Q.S ኣን-ናምል (اَلنَّمْل) - 93 ብዝሒ ጥቕስታት

طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ

Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).

ታ ሲን. እዚኣተን ኣያታት ቁርኣን፣ ከምኡ’ውን ንጹር መጽሓፍ፣

هُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ ۙ

hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

መምርሕን ብስራትን ነቶም ዝኣመኑ፣

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(ማለት) ሰላት ዝፍጽሙን ዘካት ዝኸፍሉን፡ ኣብ ኣኽራራ ድማ ዝኣምኑ።

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).

ብርግጽ ነቶም ብድሕሪ ሞት ዘይኣምኑ፡ ኣብ ስሕተት ክወዛወዙ፡ ነቲ (ሕማቕ) ተግባራቶም ጽቡቕ ከም ዝመስሎም ገይርናዮም ኢና።

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

ንሳቶም እዮም ሕማቕ ስቓይ (ኣብዛ ዓለም) ዝቕበሉን ኣብ ድሕሪ ሞት ዝያዳ ዝኸስሩን ክኾኑ እዮም።

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ

wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).

ብርግጽ ድማ ንስኻ (መሓመድ) ብሓቂ ቁርኣን ካብ (ኣላህ) እቲ ለባም ኩሉ ዝፈልጥ ዝተዋህበካ ኢዩ።

اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).

(ዘክር) ሙሳ ንስድራቤቱ "ብሓቂ ሓዊ ርእየ። ብዛዕባኡ ዜና ሒዘልኩም ክመጽእ እየ፡ ወይ ድማ ክትውዕዩ (ኣብ ጥቓ ሓዊ ኣካላትኩም ከተሞቑ) ናይ ሓዊ ሽግ (ሽግ) ከምጽኣልኩም እየ" ምስ በሎም።

فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ስለዚ ኣብኡ (ናይ ሓዊ ቦታ) ምስ በጽሐ "እቶም ኣብ ጥቓ ሓዊ ዘለዉን ኣብ ዙርያኡ ዘለዉን ብጹኣን እዮም። ክብሪ ንኣላህ ጎይታ ኩለን ዓለማት ይኹን" ኢሉ ተጸዊዑ።

يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ

yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

(ኣላህ ከምዚ በለ) "ኦ ሙሳ! ብሓቂ ኣነ ኣላህ እየ ልዑል ልዑል ለባም" በለ።

وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).

በትሪካ ድማ ደርብዮ!” ስለዚ (በትሪ ተመን ምስ ኮነ) ሙሳ ከም ቅልጡፍ ተመን ክትንቀሳቐስ ምስ ረኣየ ንድሕሪት ከይጠመተ ጎይዩ ንድሕሪት ተመልሰ ብሓቂ ኣብ ቅድመይ ሓዋርያት ዝፈርሕዎ የብሎምን።

اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).

ብዘይካ እቶም ዘይፍትሓዊ ተግባር ዝፍጽሙ ድሕሪኡ (ንርእሱ) ናብ ጽቡቕ ድሕሪ ክፉእ ዝቕይሩ (ዝተነስሑ)፤ ስለዚ ብሓቂ ኣነ ይቕረ ዝገብርን መሓሪን እየ።

وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

ኢድካ ድማ ኣብ ክሳድ ስረኻ ኣእቱ፡ ብዘይ ዝኾነ ጉድለት ጻዕዳ (ዝደምቕ) ክወጽእ እዩ። (እዘን ክልተ ተኣምራት) ንፈርኦንን ህዝቡን ትሽዓተ ዓይነት ተኣምራት (ክግለጽ እዩ) ዘጠቓልል እዩ። ብሓቂ እኩያት ሰባት እዮም።”

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ اٰيٰتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

falammā jā'athum āyātunā mubṣiratan qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

ስለዚ ንጹር ተኣምራትና ምስ በጽሖም "እዚ ናይ ብሓቂ ስሕበት እዩ" በልዎ።

وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

ብሰንኪ በደልን ትዕቢቶምን ድማ ዋላ እኳ ልቦም እንተኣመነሉ (ሓቂ ናይ) ይኽሕድዎ። ስለዚ ነቶም ጉድኣት ዝገብሩ እንታይ ከም ዘጋጥሞም ኣስተብህል።

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).

