इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
Islam Al-Haq: Qur'an ar Hadith
(Sahi Islam)

Q.S Mēriẏāma (مَرْيَم) - 98 Ayat ko sankha

(Mēriẏāma)

Qari

Murottal Audio

1

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

Kaf Ha Ya ‘Ain Shad


2

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

Oka paṛhao akana ona do) amren Probhuak daya reak’ bujhạu reak’ mit’ṭen bujhạu, Jakaria, .


3

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(i.e.) tinre uni do ạḍi nãwã aṛaṅ te ac ren Probhu ṭhen koejoṅ kana.


4

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

Uni (Zakaria) doe menkeda, “E Probhu, sạri ge ińaḱ bohoḱ do kombṛo gea ar ińaḱ bohok do ạḍi rạskạ te pereć gea, ar iń do tis hõ am ṭhen koejoṅ re bạń rạskạ akana, he Probhu.


5

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

Ar sạri ge, ińak̕ gujuk̕ tayom ińren peṛako lạgit̕ iń do̠ń bhabnaḱ kana, ińren bạhu do̠ bandhao akanre hõ, onate Am sec̕ khon mit̕ṭen gidrạ emạń me,


6

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

okoe do ińakʼ ạidạri ńamkeda ar Jakob gharońj khon hõ ạidạri ńamkeda; ar uni do, E ińren Probhu, bhage hoṛ benao me.”


7

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(Allah doe menkeda), "E Zakaria! Abo do Yahya ńutuman mit́́ ṭen hopon reaḱ bhage khobor bon em eda, uni do tis hõ nonkan ńutum do babon em leda."


8

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

Uni (Zakaria) doe menkeda, "E Probhu, cet́ lekate gidrạń ńam daṛeaḱa, tinre iń ren bạhu doe baṅgaḱa ar iń (iń) do sạri ge ạḍi bạṛić umer reń seṭer akana?"


9

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(Allah) doe menkeda, “Onkage.” Amren Probhu doe menkeda, "Iń lạgit́ te do ạḍi alga gea, sạri ge iń do ona khon lahareń sirjạu akada, enhõ (ona okte re) am do cet́ hõ rup bam ńam leda."


10

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

Uni (Zakaria) doe menkeda, “E Probhu, mit́́ ṭen cinhạ emạń me.” (Allah) doe menkeda, "Amaḱ cinhạ do noa kana je am do manwa ko sãote 3 ghãrońj hạbić bam galmarao daṛeaḱa, am do ạḍi sạṅgiń re menam."


11

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Onate uni do mihrab khon acren hoṛko ṭhen oḍok heć ena, ona tayom uni do onkoe ạguket́koa; setak̕ ar setak̕re apnartege mọhọt̕pe.


12

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

E Yahya! Puthi (Torah) do ạḍi gạhir te (paṛhao) me. Ar uni gidrạ tahẽkan okte ge uni (Yahya) do ạkil bon emkeda,


13

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

ar (Abo do) daya (eṭaḱ ko lạgit́) abo ṭhen khon ar sapha (kại khon) bon benaoa. Ar uni do mitʼṭen bhokti hoṛ kanae;


14

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ar acren go-baba lạgit́́ te ạḍi bạṛić kạmi ko kạmi kan tahẽkana ar uni do ạḍi gạkhuṛ hoṛ do bae tahẽkana (ar) hukum bạṛić hoṛ do bae tahẽkana.


15

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

Ar uniakʼ janam dinre, gujukʼ dinre ar jiwetʼ beretʼ dinre uniakʼ bhage kạmi.


16

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

Ar (Muhammed) puthi (Al-Qur’an) re Maryamaḱ katha lại me, (metak̕me) tinre uni do̠ ac̕ak̕ gharońj khon purạute mit̕ṭen jaega (Baitulmaqdis) reye ạgu ocolena, .


