Q.S ଆଲ-ବକାରା (اَلْبَقَرَة) - 286 ପଦ ସଂଖ୍ୟା

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

ଆଲିଫ୍ ଲାମ୍ ମିମ୍

ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ

Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).

ଏହି ପୁସ୍ତକ (କୋରାନ) ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଧାର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ।

الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ

al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(ଯଥା) ଯେଉଁମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ନମାଜ ପାଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ରିଜିକ୍ୟୁଟିର କିଛି ଅଂଶ ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି।

وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ (ମହମ୍ମଦ) ଉପରେ ପ୍ରକାଶିତ (କୋରାନ) ଏବଂ ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରେରିତ (ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ) ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପରଲୋକର ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି।

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ ۙ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଭାଗ୍ୟବାନ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ, ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କର କିମ୍ବା ନ କର, ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ ନାହିଁ।

خَتَمَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَعَلٰى سَمْعِهِمْ ۗ وَعَلٰٓى اَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ࣖ

khatamallāhu ‘alā qulūbihim wa ‘alā sam‘ihim wa ‘alā abṣārihim gisyāwatuw wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଏବଂ ଶ୍ରବଣକୁ ମୋହର କରିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ବନ୍ଦ କରିଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ସେମାନେ କଠିନ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବେ।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِيْنَۘ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi wa bil-yaumil-ākhiri wa mā hum bimu'minīn(a).

ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆମେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ," କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀ ନୁହଁନ୍ତି।

يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۚ وَمَا يَخْدَعُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَۗ

yukhādi‘ūnallāha wal-lażīna āmanū wa mā yakhda‘ūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଠକନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କେବଳ ନିଜକୁ ଠକନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହାକୁ ଜାଣି ନ ପାରି।

فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).

ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରୋଗ ଅଛି, ତେଣୁ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ରୋଗ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହିବା ହେତୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ରହିବ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ

wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, "ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି କ୍ଷତି କର ନାହିଁ!" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ହିଁ ଉନ୍ନତି କରୁ।"

اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُوْنَ وَلٰكِنْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

alā innahum humul-mufsidūna wa lākil lā yasy‘urūn(a).

ମନେରଖ, ସେମାନେ ହିଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا كَمَآ اٰمَنَ النَّاسُ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ كَمَآ اٰمَنَ السُّفَهَاۤءُ ۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاۤءُ وَلٰكِنْ لَّا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā qīla lahum āminū kamā āmanan nāsu qālū anu'minu kamā āmanas-sufahā'(u), alā innahum humus-sufahā'u wa lākil lā ya‘lamūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, "ଅନ୍ୟମାନେ ଯେପରି ବିଶ୍ୱାସ କରିଛନ୍ତି ସେହିପରି ବିଶ୍ୱାସ କର!" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବୁଝିବାର ଅଭାବ ଅଛି ସେମାନେ ଯେପରି ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଆମେ କ'ଣ ସେହିପରି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା?" ମନେରଖନ୍ତୁ, ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ହିଁ ବୁଝିବାର ଅଭାବ ରଖିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବେ, ସେମାନେ କହିବେ, "ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ।" କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଶୟତାନମାନଙ୍କ (ନେତାମାନଙ୍କ) ପାଖକୁ ଫେରିଗଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ, "ସତ୍ୟ, ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଅଛୁ, ଆମେ କେବଳ ମଜା କରୁଛୁ।"

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

ଆଲ୍ଲା ସେମାନଙ୍କୁ ପରିହାସ କରିବେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମରେ ପକାଇବେ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰىۖ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā, famā rabiḥat tijāratuhum wa mā kānū muhtadīn(a).

ସେମାନେ ହିଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ବଦଳରେ ଭ୍ରମ କିଣିଥିଲେ। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସାୟ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟଜନକ ଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ କୌଣସି ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଲେ ନାହିଁ।

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ

maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).

ସେମାନଙ୍କର ଉଦାହରଣ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ଯେଉଁମାନେ ନିଆଁ ଜାଳି ଦିଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ପରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ଆଲୋକ ହରଣ କରି ନିଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧାରରେ ଛାଡି ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَۙ

Ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā yarji‘ūn(a).

ସେମାନେ ବଧିର, ମୂକ ଏବଂ ଅନ୍ଧ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଫେରି ପାରିବେ ନାହିଁ।

اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

କିମ୍ବା ଯେପରି (ସେମାନେ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ) ଆକାଶରୁ ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ଘଟେ, ଯାହା ସହିତ ଅନ୍ଧାର, ଘଡ଼ଘଡ଼ି ଏବଂ ବିଜୁଳି ଥାଏ। ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟରେ ଘଡ଼ଘଡ଼ିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଆଙ୍ଗୁଠି ସାହାଯ୍ୟରେ ନିଜ କାନକୁ ବନ୍ଦ କରିଦିଅନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱର ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।

يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ବିଜୁଳି ପ୍ରାୟ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହେଉଥିଲା। ଯେତେବେଳେ (ବିଜୁଳି) ଆଲୋକିତ ହୁଏ, ସେମାନେ ତା' ତଳେ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ଧାର ପଡ଼ିଯାଏ, ସେମାନେ ଅଟକି ଯାଆନ୍ତି। ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ଇଚ୍ଛା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରବଣ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ହରଣ କରିଥାଆନ୍ତେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

ହେ ଲୋକମାନେ! ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କର ଯିଏ ତୁମକୁ ଏବଂ ତୁମ ପୂର୍ବ ଲୋକଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ତୁମେ ଧର୍ମପରାୟଣ ହୋଇପାରିବ।

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).

(ସେ ହିଁ) ଯିଏ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଏବଂ ଆକାଶକୁ ଛାତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଆକାଶରୁ ପାଣି ବୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଏବଂ ତା’ଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି। ତେଣୁ ଜାଣିଶୁଣି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ କୌଣସି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ସୃଷ୍ଟି କର ନାହିଁ।

وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ (କୋରାନ) ବିଷୟରେ ସନ୍ଦେହ କରୁଛ ଯାହା ଆମେ ଆମ ଦାସ (ମହମ୍ମଦ)ଙ୍କ ଉପରେ ପଠାଇଛୁ, ତେବେ ତା'ପରି ଗୋଟିଏ ସୂରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଅଟ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟକାରୀଙ୍କୁ ଡାକ।

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ

fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).

ଯଦି ତୁମେ ଏହା କରିପାରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ (ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ) କରିପାରିବ ନାହିଁ, ତେବେ ନର୍କର ସେହି ନିଆଁକୁ ଭୟ କର ଯାହାର ଇନ୍ଧନ ମଣିଷ ଏବଂ ପଥର, ଯାହା ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି।

وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସତ୍କର୍ମ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଖବର ଦିଅ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଫଳ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଏ, ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଏହା ହେଉଛି ଯାହା ଆମକୁ ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।" ସେମାନଙ୍କୁ ସମାନ (ଫଳ) ଦିଆଯାଇଛି। ଏବଂ ସେଠାରେ ସେମାନେ ପବିତ୍ର ପତି-ପତ୍ନୀ ପାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ଏଥିରେ ରୁହନ୍ତି।

۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ

innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ମଶା କିମ୍ବା ଏହାଠାରୁ ଛୋଟ କିଛି ଉଦାହରଣ ଦେବାକୁ ସଂକୋଚ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ସତ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅର୍ଥ କ'ଣ ଥିଲା?" ସେହି (ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ) ସହିତ ସେ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ବିପଥଗାମୀ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି (ଏବଂ) ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ସେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ ଏହି (ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ) ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବିପଥଗାମୀ କରନ୍ତି ନାହିଁ,

الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଚୁକ୍ତି ସ୍ଥିର ହେବା ପରେ ତାହା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଯେଉଁ ଚୁକ୍ତି ଯୋଡିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହାକୁ ଛିନ୍ନ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ନୀତି ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ।

كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

ତୁମେ କିପରି ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିପାର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମୃତ ଥିଲ, ତା’ପରେ ସେ ତୁମକୁ ଜୀବନ ଦେଲେ, ତା’ପରେ ସେ ତୁମକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଲେ, ତା’ପରେ ସେ ତୁମକୁ ପୁନର୍ବାର ଜୀବନ ଦେଲେ। ତା’ପରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ।

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ସବୁକିଛି ତୁମ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ତା’ପରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ତା’ପରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସାତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ଏବଂ ସେ ସବୁକିଛି ବିଷୟରେ ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ଦୂତମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଜଣେ ଖଲିଫା ନିର୍ମାଣ କରିବି।" ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆପଣ କ'ଣ ସେଠାରେ ଏପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବେ ଯିଏ ଦୁର୍ନୀତି କରିବ ଏବଂ ରକ୍ତପାତ କରିବ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମର ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ ଏବଂ ତୁମର ନାମକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛୁ?" ସେ କହିଲେ, "ସତ୍ୟରେ, ମୁଁ ଯାହା ଜାଣେ ତାହା ତୁମେ ଜାଣ ନାହିଁ।"

وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).

ଏବଂ ସେ ଆଦମଙ୍କୁ ସେସବୁର ନାମ (ବସ୍ତୁ) ଶିଖାଇଲେ, ତା’ପରେ ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଅଟ, ତେବେ ମୋତେ ଏସବୁ (ବସ୍ତୁ)ର ନାମ କୁହ!"

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମର ମହିମା ହେଉ, ତୁମେ ଆମକୁ ଯାହା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଛ ତାହା ବ୍ୟତୀତ ଆମେ ଆଉ କିଛି ଜାଣି ନାହୁଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଜ୍ଞ।"

قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ

qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).

ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଲେ, "ହେ ଆଦମ! ସେମାନଙ୍କୁ ନାମ କୁହ!" ସେ (ଆଦମ) ତାଙ୍କ ନାମ କହିବା ପରେ କହିଲେ, "ମୁଁ କ'ଣ ତୁମକୁ କହି ନଥିଲି ଯେ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଗୁପ୍ତ କଥା ଜାଣେ, ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କର ଏବଂ ଯାହା ଲୁଚାଇ ରଖ, ମୁଁ ତାହା ଜାଣେ?"

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲୁ, "ଆଦମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର!" ତେଣୁ ସେମାନେ ପ୍ରଣାମ କଲେ କେବଳ ଶୟତାନ। ସେ ମନା କରେ ଏବଂ ଗର୍ବ କରେ, ଏବଂ ସେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର।

وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

ଆଉ ଆମେ କହିଲୁ, "ହେ ଆଦମ! ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରୁହ ଏବଂ ଏଥିରୁ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ଖାଅ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଗଛ ପାଖକୁ ଯାଅ ନାହିଁ, ନଚେତ୍ ତୁମେ ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମିଲ ହେବ!"

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

ତା'ପରେ ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାର କରିଦେଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସେଠାରେ ଥିବା ସମୟରେ ସେଠାରୁ ବାହାର କରିଦିଆଗଲା। ଏବଂ ଆମେ କହିଲୁ, "ତଳକୁ ଯାଅ! ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ପରସ୍ପରର ଶତ୍ରୁ। ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ତୁମର ବାସସ୍ଥାନ ଏବଂ ଉପଭୋଗ ରହିବ।"

فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).

ତା'ପରେ ଆଦମ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ବାକ୍ୟ ପାଇଲେ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଅନୁତାପକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ହେଉଛନ୍ତି ଅନୁତାପ ଗ୍ରହଣକାରୀ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ଆମେ କହିଲୁ, "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳକୁ ଆସ! ତା'ପରେ ଯଦି ମୋର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବ, ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅନୁସରଣ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ।"

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆମର ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା। ସେମାନେ ସେଥିରେ ରହିବେ।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).

ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣ! ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରଦାନ କରିଅଛି, ତାହା ମନେ ରଖ। ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ତୁମର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କର, ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିବି ଏବଂ କେବଳ ମୋତେ ଭୟ କର।

وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ

wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).

ଏବଂ ମୁଁ ଯାହା (କୋରାନ) ପଠାଇଛି ତାହା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଯାହା ତୁମ ପାଖରେ ଯାହା (ତୋରା) ଅଛି ତାହା ସତ୍ୟ କରେ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାରେ ପ୍ରଥମ ହୁଅ ନାହିଁ। ମୋର ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଶସ୍ତାରେ ବିକ୍ରୟ କର ନାହିଁ, ଏବଂ କେବଳ ମୋତେ ଭୟ କର।

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).

ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ମିଥ୍ୟା ସହିତ ମିଶ୍ରଣ କର ନାହିଁ ଏବଂ ଜାଣିଶୁଣି ସତ୍ୟକୁ ଲୁଚାଇ ରଖ ନାହିଁ।

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).

ଏବଂ ନମାଜ ପାଳନ କର, ଜକାତ ଦିଅ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ରୁକ୍ କରୁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରୁକ୍ ରୁହ।

۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).

ତୁମେ କାହିଁକି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକତାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଉଛ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜକୁ ଭୁଲିଯାଉଛ, ଯଦିଓ ତୁମେ ପୁସ୍ତକ (ତୋରା) ପଢ଼ୁଛ? ତୁମେ କ'ଣ ବୁଝୁ ନାହଁ?

وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ

wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).

ଏବଂ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ) ସାହାଯ୍ୟ ମାଗ। ଏବଂ (ପ୍ରାର୍ଥନା) ପ୍ରକୃତରେ କଷ୍ଟକର, କେବଳ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ।

الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَاَنَّهُمْ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَ ࣖ

allażīna yaẓunnūna annahum mulāqū rabbihim wa annahum ilaihi rāji‘ūn(a).

(ଅର୍ଥାତ୍) ଯେଉଁମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭେଟିବେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବେ।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).

ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣ! ମୋର ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ପକାଅ ଯାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିଛି, ଏବଂ ମୁଁ (ସେତେବେଳେ) ଏହି ଜଗତର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କରିଥିଲି।

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā syafā‘atuw wa lā yu'khażu minhā ‘adluw wa lā hum yunṣarūn(a).

ଏବଂ ସେହି ଦିନକୁ ଭୟ କର, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣକୁ କୌଣସି ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ତା'ଠାରୁ କୌଣସି ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରାଯିବ ନାହିଁ।

وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ

wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ (ଫାରୋ ଏବଂ) ଫାରୋଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲୁ। ସେମାନେ ତୁମକୁ କଠିନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ତୁମର ପୁଅମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତୁମର ଝିଅମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଉଥିଲେ। ଏବଂ ଏପରି ହେଲେ ଏହା ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ତରଫରୁ ଏକ ମହାନ ପରୀକ୍ଷା।

وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ସମୁଦ୍ରକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଥିଲୁ, ଯେପରି ଆମେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା ଏବଂ ତୁମେ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ (ଫାରୋ ଏବଂ) ଫାରୋର ଅନୁସରଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ବୁଡ଼ାଇ ଦେଇଥିଲୁ।

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ମୋଶାଙ୍କୁ ଚାଳିଶ ରାତିର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲୁ। ତା'ପରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ (ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣ) ତାଙ୍କ (ପ୍ରସ୍ଥାନ) ପରେ (ନୈବେଦ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ) ବାଛୁରୀ ନିର୍ମାଣ କଲ ଏବଂ ତୁମ୍ଭେମାନେ (ଅତ୍ୟାଚାରୀ) ହେଲ।

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).

ତା’ପରେ ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିଦେଲୁ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ କୃତଜ୍ଞ ହେବ।

وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର), ଯେତେବେଳେ ଆମେ ମୁସାଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଫୁରକାନ ଦେଇଥିଲୁ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇପାର।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ମୁସା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏକ ବାଛୁରୀର ପ୍ରତିମା (ନୈବେଦ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ) ନିର୍ମାଣ କରି ପ୍ରକୃତରେ ନିଜ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛ, ତେଣୁ ତୁମର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଅନୁତାପ କର ଏବଂ ନିଜକୁ ହତ୍ୟା କର। ଏହା ତୁମର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ। ସେ ତୁମର ଅନୁତାପ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେ ସର୍ବାଧିକ ଅନୁତାପ ଗ୍ରହଣକାରୀ, ସବୁଠାରୁ ଦୟାଳୁ।"

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କହିଥିଲ, "ହେ ମୁସା! ଆମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ନ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବୁ ନାହିଁ," ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ ବଜ୍ରପାତ ଘଟିଲା।

ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).

