Q.S ଆଲ-କାସାସ (اَلْقَصَص) - 88 ପଦ ସଂଖ୍ୟା

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

ଥା ସିନ୍ ମିମ୍

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

ଏଗୁଡ଼ିକ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଠାରୁ) ପୁସ୍ତକ (ଅଲ-କୋରନ)ର ସ୍ପଷ୍ଟ ପଦ୍ୟ।

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

ଆମେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମୋଶା ଏବଂ ଫାରୋଙ୍କ କାହାଣୀରୁ କିଛି ସତ୍ୟ ଭାବରେ ତୁମକୁ ଶୁଣାଉଛୁ।

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଫାରୋ ପୃଥିବୀରେ ମନମାନି କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଭକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ (ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନ) ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରିଥିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଝିଅମାନଙ୍କର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେ (ଫାରୋ) କ୍ଷତି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ।

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

ଏବଂ ଆମେ ପୃଥିବୀରେ (ମିଶରରେ) ନିର୍ଯ୍ୟାତିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ନେତା କରିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ (ପୃଥିବୀର) ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କରିବା।

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

ଏବଂ ଆମେ ପୃଥିବୀରେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ସ୍ଥିର କଲୁ ଏବଂ ଆମେ ଫିରୋନ, ହାମାନ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀକୁ ତାହା ଦେଖାଇଲୁ ଯାହା ସେମାନେ ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ।

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

ଏବଂ ଆମେ ମୋଶାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ କହିଥିଲୁ, "ତାଙ୍କୁ (ମୋଶାଙ୍କୁ) ସ୍ତନପାନ କରାଅ, ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ତେବେ ତାକୁ (ନୀଳ) ନଦୀରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅ। ଏବଂ ଭୟ କର ନାହିଁ ଏବଂ ଦୁଃଖ କର ନାହିଁ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆମେ ତାକୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଦେବୁ ଏବଂ ତାକୁ ଦୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କରିବୁ।"

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଫାରୋଙ୍କ ପରିବାର ଉଠାଇ ନେଇଗଲେ ଯାହାଫଳରେ (ଭବିଷ୍ୟତରେ) ସେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ଦୁଃଖର କାରଣ ହେବେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଫାରୋ, ହାମନ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନେ ଦୋଷୀ ଥିଲେ।

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ଏବଂ ଫାରୋଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ, "(ସେ) ମୋ ହୃଦୟ ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ ସାନ୍ତ୍ୱନା। ତାକୁ ହତ୍ୟା କର ନାହିଁ, ଆଶା କରୁଛି ସେ ଆମ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ହେବ କିମ୍ବା ଆମେ ତାକୁ ପିଲାଦିନେ ଗ୍ରହଣ କରିନେବୁ," ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏହା ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ।

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

ଏବଂ ମୁସାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା। ଯଦି ଆମେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଦୃଢ଼ କରିନଥାନ୍ତୁ, ତେବେ ସେ ଏହା (ମୋଶାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଗୁପ୍ତ କଥା) ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରାୟ ଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିରେ) ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୋଇଥାନ୍ତେ।

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ଏବଂ ସେ (ମୋଶାଙ୍କ ମା) ମୋଶାଙ୍କ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତାଙ୍କୁ (ମୋଶାଙ୍କୁ) ଅନୁସରଣ କର।" ତେଣୁ ସେ (ମୋଶା) ଦୂରରୁ ତାହା ଦେଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହା ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ।

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ (ମୋଶାଙ୍କୁ) ପୂର୍ବରୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବାରୁ ବାରଣ କରିଥିଲୁ; ତା'ପରେ ସେ (ମୋଶାଙ୍କ ଭାଇ) କହିଲେ, "ମୁଁ କ'ଣ ତୁମକୁ ଏପରି ଏକ ପରିବାର ଦେଖାଇବି ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେବେ ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଭଲ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ?"

