Q.S ኣስ-ሳጅዳህ (اَلسَّجْدَة) - 30 ብዝሒ ጥቕስታት

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

ኣሊፍ ላም ሚም.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

ብዛዕባ ምግላጽ ቁርኣን፡ ካብ ጎይታ ዓለማት ዘጠራጥር ኣይኮነን።

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

ስለምንታይ ግን (ዘይኣመንቲ) "ንሱ (መሓመድ) ፈጢርዎ" ይብሉ። ኣይፋሉን ቁርኣን እቲ ሓቂ (ዝመጸት) ካብ ጎይታኻ ኢዩ፡ ምእንቲ ቅድሜኻ ዘጠንቀቐካ ሰብ በጺሑ ዘይፈልጥ ሰባት ከተጠንቅቕ፤ ስለዚ መምርሒ ክረኽቡ ይኽእሉ።

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

ኣላህ ንሱ እዩ ሰማያትን ምድርን ኣብ መንጎኦም ዘሎ ኩሉ ኣብ ሽዱሽተ መዓልቲ ዝፈጠረ ድሕሪኡ ኣብ ዝፋን መስሪቱ። ብዘይካኡ ሓጋዚ ወይ ኣማላዲ የብልካን። ሽዑዶ ኣይትርእዮን ኢኻ፧

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

ካብ ሰማይ ክሳብ ምድሪ ንኹሉ ጉዳያት የስተኻኽል፣ ድሕሪኡ (ጉዳያት) ብመሰረት ስሌትካ ሽሕ ዓመት ንውሓቱ (ንውሓቱ) ኣብ ሓንቲ መዓልቲ ናብኡ ደይብ።

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

ንሱ እዩ ነቲ ዘይርአን ንሓቀኛን ዝፈልጥ ኣምላኽ፡ እቲ ልዑል፡ መሓሪ።

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

ንኹሉ ዝፈጠሮ ዘጸበቐን ንሰብ ፍጥረት ካብ ጭቃ ዝጀመረን፣

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

ሽዑ ንዘርኡ ካብ ሕመረት ትሑት ማይ (ዘርኢ) ገበረ።

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

ሽዑ ፍጹም ጌሩ መንፈሱ (ፍጥረቱ) ናብ (ኣካላቱ) ኣስተንፈሰ እሞ ምስማዕን ምርኣይን ልብን ገበረልካ፡ (ግን) ኣዝዩ ውሑድ ኣመስጊንካ።

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

ንሳቶም ድማ "ኣብ ምድሪ ምስ ጠፍእና (ተደምሲስና) ኣብ ሓድሽ ፍጥረት ዲና ንኸውን?" ምስ ኣምላኾም ከይተረፈ ምርኻቦም ይኽሕዱ።

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

በል "እቲ (ህይወትካ ክወስድ) ብሓላፍነት ዝተዋህቦ መልኣኽ ሞት ክቐትለካ እዩ፡ ሽዑ ናብ ጎይታኻ ክትምለስ ኢኻ።"

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

ከምኡ ውን (እንታይ ዓይነት ዘስካሕክሕ እዩ)፡ እቶም ሓጥኣን ኣብ ቅድሚ ጐይታኦም ርእሶም ክሰግዱ እንተርኢኻዮም፡ (ጎይታና ርኢናዮን ሰሚዕናን ስለዚ (ናብ ዓለም) ምለሰና)፡ ብርግጽ ሰናይ ግብሪ ክንገብር ኢና። ብሓቂ ንሕና ዝኣመንና ህዝቢ ኢና።"

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ከምኡ እንተንደሊ ድማ ንነፍሲ ወከፍ ነፍሲ መምርሒ (ንዕኡ) ምሃበና ኔርና፡ ግናኸ ካባይ ሓደ ቃል (ኣዋጅ) ተኣዚዙ ኣሎ፡ "ብርግጽ ንገሃነም ብጂንን ሰብን ብሓባር ክመልኣ እየ።"

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

ስለዚ ንዓኻ (እዚ መቕጻዕቲ) ይስመዓካ ምኽንያቱ ንመዓልትኻ (መዓልቲ ፍርዲ) ንምርኻብ ሸለል ስለ ዝገበርካዮ፣ ብሓቂ ንሕና እውን ሸለል ኢልናካን ዘለኣለማዊ መቕጻዕቲ ይስመዓና፣ በቲ ዝገበርካዮ።"

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

እቶም ኣብ ጥቕስታትና ዝኣምኑ እቶም ምስ ተዘኪሮም (ጥቕስታትና) ዝሰገዱን ዘኽብሩን ንጐይታኦም ዘመስግኑን ጥራይ እዮም፣ ኣይምክሑን።

