Q.S Аль-Кахф (اَلْكَهْف) - 110 Шүлгийн тоо

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

Өөрийн зарц нарт ном (Куран)-ыг илгээсэн бөгөөд түүнийг гажуудуулаагүй Аллахад магтаал өргөе.

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

Түүний талаас ирэх маш хүнд шийтгэлийн талаар сэрэмжлүүлэх, сайн үйлс хийдэг итгэгчдэд сайн шагнал хүртэх болно гэдгийг баярлуулахын тулд шулуун удирдамж болгон,

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

тэд тэнд үүрд мөнх үлдэх болно.

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

Мөн "Аллах хүүхэд авсан" гэж хэлдэг хүмүүст анхааруулахын тулд.

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

Тэд ч, өвөг дээдэс нь ч үүнийг огт мэдэхгүй. Тэдний амнаас гарч буй үгс ямар муухай вэ; тэд зөвхөн худал л ярьдаг.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

Тэгвэл тэд энэ мэдээлэлд (Коран сударт) итгэхгүй бол тэд эргэж харсны дараа та гуниглах тул та (Мухаммед) өөртөө хор хөнөөл учруулж магадгүй юм.

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

Үнэндээ бид дэлхий дээрх бүх зүйлийг тэдний хувьд чимэглэл болгон бүтээсэн бөгөөд ингэснээр бид тэдний хэн нь хамгийн сайн үйлсийг туршиж үзэх болно.

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

Мөн бид түүний дээр байгаа зүйлийг үнэхээр үржил шимгүй, хуурай газар болгоно.

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

Агуйд амьдардаг, ракимтай хүмүүс бидний гайхамшигт (агуу байдлын) тэмдгүүдийн нэг гэж та бодож байна уу?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(Санаж байгаарай) Залуус агуйд хоргодохдоо "Эзэн минь, бидэнд Өөрийнхөө өршөөлийг өгч, бидний ажилд бүрэн зөв чиглүүлэг хайрлаач" гэж залбирч байжээ.

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

Тиймээс бид тэдний чихийг агуйд хэдэн жилийн турш битүүмжилсэн.

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

Дараа нь бид тэднийг сэрээсэн нь хоёр бүлгийн аль нь (агуйд) хэр удаан байсныг нь илүү нарийвчлалтай тооцоолсныг мэдэхийн тулд байв.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

Бид чамд (Мухаммед) тэдний түүхийг үнэнээр нь ярьж байна. Үнэндээ тэд бол Эзэндээ итгэдэг залуу эрчүүд бөгөөд Бид тэдэнд удирдамж нэмсэн.

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

Тэд босож, "Бидний Эзэн бол тэнгэр газрын Эзэн. Бид Түүнээс өөр бурхдыг дууддаггүй. Хэрэв бид тэгсэн бол үнэнээс маш хол үг хэлэх байсан" гэж хэлэхэд нь бид тэдний зүрхийг бэхжүүлсэн.

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

Тэд бол Түүнээс өөр бурхад (шүтэх) болгосон бидний хүмүүс. Тэд яагаад (итгэл үнэмшлийнхээ талаар) тодорхой шалтгаануудыг гаргаж ирэхгүй байгаа юм бэ? Тэгвэл Аллахын эсрэг худал хэлдэг хүнээс илүү шударга бус хүн хэн байх вэ?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

Хэрэв та тэднийг болон Аллахаас өөр шүтдэг зүйлийг нь орхивол агуйд хоргод, Эзэн чинь чамд өршөөл нигүүлслээ хайрлаж, хэрэгт чинь хэрэгтэй зүйлийг өгөх болно.

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

Нар мандахдаа тэдний агуйгаас баруун тийш хазайж, нар жаргахдаа тэднээс зүүн тийш хазайж, харин тэд (агуйн доторх) өргөн уудам орон зайд байхыг та харах болно. Эдгээр нь Аллахын (агуу байдлын) зарим шинж тэмдгүүд юм. Аллах хэнийг удирдсан бол тэр хүн удирдагдсан хүн юм. Тэр хэнийг ч төөрөгдүүлсэн бол түүнийг удирдан чиглүүлэх туслагчийг та олохгүй.

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

Чи тэднийг унтаагүй гэж бодож байгаа ч тэд унтаж байгаа; Бид тэднийг баруун, зүүн тийш нь хойш нь эргүүлж байхад нохой нь агуйн хаалганы өмнө гараа дэлгэн харж байв. Хэрэв чи тэднийг харвал мэдээж тэднээс холдох бөгөөд тэднээс айх нь гарцаагүй.

