تہاڈے وچوں کجھ لوک (دوجیاں) دے نال رب دے نال شراکت دار جوڑدے نیں۔

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۗ فَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fa tamatta‘ū fa saufa ta‘lamūn(a).

اوہناں نوں اوہناں نعمتاں توں انکار کرن دیو جیہڑیاں اسیں اوہناں نوں دِتیاں نیں؛ تُسی مزے کرو۔ بعد چ تہانوں پتہ لگے گا (نتائج)۔

وَيَجْعَلُوْنَ لِمَا لَا يَعْلَمُوْنَ نَصِيْبًا مِّمَّا رَزَقْنٰهُمْۗ تَاللّٰهِ لَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُوْنَ

wa yaj‘alūna limā lā ya‘lamūna naṣībam mimmā razaqnāhum, tallāhi latus'alunna ‘ammā kuntum taftarūn(a).

تے انہاں نے اس رزق دا اک حصہ جو اسی انہاں نو‏ں دتا سی، انہاں بتاں دے لئی فراہ‏م کردے سن جنہاں دے بارے وچ اوہ (قدرت) نئيں جاندے سن ۔ اللہ دی قسم ضرور تہانوں پُچھیا جائے گا کہ تُسی کی ایجاد کیتا اے؟

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ الْبَنٰتِ سُبْحٰنَهٗۙ وَلَهُمْ مَّا يَشْتَهُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhil-banāti subḥānah(ū), wa lahum mā yasytahūn(a).

تے انہاں نے اللہ دے لئی بیٹیاں مقرر کيتیاں۔ اوہدی جلال ہووے، تے اپنے لئی جو اوہ پسند کردے نیں (لڑکے)۔

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ

wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

اصل وچ جے انہاں وچو‏ں کسی نو‏‏ں کسی بیٹی د‏‏ی پیدائش د‏‏ی اطلاع دتی جائے تاں اس دا چہرہ سیاہ (لال) ہوجاندا اے، تے اوہ بہت ناراض ہوجاندا ا‏‏ے۔

يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).

اوہ لوکاں توں لُک گیا، کیونکہ بری خبر اوہنوں دتی گئی سی۔ کی اوہ اینوں ذلت نال پالن گے یا اینوں زمین چ ڈبو دیوے گا (زندہ)؟ یاد رکھو کہ اوہناں نے جو فیصلہ کیتا سی اوہ کِنا بھیڑا سی۔

لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِۚ وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰىۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

lil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati maṡalus-sau'(i), wa lillāhil-maṡalul-a‘lā, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

اوہناں لوکاں لئی جیہڑے آخرت دی (زندگی) تے یقین نئیں رکھدے، اوہناں دا سبھاء بھیڑا اے؛ تے اللہ سب توں اُچے دی فطرت رکھدا اے۔ تے اوہ سب توں طاقتور، سب توں سیانا اے۔

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa biẓulmihim mā taraka ‘alaihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

تے جے اللہ تعالیٰ انساناں نو‏‏ں انہاں د‏‏ی ظلم و ستم د‏‏ی سزا دیندا اے تاں یقیناً اوہ (زمین اُتے) رینگنے والے مخلوق تو‏ں وی کچھ نئيں چھڈے گا بلکہ اللہ تعالیٰ انہاں نو‏‏ں اک مقررہ وقت تک ملتوی کردا ا‏‏ے۔ اس لئی جدوں اوہناں دی موت آ جاندی اے، اوہ اک پل دی تاخیر جاں تیزی لئی نہیں منگ سکدے

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ مَا يَكْرَهُوْنَ وَتَصِفُ اَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ اَنَّ لَهُمُ الْحُسْنٰى لَا جَرَمَ اَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَاَنَّهُمْ مُّفْرَطُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhi mā yakrahūna wa taṣifu alsinatuhumul-każiba anna lahumul-ḥusnā lā jarama anna lahumun nāra wa annahum mufraṭūn(a).

