इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
Islam Al-Haq: Qur'an ar Hadith
(Sahi Islam)

Q.S Al-a'rap (اَلْأَعْرَاف) - 206 Ayat ko sankha

(Joto kho̠n jạsti Jaega)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

Alif lam mim shad.


2

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(Noa do) ona puthi kana oka do am (Muhammed) ṭhen sodor akana; Onate ona iạte alom ḍoboḱa, jemon noa (Puthi) te cet́ako em ar okoe ko pạtiạuḱ kan onko lạgit́ te ona do sikhnạt́ hoyoḱ.


3

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Aperen Probhu ṭhen khon oka ko ạgu ocoakan ona ko pańjae me ar uni begor okoe hõ aperen neta leka do alope pańjaea. Ape do adi kom sikhnạt pe hataoa.


4

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

Tinạḱ disom bon bạṛić ket́ koa, aboaḱ duk do (ona ren hoṛko cetan re) heć ena nindhạn okte, se tinre onko do dinạm okte ko rạskạḱ kan tahẽkana.


5

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

Onate tin re aboaḱ duk do onko cetan re heć ena unre onkoaḱ rạskạ do noa katha khon hõ bạṛti ge baṅ tahẽkana je “Sạri ge abo do kại hoṛ ko tahẽkana.”


6

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

Unre abo do sạri ge onko hoṛko kuli koa okoe ko (apostol ko ṭhen khon) ko hoho akat́ ar abo do (apostol ko hõ) ko kuli koa, .


7

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

ar Abo do̠ sạri ge (Aboak̕) gạhir ạkil te onko bon baḍae ocokoa ar Abo do̠ (onko khon) babon pharak̕a.


8

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Ona dinre dhorom reaḱ (jojomsa) do (jojomsa) hoyoḱ kana. Onate okoeak̕ (bhage kạmi reak̕) scale do̠ ạḍi jạruṛ gea, onko do̠ jitạuko kana.


9

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

Ar okoe koaḱ (bhage kạmi ko reaḱ) sạjại do marsal gea, unre onko do aboaḱ cinhạ ko bạṛić ket́́ te apnaraḱ jion ko bạgi ada.


10

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

Ar sạrige, Ale do dhạrti rele sạbit akat́pea ar ona reaḱ jion reaḱ ạidạri le em akada. (Menkhan) thoṛa ge ape do sarhaope ema.


11

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

Ar sạri ge ale do ape le sirjạu ket́pea, ar ona tayom ape (hoṛmo) le benao ket́pea, ona tayom serma goḍet ko ṭhen le metat́ koa je “Adam ṭhen jạnumpe” onate soet́an chada onko do ko nindhạn ena. Uni (Iblis) do okoe ko sujạd ko kạmiet́ kan onko modre bae tahena.


12

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Allah) doe menkeda, "Cet́ te am do (jemon) am do (Adam) ṭhen bam sujud lena tinre iń doń lại ạdińa?" (Iblis) doe menkeda, "Iń do uni khon hõń bhagea. Am do iń do seṅgel khonem sirjạu akadińa, menkhan uni do dhạrti khonem sirjạu akadińa."


13

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(Allah) doe menkeda, "Onḍe do ona khon (serma) pheḍ me, ente ona reaḱ gạkhuṛ do baṅ hoyoḱa. Oḍok calao me! Sạrige am do ḍher kạṭic̕ jinis ko modre mit́́ ṭen kaname."


14

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(Soetan) doe roṛ ruạṛ keda, “Iń do ạḍi din emạń me, tin hạbić onko do jiwet́́ beṛet́́ ko hoyoḱa.”


15

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(Allah) doe menkeda, “Noa do sạri gea, am do onko modre menama okoe ko do somoe lạgit́ te ạḍi jạruṛaḱ ko em akada.”


16

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(Iblis) doe roṛ ruạṛ keda, “Cet́lekate am do ińem bạṛić ocokedińa, onate iń do jaoge onko amaḱ sojheć ḍạr khon iń ạḍiń ạḍiń ạḍiń ạḍiń ạḍiń ạḍiń ạḍiń ạḍiń ạḍiń ạḍiń.


17

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

unre iń do pạtiạr lekate laha khon, tayom khon, onkoaḱ jojom khon ar ḍahar khon onko ṭhenń hijuḱa. Ar onko modre ḍhertet́ do sarhaoḱ do bam ńam koa.”


18

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(Allah) doe menkeda, "Onḍe (Serma) khon opoman ar oḍok ocope! Sạrige onko modre okoe hõ ape ko pańjae khan iń do ape joto ko sãote narok iń peṛeć ocoea."


19

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

Ar (Allah doe menkeda) "E Adam! Amren bạhu sãote janat re tahen me ar am bana hoṛ cet́em khojkan ona jom me. Menkhan noa dare do alom seṭer daṛeaḱa. (Seṭer len khan) am bana hoṛ do kại hoṛko modrepe tahena."


20

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

Unre soet́an do onko ṭhen bạṛić hudis ko ạḍi ãṭe kạmi ket́́ koa jemon onkoaḱ nij ạḍi jạruṛaḱ jinis ko (one oka do) ko ḍoboḱ aḱan tahẽkan ona ko sodor lạgit́́ te. Ar (Soetan) doe menkeda, "Aperen Isor do eken ape banar ge noa dare ṭhen seṭer lạgit́́ e manao ket́́pea, jemon ape banar ge serma goḍet se jaejug hoṛ (serma re) baṅpe hoe ocoḱ."


21

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

Ar uni (Soetan) do banar hoṛ ṭhen noa kathae roṛ keda, “Sạrige iń do aperen solhako modre mit́́ ṭen kạnạń.”


22

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

uni (soet́an) do dhorom te onkoe ạgu et́ koa. Tin re onko do ona dare reaḱ (jo) ko jom keda unre onko do ona reaḱ ạḍi jạruṛaḱ ko ńel keda ar onate ona do sạriaḱ reaḱ sakam ko ạḍi ãṭ te ko ạḍińa. Isor do onkoe hoho at́ koa, cet́ iń do ona dare khon bań baron akat́pea ar iń doń men keda je soet́an do ape banar lạgit́ te sạri bạiri kanae?


23

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Banar geko menkeda, "E Probhu, ale do aleak' bhul le hoe akada, judi am do bam ikạ ket' me ar daya bam em lekhan sạri ge hạnḍi ko modre ale dole tahena."


24

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(Allah) doe menkeda, "Latar calao me! Ape do mit́́ ṭen sãote bạiripe tahena. Dhạrti do apeaḱ oṛaḱ ar suk kana ạḍi jạruṛ okte hạbić."


25

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(Allah) doe meneda, "Onḍe gepe tahena, onḍepe gujuk̕a ar onḍe khon (hõ)pe jiwet̕ beret̕pea."


26

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

E Adamren bõsko! Sarige, Apeak̕ nạgạri ạḍi jạruṛok̕ lạgit̕ ar ape lạgit̕ sajao lạgit̕ ạḍi jạruṛok̕ ạri-cạli bon em akada. Menkhan dhorom ạri-cạli do onage bhagea. Onko do Allahak aema cinhạko kana, baṅma onko do ko disạ dohoya.


27

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

E Adamren hoponko! Soet́an do alom ḍoboḱa jemon uni (Soetan) do amren go-baba ko serma khon oḍok oco ket́ koa, onkoaḱ ạḍi jạruṛaḱ jinis ko sodor lạgit́ te onkoaḱ ạḍi jạruṛaḱ jinis ko ạḍi jạruṛaḱ jinis ko ạḍi jạruṛaḱ jinis ko ạḍi jạruṛaḱ jinis ko ạḍi jạruṛaḱ jinis ko sodor ket́ koa. Sarige uni ar uniren pańjako do am okaṭaḱ khon bam ńel daṛeaḱa ona khon ge am do bam ńel ńam daṛeaḱa. Sạrige onko do kafir koren neta le benao akat́ koa.


28

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Ar tinre onko do ạḍi bạṛić kạmi ko kạmiet́ kana unre onko do ko menet́ kana, “Abo do aleren baba ko onka ko kạmi kan bon ńam ket́ koa ar Allah do onkae kạmi lạgit́́ e hukum akada.” Menme, "Sạrige Allah do tis hõ gạlti do bae hukuma. Cedak' am do Allah babot te oka bam baḍaekan ona em roṛeda?"


29

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

Men me, "Iń ren Probhu doe metadińa je ạḍi bes te kạmi me. Sanam koejoṅ re amaḱ met́hã (Allah ṭhen) ạcur me, ar amaḱ sewa do eken uni ṭhen em kateć uni ṭhen sewae me. Am do pạhil te sirjạu akan leka uni ṭhen ruạṛ hijuḱ me."


30

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Uni do thoṛagan ạḍi uskur e em keda ar eṭaḱ ko do bạṛić kạmi lạgit́́ te ko calaḱ lạkti tahẽkana. Onko do Allah chada soitan ko hõ rukhiạ ko benaoet́ koa. Onko do ko hudis keda je onko do clue menak̕ takoa.


31

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

E Adamren bõsko! Masjid re (bolo) jokheć apnaraḱ mońj ạri-cạli họrọḱ me, jom-ńu ar ńu, menkhan ạḍi bạṛti do alom kạmia. Sarige, okoe ko ạḍi bạṛić ko roṛet́ kan onko do Allah do bae kusi koa.