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

Тэгээд бид тэднийг бие биенээсээ асуулт асуухын тулд сэрээв. Тэдний нэг нь "Та нар энд хэр удаан байсан бэ?" гэж асуув. Тэд "Бид энд нэг өдөр эсвэл хагас өдөр байна" гэж хариулав. (Нөгөө нэг нь) "Та нар хэр удаан (энд) байгааг Бурхан чинь хамгийн сайн мэднэ. Тиймээс та нарын нэгийг мөнгөн зоосоо аваад хот руу яв гэж хэлээд, аль хоол нь илүү дээр болохыг үзүүлээд, өөртөө авчирч өг. Тэр эелдэг байж, өөрийнхөө тухай хэнд ч битгий хэл."

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

Үнэндээ, хэрэв тэд таны байршлыг мэдвэл таныг чулуугаар шидэж эсвэл шашиндаа буцаж ороход хүргэх бөгөөд тэгвэл та хэзээ ч амжилтанд хүрэхгүй.

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

Аллахын амлалт үнэн бөгөөд Шүүлтийн өдөр ирэхэд эргэлзээ байхгүй гэдгийг тэдэнд мэдүүлэхийн тулд бид тэдэнд (хүмүүсэд) үзүүлсэн. Тэд өөрсдийн асуудлын талаар маргалдаж байхдаа "Тэдний (агуйн) дээр барилга барь, Эзэн нь тэднийг илүү сайн мэднэ" гэж хэлсэн. Тэдний асуудлыг хариуцаж байсан хүн "Бид үүн дээр мөргөлийн байшин барих нь гарцаагүй" гэж хэлсэн.

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

Хожим нь (зарим хүмүүс) "(Тэдний тоо) гурван (хүн), дөрөв дэх нь нохой" гэж хэлэх бөгөөд (бусад нь) ер бусын зүйлийн талаар таамаглал дэвшүүлж "(Тэдний тоо) таван (хүн), зургаа дахь нь нохой" гэж хэлэх болно; мөн (өөр нэг нь) "(Тэдний тоо) долоон (хүн), найм дахь нь нохой" гэж хэлсэн. (Мухаммед) "Миний Эзэн тэдний тоог хамгийн сайн мэддэг; тэдний (тоог) цөөхөн хүнээс өөр хэн ч мэдэхгүй" гэж хэлээрэй. Тиймээс чи (Мухаммед) тэдний талаар гадны маргаанаас бусад тохиолдолд маргалдах хэрэггүй бөгөөд тэдний (залуу эрчүүдийн) талаар хэнээс ч бүү асуу.

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

Мөн юуны ч талаар "Би маргааш өглөө үүнийг заавал хийнэ" гэж хэзээ ч битгий хэлээрэй.

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

(Бурхан хүсвэл) зөвхөн (хэлснээр) л болно. Хэрэв чи мартвал Эзэнээ санаж, "Эзэн минь намайг үүнээс илүү (үнэнд) ойр байлгахын тулд намайг удирдана гэж найдаж байна" гэж хэл.

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

Тэд агуйд гурван зуун жил дээрээс нь есөн жил амьдарсан.

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

"Тэд (агуйд) хэр удаан байсныг Аллах илүү сайн мэддэг. Тэнгэр, газарт нуугдсан бүхэн Түүнд байдаг. Түүний хараа ямар хурц, сонсгол ямар хурц вэ? Тэднийг Түүнээс өөр хамгаалагч байхгүй. Тэр шийдвэр гаргахдаа хэнийг ч Өөрийн хамтрагч болгодоггүй" гэж хэл.

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

Чамд илчлэгдсэн зүйлийг, тухайлбал Эзэнийхээ номыг (Коран) унш. Түүний өгүүлбэрийг юу ч өөрчилж чадахгүй. Түүнээс өөр чи хоргодох газар олж чадахгүй.