17

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

ona tayom uni do onko khon mit́́ ṭen ḍahare lagao keda (one oka do unie rukhiạet́́ kan tahẽkana); ona tayom abo do aboaḱ at́ma (Jibril) uni ṭhen bon kol kedea, onate uni do purạ manwa rup te uni samaṅ reye ńel ńam ena.


18

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

Uni (Maryam) doe menkeda, "Sạrige, iń do am ṭhen ạḍi dayawan Isor ṭhen asramań khojoḱ kana, judi am do dhorom hoṛ kaname."


19

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

Uni (Jibril) doe menkeda, "Sạrige iń do eken amren Probhu ṭhen khon mit́́ ṭen ḍạṅguạ hoṛ kanań, jemon mit́́ ṭen sonot hoponaḱ dan am ṭhen ạgu lạgit́́ te."


20

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

Uni (Maryam) doe menkeda, "Cet́ lekate ińren koṛa hopon hoyoḱa, tinre okoe hõ (hoṛ) do tis hõ bako joṭet́ ińa ar iń do bạṛić hoṛ do baṅ kanań!"


21

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

Uni (Jibril) doe menkeda, “Onka ge.” Amren Probhu doe menkeda, "Noa do iń lạgit́ te ạḍi alga gea, ar ona do manwa ko lạgit́ te (Allahaḱ maraṅ) cinhạ ar abo ṭhen khon daya lekatebon benaoa; ar ona do (pạhil khon ge) bicạr akan katha kana."


22

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

Onate uni (Maryam) doe bạhuyena, ona tayom uni do acʼakʼ bạhu sãote ạḍi sạṅgiń jaegae ạgu ocoyena.


23

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

Ado gidrạ janam reaḱ duk do uni mit́ṭen ḍạr reaḱ ḍạrkore (lean) lạgit́e ạḍi jormoṭ ocokedea, uni (Maryam) doe menkeda, "O, cet́ leka (bhage) iń do noa lahareń goćena, ar iń do nonkan hoṛń hoe ena okoe do bae ńel ńamlena ar bae hiṛiń ocoakana."


24

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

Onate uni (Jibril) do nindhạn jaega khon uni ṭhen hoho at́́e menkeda- “Alom dukḱa, sạri ge amren Probhu do am latar re mit́́ ṭen nalae benao akada.”


25

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

Ar kharma dare reak̕ base do̠ am sec̕ jạpit̕ me, ar ona do̠ am cetanre pạpiạ kharmae ​​jạpit̕a.


26

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

Onate jom, ńu ar rạskạpe. Judi am do okoe hõ bam ńel ket́ koa, tobe men me, “Sạri ge iń do ạḍi dayaan Isor lạgit́́ teń rạskạḱ kana, onate teheń do okoe hõ bạń galmaraoa.”


27

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

Ado uni (Maryam) do uni (baccha) ac ren hoṛko ṭhen idi kedea uni doe jạpit́ kedea. Onko (uniren hoṛko) ko menkeda, "E Maryam! Sarige am do ạḍi bạṛićaḱem ạgu akada."


28

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

He Harun (Maryam) ren boeha! Am baba do bạṛicʼ hoṛ do bae kana ar am eṅgat do kại hoṛ do bae kana."


29

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

Onate uni (Maryam) do acren (gidrạ) ṭhen ạḍi ãṭe uduḱ keda. Onko do̠ ko menkeda, “Cet́ lekate kạṭic̕ gidrạ sãote galmarao hoyok̕a, uni do̠ nit hõ jạpit̕ re menaea?”


30

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

Uni (Isa) doe menkeda, “Sạri ge iń do Allah ren kạmiạ kanań, uni do iń ṭhen puthi (Injil) e emadińa ar iń do Probhue benao ket́ ińa.


31

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

Ar uni do iń okaṭaḱ reń tahena onḍe ge bhage hoṛe benao ket́ ińa ar tinạḱ din jion reń tahena unạḱ din hạbić nạbi (kạmi) ar zakat (em) lạgit́ hukume emkeda.