32

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

(Muhammed) men me, "Allah do ać ren kạmiạko ar bhage rizq ko lạgit́ oka sajao ko em akada ona do okoe ko manao akada? Men me, "Noa joto do onko lạgit́ kana okoe ko noa dhạrti reaḱ jion re ko pạtiạuḱ kana, ar khas lekate (eken onko lạgit́ te) Jiwet́́ din re." Onka lekate abo do okoe ko baḍae kan onko lạgit́ te ayat ko bujhạu ocoet́ koa.


33

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

(Muhammed) men me, "Ińren Probhu do eken joto ńeloḱ kan ar ukạu akan bạṛić kạmi, kại kạmi, begor jạruṛ karon te bebạṛić kạmi ko manaoet́ kana, ar (mano)et́ kana jemon jãhãn jinis sãote Allah sãote hạṭińko joṛao, menkhan uni do ona reaḱ karon bae sodor akada, ar (baron)et́ kana jemon Allah babot́ okaṭaḱ do bam baḍaekan ona roṛ lạgit́."


34

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

Ar sanam hoṛkoak̕ gujuk̕ (somaj hạṭiń) menak̕a. Tin re onkoaḱ gujuḱ do hijuḱa unre mit́́ ṭen ghạṛić hõ ḍher ghạṛić se usạra do bako khoj daṛeaḱa.


35

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

E Adamren bõsko! Judi ape tala khon ạḍi jạruṛan hoṛko heć len khan, okoe do ińaḱ kạhni ko ape ṭhen ko lại et́ kan, tobe okoe ko dhorom ar sạriaḱ ko kạmiet́ kan, unre onko khon botor do baṅ tahena ar onko do duk do bako ńam daṛeaḱa.


36

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Menkhan okoe ko aboaḱ ayat ko bạṛić et́ kan ar onko reaḱ ko gạkhuṛet́ kan onko do narok ren basĩka kana ko; onko do onḍeko tahena


37

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

Okoe do Allah birudh re eṛe kathae benaoet́ kan se uniaḱ ayat ko nạlis et́ kan uni khon hõ bạṛti bebạṛić do okoe kanae? Onko do puthi re ol akan bhageaḱ ko ńam daṛeaḱa tin hạbić aboren dut ko (Sạriaḱ ko) do onkoaḱ jion ko hatao lạgit́́ te onko ṭhen bako hijuḱa. Onko do (Marikat ko) ko menkeda, “Ape do Allah chada oka devtape sewawae kana?” Onko do (mushrik ko) ko roṛ ruạṛ keda, “Abo ṭhen khon jotowak’ ge caba akana.” Ar onko do ako birudre gohako ema je onko do kapir kanako


38

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

Allah doe meneda, "Ape khon lahare tahẽkan jin ar manwa koaḱ dol sãote narok reaḱ seṅgel re boloḱ me. Joto okte mit́́ ṭen hoṛ boloḱ khan uni do ać ren boeha koe saraoet́ koa, jemon tinre onko joto ko boloḱa, uni do tayom te (uni) hoṛ ṭhen boloḱa okoe do pạhil reye boloḱa, "E aboren Probhu, onko do ale ko bạṛić oco ket́ koa. Onko cetan re narok reaḱ duk do bar dhao ạgu ocope." Allah doe meneda, "Onko modre mimit́ hoṛ do bar dhao duk ko ńam daṛeaḱa, menkhan am do bam baḍaea."


39

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

Ar okoe do pạhilre (bolon) uni doe menkeda, "Am do ale cetanre tis hõ bam lab daṛeaḱa. Onate am okaem kạmi akat́ ona lạgit́ te sạjại do bujhạu me."


40

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

Sạri ge okoe ko aboaḱ cinhạ ko bạṛić et́ kan ar onko lạgit́́ te ko gạkhuṛet́ kan onko lạgit́́ te serma reaḱ duạr do baṅ jhić ocoḱa ar onko do serma reaḱ duạr do baṅ jhić ocoḱa, tin hạbić mit́́ ṭen uṭạr do suṭhik met́́hã khon bae parom ocoḱa. Onka lekate okoe ko bạṛić ko kạmiet́ kan onko dobon sạjại koa.


41

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Onko lạgit́ te jạpit́ reaḱ ḍahar do narok reaḱ kana ar onko cetan re do ḍahar (narok reaḱ) kana. Onka leka abo do kại hoṛ ko bon sạjại koa.


42

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

Ar okoe ko pạtiạu kate bhage kạmi ko kạmiet́ kan onko do uniaḱ daṛe lekate begor okoe hõ babon bojha ocokoa. Onko do sermaren gate kanako; onko do onḍeko tahen kana,


43

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

ar onkoaḱ bohoḱ khon kại reaḱ kại dobon ḍeṅga utạr keda, okaṭaḱ latar re do nạḍri ko calaḱ kan tahẽkana. Onko do ko menkeda, "Isor do sarhaoḱ kana okoe do noa (sạriạḱ) hạbić e uduḱ akada. Allah do bae uduḱ lekhan abo do babon ạyur len tãhẽna. Sạri ge aboren Probhu ren dut ko do sạriaḱ ko ạgu kate ko heć akana." Onko do ko lại at́́ koa je noa do sạriaḱ kana okaṭaḱ do apeaḱ kạmi lạgit́́ te gepe ńam akada.”


44

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Ar serma ren hoṛko do narok ren hoṛko ko hoho at́ koa, "Sạrige Isor do okaṭaḱe goṭa akat́ ona do sạri gea. Cet́ ape do Isor okae goṭa akat́ ona do sạriaḱ kana mentepe ńam akada?" Onko doko ror ruarkeda, “Thok thikgea.” Ado onko tala re hohoiic (malaekat) doe jạhir keda, “Allahaḱ sarap do kại hoṛko cetan re menaḱa, .


45

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(metak̕me) okoe ko (eṭak̕ko) Allahak̕ ḍạr khon ko ạḍi jạruṛok̕ kana ar onko do̠ ạḍi jạruṛok̕ kana. Onko do̠ onko kanako okoe do̠ pạhil jion ko nạlis eda."


46

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

Ar banar (sạriạḱ ar narok ren hoṛko) talare mit́́ ṭen ḍahar menak̕a ar A’raf (jo̠to̠ kho̠n jạsti jaega) cetan re ho̠ṛko menak̕koa okoe do̠ mit̕-mit̕ te̠ko baḍaekan, mit̕-mit̕ te̠ apnaraḱ cinhạko menak̕a. Onko do serma ren hoṛko ko hohoat́ koa, “Salamun ‘alaikum” (sạriạḱ ar sạriaḱ). Nit hõ bako bolo daṛeaḱa, menkhan usạrate (boloḱ) ko khoj kana.


47

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ar tin re onkoaḱ met́́hã do narok ren hoṛ ko seć ko ạcur ena unre onko do ko menkeda, “E Probhu, ale do onko kại hoṛko modre alom dohoea.”


48

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

Ar A’raf (jo̠to̠ kho̠n jạsti jaega) cetan re menaḱ ko do̠ onko baḍaekan ho̠ṛko cinhạ te ko hohoat́ koa, onko do̠ ko menkeda, “Oka dhon durib pe jom ńu akada ar okaṭaḱ pe gạkhuṛet́ kan, (turn out) do̠ ape lạgit́ cet́ hõ baṅ labaḱa.”


49

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

Cet́ onko do onko hoṛ kanako okoe ko ṭhen am dom sạriaḱ leda, je onko do Allahaḱ daya do bako ńam daṛeaḱa?” (Allah doe menkeda), “Sạriạḱ re boloḱ me! Ape lạgit́́ te botor do bạnuḱa, ar ape do bape dukḱa.”


50

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

Narak ren hoṛko do serma ren hoṛko ko hohoako kana, "Abo ṭhen (thoṛa) dak̕ se jahan jinis Allah doe emape kana ona do ạḍi jạruṛok̕ kana." Onko do ko roṛ ruạṛ keda, “Sạri ge, Allah do kafir ko ṭhen banar geye manao akada.”


51

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(metak̕me) okoe ko akoak̕ dhorom khel ar rạskạ ko benaoet̕ kana ar onko do dhạrti jion te ko ḍaṅrao akana. Onate noa dinre (Qyamat) re, Abo do onko bon hiṛiń koa jeleka onko do laha re tihińaḱ mit́́ ṭen jạṛuṛaḱ ko hiṛiń leda, ar onko do Aboaḱ ayat́ ko bạṛić ket́́ te.


52

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

Sarige, abo do onko ṭhen ona puthi (Qur’an) bon ạgu akada, one ona do gạhir ạkil reaḱ asol ạidạri tebon bujhạu akada, okoe ko pạtiạuḱ kan onko lạgit́ te ạḍi uskur ar daya lạgit́ te.


