Q.S ኣን-ኒሳ (اَلنِّسَاء) - 176 ብዝሒ ጥቕስታት

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

ኣንታ ህዝቢ! ካብ ሓደ ሰብ (ኣዳም) ዝፈጠረካ ጐይታኻ ፍራህ፣ (ኣላህ) ድማ መጻምድቱ (ሄዋን) ካብ (ባዕሉ) ዝፈጠረ፤ ካብ ክልቲኦም ድማ ኣላህ ብዙሓት ደቂ ተባዕትዮን ደቂ ኣንስትዮን ኣፍረየ። ነንሕድሕድኩም ብስሙ እትሓቱ ኣላህ ፍርሃዎ፡ ስድራቤታዊ ዝምድናታት ድማ (ሓልዉ)። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ግዜ ይሕልወካን ይከታተለካን እዩ።

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

ነቶም ዘኽታማት (ዓበይቲ ዝኾኑ) ድማ ሃብቶም ሃቦም፡ ነቲ ጽቡቕ ብሕማቕ ኣይትለዋወጦ፡ ሃብቶም ድማ ምስ ናትካ ኣይትብላዕ። ብርግጽ (ናይ ምልውዋጥን ምብላዕን ተግባር) ዓቢ ሓጢኣት እዩ።

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

ከምኡ’ውን ምስ ዘኽታማት ብፍትሒ ክትገጥም ከምዘይትኽእል እንተፈራሕካ፡ ሽዑ ዝመረጽካያ ደቂ ኣንስትዮ ክልተ፡ ሰለስተ ወይ ኣርባዕተ ተመርዓ። ፍትሓዊ ርክብ ክትገብር ከምዘይትኽእል እንተፈራሕካ ግን፡ ሓንቲ ጥራይ፡ ወይ ዝኾነት ዝውንና ኣንስቲ ባሮት ጥራይ ማለት እዩ። እዚ ኸኣ በደል ንኸይትገብር ዝቐርብ እዩ።

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

ነተን ደቂ ኣንስትዮ (እትምርዓወን) ድማ ብፍቓድካ መውስቦ ከም ህያብ ሃበን። ድሕሪኡ፡ ገለ ካብኡ ብፍቓዶም እንተሂቦምኻ፡ ሽዑ ተቐበሎ እሞ ብሓጐስ ኣስተማቕሮ።

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

ከምኡ’ውን ነቶም ኣእምሮኦም ገና ፍጹም ዘይኮኑ ሰባት፡ ነቲ ኣላህ መሰረት ህይወት ዝገበሮ ሃብትኻ (እቶም ኣብ ስልጣን ዘለዉ) ኣሕሊፍካ ኣይትሃብ። ዕዳጋን ክዳውንትን (ካብ ኣታዊ ናይቲ ሃብቲ) ሃቦም እሞ ጽቡቕ ቃላት ተዛረቦም።

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

ነቶም ዘኽታማት ድማ ክሳብ ዕድመኦም ዝምርዓዉ ፈትኖም። ድሕሪኡ፡ ብናትካ ኣረኣእያ በላሕቲ (ሃብቲ ኣብ ምሕላው ንፉዓት) እንተኾይኖም፡ ሽዑ ሃብቶም ኣረክቦም። ከምኡ'ውን (ንብረት ዘኽታማት) ካብቲ ዝግባእ ደረት ወጻኢ ኣይትበልዑን (ኣይትሃድዎ) ቅድሚ ምዕባዮም። እቲ (ካብ ሓለውቲ) ዓቕሚ ዘለዎ፡ ሽዑ ይቑጠብ ( ሃብቲ ዘኽታም ካብ ምብላዕ) ድኻ ድማ፡ ሽዑ ነቲ ንብረት ከከም ግቡእ መንገዲ ክበልዖ ይኽእል እዩ። ድሕሪኡ፡ ነቲ ንብረት ምስ ኣረከብካዮም፡ መሰኻኽር ከተቕርብ ኣለካ። ኣላህ ድማ ከም ተቖጻጻሪ ይኣክል።

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

ንደቂ ተባዕትዮ ካብ ውርሻ ወለዶምን ኣዝማዶምን ብጽሒት ናይ ምርካብ መሰል ኣሎ፡ ንደቂ ኣንስትዮ ድማ ካብቲ ዝተወሰነ ክፋል ውሑድ ይኹን ብዙሕ ካብ ውርሻ ወለዶምን ኣዝማዶምን ብጽሒት (ከምኡ’ውን) ናይ ምርካብ መሰል ኣሎ።

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

ኣብ እዋን ምክፍፋል ድማ ገለ ኣዝማድ፡ ዘኽታማትን ድኻታትን እንተሃልዮም፡ ሽዑ ካብቲ ንብረት (ንእሽቶ ጥራይ) ሃቦም እሞ ጽቡቕ ቃላት ተዛረቦም።

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

ነቶም (ራህዋኦም) ዝፈርሕዎም ድኹማት ዘርኢ ክገድፉ ዝግበኦም ድማ (ኣላህ) ፍርሃዎም። ስለዚ ንኣላህ ይፍርሑ፡ ብቕኑዕ ቃላት ድማ ይዛረቡ።

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

ብርግጽ እቶም ሃብቲ ዘኽታማት ብዘይፍትሓዊ መንገዲ ዝበልዑ፡ ብሓቂ ኣብ ከብዶም ሓዊ ይውሕጡ እሞ ናብቲ ዝነድድ ሓዊ (ሲኦል) ክኣትዉ እዮም።

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

ኣላህ ብዛዕባ ውርሻ ደቅኹም ኣዳልዩልኩም ኣሎ: ብጽሒት ወዲ ምስ ናይ ክልተ ኣዋልድ ማዕረ እዩ። ኩለን ኣዋልድ እንተኾይነን፡ ልዕሊ ክልተ እንተኾይነን፡ ብጽሒተን ክልተ ሲሶ ናይቲ ርስቲ እዩ። ሓንቲ ጓል ጥራይ እንተኾይና ፍርቂ ትረክብ ማለት እዩ። ንወለዲ ድማ ነፍሲ ወከፎም ሓደ ሻድሻይ ናይቲ ርስቲ ይረኽቡ፣ ቆልዑ እንተሃልይዎም። ውላድ ዘይብሉ ወለዱ ጥራይ እንተ ወሪሶም ኣዲኡ ሲሶ ትረክብ ማለት እዩ። ኣሕዋት እንተሃልይዎ ኣዲኡ ሓደ ሻድሻይ ትረክብ ማለት እዩ። (እዞም ምክፍፋላት እዚኦም) ድሕሪ (ምፍጻም) ፍቓዱ ወይ (ከምኡ’ውን ምኽፋል) ዕዳኡ እዮም። (ብዛዕባ) ወለድኻን ደቅኻን ግን ኣየናይ ካብኣቶም ዝያዳ ከም ዝጠቕመካ ኣይትፈልጥን ኢኻ። እዚ ውሳነ ናይ ኣላህ እዩ። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

ብጽሒትኩም (ሰብኡት) ድማ ፍርቂ ናይቲ ኣንስቲኹም ዝገደፍዎ ንብረት እዩ፣ ውላድ እንተዘይወሊደን። ንሳቶም (ኣንስትኻ) ቆልዑ እንተሃልዮምኻ፡ ሽዑ ነቲ ዝገደፍዎ ውዕል (ምምላእ) ወይ (ድሕሪ ምኽፋል) ዕዳታቶም ርብዒ ናይቲ ዝገድፍዎ ንብረት ትረክብ። ኣንስቲ ውላድ እንተዘይወሊድኪ ካብቲ እትገድፎ ንብረት ርብዒ ይረኽባ። ውላድ እንተሃልዮምኻ፡ ሽዑ ኣንስቲኻ ካብቲ ዝገደፍካዮ ንብረት (ድሕሪ ምፍጻም) እቲ ዝገበርካዮ ውዕል ወይ (ድሕሪ ምኽፋል ድማ) ዕዳታትካ ሓደ ሻሙናይ ይረኽባ። ሓደ ሰብ እንተሞይቱ፡ ወዲ ተባዕታይ ይኹን ኣንስተይቲ፡ ኣቦን ውላድን ዘይገደፈ፡ ግን ከኣ ሓው (ሰይቡ) ወይ ሓፍቲ (ሰይቡ) ዘለዎ፡ ሽዑ ናብ ነፍሲ ወከፍ ካብቶም ክልተ ዓይነት ኣሕዋት ሓደ ሻድሻይ ናይቲ ንብረት። ካብ ሓደ ንላዕሊ ሓው እንተሃልዮም ግን፡ እቲ ሳልሳይ ብጽሒት ብሓባር ይካፈሉ፡ ድሕሪ (እቲ ፍቓድ ምፍጻም) ብእኡ ወይ (ድሕሪ ምኽፋል) ዕዳ ብዘይ ዝኾነ ይኹን ምዝንባዕ (ንወረስቲ)። ከምዚ ዝኣመሰለ ስንቂ ኣምላኽ እዩ። ኣላህ ኩሉ ዝፈልጥን ይቕረ ዝገብርን እዩ።

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

እቶም ደረት (ሕጊ) ናይ ኣላህ እዮም። ንኣላህን ንልኡኹን ዝእዘዝ ሰብ ናብ ኣታኽልቲ ኣብ ትሕቲኡ ሩባታት ዝውሕዝ ኣታኽልቲ ክኣትዎም እዩ ንዘልኣለም ኣብኡ ክጸንሑ እዮም። ንሱ ድማ ዓቢ ዓወት እዩ።

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

ንኣላህን ንረሱልን ዘይእዘዝ ደረት ሕጉ ዝጠሓሰ ድማ ብርግጽ ኣላህ ኣብ ገሃነም እሳት የእትዎ፡ ንዘልኣለም ኣብኡ ይጸንሕ ውርደተኛ መቕጻዕቲ ድማ ይረክብ።

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

እተን ኣብ መንጎ ኣንስትኹም ፍንፉን ተግባር ዝፍጽማ ኣንስቲ ድማ፡ ኣብ ማእከልኩም ኣርባዕተ መሰኻኽር ይሃልወን (እዚ ዝምስክሩ)። ምስክርነት እንተሂቦም፡ ሽዑ ክሳብ ዝሞታ፡ ወይ ድማ ኣላህ (ካልእ) መንገዲ ክሳብ ዝገብረለን ኣብ ገዛ ዕጸወን።

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

ኣብ ኣባኻትኩም ፍንፉን ተግባር ንዝፍጽሙ ክልተ ሰባት ድማ ንኽልቲኦም ቅጽዑ። ክልቲኦም ተነሲሖም ንነብሶም እንተ ኣመሓይሾም ሽዑ ይኹኑ። ብርግጽ ኣላህ ካብ ቶባ ዝቕበልን ርህሩህን ኢዩ።

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ብርግጽ ናብ ኣላህ ቶባ ምግባር ነቶም ካብ ድንቁርና ተበጊሶም ክፉእ ተግባራት ዝፍጽሙ ጥራሕ ኢዩ: ድሕሪኡ ብኡ ንብኡ ቶባ ዝገብሩ:: ኣላህ ዝቕበሎ ጣባኦም እዩ። ኣላህ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

ንስሓ ድማ ካብቶም ክፉእ ዝገብሩ ሰባት ኣይኮነን (ብኣላህ ተቐባልነት ዘለዎ) ክሳብ ሞት ንሓደ ካብኣቶም ምስ በጽሖ "ብሓቂ ሕጂ ተነሲሐ" ይብል። ከምኡ’ውን (ንስሓ ተቐባልነት የብሉን) ካብቶም ኣብ ኩፍር ከለዉ ዝሞቱ። ንኸምዚኦም ዝኣመሰሉ ሰባት መሪር መቕጻዕቲ ኣዳሊናሎም ኣለና።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ደቂ ኣንስትዮ ብሓይሊ ክትወርሰን ሽግር ዘይትህበንን ካብቲ ዝሃብካየን ገለ ክፋል ክመልሳ ስለ ዝደልያ፡ ናይ ብሓቂ ጽዩፍ ተግባር እንተዘይፈጺመን ሕጋዊ ኣይኮነን። ምስኦም ድማ ብዝግባእ መንገዲ ተሓባበር። እንተዘይፈቲኻዮም፡ (ሽዑ ትዕገስ) ምኽንያቱ ሓደ ነገር ዋላ እኳ ኣላህ ብዙሕ ጽቡቕ እንተገበሮ፡ ዘይትፈትዎ ክኸውን ይኽእል እዩ።

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

ንሓንቲ ካብ ሰበይትኻ ብኻልእ ክትትክእ እንተደሊኻ ድማ፡ ንሓንቲ ካብአን ድማ ብዙሕ ሃብቲ እንተሂብካያ፡ ካብኡ ዋላ ሓንቲ ኣይትምለስ። ብናይ ሓሶት ክስን ብግሁድ ሓጢኣት (ምጽዋር) ምተመልስካዮ ዲኻ?