ତା'ପରେ, ତୁମର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଆମେ ତୁମକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିଛୁ, ଯେପରି ତୁମେ କୃତଜ୍ଞ ହେବ।

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ଏବଂ ଆମେ ତୁମ ଉପରେ ମେଘମାଳାର ଛାଇ ରଖିଲୁ, ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ ମନ ଏବଂ ସାଲୱା ପଠାଇଲୁ। ଆମେ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଛୁ, ସେଥିରୁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଖାଅ। ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରି ନଥିଲେ, ବରଂ ସେମାନେ ନିଜ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲେ।

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ କହିଲୁ, "ଏହି ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କର (ବୈତୁଲମାକଦିସ୍), ତା'ପରେ ସେଠାରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା ତାହା ସୁସ୍ୱାଦୁ ଭାବରେ ଖାଅ। ଏବଂ ନତମସ୍ତକ ହୋଇ ଏହାର ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରବେଶ କର ଏବଂ କୁହ, "ଆମକୁ (ଆମର ପାପରୁ) ଉଦ୍ଧାର କର," ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆମେ ତୁମର ଭୁଲ କ୍ଷମା କରିବୁ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ (ବହୁତ) ଦାନ ବୃଦ୍ଧି କରିବୁ।"

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ

fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

ତା'ପରେ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଲୋକମାନେ ସେହି ଆଦେଶକୁ (ଅନ୍ୟ ଏକ ଆଦେଶ) ସହିତ ବଦଳାଇ ଦେଲେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇ ନଥିଲା। ତେଣୁ ଆମେ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବିପତ୍ତି ପଠାଇଲୁ, କାରଣ ସେମାନେ (ସର୍ବଦା) ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।

۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାଣି ମାଗିଲେ, ଆମେ କହିଲୁ, "ତୁମର ବାଡ଼ିରେ ପଥରକୁ ଆଘାତ କର!" ତେଣୁ ସେଥିରୁ ବାରଟି ଝରଣା ବାହାରି ଆସିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋଷ୍ଠୀ ସେମାନଙ୍କର (ସମସ୍ତ) ପାନୀୟ ସ୍ଥାନ ଜାଣନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ (ପ୍ରଦତ୍ତ) ରିଜିକ୍ୟୁରୀରୁ ଖାଅ ଏବଂ ପିଅ, ଏବଂ କ୍ଷତି କରି ପୃଥିବୀରେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କର ନାହିଁ।

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ତୁମେ କହିଥିଲ, "ହେ ମୋଶା! ଆମେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ (ଖାଇବା) ସହ୍ୟ କରିପାରିବୁ ନାହିଁ, ତେଣୁ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମକୁ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା ଫଳେ ତାହା ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର: ଔଷଧି, କାକୁଡ଼ି, ରସୁଣ, ଲଙ୍କା ଏବଂ ପିଆଜ।" ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, "ତୁମେ କ'ଣ ଭଲ ଜିନିଷ ବଦଳରେ କିଛି ମନ୍ଦ ଜିନିଷ ମାଗୁଛ? ଏକ ସହରକୁ ଯାଅ; ତୁମେ ଯାହା ମାଗୁଛ ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପାଇବ।" ତା'ପରେ ସେମାନେ ଅପମାନ ଏବଂ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ସେମାନେ (ପୁଣି ଥରେ) ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଠାରୁ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ଏହା (ଘଟିଲା) କାରଣ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଲକ୍ଷଣକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ବିନା ନ୍ୟାୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହା ଥିଲା କାରଣ ସେମାନେ ଅବାଧ୍ୟ ଏବଂ ଲଙ୍ଘନ କରୁଥିଲେ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଯିହୂଦୀ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଏବଂ ସାବେଇନ୍, ଯେଉଁମାନେ (ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ) ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କାର ଦିଆଯିବ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ନେଇଥିଲୁ ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ପର୍ବତ (ସିନାଇ) ଉଠାଇଥିଲୁ (ଏବଂ କହିଥିଲୁ), "ଆମେ ତୁମକୁ ଯାହା ଦେଇଛୁ ତାହା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ ଏବଂ ଏଥିରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ମନେ ରଖ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବ।"

ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).

ତା’ପରେ ତୁମେ ବିମୁଖ ହୋଇଗଲ। ତେଣୁ ଯଦି ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୟା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନ ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହୋଇଥାଆନ୍ତ।

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

ଆଉ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅପରାଧ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଣିଥିଲ, ତେଣୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲୁ, "ତୁମେ ଘୃଣ୍ୟ ବାନର ହୁଅ!"

فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ

faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

ତେଣୁ ଆମେ (ଏହାକୁ) ସେହି ସମୟର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଚେତାବନୀ ଏବଂ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲୁ।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ମୁସା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଏକ ଗାଈ ବଧ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି।" ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ କ'ଣ ଆମକୁ ଉପହାସ କରିବ?" ସେ (ମୁସା) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ଅଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନ ରହିବା ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି।"

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).

ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମକୁ ସେହି (ମାଈ ଗାଈ) ବିଷୟରେ ବୁଝାଇବାକୁ କୁହ।" ସେ (ମୋଶା) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଛନ୍ତି ଯେ ଗାଈଟି ବୃଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଯୁବା ନୁହେଁ, (କିନ୍ତୁ) ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ। ତେଣୁ ତୁମକୁ ଯାହା ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି ତାହା କର।"

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).

ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ କୁହ ଯେ ସେ ଆମକୁ ଏହାର ରଙ୍ଗ କିପରି ବୁଝାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।" ସେ (ମୋଶା) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଛନ୍ତି, (ଗାଈ) ଏକ ମାଈ ଗାଈ ଯାହାର ରଙ୍ଗ ଗାଢ଼ ହଳଦିଆ, ଯାହା (ତାହାକୁ) ଦେଖୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।"

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).

ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ସେହି (ମାଈ ଗାଈ) ବିଷୟରେ ବୁଝାଇବାକୁ କୁହ। (କାରଣ) ପ୍ରକୃତରେ ଗାଈଟି ଆମ ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ, ଏବଂ ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇବୁ।"

قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).

ସେ (ମୋଶା) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଛନ୍ତି, (ଗାଈ) ହେଉଛି ଏକ ମାଈ ଗାଈ ଯାହାକୁ କେବେ ଜମି ହଳ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଫସଲକୁ ଜଳସେଚନ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇନାହିଁ, ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ଦାଗହୀନ।" ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏବେ ତୁମେ ସତ୍ୟ (ବିଷୟଗୁଡିକ) ବୁଝାଅ।" ତା'ପରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ (ଆଦେଶ) କଠିନ ଭାବରେ ପାଳନ କଲେ।

وَاِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادّٰرَءْتُمْ فِيْهَا ۗ وَاللّٰهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ ۚ

wa iż qultum nafsan faddāra'tum fīhā, wallāhu mukhrijum mā kuntum taktumūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲ ଏବଂ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିଲ, କିନ୍ତୁ ଅଲ୍ଲାହ ଯାହା ତୁମେ ଲୁଚାଉଥିଲ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।

فَقُلْنَا اضْرِبُوْهُ بِبَعْضِهَاۗ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

faqulnaḍribūhu biba‘ḍihā, każālika yuḥyillāhul-mautā wa yurīkum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

ତା'ପରେ ଆମେ କହିଲୁ, "(ଗାଈ)ର କିଛି ଅଂଶ ସହିତ (ଶବ)କୁ ଆଘାତ କର!" ଏହିପରି ଭାବରେ ପରମେଶ୍ୱର ମୃତ ଲୋକଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ (ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର) ଚିହ୍ନ ଦେଖାନ୍ତି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ଭେମାନେ ବୁଝିପାରିବ।

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ତା’ପରେ ତୁମର ହୃଦୟ କଠିନ ହୋଇଗଲା, ଯାହା ଫଳରେ (ତୁମର ହୃଦୟ) ପଥର ପରି, ଆହୁରି କଠିନ ହୋଇଗଲା। ପ୍ରକୃତରେ, ଏହି ପଥରଗୁଡ଼ିକରୁ ନଦୀ (ପାଣି) ପ୍ରବାହିତ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ। କିଛି ପଥର ବିଭାଜିତ ହୁଏ ଏବଂ ଝରଣା ବାହାର କରେ। ଏବଂ କିଛି ପଥର ଏପରି ମଧ୍ୟ ଅଛି ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି ତେଣୁ ତଳକୁ ଖସିଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ସେ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ ନୁହଁନ୍ତି।

۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).

ତେବେ ତୁମେ (ମୁସଲମାନମାନେ) କ’ଣ ପ୍ରକୃତରେ ଆଶା କରୁଛ ଯେ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଆଲ୍ଲାହର ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହାକୁ ବୁଝିବା ପରେ ଏହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାହା ଜାଣନ୍ତି?

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବେ, ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ।" କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ପାଖକୁ ଫେରି ଆସିଲେ, ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ କ'ଣ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବ ଯାହା ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ବୁଝାଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିପାରିବେ? ତୁମେ କ'ଣ ବୁଝିପାରୁନାହଁ?"

اَوَلَا يَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

awalā ya‘lamūna annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କ’ଣ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି ଯାହା ସେମାନେ ଲୁଚାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି?

وَمِنْهُمْ اُمِّيُّوْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ الْكِتٰبَ اِلَّآ اَمَانِيَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa minhum umiyyūna lā ya‘lamūnal-kitāba illā amāniyya wa in hum illā yaẓunnūn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ନିରକ୍ଷର, ପୁସ୍ତକ (ତୋରା) ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, କେବଳ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ କେବଳ ଅନୁମାନ କରନ୍ତି।

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ

fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).

ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ହାତରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଲେଖନ୍ତି, ତା'ପରେ କୁହନ୍ତି ଯେ "ଏହା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ଆସିଛି", (ଏଥିପାଇଁ) ଏହାକୁ ଶସ୍ତାରେ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତୁ। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ହାତ ଯାହା ଲେଖିଛନ୍ତି ସେଥିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖ।

وَقَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدَةً ۗ قُلْ اَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّٰهِ عَهْدًا فَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ عَهْدَهٗٓ اَمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālū lan tamassanan-nāru illā ayyāmam ma‘dūdah (tan), qul attakhażtum ‘indallāhi ‘ahdan falay yukhlifallāhu ‘ahdahū am taqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, "ନର୍କ ଆମକୁ କେବଳ କିଛି ଦିନ ପାଇଁ ଛୁଇଁବ ନାହିଁ।" କୁହ, "ତୁମେ କ'ଣ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ଏପରି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଇଛ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଭାଙ୍ଗିବେ ନାହିଁ, ନା ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହ ବିଷୟରେ ଏପରି କଥା କହୁଛ ଯାହା ତୁମେ ଜାଣି ନାହଁ?"

بَلٰى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَّاَحَاطَتْ بِهٖ خَطِيْۤـَٔتُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

balā man kasaba sayyi'ataw wa aḥāṭat bihī khaṭī'atuhū fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ତାହା ନୁହେଁ! ଯେଉଁମାନେ ଖରାପ କାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାପ ତାଙ୍କୁ ବୁଡ଼ାଇ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା। ସେମାନେ ସେଥିରେ ରହିଯାଆନ୍ତି।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ବାସିନ୍ଦା। ସେମାନେ ଏଥିରେ ରୁହନ୍ତି।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ନେଇଥିଲୁ ଯେ "ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାର ପୂଜା କର ନାହିଁ, ଏବଂ ପିତାମାତା, ସମ୍ପର୍କୀୟ, ଅନାଥ ଏବଂ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭଲ ବ୍ୟବହାର କର। ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭଲ କଥା କୁହ, ପ୍ରାର୍ଥନା କର ଏବଂ ଜାକାତ ଦିଅ।" କିନ୍ତୁ ତା'ପରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନେଇଥିଲ (ଅସ୍ୱୀକାର କଲ), କେବଳ ତୁମର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଂଶ ବ୍ୟତୀତ, ଏବଂ ତୁମେ (ଏବେ ମଧ୍ୟ) ବିଦ୍ରୋହୀ ଥିଲ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଚୁକ୍ତି ନେଇଥିଲୁ: "ତୁମ ରକ୍ତପାତ କର ନାହିଁ (କାହାକୁ ହତ୍ୟା କର ନାହିଁ), କିମ୍ବା ନିଜକୁ (ତୁମର ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ) ଘରୁ ବାହାର କର ନାହିଁ।" ତା'ପରେ ତୁମେ ଶପଥ କରି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲ।

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ତା’ପରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ (ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ) ନିଜକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲ ଏବଂ ତୁମର ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ସେମାନଙ୍କ ଘରୁ ବାହାର କରିଥିଲ। ଦୁଷ୍ଟତା ଏବଂ ଶତ୍ରୁତାରେ ପରସ୍ପରକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ। ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲ, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିବାକୁ ତୁମକୁ ନିଷେଧ କରାଯାଇଥିଲା। ତୁମେ କ’ଣ ପୁସ୍ତକ (ତୋରା)ର କିଛି ଅଂଶରେ ବିଶ୍ୱାସ କର ଏବଂ କିଛି ଅଂଶରେ ଅବିଶ୍ୱାସ କର? ତେବେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଏହା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁନିଆର ଜୀବନରେ ଅପମାନ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରତିଫଳ ନାହିଁ, ଏବଂ କୁଆପଥର ଦିନରେ ସେମାନଙ୍କୁ କଠୋରତମ ଦଣ୍ଡକୁ ଫେରାଇ ଦିଆଯିବ। ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ତାହା ବିଷୟରେ ଆଲ୍ଲାହ ଅଜ୍ଞ ନୁହଁନ୍ତି।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīnasytarawul-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), falā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunṣarūn(a).

ଏମାନେ ସେହି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ପରକାଳର ଜୀବନ ସହିତ ଏହି ଦୁନିଆର ଜୀବନ କିଣିଛନ୍ତି। ତା’ପରେ ସେମାନଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ହାଲୁକା ହେବ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରାଯିବ ନାହିଁ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ମୋଶାଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ (ତୋରା) ଦେଇଥିଲୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ ନେଇଥିଲୁ, ଏବଂ ଆମେ ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସତ୍ୟର ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥିଲୁ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା (ଜିବ୍ରିଲ) ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଥିଲୁ। କାହିଁକି ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଦୂତ ତୁମ ପାଖକୁ ଏପରି କିଛି (ଶିକ୍ଷା) ଆଣି ଆସେ ଯାହା ତୁମେ ଚାହୁଁନାହଁ, ତୁମେ ତାହା ବିଷୟରେ ଗର୍ବ କରୁଛ, ତା'ପରେ କିଛି ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା କହୁଛ ଏବଂ କିଛିକୁ ହତ୍ୟା କରୁଛ?

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ

wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମର ହୃଦୟ ବନ୍ଦ।" ନା! ସେମାନଙ୍କର ଅବାଧ୍ୟତା ଯୋଗୁଁ ଆଲ୍ଲା ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବହୁତ କମ୍ ଲୋକ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି।

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପୁସ୍ତକ (ଅଲ୍-କୋରନ୍) ଆସିବା ପରେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା କଥାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, ଏହା ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯାହା ଜାଣିଥିଲେ ତାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ। ତେଣୁ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅଭିଶାପ।

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

ଏହା ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜିନିଷ ଯାହା ପାଇଁ ସେମାନେ ନିଜକୁ ବିକ୍ରି କରିଦେଲେ, ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହା ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଈର୍ଷା ହେତୁ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ଉପରେ ଇଚ୍ଛା ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରେରଣ କରିବେ। ତେଣୁ ସେମାନେ କ୍ରୋଧ ଉପରେ କ୍ରୋଧ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଅପମାନଜନକ ଦଣ୍ଡ ଅଛି।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, "ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା (କୋରାନ) ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ସେଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କର," ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି, "ଆମେ ଯାହା ଆମ ନିକଟକୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ସେଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ।" ଏବଂ ସେମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବିଷୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ଯଦିଓ (କୋରାନ) ସତ୍ୟ ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି ତାହା ଯଥାର୍ଥ କରେ। କୁହ (ମହମ୍ମଦ), "ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଥିଲ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପୟଗମ୍ବରଙ୍କୁ କାହିଁକି ହତ୍ୟା କରିଥିଲ?"

۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

ଆଉ ପ୍ରକୃତରେ, ମୋଶା ସତ୍ୟର ପ୍ରମାଣ ସହିତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ, ତା'ପରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାଙ୍କ (ପ୍ରସ୍ଥାନ) ପରେ ବାଛୁରୀର ପ୍ରତିମାକୁ (ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବରେ) ଗ୍ରହଣ କଲ ଏବଂ ତୁମ୍ଭେମାନେ (ଅପରାଧୀ) ହେଲ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମଠାରୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ନେଇଥିଲୁ ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ପର୍ବତ (ସିନାଇ) ଉଠାଇଥିଲୁ (ଏବଂ କହିଥିଲୁ), "ଆମେ ତୁମକୁ ଯାହା ଦେଇଛୁ ତାହା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ ଏବଂ ଶୁଣ!" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆମେ ଶୁଣିଲୁ କିନ୍ତୁ ଆମେ ମାନିଲୁ ନାହିଁ।" ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସ ଯୋଗୁଁ ବାଛୁରୀ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା (ପ୍ରତିମା ପୂଜା କରିବାର ପ୍ରେମ)। କୁହ, "ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇଛ, ତେବେ ତୁମର ବିଶ୍ୱାସ ତୁମକୁ ଯାହା କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଏ ତାହା ବହୁତ ଖରାପ!"

قُلْ اِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ عِنْدَ اللّٰهِ خَالِصَةً مِّنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul in kānat lakumud-dārul-ākhiratu ‘indallāhi khāliṣatam min dūnin-nāsi fatamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(ହେ ମହମ୍ମଦ), କୁହ, "ଯଦି ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ ପରକାଳର ଘର କେବଳ ତୁମ ପାଇଁ, ଅନ୍ୟ କାହା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ତେବେ ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଅଟ, ତେବେ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହୁଁଛ।"

وَلَنْ يَّتَمَنَّوْهُ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lay yatamannauhu abadam bima qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ହାତ କରିଥିବା ପାପ ହେତୁ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଦୌ ଚାହିଁବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କୁ ଆଦୌ ଜାଣିଛନ୍ତି ଆଲ୍ଲାହ।

وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କୁ (ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କୁ) ପାଇବ, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ (ସଂସାର) ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଲୋଭୀ, ଏପରିକି (ଅଧିକ ଲୋଭୀ) ବହୁଦେବବାଦୀମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ ପାଇବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେହି ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶରୁ ରକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ତାହା ସବୁ ଦେଖନ୍ତି।

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ଯେ କେହି ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ହୁଏ, ତେବେ (ଜାଣ) ଯେ ସେ ହିଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ତୁମ ହୃଦୟରେ (କୋରାନ) ଅଣାଯାଇଛି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଥିବା (ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ) ସତ୍ୟାପନ କରୁଛି ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ଶୁଭସମ୍ବାଦ ଅଟେ।"

مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّلّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَرُسُلِهٖ وَجِبْرِيْلَ وَمِيْكٰىلَ فَاِنَّ اللّٰهَ عَدُوٌّ لِّلْكٰفِرِيْنَ

man kāna ‘aduwwal lillāhi wa malā'ikatihī wa rusulihī wa jibrīla wa mīkāla fa innallāha ‘aduwwul lil-kāfirīn(a).

ଯେକେହି ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ଦୂତ, ତାଙ୍କ ଦୂତ, ଗାବ୍ରିଏଲ ଏବଂ ମିଖାଏଲଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ କାଫରିମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ।

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ

wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ତୁମ (ମହମ୍ମଦ) ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରକାଶ କରିଛୁ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ଏହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ।

اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).

ଏବଂ କାହିଁକି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ସେମାନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ତାହା ଭାଙ୍ଗିଦିଏ? ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ବିଶ୍ୱାସୀ ନୁହଁନ୍ତି।

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଲ୍ଲାହରୁ ଜଣେ ରସଦ (ମହମ୍ମଦ) ଆସିଲେ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା କଥାକୁ ସତ୍ୟପାଠ କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ (ତୋରା) ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଦଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପୁସ୍ତକକୁ ସେମାନଙ୍କ ପଛ ପଛରେ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି।

وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ ଶଲୋମନଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଯାହା ପଢ଼ିଥିଲେ ତାହା ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ଶଲୋମନ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ନଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଏହା ସେହି ରାକ୍ଷସମାନେ ଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଯାଦୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ ଏବଂ ବାବିଲନ ଦେଶରେ ଦୁଇ ଦୂତ, ଯଥା ହାରୁତ ଏବଂ ମାରୁତଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା କଥା। ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କାହାକୁ କିଛି ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ନଥିଲେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ କେବଳ (ତୁମର ପାଇଁ) ଏକ ପରୀକ୍ଷା, ତେଣୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କର ନାହିଁ।" ତେଣୁ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ (ଦୂତ)ଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିଲେ ଯାହା ଜଣେ (ସ୍ୱାମୀ)ଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରିପାରିବ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁମତି ବ୍ୟତୀତ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଯାଦୁ ଦ୍ୱାରା କାହାକୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏପରି କିଛି ଶିଖନ୍ତି ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଏ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଭ ଦିଏ ନାହିଁ। ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣନ୍ତି, ଯେକେହି କିଣନ୍ତି (ଯାଦୁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି), ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଯାଦୁ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବହୁତ ଖରାପ, ଯଦି ସେମାନେ ଜାଣିଥାନ୍ତି।

وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ପୁରସ୍କାର ଭଲ ହୋଇଥାନ୍ତା, ଯଦି ସେମାନେ ଜାଣିଥାନ୍ତେ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! "ରାଏନା" କୁହ ନାହିଁ, ବରଂ "ଉଞ୍ଜୁର୍ନା" କୁହ ଏବଂ ଶୁଣ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ।

مَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَلَا الْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ خَيْرٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

mā yawaddul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wa lal-musyrikīna ay yunazzila ‘alaikum min khairim mir rabbikum, wallāhu yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul faḍlil-‘aẓīm(i).

ପୁସ୍ତକଧାରୀ ଏବଂ ମୁସଲିମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ ନଆସିବ। କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଲାହ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବରେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦୟା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ମହାନ ଅନୁଗ୍ରହର ମାଲିକ।

۞ مَا نَنْسَخْ مِنْ اٰيَةٍ اَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِهَا ۗ اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

mā nansakh min āyatin au nunsihā na'ti bi khairim minhā au miṡlihā, alam ta‘lam annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ଆମେ ଯେକୌଣସି ପଦ୍ୟକୁ ରଦ୍ଦ କରିଥାଉ କିମ୍ବା ସ୍ମୃତିରୁ ହଟାଇ ଦେଉ, ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତାକୁ ଭଲ କିମ୍ବା ତୁଳନୀୟ କିଛି ସହିତ ବଦଳାଇବୁ। ତୁମେ କ’ଣ ଜାଣ ନାହିଁ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ କ୍ଷମତାବାନ?

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ତୁମେ କ’ଣ ଜାଣ ନାହିଁ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ରାଜତ୍ୱ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର? ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ତୁମର କୌଣସି ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ନାହିଁ।

اَمْ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَسْـَٔلُوْا رَسُوْلَكُمْ كَمَا سُىِٕلَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

am turīdūna an tas'alū rasūlakum kamā su'ila mūsā min qabl(u), wa may yatabaddalil-kufra bil-īmāni faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

ନା ତୁମେ ତୁମର ଦୂତ (ମହମ୍ମଦ)ଙ୍କୁ ପଚାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ ଯେପରି ମୋଶା (ଇସ୍ରାଏଲର ସନ୍ତାନମାନେ) ପୂର୍ବରୁ ପଚାରିଥିଲେ? ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଅବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ବଦଳାଇଥାଏ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ସିଧା ପଥରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛି।

وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ସତ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ଈର୍ଷା ହେତୁ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପରେ ସେମାନେ ପୁଣି ଥରେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇଯାଆନ୍ତୁ ବୋଲି ପୁସ୍ତକଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଚାହାଁନ୍ତି। ତେଣୁ କ୍ଷମା କର ଏବଂ ଧର୍ଯ୍ୟ ରଖ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ଏବଂ ନମାଜ ପାଠ କର ଏବଂ ଜକାତ ଦିଅ। ଏବଂ ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ କାମ କରିବ, ତାହା (ପୁରସ୍କାର) ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ପାଇବ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ତାହା ସବୁ ଦେଖନ୍ତି।

وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ (ଯିହୂଦୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ) କହିଥିଲେ, "ଯିହୂଦୀ କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ କେହି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଏହା (କେବଳ) ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତାଧାରା। କୁହ, "ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବାଦୀ ତେବେ ମୋତେ ତୁମର ସତ୍ୟତାର ପ୍ରମାଣ ଦେଖାଅ।"

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ନା! ଯିଏ ନିଜକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ ସମର୍ପଣ କରେ, ଏବଂ ସେ ଭଲ କାମ କରେ, ତା'ର ପୁରସ୍କାର ତା'ର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ରହିବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ଏବଂ ଯିହୂଦୀମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ନାହିଁ," ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ (ଏପରି ମଧ୍ୟ) କୁହନ୍ତି, "ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ନାହିଁ," ଯଦିଓ ସେମାନେ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ନ୍ତି। ସେହିପରି, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ ସେମାନେ ଯାହା କୁହନ୍ତି ତାହା କୁହନ୍ତି। ତେଣୁ ଆଲ୍ଲାହ କୁଆପଥର ଦିନରେ ସେମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବେ, ଯାହା ସେମାନେ ବିବାଦ କରୁଥିଲେ।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ଏବଂ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଠାରୁ ଅଧିକ ଅତ୍ୟାଚାରୀ କିଏ ହୋଇପାରେ ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହର ମସଜିଦଗୁଡ଼ିକରେ ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ବାରଣ କରେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ? ସେମାନେ (ଆଲ୍ଲାହର ଭୟ ବ୍ୟତୀତ) ଏଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ଦୁନିଆରେ ଅପମାନିତ ହେବେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ସେମାନେ କଠିନ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବେ।

وَلِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَاَيْنَمَا تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), fa'ainamā tuwallū faṡamma wajhullāh(i), innallāha wāsi‘un ‘alīm(un).

ଏବଂ ପୂର୍ବ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଆଲ୍ଲାହର। ତୁମେ ଯେଉଁଆଡ଼େ ମୁହଁ ଫେର, ସେଠାକୁ ଆଲ୍ଲାହର ମୁଖ ଅଛି। ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَقَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا ۙسُبْحٰنَهٗ ۗ بَلْ لَّهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), bal lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆଲ୍ଲାଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ଅଛି।" ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ମହିମା ଦିଅ, ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସବୁକିଛି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରନ୍ତି।

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), wa iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

(ଆଲ୍ଲାହ) ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ଯେତେବେଳେ ସେ କିଛି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ କେବଳ ଏହାକୁ କୁହନ୍ତି, "ହୁଅ!" ତେଣୁ ଏହା ହେଉଛି।

وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆଲ୍ଲାହ ଆମ ସହିତ କାହିଁକି କଥା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଆମ ପାଖକୁ (ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର) ଚିହ୍ନ କାହିଁକି ଆସେ ନାହିଁ?" ସେହିପରି ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହା କହିଥିଲେ ତାହା କହିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ସମାନ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ଆମର ଶକ୍ତିର) ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛୁ।

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ସତ୍ୟ ସହିତ ସୁସମ୍ବାଦଦାତା ଏବଂ ସତର୍କକାରୀ ଭାବରେ ପଠାଇଛୁ। ଏବଂ ତୁମକୁ ନର୍କବାସୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପଚରାଯିବ ନାହିଁ।

وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ଏବଂ ଯିହୂଦୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦ) ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ ନ କର। କୁହ, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ହିଁ (ସତ୍ୟ) ମାର୍ଗଦର୍ଶନ।" ଏବଂ ଜ୍ଞାନ (ସତ୍ୟ) ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବା ପରେ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରଣ କର, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ତୁମର କୌଣସି ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ରହିବ ନାହିଁ।

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَتْلُوْنَهٗ حَقَّ تِلَاوَتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

allażīna ātaināhumul-kitāba yatlūnahū ḥaqqa tilāwatih(ī), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ଆମେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ ଦେଇଛୁ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଯେପରି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ସେମାନେ ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ କ୍ଷତି ପାଇବେ।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).

ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣ! ମୋର ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ପକାଅ ଯାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିଛି ଏବଂ ମୁଁ (ସେତେବେଳେ) ଏହି ଜଗତର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କରିଥିଲି।

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā ‘adluw wa lā tanfa‘uhā syafā‘atuw wa lā hum yunṣarūn(a).

ଏବଂ ସେହି ଦିନକୁ ଭୟ କର, ଯେତେବେଳେ କେହି ଅନ୍ୟର ସ୍ଥାନ ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ନା କୌଣସି ମୁକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ, ନା କୌଣସି ସାହାଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ, ନା ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରାଯିବ।

۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ

wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).

ଏବଂ (ମନେରଖ), ଯେତେବେଳେ ଇବ୍ରାହାମଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ କିଛି ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପାଳନ କରିଥିଲେ। ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଲେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିଙ୍କ ନେତା କରିଛି।" ସେ (ଇବ୍ରାହାମ) କହିଲେ, "ଏବଂ (ମଧ୍ୟ) ମୋର ସନ୍ତାନ ଏବଂ ନାତିନାତୁଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ?" ଆଲ୍ଲାହ କୁହନ୍ତି, "(ସତ୍ୟ, କିନ୍ତୁ) ମୋର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ନୁହେଁ।"

وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର), ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଘର (କାବା)କୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସମାବେଶ ସ୍ଥାନ ଏବଂ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନ କରିଥିଲୁ। ଏବଂ ଇବ୍ରାହିମଙ୍କ ମକାମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ସ୍ଥାନ କର। ଏବଂ ଆମେ ଇବ୍ରାହିମ ଏବଂ ଇସମାଇଲଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛୁ, "ତାୱାଫ କରୁଥିବା, ଇକ୍ତିକାଫ କରୁଥିବା, ନକମା କରୁଥିବା ଏବଂ ପ୍ରଣାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ଘରକୁ ପରିଷ୍କାର କର!"

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا بَلَدًا اٰمِنًا وَّارْزُقْ اَهْلَهٗ مِنَ الثَّمَرٰتِ مَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهٗ قَلِيْلًا ثُمَّ اَضْطَرُّهٗٓ اِلٰى عَذَابِ النَّارِ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżā baladan āminaw warzuq ahlahū minaṡ-ṡamarāti man āmana minhum billāhi wal-yaumil-ākhir(i), qāla wa man kafara fa umatti‘uhū qalīlan ṡumma aḍṭarruhū ilā ‘ażābin-nār(i), wa bi'sal-maṣīr(u).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଇବ୍ରାହାମ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ଏହି (ମକ୍କା ଭୂମି)କୁ ଏକ ନିରାପଦ ଭୂମି କର ଏବଂ ଏହାର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଫଳ ଆକାରରେ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ," ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଥିଲେ, "ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସୀକୁ ମୁଁ କ୍ଷଣିକ ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରିବି, ତା'ପରେ ମୁଁ ତାକୁ ନର୍କର ଦଣ୍ଡରେ ବାଧ୍ୟ କରିବି ଏବଂ ତାହା ହିଁ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ସ୍ଥାନ।"

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଇବ୍ରାହିମ ଇସମାଇଲ ସହିତ ମନ୍ଦିରର ମୂଳଦୁଆ ଉଠାଇଥିଲେ, (ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ସମୟରେ), "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମଠାରୁ (ଦାନ) ଗ୍ରହଣ କର। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ସର୍ବଜ୍ଞ।"

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).