32

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

ar ińren maejiu lạgit́́ te ạḍi bạṛić kạmi ko kạmi keda ar uni do iń ạḍi gạkhuṛ se kại hoṛ do bae benao ket́ ińa.


33

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

Ar ińaḱ janam dinre, gujuḱ dinre ar jiwet́́ beṛet́́ dinre iń do ạḍi rạskạń ńam daṛeaḱa."


34

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

Ona do Jisu, Mạriạm ren hopon, (uni doe menkeda) sạriaḱ kat́ha, okaṭaḱ sạriaḱ re onko do ko sạndiạḱ kan tahẽkana


35

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

Allah do gidrạ ko ạḍi jạruṛa, uniak mạhima. Tin re uni do cet́́ ho bae hukum ocoye sanaet́́ kana unre uni do eken ona geye menet́ kana, “Behoyoḱ me!” Onate ona do cet́ kana.


36

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Isa doe menkeda), "Ar sạri ge Allah do ińren Probhu ar aperen Probhu kanae, onate uni sewae me. Noa do sodor họr kana."


37

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

Onate onko (Jihudi ar Isại) tala re (Jihudi ar Isại ko) do judạ judạ ge tahẽkana. Onate okoe ko baṅ pạtiạuḱ kan onko do ạḍi bạṛić ko ńam keda tinre onko do maraṅ din ko ńel keda!


38

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

Onkoaḱ ańjom do tinạḱ ạḍi jạruṛ gea ar onkoaḱ ńel do tinạḱ sạriaḱ ge tahẽkana ona dinre onko do Abo ṭhen ko heć ena. Menkhan kại hoṛko do nit (dhạrti re) sạri bhul re menaḱ ko.


39

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

Ar onko (Muhammed) do ạḍi duk reaḱ din reaḱ cet́an em ocokope, (metak̕me) tinre sanam kạmi ko bicạr ocoḱa, tinre onko do ạḍi bạṛić te ko tahẽkana ar onko do bako pạtiạuḱ kan tahẽkana.


40

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

Sarige aboge dhạrti ar ona reaḱ joto jinis reaḱ ạidạri bon ńam keda ar eken abo ṭhen ge onko do ko ruạṛ hijuḱa.


41

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

Ar (Muhammed) puthi (Al-Qur’an) re Abrahamaḱ katha lại me, sạri ge uni do ạḍi dhorom hoṛe tahẽkana, mit́́ ṭen Probhu.


42

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(Disạ dohoe me) tinre uni (Ibrahim) do acren babae metadea, "E baba! Cedak am do ona jinisem pujạueda oka do bae ańjomeda, bae ńel ńam kana ar tis hõ bae goṛo daṛeaḱa?


43

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

O ińren baba! Sarige iń ṭhen cet́́ gạhir gạhir ạkil heć akana one ona do am ṭhen baṅ em akana, onate iń pańjae me, iń do sạri họr iń uduga.


44

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

O ińren baba! Soetan do alom sewawaea. Sarige soet́an do ạḍi dayaan Isor ṭhen khon bae manaoet́ kana.


45

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

O ińren baba! Iń do sạri geń bhabnaḱ kana je ape do ạḍi dayawan Isor ṭhen khon sạjạipe ńam daṛeaḱa, jemon ape do soet́an sãote gatepe hoe ocoḱ."


46

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

Uni (uniren baba) doe menkeda, "Ińren debotarko do cet́em hirkhạḱ kana, he Ibrahim? Am do bam thirlen khan pạtiạr lekate dhiri teń ḍoboḱam, onate ạḍi din hạbić iń doń bạgiạṛińa."


47

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

Uni (Ibrahim) doe menkeda, "Ape cetanre suluk tahen ma, iń do ińren Probhu ṭhen ape lạgit́ ikạń khojoḱa. Sạrige uni do iń lạgit́ ạḍi bhageye kana."