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ତେଣୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ (ମୋଶାଙ୍କୁ) ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଦେଲୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଖୁସି ହେବ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ ନ ହେବ, ଏବଂ ସେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ସତ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

ଏବଂ ସେ (ମୋଶା) ପରିପକ୍ୱ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିକୁ ସିଦ୍ଧ କରିବା ପରେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ (ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ) ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲୁ। ଏବଂ ଆମେ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଏହିପରି ପୁରସ୍କୃତ କରୁ।

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

ଏବଂ ସେ (ମୋଶା) ନଗର (ମେମ୍ଫିସ) ରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଯେତେବେଳେ ଏହାର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଅସାବଧାନ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ନଗରରେ ଦୁଇଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଲଢ଼ୁଥିବାର ଦେଖିଲେ; ଜଣେ ସେମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ (ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନ) ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ (ପୁଣିଥରେ) ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ (ଫାରୋ) ମଧ୍ୟରୁ। ତାଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷର ଲୋକଙ୍କୁ (ପରାଜିତ) କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ମାଗିଲେ, ତା’ପରେ ମୁସା ତାଙ୍କୁ ମୁଥ ମାରିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ମରିଗଲେ। ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, "ଏହା ଶୟତାନର କାର୍ଯ୍ୟ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେ (ଶୟତାନ) ଜଣେ ଶତ୍ରୁ ଯିଏ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଭ୍ରମିତ କରୁଛି।"

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ସେ (ମୋଶା) ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ନିଜେ ନିଜ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛି, ତେଣୁ ମୋତେ କ୍ଷମା କର।" ତେଣୁ ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିଦେଲେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ, ସେ ସବୁଠାରୁ କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ।

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ! ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ଯେଉଁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଛ, ମୁଁ ପାପୀମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେବି ନାହିଁ।"

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

ଏହି କାରଣରୁ, ସେ (ମୋଶା) ସହରରେ ଅପେକ୍ଷା କରି (ତାଙ୍କ କର୍ମର ପରିଣାମ ପାଇଁ) ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲେ, ଯେତେବେଳେ ଗତକାଲି ସାହାଯ୍ୟ ମାଗିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହଠାତ୍ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଥିଲେ। ମୋଶା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଜଣେ ଭୁଲ୍ ବାଟରେ ଚାଲିଯାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।"

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ସେ (ମୋଶା) ଉଭୟଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ କଠୋର ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ସେ (ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ) କହିଲେ, "ହେ ମୋଶା! ଗତକାଲି ତୁମେ ଯେପରି ଜଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲ, ସେହିପରି ତୁମେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ କି? ତୁମେ କେବଳ (ଏହି) ଦେଶରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଏବଂ ତୁମେ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହଁ।"

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

ଏବଂ ନଗରର ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୌଡ଼ି ଆସି କହିଲା, "ହେ ମୁସା! ପ୍ରକୃତରେ, ଦେଶର ଶାସକମାନେ ତୁମକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ତୁମ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛନ୍ତି, ତେଣୁ (ଏହି ସହରରୁ) ବାହାରି ଯାଅ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।"

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ତେଣୁ ସେ (ମୋଶା) ଭୟରେ ସହରରୁ ବାହାରକୁ ଆସିଲେ, ସତର୍କ ହୋଇ (ଯଦି କେହି ତାଙ୍କୁ ଧରି ପକାଏ କିମ୍ବା ଧରି ପକାଏ), ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।"

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ମଦିୟାନ୍ ଭୂମି ଅଭିମୁଖେ ଗଲେ, ସେ ପୁଣି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ମୋର ପରମେଶ୍ୱର ମୋତେ ସଠିକ୍ ପଥରେ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।"

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ମଦିୟାନର ଝରଣା ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠାରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ କିଛି ଲୋକ (ସେମାନଙ୍କର ପଶୁମାନଙ୍କୁ) ପାଣି ଦେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଦୁଇଜଣ ମହିଳା (ସେମାନଙ୍କର ପଶୁମାନଙ୍କୁ) ଧରି ରଖିଛନ୍ତି। ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, "ଏହା କରିବାର ଅର୍ଥ କ'ଣ?" ସେମାନେ କହିଲେ, "ମେଷପାଳକମାନେ (ସେମାନଙ୍କର ପଶୁମାନଙ୍କୁ) ଫେରି ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ (ଆମର ପଶୁମାନଙ୍କୁ) ପାଣି ପିଆଇ ପାରିବୁ ନାହିଁ, ଏବଂ ଆମର ପିତା ବୃଦ୍ଧ ବୟସର ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି।"

