Q.S ኣልሓዲድ (اَلْحَدِيد) - 29 ብዝሒ ጥቕስታት

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ኣብ ሰማያትን ምድርን ዘሎ ንኣላህ የኽብሮ። ልዑል ሓያልን ለባምን እዩ።

لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

መንግሥተ ሰማያትን ምድርን ናቱ እያ፣ ህይወት ይህብን ሞት የስዕብን፣ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ድማ ልዑል እዩ።

هُوَ الْاَوَّلُ وَالْاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

huwal-awwalu wal-ākhiru waẓ-ẓāhiru wal-bāṭin(u), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

ንሱ መጀመርታን መወዳእታን ደጋውን ውሽጣውን እዩ፤ ንኹሉ ዝፈልጥ ድማ እዩ።

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاۤءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيْهَاۗ وَهُوَ مَعَكُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌۗ

huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ya‘lamu mā yaliju fil-arḍi wa mā yakhruju minhā wa mā yanzilu minas-samā'i wa mā ya‘ruju fīhā, wa huwa ma‘akum aina mā kuntum, wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ንሰማያትን ምድርን ኣብ ሽዱሽተ ዘመን ዝፈጠረ ንሱ እዩ፤ ሽዑ ኣብ ዝፋን ዓረፈ። ናብ ምድሪ እንታይ ከም ዝኣቱን ካብኣ ዝወጽእን፡ ካብ ሰማይ ዝወርድን ናብኡ ዝድይብን ይፈልጥ እዩ። ኣብ ዘዘለኻዮ ድማ ምሳኻ እዩ። ከምኡ ውን ኣላህ ኩሉ ዝርኢ ናይቲ እትገብሮ ነገር እዩ።

لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

መንግሥተ ሰማያትን ምድርን ናቱ እዩ። ኩሉ ጉዳይ ድማ ናብ ኣላህ ጥራይ እዩ ዝምለስ።

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۗ وَهُوَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa huwa ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ንለይቲ ናብ መዓልቲ፡ ንመዓልቲ ድማ ናብ ለይቲ ኣእተዋ። ንኹሉ ልቢ ድማ ኩሉ ዝፈልጥ እዩ።

اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ

Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).

ብኣሏህን ረሱልኡን ኣሚንካ (ኣብ መንገዲ ኣላህ) ገለ ካብቲ ንሱ ገዛኢ (ተኣማመን) ዝገበረካ ሃብቲ ኣጥፍእ (ኣብ መንገዲ ኣላህ)። ስለዚ እቶም ካባኻትኩም ዝኣመኑን ዘጥፍኡን (ሃብቶም ኣብ መንገዲ ኣላህ) ዓቢ ዓስቢ ክረኽቡ እዮም።

وَمَا لَكُمْ لَا تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۚوَالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ لِتُؤْمِنُوْا بِرَبِّكُمْ وَقَدْ اَخَذَ مِيْثَاقَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa mā lakum lā tu'minūna billāh(i), war-rasūlu yad‘ūkum litu'minū birabbikum wa qad akhaża mīṡāqakum in kuntum mu'minīn(a).

ከምኡ ውን ስለምንታይ ብረሱል ዘይትኣምኑ ዋላ እኳ ረሱል ኣብ ጎይታኻ ክትኣምን እንተዓደመካ? ንሱ ድማ ነቲ (እሙን) መብጽዓኹም ወሲዱ ኣሎ፡ ኣመንቲ እንተኾንኩም።

هُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ عَلٰى عَبْدِهٖٓ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ بِكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

huwal-lażī yunazzilu ‘alā ‘abdihī āyātim bayyinātil liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa innallāha bikum lara'ūfur raḥīm(un).

ካብ ጸልማት ናብ ብርሃን ከውጽኣኩም ናብ ባርያኡ (መሓመድ) ንጹር ጥቕስታት (ቁርኣን) ዘውረደ ንሱ እዩ። ብርግጽ ድማ ኣብ ልዕሌኹም ኣላህ ልዑል ሕያዋይን ርህሩህን እዩ።

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ከምኡ ውን ንምንታይ ሃብትኻ ኣብ መንገዲ ኣላህ ዘይትውዕል፡ ኩሉ ርስቲ ሰማያትን ምድርን ንኣላህ ኣብ ዝኾነሉ እዋን? ምስቶም ኣብ መንጎኹም (ሃብቶም ኣብ መንገዲ ኣላህ) ዘጥፍኡን ቅድሚ ምውራር (መካ) ዝዋግኡን ሓደ ኣይኮነን። ካብቶም (ሃብቶም) ዘውጽኡን ብድሕሪኡ ዝቃለሱን ብመዓርግ ዝለዓለ እዩ። ኣላህ ድማ ንነፍሲ ወከፎም ዝሓሸ (ዓስቢ) ቃል ኣተወሎም። ኣላህ ድማ ነቲ እትገብርዎ ይፈልጥ እዩ።

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗ وَلَهٗٓ اَجْرٌ كَرِيْمٌ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fa yuḍā‘ifahū lahū wa lahū ajrun karīm(un).