48

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

Ar iń do ape khon ar Allah chada okape pujạuet́kan ona khon iń doń pharak ocoḱa ar ińren Probhu ṭhenń koejoṅa, as menak̕a je ińren Probhu ṭhen koejoṅ kate bạń rạskạḱa."


49

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

Onate tin re uni (Ibrahim) do onko khon ar onko do Allah chada oka ko pujạuet́ kan ona khon pharak ena unre abo do uni Isạhak ar Jakob bon em ket́ koa. Ar onko modre mit́́ ṭen nạbi hoyoḱ lạgit́́ tebon bạisi ket́ koa.


50

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

Ar onko do aboaḱ daya reaḱ thoṛa bon em ket́ koa ar onko do bhage ar ạḍi ạ̃t katha reaḱ jo bon benao ket́ koa.


51

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ar (Muhammed) lại me, puthi (Al-Qur’an) re Musawak katha. Uni do sạri geye bachaoicʼ mitʼṭen apostol ar nạbiye tahẽkana.


52

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

Ar abo do̠ uni buru (Sinai) reaḱ jojom seć khon bon hohoadea ar galmarao lạgit́ bon ạgu kedea.


53

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

Ar abo do uni cetan re aema daya bon em akada, metakme uniren boeha Harun do nạbi hoe enae.


54

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ar (Muhammed) lại me, Puthi (Al-Kurạn) re Ismailaḱ katha. Uni do sạri ge aćaḱ katha reaḱ hoṛ, Apostol ar nạbi ye tahẽkana.


55

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

Ar uni do ac ren gharońj ren ko nạbi (kạmi) ar zakat em lạgit́ e hukumat́ koa ar uni do ać ren Probhu ṭhen kusi akan hoṛe tahẽkana.


56

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

Ar (Muhammed) puthi (Al-Qur'an) re Idris reak̕ katha lạipe. Sarige uni do mit́́ ṭen sạriaḱ dulạṛet́́ kan hoṛe tahẽkana ar nạbi ye tahẽ kana


57

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

ar uni do ạḍi maraṅ ạidạri rebon ạgu akada.


58

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

Noa ko do onko hoṛko kana okoe ko Allah doe daya akat́ koa, metakme Adam ren bõs khon nạbi ko khon (class) ar okoe ko Nuh sãote (jahaj re) bon idi ket́ ko khon ar Abraham ar Israel (Jakob) ren bõs khon ar okoe ko abo dobon ạyur ket́ koa ar okoe ko abo dobon bachao ket́ koa. Tin re onko ṭhen ạḍi dayaan Allah aḱ ayat ko paṛhaoḱ kana unre onko do nindhạn kate ko rạskạḱ kana.


59

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

Ado onko tayomte mit́́ ṭen ạidạri hoṛe hijuḱa okoe do koejoṅe beṅget́ rakaṕa ar uniaḱ sana ko pańjaea, unre onko do bạṛić lạgit́́ te ko calaḱa,


60

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

Okoe ko pạtiạuḱ ar bhage kạmi ko kạmiet́ kan onko chaḍa onko do serma re ko boloḱa ar tis hõ kại (hạnḍi) do bako ńam daṛeaḱa,


61

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

metak̕me serma ‘Adn oka do̠ ạḍi dayaan Isor hotete aćren kạmiạko ṭhen ạḍi ãṭe goṭa akada, enhõ (serma) do̠ baṅ ńelok̕ kana. Sarige, (Isorak’ katha) do pạtiạr lekate purạuk’a.


62

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Ona reaḱ jãhãn bekar katha do bako ańjomeda, eken johar begor. Ar ona re setak̕ ar setak̕re onko lạgit̕ jom ńu menak̕a


63

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

Ona do ona serma kana okaṭaḱ do aboren kạmiạko okoe do jaoge bhakti ko tahẽkan onko ṭhen bon wasiat koa.