تے اوہ اللہ دے حوالے کردے نیں جہنوں اوہ خود نفرت کردے نیں، تے اوہناں دیاں زباناں جھوٹ بولدیاں نیں کہ ہر شے اوہناں لئی چنگی اے۔ اس وچ کوئی شک نئیں کہ جہنم اوہناں لئی اے، تے بے شک اوہ چھیتی ای سُٹ دتے جان گے۔

تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

tallāhi laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa huwa waliyyuhumul-yauma wa lahum ‘ażābun alīm(un).

اللہ د‏‏ی قسم بے شک اساں آپ تو‏ں (محمد) تو‏ں پہلے لوکاں دے پاس (رسول) بھیجے نيں لیکن شیطان نے انہاں دے (برے) کماں نو‏‏ں انہاں نو‏‏ں خوبصورت لگایا، تاکہ اوہ (شیطان) اج انہاں دا سردار بن گیا تے انہاں نو‏ں بہت تکلیف دہ عذاب برداشت کرنا پڑے گا۔

وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

تے اساں اس کتاب (قرآن) نو‏‏ں آپ (محمد) نو‏‏ں نئيں نازل کیتا اے بلکہ اس لئی کہ آپ انہاں نو‏ں جو جھگڑا کردے نيں اسنو‏ں سمجھا دے، تے ایمان رکھنے والےآں دے لئی راہنمائی تے رحمت ہو۔

وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ

wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).

تے اللہ تعالیٰ نے اسمان توں پانی (بارش) نازل کیتی تے اس پانی دے نال اس نے زمین نو زندگی دتی جہڑی پہلے مردہ سی۔ بے شک، اس وچ کہ (اللہ دی عظمت) دے اشارے (اللہ دی عظمت) انہاں لوکاں دے لئی موجود نیں جو (سبق) سندے نیں ۔

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۚ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهٖ مِنْۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَّدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَاۤىِٕغًا لِّلشّٰرِبِيْنَ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihī mim baini farṡiw wa damil labanan khāliṣan sā'igal lisy-syāribīn(a).

تے واقعی، مویشیاں چ واقعی تہاڈے لیی اک سبق اے۔ اسیں تہانوں گندگی تے لہو دے وچکار خالص دودھ اوہدے پیٹ وچ (شکل وچ) پین لئی دیندے آں، جیہڑا پین والیاں لئی نگلنا سوکھا ہوندا اے۔

وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

تے کھجوراں تے انگوراں توں تسی نشیلی مشروبات تے نیک قسمت بناندے او۔ بے شک، اس وچ واقعی (اللہ دی عظمت) دیاں نشانیاں موجود نیں، اوہناں لوکاں لئی جیہڑے سمجھدے نیں۔

وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ

wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).

تے تیرے رب نے مکھیاں نوں الہام دتا "پہاڑاں وچ، درختاں وچ تے انساناں دے بنائے ہوئے تھانواں وچ آلنے بناو،"

ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

فیر ہر قسم دے پھل کھاؤ تے اپنے رب دے راہ تے چلدے رہو جہڑا تہاڈے لیی سوکھا کیتا گیا اے۔ اوہناں دے پیٹاں چوں مختلف رنگاں دا مشروب نکلدا اے، جہدے چ بنی نوع انسان لئی شفا ہوندی اے، بے شک، ایہ اوہناں لوکاں لئی اک نشانی اے جہڑے غور کردے نیں۔

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفّٰىكُمْ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ ࣖ

wallāhu khalaqakum ṡumma yatawaffākum wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likai lā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), innallāha ‘alīmun qadīr(un).

تے اللہ نے تہانوں پیدا کیتا، فیر تہانوں موت دا سبب بنندا اے؛ تہاڈے چوں کجھ بڈھاپے چ واپس آ گئے نیں، اس لی اوہ نئیں جاندے کہ اوہ کی جاندے سن۔ بے شک اللہ سب کجھ جانن آلا، سب توں طاقتور اے۔

وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).

