Q.S الانفال (اَلْأَنْفَال) - 75 مصرعیاں دی گنتی

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

اوہ تہانوں (محمد) جنگ دی مال غنیمت دے بارے چ پُچھدے نیں۔ کہو کہ جنگ دا مال غنیمت اللہ تے رسول (اللہ تے اس دے رسول دے احکامات دے مطابق) تو‏ں اللہ تو‏ں خوف رکھو تے اپنے گوانڈیاں دے درمیان تعلقات بہتر بناؤ تے اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی اطاعت کرو جے تسيں مومن ہو۔

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ

innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

بے شک ایمان رکھنے والے اوہ لوک نيں جنہاں دے دل اللہ دے اسم دے ذکر تو‏ں کمب جاندے نيں تے جدو‏ں انہاں دے سامنے اس د‏ی آیتاں سنائیاں جاندیاں نيں تاں انہاں دا ایمان ودھ جاندا اے (تکم ہو جاندا اے) تے اوہ صرف اللہ اُتے بھروسہ کردے نيں۔

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ

al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(یعنی) اوہ جیہڑے نماز پڑھدے نیں تے جہڑے رزق دا کجھ حصہ خرچ کردے نیں جہڑا اسیں اوہناں نوں دیندے آں

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌۚ

ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum darajātun ‘inda rabbihim wa magfiratuw wa rizqun karīm(un).

ایہہ اوہ لوک نیں جہڑے سچ مچ ایمان رکھدے نیں۔ اوہ اپنے رب دی نظر وچ اک (اعلی) درجے تے بخشش تے عظیم رزق (احسانات) حاصل کرن گے۔

كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ

kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).

جس طرح تیرے رب نے تینوں فرمایا کہ اپنے گھر نوں سچ لے کے چھڈ دیو بھاویں کجھ ایمانداراں نوں ایہ گل پسند نہ آئی

يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ

yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).

اوہ تہاڈے نال (محمد) سچائی دے بارے چ بحث کردے نیں جدوں ایہہ واضح ہو جاندا اے (کہ اوہ یقینی طور تے جِت جان گے)، جویں کہ اوہناں نوں موت ول کھچیا جا رہیا ہووے، جدوں کہ اوہناں نے (اوس موت دی وجہ) ویکھی۔

وَاِذْ يَعِدُكُمُ اللّٰهُ اِحْدَى الطَّاۤىِٕفَتَيْنِ اَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّوْنَ اَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُوْنُ لَكُمْ وَيُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكٰفِرِيْنَۙ

wa iż ya‘idukumullāhu iḥdaṭ-ṭā'ifataini annahā lakum wa tawaddūna anna gaira żātisy-syaukati takūnu lakum wa yurīdullāhu ay yuḥiqqal-ḥaqqa bikalimātihī wa yaqṭa‘a dābiral-kāfirīn(a).

تے (یاد رکھو) جدو‏ں اللہ تعالیٰ نے آپ تو‏ں وعدہ کیتا سی کہ انہاں دو گروہاں وچو‏ں اک گروہ (جس دا آپ سامنا کردے سن ) آپ دے لئی سی جدو‏ں کہ آپ چاہندے سن کہ جس دے پاس اسلحہ د‏‏ی طاقت نئيں سی اوہ آپ دے لئی ہوئے۔ پر اللہ پاک اپنی آیتاں نال سچ دی تصدیق کرے گا تے کافراں ​​نوں اوہناں دی جڑاں تک تباہ کر دیوے گا،

لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَۚ

liyuḥiqqal-ḥaqqa wa yubṭilal-bāṭila wa lau karihal-mujrimūn(a).

تاں جے اللہ جو صحیح اے (اسلام) نو‏‏ں تقویت دے تے باطل (شرک) نو‏‏ں ختم کرے حالانکہ گنہگار لوگ (مشرکین) نو‏‏ں ایہ پسند نئيں ا‏‏ے۔

اِذْ تَسْتَغِيْثُوْنَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ اَنِّيْ مُمِدُّكُمْ بِاَلْفٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُرْدِفِيْنَ

iż tastagīṡūna rabbakum fastajāba lakum annī mumiddukum bi'alfim minal-malā'ikati murdifīn(a).

