Q.S الملک (اَلْمُلْك) - 30 مصرعیاں دی گنتی

تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ

tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

اے نبی! کافراں ​​تے منافقاں نال لڑو تے اوہناں نال سختی کرو. اوہناں دی تھاں جہنم اے تے ایہ اینی ای بھیڑی اے جنی کہ واپس آن دی تھاں۔

ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ

allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).

اللہ تعالیٰ نے کافراں ​​نوح دی بیوی تے لوط دی بیوی لئی اک تمثیل بنائی۔ دوویں ساڈے بندیاں وچوں دو پرہیزگار بندیاں دی نگرانی ہیٹھ ہن؛ فیر انہاں دونے بیویاں نے اپنے دونے شوہراں دے نال غداری د‏‏ی لیکن انہاں دے دونے شوہر اللہ دے (عذاب) تو‏ں ذرا وی مدد نئيں کرسک‏‏ے؛ تے (دوناں بیویاں نوں) آکھیا گیا سی، "تسیں دوویں (جہنم) جان والیاں دے نال جہنم وچ جاؤ۔"

الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ

allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).

تے اللہ تعالیٰ نے فرعون د‏‏ی بیوی مومنین دے لئی تمثیل د‏‏ی جدو‏ں اس نے فرمایا کہ اے میرے رب میرے لئی جنت وچ اپنے نال اک گھر تعمیر کر تے فرعون تے اس دے اعمال تو‏ں بچا تے ظالم لوکاں تو‏ں بچا دے۔

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَّهُوَ حَسِيْرٌ

Ṡummarji‘il-baṣara karrataini yanqalib ilaikal-baṣaru khāsi'aw wa huwa ḥasīr(un).

تے مریم، عمران دی دھی، جس نے اپنی عزت نوں برقرار رکھیا، فیر اسیں اوہدے رحم وچ اپنی (تخلیق شدہ) روح وچوں کجھ ساہ لیا؛ تے اس نے اپنے رب تے اس دی کتاباں دے الفاظ دی تصدیق کیتی؛ تے اوہ فرمانبردار لوکاں چوں اک سی۔

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ

wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).

اللہ دا جلال اے جہڑا (ساریاں) بادشاہتاں تے قابو رکھدا اے، تے اوہ ہر شے تے قادر مطلق اے۔

وَلِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa lil-lażīna kafarū birabbihim ‘ażābu jahannam(a), wa bi'sal-maṣīr(u).

جس نے موت تے زندگی پیدا کیتی، تہانوں پرکھن لئی، تہاڈے وچوں کیہڑا کماں وچ بہتر اے؟ تے اوہ قادر مطلق، سب توں زیادہ معاف کرن آلا اے۔

اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ

iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).

جہنے ست جنتاں نوں تہاں وچ بنایا. تسی رحم کرن آلے رب دی تخلیق وچ کوئی وی غیر متوازن نئیں ویکھو گے۔ ایس لئی فیر ویکھو، کی تہانوں کجھ غلط نظر آندا اے؟

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ

takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).

فیر (اپنی) نظر نوں اک واری فیر دہراؤ (تے) اک واری فیر، یقیناً تہاڈی نظر کسے عیب نوں لبھے بغیر تہاڈے ول واپس آ جائے گی تے ایہ (تہاڈی نظر) اک تھکی ہوئی حالت وچ اے۔

قَالُوْا بَلٰى قَدْ جَاۤءَنَا نَذِيْرٌ ەۙ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۖ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ كَبِيْرٍ

qālū balā qad jā'anā nażīr(un), fa każżabnā wa qulnā mā nazzalallāhu min syai'(in), in antum illā fī ḍalālin kabīr(in).

تے بے شک اساں قریبی آسماناں نو‏‏ں تارےآں تو‏ں سجایا اے تے انہاں نو‏‏ں (ستارے) شیطاناں دے لئی سُٹنے دے اوزار بنایا اے تے انہاں دے لئی جلنے والے دوزخ د‏‏ی سزا تیار کيتی ا‏‏ے۔

وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).

