Q.S ଆଲ-ମାଇଦା (اَلْمَائِدَة) - 120 ପଦ ସଂଖ୍ୟା

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କର। ତୁମ ପାଇଁ ପଶୁପାଳନ ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ, କେବଳ ଯାହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇବ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଇହରାମ (ହଜ୍ କିମ୍ବା ଉମରା) ରେ ଥାଅ, ଶିକାର ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ ନୁହେଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେହି ଅନୁସାରେ ନିୟମ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରନ୍ତି।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଆଲ୍ଲାହର ପବିତ୍ର ନୀତିଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନାହିଁ, ଏବଂ ହରାମ ମାସଗୁଡ଼ିକର ସମ୍ମାନକୁ (ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନାହିଁ), ହାଦୁ (ବଳି ଦିଆଯାଇଥିବା ପଶୁ) ଏବଂ କାଲାଇଦ (ଚିହ୍ନିତ ବଳିଦାନ ପଶୁ) କୁ (ବିଚଳିତ କରନାହିଁ), ଏବଂ ବାଇତୁଲହାରମ ପରିଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ (ମଧ୍ୟ) ହଇରାଣ କରନାହିଁ; ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଏବଂ ଖୁସି ଖୋଜନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ଇହରାମ ପୂରଣ କରିଛ, ତେବେ ତୁମେ ଶିକାର କରିପାରିବ। କୌଣସି ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି (ତୁମର) ଘୃଣା ନକର କାରଣ ସେମାନେ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର ମସଜିଦ ଛାଡିବାକୁ ବାରଣ କରନ୍ତି, ତୁମକୁ ତୁମର ସୀମା ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏବଂ ତୁମକୁ ଧାର୍ମିକତା ଏବଂ ଧର୍ମପରାୟଣତାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, ଏବଂ ପାପ ଏବଂ ଶତ୍ରୁତା କରିବାରେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର ନାହିଁ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର, ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ଦଣ୍ଡ ଦେବାରେ ବହୁତ କଠୋର।

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

ତୁମ ପାଇଁ ମୃତ ପ୍ରାଣୀ, ରକ୍ତ, ଘୁଷୁରୀ ମାଂସ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ବଧ କରାଯାଇନଥିବା ପଶୁ, ଗଳା କଟାଯାଇଥିବା ପଶୁ, ପିଟି ହୋଇଥିବା ପଶୁ, ପଡ଼ିଥିବା ପଶୁ, ବିଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିବା ପଶୁ, ବନ୍ୟ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ଚିରି ଯାଇଥିବା ପଶୁ ଖାଇବା ନିଷେଧ, କେବଳ ସେହି ପଶୁ ଯାହାକୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ତୁମର ସମୟ ଅଛି। ଏବଂ (ଏହା ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ) ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିମା ପାଇଁ ବଧ କରାଯାଏ। ଏବଂ ଆଜଲାମ (ତୀର) ସାହାଯ୍ୟରେ ବହୁତ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରିବା (ଏହା ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ), (କାରଣ) ଏହା ଏକ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ। ଆଜି କାଫରିମାନେ ତୁମର ଧର୍ମକୁ (ପରାଜିତ) କରିବାର ଆଶା ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ, ବରଂ ମୋତେ ଭୟ କର। ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ତୁମର ଧର୍ମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମର ଧର୍ମ ଭାବରେ ଇସଲାମକୁ ଅନୁମୋଦନ କରିଛି। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଭୋକ ଯୋଗୁଁ ବାଧ୍ୟ ହୁଏ, କାରଣ ସେ ପାପ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ସେମାନେ ତୁମକୁ ପଚାରନ୍ତି, "ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ'ଣ ହାଲାକ?" କୁହ, "ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ହାଲାକ (ହାଲାକ) ତାହା ହେଉଛି ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ (ଶିକାର) ଶିକାର ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ିବା ଯାହାକୁ ତୁମେ ଶିକାର କରିବାକୁ ତାଲିମ ଦେଇଛ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସାରେ ତାଲିମ ଦେଇଛ। ତେଣୁ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ଧରିଥାଏ ତାହା ଖାଅ, ଏବଂ (ଛାଡ଼ିବା ସମୟରେ) ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର, ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ହିସାବ ନେବାରେ ବହୁତ ଶୀଘ୍ର।"

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

ଏହି ଦିନ ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା କିଛି ଭଲ ତାହା ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ। ପୁସ୍ତକଧାରୀଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ (ବଳି) ତୁମ ପାଇଁ ହଲାଲ, ଏବଂ ତୁମର ଖାଦ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହଲାଲ। ଏବଂ (ତୁମ ପାଇଁ ବିବାହ କରିବା ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ) ଯେଉଁ ମହିଳାମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନ ବଜାୟ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁ ମହିଳାମାନେ ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନ ବଜାୟ ରଖନ୍ତି, ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଯୌତୁକ ଦିଅ, ବ୍ୟଭିଚାର କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ କୌଣସି ମହିଳାଙ୍କୁ ପାଳିତ ପଶୁ କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପରେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରେ, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ଥିଲା, ଏବଂ ପରଲୋକରେ ସେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତୁମର ମୁହଁ ଏବଂ ହାତକୁ କହୁଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୋଇ ଦିଅ, ଏବଂ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝାଡ଼ି ଦିଅ ଏବଂ ତୁମର ପାଦକୁ ଗୋଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୋଇ ଦିଅ (ଓଝୁ)। ଯଦି ତୁମେ ଜୁନୁବ ଅଛ, ତେବେ ଗାଧୋଇ ନିଅ। ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଅସୁସ୍ଥ ଅଛ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରାରେ ଅଛ କିମ୍ବା ଶୌଚାଳୟରୁ ଫେରି ଅଛ କିମ୍ବା କୌଣସି ମହିଳାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛ, ତେବେ ଯଦି ତୁମେ ପାଣି ପାଉନାହଁ, ତେବେ ଭଲ (ପବିତ୍ର) ଧୂଳି ସହିତ ତାୟାମୁମ୍ କର; ତା' ସହିତ ତୁମର ମୁହଁ ଏବଂ ହାତ ପୋଛି ଦିଅ (ଧୂଳି)। ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ ପାଇଁ କଷ୍ଟକର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ଏବଂ ତୁମ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ କୃତଜ୍ଞ ହେବ।

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଲ୍ଲାହର ଅନୁଗ୍ରହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଚୁକ୍ତିକୁ ମନେ ପକାଅ, ଯାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହିଥିଲ, "ଆମେ ଶୁଣିଲୁ ଏବଂ ମାନିଲୁ।" ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର, ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ସର୍ବଜ୍ଞ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ନ୍ୟାୟ ପାଳନକାରୀ ହୁଅ। ଏବଂ କୌଣସି ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣା ତୁମ୍ଭକୁ ଅନ୍ୟାୟ କରିବାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ ନ କରୁ। ନ୍ୟାୟବାନ ହୁଅ। କାରଣ (ନ୍ୟାୟ) ଧର୍ମପରାୟଣତାର ନିକଟତର। ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର, ପ୍ରକୃତରେ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ସତର୍କ।

