Q.S ኣል-ኢስራ (اَلْإِسْرَاء) - 111 ብዝሒ ጥቕስታት

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

ክብሪ ንኣላህ ይኹኖ፣ ንሱ ንባርያኡ (መሓመድ) ብለይቲ ካብቲ ዓቢ መስጊድ ናብቲ ኣብ ዙርያኡ ባረኽናሉ ዘለና መስጊድ ኣቅሳ መሪሕዎ፣ ገለ ካብ ምልክታትና (ዕብየትና) ምእንቲ ከነርእዮ። ብርግጽ ንሱ ኩሉ ሰማዒ ኩሉ ዝርኢ እዩ።

وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ

wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).

ንሙሴ ድማ መጽሓፍ (ኦሪት) ሂብና ንደቂ እስራኤል መምርሒ ጌርናዮ (ብዘይካይ ካልእ (ሓላዊ) ኣይትውሰድ።"

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا

Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).

(ኦ) ዘርኢ ናይቶም ምስ ኖህ ዘምጻእናዮም። ብርግጽ ንሱ (ኑህ) ኣዝዩ ዘመስግን ባርያ (ናይ ኣላህ) እዩ ነይሩ።"

وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا

wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).

ኣብ ልዕሊ ደቂ እስራኤል ድማ ኣብ መጽሓፍ "ብርግጽ ኣብዛ ምድሪ ክልተ ግዜ ክፉእ ክትገብሩ ኢኹም ብርግጽ ድማ ብዓቢ ትዕቢት ክትምክሑ ኢኹም" ኢልና ኣዋጅና።

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

ስለዚ ካብ ክልተ (ገበናት) ቀዳማይ መቕጻዕቲ ግዜ ምስ በጽሐ፡ ሓያላት ባሮትና ኣምጺእናልኩም፡ ሽዑ ኣብ ዓድታት ኣስፋሕፊሖም ጎየዩ። ንሱ ድማ ብርግጽ ኣብ ግብሪ ዝውዕል ውሳነ እዩ።

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

ብድሕሪኡ ክትስዕሮም ተራኹም ሂብናኩም፡ ብሃብትን ውላድን ሓጊዝናኩም ዝዓበየ ጉጅለ ጌርናኩም።

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

ጽቡቕ እንተገበርኩም ንርእስኹም ጽቡቕ ትገብሩ። ክፉእ እንተ ገበርኩም ድማ ንገዛእ ርእስኹም እዩ። ካልኣይ መቕጻዕቲ ምስ መጸ፡ (ጸላእትኹም ከነልዕሎም ኢና) ገጽኩም ከነውርዱ፡ ንሳቶም ድማ ከምቲ ንመጀመርታ ግዜ ዝኣተውዎ ናብ መስጊድ (መስጊድ ኣል-ኣቕሳ) ክኣትዉ እዮም፡ ዝከኣሎም ድማ ከጥፍኡ እዮም።

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَّرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُّمْ عُدْنَاۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ حَصِيْرًا

‘asā rabbukum ay yarḥamakum, wa in ‘uttum ‘udnā, wa ja‘alnā jahannama lil-kāfirīna ḥaṣīrā(n).

ጎይታኹም ምሕረት ይግበረልኩም፤ እንተ ተመሊስኩም (ክፉእ እንተፈጺምኩም) ግና ብርግጽ ክንምለስ ኢና (ንቐጽዓኩም)። ንገሃነም ድማ ንካፍር ቤት ማእሰርቲ ጌርናዮም።

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ

inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).

ብርግጽ እዚ ቁርኣን ናብቲ ዝቐንዐ (መንገዲ) ይመርሕን ነቶም ሰናይ ግብሪ ንዝሰርሑ ኣመንቲ ጽቡቕ ብስራት ይህቦም፣ ዓቢ ዓስቢ ከም ዝረኽቡ፣

وَّاَنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

wa annal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

እንተ እቶም ኣብ ኣኪራ ዘይኣምኑ ድማ መሪር መቕጻዕቲ ኣዳሊናሎም ኣለና።

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

ሰብ ድማ (መብዛሕትኡ ግዜ) ከምቲ (መብዛሕትኡ ግዜ) ንጽቡቕ ዝጽሊ ንእከይ ይጽሊ። ብሓቂ ድማ ደቂ ሰባት ይጓየዩ።

وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا

wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).

ንለይትን መዓልትን ድማ ክልተ ምልክታት (ናይ ዕብየትና) ጌርናያ፣ ብድሕሪኡ ምልክት ለይቲ ሰሪዝና ምልክት መዓልቲ ድማ ብሩህ ገበርና፣ ምእንቲ ካብ ጐይታኻ ጸጋ ክትደሊ (ክትክእል)፣ ከምኡ’ውን ብዝሒ ዓመታትን ቆጸራ (ናይ ግዜ)ን ክትፈልጥ። ኩሉ ድማ ብንጹር ገሊጽናዮ ኣለና።

وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنٰهُ طٰۤىِٕرَهٗ فِيْ عُنُقِهٖۗ وَنُخْرِجُ لَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتٰبًا يَّلْقٰىهُ مَنْشُوْرًا

wa kulla insānin alzamnāhu ṭā'irahū fī ‘unuqih(ī), wa nukhriju lahū yaumal-qiyāmati kitābay yalqāhu mansyūrā(n).

ንነፍሲ ወከፍ ወዲ ሰብ ድማ (መዝገብ) ተግባራቱ ኣብ ክሳዱ ኣቐሚጥናዮ ኣለና። ኣብ መዓልቲ ቂምታ ድማ ክፉት መጽሓፍ ከነውጽኣሉ ኢና።

اِقْرَأْ كِتٰبَكَۗ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيْبًاۗ

iqra' kitābak(a), kafā binafsikal-yauma ‘alaika ḥasībā(n).

“መጽሓፍኩም ኣንብቡ፡ ሎሚ ንርእስኹም ከም ቈጻጻሪ ይኣኽለኩም።”

مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا

manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).