ହେ ଆମର ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ତୁମର ଆଜ୍ଞାପାଳନକାରୀ ଲୋକ କର, ଏବଂ ଆମର ସନ୍ତାନସନ୍ତତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଆଜ୍ଞାପାଳନକାରୀ କର ଏବଂ ଆମକୁ ଆମର ପୂଜା (ହଜ୍) କରିବାର ଉପାୟ ଦେଖାଅ, ଏବଂ ଆମର ତପସ୍ୱକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ତପସ୍ୱର ଗ୍ରହଣକାରୀ, ଦୟାଳୁ।

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଦୂତ ପଠାଅ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମର ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ ଓ ଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା ଦେବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜ୍ଞାନୀ।"

وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆବ୍ରାହିମଙ୍କ ଧର୍ମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ନିଜକୁ ମୂର୍ଖ କରନ୍ତି। ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ (ଇବ୍ରାହିମଙ୍କୁ) ଏହି ଦୁନିଆରେ ମନୋନୀତ କରିଛୁ। ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ସେ ପରଲୋକରେ ଧାର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବେ।

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

(ମନେରଖ) ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ (ଇବ୍ରାହିମଙ୍କୁ) କହିଥିଲେ, "ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କର!" ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରୁଛି।"

وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ

wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

ଏବଂ ଇବ୍ରାହାମ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଏହି (ବାକ୍ୟ) ୱିସତି ଦେଇଥିଲେ, ଯେପରି ଯାକୁବ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। "ହେ ମୋର ସନ୍ତାନଗଣ! ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଧର୍ମକୁ ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ତୁମେ ମୁସଲମାନ ନ ହୋଇ ମରୁ ନାହିଁ।"

اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).

ଯାକୁବଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିବା ସମୟରେ ତୁମେ କ'ଣ ସାକ୍ଷୀ ଥିଲ, ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତୁମେ କାହାକୁ ପୂଜା କରିବ?" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆମେ ତୁମର ପରମେଶ୍ୱର ଏବଂ ତୁମର ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର, ଅର୍ଥାତ୍ ଅବ୍ରହାମ, ଇସମାଏଲ ଏବଂ ଇସାହାକ, (ଅର୍ଥାତ୍) ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବୁ ଏବଂ ଆମେ (କେବଳ) ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିବୁ।"

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

ଏମାନେ ସେହି ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବିତିଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଉପାର୍ଜନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମର ଉପାର୍ଜନ ତୁମ ପାଇଁ। ଏବଂ ସେମାନେ କ'ଣ କରୁଥିଲେ ସେ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ ପଚରାଯିବ ନାହିଁ।

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ (ବିଶ୍ୱାସୀ) ଯିହୂଦୀ ହୁଅ କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ହୁଅ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇବ।" କୁହ, "(ନା!) କିନ୍ତୁ (ଆମେ) ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ସରଳ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରୁଛୁ ଏବଂ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଅଂଶୀଦାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୁହଁନ୍ତି।"

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

କୁହ, "ଆମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ ଏବଂ ଆମ ଉପରେ ଯାହା ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଅବ୍ରହାମ, ଇସମାଏଲ, ଇସାହାକ, ଯାକୁବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବଂଶଧରଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୋଶା ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଯାହା ପ୍ରଦତ୍ତ ହୋଇଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଯାହା ପ୍ରଦତ୍ତ ହୋଇଛି, ସେଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ। ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାରି ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ କରୁନାହୁଁ, ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରୁ।"

فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ

fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ତେଣୁ ଯଦି ସେମାନେ ତୁମ ପରି ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଥାନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେମାନେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ (ତୁମର ସହିତ) ଶତ୍ରୁତାରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ (ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ) ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ କରିବେ। ଏବଂ ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

صِبْغَةَ اللّٰهِ ۚ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً ۖ وَّنَحْنُ لَهٗ عٰبِدُوْنَ

Ṣibgatallāh(i), wa man aḥsanu minallāhi ṣibgataw wa naḥnu lahū ‘ābidūn(a).

"ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ।" ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ କିଏ ଭଲ? ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ପୂଜା କରୁ।

قُلْ اَتُحَاۤجُّوْنَنَا فِى اللّٰهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۚ وَلَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُخْلِصُوْنَ ۙ

qul atuḥājjūnanā fillāhi wa huwa rabbunā wa rabbukum, wa lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, wa naḥnu lahū mukhliṣūn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ତୁମେ କ'ଣ ଆଲ୍ଲାହ ବିଷୟରେ ଆମ ସହିତ ଯୁକ୍ତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଆମର ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁ? ଆମ ପାଇଁ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ କେବଳ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ନିଜକୁ ଆନ୍ତରିକ ଭାବରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଛୁ।"

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ନା ତୁମେ (ଯିହୁଦୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ) କହୁଛ ଯେ ଅବ୍ରହାମ, ଇସମାଏଲ, ଇସହାକ, ଯାକୁବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବଂଶଧରମାନେ ଯିହୂଦୀ କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଥିଲେ? କୁହ, "ତୁମେ ଭଲ ଜାଣ ନା ଆଲ୍ଲାହ, ଏବଂ ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଠାରୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଲୁଚାଇ ରଖେ, ତା'ଠାରୁ ଅଧିକ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ କିଏ?" ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ସେ ବିଷୟରେ ଆଲ୍ଲାହ ଅଜ୍ଞ ନୁହଁନ୍ତି।

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ ۔

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

ଏମାନେ ସେହି ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବିତିଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଉପାର୍ଜନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମର ଉପାର୍ଜନ ତୁମ ପାଇଁ। ଏବଂ ସେମାନେ କ'ଣ କରୁଥିଲେ ସେ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ ପଚରାଯିବ ନାହିଁ।

۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ବୁଝିବାର ଅଭାବ ରଖନ୍ତି ସେମାନେ କହିବେ, "ସେମାନଙ୍କୁ (ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ) ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ କିବଲା ଆଡ଼କୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦେଇଥିଲେ, ତାହାଠାରୁ କ'ଣ ଫେରାଇ ଆଣିଲା?" (ମହମ୍ମଦ) କୁହନ୍ତୁ, "ପୂର୍ବ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଆଲ୍ଲାହର; ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ସିଧା ପଥକୁ ପଥ ଦେଖାଇଥାନ୍ତି।"

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

ଏବଂ ସେହିପରି, ଆମେ ତୁମକୁ (ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ) "ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଲୋକ" କରିଛୁ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମାନବ (କାର୍ଯ୍ୟ)ର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇପାରିବ ଏବଂ ରସେବକ (ମହମ୍ମଦ) ତୁମର (କାର୍ଯ୍ୟ)ର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇପାରିବ। ତୁମେ (ପୂର୍ବରୁ) ଯେଉଁ କିବଲା ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରିଥିଲ, ଆମେ ତାହା କରିନାହୁଁ, ବରଂ ଆମେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଯେ ରସେବକଙ୍କୁ କିଏ ଅନୁସରଣ କରେ ଏବଂ କିଏ ପଛକୁ ଫେରେ। ପ୍ରକୃତରେ, (କିବଲା ଘୁଞ୍ଚାଇବା) ବହୁତ କଷ୍ଟକର, କେବଳ ସେହିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମର ଈଶ୍ଵରକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ମାନବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପରମ ଦୟାଳୁ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

ଆମେ ତୁମର ମୁହଁ (ମହମ୍ମଦ) ପ୍ରାୟତଃ ଆକାଶ ଆଡକୁ ଚାହିଁ ଦେଖୁଛୁ, ତେଣୁ ଆମେ ତୁମକୁ ସେହି କିବ୍ଲାକୁ ଫେରାଇ ଦେବୁ ଯାହା ତୁମେ ପସନ୍ଦ କର। ତେଣୁ ତୁମର ମୁହଁ ମହାନ ମସଜିଦ ଆଡକୁ ବୁଲାଅ। ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଥାଅ, ସେହି ଆଡକୁ ମୁହଁ ବୁଲାଅ। ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ (ତୋରା ଏବଂ ସୁସମାଚାର) ଦିଆଯାଇଥିଲା ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ (କିବ୍ଲାର ସ୍ଥାନାନ୍ତର) ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ସତ୍ୟ। ଏବଂ ସେମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ତାହା ବିଷୟରେ ଆଲ୍ଲାହ ଅଜ୍ଞ ନୁହଁନ୍ତି।

وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ

wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

ଏବଂ ଯଦିଓ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା (ସୂଚନା) ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ତୁମର କିବ୍ଲାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର କିବ୍ଲାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କିବ୍ଲାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବା ପରେ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରଣ କର, ତେବେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅନ୍ୟାୟକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେବ।

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).

ଆମେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର (ତୋରାହ ଏବଂ ସୁସମାଚାର) ଦେଇଥିଲୁ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ଚିହ୍ନିପାରନ୍ତି ଯେପରି ସେମାନେ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି।

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ ࣖ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

ସତ୍ୟ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଆସିଛି, ତେଣୁ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) କେବେବି ସନ୍ଦେହ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

وَلِكُلٍّ وِّجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيْهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يَأْتِ بِكُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa likulliw wijhatun huwa muwallīhā fastabiqul-khairāt(i), aina mā takūnū ya'ti bikumullāhu jamī‘ā(n), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉମ୍ମାଙ୍କର ଏକ କିବ୍ଲା ଅଛି ଯାହା ସେ ସାମ୍ନା କରେ। ତେଣୁ ଭଲ କାମରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କର। ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଥାଅ, ଆଲ୍ଲାହ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ଏବଂ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ଯେଉଁଠାରୁ ବାହାରି ଆସ, ମହାମସିଦ ଆଡକୁ ମୁହଁ ବୁଲାଅ, ପ୍ରକୃତରେ ଏହା ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିୟମ। ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ, ଆଲ୍ଲାହ ସେ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ ନୁହଁନ୍ତି।

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

ଏବଂ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ଯେଉଁଠାରୁ ବାହାରି ଆସ, ତୁମର ମୁହଁ ମହାମସ୍ଜିଦ ଆଡକୁ ବୁଲାଅ। ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଥାଅ, ତୁମର ମୁହଁ ସେ ଆଡକୁ ବୁଲାଅ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ତୁମର ବିରୋଧ କରିବାର) କୌଣସି କାରଣ ନ ରହେ, କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅପରାଧୀମାନେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ, ବରଂ ମୋତେ ଭୟ କର, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି ଏବଂ ତୁମେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇବ।

كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ

kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

ଯେପରି ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ (ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ) ଜଣେ ଦୂତ (ମହମ୍ମଦ) ପଠାଇଛୁ ଯିଏ ଆମର ଆୟାତ ପାଠ କରନ୍ତି, ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମକୁ ପୁସ୍ତକ (କୋରଆନ) ଏବଂ ଜ୍ଞାନ (ସୁନ୍ନତ) ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମକୁ ଯାହା ଜାଣ ନାହିଁ ତାହା ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି।

فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ

fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).

ତେଣୁ ମୋତେ ମନେ ରଖ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମନେ ରଖିବି। ମୋତେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ, ଏବଂ ମୋତେ ଅବିଶ୍ୱାସ କର ନାହିଁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanusta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଧର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ) ସାହାଯ୍ୟ ମାଗ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଧର୍ଯ୍ୟବାନମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ

wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ହତ୍ୟା କରାଯାଏ ସେମାନଙ୍କୁ ମୃତ ବୋଲି କୁହ ନାହିଁ। ବରଂ ସେମାନେ ଜୀବିତ, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ଜାଣିପାରୁ ନାହଁ।

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ

wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).

ଏବଂ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କିଛି ଭୟ, କ୍ଷୁଧା, ଧନ, ପ୍ରାଣ ଏବଂ ଫଳର ଅଭାବ ସହିତ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବୁ। ଏବଂ ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଭ ଖବର ଦିଅ।

اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ

allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).

(ଯଥା) ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଆସିଲେ କୁହନ୍ତି "ଇନ୍ନା ଲିଲ୍ଲାହି ୱା ଇନ୍ନା ଇଲାଇହି ରାଜି'ଉନ୍" (ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ଆଲ୍ଲାହର ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବୁ)।

اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰتٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُهْتَدُوْنَ

ulā'ika ‘alaihim ṣalawātum mir rabbihim wa raḥmah(tun), wa ulā'ika humul-muhtadūn(a).

ସେମାନେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ଏବଂ ଦୟା ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ହିଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଆନ୍ତି।

۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ

innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ସଫା ଏବଂ ମରୱା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଧର୍ମର ପ୍ରତୀକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ତେଣୁ, ଯିଏ ଘରର ହଜ୍ କିମ୍ବା ଉମରା କରେ, ଯଦି ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଇ କରେ ତେବେ ତାଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଏବଂ ଯିଏ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଭଲ କାମ କରେ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଗ୍ରାହୀ ଏବଂ ସର୍ବଜ୍ଞ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମେ ପୁସ୍ତକ (ଅଲ-କୋରାନ) ରେ ମାନବଜାତିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ପରେ, ସୂଚନା ଏବଂ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଆକାରରେ ଯାହା ପଠାଇଛୁ ତାହାକୁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଶପ୍ତ ଏବଂ ଅଭିଶାପ ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅଭିଶପ୍ତ,

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَبَيَّنُوْا فَاُولٰۤىِٕكَ اَتُوْبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَاَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa bayyanū fa'ulā'ika atūbu ‘alaihim, wa anat-tawwābur-raḥīm(u).

ଯେଉଁମାନେ ଅନୁତାପ କରିଛନ୍ତି, ସଂଶୋଧନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ (ଏହାକୁ) ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅନୁତାପ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଏବଂ ମୁଁ ହିଁ ଅନୁତାପ ଗ୍ରହଣକାରୀ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun ulā'ika ‘alaihim la‘natullāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଲ୍ଲାହ, ଦୂତମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତି ଅଭିଶାପ ଦେବେ।

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

khālidīna fīhā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ (ଅଶାପ), ସେମାନଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ହାଲୁକା ହେବ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ବିଶ୍ରାମ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ।

وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

ଏବଂ ତୁମର ପରମେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପରମେଶ୍ୱର, ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନାହାନ୍ତି, ସେ ପରମ ଦୟାଳୁ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟି, ରାତି ଏବଂ ଦିନର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଏବଂ ମାନବଜାତିର ଲାଭ ପାଇଁ ସମୁଦ୍ରରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଜାହାଜଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା କରୁଥିବା ପାଣି ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପୃଥିବୀକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଥିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ପବନ ଏବଂ ମେଘର ପରିବର୍ତ୍ତନ - ପ୍ରକୃତରେ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଲକ୍ଷଣ ଅଛି।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّتَّخِذُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُّحِبُّوْنَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ ۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَشَدُّ حُبًّا لِّلّٰهِ ۙوَلَوْ يَرَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَۙ اَنَّ الْقُوَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًا ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعَذَابِ

wa minan-nāsi may yattakhiżu min dūnillāhi andāday yuḥibbūnahum kaḥubbillāh(i), wal-lażīna āmanū asyaddu ḥubbal lillāh(i), wa lau yaral-lażīna ẓalamū iż yaraunal-‘ażāb(a), annal-quwwata lillāhi jamī‘ā(n), wa annallāha syadīdul-‘ażāb(i).

ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପରି ଭଲ ପାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଯଦି ଦଣ୍ଡ (ପୁନଃପ୍ରାପ୍ତି ଦିନ) ଦେଖି ପାରନ୍ତି ଯେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଆଲ୍ଲାହଙ୍କର ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଦଣ୍ଡ ଦେବାରେ କଠୋର (ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅନୁତାପ କରିବେ)।

اِذْ تَبَرَّاَ الَّذِيْنَ اتُّبِعُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا وَرَاَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْاَسْبَابُ

iż tabarra'al-lażīnattubi‘ū minal-lażīnattaba‘ū wa ra'awul-‘ażāba wa taqaṭṭa‘at bihimul-asbāb(u).

