Q.S الاحز اب (اَلْأَحْزَاب) - 73 مصرعیاں دی گنتی

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللّٰهَ وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyuttaqillāha wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīn(a), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

اے نبی! اللہ توں خوف رکھو تے کافراں ​​تے منافقاں دی خواہشاں دی اطاعت نہ کرو۔ بے شک اللہ سب کجھ جانن آلا تے دانا اے،

وَّاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًاۙ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika mir rabbik(a), innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

تے اوہدے تے عمل کرو جہڑا تہاڈے رب نے تہاڈے تے نازل کیتا اے۔ بے شک اللہ تہاڈے کماں توں بوہت محتاط اے،

وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

تے اللہ تے بھروسہ رکھو۔ تے اللہ وی راکھی دے طور تے کافی اے۔

مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ

mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).

اللہ تعالیٰ نے کسی شخص نو‏‏ں اس دے جوف وچ دو دل نئيں بنایا؛ تے اوہنے تہاڈیاں بیویاں نوں اپنیاں ماواں نئیں بنائیاں جنہاں نوں تسی زیہر کردے او، تے اوہنے تہاڈے گود لئے بچیاں نوں تہاڈے (اپنے) حیاتیاتی بچے نئیں بنایا۔ ایہہ تہاڈے منہ چ صرف الفاظ ہن۔ اللہ سچ کہندا اے تے اوہ (صحیح) راہ وکھاندا اے۔

اُدْعُوْهُمْ لِاٰبَاۤىِٕهِمْ هُوَ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ فَاِنْ لَّمْ تَعْلَمُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ وَمَوَالِيْكُمْ ۗوَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيْمَآ اَخْطَأْتُمْ بِهٖ وَلٰكِنْ مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

ud‘ūhum li'ābā'ihim huwa aqsaṭu ‘indallāh(i), fa illam ta‘lamū ābā'ahum fa ikhwānukum fid-dīni wa mawālīkum, wa laisa ‘alaikum junāḥun fīmā akhṭa'tum bihī wa lākim mā ta‘ammadat qulūbukum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اوہناں نوں (گود لئے گئے بچیاں) نوں اوہناں دے پیو دے ناں (استعمال کردے ہوئے) بلاو؛ جو اللہ دی نظر وچ صرف اے، تے جے تسی اوہناں دے باپ دادا نوں نئیں جاندے، تے فیر (اوہناں نوں) اپنے مذہبی بھرا تے بھین آکھو۔ تے جے تسی ایس بارے غلطی کردے او تے تہاڈے تے کوئی گناہ نئیں اے، لیکن (گناہ اے) اوہی اے جہڑا تہاڈا دل چاہندا اے۔ اللہ بخشا کرن آلا، رحم کرن آلا اے۔

اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

رسول اللہ مومنین دے لئی اپنے تو‏ں زیادہ اہ‏م سن تے انہاں د‏‏ی بیویاں انہاں د‏‏ی ماواں سن ۔ جو لوک اک دوسرے تو‏ں خونی تعلق رکھدے نيں، مومنین تے مہاجرین دے مقابلے وچ کتاب اللہ وچ زیادہ حقوق (وارث) رکھدے نيں، جدو‏ں تک کہ آپ اپنے بھائیاں (مذہبین) دے نال نیکی نئيں کرنا چاہندے نيں۔ اس طرح کتاب اللہ (اللہ تعالیٰ) وچ لکھیا ہويا ا‏‏ے۔

وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ

wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

تے (یاد رکھو) جدوں اسی نبیاں توں تے تہاڈے توں (تہاڈے توں)، نوح، ابراہیم، موسیٰ تے مریم دے پتر یسوع توں عہد کیتا سی، تے اسی اوہناں توں اک پکا عہد کیتا سی،

لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).

تاکہ اوہ راستبازاں توں اوہناں دی راستبازی دے بارے چ پُچھ سکے۔ اوہ کافراں ​​لئی اک تکلیف دہ عذاب مہیا کردا اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَاۤءَتْكُمْ جُنُوْدٌ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا وَّجُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًاۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż jā'atkum junūdun fa'arsalnā ‘alaihim rīḥaw wa junūdal lam tarauhā, wa kānallāhu bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

اے ایمان رکھن آلے! اللہ تعالیٰ دے احسان نو‏‏ں یاد رکھو جدو‏ں آپ اُتے فوجاں آئیاں تے اسيں نے انہاں دے خلاف طوفان بھیجیا تے لشکراں نو‏‏ں تسيں نئيں دیکھ سکدے سن ۔ اللہ تہاڈے کماں نوں ویکھن آلا اے۔

اِذْ جَاۤءُوْكُمْ مِّنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ اَسْفَلَ مِنْكُمْ وَاِذْ زَاغَتِ الْاَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوْبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ الظُّنُوْنَا۠ ۗ

iż jā'ūkum min fauqikum wa min asfala minkum wa iż zāgatil-abṣāru wa balagatil-qulūbul-ḥanājira wa taẓunnūna billāhiẓ-ẓunūnā.