ብመሰረት መምርሒ (ኣላህ) ዝሰርሕ ሰብ ብርግጽ ንገዛእ ርእሱ (ድሕነት) እዩ፤ ዝጠፍአ ድማ እቲ ሓቀኛ (ክሳራ) ንርእሱ እዩ። ሓጢኣተኛ ድማ ናይ ካልእ ሓጢኣት ክጻወር ኣይክእልን እዩ፡ ንሕና ግን ልኡኽ ክሳብ ዘይንሰድድ ኣይንቐጽዖን ኢና።

وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا

wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).

ከምኡ ውን ንሓንቲ ሃገር ከነጥፍኣ እንተደሊና ሽዑ ነቶም ኣብታ ሃገር ብቅንጦት ዝነብሩ ሰባት (ንኣላህ ክእዘዙ) ንእዝዞም፡ ኣብታ (ሃገር) ግን ዘይምእዛዝ እንተፈጺሞም፡ ሽዑ እቲ ቃላት (መቕጻዕትና) ኣብ ልዕሊኦም ክውዕል እዩ፡ ሽዑ (ነታ ሃገር) ምሉእ ብምሉእ ከነጥፍኣ ኢና።

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْۢ بَعْدِ نُوْحٍۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

wa kam ahlaknā minal-qurūni mim ba‘di nūḥ(in), wa kafā birabbika biżunūbi ‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

ክንደይ ህዝብታት ድማ ድሕሪ ኖህ፡ ኣጥፊእና። እቲ ኩሉ ዝፈልጥን ሓጢኣት ባሮቱ ዝርኢን ጎይታኻ ድማ ይኣክል።

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهٗ فِيْهَا مَا نَشَاۤءُ لِمَنْ نُّرِيْدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهٗ جَهَنَّمَۚ يَصْلٰىهَا مَذْمُوْمًا مَّدْحُوْرًا

man kāna yurīdul-‘ājilata ‘ajjalnā lahū fīhā mā nasyā'u liman nurīdu ṡumma ja‘alnā lahū jahannam(a), yaṣlāhā mażmūmam madḥūrā(n).

ነዚ (ዓለማዊ) ህይወት ዝብህግ ሰብ፡ ሽዑ ንሕና ኣብዛ (ዓለም) ንዝደለናዮ ክንቀላጠፎ ኢና። ሽዑ ንዕኡ (ኣብ ድሕሪ ሞት) ሲኦል ኣዳሊናሉ፤ ሕሱርን ተሰዲዱን ክኣቱ እዩ።

وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعٰى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَّشْكُوْرًا

wa man arādal-ākhirata wa sa‘ā lahā sa‘yahā wa huwa mu'minun fa ulā'ika kāna sa‘yuhum masykūrā(n).

እቲ ድሕሪ ሞት ዝብህግን ብዕቱብ ናብኡ ዝጽዕርን ድማ፡ ንሱ እናኣመነ ከሎ፡ ሽዑ እቶም ጻዕሮም ጽቡቕ ዓስቢ ዝረኽብዎም ሰባት እዮም።

كُلًّا نُّمِدُّ هٰٓؤُلَاۤءِ وَهٰٓؤُلَاۤءِ مِنْ عَطَاۤءِ رَبِّكَ ۗوَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحْظُوْرًا

kullan numiddu hā'ulā'i wa hā'ulā'i min ‘aṭā'i rabbik(a), wa mā kāna ‘aṭā'u rabbika maḥẓūrā(n).

ንነፍሲ ወከፍ (ጉጅለ)፡ እዚ (ጉጅለ) (ንዓለም ዝምነ) ይኹን ንሱ (ጉጅለ) (ንኣኽሪት ዝምነ)፡ ካብ ልግሲ ጐይታኻ ሓገዝ ንህብ። ልግሲ ጎይታኻ ድማ ክኽልከል ኣይክእልን እዩ።

اُنْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ وَلَلْاٰخِرَةُ اَكْبَرُ دَرَجٰتٍ وَّاَكْبَرُ تَفْضِيْلًا

unẓur kaifa faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), wa lal-ākhiratu akbaru darajātiw wa akbaru tafḍīlā(n).

ንገሊኦም ካብ ካልኦት ከመይ ጌርና ከም ዝመርጽናዮም ርአ። ኣኼራ ድማ ብመዓርግ ዝለዓለ ብጽቡቕ ድማ ይዓቢ።

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ

lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).

ብዘይካ ኣላህ ካልኦት ኣማልኽቲ ኣይትፍጠሩ፡ እንተዘይኮይኑ ክትሕሰሩን ክትዋረዱን ኢኹም።

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

ጎይታኻ ድማ ብዘይካኡ ንኻልእ ከይትሰግድ ንወለድኻ ጽቡቕ ክትገብር ኣዚዙካ ኣሎ። ሓደ ካብኣቶም ወይ ክልቲኦም ኣብ ትሕቲ ቁጽጽርካ እርጋን እንተበጺሑ፡ ሽዑ ንኽልቲኦም "ኣሕ" ዝብል ቃል ፈጺምካ ኣይትበሎም እሞ ንኽልቲኦም ኣይትጭድር፡ ንኽልቲኦም ድማ ጽቡቕ ቃላት በልዎም።

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

ኣብ ልዕሊ ክልቲኦም ድማ ብዓቢ ፍቕሪ ትሕት ኣቢልካ "ኦ ጎይታይ! ከምቲ ክልቲኦም ንእሽቶይ ከለኹ ዝመሃሩኒ ንኽልቲኦም ኣፍቅሮም" በሎም።

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فِيْ نُفُوْسِكُمْ ۗاِنْ تَكُوْنُوْا صٰلِحِيْنَ فَاِنَّهٗ كَانَ لِلْاَوَّابِيْنَ غَفُوْرًا

rabbukum a‘lamu bimā fī nufūsikum, in takūnū ṣāliḥīna fa innahū kāna lil-awwābīna gafūrā(n).

ኣምላኽካ ኣብ ልብኻ ዘሎ ብዝያዳ ይፈልጥ፤ ሕያዋይ ሰብ እንተ ዄንካ ብሓቂ ንሱ ነቶም ዝንስሑ ይቕረ ዝብሎም እዩ።

وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا

wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).

ከምኡ’ውን ንናይ ቀረባ ኣዝማድ፡ ከምኡ’ውን ንጽጉማትን ኣብ ጉዕዞ ንዝርከቡን ግቡኦም ይህቡ፤ (ሃብትኻ) ድማ ብብኽነት ኣይትባኽን።

اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا

innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).

