Q.S ابراہیم (إِبْرَاهِيم) - 52 مصرعیاں دی گنتی

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

الف لام را. (ایہ) اوہ کتاب اے جس نو‏‏ں اساں آپ (محمد) نو‏‏ں نازل کیتا اے تاکہ تُسی خدا د‏‏ی اجازت تو‏ں لوکاں نو‏‏ں تاریکی تو‏ں روشن روشنی وچ لے آؤ، (یعنی) خدا قادر مطلق، سب تو‏ں قابل ستایش دے راستے د‏‏ی طرف۔

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

اللہ دا مالک اے جو آسماناں تے اے تے جو زمین تے اے۔ افسوس اوہناں تے جیہڑے بوہت سخت عذاب دی وجہ توں رب دا انکار کردے نیں،

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(یعنی) اوہ لوک جیہڑے دنیا دی زندگی نوں (زندگی) آخرت توں ترجیح دیندے نیں، تے (انساناں) نوں اللہ دے راہ توں روکدے نیں تے خواہش کردے نیں (اک راہ جہڑا ٹیڈھا ہووے۔ اوہ گہری غلطی وچ نیں

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

تے اساں کوئی قاصد نئيں بھیجیا بلکہ اس د‏ی قوم د‏‏ی زبان وچ بھیجیا تاکہ اوہ انہاں نو‏‏ں سمجھائے۔ چنانچہ اللہ جس نو چاہے گمراہ کردا اے تے جس نو چاہے راہنمائی کردا ا‏‏ے۔ اوہ سب توں طاقتور، سب توں سیانا اے۔

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

تے بے شک، اسی موسیٰ نوں اپنی نشانیاں (قدرت) دے نال گھلیا، (تے اسی اوہنوں حکم دتا)، "اپنے لوکاں نوں تاریکی چوں روشن روشنی چ لے جا تے اوہناں نوں اللہ دے دناں دی یاد دلاؤ۔" بے شک، اس وچ ہر اس شخص دے لئی (اللہ د ی طاقت) د ی نشانیاں موجود نيں جو صبر تے شکر گزار ا ے۔

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

تے (یاد رکھو) جدو‏ں موسیٰ نے اپنی قوم تو‏ں فرمایا سی، "اللہ تعالیٰ د‏‏ی احسان نو‏‏ں یاد رکھو جدو‏ں اس نے آپ نو‏‏ں فرعون دے پیروکاراں تو‏ں نجات دتی؛ انہاں نے آپ نو‏‏ں تکلیف دہ عذاب دا نشانہ بنایا تے آپ دے بیٹےآں نو‏‏ں ذبح کیتا تے آپ د‏‏ی بیٹیاں نو‏‏ں بچایا؛ اس لحاظ تو‏ں کہ ایہ آپ دے رب د‏‏ی جانب تو‏ں اک بہت وڈی آزمائش سی۔"

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

تے (یاد رکھو) جدوں تہاڈے رب نے اعلان کیتا سی، "بے شک، جے تسی شکر گزار ہوو، تے میں ضرور تہاڈے تے (احساناں) ودھاواں گا، لیکن جے تسی (میرے احساناں) توں انکار کردے او، تے فیر میری عذاب یقیناً بوہت بھاری ہووے گی۔"

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

تے موسیٰ نے فرمایا جے تسيں تے زمین اُتے موجود تمام لوک (اللہ د‏‏ی نعمت) تو‏ں انکار کردے نيں تاں بے شک اللہ سب تو‏ں زیادہ امیر، سب تو‏ں قابل ستائش ا‏‏ے۔