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۙ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସଚ୍ଚୋଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଆଲ୍ଲା ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା ଏବଂ ମହାନ ପୁରସ୍କାର ପାଇବାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଛନ୍ତି।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆମର ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ମନେ ପକାଅ, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ନିଜ ହସ୍ତରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତକୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ନିବୃତ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ କେବଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରିବା ଉଚିତ।

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କଠାରୁ ଚୁକ୍ତି ନେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାର ଜଣ ନେତାଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛୁ। ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର କହିଛନ୍ତି, "ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି।" ପ୍ରକୃତରେ, ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ଜକାତ ଦିଅ, ମୋ ଦୂତମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର, ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କର ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଋଣ ଦିଅ, ତେବେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମର ଭୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରିଦେବି, ଏବଂ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମକୁ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇବି ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। କିନ୍ତୁ ଏହା ପରେ ଯେ କେହି ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସିଧା ପଥରୁ ବିଚଳିତ ହୋଇଛି।"

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(କିନ୍ତୁ) ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଭାଙ୍ଗିବାରୁ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ କଠିନ କରିଦେଲୁ। ସେମାନେ (ଆଲ୍ଲାହର) ବାକ୍ୟକୁ ତା'ର ସ୍ଥାନରୁ ବଦଳାଇବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ (ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ) ଯେଉଁ ବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରାଯାଇଥିଲା ସେଥିରୁ କିଛି ଭୁଲିଯାଆନ୍ତି। ଆପଣ (ହେ ମହମ୍ମଦ) ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା ଦେଖିବେ, କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଛୋଟ ଗୋଷ୍ଠୀ (ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରନ୍ତି ନାହିଁ), ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ "ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ," ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରିଛୁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ (ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ) ଯେଉଁ ବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରାଯାଇଥିଲା ତାହାର କିଛି ଅଂଶ ଭୁଲିଯାଆନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର ଉତ୍ତେଜିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁତା ଏବଂ ଘୃଣା ସୃଷ୍ଟି କରିଛୁ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ସେମାନେ ଯାହା କରୁଥିଲେ ତାହା ଜଣାଇବେ।

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

ହେ ପୁସ୍ତକଧାରୀଗଣ! ପ୍ରକୃତରେ, ଆମର ଦୂତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯିଏ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ପୁସ୍ତକ ଲୁଚାଇ ରଖିଛ ଏବଂ ଯେଉଁ ପୁସ୍ତକ ଛାଡି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଥିରୁ ଅନେକ ବିଷୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ଦେଉଛନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଆଲୋକ ଏବଂ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପୁସ୍ତକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ସେହି ପୁସ୍ତକ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତିର ପଥ ଦେଖାଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ (ସେହି ପୁସ୍ତକ ସହିତ ମଧ୍ୟ) ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଆଣନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସିଧା ପଥ ଦେଖାନ୍ତି।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ହେଉଛନ୍ତି ମରୀୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ମସୀହା, ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିଛନ୍ତି।" (ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ଆଲ୍ଲାହ ଯଦି ମରୀୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ମସୀହା, ତାଙ୍କ ମାତା ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ (ମାନବଙ୍କୁ) ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ କିଏ ବାଧା ଦେଇପାରିବ?" ଏବଂ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ରାଜ୍ୟ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କର। ସେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ وَالنَّصٰرٰى نَحْنُ اَبْنٰۤؤُا اللّٰهِ وَاَحِبَّاۤؤُهٗ ۗ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوْبِكُمْ ۗ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

wa qālatil-yahūdu wan-naṣārā naḥnu abnā'ullāhi wa aḥibbā'uh(ū), qul falima yu‘ażżibukum biżunūbikum, bal antum basyarum mimman khalaq(a), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ilaihil-maṣīr(u).

ଯିହୂଦୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ।" କୁହ, "ଆଲ୍ଲାହ ତୁମର ପାପ ପାଇଁ ତୁମକୁ କାହିଁକି ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି? ନା, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଣିଷ। ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କ୍ଷମା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି। ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ରାଜ୍ୟ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କର। ଏବଂ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବେ।"

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ହେ ପୁସ୍ତକବାସୀ! ପ୍ରକୃତରେ, ଆମର ଦୂତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଦୂତମାନଙ୍କ (ପ୍ରେରଣ) ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ (ଆମର ନିୟମ) ବୁଝାଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ କହିବ ନାହିଁ ଯେ, "ଆମ ପାଖକୁ କେହି ଶୁଭ ଖବରଦାତା କିମ୍ବା ସତର୍କକାରୀ ଆସି ନାହାଁନ୍ତି।" ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଜଣେ ଶୁଭ ଖବରଦାତା ଏବଂ ସତର୍କକାରୀ ଆସିଛନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ! ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ମନେ ପକାଅ ଯେତେବେଳେ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଦେଇଥିଲେ ଯାହା ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହାକୁ ଦିଆଯାଇ ନଥିଲା।"

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ଭୂମି (ପାଲେଷ୍ଟାଇନ) ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି, ସେହିଠାରେ ପ୍ରବେଶ କର, ଏବଂ (ଶତ୍ରୁର ଭୟରେ) ପଛକୁ ଫେର ନାହିଁ, ନଚେତ୍ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରାସ୍ତ ହେବ।

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ମୁସା! ପ୍ରକୃତରେ, ସେହି ଦେଶରେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ନିଷ୍ଠୁର ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠାରୁ ନ ବାହାରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବୁ ନାହିଁ। ଯଦି ସେମାନେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରିବୁ।"

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହପ୍ରାପ୍ତ ଧାର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି କହିଲେ, "ଦେଶର ଦ୍ୱାର ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କର। ଯଦି ତୁମେ ଏଥିରେ ପ୍ରବେଶ କର ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବିଜୟୀ ହେବ। ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସୀ ତେବେ କେବଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କର।"

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ମୁସା! ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆମେ କେବେବି ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବୁ ନାହିଁ, ତେଣୁ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ ଏବଂ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯୁଦ୍ଧ କର। ଆମକୁ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଦିଅ।"

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ କେବଳ ନିଜକୁ ଏବଂ ମୋ ଭାଇକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ତେଣୁ ଆମକୁ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରନ୍ତୁ।"

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

(ଆଲ୍ଲାହ) କହିଲେ, "(ଯଦି ତାହା ହୁଏ), ତେବେ (ଭୂମି) ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଷେଧ, (ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ) ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବିଚଳିତ ହୋଇ ବୁଲନ୍ତି। ତେଣୁ ତୁମେ (ମୋଶା) ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି ଦୁଃଖ କର ନାହିଁ।"

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

ଏବଂ ଆଦମର ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କ କାହାଣୀ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ (ମହମ୍ମଦ) ସତ୍ୟ କୁହ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କ (ହାବିଲ) (ବଳି) ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ (କାବିଲ) ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇ ନଥିଲା। ସେ (କାବିଲ) କହିଲା, "ସତ୍ୟ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମକୁ ହତ୍ୟା କରିବି!" ସେ (ହାବିଲ) କହିଲା, "ସତ୍ୟ, ଆଲ୍ଲାହ କେବଳ ଧର୍ମପରାୟଣ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ (ଦାନ) ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।"

لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

"ପ୍ରକୃତରେ, ଯଦି ତୁମେ (କାବିଲ) ମୋତେ ମାରିବା ପାଇଁ ମୋ ଉପରେ ହାତ ଉଠାଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ମୋ ଉପରେ ହାତ ଉଠାଉ ନାହିଁ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କରେ।"

اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ

innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

"ପ୍ରକୃତରେ, ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ଯେ ତୁମେ ମୋର ପାପ (ହତ୍ୟା) ଏବଂ ନିଜ ପାପ ସହିତ ଫେରିଆସ, ତା'ପରେ ତୁମେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା ହେବ; ଏବଂ ଏହା ହିଁ ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର।"

فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).

