Q.S ଫୁସିଲାଟ୍ (فُصِّلَت) - 54 ପଦ ସଂଖ୍ୟା

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ହାମିମ୍

تَنْزِيْلٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۚ

tanzīlum minar-raḥmānir-raḥīm(i).

(ଏହି କୋରଆନ) ପରମ ଦୟାଳୁ, ପରମ ଦୟାଳୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।

كِتٰبٌ فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَۙ

kitābun fuṣṣilat āyātuhū qur'ānan ‘arabiyyal liqaumiy ya‘lamūn(a).

ଏକ ପୁସ୍ତକ ଯାହାର ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଆରବି ଭାଷାରେ ପଢ଼ାଯାଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି,

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

ଯିଏ ଶୁଭ ଖବର ଏବଂ ଚେତାବନୀ ଆଣିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ତାଙ୍କଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନେଲେ ଏବଂ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ।

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଆମକୁ ଯାହା ପାଇଁ ଡାକୁଛ, ତାହା ପାଇଁ ଆମର ହୃଦୟ ବନ୍ଦ ଏବଂ ଆମର କର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ, ଏବଂ ଆମ ଓ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରାଚୀର ଅଛି, ତେଣୁ (ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର), ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆମେ (ଆମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରୁ) କରିବୁ।"

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

(ମହମ୍ମଦ) କୁହ, "ମୁଁ କେବଳ ତୁମ ପରି ଜଣେ ମଣିଷ, ମୋତେ ଏହା ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ତୁମର ପରମେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପରମେଶ୍ୱର, ତେଣୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ (ପୂଜା) କରିଚାଲ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ମାଗୁଛ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ (ତାଙ୍କ ସହିତ) ଅଂଶୀଦାର କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖ,

الَّذِيْنَ لَا يُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

allażīna lā yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(ଯଥା) ଯେଉଁମାନେ ଜକାତ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ପରଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ପୁରସ୍କାର ପାଇବେ।"

۞ قُلْ اَىِٕنَّكُمْ لَتَكْفُرُوْنَ بِالَّذِيْ خَلَقَ الْاَرْضَ فِيْ يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُوْنَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗذٰلِكَ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

qul a'innakum latakfurūna bil-lażī khalaqal-arḍa fī yaumaini wa taj‘alūna lahū andādā(n), żālika rabbul-‘ālamīn(a).

କୁହ, "ତୁମେ କ'ଣ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଠିକ୍ ଯେ ଯିଏ ଦୁଇଟି ଯୁଗରେ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଂଶୀଦାର ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ? ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତର ପରମେଶ୍ୱର।"

وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَآ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۗ سَوَاۤءً لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

wa ja‘ala fīhā rawāsiya min fauqihā wa bāraka fīhā wa qaddara fīhā aqwātahā fī arba‘ati ayyām(in), sawā'al lis-sā'ilīn(a).

ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ପର୍ବତମାନ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏବଂ ତା'ପରେ ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ, ଏବଂ ଚାରି ଋତୁରେ (ଏହାର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ପାଇଁ) ଖାଦ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ, ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଥିଲା।

ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ

Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).

ତା’ପରେ ସେ ଆକାଶକୁ ଗଲେ ଏବଂ (ଆକାଶ) ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୂଆଁ ଥିଲା, ତା’ପରେ ସେ ତାହାକୁ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଉଭୟେ ମୋ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଆଜ୍ଞାବଦ୍ଧ ଭାବରେ କିମ୍ବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବରେ ଆସ।" ଉଭୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆମେ ଆଜ୍ଞାବଦ୍ଧ ଭାବରେ ଆସିଛୁ।"

فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

ତା'ପରେ ସେ ଦୁଇଟି ସମୟରେ ସାତଟି ସ୍ୱର୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେଗୁଡ଼ିକର ସମ୍ପର୍କୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ତା'ପରେ (ପୃଥିବୀର) ନିକଟତର ଆକାଶକୁ ଆମେ ତାରା ଦ୍ୱାରା ସଜ୍ଜିତ କରିଥିଲୁ ଏବଂ (ଆମେ ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲୁ) ବଜାୟ ରଖିବା ପାଇଁ। ଏହା ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞ (ଆଲ୍ଲାହ)ଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି।

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

ଯଦି ସେମାନେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ କୁହ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଦ ଏବଂ ସମୁଦ ଜାତି ଉପରେ ହୋଇଥିବା ବଜ୍ରପାତ ପରି ଏକ ବଜ୍ରପାତ (ବିପର୍ଯ୍ୟୟ) ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରାଇ ଦେଇଛି।"

اِذْ جَاۤءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ رَبُّنَا لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً فَاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

iż jā'athumur-rusulu mim baini aidīhim wa min khalfihim allā ta‘budū illallāh(a), qālū lau syā'a rabbunā la'anzala malā'ikatan fa'innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

ଯେତେବେଳେ ପ୍ରେରିତମାନେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଗରୁ ଏବଂ ପଛରୁ ଆସି କହିଲେ, "ଆଲ୍ଲାହ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପୂଜା କର ନାହିଁ।" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଯଦି ଆମର ପ୍ରଭୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ତାଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ସେହି ପ୍ରକାଶନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥାନ୍ତୁ ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ପଠାଯାଇଥିଲା।"

فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

ତେଣୁ 'ଆଦ' ଜାତିର ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟ ବିନା (ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ) ପୃଥିବୀରେ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ, "ଆମଠାରୁ ଶକ୍ତିରେ କିଏ ବଡ଼?" ସେମାନେ କ'ଣ ଜାଣି ନଥିଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ଆଲ୍ଲାହ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ? ସେ କ'ଣ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼? ଏବଂ ସେମାନେ ଆମର ଲକ୍ଷଣ (ମହାନତା)କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି।

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ

fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).

ତେଣୁ ଆମେ କିଛି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିନରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରବଳ ଘଡ଼ଘଡ଼ି ପବନ ଫୁଙ୍କିଦେଲୁ, କାରଣ ଆମେ ଚାହୁଁଥିଲୁ ଯେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଜୀବନର ଅପମାନଜନକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ଏହି ସମୟରେ, ପରଲୋକରେ ଦଣ୍ଡ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅଧିକ ଅପମାନଜନକ ହେବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ।

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

ଏବଂ ସାମୁଦ ଜାତିର ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲୁ କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅପେକ୍ଷା ଅନ୍ଧତ୍ୱ (ଭ୍ରାନ୍ତତା)କୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ କୃତକର୍ମ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନଜନକ ଦଣ୍ଡ ସ୍ୱରୂପ ବଜ୍ରପାତ କରାଯାଇଥିଲା।

وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲୁ କାରଣ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ।

وَيَوْمَ يُحْشَرُ اَعْدَاۤءُ اللّٰهِ اِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma yuḥsyaru a‘dā'ullāhi ilan-nāri fahum yūza‘ūn(a).

ଏବଂ (ସ୍ମରଣ କର) ସେହି ଦିନ ଯେତେବେଳେ (ଆଲ୍ଲାହର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ) ଅଗ୍ନିକୁ ଘେନିଯିବ ଏବଂ ସେମାନେ ପୃଥକ ହୋଇଯିବେ।

حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).

ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନର୍କରେ ପହଞ୍ଚିବେ, ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରବଣ, ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଚର୍ମ ସେମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ହେବେ।

وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).

ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଚର୍ମକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଆମ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାହିଁକି ସାକ୍ଷୀ ହେଉଛ?" (ଚର୍ମ) ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଆମକୁ କଥା କହିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରିଥିଲେ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଆଲ୍ଲାହ, ଯିଏ (ଏହା ମଧ୍ୟ) ସବୁକିଛି କହିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ହିଁ ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ଏବଂ କେବଳ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ତୁମେ ଫେରିଯିବ।"

وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُوْنَ اَنْ يَّشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ اَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُوْدُكُمْ وَلٰكِنْ ظَنَنْتُمْ اَنَّ اللّٰهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa mā kuntum tastatirūna ay yasyhada ‘alaikum sam‘ukum wa lā abṣārukum wa lā julūdukum wa lākin ẓanantum annallāha lā ya‘lamu kaṡīram mimmā ta‘malūn(a).

ଏବଂ ତୁମେ ତୁମର ଶ୍ରବଣ, ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ତୁମର ଚର୍ମର ସାକ୍ଷ୍ୟରୁ ଲୁଚି ପାରିବ ନାହିଁ) ଯଦିଓ ତୁମେ ଭାବ ଯେ ଆଲ୍ଲାହ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ସେ ବିଷୟରେ ଅଳ୍ପ ଜାଣନ୍ତି।

وَذٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِيْ ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ اَرْدٰىكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa żālikum ẓannukumul-lażī ẓanantum birabbikum ardākum fa aṣbaḥtum minal-khāsirīn(a).

ଏବଂ ଏହା ତୁମର ଧାରଣା ଯେ ତୁମେ ଅଭିଯୋଗ କରିଛ ଯେ ତୁମର ପ୍ରଭୁ (ସେହି ଧାରଣା) ତୁମକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ତୁମେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମିଲ ହୋଇଛ।

فَاِنْ يَّصْبِرُوْا فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّسْتَعْتِبُوْا فَمَا هُمْ مِّنَ الْمُعْتَبِيْنَ

fa iy yaṣbirū fan-nāru maṡwal lahum, wa iy yasta‘tibū famā hum minal-mu‘tabīn(a).

ଯଦିଓ ସେମାନେ (ନର୍କର ଦଣ୍ଡ ସହିତ) ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ, ତଥାପି ନର୍କ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଦୟା ମାଗନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଦୟା ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୁହନ୍ତି।

۞ وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاۤءَ فَزَيَّنُوْا لَهُمْ مَّا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ ࣖ

wa qayyaḍnā lahum quranā'a fa zayyanū lahum mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

ଏବଂ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାଥୀ (ଶୈତାନ) ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲୁ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଆଗ ଏବଂ ପଛରେ ଯାହା ଅଛି ତାହାର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜିନ୍ ଏବଂ ମଣିଷଙ୍କ ପୂର୍ବ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସହିତ ଦଣ୍ଡର ଦଣ୍ଡ ରହିବ। ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଏହି କୋରନକୁ ଶୁଣ ନାହିଁ ଏବଂ ଏହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଶବ୍ଦ କର ନାହିଁ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ (ସେମାନଙ୍କୁ) ପରାସ୍ତ କରିପାରିବ।"

فَلَنُذِيْقَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَذَابًا شَدِيْدًاۙ وَّلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

fa lanużīqannal-lażīna kafarū ‘ażāban syadīdā(n), wa lanajziyannahum aswa'al-lażī kānū ya‘malūn(a).

ତେଣୁ ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ କଠୋର ଦଣ୍ଡ ଦେବୁ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କୃତ କର୍ମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବୁ।

ذٰلِكَ جَزَاۤءُ اَعْدَاۤءِ اللّٰهِ النَّارُ لَهُمْ فِيْهَا دَارُ الْخُلْدِ ۗجَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

Żālika jazā'u a‘dā'illāhin-nāru lahum fīhā dārul-khuld(i), jazā'am bimā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ (ଅର୍ଥାତ୍) ନର୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହା ହିଁ ପୁରସ୍କାର; ଆମର ନିଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକର ଅବାଧ୍ୟତାର ପୁରସ୍କାର ସ୍ୱରୂପ ସେମାନଙ୍କର ସେଠାରେ ଅନନ୍ତ ବାସସ୍ଥାନ ରହିବ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا رَبَّنَآ اَرِنَا الَّذَيْنِ اَضَلّٰنَا مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ اَقْدَامِنَا لِيَكُوْنَا مِنَ الْاَسْفَلِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū rabbanā arinal-lażaini aḍallānā minal-jinni wal-insi naj‘alhumā taḥta aqdāminā liyakūnā minal-asfalīn(a).