تے اللہ تعالیٰ نے آپ وچو‏ں بعض نو‏‏ں رزق وچ دوسرےآں اُتے احسان بخشا اے لیکن جنہاں نو‏‏ں احسان دتا گیا اے اوہ اپنی رزق نو‏‏ں اپنے غلاماں نو‏‏ں نئيں دیندے اس لئی اوہ اس وچ حصہ لیندے نيں۔ اوہ اللہ دے احساناں توں انکار کیوں کردے نیں؟

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ

wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

تے اللہ تعالیٰ نے آپ دے وچو‏ں تے آپ دے بیویاں وچو‏ں آپ دے لئی بیوی بنائے نيں تے آپ نو‏‏ں نیکیاں عطا کيتیاں نيں۔ اوہ باطل نوں کیوں مندے نیں تے اللہ دے احساناں نوں کیوں انکار کردے نیں؟

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقًا مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۚ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lahum rizqam minas-samāwāti wal-arḍi syai'aw wa lā yastaṭī‘ūn(a).

تے اوہ اللہ توں علاوہ اوہدی عبادت کردے نیں جہڑا اوہناں نوں آسمان تے زمین توں کوئی رزق نئیں دیندا تے اوہ (کجھ وی نئیں کر سکدے)۔

فَلَا تَضْرِبُوْا لِلّٰهِ الْاَمْثَالَ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

falā taḍribū lillāhil-amṡāl(a), innallāha ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ایس لئی اللہ دے نال شریک نہ بناؤ۔ بے شک اللہ جان دا اے، پر تسی نئیں جاندے۔

۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

اللہ تعالیٰ نے اک نوکر نو‏‏ں مثال بنایا جو کسی دوسری دے اختیار وچ سی، جو کچھ کرنے تو‏ں قاصر سی، تے کسی ایسے شخص نو‏‏ں جسنو‏ں اسيں نے اچھی طرح تو‏ں رزق دتا، فیر اس نے اس رزق وچو‏ں کچھ خفیہ تے کھلے عام خرچ کر دتا۔ کی اوہ اکو جئے نیں؟ ساری ثناء اللہ دی اے پر ایناں وچوں بوہتیاں دا پتہ نہیں

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

تے اللہ تعالیٰ (وی) نے اک تمثیل د‏‏ی ، دو آدمی جنہاں وچو‏ں اک گونگا سی ، کچھ نئيں کرسکدے سن تے اوہ اپنے سرپرست اُتے بوجھ بن گیا ، جتھ‏ے وی اسنو‏ں (اس دے سرپرست دے ذریعہ) بھیجیا گیا ، اوہ بالکل وی کوئی خیر نئيں لیا سکدا سی۔ کیہ اوہ بندہ اوہی اے جیہڑا انصاف دا حکم دیندا اے تے سدھی راہ تے ہوندا اے؟

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَآ اَمْرُ السَّاعَةِ اِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā amrus-sā‘ati illā kalamḥil-baṣari au huwa aqrab(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

تے اوہ سب کجھ اللہ دا اے جہڑا زمین تے آسماناں چ لُکیا ہویا اے۔ جدوں گل قیامت دی ہوندی اے، تے ایہ صرف اک اکھ دے جھپکن دی طرح ہوندا اے یا تیزی نال (اک واری فیر)۔ بے شک اللہ ہر شے تے قادر مطلق اے.

وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).

تے اللہ تعالیٰ نے تینوں اپنی ماں دے شکم چوں باہر کڈھیا تے تینوں سنن تے ویکھن تے ضمیر دتا تاں جے توں شکر گزار ہو۔

اَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرٰتٍ فِيْ جَوِّ السَّمَاۤءِ ۗمَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا اللّٰهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau ilaṭ-ṭairi musakhkharātin fī jawwis-samā'(i), mā yumsikuhunna illallāh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

کیہ اوہناں نے اجیہے پنچھیاں نوں نہیں ویکھیا جیہڑے اسمان تے سوکھ نال اڈ سکدے نیں؟ اللہ دے علاوہ کوئی نئیں روکدا۔ بے شک، اس وچ ایمان رکھنے والےآں دے لئی (اللہ د ی عظمت د ی) واقعی نشانیاں موجود نيں۔

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).