ንኣሏህ ጽቡቅ ልቓሕ ዘለቅሖ ሰብ፡ ኣላህ ብዕጽፊ ይመልሰሉ፡ ብኽቡር ዓስቢ ድማ ይኽፈል፡

يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ يَسْعٰى نُوْرُهُمْ بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ بُشْرٰىكُمُ الْيَوْمَ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۚ

yauma taral-mu'minīna wal-mu'mināti yas‘ā nūruhum baina aidīhim wa bi'aimānihim busyrākumul-yauma jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ኣብታ መዓልቲ ኣመንቲ ሰብኡትን ኣመንቲ ኣንስትን ብርሃኖም ኣብ ቅድሚኦምን ብየማናይ ሸነኾምን ክበርህ ክትዕዘብ ኢኻ፡ (ክብሃለሎም እዩ)፡ “ሎሚ ብስራት ኣሎኩም፡ ኣብ ትሕቲኡ ሩባታት ዝውሕዝ ኣታኽልቲ፡ ኣብኡ ድማ ንዘለኣለም ዝጸንሑ፡ ንሱ እዩ እቲ ዓቢ ዓወት።”

يَوْمَ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا انْظُرُوْنَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُّوْرِكُمْۚ قِيْلَ ارْجِعُوْا وَرَاۤءَكُمْ فَالْتَمِسُوْا نُوْرًاۗ فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُوْرٍ لَّهٗ بَابٌۗ بَاطِنُهٗ فِيْهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهٗ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُۗ

yauma yaqūlul-munāfiqūna wal-munāfiqātu lil-lażīna āmanunẓurūnā naqtabis min nūrikum, qīlarji‘ū warā'akum faltamisū nūrā(n), faḍuriba bainahum bisūril lahū bāb(un), bāṭinuhū fīhir-raḥmatu wa ẓāhiruhū min qibalihil-‘ażāb(u).

ኣብታ መዓልቲ እቶም ምስሉያት ደቂ ተባዕትዮን ደቂ ኣንስትዮን ነቶም ኣመንቲ "ተጸበዩና! ብርሃንኩም ክንወስደኩም ንደሊ" ክብሉ እዮም። (ንዓኣቶም) "ምለስ እሞ ብርሃን (ንባዕልኹም) ድለዩ" ተባሂሉ። ድሕሪኡ ኣብ መንጎኦም መንደቕ (መፍለዪ) ማዕጾ ዘለዎ ይተክል። ኣብ ውሽጢ ምሕረት ኣሎ ኣብ ደገ ድማ መቕጻዕቲ ጥራይ እዩ።

يُنَادُوْنَهُمْ اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْۗ قَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ اَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْاَمَانِيُّ حَتّٰى جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ وَغَرَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yunādūnahum alam nakum ma‘akum, qālū balā wa lākinnakum fatantum anfusakum wa tarabbaṣtum wartabtum wa garratkumul-amāniyyu ḥattā jā'a amrullāhi wa garrakum billāhil-garūr(u).

እቶም ምስሉያት ነቶም ኣመንቲ "ምሳኻትኩም ኣይነበርናን ዲና?" ንሳቶም ድማ "እወ ግን ንነብስኹም ትጎድኡ ኣለኹም፡ ከምኡ ውን ትጽበዩ ዘለኹም፡ (መብጽዓ ኣላህ) ትጠራጠሩን ብባዶ ሕልሚ ትታለሉን ኣለኹም ክሳብ ውሳነ ኣላህ ዝመጽእ፤ እቲ መታለሊ (ሰይጣን) ድማ ብዛዕባ ኣላህ ከደናግረኩም ይመጽእ" ኢሎም መለሱ።

فَالْيَوْمَ لَا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَّلَا مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ مَأْوٰىكُمُ النَّارُۗ هِيَ مَوْلٰىكُمْۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

fal-yauma lā yu'khażu minkum fidyatuw wa lā minal-lażīna kafarū, ma'wākumun-nār(u), hiya maulākum, wa bi'sal-maṣīr(u).