53

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Cet́ onko do eken sạriaḱ (Koran) reaḱ sạbudoḱ ko nạbi kana. Tin re sạriaḱ reaḱ sạbut heć ena un din re okoe ko pạhil re ona ko beṅget́ rakaṕ let́ onko do ko menkeda, "Sạri ge aboren Probhu ren dut ko do sạriaḱ ko ạgu kate ko heć akana. Onate cet́ abo lạgit́́ te mit́́ ṭen ạyurić menaea okoe do aboe goṛoabona se jemon abo do (dhạrti re) bon ruạṛ ocoḱ jemon abo do pạhil rebon kạmi kan leka bhage kạmi ko bon kạmi daṛeaḱ?" Onko do asli re apnar ko hạnḍiń oco akada ar lahare oka ko sirjạu leda ona do onko ṭhen khon ạḍi ḍher ko bạgi oṭoakana.


54

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Sarige aperen Probhu do Allah kanae okoe do 6 jug re serma ar dhạrtie sirjạu akada, ona tayom uni do Arsh reye tahẽkana. Uni do usạrate tayom daram din hạbić nindhạn doe bạgi ada. (Uni doe sirjạu keda) sur, cando ar siń pạurạ ko do aćaḱ hukum reaḱ hukum te. Dinisạ! Joto sirjon ar kạmi do uniaḱ hok kana. Sanam dhạrtiren Probhu Allahak̕ mọhọt̕ hoyok̕a.


55

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

Nindhạn mon ar lạṭu aṛaṅ te apnar Isor ṭhen koejoṅpe. Sarige okoe ko simạ ko parom et́ kan onko do uni do bae kusi koa.


56

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

Ar bhage lekate (sirjạu) tayom dhạrti re hạnḍi do alom kạmi ocoea. Uni ṭhen botor ar as te koejoṅpe. Sarige okoe ko bhage ko kạmiet́ kan onko ṭhen Allahaḱ daya do ạḍi sạṅgiń gea.


57

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

Ona do uni ge bhage khobor ạguiạ leka te hoe e ạgu eda, aćaḱ daya (jạṛi) hijuḱ khon lahare, jemon hoe do tin re ḍahar ko ạgu eda, unre onko do mit́́ ṭen ḍahar reaḱ jaega rebon ạgu koa, unre ona jaega re jạṛi ko ạgu koa. Ado ona jạruṛ sãote aema lekan jo ko bon ạgu keda. Onka lekate Abo do goć ko jiwet́ beret́ koa, as menak̕a ape do̠ sikhnạt pe ńam daṛeak̕a.


58

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

Ar ona disom do bhagegea, Isorwakʼ hukumte ạḍi utạr sakamko jạpitʼetʼ kana; ar bạṛic̕ mãhã, oka jo̠m ńamkan ona do̠ languish kana. Onka lekate okoe ko sarhaoet́ kan onko lạgit́ te bar-bar (Aboaḱ maraṅ) cinhạ ko bon baḍae ocoet́ kana.


59

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Sarige abo do Nuh ać ren hoṛko ṭhen bon kol kedea, unre uni doe menkeda, "E ińren hoṛko! Allah ko sewawae me! Uni chada ape lạgit́ te jahan dev (puja) do bạnuḱa. Sarige iń doń botorok kana je ape do ạḍi bạṛić din (kiyamat din) re sạjại tepe ạḍi rạskạḱa.


60

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

Uni ren hoṛko ren ạyur ko do ko menkeda, “Sạri ge ale dole ńel keda je ape do sạri ge sạri gepe bhul akana.”


61

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Uni (Noah) doe roṛ ruạṛ keda, "E ińren hoṛko! Iń do bạń bạṛić akana, menkhan iń do sanam dhạrti ren Probhu ṭhen khon mit́́ ṭen Rasọl kanań."


62

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Iń do ińren Probhuak sombad ape ṭhenń pasnaoeda, solhań emape kana ar iń do Allah ṭhen khonń baḍaea okaṭaḱ do ape bape baḍaea."


63

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

Ar cet́ ape dope hahaṛa akana je ape modre mit́́ ṭen hoṛ hotet́e aperen Probhu ṭhen khon mit́́ ṭen cet́an heć ena, ona do ape cet́an lạgit́́ te ar jemon ape do dhorom hoṛpe hoe ocoḱ, jemon dayape ńam daṛeaḱ?


64

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

Onate onko do uni (Noa) ko baṅ kedea. Ado uni ar uni sãote jahaj re menaḱ ko bon bańcao ket́ koa. Abo do okoe ko aboaḱ ayat ko bạṛić et́ kan onko bon ḍoboḱ koa. Sarige onko do nonkan hoṛ kanako okoe do ko kạṭić (ontor reaḱ met́́hã) ko ńel ńam kana.


65

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Ar Ad ren hoṛko ṭhen (Abo dobon kol kedea) Hud, onkoren boeha. Uni doe menkeda, "E ińren hoṛko! Allah ko sewawae me! Ape lạgit́ do uni chada jahan dev (puja) do bạnuḱa. Onate cedak Allah do bape botorok kana?"


66

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

Uni ren hoṛko khon kafir ko ren neta ko do ko menkeda, “Sạrige ale do am do purạte pagol hoṛem manaoet́ me ar am do eṛe menko modre menam mentele hudis eda.”


67

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Uni (Hud) doe roṛ ruạṛ keda, "E ińren hoṛko! Ona do baṅ kana je iń doń pagol akana, menkhan iń do sanam dhạrti ren Probhu ren Rasọl kanań."


68

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

Iń do ińren Probhuak sombad ape ṭhenń pasnaoeda ar pạtiạr solhań emape kana.


69

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

Ar cet́ ape dope hahaṛayena je ape modre mit́́ ṭen hoṛ hotet́e aperen Probhu ṭhen khon mit́́ ṭen cet́an heć ena, jemon ape cet́an pe cet́ako? Disạ dohoe me tin re uni do Noa ren hoṛko tayom khalifae benao ket́ pe ar uni do hoṛmo reaḱ daṛe ar ạḍi jạruṛaḱ te ape khon hõe bạṛti gea. Onate Allah aḱ ashirmat ko disạ dohoe me jemon bhag reaḱ kạmi ko hoe ocoḱ. ”


70

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Onko do ko menkeda, "Cet́ am do ale ṭhen em heć akana, jemon eken Allah bon sewawae ar aboren ạyurko oka ko sewawae kan tahẽkan ona do bon bạgi oṭaḱa? Unre am do ale ṭhen amaḱ ḍamḍaom do sạbit me, judi am do sạri geam!"


71

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Uni (Hud) doe roṛ ruạṛ keda, "Sạrige Isor ṭhen khon hạṛiń ar rạskạ do am cetan re heć ena. Cet́ am do am ar amren ạyur ko apnar tege benao akan ńutum (murti) ko babot́ te iń sãote jạṛuṛ menaḱ tama, enhõ Allah do ona lạgit́ te baḍaeok̕ bae sodor akada? Judi onkage khan thir tahen me! Sạri ge iń hõ am sãoteń mena okoe ko thir akan onko modre."


72

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

Onate uni (Hud) ar uni sãote menaḱ ko do aboaḱ daya tebon bańcao ket́ koa ar okoe ko aboaḱ cinhạ ko pạtiạuḱ kan onko do ạḍi jạruṛ hạbić bon bạṛić ket́ koa. Onko do biswạsiko baṅkana.


73

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

Ar Samud ren hoṛko ṭhen (Abo dobon kolkedea) onkoren boeha Saleh. Uni doe menkeda, "E ińren hoṛko! Allah sewae me! Ape lạgit́ do uni chada ar jahan dev (puja) do bạnuḱa. Sạrige aperen Probhu ṭhen khon mit́́ ṭen sạri sạbut ape ṭhen heć akana. Noa (a) Allah ṭhen khon ạḍi sạri uṭạr do ape lạgit́́ te mit́́ ṭen cinhạ kana. Allahaḱ dhạrti re jom ńu ocope, ona do alope hạnḍińa, se ona reaḱ jo do ape do ạḍi duk reaḱ dukpe ńam daṛeaḱa."


74

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Ar disạ dohoe me tin re uni do Ad ren hoṛko tayom khalifae benao ket́ pe ar dhạrti reye doho ket́ pe. Flat jaega kore do palace benaoet́ kana ar buru kore do oṛaḱ benaoet́ kana. Onate Allahak bhor disạ dohoe me ar dhạrti re bạṛićaḱ do alom kạmi ocoea.


75

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

Okoe ko kombṛo ko manaoet́ kan tahẽkan, metakme okoe ko akoren hoṛko tala re ko pạtiạu akan onko do ạḍi gạkhuṛ neta ko do ko menkeda, “Cet́ ape dope baḍae kan tahẽkana je Saleh do ać ren Probhu ṭhen khon mit́́ ṭen apostol kanae?” Onko doko roṛ ruạṛkeda, “Sạrige uniakʼ kathare ale dole pạtiạukʼ kana.”


76

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

Okoe ko gạkhuṛet́ kan onko do ko meneda, “Sạri ge ape okaṭaḱ pe pạtiạuet́ kan ona do ale dole bạgiaḱ kana.”


77

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

Ado onko do uni uṭạr ko goć kedea ar akoren Probhuak hukum birudh re ạḍi gạkhuṛ ko kạmi keda. Onko do ko menkeda, "E Saleh! Ale lạgit́ te amaḱ ḍamḍaom do sạbit me, judi sạri gea je am do kạmiạko modre mit́́ ṭen kaname."