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ସେମାନେ କୁହନ୍ତି, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ସେହି ଦୁଇଟି ଗୋଷ୍ଠୀ ଦେଖାଅ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ବିପଥଗାମୀ କରିଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ (ଜିନ୍) ଏବଂ ମଣିଷ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ ପାଦତଳେ ରଖିବୁ ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଦୁଇଟି ଗୋଷ୍ଠୀ ସବୁଠାରୁ ନୀଚ (ନିନ୍ଦିତ) ହୋଇଯିବେ।"

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଆମର ପ୍ରଭୁ ଆଲ୍ଲାହ" ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ସ୍ଥିତିକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଅବତରଣ କରିବେ (ଏହା କହିବେ), "ଭୟ କର ନାହିଁ ଏବଂ ଦୁଃଖ କର ନାହିଁ; ଏବଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଛି ସେଥିରେ ଆନନ୍ଦ କର।"

نَحْنُ اَوْلِيَاۤؤُكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِ ۚوَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَشْتَهِيْٓ اَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَدَّعُوْنَ ۗ

naḥnu auliyā'ukum fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa lakum fīhā mā tasytahī anfusukum wa lakum fīhā mā tadda‘ūn(a).

ଆମେ ଏହି ଦୁନିଆ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ତୁମର ରକ୍ଷକ; ଏଥିରେ (ସ୍ୱର୍ଗରେ) ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ ତାହା ପାଇବ ଏବଂ ଯାହା ମାଗିବ ତାହା ପାଇବ।

نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ

nuzulam min gafūrir raḥīm(in).

କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦୟାଳୁ (ଆଲ୍ଲାହ)ଙ୍କ ତରଫରୁ (ତୁମକୁ) ଶ୍ରେୟ ସ୍ୱରୂପ।

وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).

ଏବଂ ଯିଏ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ଡାକେ ଏବଂ ଭଲ କାମ କରେ ଏବଂ କହେ, "ସତ୍ୟରେ, ମୁଁ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ (ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରନ୍ତି)?" ତା'ଠାରୁ ଭଲ କଥା ଆଉ କାହାର ଅଛି?

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

ଏବଂ ଭଲ ଏବଂ ମନ୍ଦ ସମାନ ନୁହେଁ। (ମନ୍ଦକୁ) ଭଲ ଉପାୟରେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କର, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତାର ଭାବନା ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ ପରି ହେବ।

وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْاۚ وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا ذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

wa mā yulaqqāhā illal-lażīna ṣabarū, wa mā yulaqqāhā illā żū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

ଏବଂ (ସେହି ଭଲ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ) କେବଳ ଧର୍ଯ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ ଏବଂ ଏହା କେବଳ ମହାନ ଭାଗ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ।

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ଏବଂ ଯଦି ଶୟତାନ ତୁମକୁ ପ୍ରଲୋଭନ ଦେଇ ହଇରାଣ କରେ, ତେବେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ସୁରକ୍ଷା ମାଗ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ସର୍ବଜ୍ଞ।

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُۗ لَا تَسْجُدُوْا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَهُنَّ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

wa min āyātihil-lailu wan-nahāru wasy-syamsu wal-qamar(u), lā tasjudū lisy-syamsi wa lā lil-qamari wasjudū lillāhil-lażī khalaqahunna in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

ଏବଂ ତାଙ୍କ ମହିମାର କିଛି ଲକ୍ଷଣ ହେଉଛି ରାତି, ଦିନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର ନାହିଁ ଏବଂ (କିମ୍ବା) ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଆଲ୍ଲାହଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର, ଯଦି ତୁମେ କେବଳ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।

فَاِنِ اسْتَكْبَرُوْا فَالَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُوْنَ لَهٗ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُوْنَ ۩

fa inistakbarū fal-lażīna ‘inda rabbika yusabbiḥūna lahū bil-laili wan-nahāri wa hum lā yas'amūn(a).