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

ከምኡ ውን ኣብ ነንሕድሕድኩም ቅርበት (ከም ሰብኣይን ሰበይትን) ምስ ጸናሕኩም፡ ንሳቶም (ኣንስትኹም) ድማ ድልዱል ቃል ኪዳን (ማእሰር ሓዳር) ካባኻ ምስ ወሰዱ ከመይ ጌርካ ክትመልሶ ኢኻ።

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

ኣቦኻ ዝተመርዓዋ ሰበይቲ ድማ ኣይትምርዓዋ ብዘይካ ቀደም። ብርግጽ እዚ ተግባር እዚ ኣዝዩ ርኹስን ዝጽላእን (ብኣላህ) ካብ ዝኸፍአ መንገዲ (ዝተወስደ) እዩ።

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ኣዴታትኩም፡ ኣዋልድኩም፡ ኣሓትኩም፡ ኣሓት ኣቦኹም፡ ኣሓት ኣዴኹም፡ ኣዋልድ ኣሕዋትኩም፡ ኣዋልድ ኣሓትኩም፡ ነተን ዝጠበኹኹም ኣዴታትኩም፡ ኣሓትኩም ብመጥበዊ ኣደኹም፡ ኣዴታት ኣንስትኹም (ሓማታትኩም)፡ ኣዋልድ ኣንስትኹም (ሓዳስ ደቅኹም) ካብ ኣንስቲ ምስ ኣብ ትሕቲ ሓልዮትኩም ዝርከባ ክልኩል እዩ። ዝፈጸምካዮም፡ ምስኦም ዘይፈጸምካዮም (እንተፈቲሕካዮም) ግን፡ ኣብ ልዕሌኻ ሓጢኣት የለን (ኣብ ምምርዓዎም)፡ (ንዓኻትኩም ድማ ዝተኸልከለኩም) ኣንስቲ ናይ ገዛእ ርእስኹም ኣወዳት (መርዓውቲ) እየን፡ ከምኡ’ውን (ዝተኸልከልኩም) ክልተ ኣሓት ኣብ ሓደ ምምጻእ (ኣብ ሓዳር)፡ ብዘይካ እቲ ኣብ ዝሓለፈ ዘጋጠመ። ብርግጽ ኣላህ ብዙሕ ግዜ ይቕረ ዝገብርን ርህሩህን እዩ።

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

ከምኡ’ውን (ንዓኻትኩም’ውን ክልኩል እዩ) በዓልቲ ሓዳር ጓል ኣንስተይቲ፡ ብዘይካ ከምቲ ኣላህ ዝወሰነልኩም ዘለኩም ኣንስቲ ኣገልገልቲ (ምሩኻት ኲናት)። ብዘይካ (ደቂ ኣንስትዮ) ከምኡ ንዓኻትኩም ድማ ብሃብትኹም ክትምርዓዎምን ከይትዝሙን እንተፈቲንኩም ፍቑድ እዩ። ስለዚ ብሰንኪ እቲ ካባታቶም ዝረኸብካዮ ደስታ፡ መውስቦኻ ከም ግዴታ ሃቦም። ክልቴኹም ኣብ ነንሕድሕድኩም ተስፋ ከም ዝሃብኩም እንተተረኺቡ ግን ዋላ ሓንቲ ቁምነገር የብሉን፣ ድሕሪ ምውሳን። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ካባኻትኩም ድማ ኣማኒት ናጻ ሰበይቲ ክምርዓው ዓቕሚ ዘይብሉ እምበኣር (ካብ ባሮትኩም ኣማኒት ሰበይቲ ክምርዓው ሕጋዊ እዩ። ኣላህ እምነትኩም ይፈልጥ እዩ። ገለ ካባኻትኩም ካብ ነንሕድሕድኩም (ዘርኢ ኣዳምን ሄዋንን) ኢኹም፣ ስለዚ ብፍቓድ ጎይቶቶም ተመርዕውዎምን ምቹው መውስቦ ሃቡዎምን፣ ምኽንያቱ ንነብሰን ዝሕልዋ ደቂ ኣንስትዮ እየን እምበር ዘመውቲ ኣይኮናን፣ ወይ (ወይ) ካልኦት ዝወስዳ ደቂ ኣንስትዮ እየን። ደቂ ተባዕትዮ ከም እንስሳ ዘቤቶም እንተደኣ ተመርዕዮም (ምስ ሰብኡት) ግን ከኣ ጽዩፍ ነገር (ዝሙት) እንተፈጺሞም፡ ሽዑ (እቲ መቕጻዕቲ) ፍርቂ ናይተን ነጻ ደቂ ኣንስትዮ (ንባርነት ክምርዓዋ) ነቶም ንነብሶም ኣብ ምሕላው ጸገም ዝፈርሑ (ካብ ዝሙት) ይሓይሽ መሓሪ።

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ኣላህ (ሕጉ) ከረድኣካ ይደሊ፣ ናይቶም ቅድሜኻ ዝነበሩ (ነቢያትን ፍርሃት እግዚኣብሄር ሰባትን) መንገድታት (ህይወት) ከርእየካ ድማ ይደሊ ንስሓካ ድማ ይቕበሎ። ኣላህ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

ኣላህ ድማ ንስሓኻ ክቕበል ይምነ፡ እቶም ድሌታቶም ዝኽተሉ ድማ ብዝተኻእለ መጠን ርሒቕካ (ካብ ሓቂ) ክትምለስ ይምነዩ።

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

ኣላህ እፎይታ ክህበካ እዩ ዝደሊ፡ ምኽንያቱ ደቂ ሰባት ድኹማት ኮይኖም እዮም ተፈጢሮም።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ኣብ መንጎኹም ኣብ ሓባራዊ ስምምዕ ዝተመስረተ ንግዲ እንተዘይኮይኑ ብናይ ሓሶት መንገዲ ሃብቲ ሓድሕድኩም ኣይትሃልኹ። ነብስኻ ድማ ኣይትቕተል። ብርግጽ ኣላህ ኣዝዩ ርሕሩሕ እዩ።

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

ነዚ ሕጊ ብዝጥሕስን ዘይፍትሓዊን መንገዲ ዝገብር ድማ ናብ ሲኦል ከነእትዎ ኢና። እዚ ንኣላህ ቀሊል እዩ።

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

ካብቲ ክትፍጽሞ ዝተኸልከለኩም ዓበይቲ ሓጢኣት እንተ ርሒቕኩም፡ ሓጢኣትኩም ካባኹም ክንሓድገኩምን ናብ ክቡር መሕደሪ (ገነት) ከነእትወኩምን ኢና።

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

ከምኡ ውን ነቲ ኣላህ ኣብ ልዕሊ ገለ ካባኻትኩም ዝዓደለኩም ጸጋታት ኣይትምነዩ። ንደቂ ተባዕትዮ ካብቲ ዝረኸብዎ ብጽሒት እዩ፣ ንደቂ ኣንስትዮ ድማ ካብቲ ዝረኸብዎ ብጽሒት እዩ። ገለ ካብ ጸጋታቱ ንኣላህ ለምኖ። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ነገር ፈላጢ እዩ።

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

ንነፍሲ ወከፍ (ተባዕታይን ኣንስተይትን) ድማ ወለዱን ኣዝማዱን ዝገደፍዎ ወረስቲ ሸይምናሉ ኣለና። እቶም ተኣማንነት ዝመሓልካሎም ድማ ብጽሒቶም ሃቦም። ብርግጽ ኣላህ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ነገር ምስክር እዩ።

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

ደቂ ተባዕትዮ (ሰብኡት) ሓለውቲ ደቂ ኣንስትዮ (ኣንስቲ) እዮም፣ ምኽንያቱ ኣላህ ንገሊኦም (ደቂ ተባዕትዮ) ካብ ካልኦት (ደቂ ኣንስትዮ) ስለ ዝመርጾም፣ ከምኡ’ውን ንሳቶም (ደቂ ተባዕትዮ) ካብ ሃብቶም ደገፍ ስለ ዝገበሩ። ስለዚ ፍርሃት እግዚኣብሄር ደቂ ኣንስትዮ እተን (ሰብኡተን) ኣብ ከባቢኦም ኣብ ዘይህልዉሉ እዋን (ንኣላህ) ዝእዘዛን ንነብሰን ዝከናኸናን እየን፣ ምኽንያቱ ኣላህ (ኣላህ) ስለ ዝከናኸን እየን። ብዛዕባ ኑስዩዝ ንእትጭነቐለን ደቂ ኣንስትዮ፡ ምኽሪ ክትህበን፡ ኣብ ዓራት ክትገድፈን (ፍሉይ ዓራት)፡ ከምኡ’ውን (ኣድላዪ እንተኾይኑ) ክትሃርመን ይግባእ። እንተ ተኣዘዙኻ ግን ሽዑ ከተሸግሮም ምኽንያት ኣይትድለ። ብርግጽ ኣላህ ልዑልን ልዑልን እዩ።

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

ኣብ መንጎኦም ምስሕሓብ እንተፈሪሕካ ድማ ካብ ስድራ እቲ ሰብኣይ ሰላማዊ ሰብ ካብ ስድራ እታ ሰበይቲ ድማ ገባሪ ሰላም ስደድ። ክልቲኦም ክዕረቑ እንተሓሲቦም ብርግጽ ኣላህ ዓወት ክህቦም እዩ። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ዝፈልጥን ኩሉ ዝፈልጥን እዩ።

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

ንኣሏህ ድማ ኣምልኽዎን ምስኡ ዝኾነ ነገር ኣይትሽርሙን ። ከምኡ’ውን ንወለዲ፡ ናይ ቀረባ ኣዝማድ፡ ዘኽታማት፡ ንድኻታት፡ ናይ ቀረባን ርሑቕን ጎረባብቲ፡ መሳርሕትኻ፡ ኢብን ሳቢልን ዝኾነ ዘለካ ኣገልገልትን ሕያዋይ ኩን። ብርግጽ ኣላህ ብገዛእ ርእሶም ትዕቢተኛታትን ዝኾርዑን ሰባት ኣይፈቱን ኢዩ፡

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(ማለት) እቶም ስንፍና ዝገብሩ፡ ንኻልኦት ድማ ስንፍና ዝእዝዙ፡ ነቲ ኣላህ ዝሃቦም ጸጋ ዝሓብኡ። ንካፍር ዘዋርድ ስቓይ ኣዳሊናሎም ኣለና።

