Q.S ଆତ-ତାଓବା (اَلتَّوْبَة) - 129 ପଦ ସଂଖ୍ୟା

بَرَاۤءَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَۗ

barā'atum minallāhi wa rasūlihī ilal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīn(a).

(ଏହା ହେଉଛି) ଯେଉଁ ମୁଶ୍ରକମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଚୁକ୍ତି କରିଛ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପର୍କ ଛିନ୍ନ କରିବାର କଥା।

فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ

fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).

ତେଣୁ ଚାରି ମାସ ଧରି ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କର ଏବଂ ଜାଣି ରଖ ଯେ ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ କାଫରିମାନଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରନ୍ତି।

وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).

ଏବଂ ମହାନ ହଜ୍ ଦିନ ମାନବଜାତି ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଫର୍ଦ (ସୂଚନା) ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲ ମୁସଲିମଙ୍କଠାରୁ ମୁକ୍ତ। ତେବେ ଯଦି ତୁମେ (ମୁସଲିମମାନେ) ଅନୁତାପ କର, ତେବେ ତାହା ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ, ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅ, ତେବେ ଜାଣି ରଖ ଯେ ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ (ସେମାନେ) ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ପାଇବାର ଶୁଭ ଖବର ଦିଅ।

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

କେବଳ ସେହି ମୁଶରିକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ (ଚୁକ୍ତିର ବିଷୟବସ୍ତୁ) ଟିକିଏ ମଧ୍ୟ ହ୍ରାସ କରିନାହାଁନ୍ତି କିମ୍ବା (କିମ୍ବା) ତୁମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିନାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ସମୟ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂରଣ କର। ପ୍ରକୃତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

ଯେତେବେଳେ ହରାମ ମାସ ସରିଯାଏ, ତେବେ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କୁ ପାଇବ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର, ସେମାନଙ୍କୁ ଧରି ଘେରିଯାଅ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନଜର ରଖ। ଯଦି ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରନ୍ତି ଏବଂ ନମାଜ ପାଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).

ଏବଂ ଯଦି କୌଣସି ମୁଶ୍ରିକ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଚାହୁଁଥାଏ, ତେବେ ତାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ ଯେପରି ସେ ଆଲ୍ଲାହର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିପାରିବ, ତା'ପରେ ତାକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାଅ। ଏହା ଏଥିପାଇଁ ଯେ ସେମାନେ ଏପରି ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

ମହାନ ମସଜିଦ (ହୁଦୈବିୟା) ନିକଟରେ ତୁମେ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିଛ, ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ମୁସଲିମମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କର ଚୁକ୍ତି କିପରି (ନିଶ୍ଚିତ) ହୋଇପାରିବ, ତେଣୁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ତୁମ ପ୍ରତି ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ

kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).

ଏହା କିପରି ସମ୍ଭବ (ଏପରି ଏକ ଚୁକ୍ତି ଅଛି), ଯଦିଓ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ସହିତ ଆତ୍ମୀୟ ସମ୍ପର୍କ ରକ୍ଷା କରିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ଚୁକ୍ତିନାମାକୁ (କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ଦେବେ ନାହିଁ) ପାଳନ କରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ଖୁସି କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ (ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ)।

اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟରେ ଆଲ୍ଲାହର ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି ଏବଂ (ଲୋକମାନଙ୍କୁ) ଆଲ୍ଲାହର ପଥରୁ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ତାହା ମନ୍ଦ।

لَا يَرْقُبُوْنَ فِيْ مُؤْمِنٍ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُعْتَدُوْنَ

lā yarqubūna fī mu'minin illaw wa lā żimmah(tan),ulā'ika humul-mu‘tadūn(a)

ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଆତ୍ମୀୟତା (ସମ୍ପର୍କ) ବଜାୟ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଚୁକ୍ତିନାମାକୁ (କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ) ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏବଂ ସେମାନେ ହିଁ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରନ୍ତି, ପ୍ରାର୍ଥନା ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ (ସେମାନେ) ତୁମର ଧର୍ମ ଭାଇ। ଆମେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛୁ।

وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ

wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଚୁକ୍ତି ପରେ ସେମାନଙ୍କର ଶପଥ ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମର ଧର୍ମକୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେହି କାଫରି ନେତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର। ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ ଏପରି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଳନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଆଶା କରୁଛି ସେମାନେ ବନ୍ଦ କରିବେ।

اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).

ଯେଉଁମାନେ ଶପଥ ଭାଙ୍ଗିଛନ୍ତି ଏବଂ ରସୁଲଙ୍କୁ ବାହାର କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ତୁମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କାହିଁକି ଯୁଦ୍ଧ କରୁନାହଁ? ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସୀ, ତେବେ ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାର ଅଧିକ ହକଦାର, ତେବେ କ’ଣ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଛ?

قَاتِلُوْهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ بِاَيْدِيْكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُوْرَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِيْنَۙ

qātilūhum yu‘ażżibhumullāhu bi'aidīkum wa yukhzihim wa yanṣurkum ‘alaihim wa yasyfi ṣudūra qaumim mu'minīn(a).

ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମର ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦେବେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରିବେ ଏବଂ ତୁମକୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ (ବିଜୟ ସହିତ) ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରିବେ।

وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوْبِهِمْۗ وَيَتُوْبُ اللّٰهُ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yużhib gaiẓa qulūbihim, wa yatūbullāhu ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟର (ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ) କ୍ରୋଧକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ତପସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱର ସର୍ବଜ୍ଞ, ଜ୍ଞାନୀ।

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوْا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلَا رَسُوْلِهٖ وَلَا الْمُؤْمِنِيْنَ وَلِيْجَةً ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

am ḥasibtum an tutrakū wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa lam yattakhiżū min dūnillāhi wa lā rasūlihī wa lal-mu'minīna walījah(tan), wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ତୁମେ କ’ଣ ଭାବୁଛ ଯେ ତୁମକୁ ଏକା ଛାଡି ଦିଆଯିବ, ଯେତେବେଳେ କି ପରମେଶ୍ୱର ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରିନାହାଁନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ? ଆଲ୍ଲାହ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ସେ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).

ମୁସଲିମମାନେ ଆଲ୍ଲାହର ମସଜିଦରେ ଉନ୍ନତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ନିଜେ କାଫରୀ। ସେମାନଙ୍କର କର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସର୍ବଦା ନର୍କରେ ରହିବେ।

اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ମସଜିଦରେ ଯେଉଁମାନେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି ସେମାନେ କେବଳ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ (ଏବେ ମଧ୍ୟ) ନମାଜ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ (କୌଣସି ଜିନିଷକୁ) ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ ଆଶା କରାଯାଉଛି ଯେ ସେମାନେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବେ।

۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ

aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ଯେଉଁମାନେ ହଜ୍ କରନ୍ତି ଏବଂ ମହାମସ୍ଜିଦର ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପାନୀୟ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିବସରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ସଂଘର୍ଷ କରନ୍ତି, ତୁମେ କ’ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସମାନ କରୁଛ? ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଦେଶାନ୍ତର କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଧନ ଏବଂ ପ୍ରାଣ ସହିତ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନର ଅଟନ୍ତି। ସେମାନେ ହିଁ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ

yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).

ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଥିରେ ଅନନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

khālidīna fīhā abadā(n), innallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ। ନିଶ୍ଚୟ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ ମହାନ ପୁରସ୍କାର ଅଛି।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْٓا اٰبَاۤءَكُمْ وَاِخْوَانَكُمْ اَوْلِيَاۤءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْاِيْمَانِۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ābā'akum wa ikhwānakum auliyā'a inistaḥabbul-kufra ‘alal-īmān(i), wa may yatawallahum minkum fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯଦି ତୁମର ପିତା ଏବଂ ଭାଇମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଅପେକ୍ଷା ଅବିଶ୍ୱାସକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜର ରକ୍ଷକ କରନାହିଁ। ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ଅପରାଧୀ।

قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

କୁହ, "ଯଦି ତୁମର ପିତା, ତୁମର ପୁତ୍ର, ତୁମର ଭାଇ, ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ, ତୁମର ଆତ୍ମୀୟସ୍ୱଜନ, ତୁମେ ଅର୍ଜିତ ଧନ, ବାଣିଜ୍ୟ ଯାହାର ହ୍ରାସକୁ ଭୟ କରୁଛ ଏବଂ ଯେଉଁ ବାସସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ଖୁସି ହୁଅ, ତାହା ତୁମକୁ ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ସଂଗ୍ରାମ କରିବା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ତେବେ ଅପେକ୍ଷା କର ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନଆଣନ୍ତି।" ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଅବାଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ

laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ (ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ) ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ହୁନାଇନର ଯୁଦ୍ଧକୁ (ସ୍ମରଣ କର), ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବହୁ ସଂଖ୍ୟା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଗର୍ବିତ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ (ସେମାନଙ୍କର ବହୁ ସଂଖ୍ୟା) ତୁମର କୌଣସି ଲାଭ ଦେଇ ନଥିଲା, ଏବଂ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ତୁମ ପାଇଁ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ମନେ ହେଉଥିଲା, ତେଣୁ ତୁମେ ପଛକୁ ଫେରିଯାଇ ଏଣେତେଣେ ପଳାଇଗଲ।

ثُمَّ اَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَنْزَلَ جُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

Ṡumma anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa anzala junūdal lam tarauhā wa ‘ażżabal-lażīna kafarū, wa żālika jazā'ul-kāfirīn(a).

ତା'ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାନ୍ତି ପ୍ରେରଣ କଲେ, ଏବଂ ଏପରି ସେନାବାହିନୀ (ଦୂତ) ପ୍ରେରଣ କଲେ ଯାହାକୁ ତୁମେ ଦେଖିପାରୁନାହଁ, ଏବଂ ସେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ। ଏହା ହିଁ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର।

ثُمَّ يَتُوْبُ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma yatūbullāhu mim ba‘di żālika ‘alā may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ଏହା ପରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଯାହାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ତୌବା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ! ପ୍ରକୃତରେ, ବହୁଦେବବାଦୀମାନେ ଅଶୁଚି (ଅପବିତ୍ର ଆତ୍ମା), ତେଣୁ ସେମାନେ ଏହି ବର୍ଷ ପରେ ମହାନ ମସଜିଦ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଦରିଦ୍ର ହେବା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତିତ (କାରଣ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ), ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ଚାହିଁଲେ, ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ତୁମକୁ ଧନ ଦେବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ

qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଯାହା ନିଷେଧ କରିଛନ୍ତି ତାହା ନିଷେଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଧର୍ମ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଧର୍ମ) ରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, (ଅର୍ଥାତ୍ ଲୋକମାନେ), ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ ଦିଆଯାଇଛି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଆଜ୍ଞାବଦ୍ଧ ଭାବରେ ଜିଜିଆ (କର) ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

ଏବଂ ଯିହୂଦୀମାନେ କହିଲେ, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉଜୈର," ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ କହିଲେ, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପୁତ୍ର ମସିହା।" ଏଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁରୁ ବାହାରୁଥିବା ଶବ୍ଦ। ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ କଥାକୁ ଅନୁକରଣ କରିଥିଲେ। ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦିଅନ୍ତି; ସେମାନେ କିପରି ମୁହଁ ଫେରାଇ ନେଲେ?

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଧାର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କୁ (ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ), ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କୁ (ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନଙ୍କୁ) ଦେବତା ଭାବରେ ଗଢ଼ି ତୋଳିଲେ, ଏବଂ ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ମସୀହାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ; ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି; ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ। ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯାହା ସହଭାଗୀ କରନ୍ତି ତାହାଠାରୁ ସେ ମହାନ।

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).

ସେମାନେ ନିଜ ମୁହଁ (ବାଣୀ) ଦ୍ୱାରା ଆଲ୍ଲାହର ଆଲୋକ (ଧର୍ମ)କୁ ଲିଭାଇ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଲା ମନା କରିଦେଲେ, ବରଂ ତାଙ୍କ ଆଲୋକକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଯଦିଓ କାଫରିମାନେ ଏହାକୁ ପସନ୍ଦ କରିନଥିଲେ।

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

ସେ ହିଁ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ (କୋରାନ) ଏବଂ ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ସହିତ ପଠାଇଛନ୍ତି ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇପାରିବେ, ଯଦିଓ ବହୁଦେବବାଦୀମାନେ ଏହାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି।

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ପ୍ରକୃତରେ, ଅନେକ ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ୟାସୀମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଲୋକଙ୍କ ଧନକୁ ମିଥ୍ୟା ଉପାୟରେ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ (ଲୋକମାନଙ୍କୁ) ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପଥରେ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସୁନା ଏବଂ ରୂପା ସଞ୍ଚୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାହାକୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଖବର ଦିଅ ଯେ (ସେମାନଙ୍କୁ) ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ମିଳିବ।

يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ

yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).