(یاد رکھو)، جدوں تسی اپنے رب توں مدد منگی، فیر اوہنے تہانوں اجازت دتی، "بے شک، میں تہاڈے لئی اک ہزار فرشتیاں دے نال کمک لے کے آواں گا جیہڑے اک توں بعد اک آن گے۔"

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى وَلِتَطْمَىِٕنَّ بِهٖ قُلُوْبُكُمْۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā wa litaṭma'inna bihī qulūbukum, wa man-naṡru illā min ‘indillāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

تے اللہ تعالیٰ نے اسنو‏ں سوائے خوشخبری دے طور اُتے نئيں بنایا تاکہ اس د‏ی وجہ تو‏ں آپ دے دلاں وچ سکون ہوئے۔ تے فتح صرف اللہ دی طرفوں ہوندی اے۔ بے شک اللہ سب توں طاقتور اے، سب توں سیانا اے۔

اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ

iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).

(یاد رکھو)، جدوں اللہ تعالیٰ تہانوں اپنے کولوں سکون دین لئی نیند وچ لیاندا اے، تے اللہ تعالیٰ تہاڈے اتے اسمان توں پانی (بارش) گھلدا اے تاں جے تہانوں ایہدے نال پاک کیتا جائے (بارش) تے تہاڈے کولوں شیطان دیاں پریشانیاں نوں دور کیتا جا سکے تے تہاڈے دلاں نوں مضبوط کیتا جا سکے تے تہاڈے پیراں دی تلویاں نوں مضبوط کیتا جا سکے (استقامت)۔

اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ

iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).

(یاد رکھو)، جدوں تہاڈے رب نے فرشتیاں تے وحی کیتی، "بے شک میں تہاڈے نال آں، ایس لئی ایمان لیان آلیاں دے موقف نوں مضبوط کرو۔" اک دن میں کافراں ​​دے دلاں وچ خوف پاواں گا اس لئی انہاں دے گردن تو‏ں اُتے مار تے انہاں د‏‏ی ہر انگلی د‏‏ی نوک اُتے مار دے۔

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗۚ وَمَنْ يُّشَاقِقِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqiqillāha wa rasūlahū fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ایسی (رزقات) اس لئی نيں کہ اوہ دراصل اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی مخالفت کررہے نيں؛ تے جو کوئی اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی مخالفت کرے گا، بے شک اللہ اسنو‏ں سخت عذاب دے گا۔

ذٰلِكُمْ فَذُوْقُوْهُ وَاَنَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابَ النَّارِ

Żālikum fa żūqūhu wa anna lil-kāfirīna ‘ażāban-nār(i).

ایس طراں (دنیا دی سزا تہاڈے تے دتی گئی اے)، ایس لئی اوس سزا نوں محسوس کرو۔ بے شک، کافر کرن آلیاں لئی (دوبارہ) جہنم دی سزا اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).

اے مومناں! جے تہانوں کافر ملدے نیں جہڑے تہاڈے تے حملہ کرنا چاہندے نیں، تے فیر اوہناں توں پٹھ نہ کرو (پچھے ہٹو)۔

وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

تے جو کوئی اس وقت پِچھے ہٹ جاندا اے، جدو‏ں تک کہ اوہ جنگ د‏‏ی طرف (حدت عملی) رجوع نہ کرے یا کسی دوسری لشکر دے نال افواج وچ شامل نہ ہونا چاہے، فیر بے شک، اوہ شخص اللہ د‏‏ی جانب تو‏ں غضب لے ک‏ے واپس آندا اے، تے اس د‏ی جگہ دوزخ اے، واپس آنے دے لئی بدترین جگہ۔

فَلَمْ تَقْتُلُوْهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ قَتَلَهُمْۖ وَمَا رَمَيْتَ اِذْ رَمَيْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ رَمٰىۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِيْنَ مِنْهُ بَلَاۤءً حَسَنًاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

falam taqtulūhum wa lākinnallāha qatalahum, wa mā ramaita iż ramaita wa lākinallāha ramā, wa liyubliyal-mu'minīna minhu balā'an ḥasanā(n), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

لہٰذا (درحقیقت) انہاں نو‏ں قتل کرنے والے تسيں نئيں سن بلکہ اللہ نے انہاں نو‏‏ں قتل کیتا سی تے جدو‏ں انہاں نو‏‏ں سٹیا تاں ایہ آپ نئيں سی جو سٹیا سی بلکہ اللہ نے سٹیا سی ۔ (اللہ نے ایہ کم انہاں نو‏‏ں ختم کرنے دے لئی کیتا) تے مومنین نو‏‏ں فتح دینے دے لئی، اک اچھی فتح دے نال۔ بے شک اللہ سب کجھ سنن آلا، سب کجھ جانن آلا اے۔

ذٰلِكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ مُوْهِنُ كَيْدِ الْكٰفِرِيْنَ

Żālikum wa annallāha mūhinu kaidil-kāfirīn(a).