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

ከምኡ’ውን (ከምኡ’ውን) እቶም ሃብቶም ንመዘናግዕን ኣብ ካልኦት ሰባትን ዘጥፍኡ (ክረኣዩን ክምስገኑን ዝደልዩ)፡ ከምኡ’ውን እቶም ብኣላህን ኣብ ዳሕረዋይ መዓልቲን ዘይኣመኑ። ንዲያብሎስ ዓርኩ ዝገብሮ ሽዑ (ፍለጥ) ንሱ (ዲያብሎስ) ኣዝዩ ክፉእ ዓርኪ እዩ።

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

ከምኡ ውን ብኣሏህን ኣብ መጨረሻ መዓልትን ኣሚኖም ካብቲ ኣላህ ዝሃቦም ረቂቕ ገለ እንተዘሕልፉ እንታይ (ተቓውሞ) ምሃለዎም? ኣላህ ድማ ኩነታቶም ኩሉ ዝፈልጥ እዩ።

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

ብርግጽ ኣላህ ዋላ ክንዲ ድዛራ ዝዓቢ ሰብ ኣይበድልን እዩ፡ ከምኡ ውን ጽቡቕ ግብሪ (ከም ድዛራ ንእሽቶ) እንተሃልዩ ብርግጽ ኣላህ ከብዝሖን ካብ ጎኑ ዓቢ ዓስቢ ክህቦን እዩ።

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

ከምኡ ውን ካብ ኩሉ ህዝቢ ምስክር (ረሱል) ኣምጺእና ንዓኻ (መሓመድ) ምስክር ኣብ ልዕሊኦም እንተ ኣምጺእና (ኩነታት ኩፋራት) እንታይ ይኸውን?

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

ኣብታ መዓልቲ እቲኣ እቶም ዘይኣመኑን እቶም ንረሱል (መሓመድ) ዘይእዘዙን፡ ዋላ’ኳ ካብ ኣላህ ዝኾነ ፍጻመ ክሓብኡ እንተዘይከኣሉ፡ ናብ መሬት ክፈርሱ (ክቕበሩ ወይ ክጭፍለቑ) ተስፋ ይገብሩ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ሰኺርካ፡ ክሳብ እንታይ ትብል ከም ዘለኻ ትፈልጥ፡ ናብ ሰላት ኣይትቀርብ፡ ብዘይካ ብመገዲ ምሕላፍ ጥራይ፡ ቅድሚ ምሕጻብካ (ናይ ምሕጻብ ጁኑብ) ኣብ ናይ ጁኑብ ኩነታት ኣይትቐርብ (ኣብ መስጊድ ኣብ ዘለኻሉ እዋን ኢኻ ትቐርብ)። እንተ ሓሚምካ ወይ ኣብ ጉዕዞ ወይ ድሕሪ ምሕጻብ ወይ ንጓል ኣንስተይቲ ተንኪፍካ እንተኾንካ ማይ እንተዘይብልካ ሽዑ ታያሙም ብጽቡቕ (ጽሩይ) ሓመድ ግበር፤ ገጽካን ኣእዳውካን ብእኡ (ሓመድ) ደርዝ። ብርግጽ ኣላህ ልዕሊ ኩሉ ይቕረ ዝብሃል ኩሉ ይቕረ ዝብሃል እዩ።

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

ነቶም ሓደ ክፋል መጽሓፍ (ኦሪት) ዝተዋህቦም ኣብ ግምት ኣየእተኻዮምን ዲኻ? ጌጋ ይገዝኡ ካብ (ቅኑዕ) መንገዲ ክትስሕት ድማ ይምነዩ።

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

ኣላህ ድማ ብዛዕባ ጸላእትኻ ዝያዳ ይፈልጥ እዩ። ኣላህ ሓላዊ ክኸውን እኹል እዩ ኣላህ ድማ ሓጋዚ (ንዓኻትኩም) ይኣክል።

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(ማለት) ኣብ መንጎ ኣይሁድ፡ ቃላት ካብ ቦታኦም ዝቕይሩ። ንሳቶም ድማ “ሰሚዕና እምበር ኣይንእዘዝን ኢና” በልዎ። ከምኡ'ውን (ንሳቶም እውን) "ስማዕ" ኢሎም (ንስኻ መሓመድ ብሓቂ) ዋላ ሓንቲ ኣይሰማዕካን። ከምኡ’ውን (ይብሉ) “ራዒና” መልሓሳ ጠውያ ንሃይማኖት ትኹንን። "ንሰምዕን ንእዘዝን፡ ንሰምዕን፡ ንቕልብን" እንተዝብሉ ነይሮም፡ እዚ ንዓኣቶም ዝሓሸን ዝያዳ ቅኑዕን ምኾነ ነይሩ፡ እንተኾነ ግን ኣላህ ረጊምዎም፡ ብሰንኪ ኩፍሪኦም። ብዘይካ ኣዝዮም ውሑዳት ኣይኣምኑን እዮም።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

ኣቱም መጽሓፍ ዝተዋህበኩም ህዝቢ! ነቲ ምሳኻትኩም ዘሎ መጽሓፍ ዘረጋግጽ ዘውረድናዮ (ቁርኣን) እመኑ፣ ቅድሚ ገጽና (ገጽኩም) ምቕያርና፣ ድሕሪኡ ንድሕሪት ምምላስና ወይ ንረግሞም ከምቲ ኣብ ሰንበት (ሰንበት) ነቶም (ዘይምግባር ዝፍጽሙ) ንረግሞም። ኣዋጅ ኣምላኽ ድማ ብርግጽ ተግባራዊ ክኸውን እዩ።

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

ብርግጽ ኣላህ ምስኡ መሻርኽቲ (ሽርኪ) ምግባር (ሓጢኣት) ኣይሓድገሉን እዩ፣ ካብኡ (ሽርኪ) ወጻኢ ካልእ (ሓጢኣት) ድማ ንዝደለዮ ይቕረ ይብለሉ። ምስ ኣላህ መሻርኽቲ ዝገበረ ብሓቂ ዓቢ ዘንቢ ፈጺሙ ኢዩ።

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

ነቶም ንጹሃት ኢና ዝብሉ (ኣይሁድን ክርስትያንን)ዶ ኣይረኣኻዮምን? ኣላህ ግን ንዝደለዮ የጽርዮም፡ ብውሑዱ ድማ ኣይብደሉን እዮም።

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

እንሆ ኣብ ልዕሊ ኣምላኽ ከመይ ሓሶት ይምህዙ! እቲ ተግባር ድማ ናይ ብሓቂ ሓጢኣት ክኸውን (ንዓኣቶም) እኹል እዩ።

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

ነቶም ሓደ ክፋል መጽሓፍ (ኦሪት) ዝተዋህቦም ኣብ ግምት ኣየእተኻዮምን ዲኻ? ኣብ ጅብትን ታጉትን ይኣምኑ፡ ንካፍር (ሙሽሪካውያን መቐለ) ድማ፡ ካብ ኣመንቲ ንላዕሊ ኣብ መንገዶም ቅኑዓት እዮም ይብሉ።

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

እዚኦም እዮም እቶም ኣላህ ዝረገሞም ሰባት። ብኣሏህ ዝተረገመ ድማ ብርግጽ ሓጋዚ ኣይክትህልወካን ኢዩ።

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

ወይስ ካብ መንግስቲ (ናይ ስልጣን) ብጽሒት ኣለዎም፣ ዋላ እኳ ንሰባት ዝነኣሰ (ሰናይ) እንተዘይሃቡ፣

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

ወይስ ብሰንኪ እቲ ኣላህ ዝሃቦ ህያብ ንሰብ (መሓመድ) ይቐንእዎ? ብርግጽ ንቤተሰብ ኣብርሃም መጽሓፍን ጥበብን ሂብናዮም ኢና፡ ዓባይ መንግስቲ (ስልጣን) ድማ ሂብናዮም ኢና።

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

ስለዚ ካብቶም (ዝቐንኡ)፡ ብእኡ ዝኣምኑን (ሰባት ከይኣምኑ) ዝኽልክሉ እውን ኣለዉ። ይኣክል (ንዓኣቶም) ሃልሃልታ ዝነድድ ሲኦል እዩ።

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

ብርግጽ እቶም ኣብ ኣያታትና ዘይኣመኑ ኣብ ሲኦል ከነእትዎም ኢና። ቆርበቶም ኣብ ዝቃጸለሉ ኩሉ ግዜ፡ ነቲ መቕጻዕቲ ምእንቲ ክጥዕሙ፡ ብኻልእ ቆርበት ንቕይሮ። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ዝኽእልን ኩሉ ለባምን እዩ።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

እንተ እቶም ዝኣመኑን ሰናይ ግብሪ ዝገብሩን ድማ ኣብ ትሕቲኡ ሩባታት ዝውሕዝ ኣታኽልቲ ከነእትዎም ኢና፡ ኣብኡ ድማ ንዘለኣለም ክጸንሑ እዮም። ኣብኡ ንጹሃት መሻርኽቲ ነበሮም፡ ኣብ ጽላሎትን ምቹእን ቦታ ድማ ኣቐሚጥናዮም።

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

ብርግጽ ኣላህ መልእኽቲ ነቶም ክቕበልዎ ዝግበኦም ሰባት ከተመሓላልፍ ይእዝዘካ፡ ኣብ መንጎ ሰባት ሕጊ ምስ ተተኽለ ድማ ብፍትሓዊ መንገዲ ክትተክል ኣለካ። ብርግጽ ኣላህ እቲ ዝበለጸ ዝምህረካ እዩ። ብርግጽ ኣላህ ኩሉ ሰማዒ ኩሉ ዝርኢ እዩ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ንኣላህ ተኣዘዙ ንረሱል (መሓመድ)፡ ከምኡ ውን ኡሊል ዓምሪ (ስልጣን) ኣብ መንጎኹም ተኣዘዙ። ብድሕሪኡ ብዛዕባ ሓደ ነገር ብሓሳብ እንተተፈላለኻ ሽዑ ናብ ኣላህ (ቁርኣን)ን ናብ ረሱል (ሱናኡን) ምለሶ፡ ብኣላህን ኣብ ዳሕረዋይ መዓልትን እንተኣሚንካ። ንሱ እዩ ዝያዳ ኣገዳሲ (ንዓኻ) ሳዕቤኑ ድማ ዝሓሸ እዩ።

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

ነቶም ኣብ ዝተወረደልካን ኣብ ቅድሜኻ ዝተወረደን ኣሚንና ዝብሉ ሰባት (መሓመድ) ኣቓልቦ ኣይሃብካሎምን ዲኻ? ግን ዋላ እኳ ነቲ ታግሃት ክኽሕድዎ እንተተኣዘዙ፡ ሕጂ'ውን ነቲ ታግሃት ሕጋዊ ድንጋገታት ክህሉ ይደልዩ። ሰይጣን ድማ ብዝተኻእለ መጠን (ብ) ስሕተት ከደናግሮም እዩ ዝሓስብ።

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

ከምኡ ውን "ንዑ (ተኣዘዙ) ነቲ ኣላህ ዝወረዶን (ተኣዘዙ) ንረሱል" ምስ ተባህለሎም ድማ (ብዘይጥርጥር) ንስኻትኩም (መሓመድ) እቶም ሙናፊክ ኣበርቲዖም ክዓግቱኹም ክትሪኡ ኢኹም።

