Q.S ات تکویر (اَلتَّكْوِير) - 29 مصرعیاں دی گنتی

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ

iżasy-syamsu kuwwirat.

ہسدے تے خوش ہوندے،

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ

wa iżan-nujūmunkadarat.

تے اوس دن مٹی نال ڈھکے ہوئے چہرے ہون گے،

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ

wa iżal-jibālu suyyirat.

ہنیرے نال ڈھکے ہوئے (ذلت تے مشکل نال متاثر)۔

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ

wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.

اوہ کافر نیں جہڑے نافرمانی کردے نیں۔

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ

wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.

جدوں سورج گھمدا اے،

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ

wa iżal-biḥāru sujjirat.

تے جدوں تارے ڈگدے نیں،

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ

wa iżan-nufūsu zuwwijat.

تے جدوں پہاڑ تباہ ہو جان گے،

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ

wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.

تے جے حاملہ اونٹاں نوں چھڈ دتا جائے (دی دیکھ بھال نئیں کیتی جاندی)،

بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ

bi'ayyi żambin qutilat.

تے جدوں جنگلی جانور اکٹھے کیتے جاندے نیں،

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ

wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.

تے جدوں سمندر گرم ہو جاندے نیں،

وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ

wa iżas-samā'u kusyiṭat.

تے جدوں روحاں (جسم دے نال) اک ہو جاندیاں نیں،

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ

wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.

تے جے اوہناں بچیاں نوں پچھیا جاوے جہڑیاں زندہ دفن کیتیاں گئیاں سن،

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۖ

wa iżal-jannatu uzlifat.

اوہ کس گناہ لئی ماریا گیا سی؟

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ اَحْضَرَتْۗ

‘alimat nafsum mā aḥḍarat.

تے جدوں صفحے (خیرات دے ریکارڈ) کھولے گئے نیں،

فَلَآ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ

falā uqsimu bil-khunnas(i).

تے جدوں اسمان گھل جان گے،

الْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ

al-jawāril-kunnas(i).

تے جدوں جہیم دا جہنم بھڑک جاندا اے،

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ

wal-laili iżā ‘as‘as(a).

تے جدوں آسمان نیڑے آ جاندا اے،

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā tanaffas(a).

ہر روح نوں پتہ لگے گا کہ اس نے کی کیتا اے۔

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

تاریاں دی قسم اے،

ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ

Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).

گردش تے سیٹنگ،

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ

muṭā‘in ṡamma amīn(in).

رات نوں جدوں دیر ہو جاندی اے،

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍۚ

wa mā ṣāḥibukum bimajnūn(in).

تے سویر تک جدوں سویر ٹُٹ گئی اے،

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ

wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).

بے شک (قرآن) حقیقی کلام (اللہ دے ذریعہ لیایا گیا) قاصد رسول (جبریل) دا،

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ

wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).

جہدے کول طاقت اے، (اللہ) دے پکھ وچ اُچا مقام رکھدا اے جہدے کول عرش اے،

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ

wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).

جنہاں دی اوتھے (فرشتیاں دے دائرے وچ) اطاعت کیتی جاندی اے تے اوہناں تے اعتبار کیتا جاندا اے۔

فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَۗ

fa aina tażhabūn(a).

تے تیرا یار (محمد) کوئی پاگل بندہ نہیں.

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

تے بے شک اس نے (محمد) اسنو‏ں (جبریل) نو‏‏ں روشن افق اُتے دیکھیا سی ۔

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ

liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).

تے اوہ (محمد) کوئی ایسا شخص نئيں سی جو غیب د‏‏ی وضاحت کرنے وچ کنجوس (ہچکچاہٹ) رکھدا ہوئے۔

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāhu rabbul-‘ālamīn(a).

تے (قرآن) شیطان دے لعنتی کلام نہیں،