ତେଣୁ କାମନା (କାବିଲ) ତାକୁ ତାଙ୍କ ଭାଇକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲା, ତା’ପରେ ସେ (ପ୍ରକୃତରେ) ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲା, ତେଣୁ ସେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହୋଇଗଲା।

فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ

fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).

ତା’ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ (କାବିଲ) ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଏକ କାଉକୁ ଭୂମି ଖୋଳି ପଠାଇଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇର ଶବକୁ କିପରି କବର ଦେବେ। କାବିଲ କହିଲେ, "ଓଃ, ହାୟ, ମୁଁ! ମୁଁ ଏହି କାଉ ପରି କାହିଁକି କରିପାରିବି ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋ ଭାଇର ଶବକୁ କବର ଦେଇପାରିବି?" ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେବ ଯେଉଁମାନେ ଏଥିପାଇଁ ଅନୁତାପ କରିବେ।

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

ତେଣୁ ଆମେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମ କରିଥିଲୁ ଯେ, ଯେକେହି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ଅନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ଦେଶରେ ଦୁର୍ନୀତି କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ସେ ଯେପରି ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିକୁ ହତ୍ୟା କରିଛି। ଯିଏ ଜଣେ ମଣିଷର ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ଯେପରି ସମସ୍ତ ମାନବଜାତିକୁ ରକ୍ଷା କରିଛି। ପ୍ରକୃତରେ, ଆମର ଦୂତ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏହା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଦେଶରେ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ।

اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବିଶୃଙ୍ଖଳା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଦଣ୍ଡ କେବଳ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ କରାଯିବା, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କର ହାତ ଗୋଡ କାଟି ଦିଆଯିବ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ଘରୁ ନିର୍ବାସିତ କରାଯିବା। ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁନିଆରେ ଲଜ୍ଜାଜନକ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ସେମାନେ ମହା ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବେ।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهِمْۚ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

illal-lażīna tābū min qabli an taqdirū ‘alaihim, fa‘lamū annallāha gafūrur raḥīm(un).

ଯେଉଁମାନେ ତୁମର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ପାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଅନୁତାପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ୟତୀତ; ତେବେ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ ତାଙ୍କ ନିକଟତର ହେବା ପାଇଁ ୱାସିଲା (ପଥ) ଖୋଜ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ପ୍ରୟାସ କର, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ ସଫଳ ହେବ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لِيَفْتَدُوْا بِهٖ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna kafarū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū liyaftadū bihī min ‘ażābi yaumil-qiyāmati mā tuqubbila minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଯଦି ସେମାନଙ୍କର ପୃଥିବୀରେ ସବୁକିଛି ଥାଆନ୍ତା ଏବଂ ସେମାନେ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦିନର ଦଣ୍ଡରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ଏତେ ଅଧିକ (ଅଧିକ) ଯୋଗ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସେହି ସବୁ (ମୁକ୍ତି) ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ନାହିଁ। ସେମାନେ (ଏବେ ମଧ୍ୟ) ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ।

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنْهَا ۖوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

yurīdūna ay yakhrujū minan-nāri wa mā hum bikhārijīna minhā, wa lahum ‘ażābun muqīm(un).

ସେମାନେ ନର୍କରୁ ବାହାରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସେଥିରୁ ବାହାରି ପାରିବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ।

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ଯେଉଁମାନେ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ହାତ କାଟିଦିଅ, ସେମାନେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି ତାହାର ପ୍ରତିଶୋଧ ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଠାରୁ ଦଣ୍ଡ ସ୍ୱରୂପ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

فَمَنْ تَابَ مِنْۢ بَعْدِ ظُلْمِهٖ وَاَصْلَحَ فَاِنَّ اللّٰهَ يَتُوْبُ عَلَيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

faman tāba mim ba‘di ẓulmihī wa aṣlaḥa fa innallāha yatūbu ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଅପରାଧ କରିବା ପରେ ଅନୁତାପ କରେ ଏବଂ ନିଜକୁ ସଂଶୋଧନ କରେ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କର ଅନୁତାପକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yu‘ażżibu may yasyā'u wa yagfiru limay yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ତୁମେ କ’ଣ ଜାଣ ନାହିଁ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟ ଆଲ୍ଲାହର; ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କ୍ଷମା କରନ୍ତି। ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ଉପରେ କ୍ଷମତାବାନ।

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ହେ ରସୁଲ (ମହମ୍ମଦ)! ଦୁଃଖ କର ନାହିଁ କାରଣ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଛନ୍ତି। ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି (କପଟୀ) ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ମୁହଁରେ କୁହନ୍ତି, "ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଛୁ," ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ କରିନାହିଁ, ଏବଂ ସେହି ଯିହୂଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକୃତରେ (ସମ୍ବାଦ) ମିଥ୍ୟା ଶୁଣିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ (ଶବ୍ଦ) ଶୁଣିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ କେବେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି ନାହାଁନ୍ତି। ସେମାନେ ଶବ୍ଦ (ତୋରା)କୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥରୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଥିଲେ, "ଯଦି ଏହା ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଛି (ଯାହା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଛି) ତେବେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ଯଦି ତୁମକୁ ଏପରି କିଛି ଦିଆଯାଏ ଯାହା ଏହା ନୁହେଁ, ତେବେ ସାବଧାନ ରୁହ।" ଯାହାକୁ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କୁ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ କିଛି ବି ମନା କରିପାରିବ ନାହିଁ (ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ)। ସେମାନେ ଏପରି ଲୋକ ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପରମେଶ୍ୱର ଆଉ ପବିତ୍ର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଜଗତରେ ସେମାନେ ଅପମାନିତ ହେବେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ସେମାନେ ମହା ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବେ।

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ମିଥ୍ୟା ଖବର ଶୁଣିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବହୁତ ହରାମ (ଖାଦ୍ୟ) ଖାଆନ୍ତି। ଯଦି ସେମାନେ (ଯିହୁଦୀମାନେ) ତୁମ ପାଖକୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ମାଗିବାକୁ) ଆସନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚାର କର କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ରୁହ, ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ରୁହ, ତେବେ ସେମାନେ ତୁମର ଟିକିଏ ବି କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ (ସେମାନଙ୍କ ମାମଲା) ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅ, ତେବେ ନ୍ୟାୟ ସହିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ନ୍ୟାୟପର ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କିପରି ତୁମକୁ ସେମାନଙ୍କର ବିଚାରକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ତୌରାତ ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ଆଲ୍ଲାହର ନିୟମ ଅଛି, ଏବଂ ତା'ପରେ ସେମାନେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି? ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀ ନୁହଁନ୍ତି।