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

ତେଣୁ ସେ (ମୋଶା) ଦୁଇ ସ୍ତ୍ରୀ (ଗୋରୁ)ଙ୍କୁ ପାଣି ଦେଲେ, ତା’ପରେ ସେ ଏକ ଛାୟାମୟ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରକୃତରେ ମୋତେ କିଛି ଭଲ (ଖାଦ୍ୟ) ଦରକାର ଯାହା ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପଠାଇଛ।"

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ତା'ପରେ ଲଜ୍ଜିତ ଭାବରେ ଚାଲୁଥିବା ଦୁଇ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମୁସାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା, ସେ କହିଲା, "ପ୍ରକୃତରେ, ମୋ ପିତା ତୁମକୁ ଆମ (ଗୋରୁଗାଈ)କୁ ପାଣି ଦେବାର (ଦୟା) ପ୍ରତିବଦଳରେ କିଛି ଦେବାକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି।" ଯେତେବେଳେ (ମୁସା) ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ (ନିଜ ବିଷୟରେ) କାହାଣୀ କହିଲେ, ସେ କହିଲେ, "ଭୟ କର ନାହିଁ! ତୁମେ ଅତ୍ୟାଚାରୀ ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଛ।"

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

ଏବଂ ଦୁଇଜଣ (ମହିଳା) ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କହିଲା, "ହେ ମୋର ପିତା! ତାଙ୍କୁ (ଆମ ପାଇଁ) ଜଣେ ଶ୍ରମିକ କର, ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ (ଆମ ପାଇଁ) ଜଣେ ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଜଣେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବ।"

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ସେ (ଶେଖ ମଦିୟାନ) କହିଲେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ମୁଁ ମୋର ଦୁଇ ଝିଅଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ସହିତ ତୁମର ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଏହି ସର୍ତ୍ତ ସହିତ ଯେ ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଆଠ ବର୍ଷ କାମ କରିବ ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଦଶ ବର୍ଷ ପୂରଣ କରିବ ତେବେ ତାହା ତୁମର (ଦୟା) ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ବୋଝ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, ତୁମେ ମୋତେ ଜଣେ ଭଲ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ପାଇବ।"

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, "ସେହି (ଚୁକ୍ତି) ମୋ ଏବଂ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ। ମୁଁ ଦୁଇଟି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ସମୟ ପୂରଣ କରିବି, ତେବେ ମୋ ଉପରେ ଆଉ କୌଣସି (ଅତିରିକ୍ତ) ଦାବି ନାହିଁ। ଏବଂ ଆମେ ଯାହା କହୁଛୁ, ଆଲ୍ଲାହ ସାକ୍ଷୀ।"

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ସମାପ୍ତ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ବାହାରିଲେ, ସେ ପର୍ବତର ଢାଲରେ ଅଗ୍ନି ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ କହିଲେ, "ତୁମେମାନେ (ଏଠାରେ) ଅପେକ୍ଷା କର, କାରଣ ମୁଁ ଅଗ୍ନି ଦେଖୁଛି। ହୁଏତ ମୁଁ ସେଥିରୁ ତୁମକୁ କିଛି ଖବର ଆଣି ପାରିବି, କିମ୍ବା ଏକ ଚିଙ୍ଗାରି ଆଣି ପାରିବି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଜକୁ ଉଷ୍ମ କରିପାରିବ।"

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ସେ (ମୋଶା) ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଉପତ୍ୟକାର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିର ଏକ ଗଛରୁ ଡାକି କୁହାଯାଇଥିଲା, "ହେ ମୋଶା! ପ୍ରକୃତରେ, ମୁଁ ଆଲ୍ଲାହ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ!"