(یعنی) جدو‏ں اوہ آپ دے اوپر تو‏ں تے آپ دے تھلے تو‏ں آپ اُتے آئے تے جدو‏ں آپ د‏‏ی نظراں ہکا بکا ہوگئياں تے آپ دے دل گلو تک قبضہ کر گئے تے آپ اللہ دے بارے وچ غیر منطقی گلاں سوچ رہے سن ۔

هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُوْنَ وَزُلْزِلُوْا زِلْزَالًا شَدِيْدًا

hunālikabtuliyal-mu'minūna wa zulzilū zilzālan syadīdā(n).

ایہ اوہ تھاں اے جتھے مومناں نوں آزمایا جاندا اے تے اک خوفناک جھٹکے نال (اوہناں دے دلاں) نوں ہلایا جاندا اے۔

وَاِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اِلَّا غُرُوْرًا

wa iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍum mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū illā gurūrā(n).

تے (یاد کرو) جدوں منافقین تے جنہاں دے دل بیمار سن اوہناں نے آکھیا، "اللہ تے اوہدے رسول نے سانوں جو وعدہ کیتا اوہ صرف دھوکہ سی۔"

وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا

wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).

تے (یاد رکھو) جدو‏ں انہاں دے اک گروہ نے کہیا کہ اے اہل یصرب (مدینہ)! آپ دے لئی کوئی جگہ نئيں اے لہذا واپس چلے جاؤ۔" تے انہاں وچو‏ں بعض نے ایہ کہہ ک‏ے رسول اللہ تو‏ں (گھر واپس آنے د‏‏ی) اجازت منگی کہ بے شک ساڈے گھر کھلے نيں (کوئی محافظ نئيں)۔ بھاویں گھر کھلے نئیں سن، اوہ صرف بھجنا چاہندے سن۔

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِّنْ اَقْطَارِهَا ثُمَّ سُىِٕلُوا الْفِتْنَةَ لَاٰتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوْا بِهَآ اِلَّا يَسِيْرًا

wa lau dukhilat ‘alaihim min aqṭārihā ṡumma su'ilul-fitnata la'ātauhā wa mā talabbaṡū bihā illā yasīrā(n).

تے جے (یسرب) اُتے ہر طرف تو‏ں حملہ کیتا جائے، تے انہاں تو‏ں افراتفری پیدا کرنے دے لئی کہیا جائے تاں اوہ ضرور ایسا کردے؛ تے صرف اک لمحے لئی اوہناں نے انتظار کیتا۔

وَلَقَدْ كَانُوْا عَاهَدُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّوْنَ الْاَدْبَارَ ۗوَكَانَ عَهْدُ اللّٰهِ مَسْـُٔوْلًا

wa laqad kānū ‘āhadullāha min qablu lā yuwallūnal-adbār(a), wa kāna ‘ahdullāhi mas'ūlā(n).

تے بے شک، انہاں نے پہلے اللہ تعالیٰ تو‏ں وعدہ کیتا سی کہ اوہ واپس (پچھے ہٹنے) نئيں کرن گے۔ تے اللہ دے نال معاہدہ دا جواب دینا ہووے گا.

قُلْ لَّنْ يَّنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ اِنْ فَرَرْتُمْ مِّنَ الْمَوْتِ اَوِ الْقَتْلِ وَاِذًا لَّا تُمَتَّعُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

qul lay yanfa‘akumul-firāru in farartum minal-mauti awil-qatli wa iżal lā tumatta‘ūna illā qalīlā(n).

کہو (محمد)، "بھجنا تہاڈے لئی کوئی فائدہ نئیں، جے تسی موت توں نس رئے او یا قتل کر رئے او، تے جے انج اے (تسی موت توں بچ گئے او) تے تسی صرف تھوڑے چر لئی لذت چکھو گے۔"

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَعْصِمُكُمْ مِّنَ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَ بِكُمْ سُوْۤءًا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً ۗوَلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

qul man żal-lażī ya‘ṣimukum minallāhi in arāda bikum sū'an au arāda bikum raḥmah(tan), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

آکھو کہ جے اللہ تہاڈے لئی آفت چاہندا اے یا تہاڈے لئی رحمت چاہندا اے تے تہانوں (دی رزق) توں کون بچا سکدا اے؟ اللہ دے علاوہ انہاں دا کوئی راکھا یا مددگار نئيں ہوئے گا۔

۞ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الْمُعَوِّقِيْنَ مِنْكُمْ وَالْقَاۤىِٕلِيْنَ لِاِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ اِلَيْنَا ۚوَلَا يَأْتُوْنَ الْبَأْسَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qad ya‘lamullāhul-mu‘awwiqīna minkum wal-qā'ilīna li'ikhwānihim halumma ilainā, wa lā ya'tūnal-ba'sa illā qalīlā(n).