ଯଦି ସେମାନେ ଗର୍ବ କରନ୍ତି, ତେବେ ଯେଉଁମାନେ (ଦୂତମାନେ) ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ରାତିଦିନ ତାଙ୍କର ମହିମା କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ କେବେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنَّكَ تَرَى الْاَرْضَ خَاشِعَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْۗ اِنَّ الَّذِيْٓ اَحْيَاهَا لَمُحْيِ الْمَوْتٰى ۗاِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa min āyātihī annaka taral-arḍa khāsyi‘atan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat, innal-lażī aḥyāhā lamuḥyil-mautā, innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ଏବଂ ତାଙ୍କର (ମହାନତା) ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ, ତୁମେ ଦେଖିବ ଯେ ପୃଥିବୀ ଶୁଷ୍କ ଏବଂ ଶୂନ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆମେ ଏଥିରେ ବର୍ଷା ପଠାଇବା, ତେବେ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଗତି କରିବ ଏବଂ ଉର୍ବର ହୋଇଯିବ। ପ୍ରକୃତରେ, ଯିଏ (ଆଲ୍ଲାହ) ଏହାକୁ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୃତମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇପାରିବେ; ପ୍ରକୃତରେ ସେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଉପରେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَاۗ اَفَمَنْ يُّلْقٰى فِى النَّارِ خَيْرٌ اَمَّنْ يَّأْتِيْٓ اٰمِنًا يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِعْمَلُوْا مَا شِئْتُمْ ۙاِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna yulḥidūna fī āyātinā lā yakhfauna ‘alainā, afamay yulqā fin-nāri khairun am may ya'tī āminay yaumal-qiyāmah(ti), i‘malū mā syi'tum, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମର ନିଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନର୍କରେ ନିକ୍ଷେପ ହେବେ ସେମାନେ ଭଲ ନା ଯେଉଁମାନେ ବିଚାର ଦିନ ନିରାପଦରେ ବାହାରିବେ? ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ ତାହା କର! ପ୍ରକୃତରେ, ସେ ତୁମେ ଯାହା କରୁଛ ତାହା ସବୁ ଦେଖନ୍ତି।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاۤءَهُمْ ۗوَاِنَّهٗ لَكِتٰبٌ عَزِيْزٌ ۙ

innal-lażīna kafarū biż-żikri lammā jā'ahum, wa innahū lakitābun ‘azīz(un).

ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁମାନେ କୋରାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ତାହା ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଯାଏ (ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବାନ ହେବେ), ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ (କୋରାନ) ଏକ ମହାନ ପୁସ୍ତକ,

لَّا يَأْتِيْهِ الْبَاطِلُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهٖ ۗتَنْزِيْلٌ مِّنْ حَكِيْمٍ حَمِيْدٍ

lā ya'tīhil-bāṭilu mim baini yadaihi wa lā min khalfih(ī), tanzīlum min ḥakīmin ḥamīd(in).

ଯାହାକୁ) ପୂର୍ବରୁ କିମ୍ବା ପଛରୁ (ଅତୀତରେ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ) ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ କରାଯିବ ନାହିଁ, ଯାହା ପରମ ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରଶଂସିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଛି।

مَا يُقَالُ لَكَ اِلَّا مَا قَدْ قِيْلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ۗاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ وَّذُوْ عِقَابٍ اَلِيْمٍ

mā yuqālu laka illā mā qad qīla lir-rusuli min qablik(a), inna rabbaka lażū magfiratiw wa żū ‘iqābin alīm(in).