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

Мөн (Мухаммед), өглөө, орой Эзэнээ залбирч, Түүний тааллыг хүсэн хүлээдэг хүмүүстэй тэвчээртэй байгаарай; мөн тэднээс харцаа бүү салга (учир нь) тэд дэлхийн амьдралын үнэт эдлэлийг хүсдэг; мөн биднийг санахыг зүрх сэтгэл нь орхигдуулсан, хүслийг нь дагаагүй, нөхцөл байдал нь хязгаараас давсан хүмүүсийг бүү дагаарай.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

Мөн (Мухаммед) "Үнэн бол таны Эзэнээс ирсэн; хэн хүсвэл итгэг, хэн хүсвэл итгэг" гэж хэл. Үнэндээ бид тэднийг тойрон хүрээлж буй бузар булай хүмүүст там бэлдсэн. Хэрэв тэд тусламж (уух) хүсвэл нүүрийг нь түлдэг буцалж буй төмөр шиг ус өгөх болно. (Энэ бол) хамгийн муу ундаа, хамгийн муу амрах газар юм.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

Үнэндээ итгэж, сайн үйлс хийсэн хүмүүст бид сайн үйлс хийсэн хүмүүсийн шагналыг дэмий үрэхгүй.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

Тэд бол доороос нь гол урсдаг Адны диваажинг хүртдэг хүмүүс юм; (тэр диваажинд) тэднийг алтан бугуйвчаар чимэглэж, нарийн торгон болон зузаан торгон даавуун ногоон хувцас өмсөж, үзэсгэлэнтэй буйдан дээр тулан суудаг. (Энэ бол) хамгийн сайн шагнал, үзэсгэлэнтэй амрах газар юм.

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

Тэдэнд (Мухаммед) хоёр хүний ​​жишээг өг. Тэдний нэг нь (үл итгэгч) байсан бөгөөд бид тэдэнд хоёр усан үзмийн талбай өгч, хоёр цэцэрлэгийг далдуу модоор хүрээлж, тэдгээрийн хооронд талбай байгуулсан.

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

Хоёр цэцэрлэг хоёулаа үр жимсээ өгдөг бөгөөд үр жимс нь огт буурдаггүй бөгөөд бид тэдний дунд гол мөрөн урсгадаг.

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

Тэр маш их хөрөнгөтэй байсан тул түүнтэй ярилцаж байхдаа (итгэсэн) найздаа: "Миний хөрөнгө чинийхээс илүү, дагалдагчид маань илүү хүчтэй" гэж хэлэв.

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

Тэр өөрийгөө ялсан зангаар (их зан, итгэлгүй байдлаасаа болж) цэцэрлэгтээ орж ирэв; тэр “Энэ цэцэрлэг хэзээ ч мөхөхгүй гэж би бодсон.

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

Амилалтын өдөр ирэхгүй гэж би бодож байна, хэрэв би Эзэндээ буцаж ирвэл үүнээс илүү сайхан газар олох нь гарцаагүй."

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

Түүний итгэсэн найз нь түүнтэй ярилцаж байхдаа түүнд: "Чамайг шорооноос, дараа нь үрийн шингэнээс бүтээгээд, дараа нь чамайг төгс хүн болгосон (Бурханыг) чи үгүйсгэж байна уу?" гэж хэлэв.

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

Гэхдээ би (үүнд итгэдэг) Тэр бол миний Эзэн Аллах бөгөөд би Эзэнтэйгээ юуг ч хуваалцдаггүй.

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

Чи яагаад цэцэрлэгтээ орохдоо "Мася Аллах, ла куввата илла билла" (Үнэхээр Аллахын хүслээр энэ бүхэн биелсэн) гэж хэлдэггүй юм бэ? Хэдийгээр чи миний эд хөрөнгө, үр удам чинийхээс бага гэж бодож байгаа ч Аллахын тусламжтайгаар л хүч чадал байхгүй.

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

Тиймээс магадгүй миний Эзэн надад чинийхээс илүү сайхан цэцэрлэг өгөх байх; Тэр чиний цэцэрлэг дээр тэнгэрээс аянга буулгаж, тэр нь хальтиргаатай газар болох байх.

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

Эс бөгөөс ус газарт живж, чи түүнийг дахин олж чадахгүй.

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

Түүний хөрөнгө сүйрч, тэр зарцуулсан зүйлдээ харамсаж алгаа урагш хойш эргүүлэв. Усан үзмийн мод тулгууртайгаа хамт унав (пара-пара) тэгээд тэр "Хэрэв би Эзэнтэйгээ юу ч холбож байгаагүй бол яах байсан бэ?" гэж хэлэв.

