Revert to Islam, click here
Ислам Ал-Хак: Коран ба Хадис
(Жинхэнэ Ислам)

Q.S Аль-А'раф (اَلْأَعْرَاف) - 206 Шүлгийн тоо

(Хамгийн өндөр газар)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

Алиф Лам Мим шад.


2

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(Энэ бол) чамд (Мухаммед аа) илчлэгдсэн ном юм; тиймээс үүгээр сэрэмжлүүлж, итгэгчдэд сургамж болохын тулд үүнээс санаа зовох хэрэггүй.


3

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Эзэнээсээ танд илгээгдсэн зүйлийг дага, Түүнээс өөр хэнийг ч удирдагчаа болгон бүү даг. Та нар маш бага сургамж авдаг.


4

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

Бид хичнээн олон газрыг сүйтгэсэн бэ, бидний зовлон (оршин суугчдад нь) шөнөдөө эсвэл өдрийн цагаар амарч байхад нь ирсэн.


5

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

Тиймээс бидний зовлон тэдэнд ирэхэд тэдний гомдол нь "Үнэхээр бид буруутнууд байсан" гэж хэлэхээс өөр зүйл биш байв.


6

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

Дараа нь бид (элч нараас) дуудлага хүлээн авсан хүмүүсээс болон (мөн) элч нараас асуух болно.


7

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

Бид тэдэнд (өөрсдийн мэдлэгээр) мэдээж мэдэгдэх бөгөөд бид (тэднээс) хол биш.


8

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Тэр өдрийн жинлүүр нь зөв шударгын хэмжүүр болдог. Тиймээс хэн жинлүүрийг (сайныг) жигнэвэл тэд азтай хүмүүс юм.


9

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

Харин (сайн үйлсийнх нь) жин хөнгөн хүмүүс бол бидний тэмдгүүдийг үгүйсгэснийхээ төлөө өөрсдөдөө хор хөнөөл учруулсан хүмүүс юм.


10

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

Үнэхээр Бид та нарыг дэлхий дээр байрлуулж, тэнд та нарт амьжиргааны эх үүсвэрийг бий болгосон. (Гэхдээ) та нар маш бага талархаж байна.


11

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

Үнэндээ бид та нарыг бүтээж, дараа нь та нарын биеийг хэлбэржүүлээд, дараа нь бид тэнгэр элч нарт "Адамд мөргө" гэж хэлсэнд тэд мөргөсөн боловч Сатан мөргөсөнгүй. Тэр (Иблис) мөргөгчдийн тоонд ороогүй.


12

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Аллах) “Би чамд хэлэхэд чамайг (Адамд) мөргөхгүй байхад юу саад болсон бэ?” гэж асуухад (Иблис) “Би түүнээс илүү. Чи намайг галаас, харин түүнийг шорооноос бүтээсэн” гэж хариулав.


13

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(Аллах) "Тэгвэл тэндээс бууж ир; учир нь чи үүгээрээ сайрхах ёсгүй. Гарч ир! Үнэхээр чи бол дорд бүтээлүүдийн нэг юм" гэж хэлэв.


14

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(Сатан) “Тэднийг амилуулагдах өдөр хүртэл надад түр хүлээлгээрэй” гэж хариулав.


15

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(Аллах) “Үнэн хэрэгтээ, чи бол цагийг нь түдгэлзүүлсэн хүмүүсийн нэг” гэж хэлэв.


16

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(Иблис) хариуд нь: “Та намайг төөрөгдүүлсэн тул би тэднийг Таны шулуун замаас холдуулсаар байх болно.”


17

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

Тэгвэл би тэдний урдаас, араас, баруунаас, зүүнээс нь лавтайяа дайрах болно. Тэдний ихэнх нь талархалтай байхыг чи олохгүй.”


18

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(Аллах) “Тэндээс (диваажингаас) доромжлогдон, хөөгдсөн байдалтай гарч ир! Тэдний хэнийг ч дагавал Би та нараар тамыг дүүргэх нь гарцаагүй” гэж хэлэв.


19

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

Тэгээд (Аллах) "Ай Адам! Эхнэртэйгээ диваажинд байж, хүссэн зүйлээ ид. Гэхдээ энэ модонд бүү ойрт. (Хэрэв ойртож очвол) та хоёр хоёулаа нүгэлтнүүдийн нэг болно" гэж хэлэв.


20

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

Тэгээд Сатан тэдэнд хорон муу бодлуудыг шивнэж, (халхлагдсан) нууц эрхтнүүдийг нь илчилсэн. Тэгээд (Сатан) “Та нарын Бурхан зөвхөн та хоёрыг энэ модонд ойртохыг хориглосон, ингэснээр та хоёр хоёулаа тэнгэр элч болохгүй, мөнхийн хүмүүс (тэнгэрт) болохгүй” гэж хэлсэн.


21

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

Тэр (Сатан) хоёуланд нь тангараглаж, "Үнэхээр би та нарын зөвлөхүүдийн нэг" гэж хэлэв.


22

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

Тэр (Сатан) тэднийг заль мэхээр уруу татсан. Тэд модны жимсийг амтлахад нүцгэн байдал нь тэдэнд ил болсон тул тэд үүнийг Диваажингийн навчаар бүрхэж эхлэв. Бурхан тэдэнд хандан: "Би та нарыг тэр модноос холдуулж, Сатан бол та хоёрын илт дайсан гэж хэлээгүй гэж үү?" гэж хэлэв.


23

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Тэд хоёул "Эзэн минь, бид өөрсдөдөө гомдсон. Хэрэв Та биднийг уучилж, өршөөхгүй бол бид гарцаагүй хохирогсдын нэг болно" гэж хэлэв.


24

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(Аллах) “Доошоо буу! Та нар бие биетэйгээ дайсагнах болно. Дэлхий бол товлосон цаг хүртэл та нарын амьдрах газар бөгөөд таашаалын газар юм” гэж хэлэв.


25

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(Аллах) “Тэнд чи амьдарч, тэнд үхэж, тэндээс (мөн) дахин амилна” гэж айлддаг.


26

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

Өө, Адамын үр удам минь! Үнэхээр Бид та нарын нүцгэн байдлыг халхлах, гоёл чимэглэл болгон хувцасласан. Гэхдээ сүсэг бишрэлийн хувцас нь илүү дээр юм. Эдгээр нь Аллахын хүч чадлын зарим шинж тэмдгүүд бөгөөд тэд санаж байгаасай гэж найдаж байна.


27

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

Өө, Адамын хүүхдүүд ээ! Сатан та нарын эцэг эхийг диваажингаас хөөн гаргаж, тэдний хувцсыг тайлж, увайгүй эрхтнийг нь илчилсэн шигээ та нарыг хуурч мэхлэхийг бүү зөвшөөр. Үнэндээ тэр болон түүний дагалдагчид та нарыг та нарын харж чадахгүй газраас хардаг. Үнэндээ бид чөтгөрүүдийг үл итгэгчдийн удирдагч болгосон.


28

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Тэд жигшүүрт үйлдэл хийхдээ "Бид өвөг дээдсээ ингэж байхыг харсан бөгөөд Аллах бидэнд үүнийг хийхийг тушаасан" гэж хэлдэг. "Үнэхээр Аллах хэзээ ч муу үйл хийхийг тушаасан биш. Та нар яагаад Аллахын талаар мэдэхгүй зүйлээ ярьдаг юм бэ?" гэж хэл.


29

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

"Эзэн минь надад шударга байхыг тушаасан. Залбирал бүрдээ нүүрээ (Аллах руу) эргүүлж, зөвхөн Түүнд л мөргө. Та анх бүтээгдсэн шигээ Түүнд буцаж очих болно" гэж хэл.


30

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Тэдний заримыг нь Тэр удирдсан бол заримыг нь шударгаар төөрөлдүүлсэн. Тэд өөрсдийгөө удирдагдсан гэж бодоод Аллахын оронд чөтгөрүүдийг хамгаалагч болгон авсан.


31

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

Ай Адамын үр удам минь! Сүмд орох бүрдээ сайхан хувцсаа өмсөж, идэж ууж, гэхдээ хэтрүүлж болохгүй. Үнэндээ Аллах хэтрүүлэн ярьдаг хүмүүст дургүй.