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

ଏବଂ ତୁମର ବାଡ଼ି ତଳେ ଫୋପାଡ଼ି ଦିଅ।" ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ସେ (ମୋଶା) ତାଙ୍କୁ ଏକ (ଚତୁର) ସର୍ପ ପରି ଗତି କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ସେ ପଛକୁ ନ ଚାହିଁ ପଛକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ (ଆଲ୍ଲାହ କହିଲେ), "ହେ ମୋଶା! ଏଠାକୁ ଆସ ଏବଂ ଭୟ କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ଜଣେ ନିରାପଦ ବ୍ୟକ୍ତି।

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

ତୁମର କାମିଜର ବେକରେ ହାତ ଦିଅ, ଏହା କୌଣସି ଦୋଷ ବିନା ଧଳା (ଚମକଦାର) ବାହାରି ଆସିବ, ଏବଂ ଯଦି ତୁମେ ଭୟ କର ତେବେ ତୁମର ହାତକୁ ଛାତିରେ ଲଗାଅ। ଏଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଫାରୋ ଏବଂ ତାଙ୍କ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ (ଯାହା ତୁମେ ଦେଖାଇବ)। ପ୍ରକୃତରେ, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ।"

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

ସେ (ମୋଶା) କହିଲେ, “ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀରୁ ଜଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଛି, ତେଣୁ ମୁଁ ଭୟ କରୁଛି ଯେ ସେମାନେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରିବେ।

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

ଆଉ ମୋ ଭାଇ ହାରୁନ୍, ସେ ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ବାକ୍ଚାତୁରୀ, ତେଣୁ ମୋ କଥାକୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ମୋ ସହିତ ପଠାଅ; ମୁଁ ଭୟ କରୁଛି ଯେ ସେମାନେ ମୋତେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ।”

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) କହିଲେ, "ଆମେ ତୁମକୁ ତୁମ ଭାଇ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବୁ (ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବୁ), ଏବଂ ଆମେ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ମହାଶକ୍ତି ଦେବୁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ତୁମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ପାରିବେ ନାହିଁ; (ତୁମେ ଦୁହେଁ) ଆମର ଚମତ୍କାର ଆଣି ଚାଲିଯାଅ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ ସେମାନେ ବିଜୟୀ ହେବେ।"

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ଆମର ପ୍ରକୃତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହା କେବଳ ମନଗଢ଼ା ଯାଦୁ, ଏବଂ ଆମେ ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା କେବେ ଶୁଣି ନ ଥିଲୁ।"

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

ଏବଂ ସେ (ମୋଶା) ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୋ ପ୍ରଭୁ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କଠାରୁ କିଏ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଆଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ପରଲୋକରେ କାହାର (ଭଲ) ପରିଣାମ ହେବ। ପ୍ରକୃତରେ, ଅପରାଧୀମାନେ ବିଜୟୀ ହେବେ ନାହିଁ।"

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

ଏବଂ ଫାରୋ କହିଲେ, "ହେ ମୋର ଲୋକମାନଙ୍କର ଶାସକଗଣ! ମୁଁ ଜାଣି ନଥିଲି ଯେ ମୋ ବ୍ୟତୀତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଜଣେ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି। ତେଣୁ ହେ ହାମନ, ମୋ ପାଇଁ ମାଟି ଜାଳି ଦିଅ (ଇଟା ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ), ତା'ପରେ ମୋ ପାଇଁ ଏକ ଉଚ୍ଚ କୋଠା ନିର୍ମାଣ କର ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋଶାଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ଚଢ଼ି ପାରିବି, ଏବଂ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ସେ ଜଣେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ।"

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

ଏବଂ ସେ (ଫାରୋନ୍) ଏବଂ ତାଙ୍କର ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି ଯଥାର୍ଥ କାରଣ ବିନା ଅହଂକାରରେ ଆଚରଣ କଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଭାବିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ଫେରି ନିଆଯିବ ନାହିଁ।

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

ତେଣୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ (ଫାରୋନ୍) ଏବଂ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲୁ, ତା’ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରରେ ନିକ୍ଷେପ କରିଦେଲୁ। ତେଣୁ ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ଲୋକଙ୍କ ପରିଣାମ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଅ।

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେତା କରିଥିଲୁ ଯେଉଁମାନେ (ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନର୍କକୁ ଡାକିବେ ଏବଂ କଏଦ ଦିନ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରାଯିବ ନାହିଁ।

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦୁନିଆରେ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲୁ; କିନ୍ତୁ କଏଦ ଦିନ ସେମାନେ (ଆଲ୍ଲାହର ଦୟାରୁ) ଦୂରେଇ ରଖାଯିବେ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ପୂର୍ବ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପରେ ମୋଶାଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ (ତୋରା) ଦେଇଥିଲୁ, ଯାହା ମାନବଜାତି ପାଇଁ ପ୍ରଦୀପ ଏବଂ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ଦୟା ହେବ, ଯେପରି ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିପାରିବେ।