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

ስለዚ እንታይ ይኸውን (ኣብ መጻኢ) ብሰንኪ ተግባራት ናይ ገዛእ ርእሶም ኣእዳዎም መዓት እንተ ኣጋጢምዎም (ኣብቶም ሙናፊክ) ድሕሪኡ "ብረቢ ብዘይካ ሰናይን ሰላምን ካልእ ፈጺምና ኣይንብህግን ኢና" እናበሉ ናባኻ (መሓመድ) ይመጹኻ።

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

ንሳቶም (ብሓቂ) ኣላህ ኣብ ልቦም ዘሎ ዝፈልጥ ሰባት እዮም። ስለዚ ሕቖኻ ሃቦም፡ ምኽሪ ሃቦም፡ ንነፍሶም ዝምስጥ ቃላት ድማ ተዛረቦም።

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

ከምኡ ውን ብፍቓድ ኣላህ ምእዘዝ እንተዘይኮይኑ ልኡኽ ኣይሰደድናን። ከምኡ ውን ብርግጽ ንሳቶም ድሕሪ ምብዳሎም ናባኻትኩም (መሓመድ) መጺኦም ንኣላህ ይቕሬታ እንተሓቲቶም፡ ረሱል እውን ይቕሬታ እንተሓቲቶምሎም ብርግጽ ኣላህ ካብ ቶባ ተቐቢሉ ርህሩህ ምረኸብዎም።

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

ስለዚ ብጐይታኻ ኣብቲ ዝከራኸርዎ ጉዳይ ንዓኻ (መሓመድ) ዳኛ ክሳብ ዘይገብሩኻ ኣይኣምኑን እዮም፣ (ምእንቲ) ሽዑ ነቲ እትህቦ ውሳነ ኣብ ልቦም ተቓውሞ ከይህሉ፣ ምሉእ ብምሉእ ድማ ክቕበልዎ እዮም።

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

ከምኡ ውን ዋላ "ርእስኹም ቅተሉ ወይ ካብ ገዛውትኹም ውጹ" ኢልና እንተንእዝዞም፡ ብዘይካ ውሑዳት ካብኣቶም ከምኡ ኣይምገበሩን። ትእዛዞም እንተዝፍጽሙ ድማ ምሓሸሎምን እምነቶም ምተደልደለን ነይሩ።

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

ከምኡ ድማ፡ ብርግጽ ካባና ዓቢ ዓስቢ ክንህቦም ኢና፡

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

ብርግጽ ድማ ቅኑዕ መንገዲ ከነርእዮም ኢና።

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

ንኣሏህን ንረሱልን (መሓመድ) ዝእዘዝ ድማ፡ ሽዑ ምስቶም ኣላህ ሞገስ ዝሃቦም፡ (ማለት) ምስ ነብያት፡ ፈተውቲ ሓቂ፡ ምስ ሰማእታትን ፍርሃት እግዚኣብሄርን ክኾኑ እዮም። እቶም ዝበለጹ ኣዕሩኽ እዮም።

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

እዚ ካብ ኣላህ ዝተዋህበ ህያብ ኢዩ፡ ኣላህ ፈላጥ ድማ ይኣክል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ተዳለዉ፣ ብጉጅለ ድማ (ናብ ዓውደ ውግእ) ንሰጉሙ፣ ወይ ድማ ብሓባር (ብሓንሳብ) ንሰጉሙ።

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

ብርግጽ ድማ ኣብ መንጎኹም ኣዝዩ ፍቓደኛ ዝኾነ (ናብ ዓውደ ውግእ ክኸይድ) ኣሎ። ድሕሪኡ መዓት እንተ ኣጋጢሙካ "ብሓቂ ኣላህ ምስኦም ብዘይምቅላስ ሞገስ ሂቡኒ እዩ" ይብለካ።

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

ከምኡ ውን ብርግጽ ካብ ኣላህ ጸጋ (ዓወት) እንተረኺብካ ብርግጽ ኣብ መንጎኻን ኣብ መንጎኡን ናይ ፍቕሪ ዝምድና ከም ዘይነበረ ጌሩ "ኣንታ ምስኦም እንተዝኸውን ብርግጽ ዓቢ ዓወት ምረኸብኩ (ንሱ)" ክብል እዩ።

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

ስለዚ እቶም ዓለማዊ ሂወቶም ንኣኽራሪ ዝሸጡ ኣብ መንገዲ ኣላህ ይቃለሱ። ኣብ መንገዲ ኣላህ ዝተቓለሰ፡ ዝወደቐ ወይ ዝሰዓረ ድማ ዓቢ ዓስቢ ክንህቦ ኢና።

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

ከምኡ ውን ንምንታይ ኣብ መንገዲ ኣላህን (ክትከላኸሉን) ዘይትደልዩ ደቂ ተባዕትዮ ይኹኑ ደቂ ኣንስትዮ ይኹኑ ህጻናት "ጎይታና ካብዛ ነበርታ ዘይፍትሓውያን መሬት (መካ) ኣውጽኣና ካብ ጎንኻ ሓላዊ ሃበና ካብ ጎንኻ ድማ ሓጋዚ ሃበና" ኢሎም ዝጽልዩ።

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

እቶም ዝኣመኑ ብመገዲ ኣላህ ይዋግኡ፣ እቶም ዘይኣመኑ ድማ ብመገዲ ታጉት ይዋግኡ፣ ስለዚ ምስ ኣዕሩኽ ሸይጣን ተዋግኡ፣ (ምኽንያቱ) ብሓቂ ተንኮላት ሸይጣን ድኹም ኢዩ።

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

"ኣእዳውኩም (ካብ ባእሲ) ገይርኩም፡ ሰላት ግበሩ፡ ዘካት ክገብሩ" ንዝብሃሉ ሰባት ኣይትቕልበሉን ዲኹም!" ክዋግኡ ምስ ተገደዱ ሃንደበት ገለ ካብኣቶም (ምስሙያውያን) ንደቂ ሰባት (ጸላእቲ) ፈሪሖም፡ ከምቲ ንኣላህ ዝፈርሑ፡ ካብኡ ንላዕሊ (ካብኡ) ፈሪሖም። ንሳቶም ድማ "ጎይታና ስለምንታይ ክንቃለስ ኣገዲድካና? ስለምንታይ (ናይ ምቅላስ ግዴታ) ንዝተወሰነ ግዜ ዘየናወሕካና?" በል "ኣብዛ ዓለም ደስታ ውሑድ እዩ ድሕሪ ሞት ድማ ነቶም ፍርሃት እግዚኣብሄር ዝፈትዉ (ንምቅላስ ዓስቢ ዝረኽቡ) ይሓይሽ እሞ ንእሽተይ ኣይትብደልን ኢኻ።"

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

ኣብ ዝሃለኻዮ፡ ዋላ ኣብ ድልዱልን ልዑልን ኣብ ዝተሃንጸ ዕርድታት እንተሃለኻ፡ ሞት ክረኽበካ እዩ። ጽቡቕ እንተ ኣጋጢምዎም “እዚ ካብ ኣላህ እዩ” ይብሉ፡ ክፉእ እንተ ኣጋጢምዎም ድማ “እዚ ካባኻ (መሓመድ) እዩ” ይብሉ። በል “ኩሉ ካብ ኣላህ (ዝመጸ)።” ስለዚ ስለምንታይ እዞም ሰባት (እቶም ምስሉያት) ዳርጋ (ዋላ ሓንቲ) ዘይርድኡ?”

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

ዝረኸብካዮ ጽቡቅ፡ ካብ ኣላህ ኢዩ፡ ዝኾነ ክፉእ ዝረኽበካ ድማ ካብ ናትካ (በደል) እዩ። ንዓኻ (መሓመድ) ከም ልኡኽ ናብ (ኩሉ) ደቂ ሰባት ሰዲድናካ። ኣላህ ድማ ከም ምስክር ይኣክል።

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

ንረሱል (መሓመድ) ዝተኣዘዘ፡ ብርግጽ ንኣላህ ተኣዚዙ ማለት እዩ። ከምኡ ውን (ካብቲ ተኣዛዝነት) ዝመለሰ፡ ሽዑ (ፍለጥ) ንዓኻ (መሓመድ) ሓላዊኦም ክትኮኑ ኣይለኣኽናዮን።

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ንሳቶም ድማ (ምስሉያት) "(ግዴታና) ምእዛዝ ጥራይ እዩ" ይብሉ። እንተኾነ ግን ካብ ጎንኻ (መሓመድ) ምስ ወጹ፡ ገለ ካብኣቶም ካብቲ ኣቐዲሞም ዝበልዎ ወጻኢ ብለይቲ ስትራተጂታት ይውጥኑ (ውሳኔታት ይወስዱ)። ኣላህ ኣብታ ለይቲ ዘቐመጥዎ ስልትታት ይምዝግብ ስለዚ ካብኦም ርሓቑ እሞ ኣብ ኣላህ ትውከሉ። ኣላህ ከም ሓላዊ ይኣክል።

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

ስለዚ ንቁርኣን ኣየማስዉሉን (ዘጽንዑ) ድዮም? (ቁርኣን) ካብ ኣላህ እንተዘይከውን ብርግጽ ብዙሕ ተጋራጫዊ ነገራት ኣብኡ ምረኸቡ ነይሮም።

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

ብዛዕባ ጸጥታ ወይ ፍርሒ ዝምልከት ዜና እንተበጺሑሎም ድማ (ብቕጽበት) ይፍኑዎ። (ብሓቂ) ነቶም ኣብ መንጎኦም ዝነበሩ ራሱልን ኡሊል ዓምሪን እንተዘረክቡዎ ብርግጽ ሓቂ ክፈልጡ ዝደልዩ ሰባት (ብወግዒ) ካባታቶም (ራሱልን ኡሊል ዓምሪን) ክፈልጡ (ምኽኣሉ)። ናይ ኣላህ ጸጋን ምሕረትን ኣብ ልዕሌኹም እንተዘይህሉ ነይሩ፡ ብዘይካ ውሑዳት (ካባኻትኩም) ንሰይጣን ምሰዓብኩም ኔርኩም።

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

ስለዚ ንዓኻ (መሓመድ) ኣብ መንገዲ ኣላህ ተቓለሰካ፡ ኣብ ነብስኻ እምበር ኣይኮንካን ተሸኪምካ። (መንፈስ) ኣመንቲ (ንምቅላስ) ኣቃጽል። ተስፋ ንገብር ኣላህ ንመጥቃዕቲ ናይቶም ኩፈር ክነጽጎ (ክሰብሮ)። ኣላህ (ናቱ) ሓይሉ ኣዝዩ ዓቢ እዩ መቕጻዕቲ (ናቱ) ድማ ኣዝዩ ከቢድ እዩ።

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

ብጽቡቕ ሓገዝ ንኻልኦት ዝሕግዝ ብርግጽ ብጽሒት ዓስቡ ክረክብ እዩ፡ ብክፉእ ሓገዝ ንኻልኦት ዝሕግዝ ድማ ብርግጽ ብጽሒት ሓጢኣቱ ክሽከም እዩ። ኣላህ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ነገር ስልጣን ኣለዎ።

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

ከምኡ’ውን ብ(ሰላምታ) ኣኽብሮት እንተተኸቢርካ፡ ሽዑ ነቲ ክብሪ ብዝሓሸ ምለሶ፡ ወይ ድማ (እቲ ኣኽብሮት፡ ዝመጣጠን) ምለሶ። ብርግጽ ኣላህ ንኹሉ ኣብ ግምት የእትዎ እዩ።

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

ኣላህ ብዘይካኡ ካልእ ኣምላኽ የለን። ብርግጽ ኣብ መዓልቲ ፍርዲ ክእክበኩም እዩ እዚ ድማ ዘየጠራጥር እዩ። ኣብ ቃላቱ ካብ ኣላህ ንላዕሊ ሓቂ ዝዛረብ መን ኣሎ?