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ከብዶም ካብ ዓራቶም ርሒቖም፡ ብፍርሕን ተስፋን ናብ ጐይታኦም ይጽልዩ፡ ካብቲ ንሕና ዝሃብናዮም ስንቂ ድማ ገለ ክፋል የሕልፉ።

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

ስለዚ ንልቡ ዘሐጉስ (ዝተፈላለየ በረኸት) ከም ዓስቢ ናይቲ ዝገብርዎ ነገር ተሓቢኡሉ ዝፈልጥ የለን።

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

ስለዚ ኣመንቲ ከም እኩያት ሰባት (ዘይኣመንቲ) ድዮም? ሓደ ኣይኮኑን።

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

እንተ እቶም ዝኣመኑን ሰናይ ግብሪ ዝገብሩን ግን፡ ከም ዓስቢ ናይቲ ዝገበርዎ፡ ዝነብሩሉ ሰማያት ክህልዎም እዩ።

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

እንተ እቶም ክፉኣት (ካፍር) ድማ መሕደሪኦም ሲኦል እዩ። ካብኡ ክወጹ ኣብ ዝደለዩሉ ኩሉ ግዜ (ደጊሞም) ናብኣ ይምለሱ እሞ "እቲ ኣቐዲምኩም ዝኸሓድኩምዎ መቕጻዕቲ ሲኦል ጥዓሙ" ይብሃሎም።

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

ብርግጽ ድማ ቅድሚ እቲ ዝዓበየ መቕጻዕቲ (ኣብ ድሕሪ ሞት) ገለ ካብቲ ዝቐረበ መቕጻዕቲ (ኣብዛ ዓለም) ከነውርደሎም ኢና፣ ምእንቲ ክምለሱ (ናብ ቅኑዕ መንገዲ)።

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

ካብ ሓደ ብጥቕስታት ጎይታኡ ዝተጠንቀቐ፡ ድሕሪኡ ካብኦም ዝረሓቐ ሰብ ንላዕሊ ፍትሓዊ መን ኣሎ? ብርግጽ ነቶም ሓጢኣት ዝገብሩ ክንፈድዮም ኢና።

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

ብርግጽ ድማ መጽሓፍ (ኦሪት) ንሙሴ ሂብናዮ ኣለና ስለዚ ንስኻትኩም (መሓመድ) ካብ ምቕባል ድሕር ኣይትበሉ (ቁርኣን) መጽሓፍ (ኦሪት) ድማ ንደቂ እስራኤል መምርሒ ጌርናዮ ኣለና።

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

ኣብ መንጎኦም ድማ ብትእዛዛትና ዝመርሕዎም መራሕቲ ጌርና ክሳብ ዝዕገሱ። ኣብ ጥቕስታትና ይኣምኑ።

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ብርግጽ ጐይታኻ ነቲ ኣቐዲሞም ብዛዕባኡ ዝከራኸሩሉ ብዝምልከት ኣብ መዓልቲ ቂያም ኣብ መንጎኦም ዝውስን እዩ።

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

ንዓኣቶም ድማ ምልክት ዶ ኣይኮነን፣ ቅድሚኦም ክንደይ ህዝብታት ከም ዘጥፋእናዮም፣ ንሳቶም ባዕሎም ኣብ መሕደሪኦም እናተመላለሱ። ብርግጽ ኣብኡ ምልክታት (ናይ ኣላህ ሓይሊ) ኣሎ። ኣይሰምዑን (ኣቓልቦ ኣይህቡን) ድዮም?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

ማይ ናብቲ መኻን መሬት ከም ዘቕንዕ፡ ድሕሪኡ ጥሪቶምን ንሳቶምን ባዕሎም ካብኡ ምእንቲ ክበልዑ (ምስኣ) ዝራእቲ ነፍሪ (ምስኣ) ከም እንገብር ኣይርእዩን ድዮም? ስለዚ ኣይርእዩን ድዮም?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

ከምኡ’ውን “ሓቂ እንተኾንካ መዓስ እዩ ዓወት (ክመጽእ)?”

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

በል "ኣብ መዓልቲ ዓወት ድሕሪ ደጊም እምነቶም ንካፍር ኣይጠቅምን እዩ ንሶም ውን ዕረፍቲ ኣይክወሃቦምን እዩ"።

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

ስለዚ ሕቖኻ ሂብካ ተጸበ፡ ብሓቂ ንሳቶም (ከምኡውን) ይጽበዩ ኣለዉ።