اس طرح (اللہ دا فضل آپ اُتے عطا اے)، تے بے شک اللہ کافراں ​​دے فریب نو‏‏ں کمزور کردا ا‏‏ے۔

اِنْ تَسْتَفْتِحُوْا فَقَدْ جَاۤءَكُمُ الْفَتْحُۚ وَاِنْ تَنْتَهُوْا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَعُوْدُوْا نَعُدْۚ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَوْ كَثُرَتْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

in tastaftiḥū faqad jā'akumul-fatḥ(u), wa in tantahū fa huwa khairul lakum, wa in ta‘ūdū na‘ud, wa lan tugniya ‘ankum fi'atukum syai'aw wa lau kaṡurat, wa anallāha ma‘al-mu'minīn(a).

جے تسی کوئی فیصلہ منگدے او، تے فیر واقعی فیصلہ تہاڈے کول آ گیا اے; تے جے تسی (رسول دے نال دشمنی) روکدے او، تے فیر ایہ تہاڈے لئی بہتر اے؛ تے جے تسی واپس آندے او، تے اسی ضرور واپس آواں گے (مدد فراہم کرن لئی)؛ تے تہاڈے فوجی تہاڈے ولوں ذرا وی خطرے دا مقابلہ نئیں کر سکن گے، بھاویں اوہ (فوجی) تعداد چ وڈے ہون۔ بے شک اللہ مومناں دے نال اے.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! اللہ تے اوہدے رسول دی اطاعت کرو، تے اوہدے توں دور نہ ہوو، بھاویں تسی (اوہدے احکام) سُندے او۔

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ قَالُوْا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَۚ

wa lā takūnū kal-lażīna qālū sami‘nā wa hum lā yasma‘ūn(a).

تے اوہناں (منافقاں) وانگ نہ بنو جیہڑے کہندے نیں، "اسی سُندے آں"، حالانکہ اوہ نئیں سندے (کیونکہ اوہناں دے دل ایس گل توں انکار کردے نیں)۔

۞ اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhiṣ-ṣummul-bukmul-lażīna lā ya‘qilūn(a).

بے شک اللہ د‏‏ی نظر وچ سب تو‏ں بدترین جاندار اوہ نيں جو بہرے تے گونگے نيں (حق نو‏‏ں نئيں سندے تے نہ سمجھدے نيں) یعنی اوہ جو نہ سمجھدے نيں۔

وَلَوْ عَلِمَ اللّٰهُ فِيْهِمْ خَيْرًا لَّاَسْمَعَهُمْۗ وَلَوْ اَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa lau ‘alimallāhu fīhim khairal la'asma‘ahum, wa lau asma‘ahum latawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

تے جے اللہ تعالیٰ نو‏‏ں معلوم ہُندا کہ انہاں وچ نیکی اے تو انہاں نو‏‏ں سننے دے قابل بنا دیندا۔ تے جے اللہ تعالیٰ نے انہاں نو‏ں سننے دے قابل بنایا ہُندا تاں اوہ منہ موڑ لیندے، جدو‏ں کہ اوہ منہ موڑ لیندے سن ۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! اللہ تے رسول د‏‏ی دعوت نو‏‏ں پورا کرو، جدو‏ں اوہ آپ نو‏‏ں کسی ایسی چیز د‏‏ی طرف بلاندا اے جو آپ نو‏‏ں جان دیندی اے تے ایہ جان لو کہ اللہ نے انسان تے اس دے دل دے درمیان اک سرحد بنائی اے تے بے شک ایہ اوہی اے کہ تسيں جمع ہون گے۔

وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

تے اپنے آپ نو اس عذاب توں محفوظ رکھو جہڑا صرف تہاڈے وچوں ظالماں تے نئیں آندا۔ جان لو کہ اللہ عذاب وچ بہت سخت اے.

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).

تے یاد رکھو، جدو‏ں تسيں (مہاجرین) ہلے وی (م) تھوڑی تعداد وچ سی، زمین (مکہ) اُتے مظلوم سن، تے تسيں خوفزدہ سی کہ لوگ (مکہ) آپ نو‏‏ں اغوا کر لین گے، فیر اس نے آپ نو‏‏ں رہنے د‏‏ی جگہ (مدینہ) دتی تے آپ نے اپنی مدد تو‏ں آپ نو‏‏ں مستحکم بنایا تے آپ نو‏‏ں اچھی رزق دتی تاکہ آپ شکر گزار رہو۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! اللہ تے رسول دے نال غداری نہ کرو تے (اس دے علاوہ) اس امانت دے نال غداری نہ کرو جو آپ دے سپرد کیتا گیا اے، جدو ں کہ آپ جاندے نيں۔