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ତୌରା ପୁସ୍ତକକୁ ଅବତରଣ କରିଛୁ; ଏଥିରେ (ଏଥିରେ) ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ଆଲୋକ ଅଛି। ଏହି ପୁସ୍ତକ ସହିତ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କର ପଣ୍ଡିତ ଏବଂ ଯାଜକମାନେ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ରଖିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ଥିଲେ। ତେଣୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ, (କିନ୍ତୁ) ମୋତେ ଭୟ କର। ଏବଂ ମୋର ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଶସ୍ତାରେ ବିକ୍ରୟ କର ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହା ସହିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ।

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଥିରେ (ତୋରାତରେ) ସ୍ଥାପନ କରିଛୁ ଯେ ଜୀବନ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଜୀବନ, ଆଖି ପରିବର୍ତ୍ତେ ଆଖି, ନାକ ପରିବର୍ତ୍ତେ ନାକ, କାନ ପରିବର୍ତ୍ତେ କାନ, ଦାନ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଦାନ୍ତ, ଏବଂ ଆଘାତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କ୍ୱିସାସ (ସମାନ ଉତ୍ତର) ଅଛି। ଯିଏ (କ୍ୱିସାସର ଅଧିକାର) ପରିତ୍ୟାଗ କରେ, ତେବେ ଏହା ତା'ର ପାପ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେବ। ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହା ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନ ନିଏ, ସେମାନେ ହିଁ ଅପରାଧୀ।

وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ

wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ପଦାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରି ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପଠାଇଥିଲୁ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ତୌରାତକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲେ। ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ସୁସମାଚାର ପଠାଇଥିଲୁ, ଯେଉଁଥିରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ଆଲୋକ ଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ତୌରାତକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲା ଏବଂ ଧର୍ମପରାୟଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ଉପଦେଶ ଥିଲା।

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

ଏବଂ ସୁସମାଚାରର ଅନୁଗାମୀମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ସେହି ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ସେହି ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ।

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

ଏବଂ ଆମେ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ ସହିତ ପୁସ୍ତକ (ଅଲ-କୋରଆନ) ପଠାଇଛୁ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ସତ୍ୟପାଠ କରେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଏ, ତେଣୁ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ସେହି ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କର ମାମଲା ଫଇସଲା କର ଏବଂ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଥିବା ସତ୍ୟକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ଅନୁସରଣ କର ନାହିଁ। ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ପାଇଁ, ଆମେ ନିୟମ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ପଥ ଦେଉଛୁ। ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ଇଚ୍ଛା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ତୁମକୁ ଗୋଟିଏ ଜାତି କରିଥାନ୍ତେ (କେବଳ), କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ବିଷୟରେ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେଣୁ ଭଲ କାମ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କର। କେବଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଫେରିଯିବ, ତା’ପରେ ସେ ତୁମକୁ ଜଣାଇବେ ଯେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବରୁ କ’ଣ ବିବାଦ କରୁଥିଲ।

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ସେହି ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ଅନୁସରଣ କର ନାହିଁ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସାବଧାନ ରୁହ, ଯେପରି ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହାର କିଛି ଅଂଶରେ ତୁମକୁ ଠକି ନ ପାରନ୍ତି। ଯଦି ସେମାନେ (ଆଲ୍ଲାହ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବା ନିୟମରୁ) ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ କିଛି ପାପ ଯୋଗୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଆଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଅଧିକାଂଶ ମଣିଷ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ।

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

ସେମାନେ ଜାହିଲିୟାହର କ’ଣ ଆଇନ ଚାହାଁନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ (ସେମାନଙ୍କ ଧର୍ମରେ) ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ (ଆଇନ) ଅପେକ୍ଷା କାହାର (ଆଇନ) ଭଲ?

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯିହୂଦୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନଙ୍କୁ ନିଜର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ କରନାହିଁ; ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ କରେ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

ତା'ପରେ ତୁମେ ଦେଖିବ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ (ଯିହୁଦୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ) ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସି କହୁଛନ୍ତି, "ଆମେ ଭୟ କରୁଛୁ ଯେ ଆମ ଉପରେ କୌଣସି ବିପଦ ଆସିପାରେ।" ହୁଏତ ଆଲ୍ଲାହ (ତାଙ୍କ ରସୁଲଙ୍କୁ) ବିଜୟ ଆଣିବେ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଆଣିବେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନିଜ ମନରେ ଯାହା ଲୁଚାଇ ରଖିଥିଲେ ତାହା ପାଇଁ ଅନୁତାପ କରିବେ।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ କହିବେ, "ଏ କ'ଣ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରେ ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମ ସହିତ ଅଛନ୍ତି?" ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଷ୍ଫଳ, ତେଣୁ ସେମାନେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକେହି ନିଜ ଧର୍ମରୁ ବିମୁଖ ହୁଏ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ଏପରି ଏକ ଜାତି ଆଣିବେ, ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବେ ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନମ୍ର ହେବେ, କିନ୍ତୁ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କଠୋର ହେବେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ସଂଗ୍ରାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସମାଲୋଚନା କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦାକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦାନ ଯାହା ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହାକୁ ଦିଅନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ (ତାଙ୍କର ଦାନ) ଏବଂ ସର୍ବଜ୍ଞ।

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମର ଏକମାତ୍ର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନମାଜ ପାଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ) ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରନ୍ତି।

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

ଏବଂ ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ରସୁଲ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ନିଜର ସହାୟକ କରେ, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନେ (ଧର୍ମ) ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ପୁସ୍ତକ ପାଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ତୁମର ଧର୍ମକୁ ଉପହାସ ଏବଂ ଖେଳର ପାତ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ (ମୁଦ୍ରିକମାନଙ୍କୁ) ତୁମର ନେତା କର ନାହିଁ। ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇଛ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର।

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଇଁ ଡାକୁଛ, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଉପହାସ ଏବଂ ଖେଳର ପାତ୍ର କରନ୍ତି। କାରଣ ସେମାନେ ବୁଝି ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).

କୁହ, "ହେ ପୁସ୍ତକବାସୀ! ଆମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଉପରେ, ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ପୁସ୍ତକରେ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ପୁସ୍ତକରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ହେତୁ କ'ଣ ତୁମେ ଆମକୁ ଭୁଲ୍ ବୋଲି ଭାବୁଛ? ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଅପରାଧୀ।"

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ମୁଁ କ'ଣ ତୁମକୁ ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି ଯାହାର ଦଣ୍ଡ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ (ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ) ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଖରାପ? ଅର୍ଥାତ୍, ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଭିଶପ୍ତ ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ (ଏପରି) କେତେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ବାନର ଏବଂ ଘୁଷୁରୀ ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ (ଯେଉଁମାନେ) ଥାଗୁଥ୍ ପୂଜା କରନ୍ତି।" ସେମାନେ ଆହୁରି ଖରାପ ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ସିଧା ପଥରୁ ଅଧିକ ବିପଥଗାମୀ।

وَاِذَا جَاۤءُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَقَدْ دَّخَلُوْا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوْا بِهٖ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا كَانُوْا يَكْتُمُوْنَ

wa iżā jā'ūkum qālū āmannā wa qad dakhalū bil-kufri wa hum qad kharajū bih(ī), wallāhu a‘lamu bimā kānū yaktumūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ (ଯିହୁଦୀ କିମ୍ବା କପଟୀମାନେ) ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଛୁ," ଯଦିଓ ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଅବିଶ୍ୱାସ କରି ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ସେହିପରି ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଯାହା ଲୁଚାଉଛନ୍ତି ତାହା ଆଲ୍ଲାହ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି।

وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).