32

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

(Мухаммед) “Аллахын зарц нартаа өгсөн гоёл чимэглэл, сайн сайхан хоолыг хэн хориглосон бэ? “Энэ бүхэн энэ дэлхийн амьдралд итгэдэг хүмүүст, ялангуяа (зөвхөн тэдэнд) Амилалтын өдөр зориулагдсан” гэж хэл. Бид мэддэг хүмүүст зориулж шүлгүүдийг ингэж тайлбарладаг.


33

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

(Мухаммед) “Миний Эзэн зөвхөн илэрхий болон далд бузар муу үйл, нүгэлт үйл, үндэслэлгүй шударга бус үйлдлийг л хориглодог бөгөөд шалтгааныг нь илчлээгүй байхад Аллахтай ямар нэгэн зүйлийг хамтран ажиллахыг (хориглодог) бөгөөд Аллахын талаар мэдэхгүй зүйлээ ярихыг (хориглодог)” гэж хэл.


34

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

Хүн бүр үхэлтэй (цаг хугацааны хязгаартай). Тэдний үхэл ирэхэд тэд нэг ч хором хойшлуулах эсвэл хурдатгал хүсэх боломжгүй.


35

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Өө, Адамын үр удам минь! Хэрэв та нарын дотроос элч нар ирж, Миний шүлгүүдийг та нарт өгүүлбэл, хэн зөв шударга байж, алдаагаа засвал тэднээс айх зүйл байхгүй бөгөөд тэд гашуудахгүй.


36

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Харин бидний шүлгүүдийг үгүйсгэж, тэдгээрээр бахархдаг хүмүүс бол тамын оршин суугчид бөгөөд тэд тэнд үүрд үлдэх болно.


37

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

Аллахын эсрэг худал хуурмаг зүйл зохиодог эсвэл Түүний шүлгүүдийг үгүйсгэдэг хүнээс илүү шударга бус хүн хэн байх вэ? Манай элч нар (тэнгэр элч нар) тэдний амийг авахаар ирэх хүртэл тэд номонд заасан хувийг хүртэх болно. Тэд (тэнгэр элч нар) "Та нар Аллахаас өөр ямар бурханд шүтдэг вэ?" гэж асуухад тэд (мушрикүүд) "Биднээс бүх зүйл алга болсон" гэж хариулав. Тэд өөрсдийгөө итгэлгүй гэж гэрчилдэг.


38

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

Аллах айлдахдаа: "Өмнө нь байсан жин, хүн төрөлхтний бүлэглэлтэй хамт тамын галд ор. Нэгэн хүн орох бүртээ ах дүүсээ хараадаг. Тэд бүгд ороход дараа нь орсон хүн нь түрүүлж орсон хүнд хандан: "Эзэн минь, тэд биднийг төөрөлдүүлсэн. Тэдэн дээр тамын галын зовлонг хоёр дахин ихээр авчир" гэж хэлдэг. Аллах айлдахдаа: "Тэд тус бүр хоёр дахин ихийг хүртэх болно, гэхдээ та нар мэдэхгүй" гэж хэлдэг.


39

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

Тэгээд (орж) анх орсон хүн дараа нь (орж) орсон хүндээ: "Чи биднээс өчүүхэн ч давуу талгүй. Тиймээс хийсэн зүйлийнхээ шийтгэлийг мэдэр" гэж хэлэв.


40

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

Үнэндээ, Бидний тэмдгүүдийг үгүйсгэж, тэдгээрээр бахархдаг хүмүүст тэнгэрийн хаалга нээгдэхгүй, тэмээ зүүний нүхээр орох хүртэл тэд диваажинд орохгүй. Бид бузар мууг үйлдэгчдийг ингэж шагнадаг.


41

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Тэдний унтлагын дэвсгэр нь тамын галаас, дээр нь (тамын галаас) хөнжил байдаг. Бид нүгэлтнүүдийг ингэж шагнана.


42

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

Итгэл үнэмшилтэй, сайн үйлс хийдэг хүмүүст бид хэнд ч чадвараас нь өөр ямар ч дарамт учруулахгүй. Тэд бол диваажингийн оршин суугчид бөгөөд тэд тэндээ мөнх оршдог.


43

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

Бид тэдний цээжнээс өшөө авалтыг нь сугалж, доороос нь гол урсдаг байв. Тэд "Бидэнд үүнийг (тэнгэрийг) харуулсан Аллахад магтаал оршиг. Хэрэв Аллах бидэнд харуулаагүй бол бид зөв замд орохгүй байх байсан. Үнэхээр бидний Эзэний элч нар үнэнийг авчирсан" гэж хэлэв. Тэдэнд "Энэ бол та нарын хийсэн зүйлийн улмаас та нарт өвлөгдсөн диваажин юм" гэж хэлэв.


44

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Тэнгэрийн оршин суугчид тамын оршин суугчдад хандан: "Үнэхээр бид Бурханы бидэнд амласан зүйлийг үнэнээр нь хүртлээ. Та нар Бурханы танд амласан зүйлийг үнэнээр нь хүртсэн үү?" гэж хашхирав. Тэд "Тийм ээ" гэж хариулав. Тэгээд дуудагч (тэнгэр элч) тэдний дунд "Аллахын хараал хорон санаатнууд дээр байх болтугай" гэж зарлав.


45

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(Тэр нь) (бусдыг) Аллахын замаас холдуулж, түүнийг эргүүлэхийг эрмэлздэг хүмүүс юм. Тэд бол ахиратыг үгүйсгэгчид юм.”


46

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

Тэдний (Диваажин ба Тамын оршин суугчдын) хооронд хөшиг байдаг бөгөөд хамгийн өндөр цэг дээр (А'раф) бие биенээ өөрийн тэмдгээр таньдаг хүмүүс байдаг. Тэд Диваажингийн оршин суугчдад хандан "Амар амгалан та нарт байх болтугай" гэж хашхирах болно. Тэд хараахан ороогүй байгаа ч (орохыг) тэсэн ядан хүлээж байна.


47

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Тэдний харц Тамын оршин суугчид руу чиглэхэд тэд: "Эзэн минь, биднийг тэдгээр нүгэлтнүүдийн дунд бүү оруулаач" гэж хэлэх болно.


48

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

А'рафын (хамгийн өндөр газар) дээр байгаа хүмүүс таньдаг хүмүүсээ дохио зангаагаар дуудаж, "Таны цуглуулсан хөрөнгө, бахархаж байгаа зүйл чамд ямар ч хэрэггүй юм байна" гэж хэлэв.


49

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

Аллахаас өршөөл хүртэхгүй гэж чиний тангарагласан хүмүүс эдгээр үү?” (Аллах) гэж хэлэв. “Диваажинд ор! Танд айдас байхгүй, та нар гашуудахгүй.”


50

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

Тамын оршин суугчид диваажингийн оршин суугчдыг дуудаж: "Бидэнд бага зэрэг ус эсвэл Аллахын өгсөн хоолыг асгаж өгөөч" гэж хэлэв. Тэд: "Үнэхээр Аллах энэ хоёрыг үл итгэгчдэд хориотой болгосон" гэж хариулав.


51

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(тухайлбал) шашнаа тоглоом, онигоо болгож, дэлхийн амьдралд хууртагдсан хүмүүс. Тиймээс энэ өдөр (эцсийн өдөр) бид тэднийг өнөөдрийн уулзалтыг мартсан шиг, мөн тэд Бидний шүлгүүдийг үгүйсгэсэн учраас мартдаг.


52

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

Үнэндээ бид тэдэнд итгэгчдэд зориулсан удирдамж, нигүүлсэл болгон мэдлэгийн үндсэн дээр тайлбарласан Ном (Коран)-ыг авчирсан.


53

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Тэд зүгээр л үнэний нотолгоо (Коран)-ыг хүлээж байгаа юм биш үү? Үнэний нотолгоо ирсэн өдөр өмнө нь үүнийг үл тоомсорлож байсан хүмүүс: "Үнэхээр бидний Эзэний элч нар үнэнийг авчирсан. Тэгвэл бидэнд туслах, эсвэл биднийг (дэлхийд) буцааж өгөх, ингэснээр бид өмнө нь хийж байсан шигээ сайн үйлс хийх зуучлагч байна уу?" гэж хэлсэн. Тэд үнэндээ өөрсдөдөө хор хөнөөл учруулсан бөгөөд өмнө нь бүтээсэн зүйл нь тэднээс алга болсон.