تے جو لوک اپنے رب تو‏ں کفر کرن گے اوہ دوزخ د‏‏ی سزا بھگتن گے۔ تے ایہ واپس آن لئی سب توں بھیڑی تھاں اے۔

فَاعْتَرَفُوْا بِذَنْۢبِهِمْۚ فَسُحْقًا لِّاَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

fa‘tarafū biżambihim, fasuḥqal li'aṣḥābis-sa‘īr(i).

جدوں اوہ اس وچ سُٹ دتے گئے تے اوہناں نے جہنم دیاں خوفناک آوازاں سنیاں، جدوں کہ اوہ سڑ رہیا سی،

اِنَّ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

innal-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

غصے نال تقریباً پھٹ گیا۔ جدو‏ں وی (کافراں ​​دا) کسی گروہ نو‏‏ں اس وچ سُٹ دتا جاندا اے تو (دزخ دے) محافظ انہاں تو‏ں پُچھدے نيں کہ کیہ کدی کوئی آپ نو‏‏ں (دنیا وچ) خبردار کرنے نئيں آیا اے ؟

وَاَسِرُّوْا قَوْلَكُمْ اَوِ اجْهَرُوْا بِهٖۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa asirrū qaulakum awijharū bih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

انہاں نے جواب دتا، "ہاں، بے شک، ساڈے کول اک انتباہ کرن آلا آیا اے، لیکن اساں (اس) دا انکار کیتا تے اسی آکھیا، "اللہ تعالیٰ نے کجھ وی نازل نئیں کیتا، تسی دراصل بہت گمراہ ہو۔"

اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَۗ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ ࣖ

alā ya‘lamu man khalaq(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

تے انہاں نے کہیا، "جے (پہلاں) اسيں نے (انتباہ) سنیا ہُندا یا اس دے بارے وچ سوچیا ہُندا تاں اسيں دوزخ د‏‏ی بلدی ہوئی اگ دے باشندےآں وچ شامل نئيں ہُندے۔"

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).

ایس لئی اوہناں نے اپنے گناہ دا اقرار کیتا۔ پر دور (اللہ دی رحمت توں) بلدے ہوئے دوزخ دے وسنیک نیں.

ءَاَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمُ الْاَرْضَ فَاِذَا هِيَ تَمُوْرُۙ

a'amintum man fis-samā'i ay yakhsifa bikumul-arḍa fa'iżā hiya tamūr(u).

بے شک، جہڑے لوک اپنے رب توں ڈردے نیں، جہڑا اوہناں لئی پوشیدہ اے، اوہناں نوں معافی ملے گی تے اک وڈا انعام ملے گا۔

اَمْ اَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يُّرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًاۗ فَسَتَعْلَمُوْنَ كَيْفَ نَذِيْرِ

am amintum man fis-samā'i ay yursila ‘alaikum ḥāṣibā(n), fa sata‘lamūna kaifa nażīr(i).

تے اپنے بولاں نوں خفیہ رکھو یا اوہناں نوں جانو کرو. بے شک، اوہ سارے دلاں دا سب کجھ جانن آلا اے۔

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa laqad każżabal-lażīna min qablihim fakaifa kāna nakīr(i).

کیہ ایہہ (مناسب) اے کہ اللہ جیہنے اینوں بنایا اے اوہ نئیں جان دا؟ تے اوہ سب توں لطیف، سب کجھ جانن آلا اے۔

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صٰۤفّٰتٍ وَّيَقْبِضْنَۘ مَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا الرَّحْمٰنُۗ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍۢ بَصِيْرٌ

awalam yarau ilaṭ-ṭairi fauqahum ṣāffātiw wa yaqbiḍn(a), mā yumsikuhunna illar-raḥmān(u), innahū bikulli syai'im baṣīr(un).