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

ስለዚ ስለምንታይ ኢኹም ኣብ ክልተ ጉጅለ (ተመቓቒልኩም) ኣብ (ምግጣም) ምስ ሙናፊክ፣ ዋላ እኳ ኣላህ እንተመለሶም (ናብ ኩፍር)፣ ብሰንኪ ናይ ገዛእ ርእሶም ጻዕሪ? ንኣላህ ንኽስሕቱ ዝፈቐደሎም ሰባት መምርሒ ክትህቦም ትሓስብ ዲኻ? ኣላህ ዝፈቐደሉ ሰብ ክስሕት ዝፈቐደሉ መንገዲ (ትመርሖ) ኣይትረኽቡን ኢኹም::

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

ከምቲ ንሳቶም ካፍር ዝኾኑ ንስኻትኩም ድማ ካፍር ክትኮኑ ይደልዩኹም፡ ምእንቲ ንስኻትኩም ከምኡ (ምስኦም) ክትኮኑ። ናብ መንገዲ ኣላህ ክሳብ ዝምለሱ ንሓደ ካብኣቶም ኣዕሩኽትኹም ኣይትግበሩ። እንተ ተመሊሶም ሽዑ ምሩኻት ሒዝካ ኣብ ዝረኸብካዮም ቅተሎም፡ ንሓደ ካብኣቶም ድማ እሙን ዓርኪ ወይ ሓጋዚ ኣይትግበሮም፡

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

ብዘይካ እቶም ኣብ መንጎኹምን ኣብኡ ዘለዉ ሰባትን ስምምዕ (ሰላም) ከምዝነበረ ካብ ሓደ ህዝቢ ሓለዋ ዝሓቱ ወይ ድማ ናባኹም ዝመጹ ሰባትን ልቦምን ንዓኻ ክቃለሱ ወይ ንህዝቦም ክቃለሱ ፍቓደኛታት ከምዘይኮኑ ዝስምዖም። ኣላህ እንተዝደሊ ነይሩ ንዓኻ ክገጥሙኻ ሓይሊ ምሃቦም ነይሩ ስለዚ ምተዋግኡኻ ነይሮም። ንበይንኻ ገዲፎምኻ፡ እንተዘይተባኢሶምኻን ሰላም (ኢድካ ምሃብ) እንተዘየቕረቡልካ ግን፡ ኣላህ መንገዲ ኣይከፈተልካን (ክትማርኾምን ክትቀትሎምን) ማለት እዩ።

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

ኣብ ቀረባ እዋን ካልኦት ምሳኻ ብሰላም ክነብሩ ዝምነዩን ምስ ናይ ገዛእ ርእሶም ህዝቦም ብሰላም ክነብሩ ዝደልዩ ክትረክብ ኢኻ። ናብ ፈተና (ሽርኪ) ተመሊሶም ኣብ ዝጽውዑሉ እዋን፡ ኣብኡ ይወድቁ። ስለዚ ንበይንኻ ዘይገደፉኻን ሰላም ዘየቕረቡልካን፡ ካብ ምቅላስካ እንተዘይተቖጢቦም፡ ሽዑ ማሪኽካ ኣብ ዝረኸብካዮም ቅተሎም። ንሳቶም እዮም ብዛዕባኦም ንጹር ምኽንያት (ክትዋግኡን ክትማርኹን ክትቀትሉን) ዝሃብናኩም።

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ከምኡ’ውን ሓደ ኣማኒ ንሓደ ኣማኒ (ካልእ) ክቐትሎ ግቡእ ኣይኮነን፣ ብዘይካ በደለኛ ስለ ዝኾነ (ብኣጋጣሚ)። ንሓደ ኣማኒ በደለኛ ስለ ዝኾነ ዝቐተለ፡ ንሓደ ኣማኒ ባርያ ሓራ (ንገብሮ) ንስድራቤቱ (ዝተቐትለ ሰብ) ዝተዋህበ በጃ (ክኸፍል)፡ ንሳቶም (ስድራቤት እቲ ዝተቐትለ ሰብ) ነቲ ክፍሊት እንተዘይኣሕዲጎም። ንሱ (እቲ ዝተቐትለ ሰብ) ኣማኒ ክነሱ ካብ ዝጻባእካ ህዝቢ እንተኾይኑ (ቀታሊ) ነቶም ኣመንቲ ኣገልገልቱ ሓራ ይፍቀደሎም። ንሱ (እቲ ዝተቐትለ) ድማ ካብ ሓደ ኣብ መንጎኦምን ኣብ መንጎኻን ውዕል (ናይ ሰላም) ካብ ዝኾነ ህዝቢ (ካፋራት) እንተኾይኑ፡ ሽዑ (ቀታሊ) ነቲ ን(ዝተቐትሉ) ስድርኡ ዝተዋህበ በጃ ይኸፍል እሞ ነቶም ኣመንቲ ኣገልገልቱ ሓራ ኣውጽእዎም። (ባርያኡ) ዘይረኸበ (ቀታሊ) ንኽልተ ተኸታተልቲ ኣዋርሕ ከም ንስሓ ናብ ኣላህ ይጸውም። ኣላህ ድማ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

ንሓደ ኣማኒ ኮነ ኢሉ ዝቐተለ ድማ ዓስቡ ሲኦል ክኸውን እዩ፡ ኣብኡ ድማ ዘለኣለማዊ ኮይኑ ይጸንሕ። ኣላህ ተቖጢዑሉ፡ ረገሞ ዓቢ መቕጻዕቲ ድማ ኣዳለወሉ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ኣብ መንገዲ ኣላህ ክትከይድ ከለኻ (ክትቃለስ) ሽዑ ተጠንቀቕ (ሓበሬታ ድለ) ነቲ "ሰላም" ዝብለካ ሰብ "ኣማኒ ኣይኮንካን" ኣይትበሎ (ድሕሪኡ ትቐትሎ)፡ ሃብቲ ዓለማዊ ህይወት ክትደሊ ሓሲብካ፡ ዋላ'ኳ ምስ ኣላህ ብዙሕ ሃብቲ እንተሃለወ። ቅድሚ ሕጂ ከምዚ ኔርኩም ኔርኩም ድሕሪኡ ኣላህ በረኸቱ ሂቡኩም ስለዚ ተጠንቀቑ። ብርግጽ ኣላህ ኣብቲ እትገብሮ ነገር ኣዝዩ ይጥንቀቕ።

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

ኣብ መንጎ ሓደ ብዘይ ዝኾነ ምኽንያት (ዕንቅፋት) ኮፍ ዝብል (ኣብ ውግእ ዘይሳተፍ) ኣማኒን ብሃብቱን ህይወቱን ኣብ መንገዲ ኣላህ ንጅሃድ ዝጽዕር ሰብን ሓደ ኣይኮነን። ኣላህ ናይቶም ብሃብቶምን ብነፍሶምን ንጅሃድ ዝጽዕሩ ኣብ ልዕሊ እቶም ኮፍ ዝብሉ (ብዘይ ዕንቅፋት ኣብ ውግእ ዘይጽንበሩ) ደረጃ ልዕል ኣቢልዎም ኣሎ። ንነፍሲ ወከፍ ኣላህ ሰናይ (ዓስቢ) (ጀና) ቃል ይኣትወሎም ኣላህ ድማ ነቶም ንጅሃድ ዝጽዕሩ ልዕሊ እቶም ዓቢ ዓስቢ ሒዞም ኮፍ ዝብሉ ሞገስ ሂብዎም ኣሎ፡

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(ማለት) ልዕሊኡ ሓያሎ ደረጃታት ከምኡ’ውን ይቕሬታን ምሕረትን። ኣላህ ይቕረ ዝገብር ርህሩህ እዩ።

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

ብርግጽ እቶም ኣብ ልዕሊ ገዛእ ርእሶም ኣብ ልዕሊ ገዛእ ርእሶም ምልኪ ኣብ ዝነበረሉ ኩነታት ብመላእኽቲ ህይወቶም ዝተመንዝዐሎም፡ ንሳቶም (መላእኽቲ) "ከመይ ኣለኹም?" ንሳቶም ድማ "ንሕና ኣብ ምድሪ (መካ) ዘለዉ ውጹዓት ህዝቢ ኢና" ኢሎም መለሱ። ንሳቶም (መላእኽቲ) "ምድሪ ኣላህ ስፍሕ ዝበለት ኣይኮነትን ድያ፡ ኣብኡ ክትስደዱ (ክትዘውሩ)?" ስለዚ እቶም ሰባት ኣብ ሲኦል እዮም ዘለዉ፣ እታ (ጃሃናም) ድማ እታ ዝኸፍአት ክትምለሰሉ እትኽእል ቦታ እያ፣

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

ብዘይካ እቶም ውጹዓት ዝኾኑ ደቂ ተባዕትዮ ይኹኑ ደቂ ኣንስትዮን ቆልዑን ረዳኢ ዘይብሎምን መንገዲ (ንስደት) ዘይፈልጡን፣

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

ሽዑ ንሳቶም፡ ተስፋ ይገብር ኣላህ ይቕረ ክብሎም። ኣላህ ይቕረ ዝገብር፡ ልዕሊ ኩሉ ይቕረ ዝገብር እዩ።

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ብመገዲ ኣላህ ዝስደድ ድማ ብርግጽ ኣብዛ ምድሪ ሰፊሕ ቦታ ስደትን ብዙሕ (መግቢ) ክረኽቡ እዮም። ምእንቲ ኣላህን ረሱልን ክብል ስደት ኢሉ ካብ ቤቱ ዝወጸ፡ ሽዑ ሞት ይወርዶ (ኣብ መዕለቢኡ ከይበጽሐ)፡ ሽዑ ብርግጽ ዓስቡ ምስ ኣላህ ተረጋጊጹ ኣሎ። ኣላህ ድማ ይቕረ ዝገብርን ርህሩህን እዩ።

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

ኣብ ምድሪ ክትገይሽ ከለኻ ድማ፡ ብካፍር ከይትጥቃዕ እንተፈሪሕካ፡ ሰላት ቃሳር ምፍጻምካ ሓጢኣት ኣይኮነን። ብርግጽ ካፍር ናይ ብሓቂ ጸላእትኻ እዮም።

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

ከምኡ ውን ንስኻ (መሓመድ) ኣብ መንጎኦም (ኣዕሩኽትኻ) እንተሃሊኻን ምስኦም ክትሰግድ እንተደሊኻን፡ ሽዑ ሓደ ጉጅለ ካብኣቶም ምሳኻ ደው ኢሎም (ጸለዩ) ኣጽዋሮም ይስከሙ፡ ሽዑ ንሳቶም (ምሳኻ ዝሰግዱ) ምስ ሰገዱ (ሓንቲ ረካዓ ምስ ወድኡ)፡ ሽዑ ካብ ብድሕሬኻ (ንጸላኢ ገጾም ክገጥሙ) ይንቀሳቐሱ፡ ካልእ ጉጅለ ዘይሰገዱ ድማ ይመጹ፡ ሽዑ ምሳኻ ይጽልዩ፡ ክዳለዉ ድማ ይፍቀደሎም። ንቑሓት ኮይኖም ኣጽዋሮም ኣብ ቦርሳ ኣእትዮም። እቶም ኩፋራት ብዛዕባ ኣጽዋርካን ንብረትካን ሸለልትነት ክትገብር ስለ ዝደለዩ ብሓደ ግዜ ንኹልኹም ኣጥቅዑኹም። ንስኻ ድማ ብሰንኪ ዝናብ ወይ ሓሚምካ ኣብ ጸገም እንተ ኣጋጢሙካ፡ ኣጽዋርካ ኣቐሚጥካ፡ ተዳሊኻ ምጽናሕ ጸገም የብሉን። ብርግጽ ኣላህ ነቶም ዘይኣመኑ ዘዋርድ መቕጻዕቲ ኣዳልዩሎም ኣሎ።

