इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ଇସ୍ଲାମ ଅଲ-ହକ୍: କୁରଆନ ଓ ହଦିସ
(ସତ୍ୟ ଇସ୍ଲାମ)

Q.S ଆଲ-ଆହକାଫ (اَلْأَحْقَاف) - 35 ପଦ ସଂଖ୍ୟା

(ବାଲିର ପାହାଡ଼)

Qari

Murottal Audio

1

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ହାମିମ୍


2

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

ଏହି ପୁସ୍ତକ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ଜ୍ଞାନୀ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।


3

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

ଆମେ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସବୁକିଛି ସତ୍ୟ ସହିତ ଏବଂ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିନାହୁଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଚେତାବନୀରୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି।


4

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛ ସେ ବିଷୟରେ ବୁଝାଅ; ସେମାନେ ପୃଥିବୀରୁ କ'ଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ତାହା ମୋତେ ଦେଖାଅ କିମ୍ବା ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ (ସୃଷ୍ଟି)ରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି କି ନାହିଁ? ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଅଟ, ତେବେ ମୋ ପାଖରେ ଏହା (କୋରାନ) ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ପୁସ୍ତକ କିମ୍ବା (ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ) ଜ୍ଞାନର ଏକ ଅବଶେଷ ଆଣ।"


5

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି (ପୂଜା କରନ୍ତି) ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କିଏ, ଯେଉଁମାନେ କୟାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ (ପ୍ରାର୍ଥନା) ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି (ମନେ ଦିଅନ୍ତି) ?


6

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ (ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦିନ) ଏକତ୍ରିତ କରାଯିବ, ଦେବତା ସେମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ହୋଇଯିବେ ଏବଂ ସେମାନେ ଏହାକୁ ଦେଉଥିବା ପୂଜାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ।


7

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମର ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରାଯାଉଥିଲା, ସତ୍ୟ ଆସିବା ପରେ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହା ପ୍ରକୃତ ଯାଦୁ।"


8

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ବରଂ ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ସେ (ମହମ୍ମଦ) ଏହାକୁ (କୋରାନ) ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।" କୁହ, "ଯଦି ମୁଁ ଏହାକୁ ତିଆରି କରିଥାଆନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ ମୋତେ ଆଲ୍ଲାହର ଦଣ୍ଡରୁ ରକ୍ଷା କରିବାର କୌଣସି କ୍ଷମତା ପାଇନଥାନ୍ତ। ତୁମେ ଏହା ବିଷୟରେ କ'ଣ କହୁଛ ତାହା ସେ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି। ମୋ ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ ସେ ଯଥେଷ୍ଟ। ସେ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।"


9

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ମୁଁ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ନୁହେଁ ଏବଂ ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ ଯେ ମୋ ପ୍ରତି କିମ୍ବା ତୁମ ପ୍ରତି କ'ଣ କରାଯିବ। ମୁଁ କେବଳ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରେରିତ ହେଉଥିବା କଥାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ ଏବଂ ମୁଁ କେବଳ ଜଣେ ସତର୍କକାରୀ ଯିଏ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ।"


10

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

କୁହ, "ମୋତେ ବୁଝାଅ, ଯଦି ଏହା (ଆଲ୍ କୋରନ୍) ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥାଏ, ଏବଂ ତୁମେ ଏହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କର, ଯଦିଓ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସାକ୍ଷୀ ଥିଲେ ଯିଏ (କୋରନ୍ ରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିବା) ସମାନ (ସତ୍ୟ) ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ତା'ପରେ ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ, ତୁମେ ଗର୍ବ କରୁଛ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।"


11

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ, ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି, "ଯଦି କୋରନ୍ କିଛି ଭଲ ହୋଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆମ ପୂର୍ବରୁ (ବିଶ୍ୱାସ କରିବା) ଯୋଗ୍ୟ ନଥାନ୍ତେ।" କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏଥିରେ ପରିଚାଳିତ ନ ହେବାରୁ, ସେମାନେ କହିବେ, "ଏହା ଏକ ପୁରୁଣା ମିଥ୍ୟା।"


12

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

ଏବଂ (କୋରାନ) ପୂର୍ବରୁ ମୋଶାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ଦୟା ଭାବରେ ଥିଲା। ଏବଂ ଏହି (ଆଲ କୋରାନ) ଏକ ପୁସ୍ତକ ଯାହା ଏହାକୁ ଆରବୀ ଭାଷାରେ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯାହା ଭୁଲ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଚେତାବନୀ ଦେବା ଏବଂ ଭଲ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଭ ଖବର ଦେବା ପାଇଁ।


13

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆମର ପ୍ରଭୁ ଆଲ୍ଲାହ", ଏବଂ ତା'ପରେ ସ୍ଥିର ରୁହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ।