ብርግጽ ብኽነት ሰባት ኣሕዋት ሰይጣን እዮም ሰይጣን ድማ ብጣዕሚ ንጎይታኡ ዘይኣምን እዩ።

وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا

wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).

ነቲ ተስፋ እትገብርዎ ምሕረት ካብ ጐይታኻ ክትረክብ ካብኦም እንተ ተመሊስካ ድማ ሽዑ ልኡም ቃላት በልዎም።

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

ከምኡ’ውን ኣእዳውካ ኣብ ክሳድካ መቑሕ ኣይትግበሮን (ከምኡ’ውን) ብዙሕ ኣይትዝርግሖ (ኣዝዩ ለጋስ) እንተዘይኮይኑ ሕሱርን ጣዕሳን ክትከውን ኢኻ።

اِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

inna rabbaka yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

ብርግጽ ጐይታኻ ንዝደለዮን ዝድርቶን (ንዝደለዮ) ስንቂ የስፍሖ፤ ብርግጽ ንሱ ኩሉ ዝፈልጥን ንባሮቱ ኩሉ ዝርኢን እዩ።

وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَاِيَّاكُمْۗ اِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيْرًا

wa lā taqtulū aulādakum khasy-yata imlāq(in), naḥnu narzuquhum wa iyyākum, inna qatlahum kāna khiṭ'an kabīrā(n).

ደቅኹም ድማ ብፍርሒ ድኽነት ኣይትቕተሉ። ንዓኣቶምን ንዓኻትኩምን ስንቂ እንህበኩም ንሕና ኢና። ምቕታሎም ብሓቂ ዓቢ ሓጢኣት እዩ።

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا

wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).

ናብ ዝሙት ድማ ኣይትቐርብ፤ ብሓቂ ፍንፉንን ክፉእን መገድን እዩ።

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا

wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).

ከምኡ’ውን ኣላህ ዝኸልከሎም (ክቐትልዎም) ሰባት ኣይትቕተሎም፡ ብዘይካ ብቑዕ (ምኽንያት)። ብዘይፍትሓዊ መንገዲ ዝቕተል ድማ ብርግጽ ንሕና ንሓላዊኡ ስልጣን ሂብናዮ ኢና፡ ሓላዊኡ ግን ኣብ ምቕታል ካብ ደረት ኣይሓልፍ። ብሓቂ ንሱ እዩ ሓገዝ ዝረክብ።

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).

ከምኡ’ውን ንብረት ዘኽታም ክሳብ ኣብ ብስለት ዝበጽሕ ብዝበለጸ (ዝጠቅም) መንገዲ እንተዘይኮይኑ ኣይትቐርብ፡ መብጽዓታትካ ድማ ፈጽም፡ ብዛዕባኡ ክትሕተት ኢኻ።

وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا

wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

ክትዕቅን ከለኻ ድማ ነቲ መለክዒ ፍጽምዎ፡ ብቕኑዕ ሚዛን ድማ መዝኖ። ንሱ እዩ እቲ ዝያዳ ኣገዳሲ (ንዓኻ) ሳዕቤኑ ድማ ዝሓሸ እዩ።

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).

እቲ ምስማዕን ምርኣይን ሕልናን ኩሎም ብዛዕባኦም ክሕተቱ እዮም እሞ፡ ነቲ ኣፍልጦ ዘይብልካ ኣይትስዓቦ።

وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا

wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).

ንምድሪ ክትወግእ ኣይክትክእልን ኢኻ፡ ክንዲ ኣኽራንውን ክትድይብ ኣይትኽእልን ኢኻ እሞ፡ ኣብዛ ምድሪ ብትዕቢት ኣይትመላለሳ።

كُلُّ ذٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهٗ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوْهًا

kullu żālika kāna sayyi'uhū ‘inda rabbika makrūhā(n).

እዚ ኩሉ ክፍኣት ኣብ ቅድሚ ጐይታኻ ኣዝዩ ጽልኢ እዩ።

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

ንሱ ድማ ገለ ካብቲ ኣምላኽ ንዓኻ (መሓመድ) ዝወረደልካ ጥበብ እዩ። ከምኡ ውን ብዘይካ ኣላህ ካልኦት ኣማልኽቲ ኣይትፍጠሩ፡ እንተዘይኮይኑ ኣብ ናይ ውርደት ኩነታት ናብ ሲኦል ተደርብዩ (ካብ ምሕረት ኣላህ) ርሒቕኩም ክትጸንሑ ኢኹም።

اَفَاَصْفٰىكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِيْنَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنَاثًاۗ اِنَّكُمْ لَتَقُوْلُوْنَ قَوْلًا عَظِيْمًا ࣖ

afa aṣfākum rabbukum bil-banīna wattakhaża minal-malā'ikati ināṡā(n), innakum lataqūlūna qaulan ‘aẓīmā(n).

ስለዚ እግዚኣብሄር ወዲ መሪጹልካ ካብ መላእኽቲ ጓል ክወስድ ቅኑዕ ድዩ? ብርግጽ ዓቢ ቃል (ሓጢኣት) ተዛሪብካ ኣለኻ።

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).

ብርግጽ ድማ ኣብዚ ቁርኣን ብተደጋጋሚ (ኣገሊጽናዮ) ኢና (መጠንቀቕታታት)፣ ምእንቲ ኩሉ ግዜ ክዝክሩ። እዚ (መጠንቀቕታ) ግን ንምህዳሞም (ካብ ሓቂ) ጥራይ እዩ ዝውስኾ።

قُلْ لَّوْ كَانَ مَعَهٗ ٓ اٰلِهَةٌ كَمَا يَقُوْلُوْنَ اِذًا لَّابْتَغَوْا اِلٰى ذِى الْعَرْشِ سَبِيْلًا

qul lau kāna ma‘ahū ālihatun kamā yaqūlūna iżal labtagau ilā żil-‘arsyi sabīlā(n).