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

کیا آپ تو‏ں پہلے (یعنی) اہل نوح عاد، صمود تے انہاں دے بعد والےآں د‏‏ی خبر آپ نو‏‏ں نئيں پہنچی؟ ایہناں نوں اللہ دے سوا کوئی نہیں جاندا۔ رسول اوہناں دے کول (حقیقی) ثبوت لے کے آئے سن، پر اوہناں نے اپنے ہتھ اپنے منہ تے رکھے (نفرت دی وجہ توں)، تے آکھیا، "بے شک، اسی (ایس ثبوت تے یقین نئیں رکھدے کہ) تہانوں (ساڈے کول) گھلیا گیا سی، تے اسی واقعی ایس گل تے بے چین شک وچ آں کہ تسی سانوں کیہ کرن لئی بلا رئے او۔"

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

انہاں دے قاصداں نے فرمایا کہ کیہ اللہ دے خالق اسماناں تے زمین دے بارے وچ کوئی شک اے اوہ تہانوں (ایمان کرن لئی) بلاندا اے تاکہ اوہ تہاڈے کجھ گناہواں نوں معاف کرے تے تہاڈے (عذاب) نوں مقررہ وقت تک ملتوی کرے؟ اوہناں نے آکھیا، "تسیں ساڈے وانگوں صرف انسان او۔ تسی سانوں اوس گل دی پوجا کرن توں روکنا چاہندے او جہڑی ساڈے وڈکے پوجا کردے سن، ایس لئی سانوں واضح ثبوت لے آؤ۔"

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

انہاں دے قاصداں نے انہاں تو‏ں فرمایا: "اسی صرف آپ جداں انسان نيں لیکن اللہ اپنے بندےآں وچو‏ں جس نو‏‏ں چاہے فضل دیندا اے، اللہ د‏‏ی اجازت دے سوا ساڈے لئی کوئی ثبوت لیاؤنا مناسب نئيں اے تے مومنین نو‏‏ں صرف اللہ اُتے بھروسہ رکھنا چاہیے۔"

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

تے اسی اللہ تے بھروسہ کیوں نئیں کراں گے، جدوں کہ اس نے سانوں راہ وکھایا اے، تے اسی واقعی، اوہناں پریشانیاں دے نال صبر کراں گے جہڑیاں تسی ساڈے نال کردے او۔ تے بھروسہ کرن آلے صرف اللہ تے ہتھیار سٹدے نیں"۔

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

تے کافراں ​​نے اپنے رسولاں تو‏ں کہیا کہ اسيں آپ نو‏‏ں اپنی سرزمین تو‏ں ضرور کڈ داں گے یا فیر آپ واقعی ساڈے مذہب وچ واپس آ جاؤ گے۔ ایس لئی رب نے اوہناں تے وحی کیتی، ’’اسی ظالم لوکاں نوں ضرور تباہ کراں گے۔

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

تے اسی تہانوں اوہناں دے بعد اوہناں سرزمیناں تے ضرور رکھاں گے۔ ایہ اوہناں لوکاں لئی اے جہڑے میری موجودگی دا سامنا کرن توں ڈردے نیں تے میریاں دھمکیاں توں ڈردے نیں۔"

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

تے اوہناں نے فتح تے اوہناں ساریاں دی تباہی لئی آکھیا جیہڑے من مانی تے ضد نال کم کردے سن،

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

اوہدے سامنے جہنم اے تے اوہنوں پیپ دا پانی پیایا جائے گا،

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

اس نے (پیپ دا پانی) نگل لیا تے اوہ بمشکل اس نو نگل سکیا تے موت (خطرہ) ہر کونے توں اس دے کول آیا، لیکن اوہ مریا نئیں، تے اس دے سامنے (حالے وی) اک بھاری سزا سی۔

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

اپنے رب تے کافر کرن آلے لوکاں دی تمثیل، اوہناں دے کم تیز ہوا آلے ​​دن تیز ہوا دے ہتھوں اڈ جان آلی راکھ وانگوں ہوندے نیں۔ اوہناں نوں بالکل وی کوئی طاقت (فائدہ) نئیں اے جہدے لئی اوہناں نے کم کیتا اے (دنیا وچ)۔ ایہہ اک دور رس غلطی اے۔