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

Аллахаас өөр түүнд тусалж чадах бүлэглэл байхгүй бөгөөд тэр өөрийгөө хамгаалж чадахгүй.

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

Тэнд тусламж зөвхөн хамгийн үнэнч Аллахаас л ирдэг. Тэр бол хамгийн сайн шагналыг (өгөгч) бөгөөд хамгийн сайн шагналыг (өгөгч) юм.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

Тэдний (хүмүүсийн) хувьд энэ дэлхийн амьдралын жишээг тэнгэрээс илгээсэн ус (бороо) шиг болгооч. Тэр ус нь дэлхий дээрх ургамлыг бороо болгон бороо оруулж, дараа нь (ургамал) салхинд хийсэж хатаж ширгэдэг. Аллах бол бүх зүйлд төгс хүч чадалтай.

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

Эд баялаг, хүүхдүүд бол дэлхийн амьдралын чимэглэл боловч тасралтгүй сайн үйлс нь таны Эзэний өмнө илүү сайн шагнал, илүү сайн найдвар юм.

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

Бид уулсаар өнгөрөхөд та газрыг тэгшилсэн байхыг харах өдрийг (санаж яваарай), бид тэднийг (бүх хүмүүсийг) цуглуулж, тэдний хэнийг нь ч үлдээхгүй.

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

Тэднийг таны Эзэний өмнө эгнүүлэн авчрах болно. (Аллах айлдахдаа): "Үнэхээр та нар анх бидэн дээр бүтээсэн шигээ ирсэн; бид танд гэрээгээ биелүүлэх цаг товлохгүй гэж та нар бодож байсан."

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

Тэгээд номыг (үйлсийн тэмдэглэл) тавьсны дараа нүгэлтнүүд тэнд бичигдсэн зүйлээс айж байгааг та харах болно. Тэд "Бид ямар өрөвдөлтэй юм бэ, энэ ямар ном бэ, жижиг, том юу ч үлдээгүй, гэхдээ бүх зүйл бичигдсэн" гэж хэлээд тэд хийсэн бүх зүйлээ (бичигдсэн) олдог. Таны Эзэн хэнд ч хор хөнөөл учруулахгүй.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

Бид сахиусан тэнгэрүүдэд "Адамд мөргө!" гэж хэлсэн үеийг (санаарай), тэгээд тэд мөргөсөн. Сатанаас бусад нь. Тэр бол жиннүүдийн бүлэг тул Эзэнийхээ тушаалыг зөрчсөн. Тэд та нарын дайснууд боловч түүнийг болон түүний үр удмыг Надаас өөр удирдагч болгох нь та нарт тохирох уу? Буруутны оронд (Аллах) орлох нь маш муу юм.

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

Би тэднийг (Чөтгөр болон түүний үр удам) тэнгэр, газрын бүтээлийг гэрчлэхээр авчраагүй, мөн өөрсдийгөө бүтээхийг гэрчлэхээр авчраагүй; мөн би төөрөлдүүлэгчдийг туслагч болгохгүй.

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

Тэр "Та нарын бодож байгаа холбоотнуудаа над руу дууд" гэж хэлсэн өдрийг (санаж байна уу) тэд түүнийг дуудсан боловч тэд (холбоотнууд) (дуудлагад нь) хариу өгөөгүй бөгөөд бид тэдэнд сүйрлийн газар (там) болгосон.

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

Нүгэлтнүүд тамыг хараад, тэнд унана гэж бодсон боловч түүнээс зугтах газар олдсонгүй.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

Үнэндээ бид энэ Коран сударт үүнийг хүмүүст янз бүрийн сургаалт зүйрлэлээр дахин дахин тайлбарласан. Гэхдээ хамгийн их маргалддаг хүмүүс бол хүмүүс юм.

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

Хүмүүст удирдамж ирэхэд итгэж, Эзэнээсээ уучлал гуйхад нь өмнөх хүмүүст (Аллахын хууль) ирэхийг эсвэл тэдэнд жинхэнэ шийтгэл ирэхийг хүлээх хүсэлээс өөр юу ч саад болохгүй.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

Бид элч нарыг зөвхөн сайн мэдээ дэлгээгч, сэрэмжлүүлэгч болгон илгээсэн; харин үл итгэгчид үнэнийг устгахын тулд худал аргаар маргаж, Миний шүлгүүд болон тэдний эсрэг анхааруулсан зүйлийг шоолж байна.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

Эзэнийхээ шүлгүүдээр сэрэмжлүүлэг авчихаад тэдгээрээс нүүр буруулж, хоёр гараараа хийсэн зүйлээ мартдаг хүнээс илүү буруутан хэн байх билээ? Үнэндээ бид тэдний зүрхийг хааж, (тэд үүнийг ойлгохгүй байхаар) чихэнд нь бөглөө тавьсан. Чи (Мухаммед) тэднийг удирдамж руу дуудсан ч тэд үүрд удирдамж авахгүй.

