Q.S المظمل (اَلْمُزَّمِّل) - 20 مصرعیاں دی گنتی

يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ

yā ayyuhal-muzzammil(u).

کہو (محمد)، "مینوں نئیں پتہ کہ اوہ عذاب جہڑی تہاڈے خلاف دھمکی دتی گئی اے اوہ نیڑے اے یا میرے رب نے طے کر دتا اے کہ اوہ ویلا ہُن وی لمبا اے۔"

قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qumil-laila illā qalīlā(n).

اوہ غیب نوں جاندا اے، پر غیب نوں کسے نوں نئیں وکھاندا۔

نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ

niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).

سوائے اوہناں رسولاں دے جنہاں نوں اوہ منظور کردا اے، فیر بے شک اوہنے اوہناں دے اگے تے پچھے محافظاں (فرشتیاں) نوں گھلیا اے۔

اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ

au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).

تاکہ اوہ جان سکے کہ رسولاں نے اپنے رب دا پیغام واقعی پہنچایا اے، جد کہ (اوس دے علم) وچ اوہ وی شامل اے جو انہاں دے کول اے، تے اوہ ہر چیز نو اک اک کر کے شمار کردا اے۔

اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا

innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).

اے کفن والے (محمد)!

اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ

inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).

رات نوں اٹھو (نماز پڑھن لئی)، سوائے اک نکے جہے حصے دے،

اِنَّ لَكَ فِى النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيْلًاۗ

inna laka fin-nahāri sabḥan ṭawīlā(n).

(یعنی) ادھا یا اس توں تھوڑا گھٹ،

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ اِلَيْهِ تَبْتِيْلًاۗ

ważkurisma rabbika wa tabattal ilaihi tabtīlā(n).

یا ادھے توں زیادہ، تے قرآن نوں ہولی ہولی پڑھو۔

رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيْلًا

rabbul-masyriqi wal-magribi lā ilāha illā huwa fattakhiżhu wakīlā(n).

بے شک، اسی تہاڈے لئی بھاری الفاظ گھلاں گے۔

وَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيْلًا

waṣbir ‘alā mā yaqūlūna wahjurhum hajran jamīlā(n).

سچ مچ، رات نوں جاگنا زیادہ مضبوط ہوندا اے (روح نوں بھر دیندا اے)؛ تے (اوس ویلے پڑھنا) زیادہ متاثر کن سی۔

وَذَرْنِيْ وَالْمُكَذِّبِيْنَ اُولِى النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيْلًا

wa żarnī wal-mukażżibīna ulin-na‘mati wa mahhilhum qalīlā(n).

اصل چ، دن دے ویلے تسی لمے کماں چ بہوں مصروف ہوندے او۔

اِنَّ لَدَيْنَآ اَنْكَالًا وَّجَحِيْمًاۙ

inna ladainā ankālaw wa jaḥīmā(n).

تے اپنے رب دا ناں لوو، تے دلوں اوہدی عبادت کرو۔

وَّطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَّعَذَابًا اَلِيْمًا

wa ṭa‘āman żā guṣṣatiw wa ‘ażāban alīmā(n).

(اوہ) مشرق تے مغرب دا رب اے، اوہدے سوا کوئی خدا نئیں، ایس لئی اوہنوں اپنا محافظ بناؤ۔

يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا

yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).

تے صبر کرو (محمد) جو انہاں د‏‏ی گلاں کردے نيں تے انہاں نو‏‏ں اچھی طرح تو‏ں چھڈ دیو۔

اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ

innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).

تے مینوں اوہناں لوکاں دے خلاف (عمل) کرن دیو جیہڑے جھوٹھے نیں، جنہاں کول زندگی دیاں ساریاں خوشیاں نیں، تے اوہناں نوں تھوڑی جیہی مہلت دیو۔

فَعَصٰى فِرْعَوْنُ الرَّسُوْلَ فَاَخَذْنٰهُ اَخْذًا وَّبِيْلًاۚ

fa ‘aṣā fir‘aunar-rasūla fa akhażnāhu akhżaw wabīlā(n).

بے شک، ساڈے نال (بھاری) زنجیراں تے اک جلدا جہنم اے،

فَكَيْفَ تَتَّقُوْنَ اِنْ كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَّجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيْبًاۖ

fakaifa tattaqūna in kafartum yaumay yaj‘alul-wildāna syībā(n).

تے (ایتھے) خوراک اے جہڑی گلے نو روکدی اے تے تکلیف دہ سزا دا سبب بن دی اے۔

ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا

as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).

(یاد کرو) اوہ دن (جدوں) زمین تے پہاڑ زبردستی ہل گئے، تے پہاڑ ریت دے ڈھیراں وانگوں ہو گئے جہڑے ڈگ گئے۔

اِنَّ هٰذِهٖ تَذْكِرَةٌ ۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا ࣖ

inna hāżihī tażkirah(tun), faman syā'attakhaża ilā rabbihī sabīlā(n).

بے شک اسی اک رسول (محمد) نو‏‏ں آپ دے پاس بھیجیا اے جو آپ دے خلاف گواہ اے جداں اسی فرعون دے پاس اک رسول بھیجیا ا‏‏ے۔

۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

لیکن فرعون نے رسول د‏‏ی نافرمانی د‏‏ی اس لئی اسيں نے اسنو‏ں سخت عذاب دا نشانہ بنایا۔