በል (መሓመድ) "ከምቲ ዝብልዎ ኣብ ጎኑ ኣማልኽቲ እንተዝህልዉ እቶም ኣማልኽቲ ብርግጽ ናብቲ ዝፋን ዘለዎ ኣምላኽ መንገዲ ምደለዩ ነይሮም።"

سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَقُوْلُوْنَ عُلُوًّا كَبِيْرًا

subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaqūlūna ‘uluwwan kabīrā(n).

ካብ ዝብልዎ ብሩኽን ልዑልን እዩ፣ ልዑልን ግርማዊን (መወዳድርቲ የለን)።

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

ሸውዓተ ሰማያትን ምድርን ኣብኣ ዘሎ ኩሉን ንኣላህ የመስግን። ንዕኡ ብምውዳስ ድማ ካብ ምኽባር ሓሊፉ ካልእ የለን፡ ንስኻትኩም ግና ታስቢኦም ኣይትርድኣኩምን። ብርግጽ ንሱ ኣዝዩ ሕያዋይን ልዕሊ ኩሉ ይቕረ ዝገብርን እዩ።

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

ንስኻ (መሓመድ) ቁርኣን ምስ ኣንበብካ ድማ ኣብ መንጎኻን ኣብ መንጎ እቶም ብድሕሪ ሞት ዘይኣምኑን ዘይርአ መንደቕ ክንፈጥር ኢና፡

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

ንሕና ድማ ልቦም ዓጽዩ ኣእዛኖም ከም ዝዓጸዎ ጌርናዮም፡ ምእንቲ ከይርድኡ። ኣብ ቁርኣን ንጐይታኻ ጥራይ ምስ እትጠቅስ ድማ ንድሕሪት ተመሊሶም ይሃድሙ (ብጽልኢ ተበጊሶም)።

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

ንዓኻ (መሓመድ) ምስ ሰምዑኻ ኣብ ምንታይ ኩነታት ከም ዝሰምዑ፡ ከምኡ ውን እቲ በዳሊ "ንስኻ ንዝተጠንቀቐ ሰብ ጥራይ ኢኻ ትስዕብ ዘለኻ" ክብሎም ከሎ ሕሹኽ ክብሉን ክሕሹኽሹን ከለዉ (ማለት) ዝያዳ ንፈልጥ ኢና።

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

ከመይ ጌሮም ምሳሌታት ከም ዘቐመጡልካ ርአ (ኦ መሓመድ)፤ ስለዚ ስሒቶም (ቅኑዕ) መንገዲ ክረኽቡ ኣይከኣሉን።

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

ንሳቶም ድማ "ኣዕጽምትን ዝተሰብረ ኣቕሑን እንተኾንና ብሓቂ ሓደስቲ ፍጡራት ኮይንና ክንትንስእ ዲና?"

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

በል (መሓመድ)፡ “ንስኻ እምኒ ይኹን ሓጺን፡ .

اَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِيْ صُدُوْرِكُمْ ۚفَسَيَقُوْلُوْنَ مَنْ يُّعِيْدُنَاۗ قُلِ الَّذِيْ فَطَرَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَسَيُنْغِضُوْنَ اِلَيْكَ رُءُوْسَهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هُوَۗ قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَرِيْبًا

au khalqam mimmā yakburu fī ṣudūrikum, fa sayaqūlūna may yu‘īdunā, qulil-lażī faṭarakum awwala marrah(tin), fa sayun-giḍūna ilaika ru'ūsahum wa yaqūlūna matā huw(a), qul ‘asā ay yakūna qarībā(n).

ወይ ድማ ከም ኣተሓሳስባኻ ዓቢ ፍጡር (ክትንስእ ዘይክእል) ኩን።” ድሕሪኡ፡ “መን እዩ ናብ ህይወት ከም ዚመልሰና፧” “እቲ ቅድም ዝፈጠረካ” በል። ሽዑ ርእሶም ነቕኒቖም “መዓስ (ክኸውን) (ክኸውን)?” “ምናልባት እታ ሰዓት ቀሪባ ትኸውን” በል።

يَوْمَ يَدْعُوْكُمْ فَتَسْتَجِيْبُوْنَ بِحَمْدِهٖ وَتَظُنُّوْنَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yauma yad‘ūkum fa tastajībūna biḥamdihī wa taẓunnūna il labiṡtum illā qalīlā(n).

ማለት ኣብታ ንሱ ዝጽውዓካ መዓልቲ፡ ንስኻ ድማ ንዕኡ እናኣመስገንካ ክትእዘዞ፡ ንእሽተይ ግን (ኣብ መቓብር) ከም ዝጸናሕካ ክትመስለካ ኢኻ።

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

ንባሮተይ ድማ "ዝሓሸ (ሓቀኛ) ቃላት ይዛረቡ። ብሓቂ ሰይጣን (ኩሉ ግዜ) ኣብ መንጎኦም ባእሲ የስዕብ። ብሓቂ ሰይጣን ንደቂ ሰባት ናይ ብሓቂ ጸላኢ እዩ።"

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

ኣምላኽካ ብዛዕባኻ ዝያዳ ይፈልጥ እዩ። እንተ ደልዩ ብርግጽ ምሕረት ክህበኩም እዩ፡ እንተ ደልዩ ድማ ብርግጽ ክቐጽዓኩም እዩ። ንሕና ድማ ንዓኻ (መሓመድ) ሓላዊ ክትኮኑ ኣይለኣኽናን።

وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا

wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

ጎይታኻ ድማ ኣብ ሰማያትን ምድርን መን ከም ዘሎ ዝያዳ ይፈልጥ። ብርግጽ ድማ ንገለ ካብ ነብያት ኣብ ልዕሊ ካልኦት ብልጫ ሂብናዮም ኢና።

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ فَلَا يَمْلِكُوْنَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيْلًا

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnihī falā yamlikūna kasyfaḍ-ḍurri ‘ankum wa lā taḥwīlā(n).

በል (መሓመድ)፡ "ነቶም ብዘይካ ኣላህ (ኣማልኽቲ) ትቖጽርዎም ሰባት ጸውዕዎም፡ ሓደጋ ካባኻ ከውጽኡ ሓይሊ የብሎምን፡ ክቕይርዎ እውን ኣይክእሉን እዮም።"

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا

ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).