ብሓቂ ድማ ንዳውድን ንሰሎሞንን ፍልጠት ሂብናዮም ኢና፤ ክልቲኦም ድማ "ኣብ ልዕሊ ብዙሓት ኣመንቲ ባሮቱ ሞገስ ዝገበረልና ኣላህ ምስጋና ይኹን" በልዎ።

وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ

wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).

ሱሌማን ድማ ንዳውድ ወሪስዎ ስለ ዝነበረ፡ ንሱ (ሱሌማን) ድማ "ኣቱም ህዝቢ! ቋንቋ ኣዕዋፍ ተማሂርና ኩሉ ድማ ተዋሂቡና። ብሓቂ (ኩሉ) እዚ ብሓቂ ናይ ብሓቂ ህያብ እዩ።"

وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).

ሰሎሞን ድማ ንሰራዊቱ ጂንን ሰብን ኣዕዋፍን ኣኪቡ ብመስርዕ ተሰለፈ።

حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).

ክሳብ ኣብ ጎልጎል ጻጸ ዝበጽሑ ሓደ ጻጸ "ኦ ጻጸ! ሰሎሞንን ሰራዊቱን ከይፈለጡ ከይረግጹኻ ናብ ሰፈርካ እቶ" በሎ።

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ

fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).

ስለዚ ንሱ (ሱሌማን) ፍሽኽ ኢሉ ሰሓቐ ምኽንያቱ ቃል ጻጸ (ሰሚዑ)። ከምኡ ውን "ኦ ጎይታይ ንዓይን ንወለደይን ዝሃብካኒ በረኸትካ ኣመስጊነ ክቕጽልን ነቲ ንስኻ እትቕበሎ ሰናይ ግብሪ ክገብርን ድርኺት ሃበኒ፤ ብጸጋኻ ድማ ናብ መሳርዕ ፍርሃት እግዚኣብሄር ኣገልገልትኻ ኣእትወኒ" ኢሉ ጸለየ።

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

ነተን ኣዕዋፍ ድማ መርሚሩ፡ “ንምንታይ እየ ሑጻ ዘይርእየን፡ ካብቶም ዘይርከቡ ድዩ?

لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).

ብርግጽ ብኸቢድ መቕጻዕቲ ክቐጽዖ ወይ ክሓርዶ እየ፡ ብንጹር ምኽንያት ናባይ እንተዘይመጺኡ።"

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ

famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).

ስለዚ ነዊሕ ከይጸንሐ (ሁድ ሁድ መጸ)፡ ሽዑ "ገና ዘይትፈልጥዎ ነገር ፈሊጠ ኣለኹ። ካብ ምድሪ ሳባ' ኣእማኒ ዜና ኣምጺአ መጺአኩም ኣለኹ" በሎ።

اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ

innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).

ብርግጽ ሓንቲ ሰበይቲ ኣብ ልዕሊኦም ክትገዝእ ረኸብኩ፡ ኩሉ ተዋሂቡዋ ዓቢ ዝፋን ድማ ነበራ።

وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ

wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).

ኣነ (ዑፍ ሑድ) ንሱን ህዝቡን ንኣላህ ዘይኮነስ ንጸሓይ ክሰግዱ ረኺበዮም፤ ሸይጣን ድማ ነቲ (ሕማቕ) ተግባራቶም ጽቡቕ ከም ዝመስሎም ገይርዎም፣ በዚ ድማ ካብ መንገዲ (ኣላህ) ዓጊትዎም፣ ስለዚ ኣይምርሑን፣

اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).

ንሳቶም (ከምኡ’ውን) ነቲ ኣብ ሰማያትን ምድርን ዝተሓብአ ዘውጽእን እንታይ ከም እትሓብእዎን እንታይ ከም እትገልጾን ዝፈልጥ ኣላህ ኣይሰግዱን እዮም።

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩

allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

ኣላህ ብዘይካኡ ካልእ ኣምላኽ የለን፡ እቲ ዓቢ ዝፋን ዘለዎ ጎይታ።”

۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).

ንሱ (ሱሌማን) “ሓቂ ትዛረብ ዲኻ ወይስ ካብቶም ዝሕስዉ ሓደ ምዃንካ ክንርኢ ኢና።

اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ

iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).