14

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

ଏମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ନିବାସୀ, ସେଠାରେ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ; ସେମାନଙ୍କର କୃତ କର୍ମର ପୁରସ୍କାର ସ୍ୱରୂପ।


15

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

ଏବଂ ଆମେ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭଲ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲୁ। ତାଙ୍କ ମାତା ତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ସହିତ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ କଷ୍ଟ ସହିତ (ମଧ୍ୟ) ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଗର୍ଭଧାରଣର ଅବଧି ତିରିଶ ମାସ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ସେ (ଶିଶୁ) ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କ ହୋଇ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦିଅ ଯାହା ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ତୁମର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ ହୋଇପାରିବି ଯାହା ତୁମେ ମୋତେ ଏବଂ ମୋର ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିଛ ଏବଂ ଯାହା ତୁମେ ପସନ୍ଦ କରୁଛ ତାହା କରିପାରିବି; ଏବଂ ମୋତେ ଏପରି ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ ଯାହା ମୋର ସନ୍ତାନ ଏବଂ ନାତିନାତୁଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରବାହିତ ହେବ। ପ୍ରକୃତରେ, ମୁଁ ତୁମ ନିକଟରେ ଅନୁତାପ କରୁଛି ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ମୁଁ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।"


16

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

ସେହି ଲୋକମାନେ ଯାହାଙ୍କଠାରୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଭଲ କାମ ଗ୍ରହଣ କରୁ ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ଭୁଲକୁ ଆମେ କ୍ଷମା କରୁ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ହେବେ। ଏହା ହେଉଛି ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଥିଲା।


17

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ଏବଂ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ଆହା।" ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମୋତେ ସତର୍କ କରିଥିଲ ଯେ ମୁଁ (କବରରୁ) ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେବି, ଯଦିଓ ମୋ ପୂର୍ବରୁ ଅନେକ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ? ତା'ପରେ ପିତାମାତା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ସାହାଯ୍ୟ ମାଗିଲେ (କହିଲେ), "ତୁମକୁ ହାୟ, ବିଶ୍ୱାସ କର! ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ସତ୍ୟ।" ତା'ପରେ ସେ (ପିଲାଟି) କହିଲା, "ଏହା କେବଳ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଏକ ପରୀ କାହାଣୀ।"


18

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇଛନ୍ତି, (ଶ୍ରେଣୀର) ଜିନ୍ ଏବଂ ମଣିଷ। ସେମାନେ ହିଁ କ୍ଷତି ଭୋଗୁଛନ୍ତି।


19

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହା କରିଛି ସେହି ଅନୁସାରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ପାଇବ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର କର୍ମର ପ୍ରତିଫଳ ଦେବେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରାଯିବ ନାହିଁ।


20

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ସେହି ଦିନ ଯେତେବେଳେ କାଫରମାନଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ଅଣାଯିବ (ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯିବ): "ତୁମେ ନିଜ ସାଂସାରିକ ଜୀବନର ଉତ୍ତମ ଜିନିଷ ବିତାଇଛ ଏବଂ ସେଥିରେ ଉପଭୋଗ କରିଛ। ତେଣୁ ଆଜି ତୁମକୁ ଅପମାନଜନକ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ କାରଣ ତୁମେ ସତ୍ୟକୁ ଅବମାନନା କରି ପୃଥିବୀରେ ଅହଂକାର କରୁଥିଲ ଏବଂ କାରଣ ତୁମେ ଅବାଧ୍ୟତା (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଅମାନ୍ୟ) କରୁଥିଲ।"


21

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ଏବଂ ଆଦର ଭାଇ (ହୁଦ)ଙ୍କୁ ମନେ ପକାଅ, ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାଲିଆ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରାଇ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ମଧ୍ୟ ସତର୍କକାରୀମାନେ ବିତି ଯାଇଥିଲେ (ଏହା କହି) ଯେ, "ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପୂଜା କର ନାହିଁ, ନଚେତ୍ ମୁଁ ଭୟ କରୁଛି ଯେ ଏକ ମହାଦିନରେ ତୁମକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ।"


22

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମ୍ଭେ କ'ଣ ଆମକୁ ଆମ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ବିମୁଖ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛ? ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ତେବେ ଆମକୁ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାର ଧମକ ଦେଇଛ, ତାହା ଆମ ଉପରେ ଆଣ।"


23

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

ସେ (ହୁଦ) କହିଲେ, "ଏହା ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନ କେବଳ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କର ଏବଂ ମୁଁ (କେବଳ) ତୁମକୁ ତାହା ଜଣାଉଛି ଯାହା ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଯେ ତୁମେମାନେ ମୂର୍ଖ ଲୋକ।"


24

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ମେଘ ଆକାରରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକା ଆଡକୁ ଆସୁଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହା ଏକ ମେଘ ଯାହା ଆମକୁ ବର୍ଷା ଦେବ।" (ନା!) କିନ୍ତୁ ଏହା ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯାହାକୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ (ଏହା) ଏକ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଧାରଣ କରୁଥିବା ପବନ,