እቶም ዝጸውዑሎም ሰባት፡ ንሶም ባዕሎም መንገዲ ናብ ኣምላኽ ይደልያ ነበሩ፡ ኣየናይ ካባታቶም እዩ ዝቐርብ (ንኣላህ)። ምሕረቱ ተስፋ ይገብሩን መቕጻዕቱ ይፈርሑን። ብርግጽ መቕጻዕቲ ጎይታኻ ክትፈርሖ ዘለካ ነገር እዩ።"

وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

ከምኡ’ውን ሃገር (ነበርታ ዘይእዘዙ) የላን፣ ቅድሚ መዓልቲ ቂምታ እንተዘይኣጥፊእናያ ወይ (ንነበርታ) ብኣዝዩ ከቢድ መቕጻዕቲ እንተዘይቀጺዕናያ። እዚ ኣብ መጽሓፍ (ላውህ ማህፉዝ) ተጻሒፉ ኣሎ።

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

ከምኡ’ውን ምልክታት (ናይ ሓይልና) (ናባኻትኩም) ክንሰድድ ዝኽልክለና የለን፣ ብዘይካ እቶም (ምልክታት) ብቕድሚ ሕጂ ዝነበሩ ሰባት ስለዝተሓሰዉ። ንህዝቢ ሳሙድ ድማ ክርአ ዝኽእል ኣንስተይቲ ገመል (ከም ተኣምር) ሂብናዮም፡ ንሳቶም ግን (እታ ኣንስተይቲ ገመል) ኣሳደድዋ። ነዚ ምልክታት እዚ ድማ ንምፍርራሕ ጥራይ እምበር ኣይሰደድናዮን።

وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ

wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).

ከምኡ ውን (ዘክር) "ብሓቂ (ፍልጠት) ጎይታኻ ንኹሉ ደቂ ሰባት ይሽፍኖ" ኢልና ምስ ኣውረድናልካ። ንሕና ድማ ነቲ ዘርኣናኩም ሕልሚ ኣይኮንናን ዝገበርናዮ እምበር ንደቂ ሰባትን (ብተመሳሳሊ) ኣብ ቁርኣን ንዝርከብ ርጉም ገረብ (ዛቁም) ከም ፈተና ኢና ጌርናዮ። ንሕና ድማ ኣፍሪሕናዮም፡ እዚ ግን ዘይምእዛዞም ጥራይ እዩ ዘብዝሖ።

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

ከምኡ’ውን (ዘክር)፡ ንመላእኽቲ “ኩልኹም ንኣዳም ሰገዱ” ምስ በልናዮም፡ ሽዑ ብዘይካ ሰይጣን ሰገዱ። ንሱ (ኢብሊስ) "ነቲ ካብ ጭቃ ዝፈጠርካዮ ሰብ ድየ ክሰግደሉ ዘለኒ?"

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

ንሱ (ኢብሊስ) "ግለጸለይ እዚ ድዩ ካባይ ንላዕሊ ዘኽበርካዮ? ክሳብ መዓልቲ ትንሳኤ ግዜ እንተትህበኒ ኔርካ ብዘይካ ንእሽቶ ክፋል ንዘርኡ ምሰሓትክዎም ነይረ" በለ።

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا

qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).

ንሱ (ኣላህ) “ኪድ ግን ካብቶም ዝስዕቡኻ ዝዀነ ይኹን፡ ሽዑ ብሓቂ ሲኦል ዓስብኻ ክትከውን እያ፡ ከም እኹል ሕነ ምፍዳይ።

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

ንስኻ (ኢብሊስ) ድማ ብ(ዘገርም) ድምጽኻ ንዝከኣለካ ኣታሊልካ፡ ሰራዊትካ ኣንጻሮም ኣሰሊፍካ፡ ነቶም ኣብ ፈረስን ብእግሮምን ኣሰሊፍካ፡ ብሃብትን ብውላድን ምስኦም ምሕዝነት ግበር ድሕሪኡ ድማ መብጽዓ ኣእትወሎም።" ዋላ እኳ ዲያብሎስ ተንኮል ጥራይ ቃል እንተኣተወሎም።

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ وَكِيْلًا

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭān(un), wa kafā birabbika wakīlā(n).

"ብሓቂ (ኣንጻር) ባሮተይ ንስኻ (ኢብሊስ) ኣብ ልዕሊኦም ስልጣን ክትህልወካ ኣይትኽእልን ኢኻ። ጎይታኻ ድማ ከም ሓላዊ እኹል እዩ።"

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

ጸጋኡ ምእንቲ ክትደልዩ፡ ኣብ ባሕርታት መራኽብ ዝዝውረልኩም ጎይታኹም እዩ። ብርግጽ ንሱ ኣብ ልዕሌኻ ኣዝዩ መሓሪ እዩ።

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

ኣብ ባሕሪ ብሓደጋ እንተተሃሪምካ ድማ ብዘይካ ንሱ ኩሉ ክትጽውዖ (ክትጽውዖ) (ክኢልካ) ብርግጽ ክትስእኖ ኢኻ። ናብ ምድሪ ምስ ኣረከበኩም ግና ርሒቕኩም (ካብኡ)። ደቂ ሰባት ድማ ኩሉ ግዜ ኣብ ምኽሓድ (ዘይምስጋና) እዮም ዘለዉ።

اَفَاَمِنْتُمْ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ اَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ وَكِيْلًا ۙ

afa amintum ay yakhsifa bikum jānibal-barri au yursila ‘alaikum ḥaṣiban ṡumma lā tajidū lakum wakīlā(n).

ስለዚ ንገለ ክፋል እታ ምድሪ ኣብ ትሕቴኻ ከም ዘይጥሕል ወይስ ንኣሽቱ ኣእማን (ሓያል ንፋስ ዝጸዓነ) ከም ዘይሰድድ ውሕስነት ይስምዓካ ድዩ? ከምኡ’ውን ዝኾነ ሓላዊ ከምዘይህልወካ፣ .

اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا

am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).