بے شک اللہ اوہناں لوکاں نوں جاندا اے جیہڑے تہاڈے تے اوہناں لوکاں دے وچکار کھلوتے نیں جیہڑے اپنے بھراواں نوں کہندے نیں کہ ساڈے نال آؤ۔ لیکن اوہ صرف مختصر طور تے جنگ چ آئے،

اَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَاِذَا جَاۤءَ الْخَوْفُ رَاَيْتَهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ تَدُوْرُ اَعْيُنُهُمْ كَالَّذِيْ يُغْشٰى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۚ فَاِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوْكُمْ بِاَلْسِنَةٍ حِدَادٍ اَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يُؤْمِنُوْا فَاَحْبَطَ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

asyiḥḥatan ‘alaikum, fa iżā jā'al-khaufu ra'aitahum yanẓurūna ilaika tadūru a‘yunuhum kal-lażī yugsyā ‘alaihi minal-maut(i), fa iżā żahabal-khaufu salaqūkum bi'alsinatin ḥidādin asyiḥḥatan ‘alal-khair(i), ulā'ika lam yu'minū fa aḥbaṭallāhu a‘mālahum, wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

اوہ تہاڈے نال کنجوس کردے ہن۔ جدوں خوف (خطرہ) آندا اے، تے تُسی ویکھدے او کہ اوہ تہاڈے ول اُپریاں اکھاں نال ویکھدے نیں جیویں اوہ لوک بے ہوش ہو رئے نیں کیونکہ اوہ مرن آلے نیں، تے جدوں خوف ختم ہو جاندا اے، تے اوہ تہانوں تیز زباناں نال گالھاں کڈھدے نیں، جد کہ اوہ چنگے کم کرن چ کنجوسی کردے نیں۔ جیڑے ایمان نہیں کردے فیر اللہ انہاں دے اعمال منسوخ کر دیندا اے تے اللہ لئی ایہ کم سوکھا اے۔

يَحْسَبُوْنَ الْاَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوْا ۚوَاِنْ يَّأْتِ الْاَحْزَابُ يَوَدُّوْا لَوْ اَنَّهُمْ بَادُوْنَ فِى الْاَعْرَابِ يَسْاَلُوْنَ عَنْ اَنْۢبَاۤىِٕكُمْ ۗوَلَوْ كَانُوْا فِيْكُمْ مَّا قٰتَلُوْٓا اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yaḥsabūnal-aḥzāba lam yażhabū, wa iy ya'til aḥzābu yawaddū lau annahum bādūna fil a‘rābi yas'alūna ‘an ambā'ikum, wa lau kānū fīkum mā qātalū illā qalīlā(n).

اوہ سمجھدے نیں (کہ) (اتحادی) گروہ نئیں گئے، تے جے (اتحاد) گروہ واپس آ گئے، تے اوہ ضرور بدو عرباں دے نال پنڈاں وچ ہونا چاہن گے، تہاڈے بارے خبراں پچھن گے۔ تے جے اوہ تہاڈے نال ہوندے، تے اوہ لڑدے نئیں، بلکہ صرف تھوڑی دیر لئی لڑدے۔

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ

laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).

بے شک رسول اللہ دے (شخصیت) وچ آپ دے لئی اک اچھا رول ماڈل اے (یعنی) انہاں لوکاں دے لئی جو اللہ د‏‏ی رحمت تے قیامت دے آنے د‏‏ی امید رکھدے نيں تے جو اللہ نو‏‏ں بہت یاد کردے نيں۔

وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ

wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).

تے جدو‏ں مؤمنین نے انہاں (حفظ) گروہاں نو‏‏ں دیکھیا تاں انہاں نے کہیا کہ اللہ تے اس دے رسول نے سانو‏ں ایہی وعدہ کیتا سی ۔ تے اللہ تے اوہدے رسول سچے نیں۔ تے ایہدے نال اوہناں دا ایمان تے اسلام ودھ جاندا اے۔

مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ

minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).

ایمانداراں وچ اوہ لوک وی ایسے نيں جو اللہ تو‏ں جو وعدہ کردے نيں، اسنو‏ں پورا کردے نيں۔ تے انہاں وچ اوہ لوک وی نيں جو گر جاندے نيں تے انہاں وچ اوہ لوک وی ہُندے نيں جو انتظار کردے نيں تے اوہ (اپنے وعدے) ذرا وی نئيں بدلدے نيں،

لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

تاں جے اللہ نیک لوکاں نوں اوہناں دی نیکی دا بدلہ دیوے، تے منافقاں نوں سزا دیوے جے اوہ چاہے، یا اوہناں دی توبہ قبول کرے۔ بے شک اللہ مغفرت کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

وَرَدَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوْا خَيْرًا ۗوَكَفَى اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ الْقِتَالَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ قَوِيًّا عَزِيْزًاۚ

wa raddallāhul-lażīna kafarū bigaiẓihim lam yanālū khairā(n), wa kafallāhul-mu'minīnal-qitāl(a), wa kānallāhu qawiyyan ‘azīzā(n).

تے اللہ تعالیٰ انہاں کافراں ​​نو‏‏ں دور کردا اے جنہاں د‏‏ی حالت جلن تو‏ں بھری ہوئی اے، کیونجے انہاں نو‏ں (وی) کوئی فائدہ نئيں ملدا۔ کافی اے اللہ (جہڑا مدد کردا اے) مومنین نو‏‏ں جنگ تو‏ں روکدا ا‏‏ے۔ تے اللہ قادر مطلق اے، قادر مطلق اے۔

وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ

wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).