ነዛ ደብዳቤይ ሒዝካ (ተሰኪምካ) ኪድ፡ ድሕሪኡ ኣብ ልዕሊኦም ኣውደቓ፡ ድሕሪኡ ካብኦም ርሓቕ፡ ድሕሪኡ ነቲ ዝብልዎ ዘለዉ ኣቓልቦ ሃብ።"

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ

qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).

ንሱ (ባልቂስ) "ኣቱም ክቡራት! ብሓቂ ክቡር ደብዳበ ተላኢኹለይ ኣሎ" በለ።

اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ

innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).

ብርግጽ (እታ ደብዳቤ) ካብ ሱሌማን እያ ነይራ ንሳ ድማ "ብስም ኣላህ ረሓሚን ርህሩህን "

اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ

allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).

ብትዕቢት ኣይትግበሩለይ እሞ ከምቶም ዝግዝኡ ናባይ ምጹ።"

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ

qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).

ንሱ (ባልቂስ) "ኣቱም ክቡራት! ኣብ (እዚ) ጉዳይ ቆላሕታ ሃቡኒ። ኣብ (ናተይ) ባይቶ ቅድሚ ምህላውኩም ኣብ ጉዳይ ፈጺመ ኣይውስንን እየ" ኢሉ።

قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ

qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).

ንሳቶም ድማ “ዓቢ ሓይልን ትብዓትን (ንምቅላስ) ኣሎና፡ እቲ ውሳነ ግና ናትካ እዩ እሞ፡ እንታይ ከም እትእዝዝ ሕሰብ።”

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).

ንሱ (ባልቂስ) "ብሓቂ ነገስታት ንሓንቲ ሃገር ምስ ሰዓርዋ ብርግጽ ከጥፍእዋ እዮም፡ ነቶም ክቡራት ነበርታ ድማ ከዋርድዋ እዮም፤ ንሳቶም ድማ ከምኡ እዮም ዝገብሩ" በለ።

وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ

wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).

ብሓቂ ድማ ህያባት (ኣምጽእ) ልኡኻት ክሰደሎም እየ፡ እቶም ልኡኻት እንታይ ከም ዘምጽእዎ ድማ (ክጽበ) እየ።”

فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ

falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).

ስለዚ እቶም (ልኡኻት) ኣብ ሰሎሞን ምስ በጽሑ ንሱ (ሱሌማን) "ሃብቲ ክትህበኒ ዲኻ? ካብቲ ኣላህ ዝሃበካ እቲ ኣላህ ዝሃበኒ ይበልጽ፤ ግናኸ ብህያብካ ሓበን ይስምዓካ" በሎ።

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

ተመለስ ናብኦም! ብርግጽ ብርግጽ ንሳቶም ክቃወምዎ ዘይክእሉ ሰራዊት ሒዝና ክንመጾም ኢና፡ ካብታ ምድሪ (ሳባ) ድማ ብሕፍረት ክንሰጎም ኢና፡ ብሕስረት ድማ (ምሩኻት) ክኾኑ እዮም።"

قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ

qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).

ንሱ (ሱሌማን) "ኣቱም መሳፍንቲ! ካባኻትኩም መን እዩ ናባይ መጺኦም ንነብሶም ኣሕሊፎም ከይሃቡ ዝፋኑ ናባይ ከብጽሓኒ ዝኽእል?"

قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ

qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).

ኢፍሪት ናይ ጂን "ቅድሚ ካብ መንበርካ ምትንሳእካ ከምጽኣልካ እየ፤ ብሓቂ ድማ ኣነ ክገብሮ ዝኽእል ሓያልን ክእመን ዝኽእልን እየ" በለ።

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

ሓደ ካብ መጽሓፍ ፍልጠት ዝነበሮ "ኣዒንትኻ ከይዓመቓ ዝፋን ከምጽኣልካ እየ" በለ። ስለዚ ንሱ (ሱሌማን) ኣብ ቅድሚኡ ዝነበረ ዝፋን ምስ ረኣየ "እዚ ካብ ጸጋ ጎይታይ ክፍትነኒ እዩ፡ ኣነ ዘመስግን ድየ ክኽሕድ (በረኸቱ)። ዘመስገነ፡ ሽዑ ብሓቂ ንገዛእ ርእሱ (ሰናይነቱ) የመስግን፡ ዘይኣመነ ድማ፡ ብርግጽ ጎይታይ ልዑል ሃብታም፡ ዝኸበረ እዩ።"

قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ

qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).