78

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Ado onko do bhumi lạṛhại ket́ koa ar onko do akoaḱ oṛaḱ reaḱ ḍạrkore jạpit́ kate ko goć ena.


79

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

Ado uni (Saleh) do onko bạgi kateye menkeda, "E ińren hoṛko! Sạrige iń do ińren Probhuak sombad ape ṭhenń pasnao akada ar ape doń solha akada. Menkhan solha emoḱ hoṛko do bape kusiako kana."


80

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Ar (Abo do) Lut hõ bon kol ket́ koa, tin re uni do ać ren hoṛkoe metat́ koa, “Cet́́ ape do ạḍi bạṛić kạmipe kạmi kana, okaṭaḱ do ape khon lahare (noa dhạrti re) okoe hõ bako kạmi akada.


81

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

Sarige, am do̠ maejiuko lạgit́ do̠ baṅ, ho̠ṛko lạgit́ amaḱ kạmi do̠m ạgu akada. Ape do sạri ge ạḍi jạruṛan hoṛ kanape.”


82

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Ar uni ren hoṛ koaḱ roṛ ruạṛ do eṭaḱ do baṅ kana je “Okoe (Lut ar uni ren pạtiạuḱ ko) do apeaḱ disom khon oḍok ocope, onko do apnar te sonot ko manaoet́ kan hoṛ kana ko.”


83

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Unre uni ar uniren gate ko do uni ren bạhu chada le bańcao ket́ koa. Uni (uni ren bạhu) do̠ onko modre mit́ṭen ho̠ṛe tahẽkana.


84

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

Ar onko do jạpit́ (dhiri) tebon jạpit́ ket́ koa. Onate kại hoṛakʼ cetʼ hoyokʼ kana ona lạgitʼ dhạr hatao me.


85

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

Ar Madyan ren hoṛko ṭhen, Abo do̠ Shuaib, onkoren apnar boeha. Uni doe menkeda, "E ińren hoṛko! Allah sewae me. Uni chada ape lạgit́ do jãhãn dev (puja) do bạnuḱa. Sạrige aperen Probhu ṭhen khon sạriaḱ sạbut do ape ṭhen heć akana. Joto ar sạbud do purạuḱ pe, ar okoe hõ kạṭić hõ alope hạnḍińa. Dhạrti do bhage te sirjạu tayom do alope hạnḍińa. Ona do ape lạgit́́ te bhageaḱ kana judi ape dope pạtiạuḱ kana."


86

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Ar jãhãn ḍạr re alom duṛuṕa ar pạtiạuḱ ko do Allahaḱ ḍạr khon botor ocoko ar ona ḍạr khon pharak ocoko sanaet́ koa. Disạime tinre ape do thoṛape tahẽkana, unre Allah do apeaḱ ḍhertet́e bạṛti ket́pea. Ar okoe ko hạnḍi ko kạmiet́ kan onko do cet́ ko hoe ocoḱa ona reaḱ dhạr hatao me.


87

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Ape modre judi mit́ṭen dol menak̕koa okoe do (cecet̕ak̕) re ko pạtiạuk̕ kana okaṭak̕ iń do̠ ona ko pasnao lạgit̕ iń kol akada, ar mit̕ṭen dol (hõ) baṅko pạtiạuk̕ kana, tobe Allah abo talare bicạr hạbic̕ sabar tahenpe. Uni do joto khon bhage hakim kanae.


88

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Shuaib jạt ren ạḍi gạkhuṛ neta ko do ko menkeda, "E Shuaib! Ale do am ar biswasi ko ale disom khon ạḍi jạruṛ gele oḍok ocokoa, tinre am do aleaḱ dhorom re bam ruạṛ hijuḱa." Shuaib doe menkeda, “Cet́ (am do aleem oḍok ocoet́ kana), ale do baṅle kusilenre hõ?


89

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Sarige, Allah birudh re ạḍi maraṅ eṛe katha bon sirjạu leda, judi apeaḱ dhorom rebon ruạṛ len khan, Allah do ona khon bańcao kate. Ar abo do uni ṭhen ruạṛ do baṅ jạruṛa, tinre Allah, aboren Probhu doe khoj kana. Aboren Probhuak’ baḍae do jotowak’e ạḍi jạruṛa. Eken Allah re ge aboak bharosa doho huyuk kana. He aboren Probhu, ale ar aleren hoṛko talare bicạr (fairly) te bicạr me. Amge̱ sanam khọn napae bicạric’ kaname."


90

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Ar uni ren hoṛko (Shuaib) ren neta ko okoe ko kafir ko tahẽkan onko do (mit́́ ṭen khon eṭaḱ ko ṭhen) ko menkeda, “Sạri ge Shuaib ko pańja lekhan sạri ge ape dope hạṛińa.”


91

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Ado onko do bhumi lạṛhại ket́ koa ar onko do akoaḱ oṛaḱ reaḱ ḍạrkore jạpit́ kate ko goć ena.


92

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Shuaib ko bạṛić aḱan hoṛ ko do nonka leka ko tahẽkana je onko do ona (disom) re tis hõ bako tahẽkana. Shuaib ko nạlis lekhan onko ge ko hạṛińa.


93

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

Onate Shuaib do onkoe bạgiat́ koa ar noa kathae roṛ keda, "E ińren hoṛko! Sạrige iń do ińren Probhuaḱ sombad ape ṭhenń pasnao akada ar iń doń solha akada. Onate kafir ko lạgit́ te cet́ lekań dukḱa?"


94

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

Ar mit́́ ṭen disom re mit́́ ṭen nạbi do babon kol kedea, (ar ona disom ren hoṛko do ona nạbi ko bạgi ada), menkhan ona disom ren hoṛko do muskil ar duk ko em oco ket́́ koa jemon onko do apnar ko nindhạn ocoḱ.


95

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Ado ona duk reaḱ bodol te sukh bon em keda (jemon onkoaḱ bõs ar dhon durib) bạṛti hoyoḱ, unre onko do ko menkeda, “Sạri ge aboren ạkilạr ko do duk ar sukh ko ńam leda” onate onko do begor bujhạu te aćte onko cetan re duk ko em keda.


96

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

Ar disom ren hoṛko judi ko pạtiạuḱ kan ar dhorom ko hoe len khan abo do onko serma ar dhạrti khon bhạg ko em leda menkhan onko do eṛe katha ko hoe ena (Aboaḱ ayat́ ko), onate onko cet́ ko kạmi leda ona lekage onko do sạjại bon em ket́ koa.


97

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

Onate ona disom ren hoṛko do cet́ Aboaḱ duk khon bańcao ko bujhạuet́ kana okaṭaḱ do nindhạn okte re hijuḱ kan tahẽkana?


98

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

Se ona disom ren hoṛko do khelạḍ okte setak̕re hijuk̕kan Aboak̕ duk khon bańcao ko bujhạueda?


99

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

Se onko do Allah (baṅ asok̕kan) duk khon bańcao ko bujhạueda? Allahaḱ duk khon okoe hõ bako bańcaoḱ kana okoe ko ko hạnḍiń akana.


100

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

Se onko hoṛko do ona disom reaḱ ạidạri ko ńam lekhan ona reaḱ ạidạri ko ńam lekhan ona do baṅ baḍae akana? Abo dobon khoj lekhan onko do onkoaḱ kại lạgit́ tebon sạjại koa; ar onkoaḱ ontor re mohor bon doho leda jemon onko do (paṛhao) bako ańjom.


101

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

Noa ko do disom kana (one oka do abo dobon bạṛić ket́ koa), onkoaḱ aema katha ko lại ape kana. Onko ren sombat ko do sạri ge onko ṭhen pusṭạu porman ko idi kate ko heć lena. Menkhan onko do pạhil re okaṭaḱ ko nạlis leda ona re do bako pạtiạu ena (hõ). Onka lekate Allah do kafir koaḱ ontor re mohor lagaoet́ kana.


102

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

Ar onko modre ḍhertet́ do akoaḱ katha purạuḱ do babon ńam koa. Bodol te cet́ bon ńam keda ona do noage je onko modre ḍhertet́ do sạri ge bạṛić hoṛ ko tahẽkana.


103

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Onko tayom do Musa do aboaḱ sạbudoḱ ko sãote Pharao ar uni ren hoṛko ren ạyur ko ṭhen bon kol kedea ar ona tayom onko do sạbudoḱ ko nạlis keda. Onate okoe ko hạnḍi ko kạmiet́ kan onko do cet́ ko hoe ocoḱa ona reaḱ dhạr hatao me.


104

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ar Musa doe menkeda, E Pharao, sạrige iń do sanam dhạrti ren Probhu ṭhen khon mit́́ ṭen dut kanań.


105

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

Iń do̠ Allah reaḱ sạri katha lại lạgit́ iń do̠ń ạḍi jạruṛa. Sạrige iń do aperen Probhu ṭhen khon sạriaḱ sạbut ạgu kate ape ṭhenń heć akana, onate Israel ko do iń sãote calaḱ kope."


106

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Uni (Pharao) doe roṛ ruạṛ keda, “Judi sạri gea je am do sạbudoḱem ạgu eda, tobe ona do uduḱ me, je am do sạriaḱ hoṛko modre mit́́ ṭen hoṛ kaname.”