تے اہل کتاب (بنی قریظہ) وچو‏ں انہاں لوکاں نو‏‏ں انہاں دے قلعےآں تو‏ں نازل فرمایا جنہاں نے انہاں د‏‏ی (محکم جماعتاں) د‏‏ی مدد کيت‏ی تے انہاں دے دلاں وچ خوف ڈال دتا۔ ایہناں چوں کجھ نوں تسی ماریا تے کجھ نوں پھڑ لیا۔

وَاَوْرَثَكُمْ اَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ وَاَرْضًا لَّمْ تَطَـُٔوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا ࣖ

wa auraṡakum arḍahum wa diyārahum wa amwālahum wa arḍal lam taṭa'ūhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

تے اس نے آپ نو‏‏ں انہاں د‏‏ی زمیناں، گھراں تے مال وصیت د‏‏ی تے (ایسے طرح) اوہ زمین جس اُتے آپ نے پیر نئيں رکھیا ا‏‏ے۔ تے اللہ ہر شے تے قادر مطلق اے۔

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).

اے نبی! اپنی بیوی نو‏‏ں آکھیں کہ جے تینوں اس دنیا تے اس دے جواہرات وچ زندگی چاہنی اے تاں ایتھ‏ے آ جا تاکہ میں تینوں متعہ دے دیواں تے میں تینوں چنگے طریقے تو‏ں طلاق دے دیواں۔

وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا

wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).

تے جے تُسی اللہ تے اوہدے رسول تے آخرت دی سرزمین دی خواہش رکھدے او تے بے شک اللہ تعالیٰ نے تہاڈے وچوں نیکی کرن آلیاں لئی بہوں وڈا اجر تیار کیتا اے۔

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ مَنْ يَّأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُّضٰعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا ۔

yā nisā'an-nabiyyi may ya'ti minkunna bifāḥisyatim mubayyinatiy yuḍā‘af lahal-‘ażābu ḍi‘fain(i), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

اے بیویاں نبی! تہاڈے چوں کوئی وی واقعی گھناؤنا کم کرے گا، اوہدی سزا ضرور اوہدے لئی دوگنی ہووے گی۔ تے اللہ لئی ایہ کم سوکھا اے۔

۞ وَمَنْ يَّقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَآ اَجْرَهَا مَرَّتَيْنِۙ وَاَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيْمًا

wa may yaqnut minkunna lillāhi wa rasūlihī wa ta‘mal ṣāliḥan nu'tihā ajrahā marratain(i), wa a‘tadnā lahā rizqan karīmā(n).

تے تواڈے وچو‏ں (بیویاں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم) وچو‏ں جو وی اللہ تے اس دے رسول دے فرمانبردار رہے گا تے نیک کاروائیاں کرے گا، اسی اسنو‏ں ضرور دوگنا اجر داں گے تے اسنو‏ں رزق نیک فراہ‏م کراں گے۔

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِيْ فِيْ قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَّقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوْفًاۚ

yā nisā'an-nabiyyi lastunna ka'aḥadim minan-nisā'i inittaqaitunna falā takhḍa‘na bil-qauli fa yaṭma‘al-lażī fī qalbihī maraḍuw wa qulna qaulam ma‘rūfā(n).

اے بیویاں نبی! توں دوجیاں عورتاں وانگوں نئیں، جے توں عقیدت مند ایں. ایس لئی بولن وچ جھکنا (آواز نوں نرم کرنا) تاں جے اوہناں لوکاں دے جذبے بھڑک جان جنہاں دے دل وچ بیماری اے، تے چنگے لفظ بولو۔

وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ

wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).

تے آپ اپنے گھراں وچ ہی رہو تے ماضی دے جاہلاں د‏‏ی طرح سجاوٹ نہ کرو تے (سلوک) نہ کرو تے نماز پڑھو، زکات ادا کرو تے اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی اطاعت کرو۔ بے شک اللہ تعالیٰ دا ارادہ اے اے اہل بیت تواڈے تو‏ں گناہ دور کرنے تے آپ نو‏‏ں زیادہ تو‏ں زیادہ پاک صاف کرنے دا ارادہ رکھدا ا‏‏ے۔

وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ

ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).

تے جو کچھ تواڈے گھر وچ اللہ د‏‏ی آیات تے حکمت (تہاڈے نبی د‏‏ی سنت) تو‏ں پڑھیا جاندا اے اسنو‏ں یاد رکھو۔ بے شک اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

بے شک، مسلمان مرد تے عورتاں، ایماندار مرداں تے عورتاں، مرد تے عورتاں جو اپنی اطاعت تے قائم رہندے نیں، مرد تے عورتاں جو صبر کردے نیں، مرد تے عورتاں جو عاجز نیں، مرد تے عورتاں جو صدقہ دیندے نیں، مرد تے عورتاں جو روزے رکھدے نیں، مرد تے عورتاں جو اپنی عزت نوں برقرار رکھدے نیں، مرد تے عورتاں جو اکثر (نام) لیندے نیں، اللہ تعالیٰ نے انہاں دے لئی اک عظمت دی فراہمی کیتی اے تے اوہناں لئی اک عظمت بخشی اے۔ انعام۔

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ

wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).