ንሱ (ሱሌማን) “ዝፋና ቀይርዋ፤ ድሕሪ ሕጂ ንሳ (ባልቂስ) ትፈልጦ ድዩ ኣይትፈልጦን ክንርኢ ኢና” ኢሉ።

فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ

falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).

ስለዚ ንሱ (ባልቂስ) ምስ መጸ "እዚ ዙፋንካ ከምዚ ድዩ?" ንሱ (ባልቂስ) ድማ “ከምኡ ንሱ እዩ” ኢሉ መለሰ። (ንሱ ባልቂስ ድማ ከምዚ በለ) "ቅድሚ ሕጂ ፍልጠት ተዋሂቡና ኢና ንሕና ድማ እቶም (ንኣላህ) ዝግዝኡ ኢና።"

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ

wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).

ከምኡ’ውን ካብ ኣላህ ወጻኢ ናይ ምምላኽ ልምዱ (ንእስልምና ካብ ምውላድ) ዓጊትዎ፣ ብሓቂ ንሱ (ባልቂስ) ሓደ ካብቶም ኩፋራት እዩ ነይሩ።

قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ንዕኡ (ባልቂስ) "ናብ ቤተ መንግስቲ እቶ" ተባሂሉ። ስለዚ ንሱ (ባልቂስ) (መሬት እቲ ቤተ መንግስቲ) ምስ ረኣየ፡ ዓቢ ቐላይ ማይ መሲልዎ፡ ክልተ ጤለ-በጊዑ ቀሊዑ (ሸፈነ)። ንሱ (ሱሌማን) "ብሓቂ እዚ ብብርጭቆ ዝተሸፈነ ደርቢ ቤተ መንግስቲ ጥራይ እዩ" በለ። ንሱ (ባልቂስ) "ኦ ጎይታይ ብሓቂ ኣብ ነብሰይ በዲለ እየ። ምስ ሰሎሞን ንኣላህ ጎይታ ኩለን ዓለማት ኢደይ እህብ" ኢሉ።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).

ብርግጽ ድማ ናብ (ንሰባት) ሳሙድ ሓዎም ሳልሕ (ንኣላህ ኣምልኹ" ኢሉ ዝጨደረልና ሰዲድናዮ ኣለና! ሃንደበት ግን ክልተ ተጻባእቲ ጉጅለ (ኮኑ)።

قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).

ንሱ (ሳልሕ) "ኦ ህዝበይ! ስለምንታይ ኢኻ ቅድሚ (ትልምኑ) ሰናይ ክፍኣት ክቀላጠፍ ትልምኑ? ንምንታይ ምሕረት ምእንቲ ክትረኽቡ ካብ ኣላህ ይቕሬታ ዘይትልምኑ?"

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ

qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).

ንሳቶም ድማ "ብሰንክኻን ብሰንኪ እቶም ምሳኻ ዘለዉ ሰባትን ሕማቕ ዕጫ ኣጋጢሙና" ኢሎም መለሱ። ንሱ (ሳልሕ) "ዕድልኩም ምስ ኣላህ እዩ (ንሕና ምኽንያት ኣይኮናን)፡ ንስኻትኩም ግን ትፍተኑ ዘለኹም ህዝቢ ኢኹም" ኢሉ።

وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).

ኣብታ ኸተማ እቲኣ ድማ ትሽዓተ ሰብኡት ኣብታ ሃገር ዕግርግር ዝገብሩ ነበሩ፣ ንሳቶም ግና ኣየዐረዩን።

قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).

ንሳቶም ድማ “ብኣላህ ምሓሉ ብርግጽ ንዕኡን ስድርኡን ብለይቲ ከነጥቅዖም ኢና፡ ሽዑ ንወረስቲኡ ጥፍኣት ስድርኡ ከምዘይረኣናዮም፡ ሓቀኛታት ምዃንና ክንነግሮም ኢና።”

وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ንሳቶም ድማ ውዲት ሓንጸጹ፡ ንሕና ድማ ውዲት ሓንጸጽና፡ ንሳቶም ከይተረድኡ።

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).