ስለዚ ሎሚ ካባኻትኩም ይኹን ካብ ካፋራት ዝኾነ በጃ ኣይቅበልን ኢዩ። መሕደሪኻ ኣብ ሓዊ ክኸውን እዩ። እዚ ኸኣ መዕቆቢኹም ኪኸውን እዩ፡ ከመይ ዝበለ ክፉእ መዕለቢ ድማ ኪኸውን እዩ።”

۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

እቶም ዝኣመኑ፡ ንኣላህ ብኽብሪ ዝዝክሩሉን ነቲ ዝወረደሎም ሓቂ (ንዓኣቶም) ዝእዘዙሉን ግዜ ኣይበጽሐን ድዩ፡ ከምቶም ቅድሚኡ መጽሓፍ ዝተቐበሉ ድማ (ከይሰርሑ)፡ ድሕሪኡ ልቦም ክሳብ ዝትርር ነዊሕ ግዜ ሓሊፎም። ብዙሓት ካብኣቶም ድማ እኩያት ሰባት ኰኑ።

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يُحْيِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

i‘lamū annallāha yuḥyil-arḍa ba‘da mautihā, qad bayyannā lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).

ንመሬት ድሕሪ ሞታ ህይወት ዝህባ ኣላህ ምዃኑ ፍለጥ። ብርግጽ ክትርድኡ ኢልና ምልክታት (ናይ ዕብየትና) ኣነጺርናልኩም ኣለና።

اِنَّ الْمُصَّدِّقِيْنَ وَالْمُصَّدِّقٰتِ وَاَقْرَضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ اَجْرٌ كَرِيْمٌ

innal-muṣṣaddiqīna wal-muṣṣaddiqāti wa aqraḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘afu lahum wa lahum ajrun karīm(un).

ብርግጽ እቶም ንሰባት ደቂ ተባዕትዮ ይኹኑ ኣንስቲ ሰናይ ዝህቡን ንኣሏህ ጽቡቕ ልቓሕ ዘለቅሑን ንሱ ይበዝሓሎም፡ ክቡር ዓስቢ ድማ ይረኽቡ።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصِّدِّيْقُوْنَ ۖوَالشُّهَدَاۤءُ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ لَهُمْ اَجْرُهُمْ وَنُوْرُهُمْۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ulā'ika humuṣ-ṣiddīqūn(a), wasy-syuhadā'u ‘inda rabbihim, lahum ajruhum wa nūruhum, wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

እቶም ብኣላህን ልኡኻቱን ዝኣመኑ ድማ ቅንዕና (ኣፍቀርቲ ሓቂ) ምስ ጐይታኦም ምስክር እዮም። ዓስብን ብርሃንን ይግብኦም እዩ። እቶም ትእምትታትና ዘይኣምኑን ዝኽሕዱን ግን ነበርቲ ገሃነም እዮም።

اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

ህይወት እዛ ዓለም እዚኣ ኣብ መንጎኹም ጸወታን ምዝንጋዕን፡ ኣብ ሞንጎኹም ስልማትን ሓድሕዳዊ ምጅሃርን ኣብ ሃብትን ውላድን ንሕንሕ ጥራይ ምዃኑ ፍለጡ፡ ከምቲ ዝናብ ዘራእቱ ንሓረስቶት ዘሐጉስ፡ ድሕሪኡ ይነቅጽ እሞ ብጫ ክቕየር ትርእዮ፡ ድሕሪኡ ፍርስራስ ይኸውን። ኣብ ኣኼራ ድማ ከቢድ መቕጻዕትን ይቕሬታን ካብ ኣላህን ሰናይ ባህግኡን ኣሎ። ህይወት እዛ ዓለም ድማ ብዘይካ መደናገሪ ባህታ ካልእ ኣይኮነን።

سَابِقُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۙ اُعِدَّتْ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

sābiqū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhā ka‘arḍis-samā'i wal-arḍ(i), u‘iddat lil-lażīna āmanū billāhi wa rasūlih(ī), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

ካብ ጎይታኻ ይቕረታ ክትረክብ ተወዳደር፡ ከም ሰማያትን ምድርን ዝሰፍሐት ገነት ክትረክብ፡ እዚ ድማ ነቶም ብኣላህን ልኡኻቱን ዝኣመኑ ዝተዳለወ እዩ። ንሱ እዩ እቲ ናይ ኣላህ ህያብ፡ ንሱ ንዝደለዮ ዝወሃብ እዩ። ኣላህ ድማ ዓቢ ጸጋ ኣለዎ።

مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّبْرَاَهَا ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌۖ

mā aṣāba mim muṣībatin fil-arḍi wa lā fī anfusikum illā fī kitābim min qabli an nabra'ahā, inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

ኩሉ ኣብ ምድሪ ዝወርዶ መዓትን ንዓኻ ዝወርደካን ኩሉ ቅድሚ ምፍጻምና ኣብ መጽሓፍ (ላውህ ማህፉዝ) ተጻሒፉ እዩ። ብርግጽ እዚ ንኣላህ ቀሊል እዩ።

لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوْا بِمَآ اٰتٰىكُمْ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۙ

likailā ta'sau ‘alā mā fātakum wa lā tafraḥū bimā ātākum, wallāhu lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

ብዛዕባ እቲ ካባኻ ዝጎደለ ከይትሓዝን፡ ከምኡ ውን በቲ ንሱ ዝሃበካ ብዙሕ ከይትሕጎስ። ኣላህ ድማ ብነብሱ ትዕቢተኛን ዝሕበንን ሰብ ኣይፈቱን ኢዩ፡

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗوَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

allażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhl(i), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

ማለት ስንፍና ዘለዎምን ንኻልኦት ሰባት ስንፍና ዝእዝዙን ሰባት። ንሱ ዝረሓቐ (ካብ ትእዛዛት ኣላህ)፡ ሽዑ ብርግጽ ኣላህ ንሱ ልዑል ሃብታም፡ ልዑል ምስጋና እዩ።

لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ

laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

ብርግጽ ንሕና ንልኡኻትና ንጹር መርትዖታት ሒዝና ሰዲድናዮም ኢና፡ ሰባት ብፍትሒ ምእንቲ ክዋስኡ ድማ መጽሓፍን ሚዛንን (ናይ ፍትሒ) ምስኦም ኣውሪድናዮም ኢና። ከምኡ’ውን ንደቂ ሰባት ሓይሊን ዕብየትን ብዙሕ ጥቕሚ ዘለዎን ሓጺን ፈጢርና፡ ከምኡ’ውን ኣላህ ዋላ’ኳ (ኣላህ) እንተዘይረኣየ መን ንናቱ (ሃይማኖቱን) ንልኡኻቱን ከም ዝሕግዝ ንኽፈልጥ። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ዝኽእልን ኩሉ ዝኽእልን እዩ።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

ብርግጽ ድማ ንኖህን ኣብርሃምን ሰዲድና ንዘርእ ክልቲኦም ነቢይነትን መጽሓፍ (ራእይ) ሂብናዮም፡ ኣብ መንጎኦም ድማ መምርሒ ዝረኸቡ ነበሩ ብዙሓት ካብኣቶም ድማ እኩያት ነበሩ።

ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

ሽዑ ልኡኻትና ኣሰሮም ክስዕቡ ሰዲድና (ከምኡውን) ንኢየሱስ ወዲ ማርያም ሰዓብናዮ፤ ንሕና ድማ ወንጌል ሂብናዮ ኣብ ልቢ እቶም ዝስዕብዎ ስነ-ስርዓትን ርህራሄን ፈጢርና። ንሳቶም ረባኒያ ሒዞም ዋላ እኳ ንሕና እንተዘይኣገደድናዮም (እቲ ዝጠለብናዮ ጥራይ እዩ) ደስታ ኣላህ ክደልዩ ግን ብግቡእ ኣይሓለውዎን ። ስለዚ ነቶም ኣብ መንጎኦም ዝኣመኑ ዓስቦም ሂብናዮም፡ ብዙሓት ካብኣቶም ድማ ክፉኣት ነበሩ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَاٰمِنُوْا بِرَسُوْلِهٖ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَّحْمَتِهٖ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ نُوْرًا تَمْشُوْنَ بِهٖ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa āminū birasūlihī yu'tikum kiflaini mir raḥmatihī wa yaj‘al lakum nūran tamsyūna bihī wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ኣቱም ኣመንቲ! ንኣላህ ፍርሃት ብረሱል (መሓመድ) ድማ እመን፡ ኣላህ ምሕረቱ ብኽልተ ክፋሉ ክህበካ እዩ፡ ብእኡ ክትመላለሰሉ እትኽእል ብርሃን ድማ ክገብረልካ እዩ ንሱ ድማ ይቕረ ክብለልካ እዩ። ኣላህ ድማ ይቕረ ዝብሃል ርህሩህ እዩ ።

لِّئَلَّا يَعْلَمَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَلَّا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ ࣖ ۔

li'allā ya‘lama ahlul-kitābi allā yaqdirūna ‘alā syai'im min faḍlillāhi wa annal-faḍla biyadillāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

መታን እቶም ሰብ መጽሓፍ ካብ ናይ ኣላህ ጸጋታት (ብመሓመድ እንተዘይኣሚኖም) ከም ዘይቅበሉ ክፈልጡ፡ ጸጋ ድማ ኣብ ኢድ ኣላህ ምህላዉ፡ ንዝደለዮ ይህቦ። ኣላህ ድማ ወናኒ ዓቢ ጸጋ እዩ።