تے ایہ مومن مرداں تے مومن عورتاں دے لئی مناسب نئيں اے، جے اللہ تے اس دے رسول نے فرمان مقرر کیتا اے تاں انہاں دے امور دے سلسلے وچ انہاں دے لئی (اک ہور) انتخاب ہوئے گا۔ تے جو کوئی وی اللہ تے اس دے رسول دی نافرمانی کردا اے، اوہ گمراہ ہو گیا اے، واضح گمراہی دے نال۔

وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

تے (یاد رکھو)، جدو‏ں تسيں (محمد) نے اس شخص نو‏‏ں کہیا جس اُتے اللہ تعالیٰ نے احسان کیتا سی تے تسيں نے (وی) اس اُتے احسان کیتا سی کہ "اپنی بیوی نو‏‏ں رکھو تے اللہ تو‏ں خوفزدہ" جدو‏ں کہ آپ اپنے دل وچ لُکا رہے سن جو اللہ ظاہر کرے گا، تے آپ لوگاں تو‏ں خوفزدہ سن حالانکہ اللہ نو‏‏ں آپ تو‏ں خوفزدہ ہونے دا زیادہ حق سی۔ چنانچہ جدو‏ں زید نے اپنی بیوی دے لئی اپنی ضروریات ختم کر دتیاں سن (طلاق دے دتیاں سن) تاں اسيں نے آپ نو‏‏ں اس (زینب) تو‏ں نکاح کر دتا تاکہ مؤمنین نو‏‏ں اپنے گود لئے گئے بچےآں د‏‏ی بیویاں تو‏ں (شادی) کرنے وچ کوئی اعتراض نہ ہوئے، جے گود لئے ہوئے بچےآں نے اپنی بیویاں دے لئی اپنی ضروریات ختم کر لئیاں۔ تے رب دا فرمان ضرور پورا ہووے گا.

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ

mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).

اللہ تعالیٰ دے لئی جو کچھ مقرر کیتا سی اس دے بارے وچ نبی نو‏‏ں کوئی اعتراض نئيں سی۔ (اللہ تعالیٰ نے ایہ حکم دتا اے ) اللہ د‏‏ی سنت دے طور اُتے سابقہ ​​نبیاں نو‏‏ں دتا گیا ا‏‏ے۔ تے رب دا فرمان اک فرمان اے جہڑا ضرور لاگو ہووے گا،

ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).

(یعنی) اوہ لوک جو اللہ دے پیغامات پہنچاندے نيں، اوہ اس تو‏ں خوفزدہ نيں تے اللہ دے سوا کسی تو‏ں خوفزدہ نئيں ہُندے نيں۔ تے حساب کرن آلے دے طور تے اللہ کافی اے۔

مَا كَانَ مُحَمَّدٌ اَبَآ اَحَدٍ مِّنْ رِّجَالِكُمْ وَلٰكِنْ رَّسُوْلَ اللّٰهِ وَخَاتَمَ النَّبِيّٖنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

mā kāna muḥammadun abā aḥadim mir rijālikum wa lākir rasūlallāhi wa khātaman-nabiyyīn(a), wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

محمد تہاڈے وچوں کسے دا پیو نہیں بلکہ اوہ اللہ دا رسول اے تے انبیاء دی مہر اے۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثِيْرًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurullāha żikran kaṡīrā(n),

اے ایمان رکھن آلے! اللہ نوں یاد رکھو، (اس دا ناں) جتنا ہو سکے یاد کر کے،

وَّسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa sabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

تے سویرے تے شام نوں اوہدی تسبیح کرو۔

هُوَ الَّذِيْ يُصَلِّيْ عَلَيْكُمْ وَمَلٰۤىِٕكَتُهٗ لِيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَحِيْمًا

huwal-lażī yuṣallī ‘alaikum wa malā'ikatahū liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa kāna bil-mu'minīna raḥīmā(n).

ایہہ اوہ اے جیہڑا تہانوں تے اپنے فرشتیاں تے رحم دیندا اے (تہاڈے لئی معافی منگدا اے)، تاں جے اوہ تہانوں ہنیرے وچوں کڈھ کے چانن (چمک) وچ لے آوے۔ تے اوہ ایمان رکھن آلیاں تے رحم کرن آلا اے۔

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهٗ سَلٰمٌ ۚوَاَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرِيْمًا

taḥiyyatuhum yauma yalqaunahū salām(un), wa a‘adda lahum ajran karīmā(n).

انہاں دا (مؤمنین) سلام جدو‏ں اوہ اس تو‏ں ملدے سن، "سلام" سی تے اس نے انہاں دے لئی اک عظیم انعام تیار کيتا۔

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyu innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

اے نبی! بے شک، اسی تینوں گواہ، خوشخبری تے خبردار کرن لئی گھلیا اے۔

وَّدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَسِرَاجًا مُّنِيْرًا

wa dā‘iyan ilallāhi bi'iżnihī wa sirājam munīrā(n).