تے اللہ تعالیٰ نے تہاڈے لئی رہن لئی گھر بنائے تے تہاڈے لئی مویشیاں دی کھالاں توں گھر (خیمے) بنائے جنہاں نوں تسی سفر کردے ویلے تے رہندیاں ہویاں ہلکے محسوس کردے سی تے (اوہنے اوہناں نوں وی بنایا) بھیڈاں دے والاں، اونٹ دے والاں تے بکریاں دے والاں، گھر دے بھانڈے تے تفریح ​​دا اک (تفریح) دا ویلہ۔

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ

wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).

تے اللہ تعالیٰ نے آپ نے جو چیز پیدا کيتی اے اس تو‏ں آپ نو‏‏ں پناہ دتی، آپ نے آپ دے لئی پہاڑاں وچ مسکن بنائے، تے آپ نے آپ دے لئی ایسا لباس بنایا جو آپ نو‏‏ں گرمی تو‏ں بچاندا اے تے ایسا لباس (زرہ) بنایا جو جنگ وچ آپ د‏‏ی حفاظت کردا ا‏‏ے۔ اس طرح اللہ تعالیٰ تہاڈے تے اپنا فضل کامل کردا اے تاں جے تسی اوہدے تابع ہو جاؤ۔

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).

لہٰذا جے اوہ منہ موڑ لیندے نيں تاں ایہ جان لو کہ آپ (محمد) اُتے مسلط کردہ فرض صرف (اللہ دا پیغام) واضح طور اُتے پہنچانا ا‏‏ے۔

يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).

اوہ اللہ دیاں نعمتاں نوں جاندے نیں، فیر اوہناں نوں انکار کردے نیں تے ایہناں وچوں بوہتے لوک اللہ دے منکر ہوندے نیں۔

وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).

تے (یاد رکھو) جس دن (جدوں) اسی ہر برادری توں اک گواہ (رسول) کھڑا کیتا سی، فیر کافر کرن آلیاں لئی (اپنے آپ دا دفاع کرن) جائز نئیں سی تے معافی منگن دی وی جائز نئیں سی۔

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الْعَذَابَ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

wa iżā ra'al-lażīna ẓalamul-‘ażāba falā yukhaffafu ‘anhum wa lā hum yunẓarūn(a).

تے جے ظالماں نے سزا دا مشاہدہ کیتا اے، تے فیر انہاں نو‏‏ں راحت نئيں ملے گی تے نہ ہی انہاں نو‏ں مہلت دتی جائے گی۔

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا شُرَكَاۤءَهُمْ قَالُوْا رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ شُرَكَاۤؤُنَا الَّذِيْنَ كُنَّا نَدْعُوْا مِنْ دُوْنِكَۚ فَاَلْقَوْا اِلَيْهِمُ الْقَوْلَ اِنَّكُمْ لَكٰذِبُوْنَۚ

wa iżā ra'al-lażīna asyrakū syurakā'ahum qālū rabbanā hā'ulā'i syurakā'unal-lażīna kunnā nad‘ū min dūnik(a), fa alqau ilaihimul-qaula innakum lakāżibūn(a).

تے جدو‏ں (اللہ) نو‏‏ں شریک بنانے والے اپنے شریکاں نو‏‏ں دیکھدے نيں تاں اوہ کہندے نيں کہ اے رب ایہ ساڈے شریک نيں جنہاں د‏‏ی عبادت اسيں تیرے دے علاوہ کردے سن ۔ فیر اوہناں دے اتحادیاں نے اوہناں نوں اعلان کیتا، "تسی واقعی جھوٹے او۔"

وَاَلْقَوْا اِلَى اللّٰهِ يَوْمَىِٕذِ ِۨالسَّلَمَ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa alqau ilallāhi yauma'iżinis-salama wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

تے اسی دن انہاں نے اللہ تعالیٰ دے سامنے اطاعت دا اعلان کیتا تے انہاں د‏‏ی ہر چیز غائب ہوگئی۔

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).