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

Таны Эзэн бол Уучлагч, энэрэнгүй. Хэрэв Тэр тэднийг үйлдсэн үйлдлийнх нь төлөө шийтгэхийг хүсвэл шийтгэлийг нь хурдасгах байсан. Гэвч тэдний хувьд Түүнээс хоргодох газар олохгүй тодорхой цаг хугацаа (зовлон) бий.

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

Тэр нутгийн оршин суугчид нь шударга бус явдал үйлдсэний дараа бид тэднийг устгасан бөгөөд тэднийг устгах тодорхой хугацаа товлосон.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

Мөн (санаж байна уу) Муса зарцдаа: "Би хоёр тэнгисийн уулзварт хүрэхээсээ өмнө зогсохгүй, эсвэл олон жилийн турш (үргэлжлүүлэн) алхах болно" гэж хэлсэн үеийг.

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

Тиймээс тэд хоёр тэнгисийн уулзвар дээр хүрч ирэхдээ загасаа мартчихсан, загас үсрэн далай руу орлоо.

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

Тэд (тэр газрыг өнгөрсний дараа) Мосе зарцдаа хандан “Бидэнд хоол авчир. Бид аян замдаа үнэхээр ядарч туйлдлаа” гэж хэлэв.

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

Тэр (түүний зарц) хариуд нь “Бид хадан дээр хоргодох газар хайж байхдаа би загасыг (та нарт хэлэхээ) мартчихсан, Сатанаас өөр юу ч надад үүнийг санахыг мартуулсангүй, тэгээд (загас) маш хачин замаар далай руу явсан гэдгийг чи мэдэх үү?” гэжээ.

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

Тэр (Мосе) “Бидний хайж байгаа газар энэ байна” гэж хэлэв. Тэгээд тэр хоёр анхны мөрөөрөө буцав.

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

Тэгээд тэд хоёул бидний зарц нарын дундаас нэгэн зарцтай тааралдав. Бид түүнд Өөрийнхөө зүгээс нигүүлсэл хайрлаж, Өөрийнхөө зүгээс мэдлэг зааж өгсөн юм.

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

Муса түүнд “Чиний зааж сургасан (жинхэнэ мэдлэгийг) надад зааж өгөхийн тулд би чамайг дагаж болох уу?” гэж хэлэв.

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Тэр хариуд нь “Үнэндээ чи надад тэвчээртэй хандаж чадахгүй.

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

Тэгээд чи ямар нэгэн зүйлийн талаар хангалттай мэдлэггүй байж яаж тэвчээртэй байж чадах юм бэ?”

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

Тэр (Мосе) “Бурхан хүсвэл чи намайг тэвчээртэй хүн гэдгийг олж мэдэх болно, би ямар ч асуудалд чамайг эсэргүүцэхгүй” гэж хэлэв.

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

Тэр “Хэрэв чи намайг дагавал, би чамд тайлбарлаж өгөх хүртэл надаас юуны ч талаар битгий асуу.” гэж хэлэв.

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

Тэгээд тэд хоёул цааш яваад завинд суухад Мосе түүнийг нүхлэв. Тэр (Мосе): "Чи яагаад завинд нүх гаргасан юм бэ? Чи завин доторх хүмүүсийг нь живүүлсэн үү?" гэж асуув. Үнэхээр чи маш том нүгэл үйлджээ.

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Тэр “Чи надад тэвчээртэй хандаж чадахгүй гэж би чамд хэлээгүй бил үү?” гэж хэлэв.

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

Тэр (Мосе) “Мартамчийн минь төлөө намайг бүү шийтгэ, асуудалд минь ямар ч хүндрэл учруулах хэрэггүй” гэж хэлэв.

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

Тэгээд тэр хоёр алхаж яваад нэгэн залуутай тааралдахад тэр түүнийг алжээ. Тэр (Мосе) “Чи яагаад цэвэр ариун хүнийг алж байгаа юм бэ, тэр хүн өөр хүнийг алсан гэж биш үү? Үнэндээ чи маш буруу зүйл хийжээ” гэж хэлэв.

