Q.S ኣል-ፉርቃን። (اَلْفُرْقَان) - 77 ብዝሒ ጥቕስታት

تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ

tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).

ክብሪ ነቲ ፉርቃን (ኣልቁርኣን) ናብ ባርያኡ (መሓመድ) ዘውረደ ኣላህ ይኹን፣ ንኹሉ ተፈጥሮ (ጂንን ደቂ ሰባትን) መጠንቀቕታ ክኸውን።

ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهٗ تَقْدِيْرًا

allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa khalaqa kulla syai'in fa qaddarahū taqdīrā(n).

መንግሥተ ሰማያትን ምድርን ናቱ እያ፣ ወዲ የብሉን፣ ኣብ ሓይሉ መሻርኽቲ የብሉን፣ ንኹሉ ፈጢሩ፣ ድሕሪኡ ልክዕ መለክዒኦም ወሲኑ።

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً لَّا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَ وَلَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا وَّلَا يَمْلِكُوْنَ مَوْتًا وَّلَا حَيٰوةً وَّلَا نُشُوْرًا

wattakhażū min dūnihī ālihatal lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūna wa lā yamlikūna li'anfusihim ḍarraw wa lā naf‘aw wa lā yamlikūna mautaw wa lā ḥayātaw wa lā nusyūrā(n).

ግን ካብኡ ወጻኢ ካልኦት ኣማልኽቲ ወሲዶም (ንኣምልኾ)፣ ዋላ እኳ ንሳቶም (እቶም ኣማልኽቲ) ዋላ ሓንቲ እንተዘይፈጠሩ፣ ብሓቂ ንባዕሎም ዝተፈጥሩን ኣብ ገዛእ ርእሶም ጉድኣት (ክቃወሙ) ሓይሊ ዘይነበሮምን ረብሓ (ምምጻእ) ዘይክእሉን ናይ ምቕታል፣ ህይወት ምሃብ ወይ (ከምኡ’ውን) ናይ ምትንሳእ ሓይሊ ኣይነበሮምን።

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

ካፍር ድማ "እዚ (ቁርኣን) ብኻልኦት ሰባት ዝተሓገዘ ብእኡ (መሓመድ) ዝተማህዘ ሓሶት እምበር ካልእ ኣይኮነን" በሉ።

وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).

ንሳቶም ድማ "(በቃ) ጽውጽዋያት ጥንታውያን ሰባት፡ ክጽሕፎም ዝሓተተ፡ ድሕሪኡ ንግሆን ምሸትን ጽውጽዋያት ከንብበሉ ከሎ" በልዎ።

قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).

በል (መሓመድ) "(ቁርኣን) ዝወረደ ምስጢር ሰማያትን ምድርን ዝፈልጥ (ኣላህ) እዩ። ብርግጽ ንሱ ይቕረ ዝገብርን ርህሩህን እዩ።"

وَقَالُوْا مَالِ هٰذَا الرَّسُوْلِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِيْ فِى الْاَسْوَاقِۗ لَوْلَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُوْنَ مَعَهٗ نَذِيْرًا ۙ

wa qālū mā lihāżar-rasūli ya'kuluṭ-ṭa‘āma wa yamsyī fil-aswāq(i), lau lā unzila ‘alaihi malakun fa yakūna ma‘ahū nażīrā(n).

ንሳቶም ድማ "እዚ ረሱል (መሓመድ) ንምንታይ መግቢ ይበልዕን ኣብ ዕዳጋታት ይዘውርን? ንምንታይ እዩ መልኣኽ ናብኡ ዘይውረድ (እቲ መልኣኽ) ምስኡ ከጠንቅቕ።

اَوْ يُلْقٰىٓ اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُوْنُ لَهٗ جَنَّةٌ يَّأْكُلُ مِنْهَاۗ وَقَالَ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

au yulqā ilaihi kanzun au takūnu lahū jannatuy ya'kulu minhā, wa qālaẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

ወይስ (ስለምንታይ) ሃብቲ ናብኡ ዘይውረደሉ ወይስ (ስለምንታይ) ኣታኽልቲ ዘይብሉ፡ ካብ (እቲ ፍርያት) ክበልዕ?” እቶም ዘይፍትሓውያን ሰባት ድማ "ንዝተጠንቀቐ ሰብ ጥራይ ኢኻ ትስዕብ ዘለኻ" በሉ።

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

እንሆ፡ ከመይ ጌሮም ብዛዕባኻ ምሳሌ ይገብሩ፡ ስለዚ ይጠፍኡ፡ መንገዲ (ክረኽቡ) ኣይከኣሉን (ንሓዋርያነትካ ክቃወሙ)።

تَبٰرَكَ الَّذِيْٓ اِنْ شَاۤءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِّنْ ذٰلِكَ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ وَيَجْعَلْ لَّكَ قُصُوْرًا

tabārakal-lażī in syā'a ja‘ala laka khairam min żālika jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa yaj‘al laka quṣūrā(n).