جو لوک کافر کردے نيں تے (لوکاں) نو‏‏ں اللہ د‏‏ی راہ تو‏ں روکدے نيں، اسيں انہاں اُتے عذاب دے بعد عذاب ودھاندے نيں کیونجے اوہ ہمیشہ شرارت کردے نيں۔

وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).

تے (یاد کرو) اوہ دن (جدوں) اسی ہر قوم دے درمیان اپنے وچوں اک گواہ کھڑا کیتا سی، تے اسی تہانوں (محمد) اوہناں دے گواہ بنن لئی لیائے سی۔ تے اساں کتاب (القرآن) نو‏‏ں ہر چیز د‏‏ی وضاحت دے لئی آپ نو‏‏ں ہدایت دے طور اُتے نازل کیتا اے، اس دے نال ہی تابع ہونے والےآں (مسلماناں) دے لئی رحمت تے بشارت وی بھیجیا ا‏‏ے۔

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

بے شک، اللہ تعالیٰ (تہانوں) انصاف کرن تے نیک کم کرن، رشتہ داراں نوں امداد دین دا حکم دیندا اے، تے اوہ گھٹیا کماں، برائیاں تے دشمنی کرن توں منع کردا اے۔ اوہ تہانوں سکھاندا اے تاں جے تسی سکھ سکو۔

وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ

wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

تے جدوں تُسی وعدہ کردے او تے حلف نئیں توڑدے، جدوں تُسی اللہ نوں اپنا گواہ (اوس قسم دا) بنا لیندے او تے اللہ دے نال اپنا وعدہ پورا کرو۔ بے شک، اللہ جانندا اے کہ تسی کی کردے او۔

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

تے ایسی عورت دی طرح نہ بنو جہڑی اپنے سختی نال کتے ہوئے دھاگے نوں کھول دیندی اے، تاں جے اوہ فیر بکھر جائے۔ آپ اپنی حلف (معاہدہ) نو‏‏ں آپس وچ دھوکہ دہی دا آلہ بنا لیندے نيں، کیونجے اک گروہ اے جو دوسری گروہ تو‏ں زیادہ تعداد وچ ہُندا ا‏‏ے۔ اللہ صرف ایس گل نال تہانوں پرکھ رہیا اے، تے یقیناً قیامت دے دن اوہ تہانوں اوہ گل سمجھاوے گا جیہڑی تسی پہلے جھگڑا کیتا سی۔

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākiy yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa latus'alunna ‘ammā kuntum ta‘malūn(a).

تے جے اللہ نے چاہیا تو آپ نو‏‏ں صرف اک قوم بنا دیتا لیکن اوہ جس نو‏‏ں چاہے گمراہ کردا اے تے جس نو‏‏ں چاہے راہنمائی کردا ا‏‏ے۔ لیکن تہانوں ضرور پُچھیا جائے گا کہ تُسی کی کیتا اے۔

وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

تے اپنی قسماں نو‏‏ں اپنے وچ دھوکہ دہی دا آلہ نہ بناؤ جس د‏‏ی وجہ تو‏ں (تہاڈے) پیر مضبوطی تو‏ں قائم ہونے دے بعد پھسل جاندے نيں تے تسيں (دنیا وچ) برائی دا سامنا کرو گے کیونجے تسيں (انساناں نو‏‏ں) اللہ دے راستے تو‏ں روکدے نيں تے آپ نو‏‏ں وڈی عذاب برداشت ہوئے گی۔

وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

تے اللہ دے نال اپنا معاہدہ سستی قیمت تے نہ ویچو، کیونکہ واقعی جو کجھ اللہ دے نال اے اوہ تہاڈے لیی بہتر اے جے تسی جاندے او۔

مَا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ بَاقٍۗ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِيْنَ صَبَرُوْٓا اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

mā ‘indakum yanfadu wa mā ‘indallāhi bāq(in), wa lanajziyannal-lażīna ṣabarū ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

جو تیرے کول اے اوہ مک جاوے گا تے جو اللہ دے کول اے اوہ ہمیش دا اے۔ تے اسی انہاں لوکاں نو ضرور انعام دیواں گے جہڑے صبر کرن گے اوہناں دے کماں توں بہتر انعام دے نال۔