107

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Ado (Musa) do aćaḱ ḍaṅgrae ḍeṅga aṭkar keda, ackage ḍaṅgra do sạri maraṅ ḍaṅgra hoe ena.


108

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Ar uni do acʼakʼ ti ạḍi ãṭe ạgu keda ar okoe ko ńel ket́́ onko lạgit́́ te ackage ona do ạḍi rạskạ (glowing) hoe ena.


109

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

Pharaoren hoṛkoren ạyurko doko menkeda, “Noa hoṛ do sạri ge ạḍi hudisạri jadugar kanae.


110

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

okoe do apeaḱ disom khon oḍok ocope sanayede kana." (Pharao doe menkeda), "Tobe cet́pe hudiseda?"


111

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(Mukhiạko) ko roṛ ruạṛ keda, “Uni ar uniren boeha do (thoṛa ghạṛić lạgit́) dohope ar adom hoṛko do nagraha kore ko kol ocokope jemon (jadugarko) ko ạgu ocoko.


112

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

jemon onko do joto ạkilạriạko am ṭhenko ạgu ocoko.”


113

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Ar onko jaegako do Pharao ṭhenko hecʼena. Onko do ko menkeda, “(Cet́) abo do sạriaḱ bon ńam daṛeaḱa, judi bon jitạuḱa?”


114

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

Uni (Pharao) doe roṛ ruạṛ keda, “Hẽ, sạri ge am do onko modre menama okoe ko (iń sãote) ko soṅgete menaḱ ko.”


115

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

Onko (jadugarko) ko menkeda, "E Musa! Am do lahareye ḍoboḱa, se abo dobon ḍoboḱa?"


116

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

Uni (Musa) doe roṛ ruạṛ keda, “Ona (pạhil) do pheḍ me!” Onate onko do ona ko ḍeṅga utạr tayom hoṛ koaḱ met́́hã ko ạḍi rạskạ oco ket́́ koa ar hoṛ ko do ko botor ket́́ koa, ente onko do ạḍi maraṅ (hahaṛaḱ) jaega ko uduḱ keda.


117

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Ar Abo do Musa ṭhen bon sodor keda, “Amaḱ ḍaṅgra do latar re pheḍ me!” Onate ackage uni do onkoaḱ joto eṛe kathae jom ket́́ koa.


118

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

Unre sạriakʼ do sodorena ar onkoakʼ joto kạmi do ạuṛiakʼge tahẽkana.


119

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

Onate onko do ona jaega re ko hara ena ar onko do ạḍi bạṛić hoṛ ko hoe ena.


120

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Ar ona jaegarege jadugarko doko ńur ena arko jhukaoena.


121

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Onko do ko men keda je sanam dhạrti ren Probhu rebon pạtiạuk kana;


122

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(metak̕me) Mose ar Haron ren Isor."


123

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Pharao doe menkeda, "Iń do hukum em lahare cedak uni repe pạtiạuk kana? Asli re noa do sạri ge mit́́ ṭen kạmi kana okaṭaḱ do ape do noa nagraha repe kạmi akada, ona reaḱ hoṛko oḍok ocoko lạgit́́ te. Tayom tepe baḍae daṛeaḱa (amaḱ kạmi reaḱ jo do) .


124

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

Iń do pạtiạr lekate apeaḱ ti ar jaṅga crosswise teń kạṭić ocoea (jojom ti ar ḍaṅgra jaṅga se ulṭạ), ona tayom ape joto ko krus reń kạṭić ocoea."


125

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Onko do (jadugar ko) ko roṛ ruạṛ keda, “Sạri ge abo do aboren Probhu ṭhen bon ruạṛ hijuḱa.


126

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

Ar am do ale khon ạḍi bạṛić kạmi bam hatao leda, menkhan ale do aboren Probhuaḱ aṛaṅ ko rebon pạtiạuḱ kante onko do ale ṭhen ko heć ena." (Okoe do ko koejoṅ keda), "E Probhu, ale do sabar em kate muslạ leka te gujuḱ me (Am ṭhen sodor kate)."


127

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

Ar Pharao ren hoṛkoren neta ko do ko menkeda, “Cet́ am do Moses ar uni ren hoṛko noa disom (Misr) re ạḍi bạṛić kạmi ko kạmi ocoet́ koa ar am ar amren debotar ko bạgi ocoko lạgit́ em aṅgocet́ koa?” (Pharaoh) doe roṛ ruạṛ keda, “Abo do onkoren koṛa ko bon goć koa ar onkoren kuṛi ko dobon jiwet́́ beṛet́́ koa ar sạri ge onko cetan re abo do purạ daṛe menak̕ tabona.”


128

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Musa do ac ren hoṛkoe metat́ koa, "Allah ṭhen goṛo khojoḱ me ar sabar me. Sạri ge (noa) dhạrti do Allah ren kana; uni do ać ren kạmiạko modre okoe ko khojkan uni doe ńam daṛeaḱa. Ar (bhage) mucạt́ do onko lạgit́ ge okoe ko dhorom ko kạmi kana."


129

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

Onko do (Musa ren hoṛko) ko menkeda, “Ape do ale ṭhen hijuḱ laha ar ape hijuḱ tayom hõ (Pharao hotet́e) ale dole ạḍi bạṛić ocolena.” (Musa) doe roṛ ruạṛ keda, "As menaḱa je amren Probhu do amren bạiri koe bạṛić ket́ koa ar dhạrti re khalifae benao koa; unre uni doe ńel kea am do cet́ lekaem kạmi kana."


130

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

Ar sạri ge, abo do Pharao ar uni ren hoṛko aema bochor reaḱ ạḍi rạskạ ar jom ńu reaḱ kạmi ko lạgit́ tebon sạjại ket́ koa jemon onko do sikhnạt́ ko ńam.


131

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Ado onko ṭhen bhage (bạṛić) hijuḱ khan onko do ko meneda, “Noa do aboaḱ (kạmi) iạte ge hoe akana.” Ar judi onko do muskil re ko paṛao len khan onko do Moses ar uni ren cetan ko cetan re ko dos keda. Baḍae joṅpe onkoaḱ bhageaḱ do Allahaḱ ti re menaḱa, menkhan ḍher hoṛ do bako baḍaea.


132

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

Ar onko do (Musa ṭhen) ko menkeda, “Ape do ale ṭhen cet́ hõ sạbudoḱ pe ạgu lekhan ale do ale dole pạtiạuḱa.”


133

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

Onate abo do onko ṭhen tạpiń, ḍaṅgra, ḍaṅgra, ḍaṅgra ar mayaḱ (ńuḱ dak mayaṅ re pherao) sạriaḱ sạbut lekate bon kol ket́ koa, menkhan onko do enhõ ko gạkhuṛ ena ar onko do kại hoṛ ko tahẽkana.


134

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

Ar tin re onko do sạjại ko ńam keda (one oka do bujhạu oco akana) onko do ko menkeda, "E Musa! Am ṭhen khon uniaḱ gokaḱ leka te amren Probhu ṭhen khon ale do koejoṅ me. Judi am do noa sạjại ale khon hatao daṛeaḱ khan ale do sạri ge amrele pạtiạuḱa ar sạri ge Israel ko do am sãote calaḱ koa."


135

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

Menkhan onko ṭhen khon sạjại bon hatao ket́ tayom tin hạbić onko do purạu lạgit́́ te somoe ko ńam keda onko do akoaḱ katha ko bạṛić keda.


136

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Onate onko modre adom ko do sạjại bon em ket́ koa, ar ona tayom onko do doria re bon ḍoboḱ ket́ koa ente onko do aboaḱ ayat ko nạlis keda ar aboaḱ ayat́ ko ko beṅget́ rakaṕ keda.


137

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

Ar abo do zulmi hoṛko ṭhen ona dhạrti reaḱ purạu ar pạchim seć reaḱ ạidạri bon emkeda okaṭaḱ do abo dobon bhor akat́ tahẽkana. Ar amren bhage Probhuak katha do Israel ko lạgit́ te purạu akana (promise leka) onkoaḱ saṕha iạte. Ar Pharao ar uniren hoṛko oka ko sirjạu akat́ ar oka ko benao akat́ ona ko do abo dobon bạṛić ket́ koa.


138

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

Ar ona doria (Ara doria reaḱ utạr seć) talate Israel ko bon bańcao ket́ koa. Tin re onko do mit́́ ṭen hoṛ ṭhen ko heć ena okoe ko do murti ko sewawae kan tahẽkana unre onko do (Israel ren ko) ko menkeda, "E Musa! Ale lạgit́́ te mit́́ ṭen dev (murti) benao me ente onko do aema dev (murti) ko menak koa." (Musa) doe roṛ ruạṛ keda, “Sạrige ape do ạḍi bạṛić hoṛ kanape.”


139

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

Sarige onko do (pạtiạu ko hotet́e) ko bạṛić ocoḱa ar oka ko kạmi akat́ ona do bekar ge hoyoḱa.


140

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

Uni (Musa) doe menkeda, "Cet́ iń do ape lạgit́́ te Allah begor eṭaḱ debotar khoj do thik gea, enhõ uni ge ape joto hoṛ ko khon (ona okte) khon lahareye doho akat́ pe."