ତୁମକୁ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି (କାଫିଙ୍କମାନେ) ତାହା କେବଳ ତୁମ ପୂର୍ବର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଯାହା କୁହାଯାଇଥିଲା, ତାହା ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ। ପ୍ରକୃତରେ ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ କ୍ଷମା ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଦଣ୍ଡ ଅଛି।

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).

ଏବଂ ଯଦି ଆମେ କୋରାନକୁ ଆରବି ଭାଷା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାଷାରେ ପାଠ କରିଥାଆନ୍ତୁ, ତେବେ ସେମାନେ କହିଥାଆନ୍ତେ, "କାହିଁକି ଆୟାତଗୁଡିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଉ ନାହିଁ?" ଆରବମାନଙ୍କ ପାଇଁ (କୋରାନ) ଆରବି ଭାଷା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାଷାରେ ହେବା କ'ଣ ଉପଯୁକ୍ତ? କୁହ, "କୋରାନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଏବଂ ଆରୋଗ୍ୟ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଅଛି, ଏବଂ (କୋରାନ) ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାର। ସେମାନେ (ସଦୃଶ) ସେହି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ଦୂର ସ୍ଥାନରୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।"

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ, ଆମେ ମୋଶାଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକ (ତୋରା) ଦେଇଥିଲୁ ଏବଂ ଏହା ବିବାଦିତ ହୋଇଥିଲା। ଯଦି ତୁମର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇ ନ ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଧ୍ୱଂସ ପାଇଥାଆନ୍ତେ। ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ଏଥିରେ ଗଭୀର ସନ୍ଦେହରେ ଥିଲେ।

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖ ۙوَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۗوَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ۔

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, wa mā rabbuka biẓallāmil lil-‘abīd(i).

ଯିଏ ଭଲ କାମ କରେ, ତାହାର (ପୁରସ୍କାର) ନିଜ ପାଇଁ ଏବଂ ଯିଏ ମନ୍ଦ କାମ କରେ, ତାହାର (ପାପ) ତାହାର ନିଜ ଦାୟିତ୍ୱ। ଏବଂ ତୁମର ପ୍ରଭୁ (ତାଙ୍କର) ଦାସମାନଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି ନାହିଁ।

۞ اِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ۗوَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٰتٍ مِّنْ اَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖ ۗوَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيْۙ قَالُوْٓا اٰذَنّٰكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيْدٍ ۚ

ilaihi yuraddu ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa mā takhruju min ṡamarātim min akmāmihā wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa yauma yunādīhim aina syurakā'ī, qālū āżannāka mā minnā min syahīd(in).

ବିଚାର ଦିନ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଦିଆଯାଏ। କୌଣସି ଫଳ ଏହାର ପତ୍ରରୁ ବାହାରି ନଥାଏ ଏବଂ କୌଣସି ମହିଳା ଗର୍ଭଧାରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, କେବଳ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ସହିତ। ଯେଉଁଦିନ ସେ (ଆଲ୍ଲାହ) ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକିବେ, "ମୋର ସହଯୋଗୀମାନେ କେଉଁଠାରେ?" ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଆମେ ତୁମକୁ ଘୋଷଣା କରୁଛୁ ଯେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କେହି ନାହାନ୍ତି ଯିଏ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇପାରିବ (ଯେ ତୁମର ସହଯୋଗୀ ଅଛନ୍ତି)।"

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَدْعُوْنَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوْا مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ḍalla ‘anhum mā kānū yad‘ūna min qablu wa ẓannū mā lahum mim maḥīṣ(in).