ወይስ ዳግማይ ናብ ባሕሪ ከምዘይመልሰካ፡ ድሕሪኡ ብሰንኪ ዘይምእማንካ ህቦብላ ንፋስ ክነፍሓካን ከጥሕለካን እዩ ዝብል ውሕስነት ይስምዓካ? ሽዑ ኣብ ምግጣምና (ስቓይ) ዝኾነ ሓጋዚ ኣይትረክብን ኢኻ።

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

ብርግጽ ድማ ንደቅን ደቂ ደቂ ኣዳምን ኣኽቢርናዮም፡ ኣብ ምድርን ኣብ ባሕርን ድማ ተሰኪምናዮም፡ ካብቲ ሰናይ ነገራት ድማ መናብር ሂብናዮም፡ ካብቶም ብፍጹም ብልጫታት ዝፈጠርናዮም ብዙሓት ፍጡራት ድማ መሪጽናዮም።

يَوْمَ نَدْعُوْا كُلَّ اُنَاسٍۢ بِاِمَامِهِمْۚ فَمَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ يَقْرَءُوْنَ كِتٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

yauma nad‘ū kulla unāsim bi'imāmihim, faman ūtiya katābahū biyamīnihī fa ulā'ika yaqra'ūna kitābahum wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

(ዘክር)፣ ንነፍሲ ወከፍ ህዝቢ ምስ መራሒኡ እንጽውዓሉ መዓልቲ (መዓስ)፤ ኣብ የማናይ ኢዱ መዝገቡ ዝተዋህቦ ድማ (ብትኽክል) ከንብብዎ እዮም፣ ዋላ ሓንቲ’ውን ኣይክብደሉን እዮም።

وَمَنْ كَانَ فِيْ هٰذِهٖٓ اَعْمٰى فَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ اَعْمٰى وَاَضَلُّ سَبِيْلًا

wa man kāna fī hāżihī a‘mā fa huwa fil-ākhirati a‘mā wa aḍallu sabīlā(n).

ኣብዛ ዓለም (ብልቢ) ዝዓወረ ድማ፡ ሽዑ ኣብ ድሕሪ ሞት ካብ (ቅኑዕ) መንገዲ ርሒቑ ዕዉርን ክጠፍእን እዩ።

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

ንዓኻ (መሓመድ) ድማ ካብቲ ዝወረድናልካ ዳርጋ ኣርሒቖምኻ፣ ካልእ ኣብ ልዕሌና ክትምህዝ፤ ከምኡ እንተኾይኑ ድማ ብርግጽ እሙን ዓርኪ ክገብሩኻ እዮም።

وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ

wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).

ከምኡ ውን (ልብኻ) እንተ ዘይነበርትዕ ዳርጋ ናብኦም ምተጸጋዕካ ኔርካ።

اِذًا لَّاَذَقْنٰكَ ضِعْفَ الْحَيٰوةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيْرًا

iżal-la'ażaqnāka ḍi‘fal-ḥayāti wa ḍi‘fal-mamāti ṡumma lā tajidu laka ‘alainā naṣīrā(n).

ከምኡ እንተኾይኑ ብርግጽ ኣብ ዓለም ዕጽፊ (ስቓይ) ክንህበኩም ኢና፡ ድሕሪ ሞት ድማ ክልተ ዕጽፊ ክንህበኩም ኢና፡ ንስኻትኩም (መሓመድ) ድማ ኣንጻርና ሓንቲ ሓጋዚ ኣይክትህልወኩምን እያ።

وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).

ብርግጽ ድማ ኣብ መሬት (መቐለ) ክትገድፎ ስለዘለካ ዳርጋ (መሓመድ) ጭንቀት ገይሮምኻ፡ ከምኡ እንተዝኸውን ድማ ንቑሩብ ግዜ እንተዘይኮይኑ (ኣብኡ) ኣይምጸንሑን።

سُنَّةَ مَنْ قَدْ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيْلًا ࣖ

sunnata man qad arsalnā qablaka mir rusulinā wa lā tajidu lisunnatinā taḥwīlā(n).

(እዚ) ነቶም ቅድሜኹም ዝለኣኽናዮም ልኡኻትና ኣዋጅ እዩ: ኣብ ኣዋጅና ድማ ዝኾነ ለውጢ ኣይትረኽቡን ኢኹም::

اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا

aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).

ጸሓይ ካብ እትዓርበሉ ሰዓት ጀሚሩ ክሳብ ጸልማት ለይቲ ሰላት ምግባርን (ሰላት ፋጅር እውን ምፍጻምን)። ብርግጽ እቲ ናይ ንግሆ ጸሎት (ብመላእኽቲ) እዩ ተመስኪሩ።

وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا

wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).

ኣብ ገለ ክፋል ናይቲ ለይቲ ድማ ሰላት ተሃጁድ (ከም ተወሳኺ ዒባዳ) ፈጽመልኩም: ምናልባት ጐይታኹም ናብ ዝመስገን ጣብያ ከልዕለኩም ይኽእል እዩ።

وَقُلْ رَّبِّ اَدْخِلْنِيْ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَّاَخْرِجْنِيْ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَّاجْعَلْ لِّيْ مِنْ لَّدُنْكَ سُلْطٰنًا نَّصِيْرًا

wa qur rabbi adkhilnī mudkhala ṣidqiw wa akhrijnī mukhraja ṣidqiw waj‘al lī mil ladunka sulṭānan naṣīrā(n).

ከምኡ ውን በል (መሓመድ) ኦ ጎይታይ ኣብ ትኽክለኛ መእተዊ ቦታ ኣእትወኒ (ከምኡውን) ናብቲ ቅኑዕ መውጽኢ መንገዲ ኣውጽኣኒ እሞ ካብ ጎንኻ እቲ ክሕግዘኒ ዝኽእል ሓይሊ ሃበኒ።

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

“ሓቂ መጺኣ ሓሶት ከኣ ጠፊኣ” በል። ብርግጽ እቲ ሓሶት ብርግጽ ክጠፍእ እዩ።

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

ከምኡ ውን ካብ ቁርኣን (ገለ) ኣውሪድና ኢና እዚ ድማ ነቶም ዝኣመኑ መድሃኒትን ምሕረትን ክኸውን ከሎ፡ ነቶም ዘይፍትሓውያን (ቁርኣን) ግን ክሳራ ጥራይ እዩ ዝውስኽ።

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

ንሰብ ደስታ ክንህቦ ከለና ድማ ብርግጽ ንድሕሪት ተመሊሱ ብትዕቢት ክረሓሓቕ እዩ፤ ሽግር ምስ ኣጋጠሞ ድማ ብርግጽ ተስፋ ክቖርጽ እዩ።

قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ

qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).