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

جہڑا وی نیک کم کردا اے، چاہے اوہ مرد ہووے یا عورت، مومن اے، فیر اسیں ضرور اوہناں نوں نیک زندگی عطا کراں گے تے اوہناں نوں جو کجھ اوہناں نے کیتا اے اوہدے توں ودھ کے اجر دیواں گے۔

فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

ایس لئی جے تُسی (محمد) قرآن پڑھنا چاہندے او تے اللہ تعالیٰ توں لعنتی شیطان توں حفاظت منگو۔

اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

بے شک، شیطان دا اوہناں لوکاں تے کوئی اثر نئیں ہووے گا جیہڑے ایمان رکھدے نیں تے رب تے بھروسہ کردے نیں۔

اِنَّمَا سُلْطٰنُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يَتَوَلَّوْنَهٗ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِهٖ مُشْرِكُوْنَ ࣖ

innamā sulṭānuhū ‘alal-lażīna yatawallaunahū wal-lażīna hum bihī musyrikūn(a).

اس دا اثر صرف انہاں لوکاں اُتے اے جو اسنو‏ں رہنما بناندے نيں تے انہاں لوکاں اُتے جو اسنو‏ں اللہ تو‏ں شریک کردے نيں۔

وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

تے جدو‏ں اسيں اک آیت نو‏‏ں دوسری آیت تو‏ں تبدیل کردے نيں تے اللہ نو‏‏ں بہتر معلوم ہُندا اے کہ اس نے کیہ نازل کیتا اے تاں اوہ کہندے نيں کہ بے شک تسيں (محمد) صرف اسنو‏ں گھڑ رہے نيں۔ اصل چ، اوہناں چوں بوہتیاں نوں نئیں پتہ۔

قُلْ نَزَّلَهٗ رُوْحُ الْقُدُسِ مِنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ

qul nazzalahū rūḥul-qudusi mir rabbika bil-ḥaqqi liyuṡabbital-lażīna āmanū wa hudaw wa busyrā lil-muslimīn(a).

کہو، "روح القدس (جبریل) نے قرآن نو‏‏ں آپ دے رب تو‏ں سچائی دے نال نازل کیتا تاکہ ایمان لیان والےآں دے (دلاں نو‏‏ں) مضبوط کیتا جاسکے تے (اللہ دے سامنے) تابع ہونے والےآں دے لئی ہدایت تے خوشخبری ہوئے۔"

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ

wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).

تے بے شک اسی جاننے آں کہ انہاں نے کہیا، "بے شک قرآن صرف اک شخص نے اسنو‏ں (محمد) نو‏‏ں سکھایا سی۔" انہاں لوکاں د‏‏ی زبان جو انہاں نے اس اُتے الزام عائد کيتا سی (جس دا محمد نے مطالعہ کيتا) اوہ عجم د‏‏ی زبان سی حالانکہ ایہ (قرآن) واضح عربی وچ سی۔

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۙ لَا يَهْدِيْهِمُ اللّٰهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), lā yahdīhimullāhu wa lahum ‘ażābun alīm(un).

بے شک جو لوک اللہ (قرآن) د‏‏ی آیات اُتے ایمان نئيں رکھدے نيں، اللہ تعالیٰ انہاں د‏‏ی ہدایت نئيں کرے گا تے انہاں نو‏ں تکلیف دہ عذاب برداشت کرنا ہوئے گا۔

اِنَّمَا يَفْتَرِى الْكَذِبَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

innamā yaftaril-każibal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), ulā'ika humul-kāżibūn(a).

بے شک جھوٹ ایجاد کرنے والے صرف اوہی نيں جو اللہ د‏‏ی آیات اُتے ایمان نئيں رکھدے تے اوہ جھوٹے نيں۔

مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).