ଏବଂ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକଙ୍କୁ (ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କୁ) ପାପ, ଅପରାଧ ଏବଂ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଥିବାର ଦେଖିବ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ତାହା ବହୁତ ମନ୍ଦ।

لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).

ସେମାନଙ୍କ ଧର୍ମଗୁରୁ ଏବଂ ପୂଜାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା ଏବଂ ହରାମ ଜିନିଷ ଖାଇବାରୁ କାହିଁକି ବାରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ? ସେମାନେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ବହୁତ ଖରାପ।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

ଏବଂ ଯିହୂଦୀମାନେ କହିଲେ, "ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ହାତ ବନ୍ଧା ହୋଇଛି।" ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନଙ୍କର ହାତ ଶିକୁଳିରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଛି ଏବଂ ସେମାନେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି ସେଥିପାଇଁ ସେମାନେ ଅଭିଶପ୍ତ, ଯଦିଓ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦୁଇ ହାତ ଖୋଲା ଅଛି; ସେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେହିପରି ଆହାର ଦିଅନ୍ତି। ଏବଂ (କୋରାନ) ଯାହା ତୁମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରୁ ତୁମ ନିକଟକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଛି ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶଙ୍କ ଅବାଧ୍ୟତା ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବ। ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର କୟାତନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁତା ଏବଂ ଘୃଣା ସୃଷ୍ଟି କରିଛୁ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ନିଆଁ ଜାଳିଲେ, ଆଲ୍ଲାହ ତାହାକୁ ଲିଭାଇ ଦେଲେ। ଏବଂ ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବିନାଶ (କାରଣ) କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷତିକାରୀମାନଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

ଏବଂ ଯଦି ପୁସ୍ତକଧାରୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ ଏବଂ ଧର୍ମପରାୟଣ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଭୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଥାନ୍ତୁ।

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ତାରାହ, ସୁସମାଚାର ଏବଂ (କୋରାନ) ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଯାଇଥିଲା ତାହା ପାଳନ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ତଳୁ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଥାନ୍ତେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚ୍ଚୋଟ ଏବଂ ଆଜ୍ଞାଶୀଳ ଲୋକଙ୍କର ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଥିଲା। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବହୁତ ଖରାପ।

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ହେ ପ୍ରେରିତ! ତୁମର ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହା ପହଞ୍ଚାଅ। ଯଦି ତୁମେ ତାହା କରୁନାହଁ (ଯାହା କରିବାକୁ ତୁମକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା) ତେବେ ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ତୁମେ ତାଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ପହଞ୍ଚାଉନାହଁ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ମଣିଷ (କ୍ଷତି)ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ହେ ପୁସ୍ତକବାସୀ! ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶିତ ତୌରା, ସୁସମାଚାର ଏବଂ (କୋରାନ) ଶିକ୍ଷାକୁ ପାଳନ ନ କର, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଟିକେ ବି ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ବିବେଚିତ ହେବ ନାହିଁ।" ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶିତ କରିଥିବା ବିଷୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକଙ୍କୁ ଅଧିକ ଅବାଧ୍ୟ ଏବଂ ଅବାଧ୍ୟ କରିବ, ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ନିରାଶ ହୁଅ ନାହିଁ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଯିହୂଦୀ, ସାବୀୟ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ, ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ।

لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ

laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କଠାରୁ ଚୁକ୍ତି ନେଇଛୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୂତ ପଠାଇଛୁ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଏପରି କିଛି ନେଇ ଆସିଥିଲେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ନଥିଲା, (ତେଣୁ) କେତେକ (ପ୍ରେରିତଙ୍କୁ) ସେମାନେ ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲେ ଏବଂ କେତେକଙ୍କୁ ସେମାନେ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ।

وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ (ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି) ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ବିପଦ ଆସିବ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଅନ୍ଧ ଓ ବଧିର ହୋଇଗଲେ, ତା’ପରେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କର ତଆତ୍ମା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଅନ୍ଧ ଓ ବଧିର ହୋଇଗଲେ। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନେ ଯାହା କରନ୍ତି ତାହା ସବୁ ଦେଖନ୍ତି।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି, "ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଆଲ୍ଲାହ ହେଉଛନ୍ତି ମରୀୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ମସିହା, ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିଛନ୍ତି।" ଯଦିଓ ଆଲ-ମସିହ (ସ୍ୱୟଂ) କହିଥିଲେ, "ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣ! ମୋର ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।" ପ୍ରକୃତରେ, ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସହିତ (କିଛି) ଅଂଶୀଦାର କରେ, ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନିଷେଧ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ନର୍କ। ଏବଂ ଅତ୍ୟାଚାରୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେହି ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ନାହାନ୍ତି।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ତିନି ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିଛନ୍ତି, ଯଦିଓ ଏକମାତ୍ର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା (ଯାହାଙ୍କ ପୂଜା କରିବାର ଅଧିକାର ଅଛି) ନାହିଁ। ଯଦି ସେମାନେ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି ତାହା ବନ୍ଦ ନ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବେ।

اَفَلَا يَتُوْبُوْنَ اِلَى اللّٰهِ وَيَسْتَغْفِرُوْنَهٗۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

afalā yatūbūna ilallāhi wa yastagfirūnah(ū), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନିକଟରେ କାହିଁକି ଅନୁତାପ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ମାଗନ୍ତି ନାହିଁ? ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ପରମ ଦୟାଳୁ।

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ମସୀହା କେବଳ ଜଣେ ପ୍ରେରିତ ଥିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଅନେକ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାତା ସତ୍ୟର ଅନୁଗତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଉଭୟ ସାଧାରଣତଃ ଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି। ଦେଖନ୍ତୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ (ପୁସ୍ତକର ଲୋକମାନଙ୍କୁ) କିପରି ପଦଗୁଡ଼ିକ (ଶକ୍ତିର ସଙ୍କେତ) ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁ, ତା'ପରେ ଦେଖନ୍ତୁ ସେମାନେ କିପରି (ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା) ବିମୁଖ ହୁଅନ୍ତି।

قُلْ اَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ۗوَاللّٰهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qul ata‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lakum ḍarraw wa lā naf‘ā(n), wallāhu huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ତୁମେ କାହିଁକି ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ପୂଜା କରୁଛ, ଯାହା ତୁମର କ୍ଷତି କରିପାରିବ ନାହିଁ ଏବଂ ତୁମର ଉପକାର ମଧ୍ୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ?" ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଜ୍ଞ।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ହେ ପୁସ୍ତକବାସୀ! ଯେଉଁ ଉପାୟଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ଧର୍ମରେ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଥିରେ ଅତିରଞ୍ଜିତ କର ନାହିଁ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ବିପଥଗାମୀ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନେକଙ୍କୁ (ଲୋକଙ୍କୁ) ବିପଥଗାମୀ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜେ ସିଧା ପଥରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛାର ଅନୁସରଣ କର ନାହିଁ।"

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଦାଉଦ ଏବଂ ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା ଅଭିଶପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। କାରଣ ସେମାନେ ଅବାଧ୍ୟ ଥିଲେ ଏବଂ ସର୍ବଦା ଲଙ୍ଘନ କରୁଥିଲେ।

كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).