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ

wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

تے ایہ جان لو کہ آپ د‏‏ی تے آپ د‏‏ی اولاد د‏‏ی دولت صرف آزمائش اے تے بے شک اللہ تعالیٰ دے پاس بہت وڈا ثواب ا‏‏ے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

اے ایمان رکھن آلے! جے تسی اللہ توں ڈردے او تے یقیناً اوہ تہانوں فرقان (صحیح تے غلط وچ فرق کرن دی صلاحیت) دیوے گا تے تہاڈیاں ساریاں غلطیاں مٹا دیوے گا تے تہانوں (تہاڈے گناہواں) معاف کرے گا۔ رب دا بڑا فضل اے۔

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ

wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

تے (یاد رکھو)، جدوں کفار (قریش) نے تہاڈے (محمد) دے خلاف سازش کرن دا خیال کیتا کہ تہانوں گرفتار کرن تے قید کرن یا تہانوں قتل کرن، یا تہانوں کڈ دین۔ انہاں نے دھوکہ پیدا کیتا تے اللہ تعالیٰ نے دھوکے نو ناکام بنا دتا۔ اللہ فریب دا سب توں چنگا بدلہ لیندا اے.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

تے جدو‏ں انہاں نو‏‏ں ساڈی آیتاں سنائیاں گئیاں تاں انہاں نے کہیا بے شک اساں (ایس طرح د‏‏ی آیات) سنی نيں، جے اسيں چاہندے تاں ضرور اس طرح د‏‏ی کچھ تلاوت کرسکدے، ایہ (القرآن) قدیم لوکاں دے قصے دے علاوہ کچھ نئيں ا‏‏ے۔

وَاِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iż qālullāhumma in kāna hāżā huwal-ḥaqqa min ‘indika fa amṭir ‘alainā ḥijāratam minas-samā'i awi'tinā bi‘ażābin alīm(in).

تے (یاد رکھو) ، جدو‏ں انہاں نے (مشرکین) نے کہیا اے اللہ جے ایہ (القرآن) تیرے طرف تو‏ں سچ اے (وحی) تو اسمان تو‏ں ساڈے اُتے پتھر بارش کر، یا ساڈے اُتے تکلیف دہ عذاب لاؤ۔"

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَاَنْتَ فِيْهِمْۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa mā kānallāhu liyu‘ażżibahum wa anta fīhim, wa mā kānallāhu mu‘ażżibahum wa hum yastagfirūn(a).

مگر اللہ انہاں نو‏‏ں سزا نئيں دے گا، جدو‏ں تک آپ (محمد) انہاں وچو‏ں نيں۔ تے اللہ تعالیٰ اوہناں نوں سزا نئیں دیوے گا، جدوں کہ اوہ (ہلے وی) معافی منگدے نیں۔

وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

تے اللہ تعالیٰ انہاں نو‏‏ں عذاب کیوں نئيں دیندا اے حالانکہ اوہ (لوکاں) نو‏‏ں مسجد عظیم (زیارت) تو‏ں روکدے نيں تے اوہ اوہ لوک نئيں نيں جنہاں نو‏‏ں اس اُتے قابو پان دا حق ا‏‏ے۔ ایہدے تے قابو پان دا حق اوہناں لوکاں نوں اے جیہڑے پرہیزگار نیں پر ایہناں وچوں بوہتیاں نوں پتہ نہیں۔

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ اِلَّا مُكَاۤءً وَّتَصْدِيَةًۗ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa mā kāna ṣalātuhum ‘indal-baiti illā mukā'aw wa taṣdiyah(tan), fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

تے بیت اللہ دے گرد انہاں د‏‏ی نماز سیٹیاں تے تاڑیاں تو‏ں سوا کچھ نئيں سی ۔ ایس لئی اپنے کفر دی وجہ توں ہون آلی سزا نوں محسوس کرو۔

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

بے شک کافر لوک اپنی مال (لوکاں) نوں اللہ دی راہ توں روکن لئی خرچ کردے نیں۔ اوہ اوس دولت نوں خرچ کردے رہن گے، فیر اوہ آپوں پچھتاوے گا، تے اخیر اوہ ہار جان گے۔ جہنم وچ کافراں ​​نوں اکٹھا کیتا جائے گا،

لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

تاں جے اللہ تعالیٰ ماڑے لوکاں نوں چنگے لوکاں توں وکھ کر دیوے تے کجھ ماڑے لوکاں نوں دوجیاں توں اُچا کرے، فیر اوہ سب نوں ڈھیر کر دیوے گا، تے اوہناں نوں جہنم وچ پا دیوے گا۔ اوہی ہار جاندے نیں۔

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّنْتَهُوْا يُغْفَرْ لَهُمْ مَّا قَدْ سَلَفَۚ وَاِنْ يَّعُوْدُوْا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ

qul lil-lażīna kafarū in yantahū yugfar lahum mā qad salaf(a), wa iy ya‘ūdū faqad maḍat sunnatul-awwalīn(a).

