Q.S ଆଲ-ମୁଦ୍ଦାଥ୍ଥିର (اَلْمُدَّثِّر) - 56 ପଦ ସଂଖ୍ୟା

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

ହେ ଆଚ୍ଛାଦିତ (ଆଚ୍ଛାଦିତ) ବ୍ୟକ୍ତି!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ତା’ପରେ ଚେତାବନୀ ଦିଅ!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

ଏବଂ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗୌରବ ଦିଅ,

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

ଏବଂ ତୁମର ପୋଷାକ ସଫା କର,

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

ଏବଂ ସମସ୍ତ ମନ୍ଦ (କାର୍ଯ୍ୟ) ପରିତ୍ୟାଗ କର,

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

ଏବଂ (ମହମ୍ମଦ) ଅଧିକ ପାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ (ପ୍ରତିବଦଳରେ) ଦିଅ ନାହିଁ।

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଧର୍ଯ୍ୟ ରଖ।

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ତୂରୀ ବାଜିବ,

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

ତେବେ ସେ ଦିନଟି ବହୁତ କଷ୍ଟକର ଥିଲା,

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସହଜ ନୁହେଁ।

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

ମୁଁ ନିଜେ ଯାହାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଦିଅ।

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

ଆଉ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରଚୁର ସମ୍ପତ୍ତି ଦେବି;

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ସର୍ବଦା ଥିବା ପିଲାମାନେ,

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ (ଜୀବନର) ସର୍ବାଧିକ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଦେଉଛି।

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

ତା’ପରେ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ମୁଁ ଏଥିରେ ଯୋଡିବି।

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

କରିପାରିବ ନାହିଁ! ପ୍ରକୃତରେ, ସେ ଆମର ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ (କୋରାନ)ର ବିରୋଧ କରିଛି।

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

ମୁଁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ କଷ୍ଟକର ଚଢ଼ିବାର ଭାର ଲଦିବି।

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ସେ ଚିନ୍ତା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି (ସେ ଯାହା ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ),

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

ତେବେ ତାକୁ ହାୟ! ସେ କିପରି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରନ୍ତି?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

ପୁଣି ଥରେ, ତାଙ୍କୁ ହାୟ! ସେ କିପରି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରନ୍ତି?

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

ତା’ପରେ ସେ (ଚିନ୍ତନ କଲେ) ଭାବିଲେ,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

ତା'ପରେ ଏକ ଖଟା ଏବଂ ବିଷାଦପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହଁ ସହିତ,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

ତା'ପରେ (ସତ୍ୟଠାରୁ) ମୁହଁ ଫେରାଇ ନେଇ ଗର୍ବ କଲା,

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

ତା'ପରେ ସେ କହିଲେ, “ଏହା (କୋରାନ) କେବଳ (ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କଠାରୁ) ଶିଖାଯାଇଥିବା ଯାଦୁ।

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

ଏଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ମଣିଷର ଶବ୍ଦ।”

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

ପରେ, ମୁଁ ତାକୁ (ନର୍କ) ସାକାରରେ ରଖିବି,

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

ଏବଂ ତୁମେ ଜାଣ କି (ନର୍କ) ସକାର କ'ଣ?

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

ସେ (ସକାର) ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଛାଡି ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ,

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

ଯାହା ମଣିଷ ଚର୍ମକୁ ପୋଡ଼ିଦିଏ।

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

ତାଙ୍କ ଉପରେ ଉଣେଇଶ ଜଣ (ରକ୍ଷକ ଦୂତ) ଅଛନ୍ତି।

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

ଏବଂ ଆମେ କେବଳ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ନର୍କର ରକ୍ଷକ କରିଛୁ; ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା କେବଳ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କରିଛୁ, ଯେପରି ପୁସ୍ତକ ଦିଆଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି, ଯେପରି ପୁସ୍ତକ ଦିଆଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସନ୍ଦେହ ନ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଯେପରି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରୋଗ ଅଛି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଅଛନ୍ତି (କହେ), "ଆଲ୍ଲାହ ଏହି (ସଂଖ୍ୟା) ଉଦାହରଣ ଭାବରେ କ'ଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି?" ଏହିପରି ଭାବରେ ପରମେଶ୍ୱର ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେନାବାହିନୀକୁ ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଏବଂ ସାକାର ମଣିଷ ପାଇଁ ଏକ ସତର୍କୀକରଣ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ।

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

ନା! ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନାମରେ,

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

ଏବଂ ରାତ୍ରି ଯେତେବେଳେ ଚାଲିଯାଏ,

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

ଏବଂ ପ୍ରଭାତ ସୁଦ୍ଧା ଯେତେବେଳେ ଆଲୋକ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ,

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

ପ୍ରକୃତରେ (ସକାର) ହେଉଛି ବହୁତ ବଡ଼ (ବିପର୍ଯ୍ୟୟ) ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ,

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

ମାନବଜାତି ପାଇଁ ଏକ ଚେତାବନୀ ସ୍ୱରୂପ,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

(ଯଥା) ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ କିମ୍ବା ପଛକୁ ହଟିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ।

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

ସମସ୍ତେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି ସେଥିପାଇଁ ଦାୟୀ,

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

ଡାହାଣ ପକ୍ଷ ବ୍ୟତୀତ,

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବାରୁ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପଚାରିଲେ,

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

ପାପୀ ଲୋକମାନଙ୍କ (ସ୍ଥିତି) ବିଷୟରେ,

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

"ତୁମେ ସକାରରେ (ନର୍କ) ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ କ'ଣ କାରଣ ସୃଷ୍ଟି କଲା?"

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନଥିଲୁ,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

ଏବଂ ଆମେ (ମଧ୍ୟ) ଗରିବଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉନାହୁଁ,

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

ଆମେ ଏପରିକି କଥା ହେଉଥିଲୁ (ଅର୍ଥହୀନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ), ଯେଉଁମାନେ ଏହା ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିଲେ,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

ଏବଂ ଆମେ ବିଚାରର ଦିନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁ,

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ପାଖରେ ମୃତ୍ୟୁ ନଆସେ।"

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟସ୍ଥି କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟସ୍ଥି (ସାହାଯ୍ୟ) ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ନୁହେଁ।

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

ତେବେ ସେମାନେ (ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନେ) (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ) ଚେତାବନୀରୁ କାହିଁକି ମୁହଁ ଫେରାଇଲେ?

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

ଯେପରି ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ବନ୍ୟ ଗଧ ପରି;

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

ସିଂହ ପାଖରୁ ଦୌଡ଼ି ପଳାଅ।

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

ଏପରିକି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ (ପୁସ୍ତକର) ଖୋଲା ପୃଷ୍ଠା ଦିଆଯାଉ ବୋଲି ଇଚ୍ଛା।

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

ନା! ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ପରଲୋକକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

ନା! ପ୍ରକୃତରେ, ଏହା (କୋରାନ) ଏକ ସ୍ମରଣକାରୀ।

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

ତେଣୁ ଯିଏ ଏହା ଚାହେଁ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେ ଏଥିରୁ ଶିକ୍ଷା ନେବ।

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

ଏବଂ ସେମାନେ ଏହା (କୋରାନ) ରୁ ଶିଖିବେ ନାହିଁ ଯଦି (ଯଦି) ଆଲ୍ଲାହ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ସେ ହିଁ ପରମେଶ୍ୱର ଯିଏ (ଆମକୁ) ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଯାହାଙ୍କର କ୍ଷମା କରିବାର ଅଧିକାର ଅଛି।