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Тэр “Чи надтай хамт байж чадахгүй гэж би чамд хэлээгүй бил үү?” гэж хэлэв.

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

Тэр (Мосе) “Хэрэв би үүний дараа чамаас ямар нэгэн зүйл асуувал намайг дахиж хамт явахыг бүү зөвшөөр, учир нь чи миний шалтаг тоочихоор тэвчээртэй байсан” гэж хэлэв.

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

Тэгээд тэр хоёр цааш явав; тэгээд тэр хоёр нэгэн нутгийн оршин суугчдад ирэхдээ хоёулаа оршин суугчдаас зочлохыг хүссэн боловч тэд (тухайн нутгийн оршин суугчид) тэднийг зочлохыг хүсээгүй тул хоёулаа (тухайн нутагт) нурах шахсан байшингийн хана байгааг олж харав. Тэгээд тэр тэднийг тэгшлэв. Тэр (Мосе) "Хэрэв та хүсвэл үүнийхээ төлөө шагнал хүсч болно" гэж хэлэв.

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Тэр “Энэ бол миний болон чиний хоорондох тусгаарлалт юм; чиний тэсвэрлэж чадаагүй үйлдлийн талаар би чамд тайлбар өгье” гэж хэлэв.

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

Завь нь далайд ажилладаг ядуу хүмүүсийнх байв; Би үүнийг устгахыг зорьсон, учир нь тэдний өмнө бүх завийг булаан авдаг хаан байсан.

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

Залуу эрийн хувьд (үл итгэгч) эцэг эх нь хоёулаа итгэгчид байсан бөгөөд бид түүнийг эцэг эхээ төөрөлдүүлж, үл итгэхэд хүргэнэ гэж айж байсан.

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

Тэгвэл бид тэгэх болно, хэрэв Бурхан түүнийг түүнээс (хүүхдээс) илүү цэвэр ариун, (эцэг эхдээ) илүү хайртай өөр (хүүхдээр) сольвол.

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Харин хэрмийн хувьд гэвэл, энэ нь хотын хоёр өнчин хүүгийнх байсан бөгөөд доор нь тэдний эрдэнэс байсан бөгөөд тэдний эцэг нь зөв шударга хүн байв. Тиймээс таны Эзэн тэднийг насанд хүрэхийг хүсч, таны Эзэний өршөөл болгон эрдэнэсээ гаргаж ирэхийг хүссэн. Би үүнийг өөрийн хүслээр хийгээгүй. Энэ бол таны яаруу хандсан үйлдлийн нотолгоо юм.”

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

Тэд танаас (Мухаммед) Зулкарнайны тухай асуув. “Би та нарт энэ түүхийг уншиж өгье” гэж хэл.

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

Үнэндээ бид түүнд дэлхий дээр байр суурь өгч, бүх зүйлд хүрэх замыг нь зааж өгсөн.

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

тэгээд тэр замаа хөөсөн.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

Тэр нар жаргаж буй газарт иртэл хар шаварлаг тэнгист нар жаргахыг харав. Тэнд тэрээр (шашин шүтлэггүй) нэгэн ард түмнийг олов. Бид "Өө, Зулкарнайн! Чи тэднийг шийтгэж болно эсвэл сайн үйл хийж болно (тэднийг итгэхэд урь)" гэж хэлэв.

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

Тэр (Зулкарнайн) “Хэн нэгэн шударга бус зүйл үйлдвэл бид түүнийг шийтгэж, дараа нь түүнийг Эзэндээ буцааж өгөх бөгөөд Аллах түүнийг маш хатуу шийтгэлээр шийтгэх болно” гэж хэлэв.

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

Итгэж, сайн үйлс хийсэн хүний ​​хувьд тэр хариуд нь хамгийн сайныг (шагнал) хүртэх бөгөөд бид түүнд хялбар тушаалуудаа хүргэх болно."

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Тэгээд тэр өөр замаар явав.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

Тэр нар мандах газар (зүүн зүгт) хүрэх хүртэл бидний эсрэг ямар ч хамгаалалт хийгээгүй хүмүүс дээр нар гэрэлтэж байхыг олж харав.

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

тиймээс, мөн үнэндээ Бид түүнд (Зулкарнайнд) байгаа бүхнийг мэддэг.