ସେମାନେ ସବୁବେଳେ କରୁଥିବା ଭୁଲ କାମ କରିବାରୁ ପରସ୍ପରକୁ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ବହୁତ ଖରାପ।

تَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ اَنْفُسُهُمْ اَنْ سَخِطَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَفِى الْعَذَابِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

tarā kaṡīram minhum yatawallaunal-lażīna kafarū, labi'sa mā qaddamat lahum anfusuhum an sakhiṭallāhu ‘alaihim wa fil ‘ażābi hum khālidūn(a).

ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକଙ୍କୁ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ (ମୁଶ୍ରୟବାଦୀମାନଙ୍କୁ) ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିବାର ଦେଖିବ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରତି ଯାହା କରିଛନ୍ତି ତାହା ବହୁତ ଖରାପ, ଅର୍ଥାତ୍ ଆଲ୍ଲାହର କ୍ରୋଧ, ଏବଂ ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ଦଣ୍ଡରେ ରହିବେ।

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହ, ପୟଗମ୍ବର (ମହମ୍ମଦ) ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ କରିନଥାନ୍ତେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ।

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କୁ ପାଇବ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଶତ୍ରୁ, ଯଥା ଯିହୂଦୀ ଏବଂ ବହୁଦେବବାଦୀ। ଏବଂ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଇବ ଯାହାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଘନିଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁତା ସେହିମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ।" ଏହା ଏଥିପାଇଁ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜାରୀ ଏବଂ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଅଛନ୍ତି, (ଏହା ମଧ୍ୟ) କାରଣ ସେମାନେ ଗର୍ବ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ରସେବକ (ମହମ୍ମଦ)ଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶିତ (କୋରାନ) କଥା ଶୁଣିଲେ, ତୁମେ ଦେଖିଲ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଆଖି ଲୁହ ଧାରକ ହୋଇଗଲା କାରଣ ସେମାନେ (ନିଜ ପୁସ୍ତକରୁ) ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନେ କହୁଥିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଛୁ, ତେଣୁ ଆମକୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଲିପିବଦ୍ଧ କର ଯେଉଁମାନେ (କୋରାନର ସତ୍ୟ ଏବଂ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର) ସାକ୍ଷୀ।

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ

wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).

ଏବଂ ଆମେ କାହିଁକି ଆଲ୍ଲାହ ଏବଂ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଥିବା ସତ୍ୟ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବୁ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ଆମେ ଏତେ ଚାହୁଁଛୁ ଯେ ଆମର ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମିଲ କରନ୍ତୁ?”

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

ତେଣୁ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କଥା ପାଇଁ ପୁରସ୍କୃତ କଲେ, (ଯଥା) ସ୍ୱର୍ଗ ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ। ଏବଂ ଏହା ହିଁ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆମର ନିଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନର୍କର ବାସିନ୍ଦା।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحَرِّمُوْا طَيِّبٰتِ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥarrimū ṭayyibāti mā aḥallallāhu lakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ହକଦାର କରିଛନ୍ତି ତାହା ନିଷେଧ କର ନାହିଁ, ଏବଂ ସୀମା ଲଙ୍ଘନ କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ସୀମା ଲଙ୍ଘନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଯାହା ହଇରାଣ ଓ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହା ଖାଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର।

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

ତୁମର ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା (ଶବ୍ଦ କରିବା) ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଜାଣିଶୁଣି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଇଁ ସେ ତୁମକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି, ତେଣୁ କଫରାତ (ଶବ୍ଦ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ଜରିମାନା) ହେଉଛି ଦଶ ଜଣ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବା, ଅର୍ଥାତ୍ ତୁମେ ସାଧାରଣତଃ ତୁମର ପରିବାରକୁ ଦେଉଥିବା ଖାଦ୍ୟରୁ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ପୋଷାକ ଦେବା କିମ୍ବା ଜଣେ ଦାସକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା। ଯିଏ ଏହା କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ସେ (ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ) ତିନି ଦିନ ପାଇଁ ଉପବାସ ରଖ। ତୁମେ ଶପଥ କରିବା ସମୟରେ ଏହା ତୁମର ଶପଥର ପ୍ରକୃତି। ଏବଂ ତୁମର ଶପଥ ପାଳନ କର। ଏହିପରି ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ନିୟମ ବୁଝାନ୍ତି ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ (ତାଙ୍କ ପ୍ରତି) କୃତଜ୍ଞ ହେବ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ! ପ୍ରକୃତରେ, ମଦ୍ୟପାନ, ଜୁଆ, (ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ) ବଳିଦାନ ଦେବା ଏବଂ ତୀର ସାହାଯ୍ୟରେ ବହୁତ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଶୟତାନର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ। ତେଣୁ ସେଗୁଡ଼ିକ (କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ) ରୁ ଦୂରେଇ ରୁହନ୍ତୁ ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ ଭାଗ୍ୟବାନ ହେବ।

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

ମଦ୍ୟପାନ ଏବଂ ଜୁଆ ଦ୍ୱାରା, ଶୟତାନ କେବଳ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ଏବଂ ଘୃଣା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଏବଂ ତୁମକୁ ଆଲ୍ଲାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାରୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ତେଣୁ ତୁମେ କ’ଣ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହଁ?

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କର ଏବଂ ରସେଲଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କର ଏବଂ ସତର୍କ ରୁହ। ଯଦି ତୁମେ ବିମୁଖ ହୁଅ, ତେବେ ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆମର ରସେଲଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କେବଳ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ (ସନ୍ଦେଶ) ପହଞ୍ଚାଇବା ଥିଲା।