ስለዚ ውጽኢት ውዲቶም እንታይ ከም ዝነበረ ርኣዩ፣ ንዓኣቶምን ህዝቦምን ኩሎም ብሓባር ከም ዘጥፋእናዮም።

فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).

ስለዚ ብሰንኪ በደልኦም ዝፈረሰ ኣባይቶም እዩ። ብርግጽ ኣብኡ ንሓደ ዝፈልጥ ህዝቢ ምልክት እዩ።

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

ነቶም ዝኣመኑ ድማ ነድሕኖም ንሶም ድማ ኩሉ ግዜ ውፉያት ኮይኖም ይጸንሑ።

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).

ከምኡ'ውን (ታሪኽ) ሉጥ፡ ንህዝቡ "እንታይ ደኣ (ጽያፍ ዘይስነምግባራዊ ተግባራት) እናረኣኹም፡ ስለምንታይ ፋሕስያ (ጽያፍ) ግብሪ ትገብሩ?"

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).

ስለምንታይ ኢኻ ንደቂ ተባዕትዮ ኣብ ክንዲ ንደቂ ኣንስትዮ (ምቕራብ) ፍትወትካ (ንምምላእ) ትቐርብ? ብርግጽ ንስኻትኩም (ሳዕቤን ተግባራትኩም) ዘይትፈልጡ ህዝቢ ኢኹም።

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

መልሲ ህዝቡ "ንሉትን ስድርኡን ካብ መሬትኩም ኣባረርዎም፤ ብሓቂ ንሳቶም (ንርእሶም ቅዱሳን ዝቖጽርዎም) ሰባት እዮም" ካብ ምባል ሓሊፉ ካልእ ኣይነበረን።

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).

ስለዚ ንዕኡን ስድርኡን ብዘይካ ሰበይቱ ኣድሒንናዮ። ካብቶም ድሕሪት ዝተረፉ (ክጠፍኡ) ከም ዝኸውን ወሲንና ኔርና።

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

ከምኡ ውን ዝናብ (ኣእማን) ኣውጺእናሎም፡ ስለዚ ኣብቶም መጠንቀቕታ ዝተዋህቦም (ግን ዘይሰምዑ) ዝናብ (ዝዘነበ) ኣዝዩ ሕማቕ ነበረ።

قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَسَلٰمٌ عَلٰى عِبَادِهِ الَّذِيْنَ اصْطَفٰىۗ ءٰۤاللّٰهُ خَيْرٌ اَمَّا يُشْرِكُوْنَ ۔

qulil-ḥamdu lillāhi wa salāmun ‘alā ‘ibādihil-lażīnaṣṭafā, āllāhu khairun ammā yusyrikūn(a).

በል (መሓመድ) "ምስጋና ንኣላህን ሰላም ኣብ ልዕሊ እቶም ንሱ ዝመረጾም ባሮቱ ይኹን። ኣላህ ድዩ ይበልጽ፡ ወይስ እንታይ እዮም ዘሻርኽዎ (ምስኡ)?"

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ

am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).

ንሱ (ኣላህ) ድዩ ሰማይን ምድርን ዝፈጠረን ካብ ሰማይ ማይ ዘውረደልኩምን ብኡ ኣቢሉ ድማ ጽቡቕ ጽባቐ ዘለዎም ኣታኽልቲ ከም እንበቁል ንገብር? ኣግራባ ከተብቁል ኣይትኽእልን ኢኻ። ብዘይካ ኣላህ ካልእ ኣምላኽ ኣሎ ድዩ? እንታይ ደኣ እቶም (ካብ ሓቂ) ዝርሕቁ እዮም።

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ

am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

ንሱ (ኣላህ) ድዩ ንምድሪ መሕደሪ ዝገበራ፡ ኣብ ማእከላ ሩባታት ዘቐመጠ፡ ከደልድላ ኣኽራን ዘቐመጠ፡ ኣብ መንጎ ክልቲኡ ባሕርታት ምፍልላይ ዝገበረ? ብዘይካ ኣላህ ካልእ ኣምላኽ ኣሎ ድዩ? መብዛሕትኦም ኣይፈልጡን እዮም።

اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).