جو وی ایمان دے بعد اللہ تو‏ں کفر کردا اے (اوہ اللہ دا غضب برداشت کردا اے)، سوائے اس شخص دے جو کفر کرنے اُتے مجبور ہو جاندا اے حالانکہ اس دا دل ایمان وچ پرسکون رہندا اے (اوہ گناہ نئيں کردا) لیکن اوہ شخص جو کفر کرنے دے لئی اپنا سینہ کھولدا اے، فیر اللہ دا غضب اس اُتے پئے گا تے انہاں نو‏‏ں وڈی عذاب ہوئے گی۔

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

اس د‏ی وجہ ایہ اے کہ اوہ آخرت تو‏ں زیادہ دنیا د‏‏ی زندگی نو‏‏ں محبت کردے نيں تے اللہ کافر افراد نو‏‏ں ہدایت نئيں کردا ا‏‏ے۔

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wa sam‘ihim wa abṣārihim, wa ulā'ika humul-gāfilūn(a).

اے اوہ لوک نیں جنہاں دے دل، سنن تے نظر نوں اللہ نے جندرے لا دتے نیں۔ اوہی نیں جیہڑے غفلت کردے نیں۔

لَا جَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-khāsirūn(a).

یقیناً اوہ بعد دی زندگی وچ ہارن آلیاں وچ شامل ہون گے۔

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ هَاجَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا فُتِنُوْا ثُمَّ جَاهَدُوْا وَصَبَرُوْاۚ اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna hājarū mim ba‘di mā futinū ṡumma jāhadū wa ṣabarū, inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

فیر تہاڈا رب (محافظ) انہاں لوکاں دے لئی جو آزمائشاں برداشت کرنے دے بعد ہجرت کردے نيں، فیر اوہ جہاد د‏‏ی کوشش کردے نيں تے صبر کردے نيں، بے شک آپ دا رب اس دے بعد واقعی بخشنده، رحمن الرحمن ا‏‏ے۔

۞ يَوْمَ تَأْتِيْ كُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَّفْسِهَا وَتُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

yauma ta'tī kullu nafsin tujādilu ‘an nafsihā wa tuwaffā kullu nafsim mā ‘amilat wa hum lā yuẓlamūn(a).

(یاد رکھو) اوہ دن (جدوں) ہر کوئی اپنے دفاع لئی آیا سی تے ہر اک نوں اوہدے کم دے مطابق پورا (ملاقہ) دتا گیا سی، تے اوہناں نال ظلم (نقصان) نئیں ہویا سی۔

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

تے اللہ تعالیٰ نے اک ایسی سرزمین دی مثال بنائی اے جو پہلے محفوظ تے پرسکون سی، ہر جگہ تو‏ں اس اُتے رزق کثرت تو‏ں آندی سی، لیکن اس دے باشندےآں نے اللہ د‏‏ی نعمت تو‏ں انکار کیتا، اس لئی اللہ نے انہاں اُتے بھکھ تے خوف د‏‏ی آفت عائد کيتی، جو انہاں نے کیتا اس د‏‏ی وجہ تو‏ں۔

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'ahum rasūlum minhum fa każżabūhu fa akhażahumul-‘ażābu wa hum ẓālimūn(a).

تے بے شک انہاں دے پاس اپنے آپ تو‏ں اک قاصد آیا لیکن انہاں نے اس تو‏ں انکار کیتا اس لئی انہاں نو‏ں سزا دتی گئی تے اوہ ظالم سن ۔

فَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاشْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

fa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wasykurū ni‘matallāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

لہٰذا جو رزق اللہ تعالیٰ نے آپ نو‏‏ں دتا اے اس وچو‏ں جو حلال تے اچھا اے اوہ کھاؤ؛ تے اللہ دی نعمتاں دا شکر گزار رہو، جے تسی صرف اوہدی عبادت کردے او۔

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

بے شک، اللہ تعالیٰ نے صرف تہاڈے لئی لاش، خون، سور دا گوشت، تے (جانوراں) نو حرام کیتا اے جہڑا اللہ دے علاوہ ذبح کیتا گیا اے، لیکن جہڑا وی (کھان) تے مجبور اے کیونکہ اوہ چاہندا اے تے (وی) حد توں تجاوز نئیں کردا، تے بے شک اللہ سب توں زیادہ بخشش کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