54

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Үнэхээр та нарын Эзэн бол тэнгэр газрыг зургаан эрин үед бүтээж, дараа нь Арш дээр суурьшсан Аллах юм. Тэр шөнийг хурдан дагадаг өдөртэй холбосон. (Тэрээр) нар, сар, оддыг Өөрийн тушаалд захиран бүтээсэн. Санаж яваарай! Бүх бүтээл, үйл хэрэг Түүний эрх юм. Бүх ертөнцийн Эзэн Аллах алдар суутай.


55

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

Бурхандаа даруухан зүрх сэтгэл, зөөлөн дуу хоолойгоор залбир. Үнэндээ Тэр хязгаарыг давдаг хүмүүст дургүй.


56

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

Дэлхийг сайн бүтээсний дараа түүнд хор хөнөөл учруулах хэрэггүй. Түүнд айдас, найдвараар залбир. Үнэхээр Аллахын нигүүлсэл сайн үйл хийдэг хүмүүст маш ойрхон байдаг.


57

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

Тэр бол Өөрийн өршөөл (бороо) ирэхээс өмнө сайн мэдээ түгээгч болгон салхи үлээдэг хүн юм. Ингэснээр салхи үүл авчрах үед бид тэднийг үржил шимгүй газар руу хөөж, дараа нь тэр газарт бороо оруулдаг. Дараа нь бид тэр бороогоор янз бүрийн жимс ургуулдаг. Ингэж л бид үхэгсдийг амилуулдаг, та нар сургамж авах байх гэж найдаж байна.


58

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

Газар нь сайн, ургамал нь Бурханы зөвшөөрлөөр элбэг дэлбэг ургадаг; мөн ядуу хөрс, ургац нь гандаж байна. Ийнхүү бид талархаж буй хүмүүст (Бидний агуу байдлын) тэмдгүүдийг дахин дахин тайлбарлаж байна.


59

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Үнэндээ бид Ноаг өөрийн ард түмэн рүү илгээсэн бөгөөд тэр: "Өө, ард түмэн минь! Аллахад мөргө! Түүнээс өөр та нарт бурхан байхгүй. Үнэхээр би та нарыг аймшигт өдөр (эцсийн өдөр) шийтгэлээр шийтгэх вий гэж айж байна" гэж хэлсэн.


60

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

Түүний ард түмний удирдагчид "Үнэндээ бид чамайг үнэхээр илэрхий төөрөлдөж байгааг харж байна" гэв.


61

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Тэр (Ноа) хариуд нь: "Өө, ард түмэн минь! Би төөрөлдөөгүй; харин би бүх ертөнцийн Эзэний элч юм."


62

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Би та нарт Эзэнийхээ захиасыг дамжуулж, зөвлөгөө өгч, Аллахаас та нарын мэдэхгүй зүйлийг мэдэж байна."


63

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

Та нарыг сэрэмжлүүлэх, та нарыг сүсэг бишрэлтэй болгож, өршөөл хүртэхийн тулд та нарын дундаас нэгэн хүнээр дамжуулан Эзэнээс чинь сануулга ирсэнд та нар гайхаж байна уу?


64

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

Тэгээд тэд түүнийг (Ноаг) үгүйсгэсэн. Дараа нь бид түүнийг болон түүнтэй хамт хөлөг онгоцонд байсан хүмүүсийг аварсан. Бидний шүлгүүдийг үгүйсгэдэг хүмүүсийг бид живүүлдэг. Үнэндээ тэд бол сохор хүмүүс (зүрхнийхээ нүд) юм.


65

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Мөн Адын ард түмэнд (Бид) ах Худыг илгээв. Тэр: "Өө, ард түмэн минь! Аллахад мөргө! Та нарт Түүнээс өөр бурхан байхгүй. Тэгвэл та нар яагаад Аллахаас айхгүй байгаа юм бэ?" гэж хэлэв.


66

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

Тэдний ард түмний дундаас үл итгэгчдийн удирдагчид: "Үнэндээ бид чамайг бүрэн солиотой гэж үзэж байна, бас худалч хүмүүсийн нэг гэж бодож байна" гэв.


67

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Тэр (Худ) хариуд нь: "Өө, ард түмэн минь! Би галзуурсан биш, харин бүх ертөнцийн Эзэний элч юм."


68

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

Би та нарт Эзэнийхээ захиасыг дамжуулж, танд найдвартай зөвлөгөө өгч байна.


69

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

Та нарт анхааруулахын тулд та нарын дундаас нэгэн хүнээр дамжуулан Эзэнээс чинь сануулга ирсэнд та нар гайхаж байна уу? Тэр та нарыг Ноагийн овгийн дараа залгамжлагч болгож, хүч чадал, бие бялдраараа илүүд үзсэнийг санаж байна уу? Тиймээс амжилтанд хүрэхийн тулд Аллахын нигүүлслийг санаарай.


70

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Тэд “Чи өвөг дээдсийнхээ шүтдэг байсан зүйлийг орхиод, зөвхөн Аллахад мөргөхөөр бидэн дээр ирэв үү? Хэрэв чи үнэнч бол бидэнд заналхийлж байгаагаа батлагтун!” гэж хэлэв.


71

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Тэр (Худ) хариуд нь: "Үнэхээр Бурханы үзэн ядалт, уур хилэн чамд тохиолдох болно. Аллах үүний талаар мэдээлэл илчлээгүй ч чи болон чиний өвөг дээдсийн бүтээсэн нэрсийн (шүтээнүүдийн) талаар надтай маргалдах уу? Хэрэв тийм бол хүлээгээрэй! Үнэндээ би ч бас та нартай хамт хүлээж байгаа хүмүүсийн дунд байна" гэж хэлэв.


72

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

Тиймээс бид түүнийг (Худ) болон түүнтэй хамт байсан хүмүүсийг Өөрийн өршөөлөөр аварч, Бидний тэмдгүүдийг худал хэлсэн хүмүүсийг үндсээр нь устгасан. Тэд итгэгчид биш.


73

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

Мөн Самудын ард түмэнд (Бид) тэдний ах дүү Салехийг илгээв. Тэр: "Өө, ард түмэн минь! Аллахад мөргө! Түүнээс өөр бурхан байхгүй. Үнэхээр та нарт Эзэнээс чинь тодорхой нотолгоо ирлээ. Аллахаас ирсэн энэ тэмээ бол танд тэмдэг юм. Аллахын газар дээр хоолло, түүнд хор хөнөөл учруулахгүй бол та нарт аймшигтай зовлон тохиолдох болно" гэж хэлэв.


74

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Тэр та нарыг Ад овгийн дараа халиф болгож, дэлхий дээр байрлуулсан үеийг санаарай. Та нар тэгш газарт ордон барьж, толгод дээр байшин ухаж хийдэг. Тиймээс Аллахын нигүүлслийг санаж, дэлхий дээр бузар булай зүйл бүү үйлд.


75

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

Бардам удирдагчид сул дорой гэж тооцогддог хүмүүст, тухайлбал ард түмнийхээ дунд итгэсэн хүмүүст хандан “Салех бол Эзэнийх нь элч гэдгийг та мэдэх үү?” гэж асуухад тэд “Үнэхээр бид түүний хэлсэн зүйлд итгэдэг” гэж хэлсэн.


76

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

Онгироо хүмүүс "Үнэндээ бид та нарын итгэдэг зүйлийг үгүйсгэж байна" гэж хэлдэг.


77

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

Тэгээд тэд эм тэмээг нядалж, Эзэнийхээ тушаалыг зөрчин ихэмсэглэн "Өө, Салех! Хэрэв чи элч нарын нэг гэдэг нь үнэн бол бидэнд заналхийллээ нотол" гэж хэлэв.


78

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Тэгээд тэднийг газар хөдлөлт цохиж, тэд байшингийнхаа балгасанд үхсэн хэвээр хэвтэв.