(ଅର୍ଥାତ୍) ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ ସେମାନେ ଅନୁସରଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଖିବେ, ଏବଂ (ଯେତେବେଳେ) ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ଛିନ୍ନ ହୋଇଯିବ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا لَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّاَ مِنْهُمْ ۗ كَمَا تَبَرَّءُوْا مِنَّا ۗ كَذٰلِكَ يُرِيْهِمُ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْ حَسَرٰتٍ عَلَيْهِمْ ۗ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنَ النَّارِ ࣖ

wa qālal-lażīnattaba‘ū lau anna lanā karratan fa natabarra'a minhum, kamā tabarra'ū minnā, każālika yurīhimullāhu a‘mālahum ḥasarātin ‘alaihim, wa mā hum bikhārijīna minan-nār(i).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ ସେମାନେ କହିଲେ, "ଯଦି ଆମକୁ (ଦୁନିଆକୁ ଫେରିବା ପାଇଁ) ସୁଯୋଗ ମିଳିଥାନ୍ତା, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥାନ୍ତୁ, ଯେପରି ସେମାନେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ।" ଏହିପରି ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାନ୍ତି ଯାହା ପାଇଁ ସେମାନେ ଅନୁତାପ କରନ୍ତି। ଏବଂ ସେମାନେ ନର୍କର ନିଆଁରୁ ବାହାରି ଆସିବେ ନାହିଁ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ହେ ଲୋକମାନେ! ପୃଥିବୀରେ ମିଳୁଥିବା ହଲାଲ ଏବଂ ଭଲ (ଖାଦ୍ୟ) ଖାଅ, ଏବଂ ଶୟତାନର ପଦାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଶୟତାନ ତୁମର ପ୍ରକୃତ ଶତ୍ରୁ।

اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, (ଶୟତାନ) କେବଳ ମନ୍ଦ ଏବଂ ଘୃଣ୍ୟ କାମ କରିବାକୁ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯାହା ଜାଣ ନାହିଁ ତାହା କହିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଏ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, "ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହା ଅନୁସରଣ କର।" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "(ନା!) ଆମେ ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଯାହା କରିବାରେ ପାଇଲୁ ତାହା ଅନୁସରଣ କରୁ।" ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ କିଛି ଜାଣି ନଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ନଥିଲା।

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ (ଆହ୍ବାନକାରୀଙ୍କ) ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହେଉଛି ଜଣେ (ପାଳକ) ପରି ଯିଏ (ଜୀବଜନ୍ତୁମାନଙ୍କୁ) ଡାକୁଛି ଯେଉଁମାନେ ଡାକ ଏବଂ କ୍ରନ୍ଦନ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ। (ସେମାନେ) ବଧିର, ମୂକ ଏବଂ ଅନ୍ଧ, ତେଣୁ ସେମାନେ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଛୁ, ତାହା ଖାଅ ଏବଂ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ କେବଳ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନା କରୁଛ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ।

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ସେ କେବଳ ମୃତ ଶରୀର, ରକ୍ତ, ଘୁଷୁରୀ ମାଂସ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ନାମରେ ବଧ କରାଯାଇଥିବା ପଶୁ (ମାଂସ) ତୁମ ପାଇଁ ନିଷେଧ କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଏହାକୁ ଖାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଏ, କାରଣ ସେ ଏହା ଚାହୁଁନାହିଁ ଏବଂ ସୀମା ବାହାରେ ନୁହେଁ, ତା'ହେଲେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ପୁସ୍ତକରୁ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହାକୁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟରେ ତାହାକୁ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ନର୍କର ନିଆଁ ନିଜ ପେଟରେ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ କୁଆପଥର ଦିନ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ରହିବ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).

ସେମାନେ ହିଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦେଇ ଭୁଲ ଏବଂ କ୍ଷମା ଦେଇ ଦଣ୍ଡ କିଣନ୍ତି। ତେଣୁ ନର୍କର ନିଆଁକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ କେତେ ସାହସୀ!

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).

ଏହା ଏଥିପାଇଁ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସତ୍ୟ ସହିତ ପୁସ୍ତକ (ଅଲ-କୋରନ) ପଠାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପୁସ୍ତକ (ସତ୍ୟ) ବିଷୟରେ ମତଭେଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଭୀର ବିଭାଜନରେ ଅଛନ୍ତି।

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

ପୁଣ୍ୟ ହେଉଛି ପୂର୍ବ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଆଡକୁ ମୁହଁ ଫେରାଇବା ନୁହେଁ, ବରଂ ପୁଣ୍ୟ ହେଉଛି (ପୁଣ୍ୟ) ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ, ଶେଷ ଦିବସ, ଦୂତ, ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଧନ ସମ୍ପର୍କୀୟ, ଅନାଥ, ଗରିବ, ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ (ମୁସାଫିର), ଭିକାରୀଙ୍କୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଦାସମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ଯେଉଁମାନେ ନମାଜ ପାଠ କରନ୍ତି ଏବଂ ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ସମୟରେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, କଷ୍ଟ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଧର୍ଯ୍ୟବାନ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଲୋକ, ଏବଂ ସେମାନେ ଧର୍ମପରାୟଣ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ହତ୍ୟା ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିଷୟରେ କିସାସ୍ କରିବା (କାର୍ଯ୍ୟ) ତୁମ ଉପରେ ବାଧ୍ୟ। ସ୍ୱାଧୀନ ଲୋକ ସ୍ୱାଧୀନ ଲୋକ ସହିତ, ଦାସ ଦାସ ସହିତ, ମହିଳାମାନେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ନିଜ ଭାଇଠାରୁ କ୍ଷମା ପାଏ, ସେ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବରେ ପାଳନ କରୁ, ଏବଂ ତାକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଦେୟ (ମୁକ୍ତି) ଦେଉ। ଏହା ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ତରଫରୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତି ଏବଂ ଦୟା। ଏହା ପରେ ଯେକେହି ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରିବ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବ।

وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).

ଏବଂ ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ, କିସାସରେ ତୁମ ପାଇଁ ଜୀବନର (ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି) ଅଛି, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ ଧାର୍ମିକ ହୋଇପାରିବ।

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

ଯଦି ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟେ, ଯଦି ସେ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଛାଡିଯାଏ, ତେବେ ତୁମ ଉପରେ ଏହା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ଏବଂ ନିକଟ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବରେ ଏକ ଇଚ୍ଛାପତ୍ର ଲେଖିବେ, (ଏହା) ଧାର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।

فَمَنْۢ بَدَّلَهٗ بَعْدَمَا سَمِعَهٗ فَاِنَّمَآ اِثْمُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يُبَدِّلُوْنَهٗ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ ۗ

famam baddalahū ba‘da mā sami‘ahū fa innamā iṡmuhū ‘alal-lażīna yubaddilūnah(ū), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

ଯିଏ ଏହାକୁ (ଇଚ୍ଛୟତ) ଶୁଣିବା ପରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ, ପାପ କେବଳ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଯିଏ ଏହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଭୟ କରେ ଯେ ଇଚ୍ଛାପତ୍ର ଦାତା ପକ୍ଷପାତୀ କିମ୍ବା କିଛି ଭୁଲ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଳାମିଶା କରନ୍ତି, ତେବେ ସେ ପାପ କରିନାହାଁନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସ ඉත් କରାଯାଇଛି ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ඉත් କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଧର୍ମପରାୟଣ ହୋଇପାରିବ।

اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

(ଯଥା) ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିନ। ତେଣୁ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକେହି ଅସୁସ୍ଥ ଅଛି କିମ୍ବା ଯାତ୍ରାରେ ଅଛି (ଏବଂ ଉପବାସ କରେ ନାହିଁ), ସେ ଅନ୍ୟ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ (ଯେଉଁ ଦିନ ସେ ଉପବାସ କରିନାହିଁ) ସେହି ସଂଖ୍ୟା ପୂରଣ କରିବ। ଏବଂ ଯିଏ ଉପବାସ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣେ ଗରିବକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବାର ଫିଦିୟା (ପରିପୂରଣ) ହେବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଭଲ କରେ, ତାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ, ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଜାଣିଥାଅ, ତେବେ ତୁମର ଉପବାସ ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ।

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).

ରମଜାନ ମାସ ହେଉଛି ସେହି (ମାସ) ଯେଉଁଥିରେ କୋରାନ ଅବତରଣ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ମାନବଜାତି ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ସେହି ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ (ସତ୍ୟ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ କ'ଣ) ପାର୍ଥକ୍ୟ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥାଏ। ତେଣୁ, ସେହି ମାସରେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକେହି ଉପବାସ କରିବ। ଏବଂ ଯେକେହି ଅସୁସ୍ଥ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରାରେ ଅଛି (ସେ ଉପବାସ କରେ ନାହିଁ), ତେବେ (ଏହାର ପୂରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ), ଅନ୍ୟ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଯେତେ ଦିନ ସେ ହରାଇଛି। ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ ପାଇଁ ସହଜ ଚାହାଁନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ କଷ୍ଟ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ। ତୁମେ ସଂଖ୍ୟା ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ସେ ତୁମକୁ ଦେଇଥିବା ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କୃତଜ୍ଞ ହେବ।

وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ

wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୋର ସେବକମାନେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ମୋ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ପାଖରେ ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ସେମାନେ ମୋର (ଆଜ୍ଞା) ପୂରଣ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ମୋ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ସତ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ।

اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ରାତିରେ ଏକତ୍ର ଉପବାସ ରଖିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଅଛି। ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପୋଷାକ, ଏବଂ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୋଷାକ। ଆଲ୍ଲାହ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ତୁମେ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରିପାରିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ତୁମର ଅନୁତାପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ତୁମକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତି। ତେଣୁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କର ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି ତାହା ଖୋଜ। ଧଳା ସୂତା ଏବଂ କଳା ସୂତା ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଅ ଏବଂ ପିଅ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭାତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ତା'ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ ପୂରଣ କର। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମସଜିଦରେ ଇକାଫ କରୁଛ ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କର ନାହିଁ। ଏହା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିୟମ, ତେଣୁ ଏହାର ନିକଟତର ହୁଅ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବୁଝାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଧର୍ମପରାୟଣ ହୋଇପାରିବେ।

وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).

ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ମିଥ୍ୟା ଉପାୟରେ ଗ୍ରହଣ କର ନାହିଁ, ଏବଂ (ତୁମେ) ଏହି ସମ୍ପତ୍ତି ସହିତ ବିଚାରକମାନଙ୍କୁ ଲାଞ୍ଚ ଦିଅ ନାହିଁ, ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଯେ ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କର କିଛି ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାୟରେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବ, ଯଦିଓ ତୁମେ ଜାଣିଛ।

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

ସେମାନେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦ) ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି। କୁହ, "ଏହା ମଣିଷର ସମୟ ଏବଂ (ହଜ୍ ର) ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ସୂଚକ।" ଏବଂ ଉପରୁ କୌଣସି ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୁଣ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ପୁଣ୍ୟ ହେଉଛି ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକଙ୍କର। ଘରଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କର ଦ୍ୱାର ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କର ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ ସଫଳ ହେବ।

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଯୁଦ୍ଧ କର, କିନ୍ତୁ ସୀମା ଲଙ୍ଘନ କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସୀମା ଲଙ୍ଘନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁଠାରେ ପାଇବ ସେଠାରେ ହତ୍ୟା କର, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରୁ ସେମାନେ ତୁମକୁ ବାହାର କରିଦେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦିଅ। ଏବଂ ଅପବାଦ ହତ୍ୟା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ନିଷ୍ଠୁର। ଏବଂ ପବିତ୍ର ମସଜିଦରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସେଠାରେ ତୁମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ନ କରନ୍ତି। ଯଦି ସେମାନେ ତୁମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର। ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ହିଁ ପୁରସ୍କାର।

فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa'inintahau fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେମାନେ ବନ୍ଦ କରନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ ଅପବାଦ ନ ଥାଏ ଏବଂ ଧର୍ମ କେବଳ ଆଲ୍ଲାହର ହୋଇଥାଏ। ଯଦି ସେମାନେ ବନ୍ଦ କରନ୍ତି, ତେବେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶତ୍ରୁତା ରହିବ ନାହିଁ, କେବଳ ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ।

اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ହରାମ ମାସଗୁଡ଼ିକ ହରାମ ମାସ ସହିତ, ଏବଂ (ବିପକ୍ଷରେ) ଯାହା ସମ୍ମାନଜନକ ତାହା (କିସାସର ନିୟମ) ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ। ତେଣୁ, ଯେକେହି ତୁମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତା'ର ତୁମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ଅନୁପାତରେ ତାକୁ ଆକ୍ରମଣ କର। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ଜାଣ ଯେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଆଲ୍ଲାହ ଅଛନ୍ତି।

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ (ନିଜ ଧନ) ଖର୍ଚ୍ଚ କର, ଏବଂ ନିଜ ହାତରେ (ନିଜକୁ) ଧ୍ୱଂସରେ ପକାଇ ଦିଅ ନାହିଁ, ଏବଂ ଭଲ କାମ କର। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପାଇଁ ହଜ୍ ଏବଂ ଉମରାହ ସମାପ୍ତ କର। କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ (ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା) ଘେରି ରହିଛ, ତେବେ ହଡ୍ୟୁ ଯାହା ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ତାହା (ବଧ କର) ଏବଂ ହଡ୍ୟୁ ଯାହା ହତ୍ୟା ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡନ କର ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଅସୁସ୍ଥ ଅଛି କିମ୍ବା ତା'ର ମୁଣ୍ଡରେ କୌଣସି ସମସ୍ୟା ଅଛି (ଏବଂ ସେ ମୁଣ୍ଡ କ୍ଷୌର କରେ), ତେବେ ସେ ଫିଦିୟା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ, ଯଥା ଉପବାସ, ଦାନ କିମ୍ବା ବଳିଦାନ। ଯଦି ତୁମେ ନିରାପଦ ଅଛ, ତେବେ ଯିଏ ହଜ୍ ପୂର୍ବରୁ ଉମରା କରେ, ତାକୁ (ବଧ କରିବାକୁ ପଡିବ) ଯାହା ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ତାହା ପାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ହଜ୍ (ଋତୁ) ସମୟରେ ତିନି ଦିନ ଏବଂ ତୁମ ଫେରିବା ପରେ ସାତ (ଦିନ) ଉପବାସ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହା ମୋଟ ଦଶ (ଦିନ)। ସେହିପରି, ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରିବାର ମହାମସ୍ଜିଦ ପାଖରେ ରୁହନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ଜାଣ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ଦଣ୍ଡ ଦେବାରେ ବହୁତ କଠୋର।

اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ

al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).

ହଜ୍ (ଋତୁ) ସେହି ମାସଗୁଡ଼ିକରେ (ସମୟ) ଅଟେ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଛି। ଯେଉଁମାନେ ସେହି (ମାସ) ମଧ୍ୟରେ ହଜ୍ କରନ୍ତି, ସେ ହଜ୍ ସମୟରେ ଅଶ୍ଳୀଳ କଥା (ରାଫାତ) ନକରୁ, ଅନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ନକରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଝଗଡ଼ା ନକରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଯାହା ଭଲ କାମ କର, ଆଲ୍ଲାହ ଜାଣନ୍ତି। ଖାଦ୍ୟ ଆଣ, କାରଣ ପ୍ରକୃତରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜିନିଷ ହେଉଛି ଧର୍ମପରାୟଣତା। ଏବଂ ମୋତେ ଭୟ କର, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ!

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).

ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବା ତୁମ ପାଇଁ ପାପ ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆରାଫାତରୁ ବାହାରିବ, ମଶାରିଲହରମରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ମନେ ରଖ। ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମନେ ରଖ ଯେପରି ସେ ତୁମକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ଯଦିଓ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣି ନଥିଲ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲ।

ثُمَّ اَفِيْضُوْا مِنْ حَيْثُ اَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma afīḍū min ḥaiṡu afāḍan-nāsu wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ତା'ପରେ ଯେଉଁଠାରୁ ଅନେକ ଲୋକ (ଆରାଫା) ଯାଆନ୍ତି ସେହି ସ୍ଥାନ ଛାଡି ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ହଜ୍ ସମାପ୍ତ କରିପାର, ତା'ପରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଧିକର ପାଠ କର, ଯେପରି ତୁମେ ତୁମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲ, ଏବଂ ତା'ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଧିକର। ତେଣୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କେହି ଅଛି ଯିଏ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ଏହି ଦୁନିଆରେ (ଭଲ) ଦିଅ," ଏବଂ ପରଲୋକରେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଅଂଶ ନାହିଁ।

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّقِنَا عَذَابَ النَّارِ

wa minhum may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati ḥasanataw wa qinā ‘ażāban-nār(i).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ଏହି ଦୁନିଆରେ ମଙ୍ଗଳ ଏବଂ ପରକାଳରେ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ନର୍କର ଦଣ୍ଡରୁ ରକ୍ଷା କର।"

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

ସେମାନେ ଯାହା ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି ତାହାର ଅଂଶ ପାଇବେ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଶୀଘ୍ର ହିସାବ ନେଉଛନ୍ତି।

۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).

ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କର ଜୀକ୍ର କର। ଯିଏ ଦୁଇ ଦିନ ପରେ ଶୀଘ୍ର (ମିନା ଛାଡିଥାଏ), ତାଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଏବଂ ଯିଏ ଏହାକୁ ସମାପ୍ତ କରେ, ତାଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ (ନା), (ଅର୍ଥାତ୍) ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ଜାଣି ରଖ ଯେ ସେ ତୁମକୁ ଏକାଠି କରିବେ।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ

wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).

ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯାହାର ଦୁନିଆର ଜୀବନ ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ତୁମକୁ ପସନ୍ଦ ଆସିଥାଏ (ହେ ମହମ୍ମଦ), ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଥିବା କଥା ବିଷୟରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ସବୁଠାରୁ କଠୋର ବିରୋଧୀ।

وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ (ତୁମଠାରୁ) ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଏ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଅନର୍ଥ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଏବଂ ଫସଲ ଏବଂ ପଶୁପକ୍ଷୀକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଅନିଷ୍ଟକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର," ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଗର୍ବ ପାପ କରିବା ପାଇଁ ଉଠିଲା। ତେଣୁ ନର୍କ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନର୍କ, ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ (ସେହି ନର୍କ) ରହିବା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ସ୍ଥାନ।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِيْ نَفْسَهُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ

wa minan-nāsi may yasyrī nafsahubtigā'a marḍātillāh(i), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁମୋଦନ ପାଇଁ ନିଜକୁ ବଳିଦାନ ଦିଅନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୟାଳୁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଇସଲାମରେ ପ୍ରବେଶ କର, ଏବଂ ଶୟତାନର ପଦାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କର ନାହିଁ, ପ୍ରକୃତରେ, ସେ ତୁମର ପ୍ରକୃତ ଶତ୍ରୁ।

فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

କିନ୍ତୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ଆସିବା ପରେ ଯଦି ତୁମେ ଖସିଯାଅ, ତେବେ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ସେମାନେ କେବଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ (ଦଣ୍ଡର) ଆସିବା ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ମେଘର ଆଚ୍ଛାଦନରେ ଦୂତମାନେ ଆସିବେ, ଯେତେବେଳେ (ସେମାନଙ୍କ) ମାମଲା ଫଇସଲା ହୋଇସାରିଛି। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ।

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ପଚାର, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ କେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ଦେଇଛୁ? ଯେକେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ତାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ ପରମେଶ୍ୱର ଦଣ୍ଡ ଦେବାରେ ବହୁତ କଠୋର।

زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସାଂସାରିକ ଜୀବନ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରନ୍ତି। ଯଦିଓ ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମପରାୟଣ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର କିଆରି ଦିନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରହିବେ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହାକୁ ଚାହିଁବେ ବିନା ହିସାବରେ ରିକିଭିଟି ଦିଅନ୍ତି।

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ମଣିଷମାନେ (ପୂର୍ବରୁ) ଗୋଟିଏ ଜାତି ଥିଲେ। ତା’ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ଶୁଭସମ୍ବାଦ ଏବଂ ସତର୍କ କରାଇବା ପାଇଁ ପୀଗମ୍ବୀମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସତ୍ୟ ସମ୍ବଳିତ ପୁସ୍ତକ ପଠାଇଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକରେ ବିବାଦ କରୁଥିଲେ ସେ ବିଷୟରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇପାରିବେ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମତଭେଦ କରନ୍ତି ସେମାନେ କେବଳ ସେହି ଲୋକ, ଯାହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ନିଜ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଈର୍ଷା ହେତୁ (ପୁସ୍ତକ) ଦିଆଯାଇଛି। ତେଣୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, ଆଲ୍ଲାହ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ଯାହା ବିଷୟରେ ସେମାନେ ବିବାଦ କରନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ସିଧା ପଥକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).

ଅଥବା ତୁମେ କ’ଣ ଭାବୁଛ ଯେ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ଯେତେବେଳେ ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ବିଗତ ଲୋକଙ୍କ ପରି (ପରୀକ୍ଷା) ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ଉପରେ ଆସିନାହିଁ। ସେମାନେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, କଷ୍ଟ ଏବଂ (ବିଭିନ୍ନ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା) ଥରି ଉଠିଥିଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରସୁଲ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ କହିଲେ, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ଆସିବ?" ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ନିକଟତର।

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

ସେମାନେ ତୁମକୁ ପଚାରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ କ'ଣ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବେ। କୁହ, "ତୁମେ ଯାହା ଧନ ଦାନ କର ତାହା ପିତାମାତା, ସମ୍ପର୍କୀୟ, ଅନାଥ, ଦରିଦ୍ର ଏବଂ ଭ୍ରମଣକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ୍।" ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ବି ଭଲ କାମ କର, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଜ୍ଞ।

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ

kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ତୁମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ, ଯଦିଓ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖଦ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଏହା ହୋଇପାରେ ଯେ ତୁମେ କିଛି ପସନ୍ଦ କରୁନାହଁ, ଯଦିଓ ତାହା ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ, ଏବଂ ଏହା ହୋଇପାରେ ଯେ ତୁମେ କିଛି ପସନ୍ଦ କରୁନାହଁ, ଯଦିଓ ତାହା ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ନୁହେଁ। ଆଲ୍ଲାହ ଜାଣନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଜାଣିନାହଁ।

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ସେମାନେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ନିଷିଦ୍ଧ ମାସରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ବିଷୟରେ ପଚାରିଥିଲେ। କୁହ, "ସେହି ମାସରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଏକ ମହାପାପ। କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପଥରୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଅଟକାଇବା, ତାଙ୍କୁ ଅମାନ୍ୟ କରିବା, ମହାମସ୍ଜିଦରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ବାରଣ କରିବା ଏବଂ ଏହାର ଚାରିପାଖରୁ ଲୋକଙ୍କୁ ବାହାର କରିବା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବଡ଼ (ପାପ)। ଯେତେବେଳେ ଅପବାଦ ହତ୍ୟାଠାରୁ ଅଧିକ ନିଷ୍ଠୁର। ସେମାନେ ତୁମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ବନ୍ଦ କରିବେ ନାହିଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ତୁମର ଧର୍ମରୁ ବିରତ ନ ହୁଅ, ଯଦି ସେମାନେ ସକ୍ଷମ ହୁଅନ୍ତି। ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକେହି ନିଜ ଧର୍ମରୁ ବିରତ ହୁଏ, ଏବଂ ତା'ପରେ ସେ ଅବିଶ୍ୱାସରେ ମରିଯାଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଦୁନିଆ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ନିରର୍ଥକ, ଏବଂ ସେମାନେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ।"

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦେଶାନ୍ତର କରନ୍ତି ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ

yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

ସେମାନେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) ମଦ୍ୟପାନ ଏବଂ ଜୁଆ ବିଷୟରେ ପଚାରିଥିଲେ। କୁହ, "ଉଭୟରେ ମହାପାପ ଏବଂ ମଣିଷ ପାଇଁ କିଛି ଲାଭ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ପାପ ଲାଭ ଅପେକ୍ଷା ବଡ଼।" ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମକୁ ପଚାରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ କ'ଣ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ। କୁହ, "ଅଧିକ (ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ)।" ଏହିପରି ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ପନ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଚିନ୍ତା କର,

فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).

ଦୁନିଆ ଏବଂ ପରକାଳ ବିଷୟରେ। ସେମାନେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦ) ଅନାଥମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି। କୁହ, "ସେମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥାକୁ ଉନ୍ନତ କରିବା ଭଲ!" ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଯାଅ, ତେବେ ସେମାନେ ତୁମର ଭାଇ। ଅଲ୍ଲାହ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଯଦି ଅଲ୍ଲାହ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦେବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଅଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكٰتِ حَتّٰى يُؤْمِنَّ ۗ وَلَاَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكَةٍ وَّلَوْ اَعْجَبَتْكُمْ ۚ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَتّٰى يُؤْمِنُوْا ۗ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكُمْ ۗ اُولٰۤىِٕكَ يَدْعُوْنَ اِلَى النَّارِ ۖ وَاللّٰهُ يَدْعُوْٓا اِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِاِذْنِهٖۚ وَيُبَيِّنُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ࣖ

wa lā tankiḥul-musyrikāti ḥattā yu'minn(a), wa la'amatum mu'minatun khairum mim musyrikatiw wa lau a‘jabatkum, wa lā tunkiḥul-musyrikīna ḥattā yu'minū, wa la‘abdum mu'minun khairum mim musyrikiw wa lau a‘jabakum, ulā'ika yad‘ūna ilan-nār(i), wallāhu yad‘ū ilal-jannati wal-magfirati bi'iżnih(ī), wa yubayyinu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

ଏବଂ ମୁଶରୀର ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ନକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିବାହ କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସୀ ମହିଳା ଦାସୀ ଜଣେ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ମହିଳା ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ, ଯଦିଓ ସେ ତୁମର ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ। ଏବଂ ମୁଶରୀରବାଦୀ (ପୁରୁଷ) (ବିଶ୍ୱାସୀ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ) ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ବିବାହ କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଜଣେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପୁରୁଷ ଦାସ ଜଣେ ମୁଶରୀରବାଦୀ ପୁରୁଷ ଦାସ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ, ଯଦିଓ ସେ ତୁମର ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ। ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ କ୍ଷମାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି। (ଆଲ୍ଲାହ) ତାଙ୍କ ବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବୁଝାନ୍ତି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରନ୍ତି।

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ

wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମକୁ (ହେ ମହମ୍ମଦ) ଋତୁସ୍ରାବ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି। କୁହ, "ଏହା ଅପବିତ୍ରତା।" ତେଣୁ ଋତୁସ୍ରାବ ସମୟରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ରୁହ, ଏବଂ ସେମାନେ ପବିତ୍ର ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସହବାସ କର। ପ୍ରକୃତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ଅନୁତାପ କରୁଥିବା ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

نِسَاۤؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ ۖ فَأْتُوْا حَرْثَكُمْ اَنّٰى شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ مُّلٰقُوْهُ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

nisā'ukum ḥarṡul lakum, fa'tū ḥarṡakum annā syi'tum, wa qaddimū li anfusikum, wattaqullāha wa‘lamū annakum mulāqūh(u), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଏକ କ୍ଷେତ୍ର, ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ଏବଂ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ତୁମେ ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସ। ଏବଂ ନିଜ ପାଇଁ (ଯାହା ଭଲ) ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଅ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ଜାଣ ଯେ ତୁମେ (କେତେଦିନ) ତାଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଖବର ଦିଅ।

وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ଏବଂ ଭଲ କାମ କରିବା, ଧାର୍ମିକ ହେବା ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଭାବରେ ତୁମର ଶପଥରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ (ନାମ) ବ୍ୟବହାର କରନାହିଁ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā kasabat qulūbukum, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

ତୁମର ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଶପଥ ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ତୁମର ହୃଦୟରେ ଥିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ସେ ତୁମକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

لِلَّذِيْنَ يُؤْلُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ تَرَبُّصُ اَرْبَعَةِ اَشْهُرٍۚ فَاِنْ فَاۤءُوْ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

lil-lażīna yu'lūna min nisā'ihim tarabbuṣu arba‘ati asyhur(in), fa'in fā'ū fa'innalāha gafūrur raḥīm(un).

ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଚାରି ମାସ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡିବ। ତା'ପରେ ଯଦି ସେମାନେ (ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖକୁ) ଫେରିଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

وَاِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa in ‘azamuṭ-ṭalāqa fa innallāha samī‘un ‘alīm(un).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଛାଡପତ୍ର ଦେବାକୁ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ଏବଂ ଛାଡପତ୍ର ପାଇଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତିନିଥର କୁରୁ' କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଯାହା ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ତାହା ଲୁଚାଇବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ ନୁହେଁ। ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଉନ୍ନତି ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନେ ସେହି (ଅବଧି) ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବାର ଅଧିକ ଅଧିକାର ରଖିଛନ୍ତି। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର (ମହିଳାମାନଙ୍କର) ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ସେମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ଅଧିକାର ଅଛି। କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କର ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସୁବିଧା ଅଛି। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞାନୀ।

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ଛାଡପତ୍ର (ଯାହାକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇପାରିବ) ଦୁଇଥର। (ଏହା ପରେ ସ୍ୱାମୀ ଏହାକୁ ସଦୟତାର ସହିତ ରୋଧ କରିପାରିବେ, କିମ୍ବା ସଦୟତାର ସହିତ ଛାଡି ଦେଇପାରିବେ। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା କିଛି ଫେରାଇ ନେବା ତୁମ ପାଇଁ ଆଇନଗତ ନୁହେଁ, ଯଦି ଉଭୟ (ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ) ଭୟ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହର ସୀମା ପାଳନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମେ (ଅଭିଭାବକ) ଭୟ କର ଯେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହର ସୀମା ପାଳନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହା ଉପରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ (ଯାହା ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଦେବାକୁ ପଡିବ)। ଏଗୁଡ଼ିକ ଆଲ୍ଲାହର ସୀମା, ତେଣୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କର ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହର ସୀମା ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ଅପରାଧୀ।

فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهٗ مِنْۢ بَعْدُ حَتّٰى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهٗ ۗ فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يَّتَرَاجَعَآ اِنْ ظَنَّآ اَنْ يُّقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa'in ṭallaqahā falā taḥillu lahū mim ba‘du ḥattā tankiḥa zaujan gairah(ū), fa'in ṭallaqahā falā junāḥa ‘alaihimā ay yatarāja‘ā in ẓannā ay yuqīmā ḥudūdullāh(i), tilka ḥudūdullāhi yubayyinuhā liqaumiy ya‘lamūn(a).

ତା’ପରେ ଯଦି ସେ ତାକୁ (ଦ୍ୱିତୀୟ ତଲାକ ପରେ) ଛାଡ଼ପତ୍ର ଦିଏ, ତେବେ ସେ ଆଉ ତା’ ପାଇଁ ଆଇନଗତ ନୁହେଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରେ ନାହିଁ। ତା’ପରେ ଯଦି ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ତାକୁ ଛାଡ଼ପତ୍ର ଦିଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାରି ଉପରେ (ପ୍ରଥମ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ପୂର୍ବତନ ସ୍ତ୍ରୀ) କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ ଯଦି ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ବିବାହ କରନ୍ତି ଯଦି ସେମାନେ ଉଭୟେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସୀମା ପାଳନ କରିପାରିବେ। ଏଗୁଡ଼ିକ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସୀମା ଯାହାକୁ ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି।

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ଆଉ ଯଦି ତୁମେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡପତ୍ର ଦିଅ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା (ଶେଷ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ରୋକି ରଖ, କିମ୍ବା ଭଲ ଭାବରେ ଛାଡପତ୍ର (ମଧ୍ୟ) ଦିଅ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି ଅଟକ ରଖ ନାହିଁ। ଯେକେହି ଏହା କରେ ସେ ନିଜ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରିଛି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଉପହାସର ପାତ୍ର ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କର ନାହିଁ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ମନେ ରଖ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଯାହା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ପୁସ୍ତକ (କୋରଆନ) ଏବଂ ଜ୍ଞାନ (ସୁନ୍ନତ), ତାହା ମନେ ରଖ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ଜାଣ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ اَنْ يَّنْكِحْنَ اَزْوَاجَهُنَّ اِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ ذٰلِكَ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ ذٰلِكُمْ اَزْكٰى لَكُمْ وَاَطْهَرُ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna falā ta‘ḍulūhunna ay yankiḥna azwājahunna iżā tarāḍau bainahum bil-ma‘rūf(i), żālika yū‘aẓu bihī man kāna minkum yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālikum azkā lakum wa aṭhar(u), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ (ତୁମର) ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡପତ୍ର ଦିଅ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ମତିରେ ପହଞ୍ଚି ସାରିଛନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାରୁ ବାରଣ କର ନାହିଁ, ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଲ ଉପାୟରେ ସୁସଙ୍ଗତତା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇସାରିଛି। ଏହା ହିଁ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ। ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଅଧିକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପରିଷ୍କାର। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଜାଣନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଜାଣି ନାହଁ।

۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତାମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ଉଚିତ। ଏବଂ ପିତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗାଇବା ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧାଇବା। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ କ୍ଷମତାଠାରୁ ଅଧିକ ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ନୁହେଁ। ଜଣେ ମାତା ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ କଷ୍ଟ ପାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଏବଂ ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ (ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ)। ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (କର୍ତ୍ତବ୍ୟ)। ଯଦି ଉଭୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚୁକ୍ତି ଏବଂ ବିଚାର ସହିତ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଛାଡିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାରି ଉପରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଏବଂ ଯଦି ଆପଣ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ପିଲାକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ଦେୟ ଦେବାରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଜାଣନ୍ତୁ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ଆପଣ ଯାହା କରନ୍ତି ତାହା ସବୁ ଦେଖନ୍ତି।

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًا يَّتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّعَشْرًا ۚ فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājay yatarabbaṣna bi'anfusihinna arba‘ata asyhuriw wa ‘asyrā(n), fa'iżā balagna ajalahunna falā junāḥa ‘alaikum fīmā fa‘alna fī anfusihinna bil-ma‘rūf(i),wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ (ସ୍ତ୍ରୀମାନେ) ଚାରି ମାସ ଦଶ ଦିନ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତା’ପରେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା (ଶେଷ) ରେ ପହଞ୍ଚିବେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରତି ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଯାହା କରିବେ, ସେଥିରେ ତୁମର କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).