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Тэгээд тэр өөр замаар явав.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

Тэр хоёр уулын хооронд хүртлээ (хоёр уулын) ард юу ярьж байгаагаа бараг ойлгоогүй хүмүүсийг олж харав.

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

Тэд “Өө, Зулкарнайн! Үнэндээ Ягжуж, Макжуж (дэлхий дээр хор хөнөөл учруулдаг амьтад) байна, тиймээс бид болон тэдний хооронд хаалт босгоход чинь бид чамд шагнал өгөх үү?” гэж хэлэв.

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

Тэр (Зулкарнайн) “Бурханы надад өгсөн зүйл (таны шагналаас) илүү дээр юм, тиймээс надад хүч чадлаар туслаач, ингэснээр би та болон тэдний хооронд саад тотгор үүсгэж чадна” гэж хэлэв.

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

“Надад төмөр хэлтэрхий өгөөч!” гэж хэлэв. Төмөр хэлтэрхий хоёр уулын түвшинд хүрэхэд тэр “Гал дээр үлээ!” гэж хэлэв. Тэр гал шиг улаан болмогц тэр “Надад буцалж буй зэс өгөөч, би үүнийгээ асгая” гэж хэлэв.

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

Тиймээс тэд (Якжуж, Макжуж) түүн дээр авирч чадаагүй бөгөөд (мөн) нүх гаргаж ч чадаагүй.

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

Тэр (Зулкарнайн) “Энэ (хана) бол миний Эзэний нигүүлсэл тул Эзэний минь амлалт ирэхэд Тэр үүнийг нураана; мөн миний Эзэний амлалт үнэн юм” гэж хэлэв.

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

Тэр өдөр Бид тэднийг (Якжуж, Макжуж) бие биетэйгээ холилдон байлгаж, бүрээ (дахин) үлээхэд бид тэднийг бүгдийг нь цуглуулна.

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

Тэр өдөр бид үл итгэгчдэд тамыг тодорхой харуулах болно.

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(тухайлбал) Миний (агуу байдлын) тэмдгүүдийг ажиглахын тулд нүд (зүрх) нь хаалттай (чадваргүй) бөгөөд сонсох чадваргүй хүмүүс.

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

Тэгэхээр үл итгэгчид Надаас өөр Миний боолуудыг туслагч болгон авч чадна гэж бодож байна уу? Үнэндээ Бид (там)-ыг үл итгэгчдэд зориулсан орших газар болгон бэлтгэсэн.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

(Мухаммед), "Үйлдлээсээ болж хамгийн их хохирол амссан хүний ​​​​тухай бид танд хэлэх хэрэгтэй юу?" гэж хэл.

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(Тэр нь) энэ дэлхийн амьдралдаа чадах бүхнээ хийсэн гэж бодож байгаа ч хүчин чармайлт нь дэмий хоосон болсон хүмүүс.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

Тэд бол Эзэнийхээ шүлгүүдийг үгүйсгэж, Түүнтэй уулзахад итгэдэггүй хүмүүс юм. Тиймээс тэдний үйлс хоосон бөгөөд Амилалтын өдөр бид тэднийг жинлэхгүй.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

Тиймээс тэдний итгэлгүй байдлын улмаас, мөн тэд Миний шүлгүүд болон Миний элч нарыг шоолсны улмаас тэдний шагнал там байх болно.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

Үнэндээ итгэж, сайн үйлс хийдэг хүмүүст амьдрах газар болгон диваажин өгөгдсөн байдаг.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

Тэд тэндээ үлддэг, тэндээс нүүхийг хүсдэггүй.

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

(Ай Мухаммед) “Хэрэв далай миний Эзэний үгсийг (бичих) бэх байсан бол, хэрэв бид үүнтэй төстэйг нэмэлт болгон авчирсан ч гэсэн, Эзэний минь үгс дуусахаас өмнө далай дуусах байсан” гэж хэл.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

(Мухаммед) “Үнэндээ би бол та нарын Бурхан бол Бүхнийг Чадагч Бурхан гэсэн илчлэлтийг хүлээн авсан чам шиг хүн” гэж хэл. Тиймээс хэн ч гэсэн Эзэнтэйгээ уулзахыг хүсч байвал сайн үйлс хий, Эзэндээ мөргөхдөө өөрийгөө юутай ч холбож болохгүй.”