79

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

Тэгээд тэр (Салех) тэднийг орхин яваад: "Өө, ард түмэн минь! Үнэхээр би та нарт Эзэнийхээ захиасыг дамжуулж, та нарт зөвлөгөө өгсөн. Гэхдээ та нар зөвлөгөө өгдөг хүмүүст дургүй" гэж хэлэв.


80

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Мөн (Бид мөн) Лутыг өөрийн ард түмэндээ: "Та нараас өмнө (энэ дэлхий дээр) хэн ч хийж байгаагүй жигшүүрт үйлийг яагаад хийж байгаа юм бэ?" гэж хэлсэн.


81

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

Үнэндээ та нар эмэгтэйчүүдэд биш, харин эрчүүдэд шунал тачаалаа гаргажээ. Та нар үнэхээр хэт даврагч ард түмэн юм.”


82

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Түүний ард түмний хариулт нь "Тэднийг (Лут болон түүний дагалдагчид) нутгаасаа хөөн гарга, тэд өөрсдийгөө ариун гэж үздэг хүмүүс" гэж хэлэхээс өөр зүйл биш байв.


83

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Тэгээд бид түүнийг болон түүний дагалдагчдыг аварсан боловч үлдсэн хүмүүсийн нэг нь түүний эхнэр байсан юм.


84

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

Бид тэдэнд бороо (чулуу) асгасан. Тиймээс нүгэл үйлдсэн хүнд юу тохиолдохыг анхаар.


85

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

Мөн бид Мадианы ард түмэнд өөрсдийнх нь ах Шуайбыг илгээв. Тэр: "Өө, ард түмэн минь! Аллахад мөргө. Түүнээс өөр та нарт бурхан байхгүй. Үнэхээр та нарт Эзэнээс чинь тодорхой нотолгоо ирлээ. Хэмжээ, жингээ төгс болго, хэнд ч өчүүхэн ч хор хөнөөл учруулж болохгүй. Дэлхийг сайн бүтээсний дараа түүнд хор хөнөөл учруулж болохгүй. Хэрэв та нар итгэгчид бол энэ нь та нарт илүү дээр юм" гэж хэлэв.


86

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Аллахын замд итгэгчдийг айлгаж, саад учруулж, түүнийг эргүүлэхийг хүсэх замаар ямар ч зам дээр бүү суу. Та нар цөөхөн байхад Аллах та нарын тоог нэмэгдүүлснийг санаарай. Мөн хор хөнөөл учруулдаг хүмүүст юу тохиолдохыг анхаар.


87

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Хэрэв та нарын дунд миний илгээсэн сургаалд итгэдэг хэсэг бүлэг хүмүүс байгаа бөгөөд итгэдэггүй хэсэг бүлэг хүмүүс байгаа бол Аллах бидний хооронд шийдвэр гаргах хүртэл тэвчээртэй байгаарай. Тэр бол хамгийн сайн шүүгч юм.


88

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Шуайб овгийн ихэмсэг удирдагчид: "Өө Шуайб! Хэрэв чи манай шашинд эргэж орохгүй бол бид чамайг болон итгэгчдийг нутгаасаа гарцаагүй хөөн гаргана" гэв. Шуайб: "Бидэнд таалагдахгүй байгаа ч чи биднийг хөөн гаргах гэж байна уу?" гэв.


89

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Аллах биднийг танай шашнаас аварсны дараа бид танай шашинд буцаж очвол Аллахын эсрэг маш том худал зүйл зохиосон байх болно. Аллах бидний Эзэн хүсэхээс бусад тохиолдолд бид Түүн рүү буцаж очих ёсгүй. Бидний Эзэний мэдлэг бүх зүйлийг хамардаг. Бид зөвхөн Аллахад л найддаг. Ай Эзэн минь, бидний болон бидний хүмүүсийн хооронд шударгаар шүү. Та бол хамгийн сайн шийдвэр гаргагч юм.


90

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Түүний ард түмний итгэгч бус удирдагчид (Шуайб) бие биедээ: "Үнэхээр, хэрэв та нар Шуайбыг дагавал та нар гарцаагүй хохирох болно" гэж хэлэв.


91

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Тэгээд тэднийг газар хөдлөлт цохиж, тэд байшингийнхаа балгасанд үхсэн хэвээр хэвтэв.


92

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Шуайбыг үгүйсгэсэн хүмүүс тэр улсад хэзээ ч амьдарч байгаагүй мэт байв. Шуайбыг үгүйсгэсэн хүмүүс л хохирдог.


93

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

Тэгээд Шуайб тэднийг орхин яваад: "Өө, ард түмэн минь! Үнэхээр би та нарт Эзэнийхээ захиасыг дамжуулж, та нарт зөвлөгөө өгсөн. Тэгвэл би үл итгэгчдийн төлөө хэрхэн гашуудах вэ?" гэж хэлэв.


94

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

Бид аль ч газар руу эш үзүүлэгч илгээгээгүй (мөн оршин суугчид нь тэр эш үзүүлэгчийг эсэргүүцсэн), харин оршин суугчдыг нь даруу байлгахын тулд тэдэнд зовлон бэрхшээл учруулсан.


95

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Тэгээд бид зовлонг нь таашаалаар сольсон (ингэснээр тэдний үр удам, эд баялаг), тэгээд тэд "Үнэхээр бидний өвөг дээдэс зовлон, таашаалыг амссан" гэж хэлсэн тул бид тэднийг гэнэт мэдэлгүйгээр тамлан зовоосон.


96

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

Хэрэв тэр газрын хүмүүс итгэж, сүсэг бишрэлтэй байсан бол бид тэдэнд тэнгэр, газраас ивээл өгөх байсан ч тэд худал (бидний шүлгүүд) болж хувирсан тул бид тэднийг үйлдсэн зүйлийнх нь дагуу шийтгэсэн.


97

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

Тэгэхээр хотын оршин суугчид шөнө унтаж байхад нь бидний шийтгэл ирэхээс аюулгүй байна уу?


98

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

Эсвэл хотынхон өглөө тоглож байхад нь бидний шийтгэл ирэхээс аюулгүй байна уу?


99

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

Эсвэл тэд Аллахын (гэнэтийн) шийтгэлээс аюулгүй гэж бодож байна уу? Аллахын шийтгэлээс хожигдогсдоос өөр хэн ч аюулгүй гэж боддоггүй.


100

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

Эсвэл оршин суугчдынх нь дараа газар нутгийг өвлөн авсан хүмүүст хэрэв Бид хүсвэл нүглийнх нь төлөө тэднийг шийтгэж, зүрх сэтгэлийг нь битүүмжилж, тэд (сургамжийг) сонсохгүй байх нь тодорхой биш байна уу?


101

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

Эдгээр нь (Бидний устгасан) газрууд бөгөөд бид танд тэдний зарим түүхийг өгүүлж байна. Тэдний элч нар үнэндээ тэдэнд тодорхой нотолгоотой ирсэн байв. Гэвч тэд өмнө нь үгүйсгэж байсан зүйлдээ итгээгүй. Ийнхүү Аллах үл итгэгчдийн зүрхийг лацаддаг.


102

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

Тэдний ихэнх нь амлалтаа биелүүлж байгааг бид олж харсангүй. Харин бидний олж мэдсэн зүйл бол тэдний ихэнх нь үнэхээр хорон муу хүмүүс байсан явдал юм.


103

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Тэдний дараа бид Мосег Фараон болон түүний ард түмний удирдагчдад өөрсдийн нотолгоонуудтай хамт илгээсэн боловч тэд нотолгоонуудыг үгүйсгэсэн. Тиймээс хор хөнөөл учруулдаг хүмүүст юу тохиолдохыг анхаар.


104

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Мосе хэлэв: "Өө, Фараон! Үнэхээр би бол бүх ертөнцийн Эзэний элч юм."


105

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

Би Аллахын тухай үнэнийг хэлэх үүрэгтэй. Үнэхээр би чамд Эзэнээс чинь тодорхой нотолгоо авчирсан тул Израилийн хөвгүүдийг надтай хамт явуул.