64

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

Ar ale (Jibril) do bale h^bic lena, eken amren Probhuak hukumte. Abo laha re menaḱ joto jinis, tayom re menaḱ joto jinis ar onko tala re menaḱ joto jinis uni geye ńam keda ar aperen Probhu do bae hiṛińa.


65

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(Uni do) Probhu kanae (uni do serma ar dhạrti ar ona tala reaḱ jotoaḱe ạyur et́ kana, onate uni sewae me ar uni sewae re thir tahen me. Cet́ am do baḍae geam je uni sãote barti cet́́ hõ menak̕a?


66

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

Ar hoṛko (bepạtiạr) ko menet́ kana, “Cet́ noa do sạri gea je iń doń gujuḱ khan mit́́ ṭen dinre sạri geń jiwet́́ beṛet́́ koa?”


67

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

Ar cet́ manwa do bae hudis eda je Abo do sạri ge uni laharebon sirjạu akada, enhõ (pạhilre) uniaḱ do cet́ hõ rup do baṅ tahẽkana?


68

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

Onate, amren Probhu hotete, sạri ge, abo do onko soet́an sãote pạtiạr tebon ạgu koa, ona tayom pạtiạr te onko do jạpit́ kate narok reaḱ ạḍi ḍher ḍạrkore bon ạgu koa.


69

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

Unre onko modre okoe ko ạḍi dayawan Isor ṭhen ạḍi bạṛić ko tahẽkan onko do ạḍi jạruṛ ge sanam dol khon bon oḍok ocokoa.


70

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

Ona chaḍa, Abo do sạri ge okoe ko narok re (ko doho) ocoḱa onko do bạṛti bon baḍaea.


71

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

Ar ape modre okoe hõ bạnuḱa okoe do ona (narok) re bae calaḱa. Noa do aperen Probhu lạgit́́ te mit́́ ṭen hukum kana okaṭaḱ do sạbit akana.


72

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

Unre abo do dhorom hoṛko bon bańcao koa ar kại hoṛ ko do (narok) re ḍaṅgra ko ḍaṅgra tebon bạgi ocokoa.


73

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

Ar tin re aboaḱ sạriaḱ ayat́ ko onko ṭhen paṛhao ena (mane) unre okoe ko kafir ko tahẽkan onko do pạtiạu akan ko ṭhen ko menkeda, “Bar dol modre okaṭaḱ do ạḍi bes jaega ar onkoaḱ mit́́ ṭen jạṛuṛaḱ lạgit́́ te ạḍi mońj jaega menak̕a?”


74

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

Ar onko khon lahare tinạḱ hoṛ (kafir) ko bon bạṛić ket́ koa, onko do gharońj reaḱ ạḍi bes jinis ko tahẽkan re hõ ar met́́hã lạgit́ te (arhõ kusi) ko tahẽkan re hõ.


75

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

(Muhammed) men me, "Okoe bhul re menae, uni lạgit́ te Isor, dayaan hoṛ, uni lạgit́ te (o̠kte̠) ḍher din lạgit́ te, jemon tinre onko do cet́ ko ḍamḍaoet́ kana ona ko ńel lekhan, sạjại se kạiạt din, unre onko do ko baḍae daṛeaḱa okoe do bạṛić sạjại re menaea ar okoeaḱ lạṛhại do kombṛo gea."


76

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

Ar okoe ko ạyur ko ńam akat́ onko lạgit́ Allah do ạyur ko bạṛti ocokoa. Ar jaejug bhage kạmi ko do aperen Probhu ṭhen ạḍi bes sạjại ar ạḍi bes jo ńam hoyoḱa.


77

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

Ado cet́ am do mit́́ ṭen hoṛem ńel kedea okoe do aboaḱ aṛaṅ ko nạlis et́ kan ar uni doe meneda, “Iń do sạri ge dhon ar gidrạ koń ńam ocoḱa.”


