Q.S ኣል-ጁሙዓ (اَلْجُمُعَة) - 11 ብዝሒ ጥቕስታት

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍil-malikil-quddūsil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ኣብ ሰማይ ዘሎን ኣብ ምድሪ ዘሎን ኩሉ ግዜ ንኣላህ የኽብሮ። ማሃራጃ፡ ኣዝዩ ቅዱስ፡ ኣዝዩ ሓያል፡ ኣዝዩ ለባም።

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

ንሱ እዩ ካብ መንጎኦም ናብ ሓደ መሃይም ህዝቢ ልኡኽ ዝሰደደ፣ ኣያታቱ ኣንቢቡሎም፣ (ነፍሶም) ኣንጺሁ መጽሓፍን ጥበብን (ሱና) ዝመሃሮም፣ ዋላ እኳ ቅድሚ ሕጂ፣ ኣብ ርኡይ ስሕተት እንተነበሩ።

وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

wa ākharīna minhum lammā yalḥaqū bihim, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ከምኡ’ውን (ከምኡ’ውን) ንኻልኦት ሰባት ካብቶም ምስኦም ዘይተራኸቡ ሰባት። ንሱ ድማ ልዑል ሓያልን ለባምን እዩ።

ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

Żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

ናይ ኣላህ ህያብ ከምዚ ኢዩ፡ ንሱ ንዝደለዮ ዝወሃብ፤ ኣላህ ድማ ዓቢ ጸጋ ኣለዎ።

مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ናይ ኦሪት ክስከሙ ዕማም ዝተዋህቦም ሰባት፡ ደሓር ግን ዘይጾርዎ (ኣይትለማመድዎ) ዝብል ምስላ፡ ከም ኣድጊ ረጒድ መጽሓፍ ተሰኪማ ትኸይድ። ብጣዕሚ ሕማቕ ምሳሌ ናይቶም ኣያታት ኣላህ ዝኽሕዱ ሰባት እዩ። ኣላህ ድማ ንበደለኛታት ኣይመርሖምን እዩ።

قُلْ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ هَادُوْٓا اِنْ زَعَمْتُمْ اَنَّكُمْ اَوْلِيَاۤءُ لِلّٰهِ مِنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul yā ayyuhal-lażīna hādū in za‘amtum annakum auliyā'u lillāhi min dūnin-nāsi fa tamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

በል (ኦ መሓመድ) "ኣቱም ኣይሁድ! ንኻልኦት ኣግሊልኩም ኣዕሩኽ ኣላህ ኢኹም ኢልኩም እንተሓሲብኩም፡ ሓቂ እንተኾይንኩም ሞት ተመነዩ"።

وَلَا يَتَمَنَّوْنَهٗٓ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lā yatamannaunahū abadam bimā qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ሞት ንዘልኣለም ድማ ብሰንኪ እቲ ብኢዶም ዝገበርዎ ክፍኣት ክኸውን ኣይክጽበዩን እዮም። ኣላህ ድማ ንበደለኛታት ኩሉ ዝፈልጥ እዩ።

قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qul innal-mautal-lażī tafirrūna minhu fa innahū mulāqīkum ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

በል “ብሓቂ እቲ እትሃድመሉ ሞት ብርግጽ ክረኽበካ እዩ፣ ሽዑ ናብቲ (ኣላህ) ፈላጢ ዘይርአን ዝርአን ክትምለስ ኢኻ፣ ንሱ ድማ ነቲ ትገብርዎ ዝነበርኩም ክሕብረኩም እዩ።”

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نُوْدِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَّوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nūdiya liṣ-ṣalāti miy yaumil-jumu‘ati fas‘au ilā żikrillāhi wa żarul-bai‘(a), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ኣቱም ኣመንቲ! ጁምዓት ክትሰግድ ተጸዊዕካ እንተኾንካ ሽዑ ብኡ ንብኡ ንኣላህ ዘኪርካ ምግዛእን ምሻጥን ግደፍ። ከምኡ እንተትፈልጥ ምሓሸካ።

فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِى الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

fa iżā quḍiyatiṣ-ṣalātu fantasyirū fil-arḍi wabtagū min faḍlillāhi ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

እቲ ሰላት ምስ ተፈጸመ ሽዑ ኣብ ምድሪ ፋሕ ኢልኩም ጸጋ ኣላህ ድለዩ ንላህ ብዙሕ ግዜ ዘክሩ ምእንቲ ዕዉታት ክትኮኑ።

وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًا ۨانْفَضُّوْٓا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَاۤىِٕمًاۗ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۗ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ ࣖ

wa iżā ra'au tijāratan au lahwaninfaḍḍū ilaihā wa tarakūka qā'imā(n), qul mā ‘indallāhi khairum minal-lahwi wa minat-tijārah(ti), wallāhu khairur-rāziqīn(a).

ንግዲ ወይ ጸወታ ምስ ረኣዩ ድማ ብኡ ንብኡ ይኸዱ እሞ ንዓኻ (መሓመድ) ደው ኢልካ (ክትሰብኽ) ይገድፉኻ። በል "ካብ ጸወታን ንግዲን ምስ ኣላህ ዘሎ ይበልጽ" ኣላህ ድማ እቲ ዝበለጸ ወሃቢ ረቂቕ እዩ።