106

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Тэр (Фараон) хариуд нь: "Хэрэв чи нотлох баримт авчирсан нь үнэн бол чи үнэнч хүмүүсийн нэг гэдгээ харуул" гэж хэлэв.


107

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Тэгээд (Мосе) таягаа шидэхэд гэнэт тэр таяг жинхэнэ том могой болжээ.


108

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Тэр гараа сугалав. Тэр гараа авсанд харсан хүмүүсийн хувьд гэнэт цагаан (гэрэлтсэн) болж хувирав.


109

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

Фараоны ард түмний удирдагчид "Энэ хүн үнэхээр ухаантай илбэчин юм." гэв.


110

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

"Хэн чамайг нутгаас чинь хөөн гаргахыг хүсэх вэ?" (Фараон хэлэв), "Тэгвэл чи юу гэж санал болгож байна вэ?"


111

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(Тэргүүн нар) хариуд нь: "Түүнийг болон түүний ахыг (түр хугацаагаар) саатуулж, хотууд руу хэдэн хүн илгээж (илбэчдийг) цуглуул."


112

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

тэд бүх ухаалаг илбэчдийг чам дээр авчрах болтугай.


113

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Илбэчид Фараон дээр ирээд, “Хэрэв бид ялбал шагнал авах уу?” гэж асуув.


114

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

Тэр (Фараон) хариуд нь: "Тийм ээ, үнэндээ чи (надтай ойр дотны хүмүүсийн нэг байх ёстой" гэж хэлэв.


115

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

Тэд (илбэчид) "Өө, Муса! Чи эхлээд шидэх үү, эсвэл бид шидэх үү?" гэж асуув.


116

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

Тэр (Мосе) “Эхлээд шид!” гэж хариулав. Тэгээд тэд шидсэнийхээ дараа хүмүүсийн нүдийг илбэдэж, хүмүүсийг айлгав, учир нь тэд агуу (гайхалтай) ид шид үзүүлсэн.


117

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Бид Мосед “Таягаа хая!” гэж илчилсэн бөгөөд тэр гэнэт тэдний бүх худал хуурмагийг залгив.


118

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

Тэгээд үнэн батлагдаж, тэдний хийсэн бүхэн дэмий хоосон байв.


119

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

Тиймээс тэд тэр газартаа ялагдаж, жигшүүртэй ард түмэн болжээ.


120

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Тэгээд илбэчид тэр даруй унаж, мөргөв.


121

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Тэд "Бид бүх ертөнцийн Эзэнд итгэдэг,


122

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(тухайлбал) Мосе болон Аароны Эзэн.”


123

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Фараон хэлэв: "Би та нарт зөвшөөрөл өгөхөөс өмнө та нар яагаад түүнд итгэж байгаа юм бэ? Үнэндээ энэ бол та нарын энэ хотод төлөвлөсөн, оршин суугчдыг нь хөөх заль мэх юм. Хожим нь та нар (үйлдлийнхээ үр дагаврыг) мэдэх болно."


124

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

Би та нарын гар хөлийг огтлолцон (баруун гар, зүүн хөл эсвэл эсрэгээр) цавчиж, дараа нь та нарыг бүгдийг нь цовдлох болно.


125

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Тэд (илбэчид) “Үнэхээр бид Эзэндээ эргэн очих болно” гэж хариулав.


126

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

"Чи биднээс өшөө аваагүй, харин бидний Эзэний шүлгүүд бидэнд ирэхэд бид итгэсэн учраас л чи өшөө авсан." (Тэд залбирч), "Эзэн минь, бидэнд тэвчээр хайрлаж, мусульман байдлаар үх (Өөртөө бууж өг)"


127

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

Фараоны ард түмний удирдагчид “Чи Мосе болон түүний ард түмэнд энэ нутагт (Египетэд) сүйрэл үйлдэж, чамайг болон чиний бурхдыг орхихыг зөвшөөрөх үү?” гэж асуухад (Фараон) “Бид тэдний хөвгүүдийг алж, охидыг нь амьд үлдээнэ. Бид тэднийг бүрэн захирах болно” гэж хариулав.


128

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Мосе ард түмэндээ хандан: "Аллахаас тусламж гуйж, тэвчээртэй бай. Үнэхээр энэ дэлхий Аллахынх; Тэр үүнийг Өөрийн зарц нараас хүссэн хүндээ өвлөн авах болно. Аллахаас эмээдэг хүмүүст (сайн төгсгөл) тохионо" гэж хэлэв.


129

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

Тэд (Мосегийн хүмүүс) “Чи бидэнд ирэхээс өмнө болон чиний дараа ч бид (Фараонд) дарлагдсан” гэж хэлэв. (Мосе) “Эзэн чинь дайснуудыг чинь устгаж, чамайг дэлхий дээр залгамжлагч болгоно гэж найдаж байна; тэгвэл Тэр чамайг яаж хийхийг чинь харах болно” гэж хариулав.


130

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

Үнэхээр бид Фараон болон түүний ард түмнийг олон жилийн ган гачиг, жимс ургуулахгүй байхаар шийтгэсэн бөгөөд тэд сургамж авсан.


131

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Тэгээд тэдэнд сайн сайхан зүйл тохиолдоход тэд "Энэ бол бидний (хүчин чармайлтын) ачаар" гэж хэлдэг. Хэрэв тэд асуудалд орсон бол золгүй явдлыг Мосе болон түүний дагалдагчид руу тохдог байв. Тэдний хувь тавилан Аллахын гарт байгааг мэдэж байгаа ч тэдний ихэнх нь мэддэггүй.


132

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

Тэд (Мосед) “Чи биднийг ид шидлэхийн тулд бидэнд ямар ч нотолгоо авчирсан бид чамд итгэхгүй” гэж хэлэв.


133

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

Тиймээс бид тэдэнд тодорхой шинж тэмдэг болгон шуурга, царцаа, бөөс, мэлхий, цус (уух усыг цус болгон хувиргасан) илгээсэн боловч тэд их зантай хэвээр үлдэж, нүгэлт хүмүүс байв.


134

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

Тэдэнд (тайлбарласан) шийтгэл ирэхэд тэд: "Өө, Муса! Чамд өгсөн амлалтынх нь дагуу Эзэнээсээ биднийг хүс. Хэрэв чи энэ шийтгэлийг биднээс арилгаж чадвал бид чамд итгэж, Израилийн хөвгүүдийг чамтай хамт явуулна" гэж хэлэв.


135

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

Гэвч бид тэднээс шийтгэлийг хугацаа нь дуустал нь авсны дараа тэд амлалтаа зөрчсөн.


136

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Тэд Бидний тэмдгүүдийг үгүйсгэж, Бидний тэмдгүүдийг анзаараагүй тул Бид тэдний заримыг нь шийтгэж, далайд живүүлэв.


137

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

Бид дарлагдсан хүмүүст өөрсдийн адисалсан дэлхийн зүүн ба баруун хэсгийг өвлөн авсан. Таны сайн Эзэний үг Израилийн хөвгүүдийн тэвчээрийн улмаас тэдэнд (амлалт болгон) төгс төгөлдөр болсон. Бид Фараон болон түүний хүмүүсийн бүтээсэн болон барьсан зүйлийг устгасан.


138

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

Бид Израилийн хөвгүүдийг тэр тэнгисийг (Улаан тэнгисийн хойд хэсэг) гатлан ​​аварсан. Тэд шүтээн шүтсээр байсан ард түмэн дээр ирэхэд тэд (Израилийн хөвгүүд) "Өө, Муса! Тэдний олон бурхад байдаг шиг бидэнд бурхан (шүтээн) бүтээгээрэй" гэж хэлсэн. (Мосе) "Үнэхээр та нар тэнэг хүмүүс" гэж хариулсан.


139

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

Үнэндээ тэд (итгэл үнэмшлээрээ) устгагдах бөгөөд тэдний хийсэн зүйл дэмий хоосон болно.


140

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

Тэр (Мосе) “Тэр үед чамайг бүх хүмүүсээс дээгүүр тавьсан ч гэсэн Аллахаас өөр бурхан хайх нь надад тохирох уу?” гэж хэлэв.