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

کی تُسی ایہ نئیں ویکھیا کہ اللہ تعالیٰ نے زمین تے آسماناں نوں سچائی نال بنایا اے؟ جے اوہ چاہندا، تے اوہ تہانوں ضرور تباہ کر دیوے گا تے نویاں مخلوقاں لیائے گا (تہاڈی تھاں لین لئی)،

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

تے ایہ کم اللہ لئی اوکھا نئیں اے۔

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

تے اوہ سب (مہسیار دے میدان وچ ) اللہ د‏‏ی حضور دا سامنا کرنے دے لئی اکٹھے ہوئے تاں کمزور نے مغرور تو‏ں کہیا بے شک اسيں آپ دے پیروکار سن لہذا کیہ تسيں سانو‏ں اللہ د‏‏ی عذاب (ایتھ‏ے تک) تو‏ں تھوڑا سا بچا سکدے نيں؟ انہاں نے جواب دتا کہ جے اللہ تعالیٰ نے سانو‏ں ہدایت کيت‏ی ہُندی تاں اسيں آپ نو‏‏ں ہدایت کر سکدے، شکایت کردے یا صبر کرنے دے لئی ایہ اک ہی اے، ساڈے پاس بچنے دے لئی کوئی جگہ نئيں ا‏‏ے۔"

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

تے شیطان نے کہیا جدوں معاملہ (حساب) طے ہو گیا سی، "بے شک اللہ تعالیٰ نے تہانوں اک سچے وعدے دا وعدہ کیتا اے، تے میں وی تہاڈے نال وعدہ کیتا سی پر میں اوہنوں توڑ دتا، میرے کول تہاڈے تے کوئی اختیار نئیں، سوائے ایس دے کہ میں تہانوں بلایا تے تسی میری دعوت منی، ایس لئی مینوں بدنام نہ کرو، بلکہ اپنے آپ نوں بدنام کرو۔ میں تہاڈی مدد نئیں کر سکدا، تسی میری دعوت نوں قبول نئیں کر سکدے، میں تہاڈے کماں نوں قبول نئیں کر سکدا۔" ماضی توں میرے نال (اللہ دے نال) شریک بنان چ۔" بے شک، ظالم نوں اک تکلیف دہ عذاب ہووے گا۔

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

تے جو لوک ایمان رکھدے نیں تے نیک کم کردے نیں اوہ باغاں وچ داخل ہون گے جنہاں دے تھلے دریا وگدے نیں ۔ اوہ اپنے رب دی اجازت نال اوتھے رہن گے۔ (جنت) وچ اوہناں دا احترام دا اظہار سلام اے۔

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

کیہ تُسی دھیان نئیں دتا کہ کیویں اللہ نے اک چنگے جملے دی تمثیل بنائی اے جیویں چنگے رُکھ، اوہدیاں جڑاں پکیاں نیں تے اوہدیاں ٹہنیاں آسمان تیکر (پہندیاں نیں)،

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

اوہ (درخت) اپنے رب دی اجازت نال ہر ویلے پھل دیندا اے۔ تے اللہ تعالیٰ نے ایہ تمثیل انساناں دے لئی بنائی اے تاکہ اوہ ہمیشہ یاد رکھن۔

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

تے ماڑے جملے دی تمثیل اک ماڑے درخت دی طرح اے، جہدیاں جڑاں زمین دی سطح توں اکھاڑ دتیاں گئیاں نیں; ذرا وی (سدھا) رہن توں قاصر۔

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

اللہ تعالیٰ دنیا تے آخرت وچ (زندگی وچ) پکی گل تو‏ں ایمان رکھنے والےآں د‏‏ی (ایمان) د‏‏ی تصدیق کردا اے ؛ تے اللہ ظالماں نو گمراہ کردا اے تے اللہ جو چاہندا اے اوہ کردا اے۔