(ସ୍ମରଣ କର) ସେହି ଦିନ ଯେତେବେଳେ ନର୍କରେ ସୁନା ଏବଂ ରୂପା ଗରମ କରାଯାଇଥିଲା, ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ କପାଳ, ପାର୍ଶ୍ୱ ଏବଂ ପିଠିକୁ ଇସ୍ତ୍ରୀ କରାଯାଇଥିଲା (ଏହା କହି) "ଏହା ହେଉଛି ତୁମର ସମ୍ପତ୍ତି ଯାହାକୁ ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ ରଖିଛ, ତେଣୁ ଯାହା ରଖିଛ (ତାହାର ପରିଣାମ ସ୍ୱାଦ ନିଅ।"

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁସାରେ ମାସ ସଂଖ୍ୟା ବାର ମାସ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁଥିରୁ ଚାରୋଟି ହରାମ ମାସ ଥିଲା। ଏହା ହେଉଛି (ନିର୍ଦ୍ଦେଶ) ସରଳ ଧର୍ମ, ତେଣୁ (ଚତୁର୍ଥ ମାସ) ରେ ନିଜ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କର ନାହିଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମୂର୍ଖଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର ଯେପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।

اِنَّمَا النَّسِيْۤءُ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُحِلُّوْنَهٗ عَامًا وَّيُحَرِّمُوْنَهٗ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔوْا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ فَيُحِلُّوْا مَا حَرَّمَ اللّٰهُ ۗزُيِّنَ لَهُمْ سُوْۤءُ اَعْمَالِهِمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

innaman-nasī'u ziyādatun fil-kufri yuḍallu bihil-lażīna kafarū yuḥillūnahū ‘āmaw wa yuḥarrimūnahū ‘āmal liyuwāṭi'ū ‘iddata mā ḥarramallāhu fa yuḥillū mā ḥarramallāh(u), zuyyina lahum sū'u a‘mālihim, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, (ହରାମ ମାସ) ବିଳମ୍ବ କରିବା କେବଳ ଅବିଶ୍ୱାସକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଏହା (ସ୍ଥଗିତ ରଖିବା) ଦ୍ୱାରା କାଫିରମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ ଏହାକୁ ଆଇନଗତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବର୍ଷରେ ଏହାକୁ ବେଆଇନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ନିଷିଦ୍ଧ କରିଥିବା ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା ସହିତ ଅନୁକୂଳ ହୋଇପାରିବେ, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ନିଷିଦ୍ଧ କରିଥିବା ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକୁ ଆଇନଗତ କରନ୍ତି। (ଶୟତାନ) ସେମାନଙ୍କର ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଇଥିଲା। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯେତେବେଳେ ତୁମକୁ କୁହାଯାଏ, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ (ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ) ଯାଅ," ତୁମେ କାହିଁକି ଭାରୀ ଅନୁଭବ କରୁଛ ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛ ସେଠାରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ତୁମେ କ'ଣ ପରଲୋକର ଜୀବନ ଅପେକ୍ଷା ଏହି ଦୁନିଆର ଜୀବନକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଛ? ଯଦିଓ ପରଲୋକରେ ଏହି ଦୁନିଆର ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ (ଜୀବନ ତୁଳନାରେ) କେବଳ ଛୋଟ।

اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ଯଦି ତୁମେ (ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ) ନ ଯାଅ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଆଘାତ ଦେବେ ଏବଂ ତୁମର ସ୍ଥାନରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଜାତିକୁ ଆଣିବେ, ଏବଂ ତୁମେ ତାଙ୍କର ଟିକିଏ ବି କ୍ଷତି କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ସାହାଯ୍ୟ କରିନଥାନ୍ତ, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତେ (ଏହା ହେଉଛି) ଯେତେବେଳେ କାଫରିମାନେ ତାଙ୍କୁ (ମକ୍କାରୁ) ବାହାର କରିଦେଇଥିଲେ; ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଗୁମ୍ଫାରେ ଥିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଦୁଃଖ କର ନାହିଁ, ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ଆମ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।" ତେଣୁ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ଶାନ୍ତି ପଠାଇଲେ ଏବଂ ଏପରି ଏକ ସେନା (ଦୂତମାନଙ୍କୁ) ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ଯାହାକୁ ତୁମେ ଦେଖି ନଥିଲ, ଏବଂ ସେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଡାକକୁ ନୀଚ୍ଚ କରିଦେଲେ। ଏବଂ ଏହା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞାନୀ।

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ତୁମକୁ ହାଲୁକା ଲାଗୁଥିବ କି ଭାରୀ, ବାହାରି ଯାଅ ଏବଂ ତୁମର ଧନ ଏବଂ ପ୍ରାଣ ସହିତ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ପ୍ରୟାସ କର। ଯଦି ତୁମେ ଜାଣିଛ, ତେବେ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ।

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ

lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).

ଯଦି (ତୁମେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକୁଛ) ସହଜ ଲାଭ ପାଇବାକୁ ଥାଏ ଏବଂ ଯାତ୍ରା ବହୁତ ଦୂର ନୁହେଁ, ତେବେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମର ଅନୁସରଣ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ଦୂର ମନେହୁଏ। ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରିବେ, "ଯଦି ଆମେ ସକ୍ଷମ, ତେବେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମ ସହିତ ଯିବୁ।" ସେମାନେ ନିଜକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଜାଣିଲେ ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଥିଲେ।

عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ

‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).

ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ (ହେ ମହମ୍ମଦ)। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଅନୁମତି ଦେଲ (ଯୁଦ୍ଧକୁ ନ ଯିବା ପାଇଁ) ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ନହେଲା ଯେ କିଏ ପ୍ରକୃତରେ (ନିରୋଧିତ) ଏବଂ ତୁମେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀମାନଙ୍କୁ ଜାଣିବା ପୂର୍ବରୁ?

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ

lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଧନ ଏବଂ ପ୍ରାଣ ସହିତ ଜିହାଦ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ମାଗିବେ ନାହିଁ (ଯୋଗ ନଦେବା ପାଇଁ)। ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମପରାୟଣ।

اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ

innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମଠାରୁ ଅନୁମତି ମାଗିବେ, ସେମାନେ କେବଳ ସେହି ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ସନ୍ଦେହପୂର୍ଣ୍ଣ, ତେଣୁ ସେମାନେ ସର୍ବଦା ସନ୍ଦେହରେ ଡରିଯାଆନ୍ତି।

۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଯିବାକୁ ମନସ୍ଥ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିଥାନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ଯିବାକୁ ପସନ୍ଦ କଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଦେଲେ, ଏବଂ କୁହାଗଲା, "ଯେଉଁମାନେ ପଛରେ ରହିଯାଆନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରୁହ।"

لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ଯଦି (ସେମାନେ ତୁମ ସହିତ ଯିବ), ତେବେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମର (ଶକ୍ତି) ବୃଦ୍ଧି କରିବେ ନାହିଁ, ବରଂ ସେମାନେ କେବଳ ବିଶୃଙ୍ଖଳା ସୃଷ୍ଟି କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମର ପଦପଦବୀରେ ଥିବା ଫାଙ୍କରେ (ତୁମ ପଦପଦବୀରେ) ବିଶୃଙ୍ଖଳା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଆସିବେ; ଯେତେବେଳେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କ (କଥା) ଶୁଣିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କୁ ଆଲ୍ଲାହ ଜାଣନ୍ତି।