141

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Мөн (Израилийн хөвгүүд ээ, санаж байна уу) Бид та нарыг (Фараон) болон түүний хүмүүсээс аварсан үеийг. Тэд та нарыг хүнд тамлалд өртүүлж, хөвгүүдийг чинь алж, охидыг чинь амьд үлдээсэн. Энэ тохиолдолд энэ бол танай Эзэний агуу сорилт юм.


142

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

Бид Мосед (Тораг өгөхөд) гучин шөнө амласан бөгөөд шөнүүдийн тоог арван (илүү олон шөнө)-өөр гүйцээсэн тул Бурханы тогтоосон дөчин шөнө төгс болсон. Мосе ах Харундаа (өөрөөр хэлбэл) "Миний ард түмнийг (удирдах) оронд намайг орлож, (өөрийгөө болон ард түмнээ) сайжруулж, хор хөнөөл учруулдаг хүмүүсийн замаар бүү дагаарай" гэж хэлэв.


143

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

Мосе бидний товлосон цагт (мунажат) ирэхэд, Бурхан түүнтэй (шууд) ярьсан үед (Мосе) "Өө, Эзэн минь, надад үзэгдээрэй, ингэснээр би Таныг харж чадна" гэж хэлэв. (Аллах) "Чи Намайг (харж чадахгүй), харин уулыг хар, хэрэв тэр байрандаа (ердийнхөөрөө) үлдвэл чи Намайг харж чадна" гэж хэлэв. Тиймээс түүний Эзэн ууланд (сүр жавхлангаа) илчлэхэд уул нурж, Мосе ухаан алдав. Мосе ухаан орсны дараа "Танд алдар оршиг, би Танд гэмшиж, анх итгэсэн хүн нь би" гэж хэлэв.


144

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(Аллах) хэлэв: "Өө, Муса! Үнэхээр Би чамайг (чиний үед) бусад хүмүүсээс Миний захиас болон үгсийг хүргэхээр сонгосон. Тиймээс Миний чамд өгсөн зүйлийг бат барьж, талархагч хүмүүсийн нэг бол."


145

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

Бид Мосед бүх зүйлийг самбар дээр (Тора) бүх зүйлийн сургамж, тайлбар болгон бичсэн; тиймээс (бид) "Үүнийг чанга барьж, ард түмэндээ чадах чинээгээрээ барьж байхыг хэл, би чамд хорон муу хүмүүсийн нутгийг харуулъя" гэж хэлсэн.


146

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Би газар дээр үндэслэлгүйгээр сайрхдаг хүмүүсийг (Өөрийн хүч чадлын) тэмдгүүдээс холдуулах болно. Тэд (Миний хүч чадлын) бүх тэмдгийг харсан ч гэсэн түүнд итгэхгүй хэвээр байх болно. Хэрэв тэд удирдамж руу хөтлөх замыг харвал тэд түүнийг дагахгүй, харин төөрөгдлийн замыг харвал тэд түүнийг дагах болно. Учир нь тэд Бидний тэмдгүүдийг үгүйсгэж, үргэлж анзаардаггүй.


147

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Бидний тэмдгүүдийг (хүчийг) үгүйсгэж, ахират амьдралыг үгүйсгэдэг хүмүүсийн үйлс нь дэмий хоосон юм. Тэд хийсэн зүйлийнхээ дагуу шагнуулагдана.


148

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

Мосегийн хүмүүс түүнийг (Синай уул руу) явсны дараа (алтан чимэглэлээр) биетэй, дуу хоолойтой тугал хийжээ. Тугал тэдэнд ярьж чадахгүй, зам зааж чадахгүй гэдгийг тэд мэдээгүй гэж үү? Тэд үүнийг (шүтээн болгон) авав. Тэд бол ёс бус хүмүүс байв.


149

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Тэд хийсэн үйлдэлдээ харамсаж, төөрөлдсөнөө ухаарахдаа “Хэрэв бидний Эзэн биднийг өршөөж, уучлахгүй бол бид гарцаагүй хохирогсдын нэг болно” гэж хэлсэн.


150

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Мосе ард түмэндээ буцаж ирээд уурлаж, гуниглан: "Намайг байхгүй байхад та нар ямар аймшигтай зүйл хийсэн бэ! Та нар Эзэнийхээ амлалтыг зөрчих гээд байна уу?" гэж хэлэв. Мосе хавтанг (Тора) шидээд, ахынхаа (Харуны) толгойг өөр лүүгээ татах зуураа барьж авав. (Харун): "Өө, ээжийн минь хүү! Энэ ард түмэн намайг сул дорой гэж үзээд бараг л алчихсан, тиймээс дайснуудаа миний азгүй явдалд бүү баярлуул, намайг шударга бус хүн болгож болохгүй" гэж хэлэв.


151

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Тэр (Мосе) “Өө, Эзэн минь, намайг болон ахыг минь уучилж, биднийг Өөрийн өршөөлд оруулаач. Та бол бүх өршөөнгүй хүмүүсийн хамгийн өршөөнгүй нь” гэж залбирсан.


152

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

Үнэндээ (шүтлэг болгон тугалын хөшөө хийсэн) хүмүүс нэг л өдөр Эзэнээсээ уур хилэнг хүртэж, энэ дэлхий дээр доромжлолыг хүртэх болно. Бид худал хэлдэг хүмүүсийг ингэж шагнана.


153

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

Муу зүйл үйлдсэний дараа гэмшиж, итгэсэн хүмүүс үүний дараа таны Эзэн уучлах, нигүүлсэнгүй байх нь гарцаагүй.


154

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

Мосегийн уур намжсаны дараа тэр хавтангуудыг (Тора) авав; Түүний бичээсүүдэд Эзэнээсээ эмээдэг хүмүүст зориулсан удирдамж, нигүүлсэл байдаг.


155

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

Мосе бидний тогтоосон цагт (биднээс гэмшлийг хүсэх) өөрийн ард түмнээс далан хүнийг сонгов. Тэд газар хөдлөлтөд өртөхөд Мосе: "Эзэн минь, хэрэв Та хүссэн бол тэднийг болон намайг үүнээс өмнө устгах байсан. Бидний дундаас ойлголтгүй хүмүүсийн үйлдлээс болж Та биднийг устгах уу? Энэ бол зөвхөн Таны зүгээс ирсэн сорилт юм. Та энэ сорилтоор хүссэн хүнээ төөрөлдүүлж, хүссэн хүнээ удирддаг. Та бол бидний удирдагч тул биднийг уучилж, бидэнд өршөөл үзүүл. Та бол хамгийн сайн уучлагч юм" гэж хэлэв.


156

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

Энэ дэлхий болон хойд насанд бидэнд сайн сайхныг бичээч. Үнэхээр бид Танд эргэн ирдэг (гэмшидэг). (Аллах) "Би хүссэн хүндээ шийтгэлээ ногдуулах бөгөөд Миний нигүүлсэл бүх зүйлийг хамардаг. Тиймээс Би нигүүлслээ сүсэг бишрэлтэй, зекет өгдөг, бидний шүлэгт итгэдэг хүмүүст оноох болно" гэж айлдсан.


157

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Тодруулбал) Элчийг дагадаг хүмүүс, тэдний байгаа Тора болон Сайн мэдээнд бичигдсэн байдаг умми (уншиж бичиж чаддаггүй) Бошиглогч, тэдэнд зөвийг хийхийг тушааж, бурууг хориглодог, тэдэнд сайныг зөвшөөрч, мууг хориглодог, тэднийг дээр нь байгаа ачаа, гинжнээс нь чөлөөлдөг хүмүүс. Харин түүнд итгэж, түүнийг алдаршуулж, тусалж, түүнд илчлэгдсэн гэгээн гэрлийг (Коран судар) дагадаг хүмүүс бол азтай хүмүүс юм.


158

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

(Мухаммед) “Өө, хүмүүс ээ! Үнэхээр би бол та бүхэнд илгээсэн Аллахын элч, тэнгэр газрын хаанчлалыг эзэмшдэг. Түүнээс өөр бурхан байхгүй, амь өгч, үхүүлдэг. Тиймээс та нар Аллах болон Түүний элч, (тухайлбал) Аллахад болон Түүний үгсэд (Түүний номуудад) итгэдэг умми элч гэдэгт итгэдэг. Түүнийг дага, ингэснээр та нар удирдагдах болно” гэж хэл.