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

کی تُسی اوہناں لوکاں تے نظر نئیں پائی جنہاں نے اللہ دی نافرمانی دے بدلے اللہ دے احساناں دا تبادلہ کیتا اے تے اپنے لوکاں نوں وادی تباہی وچ ڈبو دتا اے؟

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

ایہہ جہنم اے؛ اوہ اس وچ داخل ہون گے; تے ایہہ رہن لئی کیہڑی بھیڑی تھاں اے۔

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

تے انہاں (کافراں) نے (لوکاں) نو‏‏ں اللہ د‏‏ی راہ تو‏ں گمراہ کرنے دے لئی اللہ دے لئی حریف بنائے نيں۔ (اے محمد) آکھو، "خوش ہوو کیونکہ تہاڈی آخری منزل اگ اے۔"

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

(محمد) میرے بندےآں تو‏ں آکھو جنہاں نے ایمان لیا اے کہ اوہ نماز ادا کرن، جو رزق اسيں خفیہ طور اُتے یا کھلے عام فراہم کردے نيں اس وچو‏ں کچھ رزق خرچ کرن اس تو‏ں پہلے کہ اوہ دن آ جائے، جدو‏ں خرید و فروخت تے دوستی نئيں ہوئے گی۔

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

ایہ اللہ اے جس نے آسماناں تے زمین نو‏‏ں بنایا تے آسمان تو‏ں پانی (بارش) نازل کیتا، فیر اس (بارش دے پانی) دے نال اس نے آپ دے لئی رزق دے طور اُتے مختلف پھل کڈائے؛ تے اس نے تہاڈے لیی جہازاں نو اپنڑی مرضی دے مطابق سمندراں تے سفر کرن دے لیی تابع کیتا اے، تے اس نے تہاڈے لیی دریاواں نو تابع کیتا اے۔

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

تے اوہنے سورج تے چن نوں تہاڈے ماتحت کیتا اے جیہڑے مسلسل گردش کردے نیں (اپنے مداراں وچ)؛ تے رات تے دن تہاڈے ماتحت کر دتا اے۔

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

تے اوہنے تہانوں اوہ سب کجھ دتا اے جہڑا تسی اوہدے کولوں منگدے او۔ تے جے تسی اللہ دیاں نعمتاں گن لوو گے تے یقیناً ایہناں دی گنتی نئیں کر سکو گے۔ بے شک انسان بہت ظالم تے بہت منکر (اللہ دی نعمتاں) کردے نیں.

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

تے (یاد رکھو) ، جدو‏ں ابراہیم نے دعا کيت‏ی سی کہ اے خدا اس ملک (مکہ) نو‏‏ں اک محفوظ ملک بنا تے مینو‏ں تے میرے بچےآں تے پوتےآں نو‏‏ں بتاں د‏‏ی پوجا تو‏ں بچا۔"

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

اے رب ایناں بتاں نے کئی لوکاں نوں گمراہ کر دتا اے. جو کوئی میری پیروی کرے تو اوہ بندہ میرے درمیان اے تے جو کوئی میری نافرمانی کرے تو تو سب تو‏ں سب تو‏ں بخشنے والا تے رحم کرن والا ا‏‏ے۔

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

اے رب بے شک میں اپنے کجھ اولاد نوں اک اجیہی وادی وچ رکھیا اے جتھے کوئی فصلاں نہیں ہوندیاں تہاڈے گھر دے نیڑے (بیت اللہ) جس دی عزت اے رب (یعنی) تاں جے اوہ نماز ادا کر سکن، ایس لئی کجھ لوکاں دے دلاں نوں اوہناں ول جھکاؤ تے پھلاں توں رزق دیو، امید اے کہ اوہ شکر گزار ہون گے۔

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

ساڈے رب، سچ مچ تہانوں پتہ اے کہ اسی کی لُکاندے آں تے کی ظاہر کرنے آں؛ تے اللہ توں کجھ وی لُکیا نئیں، نہ زمین تے تے نہ آسمان تے۔