141

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Ar (disạ dohoe me Israel ko) tin re ale do ape (Pharao) ar uni ren hoṛko khon le bańcao ket́ pe, okoe ko do ape ko ạḍi bạṛić kạmi ko kạmi oco ket́ pe, unre onko do aperen koṛa ko goć ket́ koa ar aperen kuṛi koaḱ jion ko bańcao ket́ koa. Ar ona okte do aperen Probhu ṭhen khon ạḍi maraṅ biḍạu kana.


142

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

Ar abo do Mose (Torah em kate) te 30 ńidạ reaḱ bon goṭa keda ar nindhạn koaḱ lekha do gel (arhõ nindhạn) tebon purạu keda, onate Isor do pe gel nindhạn lạgit́́ te oka okte e thir let́ ona do purạ gea. Ar Musa do ac ren boeha (metak̕me) Harun ṭhen noa kathae roṛkeda, "Ińren hoṛko (neta) re ińak̕ jaegae hataoa, ar (am ar amren hoṛko) sudhrạo me, ar okoe ko bạṛić ko kạmiet̕kan onkoak̕ ḍạr do alom pańjaea."


143

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

Ar tin re Moses do (munajat) ṭhen heć ena ona okte re abo dobon thir lena ar Isor do uni ṭhen (sodor) roṛ keda unre (Moses) doe menkeda, “E ińren Probhu, iń ṭhen (Am tege) uduḱ me jemon iń doń ńel daṛeaḱ.” (Allah) doe menkeda, "Am do bam ńel ńam daṛeaḱa, menkhan buru do ńel me, judi ona do aćaḱ jaega re tahen khan (asman leka) am do sạri ge iń ńel ńam daṛeaḱa." Onate tin re uni ren Probhu do (Aćaḱ raj) buru reye sodor keda unre buru do bạṛić ena ar Musa doe behoṛ ena. Moses doe ruạṛ heć len tayom uni doe menkeda, “Am ṭhen mạhima, iń do am ṭhen khon kại khon iń doń pạtiạuḱ kana ar iń do pạhil teń pạtiạuḱ kana.”


144

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(Allah) doe menkeda, "E Musa! Sạrige iń do eṭaḱ hoṛko khon (amak̕ okte re) ińak̕ sombad ar ińak̕ kathako idi lạgit̕ iń bachao akat̕mea, onate iń okań em akada ona do ạḍi kajakte dohoe me ar okoe ko sarhaoet̕kanko modre tahen me."


145

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

Ar abo do Musa lạgit́́ te joto jinis ko lạgit́́ te sikhnạt ar bujhạu lạgit́́ te joto jinis ko (Torah) rebon ol keda; onate (Abo dobon menkeda), "Ona do ạḍi jạruṛ gea ar amren hoṛko lạiakope jemon ạḍi bes te ona do ạḍi jạruṛ gea, iń do bạṛić hoṛkoaḱ disom iń uduḱapea."


146

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Iń do onko okoe ko begor ạidạri te dhạrti re ko gạkhuṛ et́ kan onko do (ińaḱ daṛe reaḱ) cinhạ ko khon iń doń pharak koa. Onko do joto cinhạ (Ińaḱ daṛe reaḱ) ko ńel lekhan hõ onko do ona re bako pạtiạuḱa. Ar onko do ạḍi usạrate ạḍi jạruṛaḱ kạmi ko ńel lekhan ona do bako pańjaea (ko pańjaea) menkhan bhul reaḱ ạt ko ńel lekhan ona ko pańjaea. Noa do noa lạgit́ te kana je onko do aboaḱ cinhạ ko bạṛić et́ kana ar onko do jaoge onko khon bebạṛić ko tahẽ kana.


147

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Ar okoe ko aboaḱ cinhạ ko (daṛe) ko nạlis et́ kan ar mucạt́ reaḱ astet́ ko nạlis et́ kan onkoaḱ kạmi do bekar gea. Onko okako kạmi akatʼ ona lekage onko do kuṛạiko ńama.


148

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

Ar Moses ren hoṛko do onko calaḱ tayom (Sinai buru lạgit́́ te) mit́́ ṭen ạḍi jạruṛan jinis (sona) reaḱ hoṛmo ar ạḍi jạruṛan hoṛmo reaḱ mit́́ ṭen bachṛa ko benao keda. Cet́ onko do bako baḍae kan tahẽkana je uni bachṛa do onko sãote bae roṛ daṛeaḱa ar họr hõ bae uduḱ daṛeaḱa? Onko do ona (murti leka) ko hatao keda. Onko do bhul ko tahẽkana.


149

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Ar tin re onko do cet́́ ko kạmi keda ona ko ạḍi bạṛić te ko bujhạu keda ar onko do ko bạṛić ena mente ko bujhạu keda unre onko do ko men keda je judi aboren Probhu do abo cetan re bae daya ar bae ikạ ket́́ bona tobe sạri ge abo do hạnḍi ko modre bon tahena.”


150

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ar tin re Moses do ać ren hoṛ ko ṭhen ruạṛ ena unre uni do rạgi ar duk salaḱe menkeda, "Iń baṅ tahen re cet́ leka bạṛić kạmi ko kạmi keda! Cet́́ am do amren Probhuaḱ gokaḱ khon hõ bạṛti calaḱ em khoj kana?" Moses do (Torah) reaḱ pạṭhuạkoe ḍeṅga aṭkar ket́ koa ar ać ren boeha (Aaron) do bohok khon ạḍi ãṭe jạpit́ kedea ar uni do ać ṭhen ạgu kedea. (Harun) doe menkeda, "E ińren maejiuren hopon! Noa hoṛko do iń kombṛo ko manao akadińa ar onko do ạḍi thoṛa geko goć ket́ ińa, onate ińaḱ bạṛić kạmi ńelte amren bạiri ko do alom rạskạ ocokoa, ar iń do bạṛić hoṛ alom benaoa."


151

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Uni (Musa) doe koejoṅ keda, "E Probhu, iń ar ińren boeha ikạ kiń me ar amaḱ daya re boloḱ me ar am do sanam dayaan ko khon ạḍi dayaan hoṛ kaname."


152

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

Sarige okoe ko bachṛa (murti) ko benaoet́ kan (akoaḱ pujạ lekate), mit́́ ṭen din do akoren Probhu ṭhen khon ạḍi rạskạ ar noa dhạrti reaḱ jion re opoman ko ńam daṛeaḱa. Onka lekate okoe ko eṛe katha ko roṛet́ kan onko dobon sạjại koa.


153

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

Ar okoe ko bạṛić ko kạmi akat́ onko do pạtiạuḱ ko ar pạtiauḱ ko, sạri ge ona tayom aperen Probhu do ạḍi ikạ hoṛ kanae, ạḍi dayaan hoṛ kanae.


154

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

Ar Mosesaḱ rạgi do thir len tayom uni do ona pạṭhuạko (Torah) ko hatao keda; Uniak ol re okoe ko akoren Probhu ko botorok kana onko lạgit́ te ạḍi uskur ar daya menak̕a.


155

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

Ar Moses do ać ren hoṛko modre 70 hoṛe bachao ket́́ koa jemon (Abo ṭhen khon pạtiạuḱ lạgit́́ te ko khoj) ona okte re. Tin re onko do bhumi lạṛhại te ko ḍoboḱ ena unre Moses doe menkeda, "E Probhu, judi am dom khoj lekhan onko ar iń do noa lahare hõm bạṛić ket́ koa. Cet́ am do ale tala re okoe ko bujhạu baṅko tahẽkan onkoaḱ kạmi iạte ale dom bạṛić ket́ koa? Ona do eken am ṭhen khon mit́́ ṭen biḍạu kana, am do noa biḍạu te okoe koem khojkan onko do amgem bạṛić ocoet́ koa ar am do okoe koem khojkan onko do amgem ạyur koa ikạic̕."


156

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

Ar noa dhạrti ar tayomte bhageaḱ do abo lạgit́́ te hukume me. Sarige ale do am ṭhen le ruạṛ hijuḱ kana (toba). (Allah) doe meneda, "Iń do okoe koń khojkan onko ṭhen ińak̕ sạjạiń em ocoea ar ińak̕ daya do sanamak̕e ạḍi jạruṛa. Onate okoe ko dhorom, okoe ko zakat ko emda ar okoe ko aboak̕ ayat re ko pạtiạuk̕kan onko ṭhen ińak̕ daya doń em ocoea."


157

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Metakme) okoe ko Rasool ko pańjaet́ koa, Probhu okoe do ummi (paṛhao ar ol do bae daṛeaḱa) okoe koaḱ (nạmuna) do Torah ar bhage sombat re ol akan ko ńam keda okaṭaḱ do onko ṭhen menak̕, okoe do onko sạriaḱ kạmi lạgit́́ e hukumako kana ar bạṛićaḱ ko manaoet́ koa, ar okoe do onko lạgit́́ te jotoaḱ bhageaḱ ko aṅgocet́́ koa ar onko lạgit́́ te bạṛićaḱ ko khon hõe manaoet́́ koa Onko. Ar okoe ko uni re ko pạtiạuḱ kana, uni ko mọhọt́et́ kana, uni ko goṛoet́ kan ar uni ṭhen (Qur’an) sodor akan ạḍi jạruṛan marsal ko pańjaet́ kan onko do bhage hoṛ kana ko.