159

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Мосегийн ард түмний дунд (хүмүүсийг) үнэний (үндсэн) дагуу удирддаг, түүгээрээ шударгаар үйлдэж, шударга ёсыг хэрэгжүүлдэг хүмүүс байсан.


160

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Бид тэднийг арван хоёр овог болгон хуваасан бөгөөд тэд тус бүр нь олон тооны байсан бөгөөд Мосегийн ард түмэн түүнээс ус гуйхад нь бид түүнд: "Таягаараа хадыг цохи!" гэж илчилсэн. Тэр (чулуунаас) арван хоёр булаг оргилон гарч ирэв. Овог бүр өөрийн ундны газрыг мэддэг байв. Бид тэднийг үүлээр сүүдэрлэж, тэдэнд манн болон салва илгээв. (Бид: "Бидний танд өгсөн хоол хүнснээс сайн идээрэй" гэж хэлэв.) Тэд бидэнд гомдоогүй, харин тэд үргэлж өөрсдөдөө гомдоодог хүмүүс юм.


161

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

Мөн тэдэнд (Израилийн хөвгүүдэд) "Энэ нутагт (Байтулмакдис) амьдарч, хүссэн газраасаа (үр жимснээс нь) идээрэй" гэж хэлсэн үеийг (санаж яваарай) мөн "Бидний нүглийг гэтэлгэж, бөхийж хаалгаар ор, тэгвэл бид та нарын алдааг уучилна" гэж хэл. Хожим нь бид сайн үйлс үйлдэгчдийн (шагналыг) нэмэгдүүлэх болно.


162

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

Тэдний дундаас бузар мууг үйлдэгчид (тэдгээр үгсийг) өөрсдөд нь хэлээгүй үгсээр сольсон тул бид тэдний шударга бус үйлдлийн улмаас тэнгэрээс шийтгэл авчирсан.


163

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

Израилийн хөвгүүдээс далайн ойролцоох газрын талаар асуу. Тэд Амралтын өдрийг зөрчсөн бөгөөд загас тэдэн дээр ирэхэд тэд усны гадаргуу дээр хөвдөг байсан ч Амралтын өдрөөс бусад өдрүүдэд тэдэн дээр ирдэггүй байв. Тэд ёс бус байсан тул бид тэднийг ингэж шалгасан.


164

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

Тэдний дундаас нэгэн хүн "Та яагаад Аллахын маш хатуу шийтгэлээр устгагдах эсвэл шийтгэгдэх хүмүүст зөвлөгөө өгч байгаа юм бэ?" гэж асуухад тэд "Тиймээс бид таны Эзэний өмнө шалтаг гаргаж, тэд сүсэг бишрэлтэй байх болно" гэж хариулжээ.


165

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

Тиймээс тэд сэрэмжлүүлсэн зүйлээ мартсаны дараа бид хүмүүсийг муу зүйл хийхийг хориглосон хүмүүсийг аварч, буруу зүйл хийсэн хүмүүст үргэлж муу зүйл хийдэг байсан тул хатуу шийтгэл оноолоо.


166

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

Тэд хориотой бүх зүйлд бардамнан дурласны дараа бид тэдэнд “Даруухан сармагчингууд бай” гэж хэлсэн.


167

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Мөн таны Эзэн тэднийг (еврейчүүдийг) Амилалтын өдөр хүртэл хамгийн аймшигтай шийтгэл оноох хүмүүсийг илгээнэ гэж зарласныг (санаж байна уу)! Үнэхээр таны Эзэн маш хурдан шийтгэдэг бөгөөд үнэхээр уучлагч, нигүүлсэнгүй юм.


168

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Бид тэднийг энэ дэлхий дээр хэд хэдэн бүлэгт хуваасан; тэдний дунд сүсэг бишрэлтэй хүмүүс ч, сүсэг бишрэлгүй хүмүүс ч бий. Тэд (үнэн рүү) эргэн ирэхийн тулд бид тэднийг сайн (сайн) болон муу (гай гамшиг)-аар туршиж үзсэн.


169

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Тэдний дараа Тораг өвлөн авч, энэ дэлхийн дорд эд баялгийг булаасан нэгэн үе ирсэн. Тэгээд тэд "Биднийг уучлах болно" гэж хэлсэн. Хэрэв тэдэнд энэ ертөнцийн адил зүйл ирвэл тэд ч бас авах байсан. Тэд номонд (Тора) Аллахын тухай үнэнээс өөр юу ч ярихгүй гэсэн гэрээтэй байгаагүй гэж үү, хэдийгээр тэд тэнд юу байгааг сурсан ч гэсэн? Ахиратын орон нь Аллахаас эмээдэг хүмүүст илүү дээр юм. Тэгвэл та нар ойлгохгүй байна уу?


170

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

Мөн номыг (Тора) баримталж, залбирал үйлддэг хүмүүс (шагнал хүртэх болно). Үнэндээ бид зөв шударга хүмүүсийн шагналыг нь хасахгүй.


171

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

Бид уулыг тэдний дээр өргөхөд үүл сүүдэрлэсэн мэт санагдаж, тэд (уул) тэдний дээр унах нь гарцаагүй гэдэгт итгэлтэй байв. (Бид тэдэнд) "Та нарт өгсөн зүйлээ бат барьж, дотор нь байгаа зүйлийг үргэлж санаж байгаарай, ингэснээр та нар сүсэг бишрэлтэй хүмүүс болох болно" гэж хэлсэн.


172

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

Мөн (санаж байна уу) чиний Эзэн Адамын үндсээс тэдний үр удмыг гаргаж ирэхэд Аллах тэдний сүнснүүдийн эсрэг гэрчлэл авч ("Би чиний Эзэн биш гэж үү?" гэж хэлсэн) тэд "Тийм ээ (Та бол бидний Эзэн), бид гэрчилж байна" гэж хариулсан (Бид үүнийг хийсэн) ингэснээр Амилалтын өдөр чи "Үнэхээр бид тэр үед үүнийг анзаараагүй байсан" гэж хэлэхгүй байх болно.


173

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

Эсвэл та нар "Үнэхээр бидний өвөг дээдэс эрт дээр үед Бурхантай шүтэлцдэг байсан бөгөөд бид тэдний дараа ирсэн үр удам юм. Тэгвэл Та биднийг төөрсөн хүмүүсийн үйлсийн төлөө устгах уу?" гэж хэлэхгүй байх.


174

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

Тэд (үнэн рүү) эргэн орохын тулд бид шүлгүүдийг ингэж тайлбарласан.


175

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

Мөн (Мухаммед) тэдэнд Бидний шүлгүүдийг өгсөн хүний ​​тухай мэдээг унш, тэгээд тэр шүлгүүдээс холдож, дараа нь түүнийг Сатан дагадаг (тэр уруу татагдах хүртэл), тэгээд тэр төөрөгчдийн нэг болдог.


176

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Хэрэв Бид хүссэн бол (шүлэг)-ээр (түүний түвшинг) дээшлүүлэх байсан ч тэр дэлхий рүү тэмүүлж, (доод) хүслээ дагасан бол түүний жишээ нь нохойтой адил юм. Хэрэв чи түүнийг хөөж явуулбал хэлээ гаргана, хэрэв чи түүнийг орхивол тэр хэлээ гаргана. Энэ бол бидний шүлгүүдийг үгүйсгэдэг хүмүүсийн жишээ юм. Тиймээс тэднийг эргэцүүлэн бодохын тулд эдгээр түүхийг ярь.


177

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

Бидний шүлгүүдийг үгүйсгэдэг хүмүүсийн жишээ маш муу байна; тэд өөрсдөдөө хор хөнөөл учруулдаг.


178

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Аллах хэнийг удирдсан бол тэр хүн л удирдагдсан хүн юм; Аллах хэнийг ч төөрөгдүүлсэн бол тэд л хохирогсод юм.