25

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସବୁକିଛି ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ସେମାନେ (ଆଦ ଜାତି) କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନର ଚିହ୍ନ ବ୍ୟତୀତ (ପୃଥିବୀରେ) ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଆମେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଏହିପରି ପ୍ରତିଫଳ ଦେଉଛୁ।


26

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତି (ସମୃଦ୍ଧି ଏବଂ ଶକ୍ତି ସହିତ) ଦୃଢ଼ କରିଛୁ ଯାହା ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ କେବେ ଦେଇନାହୁଁ ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରବଣ, ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ହୃଦୟ ଦେଇଛୁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରବଣ, ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ହୃଦୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଟିକିଏ ବି କାମର ନୁହେଁ, କାରଣ ସେମାନେ (ସର୍ବଦା) ଆଲ୍ଲାହର ଆଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡର (ଡଙ୍କ) ପରିହାସ କରୁଥିଲେ ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି।


27

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ତୁମର ଚାରିପାଖର ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛୁ ଏବଂ (ଆମର ମହାନତାର) ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ବାରମ୍ବାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଫେରି ଆସିବେ (ଅନନ୍ତର କରିବେ)।


28

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

ତେବେ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ସେମାନେ ଯେଉଁ (ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ) ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟତର ହେବା ପାଇଁ କାହିଁକି ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ? ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି? ଏବଂ ଏହା ସେମାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ଏବଂ ସେମାନେ ଯାହା ତିଆରି କରୁଥିଲେ ତାହାର ପରିଣାମ।


29

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦ) ଜିନ୍ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲୁ ଯେଉଁମାନେ କୋରାନ (ପାଠ) ଶୁଣୁଥିଲେ, ତା'ପରେ ସେମାନେ (ପାଠ) ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପରେ କହିଲେ, "ନିରବ ହୁଅ (ଏହା ଶୁଣିବା ପାଇଁ)!" ତେଣୁ ଏହା ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ସେମାନେ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଚେତାବନୀ ଦେବା ପାଇଁ ଫେରି ଆସିଲେ।


30

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ଆମ ଲୋକମାନେ! ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ସେହି ପୁସ୍ତକ (କୋରାନ) ଶୁଣିଛୁ ଯାହା ମୋଶାଙ୍କ ପରେ ପଠାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପୂର୍ବ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ସତ୍ୟ ଏବଂ ସରଳ ପଥକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରେ।"


31

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

ହେ ଆମ ଲୋକମାନେ! ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଡାକୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି (ମହମ୍ମଦ)ଙ୍କ (ଆହ୍ବାନ) ଗ୍ରହଣ କର। ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମର ପାପ କ୍ଷମା କରିବେ ଏବଂ ତୁମକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡରୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।


32

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହ (ମହମ୍ମଦ)ଙ୍କୁ ଡାକୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ (ଆହ୍ବାନ) ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଦଣ୍ଡରୁ ରକ୍ଷା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି।”


33

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ଏବଂ ସେମାନେ କ’ଣ ଦେଖି ନାହାଁନ୍ତି ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ମୃତମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେବାର ତାଙ୍କର କ୍ଷମତା ଅଛି? ପ୍ରକୃତରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଉପରେ କ୍ଷମତାବାନ।


34

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

ଏବଂ (ମନେରଖ) ଯେଉଁଦିନ (ଯେତେବେଳେ) ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ସେମାନଙ୍କୁ ନର୍କର ସାମ୍ନା କରାଯିବ, (ସେମାନଙ୍କୁ ପଚରାଯିବ), "ଏହା କ'ଣ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ?" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ହଁ, ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।" ଆଲ୍ଲାହ କୁହନ୍ତି, "ତେବେ ଏହି ଦଣ୍ଡ ସ୍ୱାଦ ନିଅ କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଏହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲ।"


35

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

ତେଣୁ (ହେ ମହମ୍ମଦ) ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ପ୍ରେରିତମାନେ ଯେପରି ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ଥିଲେ, ସେହିପରି ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ହୁଅ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ଶୀଘ୍ର ଆଣିବାକୁ ମାଗ ନାହିଁ। ଯେଉଁଦିନ ସେମାନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦଣ୍ଡ ଦେଖିବେ, ସେତେବେଳେ ଏପରି ହେବ ଯେପରି ସେମାନେ (ଏହି ଦୁନିଆରେ) ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏକ କ୍ଷଣିକ ସମୟ ପାଇଁ ରହିଯାଇଥିଲେ। ତୁମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କେବଳ ପହଞ୍ଚାଇବା। ତେଣୁ ଅବାଧ୍ୟ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଅମାନ୍ୟ କରୁଥିବା) ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ଧ୍ୱଂସ ପାଇବେ ନାହିଁ।