تے اللہ دی اجازت نال تے روشن کرن آلی نور دے طور تے (دین) دا دعوت دین آلا ہونا۔

وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبِيْرًا

wa basysyiril-mu'minīna bi'anna lahum minallāhi faḍlan kabīrā(n).

تے مومنین تک خوشخبری پہنچاؤ کہ بے شک انہاں دے لئی اللہ د‏‏ی طرف تو‏ں اک عظیم تحفہ ا‏‏ے۔

وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

تے (محمد) انہاں کافراں ​​تے منافقاں د‏‏ی اطاعت نہ کرو، انہاں د‏‏ی پریشانیاں اُتے توجہ نہ دیو تے اللہ اُتے بھروسہ رکھو۔ تے اللہ اک محافظ دے طور تے کافی اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّوْنَهَاۚ فَمَتِّعُوْهُنَّ وَسَرِّحُوْهُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nakaḥtumul-mu'mināti ṡumma ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna famā lakum ‘alaihinna min ‘iddatin ta‘taddūnahā, fa matti‘ūhunna wa sarriḥūhunna sarāḥan jamīlā(n).

اے ایمان رکھن آلے! جے تسی ایماندار عورتاں نال ویاہ کردے او، تے فیر تسی اوہناں نال مداخلت کرن توں پہلاں اوہناں نوں طلاق دے دیندے او، تے فیر اوہناں لئی کوئی وی مدت نئیں اے جہنوں تہانوں دھیان چ رکھن دی لوڑ اے۔ پر ایناں نوں متعہ دیو تے اوہناں نوں بہترین طریقے نال جان دیو۔

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اے نبی! بے شک اسیں تہاڈے لیی تواڈی زنانیاں نوں حلال کیتا اے جنہاں نوں تسی جہیز دتا اے تے تہاڈے کول موجود نوکراں بشمول جو کجھ تسی اللہ نے تہانوں دتی جنگ وچ حاصل کیتا اے تے (ایسے طرحاں) تہاڈے پیو دے بھراواں دیاں دھیاں، تہاڈے پیو دیاں بھیناں دیاں دھیاں، تہاڈی ماں دے بھراواں دیاں دھیاں تے تہاڈی ماں دیاں دھیاں جیہڑیاں تہاڈے نال ہجرت کر گئیاں۔ مومن عورتاں جنہاں نے اپنے آپ نو نبی دے حوالے کر دتا جے نبی اوہدے نال ویاہ کرنا چاہندا سی، تہاڈے لیی اک خاص گل دے طور تے، سارے مومناں لئی نئیں۔ اسی جاندے آں کہ اسی اوہناں دیاں بیویاں تے اوہناں غلاماں دے حوالے نال اوہناں تے کیہ واجب کیتا اے، کدھرے اوہ تہاڈے لئی بوجھ نہ بن جان۔ تے اللہ بخشش کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

۞ تُرْجِيْ مَنْ تَشَاۤءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِيْٓ اِلَيْكَ مَنْ تَشَاۤءُۗ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ تَقَرَّ اَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ اٰتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَلِيْمًا

turjī man tasyā'u wa tu'wī ilaika man tasyā'(u), wa manibtagaita mimman ‘azalta falā junāḥa ‘alaik(a), żālika adnā an taqarra a‘yunuhunna wa lā yaḥzanna wa yarḍaina bimā ātaitahunna kulluhunn(a), wallāhu ya‘lamu mā fī qulūbikum, wa kānallāhu ‘alīman ḥalīmā(n).

تُسی اوہناں (اپنیاں بیویاں) توں جس نوں وی چاہو ملتوی کر سکدے او تے (وی) جس نال تُسی چاہو جماع کر سکدے او۔ تے جہنوں وی تسی اپنیاں بیویاں چوں نواں کرنا چاہندے او جہناں نوں تسی اک پاسے رکھیا اے، تہاڈے تے کوئی گناہ نئیں اے۔ ایہ اوہناں دی یقین دہانی دے نیڑے اے، تے اوہ دُکھ نئیں کرن گے، تے اوہ اوہدے نال مطمئن نیں جہڑا تسی اوہناں سب نوں دتا اے۔ تے اللہ جانندا اے کہ تہاڈے دلاں وچ کی اے۔ تے اللہ سب کجھ جانن آلا تے سب کجھ برداشت کرن آلا اے۔

لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ

lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).

اس دے بعد آپ (اے محمد) دے لئی (دوجیاں) عورتاں تو‏ں شادی کرنا حلال نئيں اے تے نہ ہی آپ دے لئی انہاں د‏‏ی جگہ (دوجیاں) بیویاں لینا جائز اے چاہے انہاں د‏‏ی حسن آپ نو‏‏ں اپنی طرف متوجہ کرے سوائے انہاں (غلاماں) دے جنہاں دے پاس تواڈے پاس ا‏‏ے۔ تے اللہ ہر شے دی نگرانی کر رہیا اے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).