ንሱ (ኣላህ)ዶ ኣይኮነን ኣብ ሽግር ዝኣትዉ ሰባት ክጽልዩሉ ከለዉ ዝቕበል (ሰላት) ዝቕበል፡ ነቲ ጭንቀት ኣወጊዱ ንዓኻትኩም (ንደቂ ሰባት) ኣብ ምድሪ ከሊፋ (መራሕቲ) ዝገብረኩም? ብዘይካ ኣላህ (ካልእ) ኣምላኽ ኣሎ ድዩ? ኣዝዩ ውሑድ (ካብ ሞገስ ኣላህ) ትዝክር።

اَمَّنْ يَّهْدِيْكُمْ فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُّرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am may yahdīkum fī ẓulumātil-barri wal-baḥri wa may yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), a'ilāhum ma‘allāh(i), ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

ኣብ ምድርን ባሕርን ኣብ ጸልማት ዝመርሓኩምን ቅድሚ (ምምጻእ) ምሕረቱ ንፋስ ከም ብስራት ዝሰደደኩም ንሱ (ኣላህ)ዶ ኣይኮነን ? ብዘይካ ኣላህ (ካልእ) ኣምላኽ ኣሎ ድዩ? በቲ ኣብ ነንሕድሕዶም ዘሻረኽዎ ኣላህ ልዑል እዩ።

اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

ንሱ (ኣላህ) እቲ ካብ መጀመርታ (ፍጡራት) ዝፈጠረ፡ ደሓር (ደጊሙ) ዝደገሞን ካብ ሰማያትን ምድርን ስንቂ ዝህበካ ኣይኮነን ድዩ? ብዘይካ ኣላህ (ካልእ) ኣምላኽ ኣሎ ድዩ? “ሓቂ እንተ ዄንካ፡ መርትዖ ሓቅኻ ኣቕርብ” በል።

قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ

qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

በል (ኦ መሓመድ) "ኣብ ሰማያት ይኹን ኣብ ምድሪ ብዘይካ ኣላህ ዘይርአ ዝፈልጥ የለን። መዓስ ከም ዝትንስኡ ድማ ኣይፈልጡን እዮም።"

بَلِ ادّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْاٰخِرَةِۗ بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْهَاۗ بَلْ هُمْ مِّنْهَا عَمُوْنَ ࣖ

balid dāraka ‘ilmuhum fil-ākhirah(ti), bal hum fī syakkim minhā, bal hum minhā ‘amūn(a).

ዋላ እቲ ብዛዕባ ኣኼራ ዘለዎም ኣፍልጦ (ኣብኡ) ኣይበጽሕን እዩ። ግደ ሓቂ ብዛዕባኡ ይጠራጠሩ እዮም። ግደ ሓቂ፡ ንዕኡ ዕዉራት እዮም።

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا وَّاٰبَاۤؤُنَآ اَىِٕنَّا لَمُخْرَجُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū a'iżā kunnā turābaw wa ābā'unā a'innā lamukhrajūn(a).

እቶም ዘይኣመኑ ድማ "ምድሪ ምስ ኮነን (ከምኡ) ኣቦታትና ምስ ኮነ፡ ሓቂ ድዩ (ካብ መቓብር) ክንወጽእ ኢና" ይብሉ?

لَقَدْ وُعِدْنَا هٰذَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā hāżā naḥnu wa ābā'unā min qabl(u), in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ካብ ጥንቲ ኣትሒዝና በዚ (መዓልቲ ትንሣኤ) ኣብ ስግኣት ንርከብ፤ ንዓናን ኣቦታትናን እዩ። ብሓቂ እዚ ካብ ጥንታውያን ሰባት ዝተረኽበ ጽውጽዋይ ጥራይ እዩ።"

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

በል (መሓመድ)፡ “ኣብ ምድሪ ተመላለሱ፡ ሽዑ መወዳእታ ናይ ሓጥኣን እንታይ ምዃኑ ርኣዩ።

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

ንዓኣቶም ድማ ኣይትሓዝን፡ (ኣፍልብኻ) ድማ በቲ ናይ መታለሊ ጻዕርታቶም ዝጸበበ ኮይኑ ኣይስምዓካ።"

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

ንሳቶም ድማ (ካፍር) “መብጽዓ (ናይ መቕጻዕቲ) መብጽዓ (ናይ መቕጻዕቲ) ትመጽእ፡ ሓቂ እንተኾንኩም?”

قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ تَسْتَعْجِلُوْنَ

qul ‘asā ay yakūna radifa lakum ba‘ḍul-lażī tasta‘jilūn(a).

በል (መሓመድ) "ገለ ካብቲ ክትጓየየሉ ዝሓተትካዮ (መቕጻዕቲ) ዳርጋ በጺሑካ ክኸውን ይኽእል እዩ።"

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ

wa inna rabbaka lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

ብርግጽ ድማ ጐይታኻ ብሓቂ ንደቂ ሰባት ህያባት (ንሱ ዝሃቦ) ኣለዎ፡ መብዛሕትኦም ግን (ንእኡ) ዘመስግኑ ኣይኮኑን።

وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa inna rabbaka laya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

ብርግጽ ድማ ጐይታኻ ኣብ ኣጥባቶም ዝተሓብአን ዝገልጹን ይፈልጥ እዩ።

وَمَا مِنْ غَاۤىِٕبَةٍ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min gā'ibatin fis-samā'i wal-arḍi illā fī kitābim mubīn(in).

ኣብ ሰማያትን ምድርን ድማ ኣብ ንጹር መጽሓፍ (ላውህ ማህፉዝ) (ዝተመዝገበ) እምበር ዝተሰወረ የለን።

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَقُصُّ عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَكْثَرَ الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna hāżal-qur'āna yaquṣṣu ‘alā banī isrā'īla akṡaral-lażī hum fīhi yakhtalifūn(a).

ብርግጽ እዚ ቁርኣን ንደቂ እስራኤል ዝበዝሕ ዘካትዕዎ (ጉዳይ) የረድኦም እዩ።

وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

ብሓቂ ድማ (ቁርኣን) ነቶም ዝኣመኑ ብሓቂ መምርሕን ምሕረትን ኢዩ።

اِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهٖۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۚ

inna rabbaka yaqḍī bainahum biḥukmih(ī), wa huwal-‘azīzul-‘alīm(u).

ብርግጽ ጐይታኻ ብሕጉ ኣብ መንጎኦም (ጉዳያት) ክፈትሕ እዩ፡ ንሱ ድማ ኩሉ ዝኽእልን ኩሉ ዝፈልጥን እዩ።

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ

fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).

ስለዚ ኣብ ኣላህ ትውከል ብሓቂ ንስኻ (መሓመድ) ልዕሊ እቲ ሓቀኛ ሓቂ ኢኻ ዘለኻ።

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

ብርግጽ ምዉታት ከተስምዑን (ንጽሙማን) ሕቖኦም እንተ ሂቦም ኣውያት ክሰምዑን ኣይትኽእልን ኢኻ።

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

ንዓይነ ስዉራን ድማ ካብ ስሕተቶም ክትመርሖም ኣይትኽእልን ኢኻ። (ንማንም) ከተስምዕ ኣይትኽእልን ኢኻ፣ ብዘይካ እቶም ኣብ ጥቕስታትና ዝኣምኑ፣ ሽዑ ይግዝኡ።

۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).

እቲ ቃላት (ስንቂ ናይ ዘመነ ተፈጥሮኣዊ ጥፍኣት) ኣብ ልዕሊኦም ኣብ ግብሪ ምስ ወዓለ ድማ ካብ ምድሪ ህያዋን ዝንቀሳቐሱ ፍጡራት ክንሰድድ ኢና ንሳቶም ድማ ቅድሚ ሕጂ ደቂ ሰባት ብትእምርትና ከምዘይኣመኑ ክነግሩ እዮም።

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّنْ يُّكَذِّبُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma naḥsyuru min kulli ummatin faujam mimmay yukażżibu bi'āyātinā fahum yūza‘ūn(a).

ከምኡ’ውን (ዘክር) ካብ ነፍሲ ወከፍ ህዝቢ ሓደ ጉጅለ ካብቶም ንምግላጽና ዝኸሓዱ ክንእክብ ኢና፡ ንሳቶም ድማ (ኣብ ጉጅለታት) ዝምቀሉላ መዓልቲ።

حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيٰتِيْ وَلَمْ تُحِيْطُوْا بِهَا عِلْمًا اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā jā'ū qāla akażżabtum bi'āyātī wa lam tuḥīṭū bihā ‘ilman ammāżā kuntum ta‘malūn(a).