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

ካብዚ ሓሊፉ ሰላት (ናትካ) ምስ ወዳእካ፡ ደው ምስ በልካ፡ ኮፍ ምስ በልካን ምስ ደቂስካን ኣላህ ዘክር። ድሕሪኡ፡ ድሕነት ምስ ዝስምዓካ፡ ድሕሪኡ ነቲ ጸሎት (ከምቲ ልሙድ) ፈጽሞ። ብርግጽ ጸሎት ንኣመንቲ ብግዜ ዝተወሰነ ግዴታ እዩ።

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ንዓኣቶም (ንጸላእትኻ) ኣብ ምድጓን ድማ ድኹም ልቢ ኣይትኹን። ቃንዛ እንተ ኣጋጢሙካ ሽዑ ንሳቶም እውን ቃንዛ ከም ዝሳቐዩ ፍለጥ (ከምኡ ውን)፡ ከምቲ ንስኻ እትገብሮ፡ ንስኻ ገና ካብ ኣላህ ክጽበዮ ዘይክእል ክትጽበዮ ትኽእል ኢኻ። ኣላህ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

ብርግጽ ንሕና መጽሓፍ (ቁርኣን) ንዓኻ (መሓመድ) ሓቂ ኣምጺእና ኣውሪድናልካ ኣለና፣ ምእንቲ ኣብ መንጎ ሰባት ብመሰረት ኣላህ ዝመሃረካ ክትፈርድ፣ ተጻባኢ (ንጹህ ሰብ ድማ) ከይትኸውን፣ ምኽንያቱ (ክትከላኸል) ንሓደ ዝጠልም ሰብ፣

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ንኣላህ ድማ ይቕሬታ ለምኑ። ብርግጽ ኣላህ ይቕረ ዝገብርን ርህሩህን እዩ።

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

ነቶም ገዛእ ርእሶም ዝጠልሙ ድማ ኣይትማጎቱ። ብርግጽ ኣላህ ነቶም ኩሉ ግዜ ጠላማትን ኣብ ሓጢኣት ዝሕንበቡን ኣይፈትዎምን እዩ።

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

ካብ ሰባት ክሕብኡ ይኽእሉ እዮም፡ ካብ ኣላህ ግን ክሕብኡ ኣይክእሉን እዮም፡ ምኽንያቱ ኣላህ ምስኦም ስለ ዝነበረ፡ ሓደ ለይቲ ንሱ ዘይጸደቐ ምስጢራዊ ውሳነ ምስ ገበሩ። ረቢ ልዑል ድማ ነቲ ዝገብርዎ ይሽፍኖ።

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

ንስኻ ኢኻ! ኣብዛ ዓለማዊ ናብራ (ክትከላኸለሎም) ትማጎቱ፡ ኣብ መዓልቲ ቂያም ግን መን ይቃወሞም ኣላህ (ክከላኸለሎም)? ወይ መን እዩ ሓላዊኦም (ኣንጻር መቕጻዕቲ ኣላህ)?

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

ከምኡ ውን ገበን ፈጺሙ ንርእሱ ዝበደለ፡ ድሕሪኡ ንኣላህ ይቕሬታ ዝለመነ፡ ብርግጽ ኣላህ ይቕረ ዝበዝሖን ርህሩህን ኮይኑ ይረኽቦ።

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ሓጢኣት ዝፈጸመ ድማ ብርግጽ ንገዛእ ርእሱ (ጸገም) ይገብሮ። ኣላህ ድማ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

ጌጋ ወይ ሓጢኣት ዝፈጸመ ድማ፡ ሽዑ ንጹህ ሰብ ይኸስስ፡ ሽዑ ብሓቂ፡ ሓሶትን ንጹር ሓጢኣትን ተሰኪሙ ኣሎ።

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

ከምኡ ውን ጸጋ ኣላህን ምሕረቱን ኣብ ልዕሌኻ (መሓመድ) እንተዘይህሉ ነይሩ ብርግጽ ሓደ ጉጅለ ካብኣቶም ንኽስሕቱኻ ቆሪጾም ምሃለዉ። ንሳቶም ግን ንርእሶም ጥራይ እዮም ዘስሕቱ፡ ብእተረፈ ኣይጎድኡኻን እዮም። ከምኡ ውን (ከምኡ ውን ምኽንያቱ) ኣላህ መጽሓፍ (ኣል-ቁርኣን)ን ጥበብን (ሱና) ኣውሪዱልኩም: ዘይትፈልጥዎ ድማ ምሂሩኩም:: እቲ ዝተዓደለኩም ጸጋ እግዚኣብሔር ኣዝዩ ዓቢ እዩ።

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

ኣብ ብዙሕ ምስጢራዊ ዕላላቶም፡ ብዘይካ እቲ ምስጢራዊ ዝርርብ ናይቶም ምጽዋት፡ ወይ ሰናይ ተግባር ዝእዝዙ፡ ወይ ኣብ መንጎ ሰባት ሰላም ዝምስርቱ ሰባት ዝገብርዎ ጽቡቕ ነገር የለን። ከምኡ ዝገብር ሰብ ንላህ ርህራሄ እናደለየ ኣብ ቀረባ እዋን ዓቢ ዓስቢ ክንህቦ ኢና።

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

ንረሱል (መሓመድ) ድማ ሓቂ ምስ ተነጸረሉ ዝቃወሞ፡ መንገዲ ምእመናን ዘይኮነ መንገዲ ዝኽተል ድማ፡ ኣብታ ዝገበሮ ስሕተት ገዲፍና ናብ ሲኦል ንገድፎ፡ ናብኡ ድማ እቲ ዝኸፍአ ቦታ እዩ ዝምለሰሉ።

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

ኣላህ ናይ ሸርኪ (ምስ ኣላህ ምስ ዝኾነ ነገር መሻርኽቲ ምግባር) ሓጢኣት ኣይምሕረሉን እዩ፣ ካብ ዝደለዮ ወጻኢ ድማ ካልእ ሓጢኣት ይቕረ ይብለሉ። ከምኡ’ውን ምስ ኣላህ (ገለ) ዘሻረኸ፡ ሽዑ ብሓቂ ኣዝዩ ርሒቑ እዩ ዝኸደ።

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

ብዘይካ ኣላህ ዘምልኽዎ ብዘይካ (ጣኦት) ካልእ ኣይኮነን፣ ብዘይካ ነቲ ዘይእዘዝ ሸይጣን ካልእ ኣይሰግዱን እዮም።

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

ንሱ ድማ ኣላህ ረገሞ፡ (ሸይጣን) ድማ "ካብ ባሮትካ ብርግጽ ዝተወሰነ ብጽሒት ክወስድ እየ፡ .

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

ብርግጽ ድማ ከስሕቶም እየ፡ ኣብኦም ድማ ባዶ ሕልሚ ከለዓዕል እየ፡ እዝኒ ጥሪት ድማ ክቖርጹ ክእዝዞም እየ፡ (ድሕሪኡ ብጭቡጥ ይቖርጽዎም)፡ ንፍጥረት ኣላህ ክቕይሩ ድማ ክእዝዞም እየ፡ (ድሕሪኡ ድማ ብሓቂ ይቕይርዎ)።” ንሸይጣን ካብ ኣላህ ወጻኢ ከም ሓላዊ ገይሩ ዝወሰዶ ሰብ፡ ሽዑ ብሓቂ፡ ናይ ብሓቂ ክሳራ ይወርዶ።

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(ዲያብሎስ) መብጽዓ ኣእትዩሎምን ባዶ ሕልሚ ኣበራቢሩሎምን፣ ዋላ እኳ ዲያብሎስ ሓሶት ጥራይ ቃል እንተኣተወሎም።

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

እቶም (ዝተታለሉ) ናይ ሲኦል እዮም ካብኡ ዘምልጡሉ ቦታ (ካልእ) ኣይክህልዎምን እዩ።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

እቶም ዝኣመኑን ሰናይ ግብሪ ዝገብሩን ድማ፡ ኣብ ትሕቲኣ ሩባታት ዝውሕዙላ ገነት ክንኣቱ ኢና፡ ኣብኣ ንዘልኣለም ክጸንሑ እዮም። መብጽዓ ኣምላኽ ድማ ሓቂ እዩ። ኣብ ቃላቱ ካብ ኣላህ ንላዕሊ ሓቂ ዝዛረብ መን ኣሎ?

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(ዓስቢ ካብ ኣላህ) ትምኒትካ ኣይኮነን (ወይ) ትምኒት ናይ ሰብ መጽሓፍ ኣይኮነን። ክፉእ ዝፈጸመ ብርግጽ ብመሰረት እቲ ክፍኣት ክኽፈል እዩ፣ ብዘይካ ኣላህ ሓላዊ ወይ ሓጋዚ ኣይክህልዎን እዩ።

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

ተባዕታይ ይኹን ጓል ኣንስተይቲ ሰናይ ግብሪ ዝገብር ድማ ኣማኒ እናሃለወ ናብ ገነት ይኣቱ እሞ ብውሑዱ ውን ኣይብደልን እዩ።

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

ከምኡ’ውን ካብ ሓደ ብቅንዕና ንኣላህ ዝግዛእ፡ ሰናይ ግብሪ እናገበረ፡ ንቅኑዕ ሃይማኖት ኣብርሃም ዝኽተል ሰብ ዝሓሸ ሃይማኖት ዘለዎ መን ኣሎ? ኣላህ ድማ ንኣብርሃም ፍቑር (ናቱ) ክኸውን መሪጽዎ ኣሎ።

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

ከምኡ ውን ኣብ ሰማያት ዘሎን ኣብ ምድሪ ዘሎን ናይ ኣላህ እዩ ፡ ናይ ኣላህ (ፍልጠት) ድማ ንኹሉ ዘጠቓልል እዩ።

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

ንደቂ ኣንስትዮ ብዝምልከት ድማ ፋትዋ ይሓቱኻ። በል "ኣሏህ ብዛዕባኦም ፋትዋ ሂቡካ: ኣብ ቁርኣን (ፋትዋ እውን) ብዛዕባ ዘኽታማት ደቂ ኣንስትዮ ብዛዕባ እቲ ዝተኣዘዘለን (መውስቦ) ዘየቕረብካለንን ዝተነበበካን (ብዛዕባ) ገና ድኹማት ተባሂሎም ዝቑጸሩ ቆልዑን ክትምርዓዎም እናደለኻ። ከምኡ'ውን (ኣላህ ኣዚዙካ) ነቶም ዘኽታማት ብፍትሓዊ መንገዲ ክትከናኸንዎም። ዝኾነ ጽቡቕ ትገብርዎ ድማ ብሓቂ።" ኣላህ ኩሉ ዝፈልጥ እዩ።"

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ጓል ኣንስተይቲ ድማ ሰብኣያ ዕሱብ ወይ ዘይግደስ ክኸውን እዩ ኢላ እንተተጨኒቓ ክልቲኦም ናይ ብሓቂ ሰላም ክገብሩ ይኽእሉ እዮም፣ እቲ ሰብኣይ ድማ ብባህሪኡ ስንፍና እኳ እንተኾነ እቲ ሰላም ይሓይሽ (ንዓኣቶም)። ከምኡ ውን (ምስ ሰበይትኻ ዘለካ ርክብ) ንነብስኻ እንተተኸላኺልካ (ካብ ኑስዩዝን ዘይምግዳስን)፡ ብርግጽ ኣላህ ኣብቲ እትገብሮ ነገር ይጥንቀቕ።