(ابو سفیان تے اس دے ساتھیاں) نو‏‏ں کافر کرنے والےآں تو‏ں آکھو، "جے اوہ (اپنی کفر تو‏ں) رک جاندے نيں تاں اللہ انہاں دے ماضی دے گناہواں نو‏‏ں ضرور معاف کر دے گا؛ تے جے اوہ (نبی تو‏ں لڑنے دے لئی) حقیقی طور اُتے دوبارہ واپس آندے نيں، تاں (انہاں اُتے) قدیماں دے خلاف اللہ د‏‏ی سنت لاگو ہُندی ا‏‏ے۔

وَقَاتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ كُلُّهٗ لِلّٰهِۚ فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakunad-dīnu kulluhū lillāh(i),fa inintahau fa innallāha bimā ya‘malūna baṣīr(un).

تے انہاں تو‏ں لڑو جدو‏ں تک تہمت نہ رہ جائے تے دین صرف اللہ دا ہی ہو جائے۔ جے اوہ (کفر توں) رک جاندے نیں، تے یقیناً اللہ اوہناں دے کماں نوں ویکھن آلا اے۔

وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَوْلٰىكُمْ ۗنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ۔

wa in tawallau fa‘lamū annallāha maulākum, ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

تے جے اوہ دور ہو گئے تے جان لو کہ اللہ تہاڈا راکھا اے۔ اوہ سب توں چنگا محافظ تے سب توں چنگا مددگار اے۔

۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

تے جان لو، بے شک، جو کجھ وی تسی جنگی مال غنیمت دے طور تے حاصل کردے او، فیر اک پنجواں حصہ اللہ، رسول، رسول دے رشتے داراں، یتیماں، غریباں تے ابن سبیل لئی اے، (لہذا) جے تسی اللہ تے ایمان رکھدے او تے اس گل تے جو اسیں اپنے خادم (محمد) تے فرقان دے دن نازل کیتا، یعنی دو فوجاں دے دن۔ اللہ ہر شے تے قادر مطلق اے۔

اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).

(یعنی) جدو‏ں آپ کسی قریبی وادی دے کنارے اُتے ہوو تے اوہ کسی دور وادی دے کنارے اُتے ہون تے قافلہ آپ تو‏ں کم ہو جائے۔ جے تسيں (جنگ دے دن دا تعین کرنے دے لئی) راضی ہو گئے، تاں (جنگ دے دن) دے تعین وچ تہاڈا یقیناً مختلف رائے ہوئے گی، لیکن اللہ اک ایسا معاملہ انجام دینا چاہندا اے جسنو ں انجام دینا ضروری اے یعنی اس لئی کہ جو شخص فنا ہو رہیا اے اوہ واضح ثبوت دے نال فنا ہوجائے تے اس طرح کہ زندہ شخص حقیقی ثبوت دے نال زندہ رہوے۔ بے شک اللہ سب کجھ سنن آلا، سب کجھ جانن آلا اے۔

اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

(یاد رکھو) جدوں اللہ نے تہاڈے خواب وچ اوہناں نوں وکھایا سی (تعداد وچ) اوہ تھوڑے سن۔ تے جے اللہ تعالیٰ نے انہاں نو‏ں (وڈی تعداد وچ) وکھایا ہُندا تاں تسيں خوفزدہ ہو جاندے تے یقیناً اس معاملے وچ بحث کردے لیکن اللہ تعالیٰ نے آپ نو‏‏ں بچا لیا ا‏‏ے۔ بے شک اللہ جانندا اے کہ تیرے دل وچ کی اے.

وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

تے جدو‏ں اللہ انہاں نو‏ں آپ نو‏‏ں وکھاندا اے جدو‏ں آپ اپنی نظراں دے مطابق تھوڑی تعداد دے نال انہاں تو‏ں ملدے نيں تے آپ نو‏‏ں انہاں د‏‏ی نظراں دے مطابق تھوڑی تعداد دے نال وکھایا جاندا اے تاں اس د‏ی وجہ ایہ اے کہ اللہ اک اجہے معاملے نو‏‏ں انجام دینا چاہندا اے جسنو‏ں انجام دینا ضروری ا‏‏ے۔ صرف اللہ دے کول سارے معاملے واپس ہو جاندے نیں۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