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ପୂର୍ବରୁ) ଯାହା ଖାଆନ୍ତି, ସେଥିରେ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ, ଯଦି ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ତା'ପରେ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କର (ଏବେ ମଧ୍ୟ) ଧାର୍ମିକତା ଥାଏ ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଆଲ୍ଲାହ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଏପରି ଶିକାର ଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ ଯାହାକୁ ତୁମେ ହାତ ଏବଂ ବର୍ଚ୍ଛା ସାହାଯ୍ୟରେ ସହଜରେ ଧରିପାରିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ କିଏ ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରେ, ଯଦିଓ ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପାରୁନାହିଁ। ଏହା ପରେ ଯେକେହି ଲଙ୍ଘନ କରେ, ସେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ପାଇବ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଇହରାମ (ହଜ୍ କିମ୍ବା ଉମରା) ସମୟରେ ଶିକାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କର ନାହିଁ। ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ଜାଣିଶୁଣି ହତ୍ୟା କରେ, ତା'ର ଦଣ୍ଡ ହେଉଛି ତାକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଶିକାର ସହିତ ସମାନ ପଶୁପକ୍ଷୀ ଦେବା, ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଜଣ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କାବାକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ହାଡୁ, କିମ୍ବା କଫରାତ (କ୍ଷତିମୁକ୍ତି ଦେଇ) ଗରିବଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବା, କିମ୍ବା ବାହାର କରାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଅନୁପାତରେ ଉପବାସ ରଖିବା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ତା'ର କର୍ମର ଖରାପ ପରିଣାମ ଅନୁଭବ କରିବ। ଅତୀତରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା ତାହା ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମା କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ଯେକେହି ଏହା କରିବାକୁ ପୁନର୍ବାର ଚେଷ୍ଟା କରିବ, ଆଲ୍ଲାହ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ। ଏବଂ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ (ଅତ୍ୟାଚାର କରିବାର କ୍ଷମତା) ଅଛି।

اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

ତୁମ ପାଇଁ ଏବଂ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ସମୁଦ୍ର ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଶିକାର କରିବା ତୁମ ପାଇଁ ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ; ଏବଂ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଇହରାମରେ ଅଛ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥଳ ପ୍ରାଣୀ (ଧରିବା) ତୁମ ପାଇଁ ନିଷେଧ। ଏବଂ ସେହି ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଯାହାଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଏକତ୍ରିତ ହେବ।

۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ଆଲ୍ଲାହ କାବାକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ଘର କରିଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେହିପରି ହରାମ ମାସ, ହାଦୁ ଏବଂ କ୍ୱାଲାଇଦ। ଏହା ଏଥିପାଇଁ ଯେ ତୁମେ ଜାଣିପାରିବ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସବୁକିଛି ବିଷୟରେ ସର୍ବଜ୍ଞ।

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۗ

i‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i), wa annallāha gafūrur raḥīm(un).

ଜାଣି ରଖ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ଦଣ୍ଡ ଦେବାରେ କଠୋର ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

ଦୂତଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କେବଳ (ଆଲ୍ଲାହର ବାର୍ତ୍ତା) ପହଞ୍ଚାଇବା, ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କର ଏବଂ ଯାହା ଲୁଚାଇ ରଖ, ଅଲ୍ଲାହ ତାହା ଜାଣନ୍ତି।

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହନ୍ତୁ, "ମନ୍ଦ ଏବଂ ଭଲ ସମାନ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ମନ୍ଦର ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ, ତେଣୁ ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମେ ସଫଳ ହୋଇପାରିବ।"

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, ‘afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! (ତୁମ ପୟଗମ୍ବରଙ୍କୁ) ଏପରି କଥା ପଚାର ନାହିଁ ଯାହା ଯଦି ତୁମକୁ ବୁଝାଇ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ (ପ୍ରକୃତରେ) ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥାନ୍ତା। ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ କୁରାନ ଅବତରଣ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ପଚାର, ତେବେ ତାହା (ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ) ତୁମକୁ ବୁଝାଇ ଦିଆଯିବ। ଆଲ୍ଲାହ ଏ ବିଷୟରେ କ୍ଷମା କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ଏପରି ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ (ସେମାନଙ୍କର ପୟଗମ୍ବରଙ୍କୁ) ସମାନ କଥା ପଚାରିଥିଲେ, ତା'ପରେ ସେମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇଗଲେ।

مَا جَعَلَ اللّٰهُ مِنْۢ بَحِيْرَةٍ وَّلَا سَاۤىِٕبَةٍ وَّلَا وَصِيْلَةٍ وَّلَا حَامٍ ۙوَّلٰكِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَاَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

mā ja‘alallāhu mim baḥīratiw wa lā sā'ibatiw wa lā waṣīlatiw wa lā ḥām(in), wa lākinnal-lażīna kafarū yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

ଆଲ୍ଲା କେବେବି ବହିରାହ, ସାଇବା, ୱାସିଲାହ ଏବଂ ହାମର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟା ରଚନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, "ଆଲ୍ଲାହ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ତାହା ଆସ (ଅନୁସରଣ କର) ଏବଂ ରସେବକଙ୍କୁ (ଅନୁସରଣ କର)।" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଯାହା (କରିବାରେ) ପାଇଲୁ, ତାହା ଆମ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ।" ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ କିଛି ଜାଣି ନ ଥିଲେ ଏବଂ (ମଧ୍ୟ) ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇ ନ ଥିଲେ, ତଥାପି କ'ଣ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلَيْكُمْ اَنْفُسَكُمْ ۚ لَا يَضُرُّكُمْ مَّنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū ‘alaikum anfusakum, lā yaḍurrukum man ḍalla iżahtadaitum, ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର; (କାରଣ) ଯଦି ତୁମେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଛ, ତେବେ ଜଣେ ବିପଥଗାମୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମର କୌଣସି କ୍ଷତି କରିପାରିବ ନାହିଁ। କେବଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଫେରିଯିବ, ତା’ପରେ ସେ ତୁମକୁ ବୁଝାଇ ଦେବେ ଯେ ତୁମେ କ’ଣ କରିଛ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

ହେ ବିଶ୍ୱାସୀଗଣ! ଯଦି ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଇଚ୍ଛାପତ୍ର ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ, ତେବେ (ଇଚ୍ଛୟତପତ୍ର) ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଜଣ ନ୍ୟାୟବାନ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ତୁମଠାରୁ ଭିନ୍ନ (ଧର୍ମ) ଥିବା ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ସାକ୍ଷୀ ହୁଅନ୍ତୁ। ଯଦି ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛ ଏବଂ ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁର ବିପଦରେ ପଡ଼ୁଛ, ତେବେ ତୁମେ ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ ଦୁଇ ଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଅଟକ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରିବେ ଯଦି ତୁମେ ସନ୍ଦେହ କର, "ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏହି ଶପଥର ଲାଭ ଉଠାଇବୁ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ସେ ଜଣେ ନିକଟ ସମ୍ପର୍କୀୟ, ଏବଂ ଆମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଲୁଚାଇ ରଖୁନାହୁଁ, ପ୍ରକୃତରେ ଯଦି ଏପରି ହୁଏ ତେବେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବୁ।"

فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

ଯଦି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ ଯେ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପାପ କରିଛନ୍ତି, ତେବେ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ନେବେ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରକୃତ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏବଂ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିକଟତର, ତା'ପରେ ସେମାନେ ଉଭୟ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରିବେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ଆମର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ଗ୍ରହଣୀୟ ହେବାର ଅଧିକ ଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ଆମେ କୌଣସି ସୀମା ଲଙ୍ଘନ କରୁନାହୁଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଯଦି ଆମେ ଏପରି କରୁ, ତେବେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୋଇଯିବୁ।"

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

ଏହିପରି ଭାବରେ, ସତ୍ୟ ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ, ଏବଂ ସେମାନେ ଭୟ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଶପଥ ଶପଥ କରିବା ପରେ (ଉତ୍ତରାଧିକାରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ) ଫେରାଇ ଦିଆଯିବ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର ଏବଂ (ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣ)। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