158

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

(Muhammed) menpe, "E hoṛko! Sạrige iń do ape joto ko lạgit́ Allah ren Rasool kanań, okoe do serma ar dhạrti reaḱ raj reaḱ mạlik kanae; uni chaḍa jãhãn dev do bạnuḱa (uni do pujạ reaḱ hok menak̕taea), uni do jion emoḱ kana ar gujuḱ reaḱ karon e emoḱ kana katha (Uniaḱ puthi ko).


159

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Ar Musa ren hoṛko modre mit́́ ṭen hoṛ tahẽkana okoe do sạriaḱ reaḱ (asol) te (hoṛko) ko ạgu et́́ koa ar ona sãote onko do sạriaḱ ko kạmi keda ar bicạr ko purạu keda.


160

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Ar onko do gel bar jạt rebon hạṭiń ket́ koa, onko do mit́́ ṭen jạt́ te ạḍi ḍher ko tahẽkana ar tin re uni ren hoṛko do dak ko khoj keda unre Musa ṭhen bon sodor keda je, “Amaḱ ḍaṅgra te dhiri re ḍaṅgra ko ḍaṅgra ket́́ koa!” Onate ona (dhiri) khon gelbar dakʼ jạnumko oḍok ena. Mit̕-mit̕ jạt do̠ apnar apnar jom ńu lạgit̕ jaega ko baḍaea. Ar onko do ḍạrko tebon ạgu ket́ koa ar onko ṭhen mann ar salwa bon ạgu ket́ koa. (Abo dobon menkeda), "Abo do ape lạgit́́ te oka rizq bon em akada ona khon bhage te jompe." Onko do Abo ṭhen do bako bạṛić akada, menkhan onko do jaoge apnar tege bạṛić ko kạmi kana.


161

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

Ar (disạ dohoe me), tinre onko (Israel ko) ko lại at́ koa, “Noa disom re (Baitulmaqdis) tahenpe ar (ona reaḱ jo) khon jahan jaega repe khojkan ona jompe.” Ar menkeda, “Aleaḱ kại khon bańcao kate jhukaḱ tuluć duạr re boloḱ me, ar amaḱ bhul ko ikạ me.” Tayomte okoe ko bhage ko kạmiet́ kan onko lạgit́ bon bạṛti (reward) ocokoa.


162

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

Onate onko modre kại hoṛ ko do (ona katha) ko bodol keda onko ṭhen baṅ roṛ akan katha ko, onate onkoaḱ bebạṛić kạmi ko lạgit́ te serma khon sạjại ko em keda.


163

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

Ar Israel ko do sạbạhi din re niạm ko bạṛić len khan doria ṭhen menaḱ disom reaḱ ko kuli ket́ koa, (metakme) tin re hạku ko heć ena (one ona do sor re tahẽkan) onko do dak reaḱ cetan re ko lạṛhại ena, enhõ okaṭaḱ din ko do sạbạt́ din baṅ tahẽkan ona din kore hạku do onko ṭhen bako heć ena. Onko do bạṛić kạmi ko kạmiet́ kante onka leka te onko dole biḍạu ket́ koa.


164

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

Ar (disạ dohoe me) tinre onko modre mit́́ ṭen hoṛ doe menkeda, “Okoe ko do Allah ṭhen khon ko bạṛić ocoḱa se ko sạjại ocoḱa onko do cedak’pe solhaet́ koa?” Onko do ko roṛ ruạṛ keda, “Jemon abo do aperen Probhu ṭhen mit́́ ṭen ạidạri (ạṅgibhar khon bańcao) bon ńam ar onko do dhorom ko hoe ocoḱ.”


165

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

Onate onko do cet́́ ko cet́ako kan tahẽkan ona ko hiṛiń ket́́ tayom okoe ko hoṛ ko bạṛić kạmi khon ko manaoet́́ kan onko do abo dobon bańcao ket́ koa ar bạṛić kạmi ko do ạḍi kạṭić sạjại bon em ket́ koa, ente onko do jaoge bạṛić kạmi ko kạmiet́ kan tahẽkana.


166

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

Onate onko do joto jinis reaḱ ạḍi gạkhuṛ ko hoe ena ona tayom. Abo do onko bon metakoa, “Ape do nindhạn apepe.”


167

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Ar (disạ dohoe me), tin re amren Probhu doe lại keda je sạri ge uni do onko hoṛe kol koa okoe ko do onko (Jihudi ko) cetan re ạḍi bạṛić sạjại ko em ocoet́ koa, ona do jiwet́́ beṛet́́ din hạbić. Sạrige amren Probhu do ạḍi usạra sạjại emoḱ kana ar sạri ge uni do ạḍi ikạḱ hoṛ kanae, ạḍi dayaan hoṛ kanae.


168

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ar noa dhạrti re onko do aema hạṭiń rebon hạṭiń ket́ koa; onko modre dhorom hoṛko menak̕koa ar okoe do̠ baṅ. Ar onko do bhage ar bạṛicʼ kạmi tebon biḍạu ket́ koa, jemon onko do (sạriaḱ) ko ruạṛ daṛeaḱ.


169

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Onate onko tayom do (bạṛić) piṛhi ko heć ena okoe do Torah reaḱ ạidạri ko ńam keda, okoe do noa ḍher kạmi lạgit́́ te ạḍi jạruṛaḱ jinis ko apnar lạgit́́ te ko ạgu keda. Ado onko do ko menkeda, “Abo do ikạ ocoḱa.” Ar tayom daram re judi unạk̕ dhạrti dhon durib onko ṭhen hijuk̕ khan (onko hõ) onko do̠ ạḍi jạruṛ geko hataoa (onko hõ). Cet́ onko do puthi (Torah) reaḱ mit́́ ṭen ạidạri te bako bandhao akana je onko do sạriaḱ begor Allah reaḱ cet́́ hõ bako roṛa, ona reaḱ cet́ ko ol akana ona ko paṛhao akat́ re hõ? Okoe ko dhorom ko tahẽkan onko lạgit́ te ạḍi bes gea. Ado bape bujhaueda ?


170

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

Ar okoe ko Puthi (Torah) ko manaoet́ kan ar koejoṅ ko kạmiet́ kan, (Sarpa ko ńam). Sarige abo do dhorom hoṛkoakʼ ạidạri khon babon bạgi ocokoa.


171

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

Ar (disạ dohoe me) tin re abo do onko cetan re buru bon ạgu keda unre onko cetan re (buru) do ạḍi jạruṛ gea ar onko do pạtiạu geko tahẽkana je (buru) do onko cetan re ńurạḱa. (Ar onko dobon metakoa) "Okale em akada ona do ạḍi kajakte dohoepe ar ona reaḱ oka menak̕ ona do jaoge disạ dohoepe (practice) jemon ape do dhorom hoṛkope hoe daṛeak̕."


172

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

Ar (disạ dohoe me) tin re amren Probhu do cervix (spine) khon Adam ren bõs ko oḍok ket́ koa ar Allah do onkoaḱ atma ko birudh re gohae em keda (menkate), “Cet́ iń do amren Probhu do baṅ kanań?” Onko do ko roṛ ruạṛ keda, “Hẽ (Am do aleren Probhu kaname), ale dole goha eda.” (Abo do onka bon kạmi keda) jemon jiwet́́ beṛet́́ din re ape do baṅpe men, “Sạri ge ona okte do noa reaḱ bebạṛić bon tahẽkana.”


173

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

Se jemon am do bam men, "Sạrige aboren ạkilạr hoṛko do ạḍi din laharege Isor sãote hạṭińko kạmi leda, menkhan abo do onko tayomte (hijukʼkan) bõs kanabon. Onate okoe ko (pạhil) ko bạṛić len onkoakʼ kạmi iạte cet́ am do aleem bạṛić ocoet́ bona?"


174

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ar onka leka te abo do ayat́ ko bon bujhạu keda jemon onko do (sạriaḱ seć) ko ruạṛ hijuḱ.


175

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

Ar onko ṭhen (Muhammed) paṛhao me, uni hoṛaḱ khobor okoe ṭhen abo do aboaḱ ayat́ ko em akat́, unre uni do ayat́ ko khon pharak enae, unre uni do soet́an doe pańjae kana (uni do bạṛić kạmi hạbić), unre uni do bạṛić hoṛ ko modre mit́́ ṭen hoṛe hoe ocoḱa.


176

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Ar judi abo dobon khoj lekhan ona (ayat) te (uniak̕ level) bon uṭhạu leda, menkhan uni do dhạrti sec̕e jạpit̕ leda ar ac̕ak̕ (latar) sana ko pańjaet̕ tahẽkana, unre uniak̕ nạmuna do̠ setak̕ leka, uni do̠m ḍoboḱ lekhan uniak̕ jibạl do̠m ḍoboḱa ar uni do̠m ḍoboḱa uni do̠ ac̕ak̕ jibạl hõe ḍoboḱa. Onkoaḱ kạhni do onkage okoe ko aboaḱ kạhni ko bạṛić et́ kan. Onate onko kathako lạiako jemon onko hudis ocoko.


177

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

Adi bạṛić gea onkoaḱ nạmuna okoe ko Aboaḱ kạhni ko nạlis eda; onko do apnartegeko bhul ocoetʼ kana.


