Q.S الع ل (اَلْأَعْلَىٰ) - 19 مصرعیاں دی گنتی

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلَىۙ

sabbiḥisma rabbikal-a‘lā.

تے ایہ کوئی مذاق نئیں اے۔

الَّذِيْ خَلَقَ فَسَوّٰىۖ

allażī khalaqa fasawwā.

بے شک، اوہ (کافر) اک منحوس سازش گھڑدے نیں۔

وَالَّذِيْ قَدَّرَ فَهَدٰىۖ

wal-lażī qaddara fahadā.

تے میں اک پکی پلاٹ گھڑدا ہاں۔

وَالَّذِيْٓ اَخْرَجَ الْمَرْعٰىۖ

wal-lażī akhrajal-mar‘ā.

لہذا کافراں ​​نو‏‏ں مہلت عطا فرمائے۔ اوہناں نوں تھوڑی دیر لئی موقع دیو۔

فَجَعَلَهٗ غُثَاۤءً اَحْوٰىۖ

fa ja‘alahū guṡā'an aḥwā.

اپنے اُچے رب دا ناں پاک کرو،

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىٓ ۖ

sanuqri'uka falā tansā.

جس نے پیدا کیتا، فیر (اپنی مخلوق) نو کامل کیتا۔

اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفٰىۗ

illā mā syā'allāh(u), innahū ya‘lamul-jahra wa mā yakhfā.

کون (ہر اک دی) سطحاں دا تعین کردا اے تے ہدایات دیندا اے،

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرٰىۖ

wa nuyassiruka lil-yusrā.

تے کون گھاس اگاندا اے،

فَذَكِّرْ اِنْ نَّفَعَتِ الذِّكْرٰىۗ

fa żakkir in nafa‘atiż-żikrā.

فیر اس نے اس نوں (گھاس) خشک کالا کر دتا۔

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَّخْشٰىۙ

sayażżakkaru may yakhsyā.

تینوں (محمد) (قرآن) تلاوت کراں گے تاں جے توں بھل نہ جاویں،

وَيَتَجَنَّبُهَا الْاَشْقَىۙ

wa yatajannabuhal-asyqā.

جدوں تک اللہ نہ کرے۔ بے شک، اوہ جانندا اے کہ کی واضح اے تے کی پوشیدہ اے۔

الَّذِيْ يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرٰىۚ

allażī yaṣlan-nāral-kubrā.

تے اسی تہانوں آسانی دی راہ تے سوکھا کراں گے (دنیا تے آخرت وچ خوشی حاصل کرنا)،

ثُمَّ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰىۗ

Ṡumma lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

اس لیی وارننگ دیو، کیونکہ وارننگ فائدہ مند اے،

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَكّٰىۙ

qad aflaḥa man tazakkā.

جہڑے (اللہ) توں خوفزدہ ہون گے اوہ سبق سکھن گے،

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهٖ فَصَلّٰىۗ

wa żakarasma rabbihī fa ṣallā.

تے بدبخت (کافر) اس توں دور رہن گے،

بَلْ تُؤْثِرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۖ

bal tu'ṡirvnal-ḥayātad-dun-yā.

(یعنی) اوہ لوک جہڑے عظیم اگ (جہنم) وچ داخل ہون گے،

وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ

wal-ākhiratu khairuw wa abqā.

فیر اوہ اوتھے نہ تے مریا سی تے نہ ای زندہ سی۔

اِنَّ هٰذَا لَفِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰىۙ

inna hāżā lafiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

اوہ بندہ واقعی خوش قسمت اے جہڑا اپنے آپ نو پاک کردا اے (ایمان کر کے)،

صُحُفِ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى ࣖ

Ṣuḥufi ibrāhīma wa mūsā.

تے اپنے رب دا ناں یاد کردے ہوئے، فیر اوہ دعا کردا اے۔