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ମୋଶାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲୁ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) (ପବିତ୍ର ତୁୱା ଉପତ୍ୟକାର) ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଥିଲ ନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମେ (ସେହି ଘଟଣା) ଦେଖିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲ ନାହିଁ।

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

କିନ୍ତୁ ଆମେ କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛୁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବହୁତ ସମୟ ବିତିଯାଇଛି, ଏବଂ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ମଦିୟାନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହି ସେମାନଙ୍କୁ ଆମର ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ପାଠ କରି ନଥିଲ, ବରଂ ଆମେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଛୁ।

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମେ (ମୋଶାଙ୍କୁ) ଡାକିଥିଲୁ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ତୁର (ପର୍ବତ) ନିକଟରେ ଥିଲ ନାହିଁ, ବରଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟା ସ୍ୱରୂପ (ଆମେ ତୁମକୁ ପଠାଇଥିଲୁ), ଯେପରି ତୁମେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ (କୁରୈଶମାନଙ୍କୁ) ସତର୍କ କରିପାର ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ସତର୍କକାରୀମାନେ ଦେଇ ନଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ପାଇପାରିବେ।

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

ଏବଂ ଯେପରି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ କୃତକର୍ମ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ପାଇବା ସମୟରେ କହିବାକୁ ନ ପାରନ୍ତି, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ କାହିଁକି ଜଣେ ଦୂତ ପଠାଇଲ ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମର ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କରି ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିପାରିବୁ?"

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ ଆମ ପାଖରୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସତ୍ୟ (କୋରାନ) ଆସିଲା, ସେମାନେ କହିଲେ, "ମୋଶାଙ୍କୁ ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେପରି ତାଙ୍କୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) କାହିଁକି ଦିଆଗଲା ନାହିଁ?" ସେମାନେ କ'ଣ ପୂର୍ବରୁ ମୋଶାଙ୍କୁ ଯାହା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ଅସ୍ୱୀକାର କରିନଥିଲେ? ସେମାନେ କହୁଥିଲେ, "(ମୋଶା ଏବଂ ହାରୋଣ) ଦୁଇଜଣ ଯାଦୁକର ଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।" ଏବଂ ସେମାନେ (ଏହା ମଧ୍ୟ) କହିଲେ, "ସତ୍ୟରେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ବି ବିଶ୍ୱାସ କରୁନାହୁଁ।"

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ତୁମେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ଏପରି ଏକ ପୁସ୍ତକ ଆଣ ଯାହା ଉଭୟ (ତୋରାତ ଏବଂ କୋରାନ) ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ, ମୁଁ ତାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବି, ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବାଦୀ ହୋଇଥାଅ।"

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ତେଣୁ ଯଦି ସେମାନେ (ତୁମର ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜର) ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ଜାଣିରଖ ଯେ ସେମାନେ କେବଳ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ସାମାନ୍ୟତମ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ନ ପାଇ ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରଣ କରେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଭ୍ରମିତ କିଏ? ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଅନ୍ୟାୟକାରୀଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ (କୋରାନ) ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଇଛୁ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସର୍ବଦା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ରଖିପାରିବେ।

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଆମେ କୋରଆନ ପୂର୍ବରୁ ପୁସ୍ତକ ଦେଇଥିଲୁ, ସେମାନେ ଏଥିରେ (କୋରଆନ) ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ।

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ (କୋରାନ) ପାଠ କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ କହିଥିଲେ, "ଆମେ ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ (କୋରାନ) ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ସତ୍ୟ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ମୁସଲମାନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ।"

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ସେମାନଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ହେତୁ (ତୋରା ଏବଂ କୋରାନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ପାଇଁ) ସେମାନଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଗୁଣିତ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ମନ୍ଦକୁ ଭଲ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲୁ ତାହାର କିଛି ଅଂଶ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଥିଲେ।