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوْا لَكَ الْاُمُوْرَ حَتّٰى جَاۤءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ اَمْرُ اللّٰهِ وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

laqadibtagawul-fitnata min qablu wa qallabū lakal-umūra ḥattā jā'al-ḥaqqu wa ẓahara amrullāhi wa hum kārihūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଏହା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ବିଶୃଙ୍ଖଳା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କୌଶଳ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ (କିଛି ଓଲଟାଇ ଦେଇଥିଲେ), ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ) ଆସିଲା, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ (ଧାର୍ମିକ) କାର୍ଯ୍ୟ ବିଜୟୀ ହେଲା, ଯଦିଓ ସେମାନେ ଏହାକୁ ପସନ୍ଦ କରିନଥିଲେ।

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଅଛି ଯିଏ କହୁଛି, "ମୋତେ (ଯୁଦ୍ଧକୁ ନ ଯିବାକୁ) ଅନୁମତି ଦିଅ ଏବଂ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷାରେ ପକାଅ ନାହିଁ।"

اِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۚ وَاِنْ تُصِبْكَ مُصِيْبَةٌ يَّقُوْلُوْا قَدْ اَخَذْنَآ اَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَّهُمْ فَرِحُوْنَ

in tuṣibka ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibka muṣībatuy yaqūlū qad akhażnā min qablu wa yatawallau wa hum fariḥūn(a).

ଯଦି ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ଭଲ ପାଅ, ସେମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମ ଉପରେ କୌଣସି ବିପଦ ଆସେ, ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ଆରମ୍ଭରୁ (ଯୁଦ୍ଧକୁ ନ ଯିବା ପାଇଁ) ସତର୍କ ଥିଲୁ," ଏବଂ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି।

قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହନ୍ତୁ, "ଆଲ୍ଲାହ ଆମ ପାଇଁ ଯାହା ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି ତାହା ବ୍ୟତୀତ ଆମ ସହିତ କିଛି ଘଟିବ ନାହିଁ। ସେ ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ କେବଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତି।"

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُوْنَ بِنَآ اِلَّآ اِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِۗ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ اَنْ يُّصِيْبَكُمُ اللّٰهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِنْدِهٖٓ اَوْ بِاَيْدِيْنَاۖ فَتَرَبَّصُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُّتَرَبِّصُوْنَ

qul hal tarabbaṣūna binā illā iḥdal-ḥusnayain(i), wa naḥnu natarabbaṣu bikum ay yuṣībakumullāhu bi‘ażābim min ‘indihī au bi'aidīnā, fa tarabbaṣū innā ma‘akum mutarabbiṣūn(a).

(ହେ ମହମ୍ମଦ), କୁହ, "ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଭଲ ଜିନିଷ (ବିଜୟ କିମ୍ବା ସହିଦ) ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ଅପେକ୍ଷା କରୁନାହଁ। ଏବଂ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛୁ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ତରଫରୁ କିମ୍ବା ଆମ ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ। ତେଣୁ ଅପେକ୍ଷା କର; ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛୁ।"

قُلْ اَنْفِقُوْا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا لَّنْ يُّتَقَبَّلَ مِنْكُمْ ۗاِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

qul anfiqū ṭau‘an au karhal lay yutaqabbala minkum, innakum kuntum qauman fāsiqīn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ତୁମ ଧନ ଇଚ୍ଛାରେ ହେଉ କିମ୍ବା ଅନିଚ୍ଛାରେ ଦାନ କର, କିନ୍ତୁ (ତୁମର ଦାନ) ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ।"

وَمَا مَنَعَهُمْ اَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقٰتُهُمْ اِلَّآ اَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَبِرَسُوْلِهٖ وَلَا يَأْتُوْنَ الصَّلٰوةَ اِلَّا وَهُمْ كُسَالٰى وَلَا يُنْفِقُوْنَ اِلَّا وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

wa mā mana‘ahum an tuqbala minhum nafaqātuhum illā annahum kafarū billāhi wa birasūlihī wa lā ya'tūnaṣ-ṣalāta illā wa hum kusālā wa lā yunfiqūna illā wa hum kārihūn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଦାନ ଗ୍ରହଣ ହେବାରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି କାରଣ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ନମାଜ ପାଠ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ଅଳସୁଆ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର (ଧନ) ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ଅନିଚ୍ଛୁକ (ବାଧ୍ୟ) ହୁଅନ୍ତି।

فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ଧନ ଏବଂ ସନ୍ତାନସନ୍ତତି ତୁମକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନକର। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ସାଂସାରିକ ଜୀବନରେ ଦଣ୍ଡ ଦେବା, ଏବଂ ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଭାବରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ।

وَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ اِنَّهُمْ لَمِنْكُمْۗ وَمَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَّفْرَقُوْنَ

wa yaḥlifūna billāhi innahum laminkum, wa mā hum minkum wa lākinnahum qaumuy yafraqūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ (କପଟମାନେ) ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ନୁହଁନ୍ତି, ବରଂ ସେମାନେ ଏପରି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଭୟ କରନ୍ତି।

لَوْ يَجِدُوْنَ مَلْجَاً اَوْ مَغٰرٰتٍ اَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا اِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُوْنَ

lau yajidūna malja'an au magārātin au muddakhalal lawallau ilaihi wa hum yajmaḥūn(a).

ଯଦି ସେମାନେ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ, ଗୁମ୍ଫା କିମ୍ବା ଗାତ (ଭୂମିରେ) ପାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଯଥାଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଯିବେ (ଦୌଡ଼ିବେ)।

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّلْمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِۚ فَاِنْ اُعْطُوْا مِنْهَا رَضُوْا وَاِنْ لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَآ اِذَا هُمْ يَسْخَطُوْنَ

wa minhum may yalmizuka fiṣ-ṣadaqāt(i), fa in u‘ṭū minhā raḍū wa illam yu‘ṭau minhā iżā hum yaskhaṭūn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଲୋକ ଦାନ (ଜକାତ) ବଣ୍ଟନ ବିଷୟରେ ତୁମର ସମାଲୋଚନା କରନ୍ତି; ଯଦି ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଅଂଶ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଅଂଶ ଦିଆ ନ ଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି।

وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ

wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷରେ ପ୍ରକୃତରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଥାନ୍ତେ ଏବଂ କହିଥାନ୍ତେ, "ଆଲ୍ଲାହ ଆମ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ, ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଆମକୁ ତାଙ୍କର କିଛି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା ରଖୁଥିଲୁ।"

۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଜକାତ କେବଳ ଗରିବ, ଅସହାୟ, ଜକାତ ସଂଗ୍ରହକାରୀ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ନରମ (ପରିବର୍ତ୍ତିତ), ଦାସ (ମୁକ୍ତ) କରିବା, ଋଣଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ (ମୁକ୍ତ) କରିବା, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏବଂ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ତରଫରୁ ଏକ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ (କପଟବାଦୀ) କେତେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ପୟଗମ୍ବର (ମହମ୍ମଦ)ଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ, "ପୟଗମ୍ବର ଯାହା ଶୁଣିଥିଲେ ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ।" କୁହ, "ସେ ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଆସ୍ଥା ରଖନ୍ତି, ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସ୍ଥା ରଖନ୍ତି ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ଅଟନ୍ତି।" ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପୟଗମ୍ବରଙ୍କୁ ଆଘାତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବେ।

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ لِيُرْضُوْكُمْ وَاللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَحَقُّ اَنْ يُّرْضُوْهُ اِنْ كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ

yaḥlifūna billāhi lakum liyurḍūkum wallāhu wa rasūluhū aḥaqqu ay yurḍūhu in kānū mu'minīn(a).

ସେମାନେ ତୁମକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରନ୍ତି, ଯଦି ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲ ତାଙ୍କ ଅନୁମୋଦନ ଲୋଡ଼ିବା ଅଧିକ ଉପଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତା।

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّهٗ مَنْ يُّحَادِدِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاَنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيْمُ

alam ya‘lamū annahū may yuḥādidillāha wa rasūlahū fa anna lahū nāru jahannama khālidan fīhā, żālikal khizyul-‘aẓīm(u).

ସେମାନେ କ’ଣ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରେ, ପ୍ରକୃତରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନର୍କ ହିଁ ନର୍କ, ସେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ। ଏହା ଏକ ବଡ଼ ଅପମାନ।

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

ଏହି କପଟୀମାନେ ଭୟ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ଏପରି ଏକ ସୁରା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା କଥାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବ। (ସେମାନଙ୍କୁ) କୁହ, " (ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ) ପରିହାସ କରିବାକୁ ଲାଗି ରଖ।" ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ଯାହା ଭୟ କରୁଛ ତାହା ଆଲ୍ଲାହ ପ୍ରକାଶ କରିବେ।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିବ, ତେବେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେବେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ କେବଳ ମଜା କରୁଥିଲୁ ଏବଂ ଖେଳୁଥିଲୁ।" କୁହ, "ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ଆୟାତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସେଲଙ୍କୁ କାହିଁକି ପରିହାସ କରୁଛ?"

لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ

lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).

ତୁମେ କ୍ଷମା ମାଗିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପରେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିଛ। ଯଦି ଆମେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରୁ (କାରଣ ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରିଛନ୍ତି), ତେବେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବୁ କାରଣ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ପାପୀ।

اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).

କପଟୀ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ପରସ୍ପର ସହିତ ସମାନ, ସେମାନେ ଭୁଲ କାମ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରିବାକୁ ବାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ହାତ ଯୋଡି ଦିଅନ୍ତି (କୃପଣ ଭାବରେ)। ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୁଲିଯାଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୁଲିଯାଇଛନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, କପଟୀମାନେ ହିଁ ଦୁଷ୍ଟ।

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚوَلَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌۙ

wa‘adallāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-kuffāra nāra jahannama khālidīna fīhā, hiya ḥasbuhum, wa la‘anahumullāh(u), wa lahum ‘ażābum muqīm(un).

ଆଲ୍ଲାହ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳା କପଟୀ ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ନର୍କର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଅନ୍ତି (ଧମକ ଦିଅନ୍ତି)। ସେମାନେ ଏଥିରେ ରହିବେ। ସେହି (ନର୍କ) ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ। ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ,

كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(ତୁମେ କପଟୀ ଏବଂ ମୁସଲିମମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା) ତୁମ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି, ସେମାନେ ତୁମଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଧନ ଏବଂ ସନ୍ତାନସନ୍ତତି ଅଧିକ। ତେଣୁ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅଂଶ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଅଂଶ ଉପଭୋଗ କରିଛ ଯେପରି ତୁମ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅଂଶ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତୁମେ (ମିଥ୍ୟା କଥା) ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କର ଯେପରି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଦୁନିଆ ଏବଂ ପରକାଳର କର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ସେମାନେ ହିଁ କ୍ଷତିରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, (ଯଥା) ନୋହଙ୍କ ବଂଶ, ଆଦ, ସାମୁଦ, ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ବଂଶ, ମଦିୟାନ୍ ଏବଂ ଧ୍ୱଂସପ୍ରାପ୍ତ ଦେଶର (ନିବାସୀ) ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କ’ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଖବର ମିଳିନଥିଲା? ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ନେଇ ଦୂତମାନେ ଆସିଥିଲେ; ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରି ନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲେ।

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ପୁରୁଷ ହୁଅନ୍ତୁ କି ମହିଳା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଭଲ କାମ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତି, ଭୁଲ କାମକୁ ବାରଣ କରନ୍ତି, ନମାଜ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରିବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍ ۗوَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa‘adallāhul-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), wa riḍwānum minallāhi akbar(u), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ଆଲ୍ଲାହ ବିଶ୍ୱାସୀ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳିବ ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେବ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ରହିବେ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏକ ଭଲ ସ୍ଥାନ ପାଇବେ 'ଆଦନ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଆହୁରି ବଡ଼। ଏହା ଏକ ମହାନ ବିଜୟ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۗوَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannamu wa bi'sal-maṣīr(u).

ହେ ନବି! କାଫରି ଏବଂ କପଟୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କର, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କଠୋର ହୁଅ। ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ନର୍କ। ଏବଂ ଏହା ଫେରିବା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ସ୍ଥାନ।

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ସେମାନେ (କପଟବାଦୀମାନେ) ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଉଥିବା କିଛି) କହିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ କପଟର କଥା କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଇସଲାମ ପରେ କାଫୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହା ସେମାନେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ ତାହା ଲୋଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ (ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ) ନିନ୍ଦା କରିନଥାନ୍ତେ। ତେଣୁ ଯଦି ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ, ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦୁନିଆ ଏବଂ ପରକାଳରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ରକ୍ଷକ କିମ୍ବା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ରହିବ ନାହିଁ।

۞ وَمِنْهُمْ مَّنْ عٰهَدَ اللّٰهَ لَىِٕنْ اٰتٰىنَا مِنْ فَضْلِهٖ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُوْنَنَّ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa minhum man ‘āhadallāha la'in ātānā min faḍlihī lanaṣṣaddaqanna wa lanakūnanna minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, "ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ଆମକୁ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦାନ କରିବୁ ଏବଂ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୋଇଯିବୁ।"

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

ଯେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ଦାନ କଲେ, ସେମାନେ କଞ୍ଜୁସ ହୋଇଗଲେ ଏବଂ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନେଲେ ଏବଂ ସର୍ବଦା (ସତ୍ୟର) ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ।

فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).

ତେଣୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବା ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଲ୍ଲା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ କପଟତା ପୋତି ଦେଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହୁଥିଲେ।

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

alam ya‘lamū annallāha ya‘lamu sirrahum wa najwāhum wa annallāha ‘allāmul-guyūb(i).

ସେମାନେ କ’ଣ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ କଥା ଏବଂ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସମସ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟ ଜାଣନ୍ତି?

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(କପଟବାଦୀ) ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଦାନ ଦେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କେବଳ (ଦାନ କରିବା ପାଇଁ) ଯାହା ସାମର୍ଥ୍ୟ ତାହା ପାଆନ୍ତି (ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି), ସେହି କପଟୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ଅପମାନର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବେ।

اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

(ଏହା ସମାନ) ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷମା ମାଗ କିମ୍ବା ନ ମାଗ। ଯଦିଓ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତୁରି ଥର କ୍ଷମା ମାଗ, ତଥାପି ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବେ ନାହିଁ। ଏହା ଏଥିପାଇଁ ଯେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ

fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ପଛରେ ରହିଯାଇଥିଲେ (ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି ନଥିଲେ) ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହର ରାସୁଲ (ସ.)ଙ୍କ ପରେ ଚୁପ୍ ବସିବାକୁ ଖୁସି ଥିଲେ। ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହର ରାସ୍ତାରେ ନିଜର ଧନ ଏବଂ ଜୀବନ ସହିତ ଜିହାଦକୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ କହିଥିଲେ, "ଏହି ଗରମରେ (ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ) ବାହାରକୁ ଯାଅ ନାହିଁ।" କହିଦିଅ (ହେ ମହମ୍ମଦ), "ନର୍କର ନିଆଁ ଅଧିକ ଗରମ," ଯଦି ସେମାନେ ଜାଣିଥାନ୍ତେ।

فَلْيَضْحَكُوْا قَلِيْلًا وَّلْيَبْكُوْا كَثِيْرًاۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

falyaḍḥakū qalīlaw walyabkū kaṡīrā(n), jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

ତେଣୁ ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଯାହା କରନ୍ତି, ତା’ର ଜବାବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଟିକେ ହସିବାକୁ ଏବଂ ବହୁତ କାନ୍ଦିବାକୁ ଦିଅ।

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

ତେଣୁ ଯଦି ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ (କପଟବାଦୀ) ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତି, ତା’ପରେ ସେମାନେ ତୁମକୁ ବାହାରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ମାଗନ୍ତି, ତେବେ କୁହ, "ତୁମେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ମୋ ସହିତ ବାହାରକୁ ଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ଏବଂ ମୋ ସହିତ ଶତ୍ରୁ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ଆରମ୍ଭରୁ (ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ) ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ (ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ) ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବସି ରୁହ।"

وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).

ଏବଂ ଆପଣ (ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କ କବର ଉପରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।

وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

ଏବଂ ଆପଣ (ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କର ଧନସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ସନ୍ତାନସନ୍ତତି ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦୁନିଆରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବେ।

وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).

ଏବଂ ଯଦି ଏକ ସୁରା (କପଟୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ) ନଜିର ହୁଏ, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ ଈମାନ ରଖ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର," ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଧନୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ମାଗିବେ (ଯୁଦ୍ଧ ନକରିବା ପାଇଁ) ଏବଂ ସେମାନେ କହିବେ, "ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ (ଘରେ ବସିଥିବା) ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହିବାକୁ ଦିଅ।"

رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

ସେମାନେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ, ତେଣୁ ସେମାନେ (ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ଜିହାଦର ଆନନ୍ଦ) ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

କିନ୍ତୁ ରସୁଲ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁମାନେ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ଧନ ଏବଂ ଜୀବନ ସହିତ ଜିହାଦ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟବାନ ଲୋକ।

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

a‘addallāhu lahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି ଉଦ୍ୟାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ। ଏହା ଏକ ମହାନ ବିଜୟ।

وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

ଏବଂ ବେଦୁଇନ୍ ଆରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଲୋକ (ପୟଗମ୍ବରଙ୍କ ପାଖକୁ) ଆସି କାରଣ ଜଣାଇଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ (ଯୁଦ୍ଧକୁ ନ ଯିବାକୁ) ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ ମିଛ କହିଥିଲେ, ସେମାନେ ନୀରବ ବସିଥିଲେ। ଭବିଷ୍ୟତରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିବେ, ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ।

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ଦୁର୍ବଳ, ରୋଗୀ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ ଯାହା ପାଇବେ ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ଯୁଦ୍ଧକୁ ନ ଯିବା) କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ, ଯଦି ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କ ପ୍ରତି ସଚ୍ଚୋଟ। ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେବାର କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ,

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି (ମହମ୍ମଦ), ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି (କିମ୍ବା ପାପ) ନାହିଁ ଯେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଯାନ ଦିଅ, ଏବଂ ତୁମେ କୁହ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ନେବା ପାଇଁ କୌଣସି ଯାନ ପାଇଲି ନାହିଁ," ତା'ପରେ ସେମାନେ ଫେରିଯାଆନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ବହିଯାଉଛି କାରଣ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ, କାରଣ ସେମାନେ ଯାହା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ ତାହା ପାଇ ନଥିଲେ (ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯିବା ପାଇଁ)।

۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, (ଦଣ୍ଡ ଦେବାର) କାରଣ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ମାଗିଥିଲେ (ଯୁଦ୍ଧକୁ ନଯିବା ପାଇଁ), ଯଦିଓ ସେମାନେ ଧନୀ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁନଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ତାଲା ପକାଇ ଦେଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନେ (ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ପରିଣାମ) ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବ, ସେମାନେ (ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି ନଥିବା କପଟୀମାନେ) ତୁମକୁ କାରଣ ବୁଝାଇବେ। (ମହମ୍ମଦ) କୁହ, " ବାହାନା କର ନାହିଁ; ଆମେ ଆଉ ତୁମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନାହୁଁ, ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଆମକୁ ତୁମର ଖବର ଜଣାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବେ, (ଯେପରି) ତାଙ୍କ ରସୁଲ କରିବେ, ତା'ପରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରକୃତର ଜ୍ଞାନୀ (ଆଲ୍ଲାହ) ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ, ତା'ପରେ ସେ ତୁମକୁ ଯାହା କରିଛ ତାହା ଜଣାଇବେ।"

سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବ, ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ତୁମକୁ ଶପଥ କରିବେ ଯେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଅ। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଅ; କାରଣ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର ମଇଳା ଆତ୍ମା ଅଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କୃତ କର୍ମର ପ୍ରତିଫଳ ସ୍ୱରୂପ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ନର୍କ।

يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).