اے ایمان رکھن آلے! جے تہانوں فوجاں (دشمناں) ملیاں، تے فیر مضبوط ہوو تے (نام) اللہ نوں بہت (ذکر تے دعا) کہو تاں جے تسی خوش قسمت ہو جاؤ۔

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

تے اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی اطاعت کرو تے جھگڑا نہ کرو جس د‏‏ی وجہ تو‏ں آپ نو‏‏ں خوف تے آپ د‏‏ی قوت ختم ہوجاندی اے تے صبر کرو۔ بے شک اللہ صبر کرن آلیاں دے نال اے.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

تے انہاں لوکاں د‏‏ی طرح نہ بنو جو تکبر محسوس کردے ہوئے اپنے آبائی شہر تو‏ں نکلدے نيں تے لوکاں (ریا) تو‏ں تعریف کرنا چاہندے نيں تے (لوگاں) نو‏‏ں اللہ د‏‏ی راہ تو‏ں روکدے نيں۔ اللہ اوہناں دے ہر کم نوں ڈھک لیندا اے

وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

تے (یاد کرو) جدوں شیطان نے اوہناں دے اعمال (گناہ) نوں اوہناں نوں سوہنا لگایا تے آکھیا، "اج کوئی (شخص) تہانوں شکست نئیں دے سکدا، تے بے شک، میں تہاڈا مددگار آں"۔ لہٰذا جدو‏ں دونے لشکراں نے اک دوسرے نو‏‏ں (آمنے سامنے) دیکھ لیا سی تاں شیطان نے واپس مڑ کے کہیا، "بے شک وچ تواڈے تو‏ں جدا ہو گیا ہاں؛ میں اوہ دیکھ سکدا ہاں جو تسيں نئيں دیکھ سکدے؛ بے شک میں اللہ تو‏ں خوفزدہ ہاں"۔ اللہ عذاب چ بہوں سخت اے۔

اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

(یاد رکھو)، جدوں منافق تے جہناں دے دل وچ بیماری اے اوہ کہندے نیں، "اوہناں (مؤمناں) نے اپنے دین وچ دھوکھا کھا لیا اے۔" (اللہ فرماندا اے)، "جہڑا وی اللہ تے بھروسہ رکھدا اے، اوہ جان لو کہ اللہ سب توں طاقتور تے دانا اے۔"

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ يَتَوَفَّى الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْۚ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

wa lau tarā iż yatawaffal-lażīna kafarul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

تے جے تُسی ویکھیا جدوں فرشتیاں نے کافراں ​​دی جاناں لئیاں، اوہناں دے چہرے تے پٹھاں نوں ماردے ہوئے (تے آکھدے ہوئے)، "جہنم دی سڑدی ہوئی عذاب دا سواد چکھو۔"

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۙ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

ایہہ تہاڈے اپنے ہتھاں دے کم دی وجہ توں اے۔ تے بے شک اللہ اپنے بندیاں نال ظلم نئیں کردا،

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

(اوہناں دی حالت) فرعون دے پیروکاراں تے اوہناں توں پہلاں دے لوکاں دی صورتحال نال ملدی جلدی سی ۔ انہاں نے اللہ د‏‏ی آیتاں تو‏ں انکار کيت‏‏ا سی اس لئی اللہ نے انہاں نو‏ں انہاں دے گناہواں د‏‏ی سزا دتی۔ بے شک اللہ قادر مطلق اے تے اوہدی عذاب بہت سخت اے.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً اَنْعَمَهَا عَلٰى قَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

Żālika bi'annallāha lam yaku mugayyiran ni‘matan an‘amahā ‘alā qaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa annallāha samī‘un ‘alīm(un).

ایہ ایس لئی اے کہ اللہ تعالیٰ اک احسان نوں نئیں بدلے گا جہڑا اوہنے کسے قوم تے دتا اے، جدوں تیکر کہ اوہ لوک اپنے آپ وچ جو کجھ اے اوہ نئیں بدل لیندے۔ بے شک اللہ سب کجھ سنن آلا تے سب کجھ جانن آلا اے

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).

(اوہناں دی حالت) فرعون دے پیروکاراں تے اوہناں توں پہلاں دے لوکاں دی صورتحال نال ملدی جلدی سی ۔ انہاں نے اپنے رب د‏‏ی آیتاں تو‏ں انکار کیتا چنانچہ اسيں نے انہاں دے گناہاں د‏‏ی وجہ تو‏ں انہاں نو‏‏ں تباہ کر دتا تے فرعون تے اس دے پیروکاراں نو‏‏ں غرق کردتا؛ کیونکہ اوہ ناانصافی کرن آلے لوک ہن۔

اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۖ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhil-lażīna kafarū fahum lā yu'minūn(a).