ଏବଂ ସେମାନେ ଯାହା ପୂଜା କରୁଥିଲେ ତାହା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଭାନ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଜାଣିପାରିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ଆଲ୍ଲାହର ଦଣ୍ଡରୁ) କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।

لَا يَسْـَٔمُ الْاِنْسَانُ مِنْ دُعَاۤءِ الْخَيْرِۖ وَاِنْ مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَـُٔوْسٌ قَنُوْطٌ

lā yas'amul-insānu min du‘ā'il-khair(i), wa im massahusy-syarru fa ya'ūsun qanūṭ(un).

ମଣିଷ ଭଲ କାମନା କରି କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଆସେ, ସେମାନେ ନିରାଶ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଆଶା ହରାଇ ଦିଅନ୍ତି।

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ هٰذَا لِيْۙ وَمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةًۙ وَّلَىِٕنْ رُّجِعْتُ اِلٰى رَبِّيْٓ اِنَّ لِيْ عِنْدَهٗ لَلْحُسْنٰىۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِمَا عَمِلُوْاۖ وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa la'in ażaqnāhu raḥmatam minnā mim ba‘di ḍarrā'a massathu layaqūlunna hāżā lī, wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imah(tan), wa la'ir ruji‘tu ilā rabbī inna lī ‘indahū lal-ḥusnā, fa lanunabbi'annal-lażīna kafarū bimā ‘amilū, wa lanużīqannahum min ‘ażābin galīẓ(in).

ଏବଂ ଯଦି ଆମେ ଦୁଃଖ ପରେ ତାଙ୍କୁ ଆମର ଦୟା ପ୍ରଦାନ କରୁ, ତେବେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କହିବ, "ଏହା ମୋର ଅଧିକାର, ଏବଂ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ ଯେ ପୁନର୍ବାର କୟାତନା ଦିନ ଘଟିବ। ଏବଂ ଯଦି ମୁଁ ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଏ, ତେବେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ମଙ୍ଗଳ ପାଇବି।" ତେଣୁ, ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର କୃତକର୍ମ ବିଷୟରେ ଜଣାଇବୁ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ କଠୋର ଦଣ୍ଡ ଦେବୁ।

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ମଣିଷକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରୁ, ସେ ମୁହଁ ଫେରାଇ ନିଏ ଏବଂ ନିଜକୁ (ଅହଂକାର କରି) ଦୂରେଇ ରଖେ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ବିପଦ ଆସେ, ସେ ବହୁତ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ।

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهٖ مَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi ṡumma kafartum bihī man aḍallu mimman huwa fī syiqāqim ba‘īd(in).

କୁହ, "ତୁମେ କ'ଣ ଭାବୁଛ ଯଦି (କୋରାନ) ଆଲ୍ଲାହଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥାଏ, ଏବଂ ତୁମେ ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କର। ଯିଏ ସର୍ବଦା (ସତ୍ୟଠାରୁ) ଦୂର ବିଚ୍ୟୁତିରେ ରହିଥାଏ, ତା'ଠାରୁ ଅଧିକ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କିଏ?"

سَنُرِيْهِمْ اٰيٰتِنَا فِى الْاٰفَاقِ وَفِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُ الْحَقُّۗ اَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ اَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

sanurīhim āyātinā fil-āfāqi wa fī anfusihim ḥattā yatabayyana lahum annahul-ḥaqq(u), awalam yakfi birabbika annahū ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଆମର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଇବୁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ ଯେ ଏହା (କୋରାନ) ସତ୍ୟ। ତୁମର ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷୀ, ଏହା କ’ଣ ତୁମ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ?

اَلَآ اِنَّهُمْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤءِ رَبِّهِمْ ۗ اَلَآ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطٌ ࣖ

alā innahum fī miryatim mil liqā'i rabbihim, alā innahū bikulli syai'im muḥīṭ(un).

ମନେରଖ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭେଟିବା ବିଷୟରେ ସନ୍ଦେହରେ ଅଛନ୍ତି। ମନେରଖ, ସେ ସବୁକିଛି ଆଚ୍ଛାଦିତ କରନ୍ତି।