ସେମାନେ ତୁମକୁ ଶପଥ ଦେବେ ଯେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଆଲ୍ଲାହ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଖୁସି ହେବେ ନାହିଁ।

اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ كُفْرًا وَّنِفَاقًا وَّاَجْدَرُ اَلَّا يَعْلَمُوْا حُدُوْدَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

al-a‘rābu asyaddu kufraw wa nifāqaw wa ajdaru allā ya‘lamū ḥudūda mā anzalallāhu ‘alā rasūlih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ବେଦୁଇନ୍ ଆରବମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ କପଟତାରେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ଏହା ସ୍ୱାଭାବିକ ଯେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରକାଶିତ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ଏବଂ ବେଦୁଇନ୍ ଆରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ) ଯାହା ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି ତାହାକୁ କ୍ଷତି ବୋଲି ଦେଖନ୍ତି; ସେ ତୁମ ଉପରେ ବିପଦ ଆସିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ବିପଦରେ ପଡ଼ିବେ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ଏବଂ ବେଦୁଇନ୍ ଆରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଯାହା (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ) ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି ତାହାକୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟତର ହେବା ଏବଂ ରସୁଲଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା (ପ୍ରାପ୍ତି) ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି। ଜାଣିରଖ, ପ୍ରକୃତରେ ଦାନ କରିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟତର ହେବା) ଏକ ଉପାୟ। ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦୟା (ସ୍ୱର୍ଗ)ରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇବେ; ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

ଏବଂ ମୁହାଜିରିନ୍ ଏବଂ ଅନସାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ (ଇସଲାମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ) ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଆଲ୍ଲା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଖୁସି ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାଙ୍କ ଉପରେ ଖୁସି ହୋଇଥିଲେ। ଆଲ୍ଲା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି ଉଦ୍ୟାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ। ଏହା ଏକ ମହାନ ବିଜୟ।

وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ مُنٰفِقُوْنَ ۗوَمِنْ اَهْلِ الْمَدِيْنَةِ مَرَدُوْا عَلَى النِّفَاقِۗ لَا تَعْلَمُهُمْۗ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْۗ سَنُعَذِّبُهُمْ مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّوْنَ اِلٰى عَذَابٍ عَظِيْمٍ ۚ

wa mimman ḥaulakum minal-a‘rābi munāfiqūn(a),wa min ahlil-madīnati maradū ‘alan nifāq(i), lā ta‘lamuhum, naḥnu na‘lamuhum, sanu‘ażżibuhum marrataini ṡumma yuraddūna ilā ‘ażābin ‘aẓīm(in).

ଏବଂ ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ରହୁଥିବା ବେଦୁଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କପଟୀ ଅଛନ୍ତି। ଏବଂ ମଦିନାର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କପଟୀ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର କପଟତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି। ତୁମେ (ହେ ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣୁ। ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଇଥର ଦଣ୍ଡ ଦେବୁ, ତା’ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ମହାନ ଆଘାତ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇ ଦିଆଯିବ।

وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).

ଏବଂ (ଏପରିକି) ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଲ କାମକୁ ଅନ୍ୟ ଖରାପ କାମ ସହିତ ମିଶ୍ରଣ କରନ୍ତି। ଆଶା କରୁଛି ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁତାପକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ସେମାନଙ୍କ ଧନରୁ ଜକାତ ନିଅ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପବିତ୍ର କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମର ପ୍ରାର୍ଥନା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନର ଶାନ୍ତି (ବଢ଼େ) କରିଥାଏ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

ସେମାନେ କ’ଣ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କର ତୌବା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୌବା ଗ୍ରହଣକାରୀ, ପରମ ଦୟାଳୁ?

وَقُلِ اعْمَلُوْا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ وَسَتُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۚ

wa quli‘malū fa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū wal-mu'minūn(a), wa saturaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ଏବଂ କୁହ, "କାମ କର, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମର କାମ ଦେଖିବେ, ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବେ। ଏବଂ ତୁମେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯିବ, ଏବଂ ସେ ତୁମକୁ ଯାହା କରୁଥିଲ ତାହା ଜଣାଇବେ।"

وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ଏବଂ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥଗିତ ଅଛନ୍ତି; ହୁଏତ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ ଏବଂ ହୁଏତ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁତାପ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

ଏବଂ (କପଟୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ) କେତେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ (ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ) କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ, ଅବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ ଏବଂ ବିଶ୍ଵାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଆସିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମସଜିଦ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶପଥ କରନ୍ତି, "ଆମେ କେବଳ ମଙ୍ଗଳ ଚାହୁଁଛୁ।" ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ (ସେମାନଙ୍କ ଶପଥରେ) ମିଥ୍ୟାବାଦୀ।

لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ

lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).

ସବୁଦିନ ପାଇଁ ମସଜିଦରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁ ମସଜିଦ ଧର୍ମପରାୟଣତା ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା, ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ତୁମ ପାଇଁ ସେଥିରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଅଧିକ ଉପଯୁକ୍ତ। ଭିତରେ ଏପରି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ସଫା କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ସଫା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଭକ୍ତି ଏବଂ (ତାଙ୍କ) ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇଁ କୋଠା (ମସଜିଦ) ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ କ’ଣ ଭଲ, ନା ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଘାଟି ଧାରରେ ନିଜର କୋଠା ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି ଯାହା ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥାଏ, ତା’ପରେ (କୋଠା) ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ନର୍କରେ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥାଏ? ଆଲ୍ଲାହ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِيْ بَنَوْا رِيْبَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلَّآ اَنْ تَقَطَّعَ قُلُوْبُهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

lā yazālu bun-yānuhumul-lażī banau rībatan fī qulūbihim illā an taqaṭṭa‘a qulūbuhum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ସେମାନେ ଯେଉଁ କୋଠା ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ତାହା ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସନ୍ଦେହର କାରଣ ଥିଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗି ନ ଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଏବଂ ଧନ ଉଭୟ କିଣି ନେଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଯାହା ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ନିହତ ହୁଅନ୍ତି, (ଏହା) ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୋରାତ, ସୁସମାଚାର ଏବଂ କୋରାନରେ ଏକ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କିଏ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ପାଳନ କରେ? ତେଣୁ ତୁମେ କରିଥିବା କ୍ରୟ ଏବଂ ବିକ୍ରୟରେ ଖୁସି ହୁଅ, ଏବଂ ଏହା ହିଁ ମହାନ ବିଜୟ।

اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପଶ୍ଚାତାପ କରନ୍ତି, ପୂଜା କରନ୍ତି, (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ) ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, (ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଧର୍ମ ପାଇଁ) ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ନତମସ୍ତକ ହୁଅନ୍ତି, ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ଭଲ କାମ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ମନ୍ଦକୁ ନିଷେଧ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିୟମ ପାଳନ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଖୁସି କରନ୍ତି।

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).