ایہ اوہی اے جس نے تہاڈے لئی زمین نو دریافت کرنا سوکھا بنایا، اس لی ایہدے سارے کونے کونے کھوجو تے اوہدی رزق چوں کجھ کھاؤ۔ تے صرف اوہدے کول تسی جی اُٹھن دے بعد واپس آؤ گے۔

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ

am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).

کی تسی محفوظ محسوس کردے او، کہ اوہ جیہڑا اسمان تے اے تہانوں زمین دے نگل نئیں دیوے گا جدوں اچانک ایہہ ہل جائے گی؟

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ يَرْزُقُكُمْ اِنْ اَمْسَكَ رِزْقَهٗ ۚ بَلْ لَّجُّوْا فِيْ عُتُوٍّ وَّنُفُوْرٍ

am man hāżal-lażī yarzuqukum in amsaka rizqah(ū), bal lajjū fī ‘utuwwiw wa nufūr(in).

یا کی تسی محفوظ محسوس کردے او، کہ اوہ اسمان تے تہاڈے تے پتھریلی طوفان نئیں گھلے گا؟ لیکن بعد چ تہانوں پتہ لگے گا کہ (انکار کرن دے نتائج) میری وارننگ کی اے۔

اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

تے بے شک، اوہناں توں پہلاں دے لوکاں نے وی (اوہدے رسولاں) دا انکار کیتا۔ ایس لئی، میرا غضب کِنا وڈا اے!

قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

کیہ اوہناں نوں اپنے اُتوں چڑیاں نظر نہیں آؤندیاں، کھنبھ کھلار کے اوہناں نوں بند کردے نیں؟ کوئی وی اوہناں نوں (ہوا وچ) نئیں رکھدا سوائے سب توں ودھ فضل دے۔ بے شک، اوہ سب کجھ ویکھن آلا اے۔

قُلْ هُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

qul huwal-lażī żara'akum fil-arḍi wa ilaihi tuḥsyarūn(a).

یا تہاڈے لئی کون میزبان ہووے گا، تہاڈی حفاظت کرے گا سوائے فضل ترین دے؟ کافر صرف دھوکہ دہی وچ نیں۔

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

یا جے اوہ اپنا رزق روکدا اے تے تہاڈا کون پورا کر سکدا اے؟ بلکہ، اوہ تکبر تے قائم رہندے نیں تے اپنے آپ نو دور کردے نیں (سچائی توں)۔

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

کیہ اوہ جیہڑا منہ تھلے کر کے رینگدا اے اوہنوں بہتر رہنمائی ہوندی اے (نیکی وچ) یا اوہ جیہڑا سدھی راہ تے مضبوطی نال چلدا اے؟

فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَةً سِيْۤـَٔتْ وُجُوْهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقِيْلَ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَدَّعُوْنَ

falammā ra'auhu zulfatan sī'at wujūhul-lażīna kafarū wa qīla hāżal-lażī kuntum bihī tadda‘ūn(a).

آکھو، "ایہہ اوہی اے جس نے تہانوں بنایا اے تے تہانوں سنن، ویکھن تے ضمیر دتا اے۔ تسی بوہت گھٹ شکر گزار او۔"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَّعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُّجِيْرُ الْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

qul ara'aitum in ahlakaniyallāhu wa mam ma‘iya au raḥimanā, famay yujīrul-kāfirīna min ‘ażābin alīm(in).

کہو، "ایہہ اوہ اے جیہڑا تہانوں زمین تے ودھاندا اے، تے تسی اوہدے کول اکٹھے ہو جاؤ گے۔"

قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

تے کہندے نیں جے توں سچ بولنا اے تے ایہہ خطرہ کدوں آوے گا؟

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ مَاۤؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَّأْتِيْكُمْ بِمَاۤءٍ مَّعِيْنٍ ࣖ

qul ara'aitum in aṣbaḥa mā'ukum gauran famay ya'tīkum bimā'im ma‘īn(in).

کہو (اے محمد)، "بے شک، علم (قیامت) صرف اللہ دے کول اے۔ میں صرف اک واضح خبردار آں۔"