ଆଉ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ମନଇଚ୍ଛା ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଅ କିମ୍ବା ତୁମର ହୃଦୟରେ (ନିଜର ଇଚ୍ଛାକୁ) ଲୁଚାଇ ରଖ, ତେବେ ତୁମ ଉପରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ପରମେଶ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି ଯେ ତୁମେ ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ କହିବ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ (ବିବାହ ପାଇଁ) କୌଣସି ଚୁକ୍ତି କର ନାହିଁ, କେବଳ ଭଲ ଭାବରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ପାଇଁ। ଏବଂ ଇଦ୍ଦାହ (ଅବଧି) ଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ବିବାହ ଚୁକ୍ତି କର ନାହିଁ। ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲଲାହ ତୁମର ହୃଦୟରେ କ’ଣ ଅଛି ତାହା ଜାଣ, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଭୟ କର। ଏବଂ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ସହନଶୀଳ।

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ مَا لَمْ تَمَسُّوْهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوْا لَهُنَّ فَرِيْضَةً ۖ وَّمَتِّعُوْهُنَّ عَلَى الْمُوْسِعِ قَدَرُهٗ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهٗ ۚ مَتَاعًا ۢبِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ

lā junāḥa ‘alaikum in ṭallaqtumun-nisā'a mā lam tamassūhunna au tafriḍū lahunna farīḍah(tan), wa matti‘ūhunna ‘alal-mūsi‘i qadaruhū wa ‘alal-muqtiri qadaruhū matā‘am bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muḥsinīn(a).

ଯଦି ତୁମେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ପତ୍ର ଦିଅ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ସ୍ପର୍ଶ କରିନାହଁ କିମ୍ବା ଯୌତୁକ ସ୍ଥିର କରିନାହଁ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁତାହ ଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଦେଇପାରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ଦିଅ, ଯାହା ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।

وَاِنْ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيْضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اِلَّآ اَنْ يَّعْفُوْنَ اَوْ يَعْفُوَا الَّذِيْ بِيَدِهٖ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۗ وَاَنْ تَعْفُوْٓا اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۗ وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa in ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna wa qad faraḍtum lahunna farīḍatan faniṣfu mā faraḍtum illā ay ya‘fūna au ya‘fuwal-lażī biyadihī ‘uqdatun-nikāḥ(i), wa an ta‘fū aqrabu lit-taqwā, wa lā tansawul-faḍla bainakum, innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ (ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବା) ଛାଡପତ୍ର ଦିଅ, ଯଦିଓ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ମାହାର ସ୍ଥିର କରିଛ, ତେବେ ତୁମେ ଯାହା ସ୍ଥିର କରିଛ ତାହାର ଅଧା (ଦେୟ) ଦିଅ, ଯଦି ନାହିଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ (ମୁକ୍ତ) କିମ୍ବା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇନଥାନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ହାତରେ ବିବାହ ଚୁକ୍ତି ଅଛି। ମୁକ୍ତି ଧର୍ମପରାୟଣତାର ନିକଟତର। ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଦ୍ଭାବନାକୁ ଭୁଲିଯାଅ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ତାହା ସବୁ ଦେଖନ୍ତି।

حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ

Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).

ସମସ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥନା ଏବଂ ଓଜୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଳନ କର। ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତିର ସହିତ କର।

فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ

fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

ଯଦି ତୁମେ ଭୟ କର (ବିପଦ), ଚାଲିବା ସମୟରେ କିମ୍ବା ଘୋଡା ଚଢିବା ସମୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ତା'ପରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିରାପଦ ହେବ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର (ପ୍ରାର୍ଥନା କର), ଯେପରି ସେ ତୁମକୁ ଏପରି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି ଯାହା ତୁମେ ଜାଣି ନଥିଲ।

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡି ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ୱିଶୀୟତ କରନ୍ତୁ: (ଅର୍ଥାତ୍) ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାରକୁ ନ ପଠାଇ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭରଣପୋଷଣ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେମାନେ ବାହାରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ନିଜ ସହିତ ଭଲ କାମ କରିବା ପାଇଁ ତୁମ ଉପରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَلِلْمُطَلَّقٰتِ مَتَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِۗ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ

wa lil-muṭallaqāti matā‘um bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

ଏବଂ ଛାଡପତ୍ର ପାଇଥିବା ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟରେ ମୁତାହ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।

كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

ଏହିପରି ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝାଉଛନ୍ତି ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ ବୁଝିପାରିବ।

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

ତୁମେ କ’ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିନାହଁ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟରେ ହଜାର ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ ନିଜ ଘର ଛାଡି ପଳାଇଥିଲେ? ତା’ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମର!” ତା’ପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଲେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ମାନବଜାତିକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ କୃତଘ୍ନ।

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa qātilū fī sabīlillāhi wa‘lamū annallāha samī‘un ‘alīm(un).

ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଯୁଦ୍ଧ କର, ଏବଂ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଣୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗٓ اَضْعَافًا كَثِيْرَةً ۗوَاللّٰهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۣطُۖ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fayuḍā‘ifahū lahū aḍ‘āfan kaṡīrah(tan), wallāhu yaqbiḍu wa yabsuṭ(u), wa ilaihi turja‘ūn(a).

ଯେକେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଋଣ ଦିଏ, ସେ ତାହାର ପ୍ରତିଫଳ ପାଇଁ ତାହାକୁ ବହୁଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି କରିବେ। ପରମେଶ୍ୱର କ୍ଷାନ୍ତ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫେରିଯିବ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ମୋଶାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନେତାମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଦେଖିନାହଁ କି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ଆମ ପାଇଁ ଜଣେ ରାଜା ନିଯୁକ୍ତ କର, ଆମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବୁ।" ସେମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଛି, ତେବେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ ନାହିଁ?" ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ଆମ ଘରୁ ବିତାଡିତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଆମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଛି?" କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଳ୍ପ କେତେକଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଅପରାଧୀମାନଙ୍କୁ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପୀଗମ୍ବର ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ତାଲୁତଙ୍କୁ ତୁମର ରାଜା ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତାଲୁତ ଆମ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କିପରି ପାଇଲେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଅଧିକ ହକଦାର ଥିଲୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଧନ ଦିଆ ଯାଇନଥିଲା?" (ପୀଗମ୍ବର) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ପାଇଁ (ରାଜା ହେବା ପାଇଁ) ମନୋନୀତ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ତୁମକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଶାରୀରିକ କ୍ଷମତା ଦେଇଛନ୍ତି।" ଆଲ୍ଲାହ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସଙ୍କେତ ହେଉଛି ସିନ୍ଦୁକର ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିବା, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ଶାନ୍ତି ଅଛି ଏବଂ ମୋଶାଙ୍କ ପରିବାର ଏବଂ ହାରୋଣଙ୍କ ପରିବାରର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦୂତମାନେ ଆଣିଥିଲେ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଏଥିରେ ତୁମ ପାଇଁ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ମହାନତାର) ଏକ ସଙ୍କେତ ଅଛି, ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସୀ।

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ତାଲୁତ ତାଙ୍କର ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ଆଣିଲେ, ସେ କହିଲେ, "ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଏକ ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ତେଣୁ ଯିଏ (ଏହାର ପାଣି) ପିଏ, ସେ ମୋର ଅନୁଗାମୀ ନୁହେଁ। ଏବଂ ଯିଏ ଏହାକୁ ପିଏ ନାହିଁ, ସେ ମୋର ଅନୁଗାମୀ, ଯଦି ସେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଟିକେ ପାଣି ନ ପିଏ।" କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସେମାନେ ଏହା ପିଇଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ (ତାଲୁତ) ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ନଦୀ ପାର ହେଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆଜି ଆମେ ଜାଲୁତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହଁ।" ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭେଟିବେ ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁମତିରେ କେତେ ଛୋଟ ଗୋଷ୍ଠୀ ବଡ଼ ଦଳକୁ ପରାସ୍ତ କରିଛନ୍ତି।" ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଧର୍ଯ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଜାଲୁତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ, ଆମର ପାଦକୁ ଦୃଢ଼ କର ଏବଂ କାଫରିମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର।"

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

ତେଣୁ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ତାଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କଲେ, ଏବଂ ଦାଉଦ ଗଲିୟାଥଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ତା’ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ (ଦାଉଦଙ୍କୁ) ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ ଏବଂ ଯାହା ଇଚ୍ଛା ତାହା ଶିଖାଇଲେ। ଏବଂ ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ନ ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ପୃଥିବୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଆନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଲାହ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହୀ।

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).

ଏଗୁଡ଼ିକ ଆଲ୍ଲାହର ପଦ, ଆମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପଢ଼ି ଶୁଣାଉଛୁ ଏବଂ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ପ୍ରକୃତରେ ଜଣେ ଦୂତ।

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ

tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

ଆମେ କେତେକ ଦୂତଙ୍କୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରଦାନ କରିଛୁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେକ ଅଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ପରମେଶ୍ୱର (ସିଧାସଳଖ) କଥା ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ କେତେକ ଅଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଅନେକ ପଦବୀ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି। ଏବଂ ଆମେ ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅନେକ ଚମତ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲୁ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଥିଲୁ। ଯଦି ପରମେଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ପରେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରମାଣ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ହତ୍ୟା କରି ନଥାନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମତଭେଦ କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ ଏବଂ କେତେକ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ। ଯଦି ପରମେଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ହତ୍ୟା କରି ନଥାନ୍ତେ। କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କରନ୍ତି।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଜୀବନଦାନ ଦେଇଛୁ, ସେଥିରୁ କିଛି ବିନିଯୋଗ କର, ସେହି ଦିନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଯେତେବେଳେ କିଣାବିକା, ବନ୍ଧୁତା ଏବଂ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ରହିବ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ହିଁ ଅପରାଧୀ।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କୌଣସି ଦେବତା ନାହାନ୍ତି। ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ଯିଏ ନିରନ୍ତର (ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର) ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି, ସେ ନିଦ୍ରା ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ନିଦ୍ରା ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା ଅଛି ସବୁ ତାଙ୍କର। ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ବିନା କେହି ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏବଂ ପଛରେ କଣ ଅଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ କେବଳ ସେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଆସନ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରେ। ଏବଂ ସେ ଉଭୟଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବାରେ କଷ୍ଟକର ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହାନ।

لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ଧର୍ମ (ଇସ୍ଲାମ) ପାଳନ କରିବାରେ କୌଣସି ବାଧ୍ୟବାଧକତା ନାହିଁ, ପ୍ରକୃତରେ ସଠିକ୍ ପଥ ଏବଂ ଭୁଲ୍ ପଥ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ (ପାର୍ଥକ୍ୟ) ଅଛି। ଯିଏ ତାଗୁତକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ ରଜ୍ଜୁକୁ (ଦୃଢ଼ ଭାବରେ) ଧରିଛି ଯାହା ଭାଙ୍ଗିବ ନାହିଁ। ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

اَللّٰهُ وَلِيُّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْلِيَاۤؤُهُمُ الطَّاغُوْتُ يُخْرِجُوْنَهُمْ مِّنَ النُّوْرِ اِلَى الظُّلُمٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

allāhu waliyyul-lażīna āmanū yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wal-lażīna kafarū auliyā'uhumuṭ-ṭāgūtu yukhrijuhum minan-nūri ilaẓ-ẓulumāt(i), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ଆଲ୍ଲାହ ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକ (ବିଶ୍ୱାସ)କୁ ଆଣିଲେ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ହେଉଛନ୍ତି ଶୟତାନ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକରୁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଣିଥାଏ। ସେମାନେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା। ସେମାନେ ସେଥିରେ ରହିଯାଆନ୍ତି।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ

alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ତୁମେ କ’ଣ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖିନାହଁ ଯେଉଁମାନେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯୁକ୍ତି କରୁଥିଲେ, କାରଣ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ ଏକ ରାଜ୍ୟ (ଶକ୍ତି) ଦେଇଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଅବ୍ରହାମ କହିଲେ, "ମୋର ପ୍ରଭୁ ହେଉଛନ୍ତି ସେ ଯିଏ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଦିଅନ୍ତି," ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ ଦେଇପାରେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ କରାଇପାରେ।" ଇବ୍ରାହାମ କହିଲେ, "ଆଲ୍ଲାହ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି।" ତେଣୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଅବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ିଯାଏ। ଆଲ୍ଲାହ ଅନ୍ୟାୟକାରୀଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

اَوْ كَالَّذِيْ مَرَّ عَلٰى قَرْيَةٍ وَّهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۚ قَالَ اَنّٰى يُحْيٖ هٰذِهِ اللّٰهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ فَاَمَاتَهُ اللّٰهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهٗ ۗ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۗ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالَ بَلْ لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۚ وَانْظُرْ اِلٰى حِمَارِكَۗ وَلِنَجْعَلَكَ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوْهَا لَحْمًا ۗ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗ ۙ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

au kal-lażī marra ‘alā qaryatiw wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, qāla annā yuḥyī hāżihillāhu ba‘da mautihā, fa'amātahullāhu mi'ata ‘āmin ṡumma ba‘aṡah(ū), qāla kam labiṡt(a), qāla labiṡtu yauman au ba‘ḍa yaum(in), qāla bal labiṡta mi'ata ‘āmin fanẓur ilā ṭa‘āmika wa syarābika lam yatasannah, wanẓur ilā ḥimārik(a), wa linaj‘alaka āyatal lin-nāsi wanẓur ilal-‘iẓāmi kaifa nunsyizuhā ṡumma naksūhā laḥmā(n), falammā tabayyana lah(ū), qāla a‘lamu annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

କିମ୍ବା ଯେପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏପରି ଏକ ଦେଶ ଦେଇ ଯାଏ ଯାହାର (କୋଠାଗୁଡ଼ିକ) ଛାତକୁ ଘୋଡାଇ ଦେବା ପାଇଁ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼ିଛି, ସେ କହେ, "ଆଲ୍ଲାହ ଏହି (ଦେଶ)କୁ ନଷ୍ଟ ହେବା ପରେ କିପରି ପୁନର୍ଜୀବିତ କଲେ?" ତା'ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ (ବ୍ୟକ୍ତିକୁ) ଶହେ ବର୍ଷ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ତା'ପରେ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଉଠାଇଲେ। ଏବଂ (ଆଲ୍ଲାହ) ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ (ଏଠାରେ) କେତେ ଦିନ ରହିବ?" ସେ (ବ୍ୟକ୍ତି) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ (ଏଠାରେ) ଗୋଟିଏ ଦିନ କିମ୍ବା ଅଧ ଦିନ ରହିବି।" ଆଲ୍ଲାହ କହିଲେ, "ନା! ତୁମେ ଶହେ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଛ। ତୁମର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ପାନୀୟକୁ ଦେଖ ଯାହା ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଗଧକୁ ଦେଖ (ଯାହା ହାଡ଼ରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି)। ଏବଂ ଆମେ ତୁମକୁ ମଣିଷ ପାଇଁ ଆମର ଶକ୍ତିର ଏକ ଚିହ୍ନ କରିପାରୁ। (ଗଧର) ହାଡ଼କୁ ଦେଖ, ଆମେ କିପରି ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଏକାଠି କରିଥାଉ, ତା'ପରେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ମାଂସ ପିନ୍ଧାଉ। ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ଏହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା, ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।"

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଇବ୍ରାହାମ କହିଥିଲେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଦେଖାଅ ଯେ ତୁମେ ମୃତମାନଙ୍କୁ କିପରି ଜୀବନ ଦିଅ।" ଆଲ୍ଲାହ କହିଲେ, "ତୁମେ କ'ଣ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନାହଁ?" ସେ (ଇବ୍ରାହାମ) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ମୋର ହୃଦୟ ଶାନ୍ତ (ସ୍ଥିର) ହେବା ପାଇଁ।" ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଲେ, "ତା'ପରେ ଚାରୋଟି ପକ୍ଷୀ ନିଅ, ତା'ପରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟି ଦିଅ, ତା'ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ରେ ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ରଖ, ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକ, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ।" ଜାଣ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞାନୀ।

مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ନିଜର ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହେଉଛି ଏକ ବିହନ ପରି ଯାହା ସାତଟି ଡାଳ ଫୁଟାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଡାଳରେ ଶହେ ବିହନ ଥାଏ। ଆଲ୍ଲାହ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହାକୁ ବହୁଗୁଣିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ନିଜର ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦାନ କରୁଥିବା ଜିନିଷକୁ ନାମ ଦେଇ ଏବଂ (ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କ ଭାବନାକୁ ଆଘାତ ଦେଇ) ସାଥୀ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ପୁରସ୍କାର ପାଇବେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ

qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).