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ከምኡ’ውን ኣብ መንጎ ኣንስትኹም ፍትሒ ክትገብሩ ኣይትኽእሉን ኢኹም፡ ዋላ’ውን ከምኡ ክትገብሩ ብትብዓት እንተደለኹም፡ ስለዚ ነቲ ካልእ ተንጠልጢሉ ክሳብ እትገድፎ ብዙሕ (ናብቲ እተፍቅሮ) ኣይትዘንበሉ። ከምኡ’ውን ንርእስኹም ተሃድሶን (ካብ በደል) እንተሓለኹምን፡ ብርግጽ ኣላህ ብዙሕ ግዜ ይቕረ ዝገብርን ርህሩህን እዩ።

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

ክልቲኦም እንተተፋቲሖም ድማ ኣላህ ንነፍሲ ወከፎም ካብ ጸጋኡ እኹል ይህቦም። ኣላህ ድማ ንኹሉ ዘጠቓለለ (ጸጋኡ)፡ ልዑል ለባም እዩ።

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

ከምኡ’ውን ኣብ ሰማያት ዘሎን ኣብ ምድሪ ዘሎን ናይ ኣላህ’ዩ፡ ብሓቂ ድማ ነቶም ቅድሜኻን (ከምኡ’ውን) ንዓኻን ቅድስቲ መጽሓፍ ዝተዋህቦም ንኣላህ ክፈርሁ ኣዚዝናዮም ኣለና። እንተ ዘይኣመንካ ግን (ፍለጥ) ኣብ ሰማያት ዘሎን ኣብ ምድሪ ዘሎን ናይ ኣላህ እዩ ፡ ኣላህ ድማ ኣዝዩ ሃብታም ፡ ኣዝዩ ምስጋና ዝግበኦ እዩ።

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ኣብ ሰማያት ዘሎን ኣብ ምድሪ ዘሎን ድማ ናይ ኣላህ እዩ። ኣላህ ከም ሓላዊኣ እኹል እዩ።

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

ኣላህ እንተዝደሊ ነይሩ ንኹልኹም ምጠፍአኩም ነይሩ ኣቱም ደቂ ሰባት! ድሕሪኡ ካልእ (ሰባት) (ከም መተካእታኻ) ኣምጺኡ። ልዑል ኣላህ ድማ ከምኡ ገበረ።

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

ዓስቢ ዱንያ ዝብህግ ሰብ ዓስቢ ዱንያንን ኣኼራን ምስ ኣላህ ምዃኑ ይፍለጥ። ኣላህ ድማ ሰማዒ ኩሉ ዝርኢ እዩ።

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ዋላ ኣብ ልዕሊ ነብስኹም ይኹን ኣብ ልዕሊ ወለድኹምን ኣዝማድኩምን ይኹን ደጋፊ ፍትሒ፡ ምስክር ንኣላህ ኩኑ። ንሱ (ተኸሳሲ) ሃብታም ይኹን ድኻ፡ ንረብሓኡ ዝጠቅም ኣላህ ዝያዳ ይፈልጥ። ስለዚ ካብ ሓቂ ክትወጽእ እናደለኻ ድሌታትካ ኣይትስዓብ። ከምኡ ውን (ነቲ ምስክርነት) እንተጠምዚዝካዮ ወይ ምሃብ እንተኣቢኻዮ፡ ሽዑ ኣላህ ኣብቲ እትገብሮ ኩሉ ዝፈልጦ ምዃኑ ፍለጥ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ኣብ ኣላህን ረሱልኡን (መሓመድ) ከምኡ’ውን ኣብታ ንረሱል ዝወረደት መጽሓፍ (ኣል-ቁርኣን) ከምኡ’ውን ቅድሚ ሕጂ ዝወረዳ መጻሕፍቲ ምእማን ቀጽል። ብኣሏህን መላእኽቱን መጻሕፍቱን ልኡኻቱን ኣብ ዳሕረዋይ መዓልቲን ዘይኣመነ ሰብ ብርግጽ እቲ ሰብ ኣዝዩ ርሑቕ ስሒቱ ኢዩ።

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

ብርግጽ እቶም ዝኣመኑ ደሓር ዘይኣመኑ፡ ድሕሪኡ ዝኣመኑ (ደጊሞም)፡ ደሓር ከም ብሓድሽ ዝኸፍር፡ ድሕሪኡ ኩፍሮም ዘብዝሑ፡ ሽዑ ኣላህ ኣይምሕረሎምን፡ ከምኡ’ውን (ትኽ ዝበለ) መንገዲ ኣየርእዮምን እዩ።

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

ነቶም ምስሉያት መሪር ስቓይ ከም ዝህልዎም ዜና ሃቦም።

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(ማለት) እቶም ንካፍር ከም መራሕቶም ዝወስዱ፡ ነቶም ምእመናን ሓዲጎም ዝገብሩ። ምስ ኩፋራት ድዮም ስልጣን ይደልዩ? ኩሉ ሓይሊ ናይ ኣላህ ምዃኑ ፍለጥ።

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

ከምኡ ውን ብርግጽ ኣላህ ኣብ መጽሓፍ (ኣል ቁርኣን) ኣውሪዱልኩም (ሕግታት) ኣሎ፡ ኣያታት ኣላህ ክኽሕዱን ክላገጹን (ብካፍር) እንተሰሚዕኩም፡ ሽዑ ምስኦም ኮፍ ኣይትበሉ፡ ቅድሚ ናብ ካልእ ዕላል ምእታዎም። ምኽንያቱ (ምስኦም ኮፍ ኢልካ እንተቐጺልካ)፡ ብርግጽ ምስኦም ክትመሳሰል ኢኻ። ብርግጽ ኣላህ ንኹሎም ሙናፊክን ኩፍርን ኣብ ገሃነም ክእክቦም እዩ ።

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(ማለት) እቶም ንዓኻ ዘጋጥመካ (ፍጻመታት) ዝጽበዩ። ካብ ኣላህ ዓወት ምስ ረኸብካ "ምሳኻ (ኣብ ውግእ)ዶ ኣይነበርናን" ይብሉኻ። ካፍር ብጽሒት እንተሃልይዎም ድማ "ኣብ ዓወት ምሳኻትኩም ኣይነበርናን ዲና ካብ ምእመናንዶ ኣይከላኸልናኩምን" ይብሉ። ስለዚ ኣላህ ኣብ መንጎኹም ኣብ መዓልቲ ቅያ ክፈርድ እዩ። ኣላህ ንካፍር ንመእመናን ዝስዕሩሉ መንገዲ ኣይህቦምን እዩ።

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

ብርግጽ እቶም ሙናፊክ ንኣላህ ከታልልዎ ይደልዩ እዮም፡ እንተኾነ ግን ኣላህ እዩ ዘስሕቶም። ንኽጽልዩ ደው ክብሉ ከለዉ፡ ብስንፍና እዮም ዝገብርዎ። ኣብ ቅድሚ ሰባት ሕጉስ ምዃን (ክንኣድ ዝደሊ) ማለት እዩ። ንኣላህ ድማ ብዘይካ ቁሩብ ኣይዝክሩን እዮም።

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

ኣብ መንጎ እቶም (እምነት ይኹን ዘይምእማን)፡ ኣብዚ ጉጅለ ዘይኮኑ (ኣመንቲ)ን ኣብቲ ጉጅለ ዘይኮኑን (ዘይኣመንቲ) ኣብ ናይ ምጥርጣር ኩነታት ይርከቡ። ኣላህ ዝፈቐደሉ ሰብ ክስሕት ዝፈቐደሉ መንገዲ (ትመርሖ) ኣይትረኽቡን ኢኹም::

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

ኣቱም ኣመንቲ! ኣብ ክንዲ ምእመናን ንካፍር ከም መራሕቲኩም ኣይትውሰዱ። ንኣላህ ንጹር ስነ-ሞጎት (ኣንጻርካ) ክትህቦ ትደሊ ዲኻ?

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

ብርግጽ እቶም ምስሉያት ኣብ ዝተሓተ ደረጃ ሲኦል (ተቐሚጦም) እዮም። ዝኾነ ሓጋዚ ድማ ኣይክትረኽበሎምን ኢኻ።

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

ብዘይካ እቶም ተነሲሖም ንነብሶም ዝእርሙን ንኣላህ ዝጸንዑን ብቕንዕና ዲኖም ንኣላህ ዝገብሩን:: ምስቶም ምእመናን ክኾኑ እዮም፡ ኣላህ ድማ ነቶም ምእመናን ዓቢ ዓስቢ ክህቦም እዩ።

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

ኣላህ ኣይሳቅየካን እዩ፣ ኣመስጊንካ እምነት እንተሃልዩካ። ኣላህ ድማ ኩሉ ዘመስግን ኩሉ ፈላጥን እዩ።

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

ኣላህ ሕማቕ ቃላት ኣይፈቱን እዩ፣ (ዝዝረብ) ብግልጺ ብዘይካ በቶም ዝተበደሉ ሰባት። ኣላህ ድማ ኩሉ ሰማዒ ኩሉ ፈላጥ እዩ።

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

ሓደ ጽቡቕ ባህሪ እንተ ኣዊጅካ፡ ሓቢእካዮ ወይ (ካልእ ሰብ) ጌጋ እንተመሓርካሉ፡ ብርግጽ ኣላህ ይቕረ ዝገብር፡ ኩሉ ዝኽእል እዩ።

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

ብርግጽ እቶም ብኣሏህን ልኡኻቱን ዘይኣመኑ፡ ከምኡ’ውን ኣብ መንጎ (ኣብ) ኣላህን ልኡኻቱን ፍልልይ ክገብሩ ዝሓሰቡ፡ “ንገሊኦም ንኣምን ንገሊኦም ድማ ኣይንኣምንን” እናበሉ፡ ማእከላይ መንገዲ (እምነት ወይ ኩፍሪ) ክኽተሉ ዝሓሰቡ፡

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

እቶም ናይ ብሓቂ ዘይኣመንቲ እዮም። ንካፍር ድማ ዘዋርድ መቕጻዕቲ ኣዳሊናሎም ኣለና።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

እንተ እቶም ብኣላህን ልኡኻቱን ዝኣመኑን ኣብ መንጎኦም (ንልኡኻት) ፍልልይ ዘይገብሩን ግን ኣብ መጻኢ ኣላህ ዓስቦም ክህቦም እዩ። ኣላህ ይቕረ ዝገብር ርህሩህ እዩ።

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(ሰባት ናይ) ሰብ መጽሓፍ ንዓኻ (መሓመድ) ካብ ሰማይ መጽሓፍ ከተውርደሎም ይሓቱኻ። ብርግጽ ካብኡ ዝዓቢ ነገር ንሙሴ ሓተትዎ። ንሳቶም ድማ “ኣላህ ብጭቡጥ ኣርእየና” በልዎ። ስለዚ ብሰንኪ ምልክቶም ብበርቂ ተሃሪሞም። ሽዑ ነቲ ጤል ሰገዱሉ፣ ንጹር መርትዖታት ምስ ረኣዩ፣ ብዝኾነ ንሕና ይቕረ ኢልናሎም፣ ንሙሴ ድማ ናይ ብሓቂ ስልጣን ሂብናዮ።