78

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Uni do cet́ baṅ ńel ńam akan jinis ko ńel keda se uni do ạḍi dayaanaḱ Isor sãote ạidạri benao akada?


79

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

Bicạr baṅ! Uni okae menket́ ona do abo dobon ol ocoea ar uniaḱ sạjại do purạte bon pasnaoa,


80

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

ar uni okae menket́ ona do abogebon ńama ar uni do eken abo ṭhen hijukʼa.


81

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

Ar onko do Allah begor eṭaḱ debotar ko bachao akada, jemon noa debotar ko do onkoaḱ rukhiạ ko hoyoḱ.


82

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

Bicạr baṅ! Tayom te onko (pujạ ko) do uniaḱ pujạ ko bạgi ada, ar onko sãote bạiri ko hoe ocoḱa.


83

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

Cet́ am do bam ńel keda je abo do sạri ge noa soet́an ko do kafir ko ṭhen bon kol ket́ koa jemon onko (bạṛić kạmi lạgit́) ạḍi gạhir te ko uskur ko?


84

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

Onate am (Muhammed) do onko birudh re alom uskur (sạjại ko khojoḱa), ente abo do onko lạgit́ te (hijuḱ kan sạjại din) reaḱ hisạb bon kạmi kana.


85

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(Disạ dohoe me) ona din (jokheć) abo do okoe ko (Allah) ạḍi dayaanaḱ ko botor lede onko do mit́́ ṭen manotan kạmiạ hoṛ leka bon jạpit́ ket́ koa,


86

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

ar Abo do ạnạṛi hoṛko do thir lạgit́́ te narok rebon idi koa.


87

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Onko do ạḍi dayawan (Allah) sãote ạidạri ko doho akat́ onko begor onko do ạḍi dayaan hoṛko sãote ạidạri (goṛo) reaḱ ạidạri do bạnuḱ takoa.


88

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

Ar onko do ko menkeda, “(Allah) ạḍi dayawan hoṛaḱ mit́́ ṭen gidrạ menaea.”


89

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

Sarige, ape do ạḍi bạṛićaḱpe ạgu akada, .


90

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

ḍher kaete serma do ḍeṅga utạr ena ar dhạrti do ḍeṅga utạr ena ar buruko do ḍeṅga utạr ena, (ona katha iạte), .


91

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

ente onko do (Allah) gidrạko ạḍi dayaanko manaoeda.


92

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

Ar (Allah) ạḍi dayaan hoṛ lạgit́ gidrạ ko do baṅ hoe daṛeaḱa.


93

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

Serma ar dhạrti re okoe hõ bako tahena, menkhan (Allah) ạḍi dayaan hoṛ ṭhen kạmiạ leka ko hijuḱa.


94

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

Uni (Allah) do sạri ge onkoaḱ gạḍi doe thir akada ar sạri hisạb teye lekha akada.


95

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

Ar onko modre mimit́ hoṛ do ạḍi alga tege ạḍi rạskạ te Allah ṭhen ko hijuḱa.


96

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

Sarige okoe ko pạtiạuḱ kana ar bhage kạmi ko kạmiet́ kan onko do tayomte (Allah) ạḍi dayaan hoṛ do daya (ontor re) e ạgu koa.


97

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

Onate sạri ge, Ale do noa (Qur’an) do apeaḱ pạrsi te (Muhammed) te ạḍi alga tegebon benao akada, jemon ona hotete okoe ko dhorom ko kạmi kan onko do bhage khoborpe em daṛeaḱ, ar jemon ạn ạri bạṛić hoṛko hõpe cet́ako.


98

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

Ar onko lahare tinạk̕ ho̠ṛko bon bạṛić ket́ koa. Ape (Muhammed) do onko modre okoe hõpe ńel ket́ koa se onkoaḱ kạmi kạmi tepe ańjom akada?