178

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Jahae ge Allah hotete ạḍi jạruṛok̕ khan uni do̠ ạḍi jạruṛok̕ kana; ar okoe ko Allah doe bạṛić ocoet́ koa onko do ko hạṛińa


179

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

Ar sạri ge, Abo do narok te narok tebon peṛeć ocoea, aema jin ar manwa ko sạjại em kate. Onko do ontor menak̕ takoa, menkhan onko do bujhạu lạgit̕ bako beohar eda (Allahak̕ ayat) ar onko do met́́ menak̕ takoa (menkhan) onko do (Allahak̕ daṛe reak̕ cinhạko) ńel lạgit̕ bako beohar eda, ar onko do lutur menak̕ takoa (menkhan) onko do ańjom lạgit̕ bako beohar eda (Allahak̕ ayat). Onko do janwar leka, arho bạṛti bạṛić hoṛko kana. Onko do̠ be̠bạric̕ko kana.


180

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

Ar Allah do Asmaul-husna (joto khon bhage ńutum) menak̕taea, onate Asmaul-husna ńutumte uni ṭhen kulipe ar okoe ko uniak̕ ńutum bạṛić te ko bujhạuet̕kan onko do̠ bạgipe. Onko okako kạmi akatʼ ona reakʼ kuṛại do tayomteko ńama.


181

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Ar okoe ko bon sirjạu akat́ onko modre nonkan hoṛ menak̕ koa okoe do sạriaḱ te ko ạyur ar bicạr te ko kạmi kana.


182

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Ar okoe ko aboaḱ cinhạ ko bạṛić et́ kan onko do kạṭić kạṭić te (bạṛić kạmi seć) tebon ńurạḱ koa onko do bako baḍae kan lekate.


183

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

Ar iń do onko mit́́ ṭen okteń emakoa. Sarige, Ińak̕ kạmi do̠ sạri gea.


184

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

Ar cet́ onko do bako hudis eda je onkoren gate (Muhammed) do bae pagol akana. Uni (Muhammed) do eken mit́́ ṭen sạriaḱ cet́an hoṛ kanae.


185

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

Ar cet́ onko do serma ar dhạrti reaḱ raj ar Allah okae sirjạu akada ona do bako hudis eda ar baṅma onkoaḱ okte (bạṛićaḱ) do seṭer akana? Ado noa tayom oka khobor re onko doko pạtiauḱa?


186

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Jahae ge Allah doe bạṛić ocoet́ koa, uni do okoe hõ bako ạyur koa. Allah do̠ uni bhul re̠ye̠ ḍoboḱ ạguye̠t́ kana.


187

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

Onko do am (Muhammed) khon ko kuli kedea, “Oka okte hoyoḱa?” Menkhan, "Sạrige, Apocalypse reaḱ baḍae do ińren Probhu ṭhen menak̕a; uni begor okoe hõ (okoe hõ) ona reaḱ ghoṭna reaḱ okte do bae lại daṛeaḱa. (Apocalypse) do ạḍi bạṛić gea (siṛhiạ ko lạgit́ te ona reaḱ ạḍi bạṛić kạmi) okaṭaḱ do serma ar dhạrti re, ackage begor ape ṭhen do baṅ hijuḱa." Onko do baḍaekan lekako kulipea. (Muhammed) men me, "Sạri ge (Kicạt din) reaḱ gạhir ạkil do Allah ṭhen menak̕a, menkhan ḍher hoṛ do bako baḍaea."


188

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

(Muhammad) men me, "Iń do Allahaḱ kusi begor iń lạgit́ lab ạgu se hạnḍi ạgu reaḱ daṛe do bạnuḱ tińa. Iń do ạḍi bạṛić kạmi koń baḍae lekhan jạsti khon jạsti bhageń kạmi leda ar jãhãn hạnḍi do baṅ hoyoḱa. Iń do eken mit́́ ṭen cet́an hoṛ kanań, ar okoe ko pạtiạuḱ kan onko lạgit́́ te bhage khobor ạguiń kana."


189

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

Uni ge mit́́ ṭen jion (Adam) khon am doe sirjạu akada ar ona khon ge ać ren gate doe sirjạu akada, jemon uni do uni khon kusiḱ. Onate uni doe mix len tayom (uni ren bạhu) do lạṭu lạṭu bohoḱe bạhu keda, ar uni do lạṭu lạṭu kạmi lạgit́e ạyur idiet́ kan tahẽkana (thoṛa ghạṛić hạbić). Ado tinre uni do bhargeye bujhau keda, unre banar (jãwãe ar bạhu) do Allah, akoren Probhu ko kuli kedea (menkhan), "Am do mit́ṭen dhorom gidrạ em lekhan, sạri ge ale do jaogele sarhaoḱa."


190

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

Onate uni do banar ge mit́́ ṭen dhorom gidrạe emket́ tayom unkin do uniak’ em akan gidrạ re Allah sãote hạṭiń ko benao keda. Onate onko do cet́ ko sãote ko jopoṛaoḱ kana ona reaḱ Allah do ạḍi maraṅ gea.


191

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

Cedak onko do (Allah) jãhãn jinis (murti) sãote ko joṛaoet́ kana oka do cet́ hõ bae sirjạu daṛeaḱa? Hõ̠ (murti) do̠ apnar tege sirjạu akana.


192

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Ar noa ko (murti) do akoren pujạko lạgit́ hõ bako goṛo daṛeaḱa, ar apnar hõ bako goṛo daṛeaḱa.


193

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

Ar judi ape (E mushrik ko) onko (murti ko) ko hoho lekhan ape ko ạgu ocoko lạgit́ te, tobe murti ko do apeaḱ hoho do bako aṅgoć daṛeaḱa; ona do̠ mit́ lekage (result) onko do̠m hohoako se̠ thir lạgit́.


194

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Sarige, okoe ko (murti) ko ape do Allah chada katepe nehor et́ koa onko do (kombṛo) sirjon kanako okoe do ape leka geko. Onate onko hohoako ar amaḱ nehor ko purạu ocokope, judi am do sạriaḱ hoṛ kaname.


195

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

Onko (murti ko) do calaḱ lạgit́́ te jaṅga menak takoa, se ti do ạḍi kajak te jạpit́ lạgit́́ te, se ńel lạgit́́ te met́́ do menak takoa, se ańjom lạgit́́ te lutur menak takoa? (Muhammed) men me, "Okoe ko Allah ren hạṭiń kope manaoet́ kan onko do (amren murti ko) ko hohoa, ona tayom iń lạgit́ mit́ṭen kạmi kạmi me, ar ḍher din do alom ḍher ghạṛić kạmi me."


196

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

Sari ge ińren rukhiạ do Allah kanae okoe do puthi (Al-Qur’an) e ạgu akada. Uni do dhorom hoṛkoe rukhiạkoa


197

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Ar ape do Allah chada oka murtipe nehor eda ona do ape ko goṛo daṛeaḱa, onko do apnar hõ bako goṛo daṛeaḱa."


198

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

Ar judi am do onko (murti ko) ko hoho ocoye khan onko do bako ańjom daṛeaḱa. Ar onko do bako ńel lekhan hõ am seć ko ńel ńam kana.


199

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

Ikạpe ar hoṛko lạiakope cet́ ạkil reaḱ kana, ar ạkilạn hoṛko ṭhen do alom dhạrạoa.


200

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

Ar judi soet́an do ape ko biḍạu lạgit́́ te heć len khan Allah ṭhen asrọmpe. Sarige uni do jotowak’ ańjom, jotowak’ baḍaeic’ kanae.


201

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

Sarige okoe ko dhorom ko tahẽn kan onko do soet́an ṭhen khon bạṛić hudis (kại kạmi reaḱ) ko ạḍi bạṛić hudis ko ńam lekhan onko do usạra ge Allah ko disạ ocoet́ koa, ona tayom ona okte re onko do (akoaḱ bhul reaḱ bhul) ko ńel ńam keda.


202

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

Ar onkoren gate ko (kafir ar bạṛić hoṛ ko) do onko bạṛić lạgit́ te soet́an ko goṛoako kana ar onko do tis hõ bako thir ocoḱ kana (bạṛić lạgit́ te).


203

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

Ar am (Muhammed) do onko ṭhen mit́́ ṭen ayat bam paṛhao lekhan onko do ko mena, “Cet́́ am do am tege ayat do bam benaoeda?” (Muhammed) men me, “Sạrige iń do eken ińren Probhu okae sodor akada onań pańjaeda. Noa (Qur’an) do amren Probhu ṭhen khon sạri sạbut kana, okoe ko pạtiạuḱ kan onko lạgit́ te ạḍi uskur ar daya.”


204

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

Ar tin re koran paṛhaoḱ kana, unre ańjom kate thir hapẽpe, jemon dayape ńam.


205

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

Ar apeaḱ ontor re nindhạn ar botor te ar begor aṛaṅ te setak̕ ar setak̕ re aperen Probhu disạ dohoepe ar okoe ko bebạṛić ko tahẽkan onko modre alope tahena.


206

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

Sarige okoe ko amren Probhu ṭhen menak̕ko onko do̠ Allah sewawae lạgit̕ bako digdhạk̕ kana ar onko do̠ uniko saphae kana ar eken uni ṭhenko sujud kana.