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

ንሕና ድማ ነቲ እምባ (ሲና) ኣብ ልዕሊኦም ኣልዒልናዮ ቃል ኪዳኖም (ንምድልዳል)። ከምኡ ውን "ሰጊድኩም ናብ ኣፍደገ (ባይቱልማቅዲስ) እቶ" ኢልና ኣዘዝናዮም፡ "ንሰንበት ዝምልከት ደንቢ ኣይትጥሕሱ" (ከምኡ'ውን) ኣዘዝናዮም። ካብኦም ድማ ጽኑዕ ኪዳን ወሲድና ኣለና።

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

ስለዚ (ቀጺዕናዮም)፡ ኪዳን ስለ ዝፈረሱ፡ ኣብ ምልክታት ኣላህ ስለ ዘይኣመኑ፡ ከምኡ’ውን ነብያት ብዘይ ቅኑዕ (ፍትሓዊ ምኽንያት) ስለ ዝቐተልዎምን "ልብና ተሓቲሙ ኣሎ" ስለ ዝበሉን እዩ። ብሓቂ ኣላህ ብሰንኪ ኩፍሮም ልቦም ሓቲምዎም እዩ ስለዚ ውሑዳት ጥራይ እዮም ዝኣምኑ ።

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

ከምኡ’ውን (ንሕና’ውን ቀጺዕናዮም) ብሰንኪ ዘይምእማኖም (ብኢየሱስ)፡ ከምኡ’ውን ኣብ ልዕሊ ማርያም ብዘቕረብዎ ኣዝዩ ጽዩፍ ክሲ፡

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

ከምኡ ውን (ቀጺዕና ውን) ምኽንያቱ "ብሓቂ ንመሲሕ ኢየሱስ ወዲ ማርያም ረሱል ኣላህ ቀቲልናዮ ኣለና" ዋላ እኳ እንተ ዘይቀተልዎ ወይ (ወይ) እንተዘይሰቐልዎ እምበር (እቲ ዝቐተልዎ) ምስ የሱስ ዝተመሳሰለ ሰብ እዩ ነይሩ። ብርግጽ እቶም ብዛዕባ (ቅትለት) ኢየሱስ ዘይሰማምዑ፡ መን ከም ዝተቐትለ ኩሉ ግዜ ኣብ ጥርጣረ ይርከቡ። ብሓቂ ኣይፈልጡን ነይሮም (ብልክዕ መን ከምዝተቐትለ)፣ ግን ኣብ ተራ ግምት ዝተመርኮሱ ስለዝነበሩ፣ ከም ዝቐተልዎ ርግጸኛታት ኣይነበሩን።

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

ኣላህ ግን ንኢየሱስ ናብ ቅድሚኡ ኣተንሲእዎ። ኣላህ ኩሉ ዝኽእልን ኩሉ ለባምን እዩ።

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

ካብ ሰብ መጽሓፍ ቅድሚ ሞቱ ብእኡ (ኢሳ) ዘይኣመነ ሰብ ኣይነበረን። ኣብ መዓልቲ ትንሣኤ ድማ ንሱ (ኢሳ) ምስክሮም ክኸውን እዩ።

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

ብሰንኪ በደል ኣይሁድ (ቀደም) ሕጋዊ ዝነበረ ሰናይ ነገር ከልኪልናዮም፤ ከምኡ’ውን ቅድሚ ሕጂ (ንኻልኦት) ካብ መንገዲ ኣላህ ይዕንቅፉ ስለ ዝነበሩ፡

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

ከምኡ’ውን ዋላ’ኳ ብሓቂ ካብኡ ዝተኸልከሉ እንተኾኑ፡ ከምኡ’ውን ሃብቲ ሰባት ብዘይሕጋዊ መንገዲ (ባቲል) ስለ ዝበልዑን ሓራ ስለ ዝገብሩን እዮም። ነቶም ኣብ መንጎኦም ዘለዉ ካፍር ድማ መሪር መቕጻዕቲ ኣዳሊናሎም ኣለና።

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

ግን እቶም ካብኣቶም ዓሚቕ ፍልጠት ዘለዎም፡ እቶም ዝኣመኑ ድማ፡ በቲ ንዓኻ (መሓመድ) ዝወረደካ (ቁርኣን)፡ ከምኡ’ውን ኣብ ቅድሜኻ ዝወረደ (መጻሕፍቲ) ይኣምኑ፡ ከምኡ’ውን እቶም ሰላት ዝፍጽሙን ዘካት ዝኸፍሉን ብኣላህን ኣብ መወዳእታ መዓልቲን ዝኣምኑን እዮም። ዓቢ ዓስቢ ክንህቦም ኢና።

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

ብርግጽ ንዓኹም (መሓመድ) ከምቲ ንኖህን ድሕሪኡ ንዝነበሩ ነብያትን ዝገለጽናዮ፡ ንኣብርሃም፡ እስማዒል፡ ይስሃቅ፡ ያዕቆብን ዘርኦምን (ከምኡ’ውን) ኣውሪድናሉ፤ ኢየሱስ፡ ኣዩብ፡ ዮናስ፡ ሃሩንን ሰሎሞንን። መጽሓፍ መዝሙር ድማ ንዳውድ ሂብናዮ።

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

ከምኡ ውን ገለ ልኡኻት ኣለዉ ብዛዕባኦም ቅድሚ ሕጂ ዝነገርናኩም ገለ ልኡኻት (ካልኦት) ድማ ኣለዉ ብዛዕባኦም ዘይነገርናኩም። ንሙሴ ድማ ኣምላኽ ብቐጥታ ተዛሪብዎ።

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

ሓዋርያት ተሸከምቲ ብስራትን ወሃብቲ መጠንቀቕታን እዮም ነይሮም፣ ምእንቲ ደቂ ሰባት ምስ ኣላህ ዝካታዕሉ ምኽንያት ድሕሪ ሃዋርያት ምስ ተላእኩ። ኣላህ ኩሉ ዝኽእልን ኩሉ ለባምን እዩ።

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

ኣላህ ግን ናይ (ቁርኣን) ምስክር እዩ ንዓኻ (መሓመድ) ዝወረደልካ። ብፍልጠቱ ሰደዶ፡ መላእኽቲ ድማ መስከሩሉ። ኣላህ ድማ ከም ምስክር ይኣክል።

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

ብርግጽ እቶም ዘይኣምኑን (ንኻልኦት) ካብ መንገዲ ኣላህ ዝዕንቅፉን፡ ብሓቂ ኣዝዮም ስሒቶም እዮም።

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

ብርግጽ ነቶም ዘይኣመኑን በደል ዝፍጽሙን፡ ኣላህ ኣይምሕረሎምን፡ ከምኡ’ውን (ትኽ ዝበለ) መንገዲ ኣይርእየሎምን እዩ።

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

ብዘይካ መንገዲ ሲኦል፤ ንዘለኣለም ኣብኡ ኪጸንሑ እዮም። ንኣላህ ድማ (ብጣዕሚ) ቀሊል እዩ።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ኣንታ ህዝቢ! ብርግጽ ረሱል (መሓመድ) ካብ ጐይታኻ ሓቂ (ኣምጺኡ) እዩ መጺኡካ ስለዚ እመን (ብእኡ)፡ ንዓኻ ይሓይሽ። እንተ ዘይኣመንካ ድማ (ንኣሏህ ብንእሽቶ ኣይጎድኦን እዩ) ምኽንያቱ ብሓቂ ኣብ ሰማያትን ኣብ ምድርን ዘሎ ኩሉ ናይ ኣላህ ኢዩ። ኣላህ ኩሉ ፈላጥን ኩሉ ለባምን እዩ።

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ኦ ህዝቢ መጽሓፍ! ኣብ ሃይማኖትካ ካብ ደረት ንላዕሊ ኣይትኺድ፡ ብዛዕባ ኣላህ ድማ ብዘይካ ሓቂ ዝኾነ ነገር ኣይትዛረቦ። ብርግጽ መሲሕ ኢየሱስ ወዲ ማርያም ልኡኽ ኣላህን (ብዝተፈጥረ) ንማርያም ዘመሓላለፈሉ ቃላቱን (ብዝነፍሐ) መንፈስ ካብኡን እዩ ነይሩ። ስለዚ ኣብ ኣላህን ልኡኻቱን እመኑ "(እግዚኣብሄር) ሰለስተ እዩ" ኣይትበሉ (ከምኡ ካብ ምባል)። (እዚ) ንዓኻ ይሓይሽ። ብርግጽ ኣላህ ልዑል ኣምላኽ እዩ፣ ካብ (ኣምር) ውላድ ምውላድ ብሩኽ እዩ። ኣብ ሰማያት ዘሎን ኣብ ምድሪ ዘሎን ናቱ እዩ። ኣላህ ድማ ከም ሓላዊ ይኣክል።

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

መሲሕ ባርያ ኣላህ ክኸውን ፈጺሙ ፍቓደኛ ኣይነበረን፡ እቶም ዝቐረቡ (ንኣላህ) መላእኽቲ እውን ኣይነበሩን። ንእኡ ንምምላኽ ፍቓደኛ ዘይኮነን ዝምካሕን ድማ ኣላህ ንኹሎም ናብኡ ክእክቦም እዩ።

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

እንተ እቶም ዝኣመኑን ሰናይ ግብሪ ዝገብሩን ግን ኣላህ ዓስቦም ምሉእ ብምሉእ ክህቦምን ካብ ጸጋታቱ ከብዝሖምን እዩ። እንተ እቶም ኣብዮም (ኣላህ ምምላኽ)ን ትዕቢተኛታትን ግን ኣላህ ብዘሕምም መቕጻዕቲ ክቐጽዖም እዩ። ከምኡ ውን ብዘይካ ኣላህ ሓላዊ ወይ ሓጋዚ ኣይክህልዎምን እዩ።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

ኣንታ ህዝቢ! ብርግጽ መርትዖ ናይቲ ሓቂ ካብ ጎይታኻ (መሓመድ ምስ ተኣምራታቱ) መጺኡካ ኣሎ ንሕና ድማ ድሙቕ ብርሃን (ቁርኣን) ኣውሪድናልካ ኣለና።

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

እንተ እቶም ብኣላህ ዝኣመኑን ኣብ ናቱ (ሃይማኖት) ዝጸንዑን ግን ኣላህ ካብኡ (ሰማይ) ናብ ምሕረትን ጸጋን ከእትዎም እዩ፣ ናብኡ ዝወስድ ቅኑዕ መንገዲ ድማ ከርእዮም እዩ።

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ፋትዋ (ካላላ ብዝምልከት) ይሓቱኻ። በል "ኣላህ ብዛዕባ ካላላ (ማለት) ፋትዋ ይህበካ፡ ሓደ ሰብ እንተሞይቱ ውላድ ዘይብሉ ግን ሓፍቲ እንተሃልይዎ፡ ብጽሒቱ (ናይ ሓፍቱ) ፍርቂ ናይቲ ዝገደፎ ንብረት እዩ፡ ሓዉ ድማ (ምሉእ ንብረት ሓፍቱ) ይወርስ፡ ውላድ እንተዘይብሉ። ክልተ ኣሓት እንተሃልየን ግን ንኽልቲአን ክልተ ሲሶ ናይቲ ዝተረፈ ንብረት። ከምኡ ድማ ንሳቶም (እቶም ወረስቲ) ዝሓቖፈ እዩ። ናይ) ኣሕዋትን ኣሓትን፡ ሽዑ ናይ ሓው ብጽሒት ምስቲ ክልተ ኣሓት ዝገልጸልኩም ብጽሒት ሓደ እዩ፡ ምእንቲ ከይትስሕቱ።