اے ایمان رکھن آلے! رسول اللہ دے گھراں وچ داخل نہ ہوو جدوں تک تہانوں کھانا پکان دا انتظار کیتے بغیر کھانا کھان دی اجازت نہ ہووے، لیکن جے تہانوں بلایا جائے تے فیر داخل ہو جاؤ تے جدوں تُسی کھانا ختم کر لوو، گل بات نوں لمبا کیتے بغیر باہر نکل جاؤ۔ بے شک، ایہہ اوہ چیز اے جہڑی نبی نوں پریشان کردی اے تاں جے اوہ (نبی) تہاڈے توں شرمندہ ہووے (تہانوں باہر بھیجن)، تے اللہ نوں شرم نئیں آندی (وضان کرن وچ) کہ کی سچ اے۔ اگر انہاں تو‏ں (نبی صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم د‏‏ی بیویاں تو‏ں) کچھ (ضرورت) منگتے ہیں تاں پردے دے پیچھے تو‏ں منگ لو۔ اوہ (راہ) تہاڈے دلاں تے اوہناں دے دلاں لئی خالص اے۔ تے تُسی رسول اللہ دے (دل) نوں تکلیف نہ دین تے نبی دی وفات دے بعد ہمیشہ لئی اوہدیاں بیویاں نال شادی نہ کرن۔ بے شک ایہ اللہ دے سامنے بہت وڈا (گناہ) ا‏‏ے۔

اِنْ تُبْدُوْا شَيْـًٔا اَوْ تُخْفُوْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

in tubdū syai'an au tukhfūhu fa'innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

جے تُسی کسے گل نوں ظاہر کردے او یا لُکا دیندے او تے بے شک اللہ ہر شے دا جانن آلا اے۔

لَا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِيْٓ اٰبَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اَخَوٰتِهِنَّ وَلَا نِسَاۤىِٕهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّۚ وَاتَّقِيْنَ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا

lā junāḥa ‘alaihinna fī ābā'ihinna wa lā abnā'ihinna wa lā ikhwānihinna wa lā abnā'i ikhwānihinna wa lā abnā'i akhawātihinna wa lā nisā'ihinna wa lā mā malakat aimānuhunn(a), wattaqīnallāh(a), innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

رسول اللہ د‏‏ی بیویاں اُتے کوئی گناہ نئيں اے کہ اوہ اپنے والد، بیٹےآں، بھائیاں، بھائیاں دے بیٹےآں، بھیناں دے بیٹےآں، اپنی (مؤمن) عورتاں تے نوکراں تو‏ں اللہ تعالیٰ تو‏ں ڈردے نيں۔ بے شک اللہ ہر شے دا گواہ اے

اِنَّ اللّٰهَ وَمَلٰۤىِٕكَتَهٗ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّۗ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

innallāha wa malā'ikatahū yuṣallūna ‘alan-nabiyy(i), yā ayyuhal-lażīna āmanū ṣallū ‘alaihi wa sallimū taslīmā(n).

بے شک اللہ تے اس دے فرشتے نبی نو‏‏ں صلوات پیش کردے نيں۔ اے ایمان رکھن آلے! صلاواتلہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نوں تے پورے احترام نال سلام پیش کرو.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَاَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِيْنًا

innal-lażīna yu'żūnallāha wa rasūlahū la‘anahumullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati wa a‘adda lahum ‘ażābam muhīnā(n).

بے شک اللہ تے اس دے رسول نو‏‏ں ناراض کرنے والےآں دے خلاف اللہ تعالیٰ انہاں نو‏ں دنیا تے آخرت وچ لعنت کرے گا تے انہاں دے لئی ذلت آمیز عذاب مہیا کرے گا۔

وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

تے اوہ جیہڑے ایماندار مرداں تے ایماندار عورتاں نوں بغیر کسے غلط کم دے نقصان پہنچاندے نیں، فیر واقعی، اوہناں نے اک جھوٹ تے اک ظاہری گناہ برداشت کیتا اے۔

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

اے نبی! اپنیاں بیویاں، اپنیاں دھیاں تے مومناں دیاں عورتاں نوں کہو، "اوہناں نوں اپنے سارے جسماں اتے اپنے چوغے کھچن دیو۔" ایہ ایس لئی اے تاں جے اوہناں نوں سوکھا پچھانیا جا سکے تے اوہناں نوں کوئی نقصان نہ پہنچے۔ تے اللہ بخشش کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔

۞ لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْمُرْجِفُوْنَ فِى الْمَدِيْنَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُوْنَكَ فِيْهَآ اِلَّا قَلِيْلًا

la'il lam yantahil-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-murjifūna fil-madīnati lanugriyannaka bihim ṡumma lā yujāwirūnaka fīhā illā qalīlā(n).

بے شک جے منافق، جنہاں دے دلاں وچ بیماری اے، تے مدینہ وچ باطل پھیلانے والے (تہانوں نقصان پہنچانے تو‏ں) باز نہ رہن گے، اسيں ضرور آپ نو‏‏ں انہاں تو‏ں لڑنے دا حکم دیواں گے، فیر اوہ تھوڑی دیر دے علاوہ آپ دے گوانڈھی (مدینہ وچ) نئيں ہون گے۔

مَلْعُوْنِيْنَۖ اَيْنَمَا ثُقِفُوْٓا اُخِذُوْا وَقُتِّلُوْا تَقْتِيْلًا

mal‘ūnīn(a), ainamā ṡuqifū ukhiżū wa quttilū taqtīlā(n).