ଦୁଃଖଦାୟକ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଦାନ ଅପେକ୍ଷା ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଏବଂ କ୍ଷମା ଉତ୍ତମ। ଆଲ୍ଲାହ ସବୁଠାରୁ ଧନୀ, ସବୁଠାରୁ କ୍ଷମାଶୀଳ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ତୁମେ ତୁମର ଦାନକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଏବଂ (ଗ୍ରହଣକାରୀଙ୍କ ଭାବନାକୁ ଆଘାତ ଦେଇ) ନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ, ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ ନିଜର ଧନ ଦାନ କରେ କାରଣ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଉଛି ଏବଂ ସେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ନାହିଁ। ଉଦାହରଣ (ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର) ହେଉଛି ଏକ ମସୃଣ ପଥର ପରି ଯାହା ଉପରେ ଧୂଳି ପଡ଼ିଥାଏ, ତା'ପରେ ଯେତେବେଳେ ପଥର ଉପରେ ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ହୁଏ, ପଥରଟି ପୁଣି ମସୃଣ ହୋଇଯାଏ। ସେମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ସେଥିରୁ କିଛି ଲାଭ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁମୋଦନ ପାଇବା ପାଇଁ ଏବଂ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବା ପାଇଁ ନିଜର ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହେଉଛି ଏକ ମାଳଭୂମିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଉଦ୍ୟାନ ପରି ଯାହାକୁ ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ଦ୍ଵାରା ସିଞ୍ଚନ କରାଯାଏ, ତା’ପରେ ଉଦ୍ୟାନ ଦୁଇଗୁଣ ଫଳ ଉତ୍ପାଦନ କରେ। ଯଦି ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ଏହାକୁ ସିଞ୍ଚନ କରେ ନାହିଁ, ତେବେ କାକର (ଯଦିଓ ଯଥେଷ୍ଟ)। ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ତାହା ଆଲ୍ଲାହ ଦେଖନ୍ତି।

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଏପରି ଅଛନ୍ତି କି ଯିଏ ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ଖଜୁର ଏବଂ ଦ୍ରାକ୍ଷାର ଏକ ବଗିଚା ଥିବ ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଫଳ ଥିବ, ତା’ପରେ ତାଙ୍କର ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଆସିଯିବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ଛୋଟ ପିଲା ଥିବେ? ତା’ପରେ ସେହି ବଗିଚାକୁ ଏକ ପ୍ରବଳ ପବନରେ ଉଡ଼ାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯାହା ଫଳରେ ସେଥିରେ ନିଆଁ ଲାଗିଗଲା। ଏହିପରି ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ପନ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମକୁ ବୁଝାଉଛନ୍ତି ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ତୁମେ ଯାହା ଉପାର୍ଜନ କରିଛ ଏବଂ ଯାହା ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛୁ, ସେଥିରୁ ଖର୍ଚ୍ଚ କର। ମନ୍ଦ ଜିନିଷ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କର ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହଁ, କେବଳ ତାହା ପ୍ରତି ଘୃଣା କରି। ଏବଂ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସ୍ୱୟଂସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ।

اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ

asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).

ଶୟତାନ ତୁମକୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଏ (ଡରାଇଥାଏ) ଏବଂ ମନ୍ଦ କାମ କରିବାକୁ କୁହେ (କୃପଣ ଭାବରେ), ଯେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ କ୍ଷମା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଅନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

يُّؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوْتِيَ خَيْرًا كَثِيْرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

yu'til-ḥikmata may yasyā'(u), wa may yu'tal-ḥikmata faqad ūtiya khairan kaṡīrā(n), wa mā yażżakkaru ilā ulul-albāb(i).

ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତି। ଯାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଆଯାଏ, ତାକୁ ପ୍ରକୃତରେ ବହୁତ ଭଲ ଦାନ କରାଯାଇଛି। ଏବଂ ସାଧାରଣ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ଶିକ୍ଷା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।

وَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ نَّفَقَةٍ اَوْ نَذَرْتُمْ مِّنْ نَّذْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

wa mā anfaqtum min nafaqatin au nażartum min nażrin fa innallāha ya‘lamuh(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ଦାନ କର କିମ୍ବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କର, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆଲ୍ଲାହ ଜାଣନ୍ତି। ଏବଂ ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ନାହିଁ।

اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ଯଦି ତୁମେ ତୁମର ଦାନ ଖୋଲାଖୋଲି ଭାବରେ ଦିଅ, ତେବେ ତାହା ଭଲ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦିଅ, ତେବେ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମର କିଛି ପାପ କ୍ଷମା କରିବେ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ସେ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

ସେମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିବା ତୁମର (ମହମ୍ମଦଙ୍କ) କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଯାହା ଧନ ଦାନ କର, ତାହା ତୁମ ପାଇଁ। ଏବଂ ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁମୋଦନ ନ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନଫାକ୍ ଦିଅ ନାହିଁ। ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ଧନ ବିନିଯୋଗ କର, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ (ପୁରସ୍କାର) ଦିଆଯିବ ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ (କ୍ଷତି) କରାଯିବ ନାହିଁ।

لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ

lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

(ତୁମେ ଯାହା ଖର୍ଚ୍ଚ କର) ତାହା ସେହି ଗରିବ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ (ଜିହାଦ ଯୋଗୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରୟାସରେ) ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା ଫଳରେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରୟାସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; (ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ) ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଧନୀ ଲୋକ କାରଣ ସେମାନେ ନିଜକୁ (ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାରୁ) ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଜାଣ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଜୋରଜବରଦସ୍ତି ମାଗନ୍ତି ନାହିଁ। ତୁମେ ଯେକୌଣସି ଭଲ ଧନ ନିବେଶ କର, ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଜ୍ଞ।

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ରାତି ଦିନ (ଗୋପନୀୟ କିମ୍ବା ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ) ନିଜର ଧନ ବିତରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ରହିବ। ସେମାନଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ସୁଧ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଠିଆ ହୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ ବରଂ ସେହି ଲୋକଙ୍କ ପରି ଯେଉଁମାନେ ପାଗଳ ହୋଇଥିବାରୁ ଭୂତ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। କାରଣ ସେମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ କ୍ରୟ ଏବଂ ବିକ୍ରୟ ସୁଧ ସହିତ ସମାନ। ଯଦିଓ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ରୟ ଏବଂ ବିକ୍ରୟକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସୁଧକୁ ନିଷେଧ କରିଛନ୍ତି। ଯିଏ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଚେତାବନୀ ପାଏ, ତା'ପରେ ବନ୍ଦ କରିଦିଏ, ତେବେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ପାଇଛି ତାହା ତାଙ୍କର ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସାୟ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ)। ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା, ସେମାନେ ସେଠାରେ ସର୍ବଦା ରହିବେ।

يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ

yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).

ଆଲ୍ଲାହ ସୁଧକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦାନକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଯିଏ ଅବିଶ୍ୱାସରେ ରହିଥାଏ ଏବଂ ପାପରେ ବୁଡ଼ି ରହିଥାଏ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ଏବଂ ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ରହିବ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସୀ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ବାକି ସୁଧ (ଯାହା ଆଦାୟ କରାଯାଇ ନାହିଁ) ଛାଡି ଦିଅ।

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ

fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).

ଯଦି ତୁମେ ଏପରି ନ କର, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କଠାରୁ ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କର। କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ଅନୁତାପ କର, ତେବେ ତୁମେ ତୁମର ସମ୍ପତ୍ତିର ମୂଳ ପାଇବାର ହକଦାର। ତୁମେ ଅନ୍ୟାୟ (କ୍ଷତି) କରିନାହଁ ଏବଂ ତୁମର ଅନ୍ୟାୟ (କ୍ଷତି) ହୋଇନାହିଁ।

وَاِنْ كَانَ ذُوْ عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ اِلٰى مَيْسَرَةٍ ۗ وَاَنْ تَصَدَّقُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa in kāna żū ‘usratin fanaẓiratun ilā maisarah(tin), wa an taṣaddaqū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ଏବଂ ଯଦି (ଋଣଗ୍ରସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି) ଅସୁବିଧାରେ ପଡ଼ିଥାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଆରାମ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ସମୟ ଦିଅ। ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଦାନ କର, ତେବେ ତାହା ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ, ଯଦି ତୁମେ ଜାଣିଥାଅ।

وَاتَّقُوْا يَوْمًا تُرْجَعُوْنَ فِيْهِ اِلَى اللّٰهِ ۗثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ ࣖ

wattaqū yauman turja‘ūna fīhi ilallāh(i), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

ଏବଂ ସେହି ଦିନକୁ ଭୟ କର, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର କର୍ମର ପ୍ରତିଫଳ ଦିଆଯିବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରାଯିବ ନାହିଁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯଦି ତୁମର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପାଇଁ ଋଣ ଏବଂ ପ୍ରାପ୍ୟ ଅଛି, ତେବେ ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଲେଖକ ଏହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଲେଖିବା ଉଚିତ। ଲେଖକ ଏହାକୁ ଲେଖିବାକୁ ମନା ନ କରନ୍ତୁ ଯେପରି ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ ଶିଖାଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେ ତାହା ଲେଖିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାର ଋଣୀ, ସେ ଲେଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସେ ସେଥିରୁ କିଛି କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦି ଋଣୀ ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି ହୁଏ ଯାହାର ବୁଦ୍ଧିର ଅଭାବ ଅଛି କିମ୍ବା (ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ) ଦୁର୍ବଳ, କିମ୍ବା ସେ ନିଜେ ଲେଖିବାକୁ ଅକ୍ଷମ, ତେବେ ତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଲେଖିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଜଣ ପୁରୁଷ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯଦି ଦୁଇଜଣ ପୁରୁଷ (ସାକ୍ଷୀ) ନାହାଁନ୍ତି, ତେବେ (ବିଦ୍ୟମାନ) ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମେ ପସନ୍ଦ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ମହିଳା (ହୋଇପାରନ୍ତି), ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଯଦି ଜଣେ ଭୁଲିଯାଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣ ତାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବେ। ଏବଂ ଡକାଗଲେ ସାକ୍ଷୀମାନେ ମନା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏବଂ ଏହାକୁ ଲେଖିବାରେ ବିରକ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ, ସମୟସୀମା ପାଇଁ, (ଋଣ) ଛୋଟ ହେଉ କି ବଡ଼। ଏହା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଧିକ ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ, ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ କରିବାରେ ଅଧିକ ସକ୍ଷମ ଏବଂ ସନ୍ଦେହର ନିକଟତର, ଯଦି ଏହା ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ନଗଦ ବାଣିଜ୍ୟ ନୁହେଁ, ତେବେ ତୁମେ ଯଦି ଏହାକୁ ଲେଖି ନ ରଖ, ତେବେ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଏବଂ କ୍ରୟ ବିକ୍ରୟ ସମୟରେ ସାକ୍ଷୀ ରଖ, ଏବଂ ଲେଖକ କିମ୍ବା ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଷ୍ଟକର କର ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମେ (ଏହା) କର, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ, ଏହା ତୁମ ପକ୍ଷରୁ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ

wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ତୁମର ଯାତ୍ରାରେ ଜଣେ ଲେଖକଙ୍କୁ ପାଇବ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମର ବନ୍ଧକ ରଖିବା ଉଚିତ। ତଥାପି, ଯଦି ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ତେବେ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ (ଋଣ) ପୂରଣ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ଏବଂ ତୁମର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଲୁଚାଇ ରଖ ନାହିଁ, କାରଣ ଯେ କେହି ଏହାକୁ ଲୁଚାଇ ରଖେ, ପ୍ରକୃତରେ ତାହାର ହୃଦୟ ମଇଳା (ପାପୀ)। ଆଲ୍ଲାହ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ସେ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି।

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯାହା ଅଛି ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ଆଲ୍ଲାହର। ଯଦି ତୁମେ ତୁମର ହୃଦୟରେ ଯାହା ଅଛି କିମ୍ବା ଯାହା ତୁମେ ଲୁଚାଇ ରଖ, ତାହା ପ୍ରକାଶ କର, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମ ପାଇଁ (ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ) ହିସାବ କରିବେ। ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କ୍ଷମା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).

ଦୂତ (ମହମ୍ମଦ) ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା (କୋରାନ) ଅଣାଯାଇଥିଲା ତାହା ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ। ସମସ୍ତେ ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ଦୂତ, ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। (ସେମାନେ କହିଲେ), "ଆମେ ତାଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସି ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ କରୁନାହୁଁ।" ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଶୁଣିଲୁ ଏବଂ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କଲୁ। ହେ ଆମର ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ କ୍ଷମା କର, ଏବଂ ତୁମ ପାଖକୁ (ଆମର) ଫେରିଯିବା।"

لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَا ۗ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ اِنْ نَّسِيْنَآ اَوْ اَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهٗ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهٖۚ وَاعْفُ عَنَّاۗ وَاغْفِرْ لَنَاۗ وَارْحَمْنَا ۗ اَنْتَ مَوْلٰىنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

lā yukallifullāhu nafsan illā wus‘ahā, lahā mā kasabat wa ‘alaihā maktasabat, rabbanā lā tu'ākhiżnā in nasīnā au akhṭa'nā, rabbanā wa lā taḥmil ‘alainā iṣran kamā ḥamaltahū ‘alal-lażīna min qablinā, rabbanā wa lā tuḥammilnā mā lā ṭāqata lanā bih(ī), wa‘fu ‘annā, wagfir lanā, warḥamnā, anta maulānā fanṣurnā ‘alal qaumil-kāfirīn(a).

ଆଲ୍ଲାହ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତା'ର କ୍ଷମତା ଅନୁସାରେ ବୋଝ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଯାହା କରେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ (ପୁରସ୍କାର) ପାଏ ଏବଂ ଯାହା (ଦୁଷ୍ଟ) କରେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ (ଯଦି) ପାଏ। (ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ), "ହେ ଆମର ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆମେ ଭୁଲିଯାଉ କିମ୍ବା ଭୁଲ କରୁ, ତେବେ ଆମକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ ନାହିଁ। ହେ ଆମର ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପୂର୍ବ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ତୁମେ ଯେପରି ଭାରୀ ବୋଝ ଲଦିଥିଲ, ସେହିପରି ଆମକୁ ଭାର ଦିଅ ନାହିଁ। ହେ ଆମର ପ୍ରଭୁ, ଯାହା ଆମେ ସହ୍ୟ କରିପାରୁନାହୁଁ ତାହା ଆମକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। ଆମକୁ କ୍ଷମା କର, ଆମକୁ କ୍ଷମା କର ଏବଂ ଆମ ଉପରେ ଦୟା କର। ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ, ତେଣୁ ଆମକୁ କାଫିରମାନଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର।"