ପୟଗମ୍ବର ଏବଂ ଈମାନବାଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଶୋଭନୀୟ ନୁହେଁ ଯେ ସେମାନେ ମୁଶରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ) କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବେ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କୀୟ ଅଟନ୍ତି, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବା ପରେ ଯେ ମୁଶରିକମାନେ ନର୍କବାସୀ।

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ

wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).

ଇବ୍ରାହିମଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ) କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଗଲେ, ଏହା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଏକ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ଇବ୍ରାହିମଙ୍କ ନିକଟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା ଯେ ତାଙ୍କ ପିତା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଇବ୍ରାହିମ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇଗଲେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଇବ୍ରାହିମ ଜଣେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୋମଳ ଏବଂ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟର ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ।

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِلَّ قَوْمًاۢ بَعْدَ اِذْ هَدٰىهُمْ حَتّٰى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَّا يَتَّقُوْنَۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

wa mā kānallāhu liyuḍilla qaumam ba‘da iż hadāhum ḥattā yubayyina lahum mā yattaqūn(a), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର କୌଣସି ଲୋକଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦେବା ପରେ କେବେ ବିପଥଗାମୀ କରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ସେମାନେ କ’ଣ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ପ୍ରକୃତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

اِنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

innallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତି ଆଲ୍ଲାଙ୍କର। ସେ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ତୁମର କୌଣସି ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ନାହିଁ।

لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ

laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ନବି, ମୁହାଜିରିନ୍ ଏବଂ ଅନସାରଙ୍କ ତୌବା ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କଷ୍ଟ ସମୟରେ ନବିଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀର ହୃଦୟ ପ୍ରାୟ ବିମୁଖ ହେବା ପରେ, ଅଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ତୌବା ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପରମ ଦୟାଳୁ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

ଏବଂ ପଛରେ ରହିଯାଇଥିବା ତିନି ଜଣଙ୍କୁ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ପ୍ରଶସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ମନେ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ଯେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ନାହିଁ, ତା’ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ତୌବା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ତୌବାରେ ରହିବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ହେଉଛନ୍ତି ତୌବା ଗ୍ରହଣକାରୀ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରୁହ।

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

ମଦିନାବାସୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ରହୁଥିବା ବେଦୁଇନ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହର ଦୂତଙ୍କ ସହିତ (ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ) ନ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଆଲ୍ଲାହର ଦୂତଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ନିଜକୁ ଅଧିକ ଭଲ ପାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କାରଣ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହର ରାସ୍ତାରେ ତୃଷା, କ୍ଳାନ୍ତି କିମ୍ବା ଭୋକରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେମାନେ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ପାଦ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ ଯାହା କାଫିରମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧ ସୃଷ୍ଟି କରେ, କିମ୍ବା ସେମାନେ ଶତ୍ରୁର କୌଣସି କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, କେବଳ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଭଲ କାମ ଭାବରେ ଲେଖାଯିବ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ ଛୋଟ ହେଉ କି ବଡ଼ ଦାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେମାନେ (ଜିହାଦରେ) କୌଣସି ଉପତ୍ୟକା ପାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, କେବଳ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ଏକ ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ) ଲେଖାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ ପୁରସ୍କୃତ କରନ୍ତି।

۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ

wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).

ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସମସ୍ତେ (ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ) ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଗୋଷ୍ଠୀ କାହିଁକି ସେମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ଜ୍ଞାନକୁ ଆହୁରି ଗଭୀର କରିବା ଏବଂ ଫେରିବା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇପାରିବେ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ତୁମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା କାଫରିମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମର ଦୃଢ଼ତା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଦିଅ, ଏବଂ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ଧର୍ମପରାୟଣମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ اَيُّكُمْ زَادَتْهُ هٰذِهٖٓ اِيْمَانًاۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَزَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّهُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun fa minhum may yaqūlu ayyukum zādathu hāżihī īmānā(n), fa ammal-lażīna āmanū fa zādathum īmānaw wa hum yastabsyirūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଏକ ସୁରାହ୍ ନାଜିଲା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ (କପଟୀମାନେ) କିଛି ଲୋକ କହିଲେ, "ଏହି ସୁରାହ୍ (ପ୍ରକାଶିତ) ଦ୍ୱାରା ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାର ବିଶ୍ୱାସ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି?" ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏହି ସୁରାହ୍ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଖୁସି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا اِلٰى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوْا وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa ammal-lażīna fī qulūbihim maraḍun fa zādathum rijsan ilā rijsihim wa mātū wa hum kāfirūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ରୋଗ ଅଛି, (ଏହି ସୂରା ସହିତ) ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବ ଅବିଶ୍ୱାସ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଏବଂ ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଭାବରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ।

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُوْنَ فِيْ كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوْبُوْنَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

awalā yarauna annahum yuftanūna fī kulli ‘āmim marrataini ṡumma lā yatūbūna wa lā hum yażżakkarūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କ’ଣ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ସେମାନେ ଥରେ କିମ୍ବା ଦୁଇଥର ପରୀକ୍ଷାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ?

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۗ هَلْ يَرٰىكُمْ مِّنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوْاۗ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun naẓara ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍ(in), hal yarākum min aḥadin ṡummanṣarafū, ṣarafallāhu qulūbahum bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଏକ ସୁରାହ ନାଜିଲା, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁଲେ (ଏହା କହିଲେ), "କେହି (ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ) ତୁମକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି କି?" ଏହା ପରେ ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ। ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଫେରାଇ ଦେଲେ କାରଣ ସେମାନେ ବୁଝି ପାରୁ ନଥିଲେ।

لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମର ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଦୂତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତୁମେ ଯେଉଁ କଷ୍ଟ ସହୁଛ ତାହା ଭାରୀ, (ସେ) ପ୍ରକୃତରେ ତୁମ ପାଇଁ (ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ମୁକ୍ତି) ଚାହାଁନ୍ତି, ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଦୟାଳୁ।

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

ତେଣୁ ଯଦି ସେମାନେ (ବିଶ୍ୱାସରୁ) ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ (ହେ ମହମ୍ମଦ), କୁହ, "ଆଲ୍ଲାହ ମୋ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ; ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ଏବଂ ସେ ମହାନ ସିଂହାସନର ପ୍ରଭୁ।"