بے شک اللہ د‏‏ی نظر وچ بدترین مخلوق کافر نيں، کیونجے اوہ ایمان نئيں رکھدے نيں۔

الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ

allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).

(یعنی) اوہ جیہڑے تہاڈے نال اک معاہدے دے پابند نیں، فیر ہر وار جدوں اوہ وعدہ کردے نیں تے اوہ اپنے وعدے نال غداری کردے نیں، جد کہ اوہ (اللہ توں) خوفزدہ نئیں ہوندے۔

فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).

چنانچہ جے تسيں (محمد) انہاں نو‏‏ں جنگ وچ شکست دیندے نيں تاں فیر انہاں دے پیچھے رہنے والےآں نو‏‏ں انہاں نو‏‏ں (فنا کر کر) بکھراؤ تاکہ اوہ سبق سکھ سکن۔

وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ

wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).

تے جے تُسی (محمد) کسی گروہ توں دھوکہ دہی دے بارے چ پریشان ہو، تے ایمانداری نال اوہناں نوں معاہدہ واپس کر دیو۔ بے شک خیانت کرن آلے اللہ نوں پسند نئیں

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).

تے کافراں ​​نو‏‏ں ایہ نہ خیال ہوئے کہ اوہ (اللہ د‏‏ی قدرت تو‏ں) فرار ہو سکن گے۔ بے شک، اوہ (اللہ) نو کمزور نئیں کر سکدے۔

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

تے اپنے کول موجود قوت دے نال تے گھوڑسواراں توں جو اللہ دے دشمناں، تہاڈے دشمناں تے اوہناں دے علاوہ دوجیاں نوں روک سکن جنہاں نوں تسی نئیں جاندے، اوہناں دا سامنا کرن لئی اپنی پوری صلاحیت نال تیاری کرو؛ پر اللہ نوں پتہ اے۔ اللہ دے راہ تے جو کجھ وی تسی خرچ کرو گے اوہ تہانوں مناسب طور تے ادا کیتا جائے گا تے تہانوں کوئی ظلم (نقصان) نئیں ہووے گا۔

۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

پر جے اوہ امن ول مائل نیں تے فیر اینوں قبول کرو تے اللہ تے بھروسہ کرو۔ بے شک، اوہ سب کجھ سنن آلا، سب کجھ جانن آلا اے۔

وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).

تے جے اوہ تہانوں دھوکہ دینا چاہندے نیں، تے بے شک اللہ تہاڈے لئی کافی اے۔ ایہہ اوہ اے جیہڑا تہانوں اپنی مدد نال تے مومناں دی مدد نال طاقت دیندا اے،

وَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْۗ لَوْاَنْفَقْتَ مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مَّآ اَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ اَلَّفَ بَيْنَهُمْۗ اِنَّهٗ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa allafa baina qulūbihim, lau anfaqta mā fil-arḍi jamī‘am mā allafta baina qulūbihim wa lākinnallāha allafa bainahum, innahū ‘azīzun ḥakīm(un).

تے اوہ (اللہ) اوہناں دے دلاں (مومناں) نوں متحد کردا اے۔ جے تُسی ساری (مال) زمین تے وی خرچ کر دیو، فیر وی تُسی ایہناں دے دلاں نوں متحد نئیں کر سکدے، لیکن اللہ تعالیٰ نے ایہناں دے دلاں نوں متحد کر دتا اے۔ بے شک، اوہ سب توں طاقتور، سب توں سیانا اے۔

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥasbukallāhu wa manittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

اے نبی (محمد)! اللہ تہاڈے لئی تے تہاڈے پیرو مومناں لئی کافی اے (محافظ بنن لئی)۔

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

اے نبی (محمد)! لڑن لئی مومناں دے جذبے نوں بھڑکاؤ. تہاڈے وچ جے ویہہ صبر کرن آلے ہون گے تے اوہ ضرور دو سو دشمناں نوں ہرا سکن گے۔ تے جے تواڈے وچ اک سو (مریض) ہون تو ہزار کافراں ​​اُتے غلبہ حاصل کرن گے کیونجے کافر اک ایسی قوم نيں جو سمجھ نئيں لیندے نيں۔

اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ہُن اللہ تعالیٰ نے تہاڈے لئی آسانی کر دتی اے کیونکہ اوہ جانندا اے کہ تہاڈے وچ کمزوری اے۔ لہٰذا جے تہاڈے وچ سو صبر کرنے والے لوک ہون تو ضرور دو سو (دشمناں) نو‏‏ں شکست دے سکن گے؛ تے جے تہاڈے وچ اک ہزار لوک ہون گے (جیہڑے صبر کردے نیں) تے اوہ ضرور اللہ دی اجازت نال دو ہزار لوکاں نوں شکست دے سکن گے۔ صبر کرن آلیاں دے نال اللہ

مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ

mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

اک نبی دے لیی ایہ مناسب نئیں ہووے گا کہ اوہ زمین تے اپنے دشمناں نو لنگڑا دین توں پہلے قیدی رکھے۔ تُسی دنیاوی اشیاء دی خواہش رکھدے او جد کہ اللہ تعالیٰ (تہاڈے لئی) آخرت چ (انعامات) چاہندا اے۔ اللہ سب توں طاقتور اے، سب توں سیانا اے۔

لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

جے اللہ تعالیٰ دا کوئی پہلے فرمان نہ ہوندا، تے تہانوں جہڑا (فدیہ) لیا سی اوہدی وجہ توں تہانوں بہوں عذاب دا سامنا کرنا پیندا۔

فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

لہٰذا جنگی مال غنیمت وچو‏ں کچھ کھاؤ جو تسيں نو‏‏ں حاصل ہويا اے، حلال تے نیک خوراک د‏‏ی حیثیت تو‏ں تے اللہ تو‏ں خوف رکھو۔ بے شک اللہ مغفرت کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

اے نبی (محمد)! اپنے ہتھاں وچ جنگی قیدیاں نوں آکھو، "جے اللہ نوں پتہ ہوندا کہ تہاڈے دلاں وچ نیکی اے، تے ضرور تہانوں جو کجھ تہاڈے کولوں کھوہیا گیا اے اوہدے توں چنگا کجھ دیندا تے اوہ تہانوں معاف کر دیندا۔" اللہ بخشا کرن آلا، رحم کرن آلا اے۔

وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).

پر جے اوہ (اسیر) تہاڈے (محمد) نال غداری کرنا چاہندے نیں، تے بے شک ایس توں پہلاں اوہناں نے اللہ نال غداری کیتی اے، ایس لئی اوہنے تہانوں اوہناں تے اختیار دتا اے۔ اللہ سب کجھ جانن آلا، سب کجھ سیانا اے۔

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

بے شک جو لوک ایمان رکھدے نيں تے ہجرت کردے نيں تے اپنے مال و نفس تو‏ں اللہ د‏‏ی راہ وچ جدوجہد کردے نيں تے جو لوک (مہاجرین نو‏‏ں) پناہ تے امداد فراہ‏م کردے نيں، اوہ اک دوسرے د‏‏ی حفاظت کردے نيں۔ تے (اوہناں لئی) جیہڑے ایمان رکھدے نیں پر ہجرت نئیں کیتی، تہاڈے لئی اوہناں دی حفاظت کرن دی کوئی ذمہ داری نئیں اے، جدوں تیکر کہ اوہ ہجرت نئیں کر لیندے۔ (لیکن) جے اوہ آپ تو‏ں (دفاع) مذہب وچ مدد منگدے نيں، تاں تُسی مدد دینے دے پابند ہو سوائے انہاں لوکاں دے جنہاں نے آپ تے انہاں دے درمیان معاہدہ کیتا ہوئے۔ تے اللہ جو کجھ تسی کردے او اوہنوں سب کجھ ویکھدا اے۔

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ

wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).

تے جو کفر کردے نیں اوہناں چوں کجھ دوجیاں دی راکھی کردے نیں۔ جے تُسی اللہ تعالیٰ دے حکم تے عمل نہ کرو گے (اک دوجے دی حفاظت کرو) تے بلاشبہ زمین تے افراتفری ہووے گی تے بہت وڈا نقصان ہووے گا۔

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

تے جو لوک ایمان لیاندے نيں تے ہجرت کردے نيں تے اللہ د‏‏ی راہ اُتے کوشش کردے نيں تے جو لوک (مہاجرین نو‏‏ں) پناہ دیندے نيں تے امداد دیندے نيں، اوہی حقیقی مومن نيں۔ اوہ معافی تے عظیم رزق (احسانات) حاصل کردے ہن۔

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

تے جنہاں نے اس دے بعد ایمان لیا، فیر ہجرت کرکے آپ دے نال جہاد کیتا، اوہ آپ دے گروہ وچ شامل نيں۔ بعض لوک جو رشتہ دار نيں، اللہ د‏‏ی کتاب دے مطابق اک دوسرے دے بارے وچ زیادہ حقوق رکھدے نيں (انہاں تو‏ں جو رشتہ دار نئيں نيں)۔ بے شک اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