በል (ኦ መሓመድ) “ነፍሲ ወከፍ ሰብ ከም ዝንባለኡ እዩ ዝሰርሕ።” ስለዚ ጎይታኻ መን ኣብ መንገዲ ዝያዳ ቅኑዕ ምዃኑ ዝያዳ ይፈልጥ።

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا

wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).

ንዓኻ (ኦ መሓመድ) ድማ ብዛዕባ መንፈስ ይሓቱኻ። በል "መንፈስ ካብ ትእዛዝ ጐይታይ እዩ፡ ንእሽቶ ፍልጠት ጥራይ እዩ ተዋሂቡካ" በል።

وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉

wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).

ብርግጽ ድማ ንሕና እንተንደሊ እንተንኸውን ነቲ ዝወረድናልካ (መሓመድ) ምደነስናዮ ኔርና፡ ኣንጻርና ሓንቲ ተኸላኻሊት እውን ኣይምረኸብካን።

اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۗ اِنَّ فَضْلَهٗ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيْرًا

illā raḥmatam mir rabbik(a), inna faḍalahū kāna ‘alaika kabīrā(n).

ብዘይካ ብምሕረት ጐይታኻ። ብርግጽ ኣብ ልዕሌኻ (ኦ መሓመድ) ዘለዎ ጸጋ ዓቢ እዩ።

قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا

qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).

በል "ብሓቂ ደቂ ሰባትን ጂንን ተኣኪቦም ነዚ ቁርኣን ዝመሳሰል (ምስ) ነገር እንተዝሰርሑ ዋላ ንሓድሕዶም እንተተሓጋገዙ ከምዚ ዓይነት ነገር ክሰርሑ ኣይምኸኣሉን።"

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

ብርግጽ ድማ ነዚ ኣብ ቁርኣን ብተደጋጋሚ ንሰባት ብዝተፈላለየ ምሳሌታት ገሊጽናዮም ኢና፡ እንተኾነ ግን ዝበዝሑ ሰባት ኣይፈትውዎን ዋላ ይኽሕዱዎ (እዩ)።

وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ

wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).

ንሳቶም ድማ "ካብ ምድሪ ዓይኒ ማይ ክሳብ ዘይትሰደልና ብኣኻ (መሓመድ) ኣይንኣምንን ኢና።

اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ

au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).

ወይ ድማ ጀርዲን ተምሪን ወይንን ኣለካ፣ ሽዑ ብቕልጡፍ ዝውሕዝ ሩባ ብእኡ ትሓድጎ፣ .

اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ

au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).

ወይ ድማ ከምቲ ትብሎ ዘለኻ ሰማይ ብቑርጽራጽ ኣብ ልዕሌና ትድርብዮ ወይ (ቅድሚ) ንኣላህን መላእኽትን ገጽ ንገጽ ምሳና ከተምጽኦም፡ .

اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ

au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).

ወይ ካብ ወርቂ ቤት (ዝተሰርሐ) ኣለካ፡ ወይ ናብ ሰማይ ትድይብ። ንሕና ድማ ንኸነንብቦ መጽሓፍ ክሳብ ዘይትሰደልና ኣብ ዕርገትካ ኣይንኣምንን ኢና።" በል (መሓመድ) "ክብሪ ንጎይታይ ይኹን ኣነ ልኡኽ ዝኾንኩ ሰብ ጥራይ ድየ ኣይኮንኩን?"

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).

ከምኡ ውን ንሰባት መምርሒ ክመጾም ከሎ ንኸይኣምኑ ዝኽልክሎም ነገር የለን፡ ብዘይካ "ኣላህ ስለምንታይ ሰብ ልኡኽ ክኸውን ሰዲዱ?"

قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا

qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).

በል (መሓመድ) "ኣብ ምድሪ መላእኽቲ ብሰላም ዝዘውሩ እንተዝኾኑ ብርግጽ ካብ ሰማይ መላእኽቲ ልኡኻት ክኾኑ ምወረድናሎም"።

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

በል (መሓመድ) "ኣላህ ኣብ መንጎይን ኣብ መንጎ ኩላትኩምን ምስክር ይኣክል። ብሓቂ ንሱ ኩሉ ፈላጥን ንባሮቱ ኩሉ ዝርኢን እዩ።"

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ عُمْيًا وَّبُكْمًا وَّصُمًّاۗ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنٰهُمْ سَعِيْرًا

wa may yahdillāhu fa huwal-muhtad(i), wa may yuḍlil falan tajida lahum auliyā'a min dūnih(ī), wa naḥsyuruhum yaumal-qiyāmati ‘alā wujūhihim ‘umyaw wa bukmaw wa ṣummā(n), ma'wāhum jahannam(u), kullamā khabat zidnāhum sa‘īrā(n).

ከምኡ ውን ብኣሏህ ዝምራሕ ንሱ እዩ ዝምራሕ: ንዝደናገሮ ድማ ሽዑ ብዘይካኡ ሓጋዚ ኣይክህልወካን እዩ። ኣብ መዓልቲ ቂያም ድማ ገጾም ሰጊዶም ፡ ዕዉራት፡ ዓባሳትን ጸማማትን ክንእክቦም ኢና ። መሕደሪኦም ሲኦል እዩ። ሃልሃልታ ሲኦል ኣብ ዝጠፍኣሉ ኩሉ ግዜ ተወሳኺ ሓዊ ንውስኸሎም።

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

Żālika jazā'uhum bi'annahum kafarū bi'āyātinā wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

ንዓኣቶም ዓስቢ ንሱ እዩ፣ ምኽንያቱ ኣብ ጥቕስታትና ስለ ዘይኣመኑን (ምኽንያቱ) "ኣዕጽምትን ዝተሰብረ ኣቕሑን እንተኾንና ብሓቂ ሓደስቲ ፍጡራት ኮይንና ክንትንስእ ዲና?"

۞ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ فَاَبَى الظّٰلِمُوْنَ اِلَّا كُفُوْرًا

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa qādirun ‘alā ay yakhluqa miṡlahum wa ja‘ala lahum ajalal lā raiba fīh(i), fa abaẓ-ẓālimūna illā kufūrā(n).

ከምኡ’ውን እቲ ንሰማያትን ምድርን ዝፈጠረ ኣላህ’ውን ከምኡ ዝኣመሰለ ክፈጥር ከም ዝኽእል፡ ከምኡ’ውን ውሱን ግዜ (ናይ ሞት ወይ ትንሳኤ) ከም ዝመደበሎም፡ እዚ ድማ ዘጠራጥር ዘይብሉ ምዃኑ’ዶ ኣይርእይዎን እዮም? በደለኛታት ግን ብዘይካ ብክፍሪ ኣይነጽግዎን እዮም።

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

በል (መሓመድ)፡ "ኣብ ልዕሊ መዝገብ ጸጋ ጐይታይ እንተትቆጻጸሮ፡ ምሓዝካዮ ኔርካ (ካዝና)፡ ንኸይትውድኦ ፈሪሕካ"። ደቂ ሰባት ድማ ኣዝዮም ስንፍናታት እዮም።

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا

wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).

ከምኡ ውን ብሓቂ ንሙሴ ትሽዓተ ንጹር ተኣምራት ሂብናዮ ኣለና ስለዚ ንደቂ እስራኤል ሕተትዎም፣ ሙሴ ናብኦም ምስ መጸ ሽዑ ፈርኦን "ኦ ሙሳ! ብሓቂ ብሓቂ ብስሕበት ከም ዝተተንከፍካ እየ ዝጥርጥር" በሎ።

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ اَنْزَلَ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ بَصَاۤىِٕرَۚ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰفِرْعَوْنُ مَثْبُوْرًا

qāla laqad ‘alimta mā anzala hā'ulā'i illā rabbus-samāwāti wal-arḍi baṣā'ir(a), wa innī la'aẓunnuka yā fir‘aunu maṡbūrā(n).

ንሱ (ሙሴ) ድማ "ብዘይካ ኣምላኽ (ንሰማያትን ምድርን ከም ንጹር መርትዖ ዝዕቅብ) ካልእ (ተኣምራት) ከም ዘውረደ ብሓቂ ትፈልጥ ኢኻ፤ ብሓቂ ድማ ኦ ፈርኦን ከም እትጠፍእ ብሓቂ እጥርጥር ኣለኹ።"

فَاَرَادَ اَنْ يَّسْتَفِزَّهُمْ مِّنَ الْاَرْضِ فَاَغْرَقْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ جَمِيْعًاۙ

fa arāda ay yastafizzahum minal arḍi fa agraqnāhu wa mam ma‘ahū jamī‘ā(n).

ሽዑ ንሱ (ፈርኦን) ንዓኣቶም (ሙሴን ሰዓብቱን) ካብ ምድሪ (ግብጺ) ከሰጉዎም ስለ ዝደለየ፡ ንዕኡ (ፈርኦን)ን ንኹሎም ምስኡ ዝነበሩን ኣጥሒልናዮም።

وَّقُلْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ لِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اسْكُنُوا الْاَرْضَ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيْفًاۗ

wa qulnā mim ba‘dihī libanī isrā'īlaskunul-arḍa fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati ji'nā bikum lafīfā(n).

ብድሕሪኡ ድማ ንደቂ እስራኤል "ኣብዛ ምድሪ ጽናሕ፡ ግዜ ምንቃሕ ምስ በጽሐ ግን ብርግጽ ኣብ ዝተሓዋወሰ ኩነታት ክንእክበኩም ኢና" ኢልናዮም።

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

ከምኡ ውን (ቁርኣን) ብሓቂ ኣውሪድና (ቁርኣን) ድማ ምስ ሓቂ (ኣምጺኣ) ወሪዳ። ንዓኻ (መሓመድ) ድማ፡ ከም ተሰካሚ ብስራትን መጠንቀቕታን ጥራይ ኢና ሰዲድናካ።

وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا

wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).

ከምኡ ውን ቁርኣን (ኣውሪድና) በብቑሩብ ምእንቲ ንስኻ (ኦ መሓመድ) ንህዝቢ ቀስ ብቐስ ከተንብቦ እሞ በብቑሩብ ኣውሪድናዮ።

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

በል (መሓመድ)፡ "ኣብኡ (ቁርኣን) እመኑ ወይ ክትኣምኑ የብልኩምን (ንኣላህ ከምኡ እዩ)። ብሓቂ እቶም ቅድሚ ሕጂ ፍልጠት ዝተዋህቦም፡ (ቁርኣን) ምስ ተነበሮም፡ ገጾም የውርዱ፡ ይስገዱ።"

وَّيَقُوْلُوْنَ سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُوْلًا

wa yaqūlūna subḥāna rabbinā in kāna wa‘du rabbinā lamaf‘ūlā(n).

ንሳቶም ድማ "ክብሪ ንጐይታና፡ ብሓቂ ተስፋ ጐይታና ብርግጽ ክፍጸም እዩ" በሉ።

وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩

wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).

እናበኸዩ ድማ ገጾም ኣውሪዶም ዝያዳ ጽንዓት ኰኑ።

قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا

qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).

በል (መሓመድ) "ንኣላህ ጸውዕ ወይ ንኣር-ረህማን ጸውዕ። ብኽልቲኡ ስም ክትጽውዕ ትኽእል ኢኻ፡ ምኽንያቱ ንሱ ዝበለጸ ኣስማት (ኣስማዑል ሑስና) ስለዘለዎ ኣብ ሰላት ድምጽኻ ኣይተልዕል ከምኡ'ውን (ከምኡ'ውን) ኣውሪድካ ኣብ መንጎ ክልቲኡ ማእከላይ መንገዲ ክትረክብ ፈትን።"

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيْرًا ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa lam yakul lahū waliyyum minaż-żulli wa kabbirhu takbīrā(n).

ከምኡ ውን "ምስጋና ነቲ ኣብ መንግስቱ ውላድን (ወይ) መሻርኽትን ዘይብሉን ካብ ውርደት ሓገዝ ዘየድልዮን ክንዲ ዝዓቢ ልዕል ዘብሎ ኣላህ ይመስገን" በል።