(ସ୍ମରଣ କର) ସେହି ଦିନ ଯେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ, ତା'ପରେ ସେ (ସେମାନଙ୍କୁ) ପଚାରିଲେ, "ତୁମ (ଆହ୍ବାନ) ପ୍ରତି (ତୁମ ଲୋକମାନଙ୍କର) କ'ଣ ଉତ୍ତର ଥିଲା?" ସେମାନେ (ପ୍ରେରିତମାନେ) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆମେ (ଏହା ବିଷୟରେ) ଜାଣି ନାହୁଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟର ସର୍ବଜ୍ଞ।"

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ଏବଂ ମନେ ରଖ ଯେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ କହିଥିଲେ, "ହେ ମରିୟମ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ! ତୁମ ପ୍ରତି ଏବଂ ତୁମ ମାତାଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ଅନୁଗ୍ରହକୁ ମନେ ରଖ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଥିଲି। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପାଦୁକାରେ ଥିଲ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବୟସ୍କ ଥିଲ, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିପାରୁଥିଲ। ଏବଂ ମନେ ରଖ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଲେଖିବା, ଜ୍ଞାନ, ତୌରାତ ଏବଂ ସୁସମାଚାର ଶିଖାଇଥିଲି। ଏବଂ ମନେ ରଖ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋ ଅନୁମତିରେ ମାଟିରୁ ଏକ ପକ୍ଷୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲ, ତା'ପରେ ତୁମେ ସେଥିରେ ଫୁଙ୍କ ଦେଇଥିଲ, ତା'ପରେ ତାହା ମୋ ଅନୁମତିରେ ଏକ (ପ୍ରକୃତ) ପକ୍ଷୀ ହୋଇଗଲା। ଏବଂ ମନେ ରଖ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋ ଅନୁମତିରେ ଜନ୍ମାନ୍ଧ ଏବଂ କୁଷ୍ଠ ରୋଗୀଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରିଥିଲ। ଏବଂ ମନେ ରଖ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋ ଅନୁମତିରେ ମୃତମାନଙ୍କୁ (କବରରୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲ)। ଏବଂ ମନେ ରଖ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ (ତୁମକୁ ହତ୍ୟା କରିବାର ଇଚ୍ଛାରୁ) ବାରଣ କରିଥିଲି ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ସୂଚନା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଫିରମାନେ କହିଲେ, "ଏହା ପ୍ରକୃତ ଯାଦୁ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ।"

وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ

wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).

ଏବଂ (ମନେରଖ), ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲି, "ମୋ ଉପରେ ଏବଂ ମୋ ଦୂତଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର।" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଛୁ, ଏବଂ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅ ଯେ ଆମେ ଏକ ଆତ୍ମସମର୍ପଣକାରୀ (ମୁସଲମାନ) ଲୋକ।"

اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

(ମନେରଖ), ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅନୁଗାମୀମାନେ କହିଥିଲେ, "ହେ ଯୀଶୁ, ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର! ତୁମର ପ୍ରଭୁ କ'ଣ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପଠାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ?" ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସୀ ତେବେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଭୟ କର।"

قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ

qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).

ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଏହାକୁ ଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମର ହୃଦୟ ଆରାମରେ ରହିବ ଏବଂ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରିବା ଯେ ତୁମେ ଆମକୁ ସତ୍ୟ କହିଛ ଏବଂ ଆମେ ଏହାର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇପାରିବା।"

قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنَآ اَنْزِلْ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ تَكُوْنُ لَنَا عِيْدًا لِّاَوَّلِنَا وَاٰخِرِنَا وَاٰيَةً مِّنْكَ وَارْزُقْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qāla ‘īsabnu maryamallāhumma rabbanā anzil ‘alainā mā'idatam minas-samā'i takūnu lanā ‘īdal li'awwalinā wa ākhirinā wa āyatam minka warzuqnā wa anta khairur-rāziqīn(a).

ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ପାତ୍ର ପଠାନ୍ତୁ (ଯେଉଁ ଦିନ ଏହା ପଡ଼ିବ) ଆମ ପାଇଁ ଏକ ଭୋଜ ହେବ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯେଉଁମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ସହିତ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପରେ ଆସୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମର ଶକ୍ତିର ଏକ ଚିହ୍ନ ହେବ; ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ, ଏବଂ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଦାନକାରୀ।"

قَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَاِنِّيْٓ اُعَذِّبُهٗ عَذَابًا لَّآ اُعَذِّبُهٗٓ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qālallāhu innī munazziluhā ‘alaikum, famay yakfur ba‘du minkum fa innī u‘ażżibuhū ‘ażābal lā u‘ażzibuhū aḥadam minal-‘ālamīn(a).

ଆଲ୍ଲାହ କୁହନ୍ତି, "ସତ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପାତ୍ର ପଠାଇବି, କିନ୍ତୁ (ପାତ୍ର ପଠାଯିବା ପରେ) ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିବ, ମୁଁ ତାକୁ ଏପରି ଦଣ୍ଡ ଦେବି ଯାହା ମୁଁ କେବେ ମାନବଜାତି (ସମସ୍ତ ପ୍ରକୃତି) ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ଦେଇ ନାହିଁ।"

وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହ କହିଥିଲେ, "ହେ ମରିୟମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ! ତୁମେ କ'ଣ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲ ଯେ, ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ମୋତେ ଏବଂ ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ଦେବତା କର?" (ଇସାହ) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମର ମହିମା ହେଉ, ଯାହା ମୋର ନୁହେଁ ତାହା କହିବା ମୋ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ। ଯଦି ମୁଁ ଏହା କହିଥାନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ ଜାଣିଥାନ୍ତ। ମୋ ଭିତରେ କ'ଣ ଅଛି ତାହା ତୁମେ ଜାଣ ଏବଂ ତୁମ ଭିତରେ କ'ଣ ଅଛି ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ସର୍ବଜ୍ଞ।"

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲ ତାହା ବ୍ୟତୀତ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ କହିନାହିଁ (ଯଥା, "ମୋର ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ଆଲ୍ଲାହର ଉପାସନା କର," ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷୀ ଥିଲି। ତେଣୁ ତୁମେ ମୋ ଦେହାନ୍ତ ପରେ, ତୁମେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେଉଥିଲ। ଏବଂ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ସାକ୍ଷୀ।

اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَاِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۚوَاِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

in tu‘ażżibhum fa innahum ‘ibāduk(a), wa in tagfir lahum fa innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଅ, ତେବେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମର ଦାସ, ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କର, ତେବେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସବୁଠାରୁ ଜ୍ଞାନୀ।"

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

ଆଲ୍ଲାହ କୁହନ୍ତି, "ଏହା ସେତେବେଳେ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଧାର୍ମିକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକତାର ଲାଭ ପାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଆନ୍ତି ଯାହା ତଳେ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ରହିବେ। ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଖୁସି ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଖୁସି। ଏହା ଏକ ମହାନ ବିଜୟ।"

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا فِيْهِنَّ ۗوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā fīhinn(a), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହାର ରାଜ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର; ଏବଂ ସେ ସମସ୍ତ ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।