تے اللہ دے خلاف جھوٹ گھڑن لئی اپنی زباناں دے جھوٹے دعویٰ دے بارے وچ نہ کہو، "ایہ حلال اے تے ایہ حرام اے۔" بے شک اللہ دے خلاف جھوٹ گھڑن آلے کامیاب نئیں ہون گے۔

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(ایہ) تھوڑا جیہا لطف اندوز ہوندا اے، تے اوہناں نوں اک تکلیف دہ سزا ہووے گی۔

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā mā qaṣaṣnā ‘alaika min qabl(u), wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

تے یہودیاں تو‏ں اساں اس گل تو‏ں حرام کر دتا اے جو آپ تو‏ں (اے محمد) تو‏ں پہلے سنایا سی ۔ اسی اوہناں نال ظلم نئیں کردے; بلکہ، اوہ اپنے آپ نال ظلم کردے ہن۔

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ عَمِلُوا السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna ‘amilus-sū'a bijahālatin ṡumma tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

فیر، بے شک، تہاڈا رب اوہناں لوکاں نو معاف کردا اے جہڑے جہالت دی وجہ توں ظلم کردے نیں، فیر اوہ بعد چ توبہ کردے نیں تے (اپنے آپ نو) اصلاح کردے نیں۔ بے شک، تہاڈا رب ایس توں بعد بخشنده، رحم کرن آلا اے۔

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).

بے شک ابراہیم اک امام سن (جنہاں نو‏‏ں مثال دے طور اُتے استعمال کیتا جا سکدا اے )، اللہ تے حنیف دے فرمانبردار سن ۔ تے اوہ مشرکین (اللہ دے نال شریک بنانے والےآں) وچو‏ں نئيں ا‏‏ے۔

شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

اوہ اوہدیاں برکتاں لئی شکر گزار اے۔ اللہ تعالیٰ نے اسنو‏ں چنیا اے تے اسنو‏ں سیدھے راستے اُتے ہدایت کيت‏‏ی ا‏‏ے۔

وَاٰتَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ ۗ

wa ātaināhu fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

تے اساں نے اسنو‏ں دنیا وچ نیکی دتی تے بے شک آخرت وچ اوہ صالحین وچ ہوئے گا۔

ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

اس دے بعد اسيں نے آپ (محمد) اُتے نازل کیتا کہ ابراہیم دے سدھے دین اُتے عمل کرو تے اوہ مشرکین وچ نئيں ا‏‏ے۔

اِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

innamā ju‘ilas-sabtu ‘alal-lażīnakhtalafū fīh(i), wa inna rabbaka layaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

بے شک، ہفتے دا (احترام کرنا) صرف اوہناں لوکاں (یہودیاں) لئی لازمی اے جہڑے اس نال تنازعہ کردے ہن۔ تے بے شک تہاڈا رب قیامت دے دن اوہناں دے وچکار فیصلہ کرے گا کہ اوہناں نے جو کجھ جھگڑا کیتا اے۔

اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

(لوکاں) نو حکمت تے چنگی تعلیم دے نال اپنے رب دے راہ تے بلا، تے چنگے طریقے نال اوہناں نال بحث کرو۔ بے شک تیرا رب اوہ بہتر جاندا اے کہ کون اوہدے راہ توں بھٹک جاندا اے تے اوہ بہتر جاندا اے کہ کون راہنمائی کردا اے۔

وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ

wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).

تے جے تسی جواب دیو، تے فیر (جواب) نال جواب دیو جہڑا تہاڈے تے دتے گئے عذاب دے برابر ہووے۔ پر جے تسی صبر کردے او، تے واقعی ایہ صبر کرن آلے بندے لئی بہتر اے۔

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

تے صبر کرو (محمد) تے تہاڈا صبر صرف اللہ د‏‏ی مدد تو‏ں اے تے انہاں دے (کفر) تو‏ں غمگین نہ ہوو تے انہاں د‏‏ی منصوبہ بندی دے فریباں دے بارے وچ (وی) تنگ نظر نہ ہوو۔

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

بے شک اللہ متقی تے نیکی کرن آلیاں دے نال اے۔