ስለዚ ምስ መጹ ንሱ (ኣላህ) "ንምንታይ ንኣያታተይ ዝኸሓድካዮም፡ ብዛዕባኦም ኣፍልጦ ዘይብልካ፡ ወይ ብዛዕባ ዝገበርካዮ?"

وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوْا فَهُمْ لَا يَنْطِقُوْنَ

wa waqa‘al-qaulu ‘alaihim bimā ẓalamū fahum lā yanṭiqūn(a).

እቲ ቃላት (መብጽዓ መቕጻዕቲ) ድማ ብሰንኪ በደልኦም ስለ ዝመጸ፡ ክዛረቡ ኣይከኣሉን።

اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau annā ja‘alnal-laila liyaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

ንለይቲ ዘዕረፉላ፡ ንመዓልቲ ድማ ብርሃን ከም ዝገበርናሎምዶ ኣይርእዩን እዮም? ብርግጽ ኣብኡ ንዝኣምን ህዝቢ ምልክታት ኣሎ።

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ

wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).

ከምኡ ውን (ዘክር) ኣብታ መለኸት (ዝነፍሓላ) መዓልቲ፡ ኣብ ሰማያት ዘሎን ኣብ ምድሪ ዘሎን ክገርመካ እዩ፡ ብዘይካ ኣላህ ዝደለዮ። ኩሎም ድማ ትሕት ኢሎም ኣብ ቅድሚኡ መጹ።

وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ

wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).

ኣኽራን ድማ ክትዕዘብ ኢኻ፣ ኣብ ቦታኦም ተቐሚጦም ዝመስለካ፣ ግን ከኣ ዝንቀሳቐሱ (ከም) ደበናታት ዝጓዓዙ እዮም። (ማለት) ፍጥረት ናይቲ ኩሉ ነገር ብፍጹም ዝፈጠረ ኣላህ። ብሓቂ ንሱ ብዛዕባ እትገብሮ ኣዝዩ ይጥንቀቕ።

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَهُمْ مِّنْ فَزَعٍ يَّوْمَىِٕذٍ اٰمِنُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa hum min faza‘iy yauma'iżin āminūn(a).

ሰናይ ነገር ዘምጽአ ሽዑ ካብኡ ዝበልጽ (ዓስቢ) ክረክብ እዩ፣ ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ካብቲ (ዘስካሕክሕ) ስግንጢር ውሕስነት ክስምዖም ከሎ።

وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِۗ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa man jā'a bis-sayyi'ati fakubbat wujūhuhum fin-nār(i), hal tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

ክፉእ ዘምጽአ ድማ ገጾም ናብ ሲኦል ክድርበ እዩ። ንስኻትኩም ኣይክሽለሙን ኢኹም፡ እንታይ ደኣ (ብመጠን) ዝገበርካዮ።

اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ

innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

ኣነ (መሓመድ) ንጐይታ እዛ ኣብኣ ዝተቐደሰላ ከተማ (መካ) ጥራይ ክሰግድ ተኣዚዘ ኣለኹ፣ ኩሉ ድማ ናቱ እዩ። ኣነ ድማ ካብ ኣስላም ክኸውን ተኣዚዘ ኣለኹ፣

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

ከምኡ’ውን ቁርኣን (ንሰባት) ከም ዝቐርብ። ስለዚ ዝምራሕ ብርግጽ ንገዛእ ርእሱ (ንጽቡቕ) መምርሒ ይረክብ፣ ዝጠፍአ ድማ ሽዑ "ብሓቂ ኣነ (ኣነ) ብዘይካ ሓደ ካብቶም ኣጠንቀቕቲ ካልእ ኣይኮንኩን" ይብል።

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ سَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ فَتَعْرِفُوْنَهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhi sayurīkum āyātihī fata‘rifūnahā, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ከምኡ ውን በል (መሓመድ) "ምስጋና ንኣላህ ይኹኖ ንሱ ምልክታት (ናይ ዕብየት) ከርእየኩም እዩ ሽዑ ክትፈልጡ ኢኹም። ጐይታኹም ድማ ካብቲ እትገብርዎ ዘይፈልጥ ኣይኮነን።"