Q.S अन-नाबा (اَلنَّبَأ) - 40 छंदां री गिणती

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

वे एक दूजा सूं कांई पूछ रैया है?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

महान समाचार (पुनरुत्थान रो दिन) रै बारै में,

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

इण मामला मांय वे न्यारा है।

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

नीं! जल्द ही बांनै ठाह लाग जावैला,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

फेर नीं! जल्द ही बांनै ठाह लाग जासी।

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

कांई म्हे धरती नै एक विस्तार कोनी बणायो?

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

अर पहाड़ां नै दांव रै रूप मांय?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

अर म्हे थानै जोड़ा बणाया,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

अर म्हे थारी नींद नै आराम दियो,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

अर म्हे रात नै एक कपड़ा बणायो,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

अर म्हे दिन नै रोजी रोटी कमावण रो साधन बणायो,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

अर म्हे थारै ऊपर सात ठोस (आकाश) बणाया,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

अर म्हे एक उजळो दीयो बणायो (सूरज),

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

अर म्हे बादळां सूं मूसलाधार बरसात करी,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

ताकि आपां इणरै साथै अनाज अर पौधा उगा सकां,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

अर छायादार बाग।

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

साची, न्याय रो दिन एक निश्चित बगत है,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(मतलब) जद तुरही बजाई गई, जद थे भीड़ मांय आया,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

अर आकास खुलग्यो अर बठै केई दरवाजा खुलग्या।

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

अर पहाड़ां नै इतरा दौड़ा दिया कै वे मृगतृष्णा बणग्या।

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

साची, नरक (नरक) एक लुक्योड़ो स्थान है (नरक री सामग्री री देखभाळ करण आळा पहरेदारां रै वास्तै),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

सीमा सूं परे जावण आळा लोगां रै वास्तै पाछो आबा री जगै बण जावै।

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

वे वठै घणी देर तांई रैया,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

वे इण मांय ठंडक महसूस कोनी करै अर ना ही पीवै है,

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

उबाळता पाणी अर मवाद रै अलावा,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

एक उचित प्रतिशोध रै रूप मांय।

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

असल म्हं, पैली बांनै कदैई गणना री उम्मीद कोनी ही।

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

अर बां म्हारी श्लोक नै पूरी तरह सूं झूठी बताई।

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

अर म्हे हरेक चीज नै एक किताब मांय दर्ज कर राखी है (मानव री रीत-रिवाजां री किताब)।

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

तो, महसूस करो! तो म्हे थारै मांय सजा रै अलावा और कीं नीं जोड़स्यां।

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

साची, धर्मी लोगां री जीत होसी।

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(अर्थात) बाग अर अंगूर,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

अर बराबर उम्र री मोटी-मोटी कुंवारी छोरियां,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

अर कप भर (पीबा सूं)।

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

बांनै न तो व्यर्थ री बातां सुणी जावैला अर न ही झूठ।

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

थारै प्रभु री तरफ सूं इनाम अर उदार वरदान रै रूप मांय,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

आकास अर धरती रो स्वामी अर बां रै बिचाळै कांई है, परम दयालु, बां सूं बात नीं कर सकै।

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

जद आत्मा अर स्वर्गदूत पंक्तियां रै मांय खड़्या होवैला, वे उण दिन नीं बोलैला सिवाय जिणनै परम अनुग्रही बोलण री इजाजत दी है, अर वो फगत सांच बोलैला।

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

ओ वो दिन है जको जरूर पूरो होसी। तो जो भी चावैला वो आपरै प्रभु रै कनै पाछो जाबा रो मारग जरूर ढूंढ लेसी।

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

साची, म्हे थानै (काफिरां नै) एक निकट सजा री चेतावनी दी है, उण दिन जद लोग देखैला कै बांका हाथ कांई है, अर काफिर कैवेला, "काश मैं धूळ हुंवतो!"