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଖରାପ କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି ଏବଂ କୁହନ୍ତି, "ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ, ତୁମେ ନିରାପଦ ଥାଅ, ଆମେ ଅଜ୍ଞ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ (ସଂଯୋଗ) କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହୁଁ।"

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) ଯାହାକୁ ଭଲପାଅ, ତାକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିପାରିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଲାହ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ।

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, "ଯଦି ଆମେ ତୁମର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରୁ, ତେବେ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆମ ଦେଶରୁ ବାହାର କରିଦିଆଯିବ।" (ଆଲ୍ଲାହ କହିଲେ) ଆମେ କ'ଣ ହରାମ (ପବିତ୍ର ଭୂମି) ର ନିରାପଦ ଭୂମିରେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଦୃଢ଼ କରିନାହୁଁ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଆମ ପକ୍ଷରୁ (ତୁମ ପାଇଁ) ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର (ଉଦ୍ଭିଦ) ଫଳ ଆଣନ୍ତି? କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

ଏବଂ କେତେ ଦେଶର (ନିବାସୀ) ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନରେ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ ଯାହାକୁ ଆମେ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲୁ, ତା’ପରେ ସେମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ଥିଲା ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପରେ (ଆଉ) ଜନବସତି ହୋଇନଥିଲା, କେବଳ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଂଶ ବ୍ୟତୀତ। ଏବଂ ଆମେ ଏହାର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ।

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ବିନାଶ କରିବେ ନାହିଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଗୁଡ଼ିକର ରାଜଧାନୀଗୁଡ଼ିକୁ ଜଣେ ଦୂତ ପଠାଇ ନ ଥାଆନ୍ତି ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମର ଆଜ୍ଞାମାନ ଶୁଣାଇ ଶୁଣାଏ; ଏବଂ ଆମେ କେବେ କୌଣସି ନଗରକୁ ବିନାଶ କରିବୁ ନାହିଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ନ କରନ୍ତି।

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

ଏବଂ ଯାହା (ଧନ, ପଦବୀ, ସନ୍ତାନସନ୍ତତି) ତୁମକୁ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ସାଂସାରିକ ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଏହାର ଅଳଙ୍କାର; ଯେତେବେଳେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପାଖରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଅନନ୍ତ। ତୁମେ କ’ଣ ବୁଝୁନାହଁ?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

ତେବେ ଏହା କ’ଣ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ସହିତ ସମାନ ଯାହାଙ୍କୁ ଆମେ ଏକ ଭଲ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି (ସ୍ୱର୍ଗ) ଦେଇଥିଲୁ ଏବଂ ସେ ତାହା ପାଇଲା, ଯାହାଙ୍କୁ ଆମେ ତାକୁ ସାଂସାରିକ ଜୀବନର ସୁଖ ସୁବିଧା ଦେଇଥିଲୁ? ତା’ପରେ କ’ଣ ସେ କ’ଣ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବ ଯାହାକୁ (ନର୍କକୁ) ଟାଣି ନିଆଯିବ?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ସେହି ଦିନ ଯେତେବେଳେ ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ମୋର ସେହି ସହଯୋଗୀମାନେ କେଉଁଠି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଭାବୁଥିଲ?"

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

ଯେଉଁମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ ସେମାନେ କହିବେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏମାନେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆମେ ବିପଥଗାମୀ କରିଥିଲୁ; ଆମେ (ଆମେ ନିଜେ) ବିପଥଗାମୀ ହେବା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ବିପଥଗାମୀ କରିଛୁ, ଆମେ ତୁମକୁ ଘୋଷଣା କରୁଛୁ ଯେ ଆମେ (ଏମାନଙ୍କଠାରୁ) ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ କେବେବି ଆମର ପୂଜା କରିବେ ନାହିଁ।"

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

ଏବଂ (ସେମାନଙ୍କୁ) କୁହାଗଲା, "ତୁମମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଡାକ," ତେଣୁ ସେମାନେ ଡାକିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଡାକିଥିଲେ ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେଖିଲେ। (ସେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି) ଯଦି ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପାଇଥାନ୍ତେ।

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ସେହି ଦିନ ଯେତେବେଳେ ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ କ'ଣ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲ?"