179

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

Үнэхээр бид тамыг тамаар дүүргэж, олон жин, хүн төрөлхтнийг шийтгэх болно. Тэд зүрх сэтгэлтэй боловч ойлгоход ашигладаггүй (Аллахын шүлгүүд), нүдтэй (гэхдээ) харахдаа ашигладаггүй (Аллахын хүч чадлын шинж тэмдгүүд), чихтэй (гэхдээ) сонсоход ашигладаггүй (Аллахын шүлгүүд). Тэд мал шиг, бүр ч гажууд. Тэд бол хайхрамжгүй хүмүүс юм.


180

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

Аллахад Асма'ул-хусна (хамгийн сайн нэр) бий, тиймээс Түүнээс Асма'ул-хусна гэж нэрлэн асуугаарай. Түүний нэрийг буруу тайлбарладаг хүмүүсийг орхи. Тэд хожим нь хийсэн зүйлийнхээ төлөө шагнал хүртэх болно.


181

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Бидний бүтээсэн хүмүүсийн дунд үнэний үндсэн дээр тэднийг удирддаг хүмүүс байдаг бөгөөд ингэснээр тэд шударгаар үйлддэг.


182

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Бидний тэмдгүүдийг үгүйсгэдэг хүмүүсийг бид тэдний мэдэхгүй замаар аажмаар (сүйрэл рүү) хөтлөх болно.


183

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

Би тэдэнд хугацаа өгөх болно. Үнэндээ Миний төлөвлөгөө маш бат бөх.


184

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

Тэд хамтрагч нь (Мухаммед) галзуу биш, харин зөвхөн тодорхой сэрэмжлүүлэгч гэдгийг бодохгүй байна уу?


185

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

Тэд тэнгэр, газрын хаанчлал болон Аллахын бүтээсэн бүх зүйлийг, магадгүй тэдний сүйрлийн цаг ойртож байгааг бодоогүй гэж үү? Тэгвэл үүний дараа тэд ямар мэдээнд итгэх вэ?


186

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Аллах хэнийг ч төөрөлдүүлж орхивол хэн ч түүнийг чиглүүлж чадахгүй. Аллах түүнийг төөрөлдүүлж орхино.


187

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

Тэд танаас (Мухаммед) "Цаг хэзээ болох вэ?" гэж асуудаг. "Үнэхээр Апокалипсисын мэдлэг миний Эзэнд байдаг. Түүнээс өөр хэн ч түүний болох цагийг тайлбарлаж чадахгүй. (Апокалипсис) маш хүнд (амьтдын хувьд эмх замбараагүй байдал) тул тэнгэр, газарт энэ нь танд гэнэт л ирэх болно." Тэд танаас мэдэж байгаа юм шиг асуудаг. (Мухаммед) "Үнэхээр (Шүүлтийн өдрийн) мэдлэг Аллахад байдаг, гэхдээ ихэнх хүмүүс мэддэггүй" гэж хэл.


188

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

(Мухаммед) "Би Аллахын хүслээс өөр өөртөө ашиг тусаа өгөх эсвэл хор хөнөөлөөс зайлсхийх хүч чадалгүй. Хэрэв би үл үзэгдэх зүйлийг мэддэг байсан бол аль болох их сайн зүйл хийх байсан бөгөөд надад ямар ч хор хөнөөл учрахгүй. Би зөвхөн сэрэмжлүүлэгч бөгөөд итгэгчдэд зориулсан сайн мэдээ дэлгээгч юм" гэж хэл.


189

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

Тэр бол та нарыг нэг сүнснээс (Адам) бүтээж, түүнээсээ ханиа бүтээсэн бөгөөд ингэснээр тэр түүнд сэтгэл хангалуун байх болно. Тиймээс тэр тэднийг хольсны дараа (эхнэр нь) хөнгөн умайтай болж, тэр (хэсэг хугацаанд) хөнгөн мэдрэмж төрсөөр байв. Дараа нь тэр хүндрэх үед (нөхөр, эхнэр хоёр) хоёулаа Эзэн Аллахаас гуйж ("Хэрэв Та бидэнд ариун хүүхэд өгвөл бид үргэлж талархах болно" гэж хэлэв).


190

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

Тиймээс Тэр тэдэнд хоёуланд нь ариун хүүхэд өгсний дараа тэд Түүний өгсөн хүүхдийг Аллахтай хамтрагч болгосон. Тиймээс Аллах тэдний бие биетэйгээ холбодог зүйлээс хамгийн дээд нь юм.


191

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

Тэд яагаад (Аллахыг) юу ч бүтээж чадахгүй зүйлтэй (шүтээнтэй) холбодог вэ? Хэдийгээр (шүтээнүүд) өөрсдөө бүтээгдсэн ч гэсэн.


192

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Эдгээр (шүтээнүүд) шүтэгчиддээ тусалж чадахгүй, өөрсдөдөө ч тусалж чадахгүй.


193

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

Хэрэв та нар (мөн шүтээнүүд) тэднийг (шүтээнүүдийг) өөрсдийг чинь удирдуулахаар дуудвал тэд таны дуудлагыг хүлээн авах боломжгүй болно; та тэднийг дуудсан ч, чимээгүй байсан ч адилхан (үр дүн).


194

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Үнэндээ та нарын Аллахаас өөр дууддаг (шүтээнүүд) бол тантай адилхан (сул дорой) амьтад юм. Тиймээс хэрэв та үнэнч хүн бол тэднийг дуудаж, хүсэлтийг чинь биелүүлэхийг зөвшөөр.


195

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

Тэд (шүтээнүүд) алхах хөлтэй юу, барих гартай юу, харах нүдтэй юу, сонсох чихтэй юу? (Мухаммед) “Аллахын хамтрагчид гэж үздэг шүтээнүүдээ дууд, дараа нь надад хор хөнөөл учруулах арга хэмжээ ав, цаашид хойшлуулж болохгүй” гэж хэл.


196

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

Үнэндээ миний хамгаалагч бол энэ номыг (Коран) илгээсэн Аллах юм. Тэр сүсэгтнүүдийг хамгаалдаг.


197

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Аллахаас өөр та нарын шүтдэг шүтээнүүд та нарт тусалж чадахгүй, тэд өөртөө ч тусалж чадахгүй."


198

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

Хэрэв та тэднийг (шүтээнүүдийг) чиглүүлэхийг дуудвал тэд сонсохгүй. Тэд хараагүй ч гэсэн таныг харж байгааг та харж байна.


199

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

Уучлаарай байж, хүмүүст ухаалаг байхыг хэл, тэнэг хүмүүст анхаарал хандуулах хэрэггүй.


200

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

Хэрэв Сатан чамайг уруу татахаар ирвэл Аллахад хоргод. Тэр бол бүхнийг сонсогч, бүхнийг мэдэгч юм.


201

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

Үнэндээ Аллахаас эмээдэг хүмүүс Сатаны муу бодол (нүглийн тухай) тэднийг бүрхэхэд тэд тэр даруй Аллахыг санаж, дараа нь (алдаагаа) олж хардаг.


202

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

Тэдний найзууд (үл итгэгчид болон хорон санаатнууд) чөтгөрүүдийг төөрөлдүүлэхэд нь тусалдаг бөгөөд тэд (төөрөлдөхөөсөө) зогсдоггүй.


203

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

Хэрэв чи (Мухаммед) тэдэнд ямар ч шүлэг уншиж өгөхгүй бол тэд "Чи яагаад өөрөө зохиож байгаа юм бэ?" гэж асууна. (Мухаммед) "Үнэндээ би зөвхөн Эзэний надад илчилсэн зүйлийг л дагадаг. (Коран) эдгээр нь чиний Эзэнээс ирсэн тодорхой нотолгоо, итгэгчдэд зориулсан удирдамж, нигүүлсэл юм" гэж хэл.


204

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

Коран судар уншихад сонсож, чимээгүй бай, ингэснээр та нар өршөөл хүртэх болно.


205

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

Өглөө орой бүр дуугаа өндөрсгөхгүйгээр, даруу зан, айдастайгаар зүрх сэтгэлдээ Эзэнээ санаж яваарай. Мөн хайхрамжгүй хүмүүсийн нэг байж болохгүй.


206

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

Үнэндээ, таны Эзэнтэй хамт байгаа хүмүүс Аллахад мөргөхөөс эргэлздэггүй бөгөөд тэд Түүнийг ариусгаж, зөвхөн Түүнд мөргөдөг.