لعنت دی حالت چ۔ جتھ‏ے وی مل جان گے، انہاں نو‏ں گرفتار کرلیا جائے گا تے بے رحمی تو‏ں قتل کر دتا جائے گا۔

سُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۚوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

جیویں کہ اللہ دی سنت جیہڑی (تہاڈے توں پہلاں) آئے لوکاں تے وی لاگو ہوندی اے، تے تسی اللہ دی سنت وچ کوئی تبدیلی نئیں ویکھو گے۔

يَسْـَٔلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُوْنُ قَرِيْبًا

yas'alukan-nāsu ‘anis-sā‘ah(ti), qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāh(i), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata takūnu qarībā(n).

لوکی تیرے (محمد) توں قیامت دا پُچھدے نیں. آکھو آخرت دا علم صرف اللہ دے کول اے۔ تے کیہ تہانوں پتہ اے، شاید قیامت دا دن نیڑے اے؟

اِنَّ اللّٰهَ لَعَنَ الْكٰفِرِيْنَ وَاَعَدَّ لَهُمْ سَعِيْرًاۙ

innallāha la‘anal-kāfirīna wa a‘adda lahum sa‘īrā(n).

بے شک اللہ تعالیٰ نے کافراں ​​اُتے لعنت فرمایا اے تے انہاں دے لئی بھڑکدی ہوئی اگ (جزنم) تیار کر دتی اے ۔

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۚ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا ۚ

khālidīna fīhā abadā(n), lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

اوہ ہمیشہ لئی اوتھے رہن گے; اوہناں کول کوئی محافظ یا مددگار نئیں ہووے گا۔

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠

yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.

جس دن (جدوں) انہاں دے چہرے دوزخ وچ الٹے جان گے، اوہ کہن گے، "اے کاش اسی اللہ دی فرمانبرداری کردے تے رسول دی وی فرمانبرداری کردے۔"

وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠

wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.

تے انہاں نے کہیا، ”ساڈے رب، بے شک اسی اپنے حاکماں تے حکمراناں دی اطاعت کیتی، فیر انہاں نے سانوں (صحیح) راہ توں گمراہ کیتا۔

رَبَّنَآ اٰتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيْرًا ࣖ

rabbanā ātihim ḍi‘faini minal-‘ażābi wal‘anhum la‘nan kabīrā(n).

ساڈے رب، ایہناں تے دوہری سزا دے تے اوہناں نوں وڈی لعنت دے۔"

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اٰذَوْا مُوْسٰى فَبَرَّاَهُ اللّٰهُ مِمَّا قَالُوْا ۗوَكَانَ عِنْدَ اللّٰهِ وَجِيْهًا ۗ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna āżau mūsā fa barra'ahullāhu mimmā qālū, wa kāna ‘indallāhi wajīhā(n).

اے ایمان رکھن آلے! موسیٰ نوں تکلیف دین آلیاں وانگوں نہ بنو، ایس لئی اللہ تعالیٰ نے اوہنوں اوہناں الزاماں توں صاف کر دتا۔ تے اوہ اک ایسا شخص اے جس دا اللہ تعالیٰ دے سامنے باعزت مقام ا‏‏ے۔

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa qūlū qaulan sadīdā(n).

اے ایمان رکھن آلے! اللہ توں خوف رکھو تے صحیح کلمہ بولو،

يُّصْلِحْ لَكُمْ اَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا

yuṣliḥ lakum a‘mālakum wa yagfir lakum żunūbakum, wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū faqad fāza fauzan ‘aẓīmā(n).

اللہ ضرور تیرے کماں نوں بہتر کرے گا تے تیرے گناہاں نوں بخشے گا. تے جو کوئی وی اللہ تے اس دے رسول دی اطاعت کردا اے، فیر بے شک، اوہ وڈی فتح دے نال جیت جاندا اے۔

اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ

innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).

بے شک، اسی آسماناں، زمین تے پہاڑاں نوں اک پیغام پیش کیتا اے; لیکن ہر کوئی مینڈیٹ نو پورا کرن توں ہچکچا رہیا سی تے اوہ پریشان سن کہ اوہ اس نو پورا نئیں کرن گے (ایہ بھاری سی)، اس لیی مینڈیٹ انساناں نے کیتا سی۔ بے شک انسان بڑے ناانصاف تے بڑے بیوقوف ہوندے نے،

لِّيُعَذِّبَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ وَيَتُوْبَ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

liyu‘ażżiballāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikāti wa yatūballāhu ‘alal-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

تاکہ اللہ منافقاں، مرداں تے عورتاں، مشرکین، مرداں تے عورتاں نوں عذاب دیوے؛ تے اللہ مرد تے عورت مومناں دی توبہ قبول کرے گا۔ تے اللہ بخشا کرن آلا تے رحم کرن آلا اے۔