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

ତେଣୁ ସେହି ଦିନ ବିଭିନ୍ନ କାରଣରୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଗଲା, ତେଣୁ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ ନାହିଁ।

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁତାପ କରନ୍ତି, ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ଆଶା କରାଯାଏ ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମିଲ ହେବେ।

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ଯାହା ଇଚ୍ଛା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଏବଂ ବାଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ (ମାନବ) ପାଇଁ କୌଣସି ବିକଳ୍ପ ନାହିଁ। ଆଲ୍ଲାହଙ୍କର ମହିମା ହେଉ ଏବଂ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯାହା ସହଭାଗୀ କରନ୍ତି ତାହାଠାରୁ ସେ ଉଚ୍ଚ।

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ଜାଣନ୍ତି ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଗୁପ୍ତ ଅଛି ଏବଂ ଯାହା ସେମାନେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

ଏବଂ ସେ ଆଲ୍ଲାହ, ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପପାପୀ ଦେବତା ନାହିଁ (ଯାହାଙ୍କ ଉପାସନା କରିବାର ଅଧିକାର ଅଛି), ଏହି ଜଗତ ଏବଂ ପରକାଳରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶଂସା ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ନିଷ୍ଠା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫେରିଯିବ।

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

ହେ ମହମ୍ମଦ, କୁହ, "ଯଦି ପରମେଶ୍ୱର ରାତିକୁ ପୁନର୍ବାର କୟାତନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ଥାୟୀ କରିଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ କ'ଣ ଭାବୁଛ? ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଏ ଅଛି ଯେ ତୁମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଆଣିବ? ତୁମେ କ'ଣ ଶୁଣିବ ନାହିଁ?"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

ହେ ମହମ୍ମଦ, କୁହ, "ତୁମେ କ'ଣ ଭାବୁଛ ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ ପାଇଁ ଦିନକୁ କୁଆପଥର ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥାୟୀ କରିଦିଅ ? ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଏ ଅଛି ଯେ ତୁମକୁ ବିଶ୍ରାମ ପାଇଁ ରାତି ଆଣିବ ? ତୁମେ କ'ଣ ଦେଖିବ ନାହିଁ ?"

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦୟା ଯୋଗୁଁ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାତି ଏବଂ ଦିନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏଥିରେ ବିଶ୍ରାମ ନେଇପାରିବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ (ଦିନରେ) ଖୋଜିପାରିବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇବ।

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ସେହି ଦିନ ଯେତେବେଳେ ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ମୋର ସେହି ସହଯୋଗୀମାନେ କେଉଁଠି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଭାବୁଥିଲ?"

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ଏବଂ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତିରୁ ଜଣେ ଜଣେ ସାକ୍ଷୀ ଆଣିଲୁ, ତା’ପରେ ଆମେ କହିଲୁ, "ତୁମର ସତ୍ୟତାର ପ୍ରମାଣ ଦିଅ," ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ ସତ୍ୟ (ସତ୍ୟ) ଆଲ୍ଲାହର ଏବଂ ଯାହା ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ କରିଥିଲେ ତାହା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଭାନ ହୋଇଯାଇଛି।

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, କାରୁନ୍ ମୋଶାଙ୍କ ବଂଶରେ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ୟାୟ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଭଣ୍ଡାର ପ୍ରଦାନ କରିଛୁ ଯାହାର ଚାବିଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଭାରୀ ଥିଲା। (ମନେରଖ) ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ଅତ୍ୟଧିକ ଗର୍ବ କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ ଗର୍ବ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।"

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମକୁ ଯାହା ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ଦେଇ ପରଲୋକର ଭୂମି (ପୁରସ୍କାର) ଖୋଜ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୁନିଆରେ ତୁମର ଅଂଶ ଭୁଲିଯାଅ ନାହିଁ ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମ ପ୍ରତି ଯେପରି ଉପକାର କରିଛନ୍ତି (ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି) ସେହିପରି ଉପକାର କର, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ କ୍ଷତି କର ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ, ଆଲ୍ଲାହ କ୍ଷତି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