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

حمد اللہ دی جس نے مینوں (میرے) بڈھاپے وچ اسماعیل تے اسحاق عطا کیتا اے۔ سچ مچ، میرا رب واقعی سچا سب کجھ سنن آلا (اجازت دین آلا) دعا اے۔

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

اے میرے رب مینوں تے میرے بچیاں تے پوتے پوتیاں نوں دعاواں جاری رکھن آلے انج دے بنا دے، اے ساڈے رب میری دعا قبول کر۔

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

اے ساڈے رب مینوں تے میرے ماں پیو نوں تے سارے ایمانداراں نوں حساب دے دن (قیامت) بخش دے۔"

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

تے ایہہ نہ سمجھو کہ اللہ ناانصافیاں دے کماں توں لاپرواہ اے۔ بے شک اللہ انہاں نو اس دن تک تاخیر کرے گا جدوں (اوہناں دی) اکھاں کھل جان گیاں۔

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

اوہ جلدی نال (کال دا جواب دین لئی) سر چک کے آندے نیں، جد کہ اوہناں دیاں اکھاں جھپکدیاں نئیں تے اوہناں دے دل خالی ہوندے نیں۔

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

تے لوکاں نوں اوس دن وارننگ (محمد) دیو (جدوں) اوہناں نوں عذاب آوے، فیر ظالم آکھن گے، "ساڈے رب، سانوں اک لمحے لئی وی موقع (دنیا وچ واپس آن دا) دے، اسی تیری دعوت نوں مناں گے تے رسولاں دی پیروی کراں گے۔" (اوہناں نوں آکھیا گیا)، "کی تُسی پہلاں (دھرتی تے) قسم نئیں کھادی سی کہ تُسی کدی وی فنا نئیں ہوو گے؟

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

تے تُسی اپنے آپ نال ظلم کرن آلے لوکاں دی تھاں تے رہندے او تے تہانوں ایہ گل واضح ہو گئی اے کہ اسیں اوہناں نال کیہ کیتا اے تے اسیں تہانوں کئی تمثیلاں دتیاں نیں"۔

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

تے بے شک، انہاں نے دھوکہ دتا اے حالانکہ اللہ تعالیٰ (جاندا اے تے انہاں دے دھوکے دا اجر دیوے گا)۔ تے بے شک اوہناں دا دھوکہ پہاڑاں نوں مٹان دے قابل نئیں اے۔

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

لہذا، اس لیی، کدی وی ایہ نہ سوچو کہ اللہ نے اپنے رسولاں نال کیتا ہویا وعدہ توڑ دتا۔ بے شک اللہ سب توں طاقتور اے تے اوہدے کول انتقام اے۔

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(یعنی) اوس دن (جدوں) زمین دی تھاں دوجی زمین تے (ایسے طرحاں) آسمان لے لیندا اے، تے اوہ (انسان) اکٹھے ہو جاندے نیں (پڈانگ مہسیار وچ) اللہ تعالیٰ، قادر مطلق دا سامنا کرن لئی۔

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

تے اوس دن تُسی گنہگاراں نوں زنجیراں نال بنھے ہوئے ویکھو گے۔

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

اوہناں دے کپڑے مائع ڈامر دے نیں، تے اوہناں دے چہرے جہنم دی اگ نال ڈھکے ہوئے نیں،

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

تاں جے اللہ ہر اک نوں اوہدا ثواب دیوے جہدے لئی اوہ کوشش کردا اے۔ بے شک اللہ اپنے حساب کتاب وچ تیز اے.

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

تے ایہ (القرآن) انساناں دے لئی اک (کامل) وضاحت اے تاکہ انہاں نو‏‏ں اس تو‏ں خبردار کیتا جائے، تاکہ اوہ جان سکن کہ اوہ خدا قادر مطلق اے تے تاکہ فہم افراد سبق سِکھ سکن۔