ክብሪ ንኣላህ እንተዝደሊ ካብኡ ዝሓሸ ምገበረልኩም ነይሩ: ኣብ ትሕቲኡ ሩባታት ዝውሕዙ ኣታኽልቲ ምገበረልኩም: ቤተ መንግስታት ድማ ምገበረልኩም።

بَلْ كَذَّبُوْا بِالسَّاعَةِۙ وَاَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيْرًا

bal każżabū bis-sā‘ah(ti), wa a‘tadnā liman każżaba bis-sā‘ati sa‘īrā(n).

ንመዓልቲ ፍርዲ ከይተረፈ ይኽሕዱ። ንመዓልቲ ቅያ ዝኽሕድ ሰብ ድማ ዝነድድ ሲኦል ኣዳሊናሉ ኢና።

اِذَا رَاَتْهُمْ مِّنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ سَمِعُوْا لَهَا تَغَيُّظًا وَّزَفِيْرًا

iżā ra'athum mim makānim ba‘īdin sami‘ū lahā tagayyuẓaw wa zafīrā(n).

ካብ ርሑቕ (ሲኦል) ምስ ረኣዮም፡ ድምጹ ብሕርቃን ክጉርጉር ይሰምዑ።

وَاِذَآ اُلْقُوْا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُّقَرَّنِيْنَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُوْرًا ۗ

wa iżā ulqū minhā makānan ḍayyiqam muqarranīna da‘au hunālika ṡubūrā(n).

ኣብ ሲኦል ብሰንሰለት ተኣሲሮም ናብ ጸቢብ ቦታ ምስ ተደርበዩ ድማ ኣብኡ ንጥፍኣት ይጭድሩ።

لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوْرًا وَّاحِدًا وَّادْعُوْا ثُبُوْرًا كَثِيْرًا

lā tad‘ul-yauma ṡubūraw wāḥidaw wad‘ū ṡubūran kaṡīrā(n).

(ክብሃል እዩ) "ሎሚ ሓደ ጥፍኣት ኣይትጸበዩ እምበር ተደጋጋሚ ጥፍኣት ተጸበዩ"።

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

በል (መሓመድ)፡ "ከምዚ ዝበለ (መቕጻዕቲ) ጽቡቕ ድዩ፡ ወይስ ዘለኣለማዊ ገነት ንፍርሃት ኣምላኽ ከም ዓስቢ፡ ንዓኣቶም ድማ መምለሲ ቦታ ቃል ተኣትዩሎም?"

لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ خٰلِدِيْنَۗ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ وَعْدًا مَّسْـُٔوْلًا

lahum fīhā mā yasyā'ūna khālidīn(a), kāna ‘alā rabbika wa‘dam mas'ūlā(n).

ንዓኣቶም ኩሉ ዝምነይዎ ኣብኣ (ሰማይ) ኣሎ፣ ዘለኣለማውያን (ኣብኣ) ክጸንሑ እዮም። ንሱ እዩ እቲ ንልማኖ (ንእኡ) ዝበቅዕ ተስፋ ጎይታኻ።

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَقُوْلُ ءَاَنْتُمْ اَضْلَلْتُمْ عِبَادِيْ هٰٓؤُلَاۤءِ اَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيْلَ ۗ

wa yauma yaḥsyuruhum wa mā ya‘budūna min dūnillāhi fa yaqūlu a'antum aḍlaltum ‘ibādī hā'ulā'i am hum ḍallus-sabīl(a).

ከምኡ ውን (ዘክሩ) ኣብታ ኣላህ ብዘይካ ኣላህ ብዘምልኽዎ ነገራት ኣብ ሓደ ዝእከበሎም መዓልቲ፡ ሽዑ (ነቶም ዝሰግዱ ዝነበሩ) ከምዚ በሎም፡ "ንስኻትኩም ዲኹም ንባሮተይ ዘስሓትኩም፡ ወይስ ንሳቶም ባዕሎም እዮም ካብ (ሓቀኛ) መንገዲ ዝጠፍኡ?"

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ مَا كَانَ يَنْۢبَغِيْ لَنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ مِنْ دُوْنِكَ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنْ مَّتَّعْتَهُمْ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوْا قَوْمًاۢ بُوْرًا

qālū subḥānaka mā kāna yambagī lanā an nattakhiża min dūnika min auliyā'a wa lākim matta‘tahum wa ābā'ahum ḥattā nasuż-żikr(a), wa kānū qaumam būrā(n).

ንሳቶም (ዝምለኹ) ድማ "ክብሪ ንዓኻ ይኹን፡ ንዓኣቶምን ንኣቦታቶምን ነቲ መጠንቀቕታ ምእንቲ ክርስዑ፡ ናይ ህይወት ባህታ ሂብካዮም እምበር፡ ብዘይካኻ ካልእ ሓላዊ ክንወስድ ኣይግባእን እዩ፤ ዝጠፍኡ ህዝቢ ድማ እዮም" ኢሎም መለሱ።

فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا

faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).

ስለዚ ብርግጽ እቶም (ዝምለኹ) ነቲ ዝበልካዮ ክሒዶሞ እዮም፣ ስለዚ ክትቃወምዎ (ነቲ መቕጻዕቲ) ኣይክትክእሉን ኢኹም (ንገዛእ ርእስኹም) ክትሕግዙ ኣይክትክእሉን ኢኹም፣ ካባኻትኩም ዝበደለ ሰብ ድማ ብርግጽ ዓቢ መቕጻዕቲ ከነውርደሉ ኢና።

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔

wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).

ከምኡ ውን ቅድሜኹም (መሓመድ) ልኡኻት ኣይሰደድናን ብዘይካ ምግቢ በሊዖም ኣብ ዕዳጋታት ይዘውሩ ነይሮም። ንገሌኹም ድማ ንኻልኦት ፈተና ጌርናዮም። ትዕግስቲ ዲኻ? ጎይታኻ ድማ ኩሉ ዝርኢ እዩ።

۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا

wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).

እቶም ምሳና (ኣብ ድሕሪ ሞት) ክራኸብ ተስፋ ዘይገብሩ ድማ "ስለምንታይ መላእኽቲ ናባና ዘይወረዱ ወይ (ንምንታይ) ንጐይታና (ዘይረኣናዮ) ይብሉ። ብርግጽ ብገዛእ ርእሶም ተጃሂሮምን ብሓቂ ደረቶም ሓሊፎም (ኣብ ምፍጻም በደል)።

يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ لَا بُشْرٰى يَوْمَىِٕذٍ لِّلْمُجْرِمِيْنَ وَيَقُوْلُوْنَ حِجْرًا مَّحْجُوْرًا

yauma yaraunal-malā'ikata lā busyrā yauma'iżil lil-mujrimīna wa yaqūlūna ḥijram maḥjūrā(n).

(ዘክር) ኣብታ ንመላእኽቲ ዝረኣዩላ መዓልቲ (ዝረኣዩላ) ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ንሓጥኣን ብስራት ስለዘይነበረ "ሂጅራን ማህጁራ" ኢሎም።

وَقَدِمْنَآ اِلٰى مَا عَمِلُوْا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنٰهُ هَبَاۤءً مَّنْثُوْرًا

wa qadimnā ilā mā ‘amilū min ‘amalin fa ja‘alnāhu habā'am manṡūrā(n).

ከምኡ ውን ኩሉ ዝገበርዎ ተግባራት ከነርእዮም ኢና፡ ሽዑ (ከም) ፋሕ ዝበለ ሓመድ ክንገብሮም ኢና።

اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ يَوْمَىِٕذٍ خَيْرٌ مُّسْتَقَرًّا وَّاَحْسَنُ مَقِيْلًا

aṣḥābul-jannati yauma'iżin khairum mustaqarraw wa aḥsanu maqīlā(n).

ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ኣብ ገነት ዚነብሩ፡ እቲ ዝበለጸ መሕደሪን እቲ ዝጸበቐ መዕረፊን ኪረኽቡ እዮም።

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا

wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).

ከምኡ’ውን (ዘክር) ኣብታ ሰማይ ጻዕዳ ጭቃ እናለቐቐ ተፈንጂሩ መላእኽቲ (ኣብ) ማዕበል ዝለኣኹላ መዓልቲ (ዘክር)።

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا

al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).

ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ትኽክለኛ መንግስቲ ናይቲ መሓሪ ኣምላኽ እያ። ንሳ ድማ ንካፍር ከቢድ መዓልቲ እያ።

وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا

wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).

ከምኡ'ውን (ዘክር) እቲ ዘይፍትሓዊ ሰብ ክልተ ኣጻብዕቱ ዝነኸሰላ፡ (ብተግባራቱ እናተጣዓሰ) "ኦ! (ሓንሳብ) ምስ ረሱል መንገዲ እንተዝሕዝ" እናበለ።

يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا

yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).

ኣንታ ወይለይ! ፈላሲ ናይ ቀረባ ዓርከይ እንተዘይገብሮ ነይረ፡ .

لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا

laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).

ብርግጽ ካብቲ መዘኻኸሪ (ናይ ቁርኣን) ድሕሪ ምምጽኡ ኣስሒቱኒ እዩ። ሰይጣን ድማ ብሓቂ ንደቂ ሰብ ጠላም እዩ።”

وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا

wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).

ረሱል (መሓመድ) ድማ "ኦ ጐይታይ ብርግጽ ህዝበይ ነዚ ቁርኣን ሸለልትነት ከም ዝረኣዮ ገይርዎ ኣሎ" ኢሎም።

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِيْنَۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَّنَصِيْرًا

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwam minal-mujrimīn(a), wa kafā birabbika hādiyaw wa naṣīrā(n).

በዚ ድማ ንነፍሲ ወከፍ ነቢይ፡ ጸላእቲ ሓጥኣን ሰባት ጌርናዮም። ጎይታኻ ግን ከም መሪሕን ሓጋዝን እኹል እዩ።

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْاٰنُ جُمْلَةً وَّاحِدَةً ۛ كَذٰلِكَ ۛ لِنُثَبِّتَ بِهٖ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنٰهُ تَرْتِيْلًا

wa qālal-lażīna kafarū lau lā nuzzila ‘alaihil-qur'ānu jumlataw wāḥidatan - każālika - linuṡabbita bihī fu'ādaka wa rattalnāhu tartīlā(n).

እቶም ዘይኣመኑ ድማ “ስለምንታይ ብሓደ ግዜ ዘይተገልጸሉ፧” ንሱ ድማ ልብኻ (ኦ መሓመድ) ብእኡ ከነደልድልን ቀስ ብቐስ (ቀስ ብቐስ ቀስ ብቐስን ብትኽክልን) ክንንብቦ።

وَلَا يَأْتُوْنَكَ بِمَثَلٍ اِلَّا جِئْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاَحْسَنَ تَفْسِيْرًا ۗ

wa lā ya'tūnaka bimaṡalin illā ji'nāka bil-ḥaqqi wa aḥsana tafsīrā(n).

ንሳቶም (ካፍር) ድማ ዝገርም ነገር (ኣምጺኦም) ኣይመጹኻን: ንሕና ግን ሓቅን ዝበለጸ መብርህን ኣምጺእናልካ።

اَلَّذِيْنَ يُحْشَرُوْنَ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ اِلٰى جَهَنَّمَۙ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

allażīna yuḥsyarūna ‘alā wujūhihim ilā jahannam(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu sabīlā(n).

እቶም ብገጾም ተጎቲቶም ናብ ሲኦል ዝተኣከቡ ሰባት፡ እቶም ኣብ ዝኸፍአ ቦታ ዘለዉን ብመገዶም ኣዝዮም ዝጋገዩን እዮም።

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).

ብርግጽ ድማ ንሙሴ መጽሓፍ (ኦሪት) ሂብናዮ ኢና ንሃሩን ድማ ሓዉ ጌርናዮ ኣለና፣ ከም ዋዚር (ሓጋዚ) ኣሰንናዮ።

فَقُلْنَا اذْهَبَآ اِلَى الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ فَدَمَّرْنٰهُمْ تَدْمِيْرًا ۗ

fa qulnażhabā ilal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, fa dammarnāhum tadmīrā(n).

ሽዑ (ንኽልቲኦም) "ክልቴኹም ናብቶም ምልክታትና ዝኽሕዱ ሰባት ኪዱ" ኢልና። ሽዑ ብኹሉ ሓይልና ኣጥፊእናዮም።

وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ

wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).

ንህዝቢ ኖህ ድማ ንልኡኻት ምስ ሓሰዉ (ኣጥፊእናዮ)። ኣጥሒልናዮም (ዛንታታቶም) ድማ ንደቂ ሰባት ትምህርቲ ጌርናዮም። ንበደለኛታት ድማ መሪር መቕጻዕቲ ኣዳሊናሎም ኣለና፣

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَاَصْحٰبَ الرَّسِّ وَقُرُوْنًاۢ بَيْنَ ذٰلِكَ كَثِيْرًا

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa aṣḥābar-rassi wa qurūnam baina żālika kaṡīrā(n).

ከምኡ’ውን (ኣጥፊእና) ንህዝቢ ዓድን ሳሙድን ንህዝቢ ራስን ብዙሓት (ዝያዳ) ወለዶታት ካብቶም (ህዝቢ)።

وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْاَمْثَالَۖ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيْرًا

wa kullan ḍarabnā lahul-amṡāl(a), wa kullan tabbarnā tatbīrā(n).

ንነፍሲ ወከፎም ድማ ኣብነት ጌርናዮም ንነፍሲ ወከፎም ድማ ክሳብ ፍጹም ጥፍኣቶም ኣጥፊእናዮም።

وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا

wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).

ብርግጽ ድማ ንሳቶም (ሙሽሪካውያን መቐለ) ብሓንቲ (ቀደም) ብሕማቕ ዝናብ (ዝናብ እምኒ) ዝተሃርመት መሬት (ሶዶም) ሓሊፎም ነይሮም። ኣይረኣይዎን ድዮም? አረ ብሓቂ መዓልቲ ትንሳኤ ኣይተጸበዩን።

وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا

wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).

ከምኡ’ውን ንዓኻ (መሓመድ) ምስ ረኣዩኻ፡ “እዚ ድዩ እቲ ኣላህ ረሱል ገይሩ ዝለኣኾ ሰብ’ዩ” እናበሉ ላግጺ ጥራይ እዮም ዝገብሩልካ።

اِنْ كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ اٰلِهَتِنَا لَوْلَآ اَنْ صَبَرْنَا عَلَيْهَاۗ وَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ حِيْنَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ اَضَلُّ سَبِيْلًا

in kāda layuḍillunā ‘an ālihatinā lau lā an ṣabarnā ‘alaihā, wa saufa ya‘lamūna ḥīna yaraunal-‘ażāba man aḍallu sabīlā(n).

ብርግጽ፡ ንዕኡ ንምምላኽ እንተ ዘይጸንዕና፡ ካብ ኣምልኾና ምሰሓተና ነይሩ” በለ። ንሳቶም ድማ ክፈልጡ እዮም፣ ነቲ መቕጻዕቲ ምስ ረኣዩ፣ መን ካብቲ መንገዲ ዝያዳ ዝሰሓተ።

اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ

ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).

ድሌታቱ ኣምላኹ ዝገብር ሰብ (መሓመድ) ርኢኻዮ ዲኻ? ሓላዊኡ ዲኻ ክትከውን?

اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).

ወይስ መብዛሕትኦም ዝሰምዑ ወይ ዝርድኡ ይመስለካ? ከም ከብቲ ጥራይ እዮም፡ ኣይፋልን፡ ካብ መንገዲ ዝያዳ ስሒቶም።

اَلَمْ تَرَ اِلٰى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّۚ وَلَوْ شَاۤءَ لَجَعَلَهٗ سَاكِنًاۚ ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيْلًا ۙ

alam tara ilā rabbika kaifa maddaẓ-ẓill(a), wa lau syā'a laja‘alahū sākinā(n), ṡumma ja‘alnasy-syamsa ‘alaihi dalīlā(n).

(ፍጥረት) ጐይታኻ፡ ከመይ ጌሩ ንጽላሎት ከም ዘንውሖ (ከምኡ’ውን የሕጽሮ) ኣየስተብሃልካሉን ዲኻ፤ እንተ ዝደሊ ድማ (ንጽላሎት) ነባሪ ምገበሮም ነይሩ፡ ሽዑ ንጸሓይ መራሒት ጌርናያ፡ .

ثُمَّ قَبَضْنٰهُ اِلَيْنَا قَبْضًا يَّسِيْرًا

Ṡumma qabaḍnā ilainā qabḍay yasīrā(n).

ሽዑ በብቑሩብ (ጽላሎት) ናባና ሰሓብናዮ።

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَّالنَّوْمَ سُبَاتًا وَّجَعَلَ النَّهَارَ نُشُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila libāsaw wan-nauma subātaw wa ja‘alan-nahāra nusyūrā(n).

ንሱ ድማ እዩ ንለይቲ (ከም) መሸፈኒ ዝገበረልኩም፡ ድቃስ ድማ ንዕረፍቲ ዝገበረላ፡ ንመዓልቲ ንኽትንስእ ድማ ንባእሲ ዝገበረላ።

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ

wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).

ንፋሳት ድማ ኣብ ቅድሚ ምሕረቱ (ዝናብ) ከም ኣዋጅ ብስራት ዝልእኽ ንሱ እዩ፤ ካብ ሰማይ ድማ ንጹህ ማይ ነውርድ፡ .

لِّنُحْيِ َۧ بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا وَّنُسْقِيَهٗ مِمَّا خَلَقْنَآ اَنْعَامًا وَّاَنَاسِيَّ كَثِيْرًا

linuḥyiya bihī baldatam maitaw wa nusqiyahū mimmā khalaqnā an‘āmaw wa anāsiyya kaṡīrā(n).

ምእንቲ (ምስኣ) ንዝሞተት (መኻን) መሬት ዳግማይ ክንትንስእ፡ ንገለ ካብቲ ዝፈጠርናዮ፡ (ብመልክዕ) ከብትን ብዙሓት ሰባትን ክንሰቲ።

وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

ብርግጽ ድማ ንሶም ምእንቲ ክጥንቀቑ ኣብ መንጎኦም (ዝናብ) ዓዲልናዮም ኣለና፤ መብዛሕትኦም ደቂ ሰባት ግን ኣየመስግኑን እዮም፣ ግን (ነቲ በረኸት) ይኽሕዱ።

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ

wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).

እንተንደሊ ድማ ናብ ነፍሲ ወከፍ ምድሪ መጠንቀቕታ ምሰደድና ኔርና።

فَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَجَاهِدْهُمْ بِهٖ جِهَادًا كَبِيْرًا

falā tuṭi‘il-kāfirīna wa jāhidhum bihī jihādan kabīrā(n).

ስለዚ ንካፍር ኣይትእዘዙ፡ ብዓቢ (መንፈስ) ቃልሲ ድማ ብእኡ (ቁርኣን) ተቓለሱ።

۞ وَهُوَ الَّذِيْ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَّهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۚ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَّحِجْرًا مَّحْجُوْرًا

wa huwal-lażī marajal-baḥraini hāżā ‘ażbun furātuw wa hāżā milḥun ujāj(un), wa ja‘ala bainahumā barzakhaw wa ḥijram maḥjūrā(n).

ንኽልቲኡ ባሕርታት (ጎኒ ንጎኒ) ክውሕዙ ዝፈቐደ ድማ ንሱ እዩ፤ እቲ ሓደ ፍሩይን ጥዑምን፡ እቲ ካልኣይ ድማ ጨውን መሪርን፤ ኣብ መንጎኦም ድማ ክኣቱ ዘይክእል ሓጹርን ሓጹርን ኣቐሚጡ ኣሎ።

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ مِنَ الْمَاۤءِ بَشَرًا فَجَعَلَهٗ نَسَبًا وَّصِهْرًاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيْرًا

wa huwal-lażī khalaqa minal-mā'i basyaran fa ja‘alahū nasabaw wa ṣihrā(n), wa kāna rabbuka qadīrā(n).

ንሰብ ድማ (ከምኡውን) ካብ ማይ ፈጢርዎ፡ ብድሕሪኡ ዘርእን ሃብትን ገበሮ (ወለዶ) ኣምላኽካ ድማ ልዑል እዩ።

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْۗ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلٰى رَبِّهٖ ظَهِيْرًا

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘uhum wa lā yaḍurruhum, wa kānal-kāfiru ‘alā rabbihī ẓahīrā(n).

ከምኡ’ውን ብዘይካ ኣላህ ነቲ ዘይጠቕሞምን (ከምኡ’ውን) መዓት ዘየምጽኣሎምን እዮም ዘምልኹ። ዘይኣመንቲ ሓገዝቲ (ናይ ሰይጣን ንዘይምእዛዝ) ጎይታኦም እዮም።

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا

wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

ንዓኻ (መሓመድ) ድማ ብዘይካ ከም ኣምጻኢ ሰናይን ኣጠንቂቕካን ኣይሰደድናካን::

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اَنْ يَّتَّخِذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajrin illā man syā'a ay yattakhiża ilā rabbihī sabīlā(n).

በል “ሰባት ናብ ጎይታኦም ዝወስድ መንገዲ ክሕዙ እንተዘይኮይኑ ነዚ መልእኽቲ ዘመሓላልፍካዮ ዓስቢ ኣይልምነካን እየ።”

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ

wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).

ከምኡ ውን ኣብቲ ዘይመውት ህያው ኣላህ ተኣማመን፡ ብምውዳስ ድማ ኣኽብሮ። ሓጢኣት ባሮቱ ኩሉ ዝፈልጥ ምዃኑ ድማ ይኣክል፡

اَلَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۚ اَلرَّحْمٰنُ فَسْـَٔلْ بِهٖ خَبِيْرًا

allażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ar-raḥmānu fas'al bihī khabīrā(n).

ንሰማያትን ምድርን ኣብ መንጎኦም ዘሎን ኣብ ሽዱሽተ ዘመናት ዝፈጠረ፡ ድሕሪኡ ኣብ ዝፋን ተቐሚጡ፡ (ንሱ) ርህሩህ እዩ፡ ስለዚ (ብዛዕባ ኣላህ) ነቲ ዝሓሸ ዝፈልጥ (መሓመድ) ሕተትዎ።

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ

wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).

ከምኡ ውን "ንመሓሪ ሰገደ" ምስ ተባህለሎም "መን እዩ እቲ ርህሩህ መን እዩ? ነቲ ንስኻትኩም (መሓመድ) ዝኣዘዝኩምና (ንሱግደሉ) ንኣላህ ዲና ክንሰግደሉ ይግባእ" ኢሎም ይምልሱ። ካብ ሓቂ ንላዕሊ ድማ ይጎዩ (ካብ ሓቂ)።

تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا

tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).

ክብሪ ንኣላህ ኣብ ሰማይ ከዋኽብቲ ዝገበረን ንጸሓይን ወርሕን እውን ዘብርሃ።

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ اَرَادَ اَنْ يَّذَّكَّرَ اَوْ اَرَادَ شُكُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘alal-laila wan-nahāra khilfatal liman arāda ay yażżakkara au arāda syukūrā(n).

ከምኡ’ውን ንሱ (ከምኡ’ውን) ነቶም ትምህርቲ ክመሃሩ ዝደልዩ ወይ ከመስግኑ ንዝደልዩ ሰባት ለይትን መዓልትን ከም ዝፈላለ ይገብሮም።

وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا

wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).

እንተ ኣገልገልቲ መሓሪ እግዚኣብሔር ግን ብትሕትና ኣብ ምድሪ ዝመላለሱን ደንቆሮ ሰባት ሰላም ክብሉዎም ከለዉ (ብጸርፊ ዘረባ) "ሰላም" ይብሉ።

وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا

wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).

ከምኡ’ውን እቶም ሰጊዶምን ደው ኢሎምን ንኣምላኾም እናሰገዱ ዝሓድሩ።

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ

wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).

እቶም "ጎይታና ስቓይ ሲኦል ካባና ውሰድ፡ ብሓቂ ስቓያ ዘልኣለማዊ ጥፍኣት ከምጽእ እዩ" ዝብሉ ድማ።

اِنَّهَا سَاۤءَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

innahā sā'at mustaqarraw wa muqāmā(n).

ብርግጽ ሲኦል እታ ዝኸፍአት ክትሰፍርን ክትነብረላን እትኽእል ቦታ እያ።

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا

wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).

ከምኡ’ውን (ንኣገልገልቲ መሓሪ ኣምላኽ ሓዊስካ) እቶም (ሃብቲ) ከውጽኡ ከለዉ፡ ካብ መጠን ንላዕሊ ዘይኮኑ፡ ከምኡ’ውን (ከምኡ’ውን) ዘይሰነፉ፡ ክልቲኦም ርትዓውያን፡

وَالَّذِيْنَ لَا يَدْعُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ وَلَا يَقْتُلُوْنَ النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُوْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ يَلْقَ اَثَامًا ۙ

wal-lażīna lā yad‘ūna ma‘allāhi ilāhan ākhara wa lā yaqtulūnan nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqqi wa lā yaznūn(a), wa may yaf‘al żālika yalqa aṡāmā(n).

ከምኡ’ውን እቶም ምስ ካልኦት ኣማልኽቲ ምስ ኣላህ መሻርኽቲ ዘይገብሩን ብዘይካ ንቕኑዕ (ምኽንያት) ረቢ ዝኸልከሎም ሰባት ዘይቀትሉ፡ ከምኡ’ውን ዘይዘሙ፤ ከምኡ ዝገበረ ድማ ብርግጽ ከቢድ መቕጻዕቲ ይቕበል።

يُّضٰعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيْهٖ مُهَانًا ۙ

yuḍā‘af lahul-‘ażābu yaumal-qiyāmati wa yakhlud fīhī muhānā(n).

(ማለት) እቲ መቕጻዕቲ ኣብ መዓልቲ ትንሳኤ ይባዛሕ እሞ ኣብቲ መቕጻዕቲ፡ ኣብ ውርደት ክጸንሕ እዩ፡ .

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ብዘይካ እቶም ተነሲሖም ዝኣመኑን ሰናይ ግብሪ ዝገብሩን፤ ሽዑ ኣላህ ክፍኣቶም ብጽቡቕ ተኪእዎም። ኣላህ ይቕረ ዝገብር ርህሩህ እዩ።

وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا

wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).

ከምኡ ውን ቶባ ዝገበረን ሰናይ ግብሪ ዝገብርን ሽዑ ብርግጽ ብሓቀኛ ቶባ ናብ ኣላህ ቶባ ይገብር።

وَالَّذِيْنَ لَا يَشْهَدُوْنَ الزُّوْرَۙ وَاِذَا مَرُّوْا بِاللَّغْوِ مَرُّوْا كِرَامًا

wal-lażīna yasyhadūnaz-zūr(a), wa iżā marrū bil-lagwi marrū kirāmā(n).

እቶም ናይ ሓሶት ምስክርነት ዘይህቡ ድማ፡ ዘይጠቅም ተግባር ምስ ዝገብሩ (ሰባት) ምስ ዝራኸቡ፡ ክብረቶም እናዓቀቡ ይወጹ፡

وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا

wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).

እቶም ብጥቕስታት ጐይታኦም ምስ ተጠንቀቑ፡ ከም ጸማማትን ዕዉራትን ዘይመላለሱ፡ .

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا

wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).

ከምኡ'ውን እቶም "ጐይታና መጻምድትናን ዘርእናን ኣብ ልብና (ን) ከም ባህታ ሃበና፡ መራሕቲ ፍርሃት እግዚኣብሄር ድማ ግበረና" ዝብሉ።

اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ

ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).

ብትዕግስቶም ልዑል ቦታ (ኣብ ሰማይ) ክሽለሙ እዮም፡ ኣብኡ ድማ ብኽብርን ሰላምታን ክቕበሉ እዮም።

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

khālidīna fīhā, ḥasunat mustaqarraw wa muqāmā(n).

ኣብኡ ይጸንሑ። መንግስተ ሰማይ ከም መሕደሪን መነባብሮን ጽቡቕ እዩ።

قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّيْ لَوْلَا دُعَاۤؤُكُمْۚ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُوْنُ لِزَامًا ࣖ

qul mā ya‘ba'u bikum rabbī lau lā du‘ā'ukum, faqad każżabtum fa saufa yakūnu lizāmā(n).

በል (መሓመድ፡ ንሙሽሪካውያን)፡ "ጎይታይ ንኣኻትኩም ኣይክህበኩምን እዩ፡ ዒባዳኹም እንተዘይኮይኑ። (ግን ከመይ ጌርካ ትሰግድዎ)፡ ብሓቂ፡ ሓሲውኩምሉ ከለኹም? ስለዚ ኣብ መጻኢ (መጥፋእቲ) ብርግጽ (ክወርደኩም እዩ)።"