ସେ (କରୁଣ) କହିଲେ, "ପ୍ରକୃତରେ, ମୋତେ (ସେହି ଧନ) ଦିଆଯାଇଛି, କେବଳ ମୋ ପାଖରେ ଥିବା ଜ୍ଞାନ ଯୋଗୁଁ।" ସେ କ'ଣ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଆଲ୍ଲା ତାଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୂର୍ବ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅଧିକ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରିଛନ୍ତି? ଏବଂ ସେହି ପାପୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପାପ ବିଷୟରେ ପଚରାଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

ତେଣୁ ସେ (କରୁଣ) ତାଙ୍କର ମହିମା ସହିତ ତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ସାଂସାରିକ ଜୀବନ ଚାହାଁନ୍ତି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆଶା କରୁଣଙ୍କୁ ଯାହା ଦିଆଯାଇଥିଲା ସେହିପରି ଆମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଧନ ଅଛି, ପ୍ରକୃତରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଭାଗ୍ୟ ବହୁତ ଭଲ।"

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ପୁରସ୍କୃତ, ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ତୁମମାନଙ୍କୁ ଧିକ୍! ଜାଣି ରଖ ଯେ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ତମ, ଏବଂ ଏହା (ମହାନ ପୁରସ୍କାର) କେବଳ ଧର୍ଯ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳିଥାଏ।"

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

ତେଣୁ ଆମେ ତାକୁ (କାରୁଣକୁ) ଏବଂ ତାଙ୍କ ଘରଟିକୁ ମାଟିରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲୁ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଆଉ କେହି ନଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ନଥିଲେ।

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

ଏବଂ ଗତକାଲି ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ସ୍ଥିତି (କରୁଣ) ବିଷୟରେ କଳ୍ପନା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ କହିଥିଲେ, "ହାୟ, ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା ରିକିବିକା କରନ୍ତି ଏବଂ (ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି) ସୀମାବଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ଯଦି ଆଲ୍ଲାହ ଆମ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରିନଥାନ୍ତେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ କବର ଦେଇଥାନ୍ତେ। ହାୟ, ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ ଯେଉଁମାନେ (ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ)କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟବାନ ହେବେ ନାହିଁ।"

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଗର୍ବ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ କୌଣସି କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ପରଲୋକର ଭୂମି ସୃଷ୍ଟି କରିଛୁ। ଏବଂ (ଭଲ) ପରିଣାମ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଧାର୍ମିକ।

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

ଯିଏ ଭଲ (ଆଣିବ) ଆଣିବ, ସେ ତା'ର ଭଲ (ପୁରସ୍କାର) ଅପେକ୍ଷା ଭଲ ପାଇବ; ଏବଂ ଯିଏ ମନ୍ଦ (ଆଣିବ) ଆଣିବ, ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ସେହି ମନ୍ଦ କାମ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର (ଅନୁପାତରେ) ପୁରସ୍କାର ଦିଆଯିବ।

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

ପ୍ରକୃତରେ, (ଆଲ୍ଲାହ) ଯିଏ ତୁମକୁ (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) କୋରାନର ନିୟମ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମକୁ ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବେ। (ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ) କୁହ, "ମୋର ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଆଣିଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି।"

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

ଏବଂ ତୁମେ (ମହମ୍ମଦ) କେବେ ଆଶା କରିନଥିଲ ଯେ ଏହି ପୁସ୍ତକ (ଅଲ-କୋରଆନ) ତୁମ ଉପରେ ଅଣାଯିବ, କିନ୍ତୁ ଏହା ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟା ଭାବରେ (ନାଜିଲ) ହୋଇଥିଲା, ତେଣୁ ତୁମେ କେବେ ବି ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେବ ନାହିଁ।

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରତି ଆଲଲାହର ଆଲମାଦ ଅଣାଯିବା ପରେ ସେମାନେ ତୁମକୁ ଆଲମାଦଙ୍କ ଆଲମାଦଗୁଡ଼ିକୁ (ପ୍ରଚାର କରିବା)ରୁ ବାଧା ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ (ବିଶ୍ୱାସ) କରିବାକୁ ଡାକ, ଏବଂ ମୁସଲିମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମିଲ ହୁଅ ନାହିଁ।

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନାହିଁ। ତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ (ଯାହାଙ୍କ ପୂଜା କରିବାର ଅଧିକାର ଅଛି)। ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ସବୁକିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ। ସମସ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ, ଏବଂ କେବଳ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫେରିଯିବ।