Q.S ता-हा (طه) - 135 छंदां री गिणती

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

थाहा

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

म्हे थारै (मुहम्मद) नै यो कुरान इण वास्तै कोनी भेज्यो है कै थनै कोई मुसीबत हुवै;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

पण (अल्लाह) सूं डरबाळा लोगां रै वास्तै चेतावनी रै रूप मांय

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

(अल्लाह) सूं उतरिया जिण धरती अर ऊंचा आकाश नै बणायो हो,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(अर्थात) परम दयालु, जो 'सिंहासन' माथै रैवै है।

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

जो भी आकास रै मांय है, जो भी धरती माथै है, जो भी बां रै बीच है अर जो भी धरती रै नीचै है, वो उणरी है।

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

अर जे थै थारी बात नै कठोर बणाओला, तो वाकई, वो गुप्त अर और भी छुपायोड़ा नै जाणै है।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(वो) अल्लाह है, उणरै अलावा कोई भगवान कोनी है, जिणरै नाम सबसूं चोखा है।

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

अर कांई मूसा री कहाणी थारै तांई पूगगी है?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

जद बो (मूसा) आग नै देख्यो तो बो आपरै परिवार नै कैयो, "अठै ई रैवो, म्हैं आग देख रैयो हूं, उम्मीद है कै म्हैं थारै कनै थोड़ी सी लौ ल्या सकूंला नींतर म्हैं आग री जगां माथै मार्गदर्शन ले सकूंला।"

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

सो जद बो उणरै कनै आयो (अग्नि री जगां) तो उणनै बुलायो गयो, “हे मूसा!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

साची, मैं थारो भगवान हूं, सो थारा दो गाळ्यां नै छोड़ दो। क्यूंकै साची में थै पवित्र घाटी रै मांय हो, तुवा।

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

अर म्हैं थानै चुण लियो है, सो सुणो कै थारै माथै कांई प्रगट होसी।

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

साची, मैं अल्लाह हूं, म्हारै सिवाय कोई भगवान कोनी है, इण वास्तै म्हारी पूजा करो अर म्हारी याद राखबा रै वास्तै नमाज पढ़ो।

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

साची, न्याय रो दिन आसी, मैं (समय) नै गुप्त राखूंला ताकि हरेक नै उणरै काम रै मुजब फल मिल सकै।

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

तो (प्रलय) सूं उण लोगां सूं दूर मत जावो जिका इण माथै विस्वास नीं करै अर जिका लोग आपरी इच्छावां रो पालन करै, जिणसूं थै नास हो जावो।"

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

अर थारै दांया हाथ मांय कांई है, हे मूसा?

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

वो (मूसा) कह्यो, "यो म्हारो लाठो है, मैं इण माथै भरोसो करूं हूं, अर मैं इणनै म्हारी बकरियां रै वास्तै (भोजन) रै वास्तै (पत्तियां) खटखटाऊं हूं, अर म्हारै वास्तै और भी फायदा है।"

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

उण (अल्लाह) कह्यो, "हे मूसा, उणनै फेंक दो!"

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

फेर (मूसा) लाठी फेंक दी, अर अचाणचक बो सांप बणग्यो जको तेजी सूं रेंगतो गयो।

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

उण (अल्लाह) कह्यो, "इणनै पकड़ो अर डरो मत, म्हे उणनै उणरी मूल हालत में पाछो देस्यां,

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

अर आपरो हाथ आपरी कांख रै तळै राखो, तो ओ बिना किणी दोष रै सफेद (चमकदार) निकळ जावैला, एक और चमत्कार री तरै,

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

ताकि म्हे थानै म्हारी महानता रा (कुछ) चिन्ह दिखा सकां,

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

फिरौन कनै जावो; वो साची में सीमा पार कर ली है।

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

उण (मूसा) कह्यो, “हे म्हारा प्रभु, म्हारी छाती नै फैलाओ,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

अर म्हारै वास्तै चीजां नै आसान बणाओ,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

अर म्हारी जीभ री कठोरता नै दूर कर।

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

ताकि वे म्हारी बातां नै समझ सकै।

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

अर म्हनै म्हारा परिवार रो नौकर बणाओ।

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(अर्थात) हारून, म्हारो भाई,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

उणरै साथै म्हारी ताकत नै मजबूत करो,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

अर उणनै म्हारा कामां मांय एक दोस्त बणाओ।

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

ताकि म्हे थारी घणी महिमा कर सकां।

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

अर थानै घणो याद राखूंला,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

साचाणी, थै सगळा देख रिया हो (म्हारी स्थिति)।"

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

उण (अल्लाह) कह्यो, “हे मूसा, थारी अरज पूरी हो गी है!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

अर साचाणी, म्हे थानै दूजा मौकां माथै (इणसूं पैली) एहसान कर चुक्या हां।

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(अर्थात) जद म्हे थारी मां नै किणी प्रेरित चीज सूं प्रेरित करियो,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(अर्थात) उणनै (मूसा) एक संदूक मांय घाल ​​दो, फेर उणनै नदी (नील) मांय फेंक दो, फेर नदी (धारा) उणनै किनारे तांई ले जावण दो, उणनै (फिरौन) म्हारा दुश्मन अर उणरा दुश्मन ले जावैला। म्हैं थानै वो प्रेम दियो है जको म्हारै सूं आवै है; अर थानै म्हारी देखरेख रै मांय पाळ्यो जा सकै।

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(मतलब) जद थारी बैन चाल री ही अर वा (फिरौन रै परिवार सूं) कैयो, ‘कांई म्हैं थानै कोई इसो दिखाऊं जिको उणरी देखभाळ करैला?’ सो म्हे थानै थारी मां कनै पाछो भेज दियो, ताकि वा संतुष्ट रैवै अर दुखी नीं हुवै। अर थै एक आदमी नै मार दियो, अर म्हे थानै (बड़ी) कठिनाई सूं छुड़ायो अर थानै (कठिन) परीक्षणां सूं परख्यो; फेर थै मदिया रै लोगां रै मांय केई बरसां तांई रैया, फेर हे मूसा, थै एक निश्चित बगत माथै आया।

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

अर म्हैं थानै खुद रै वास्तै (दूत रै रूप मांय) चुण लियो है।

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

जावो, थै अर थारी बैन म्हारा चिन्ह लेर अर म्हारी याद सूं लापरवाह मत रैवो।

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

थै दोनूं फिरौन रै कनै जावो, क्यूंकै बो हद सूं बारै निकळग्यो है।

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

तो उणसूं (फिरौन) कोमल शब्दां सूं बात करो, कदैई वो होश में आ जावै या डर जावै।

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

दोनूं ई बोल्या, "हे म्हारा प्रभु, म्हांनै डर है कै वो म्हांनै जल्द ही सतावैला या फेर सीमा सूं परे बढ़ जावैला।"

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

उण (अल्लाह) कह्यो, “थै दोनूं नै चिंता मत करो, म्हैं थारै दोनूं रै सागै हूं, म्हैं सुणूं अर देखूं।

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

तो थै दोनूं उणरै (फिरौन) कनै जावो अर कैवो, "साचैई, म्हे दोनूं ई थारै प्रभु रा दूत हां, इण वास्तै इस्राएल रा संतान नै म्हारै सागै जावण दो अर बांनै यातना मत करो। साचैई, म्हे थारै प्रभु रै द्वारा (म्हारी प्रेरितता) रो सबूत लेय'र थारै कनै आया हां। अर मुक्ति उण लोगां नै दी जावै है जका निर्देशां रो पालन करै है।"

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

साचाणी, म्हारै साम्हीं ओ प्रगट हुयो है कै सजा किणी नै भी दी जावै है जको (म्हैं लाया धार्मिक शिक्षावां नै नकार देवै) अर मुड़ जावै (उणरी परवाह नीं करै)।"

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

वो (फिरौन) बोल्यो, "हे मूसा, थां दोनुवां रो प्रभु कुण है?"

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

उण (मूसा) जवाब दियो, "म्हारो प्रभु (परमेश्बर) है जिणनै हरेक चीज नै एक रूप दियो है, पछै उणनै मार्गदर्शन दियो है।"

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

उण (फिरौन) कह्यो, "तो पुराणा लोगां री हालत कांई ही?"

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

उण (मूसा) जवाब दियो, “इण बात रो ज्ञान म्हारै प्रभु रै कनै है, एक किताब (लौह महफुझ) मांय, म्हारो प्रभु कोई गलती नीं करैला अर नीं ई भूल जावैला;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(परमेश्बर) जिण थारै वास्तै धरती नै एक विस्तार बणायो है अर थारै वास्तै उण माथै रास्तै बणाई है अर जिको आकास सूं पाणी (बरसात) उतार देवै है।" पछै आपां उणरै साथै (बरसात रै पाणी) कई तरह रा पौधा उगाया।

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

आपरा पशुवां नै खाओ अर चरौ। साची, इण मांय, समझण आळा लोगां रै वास्तै (अल्लाह री महानता रा) संकेत है।

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

इण धरती सूं ई म्हे थानै बणायो है अर इण मांय सूं म्हे थानै पाछो करस्यां अर इण सूं ई थानै दूजा बगत बारै काढस्यां।

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

अर साचाणी, म्हे उणनै (फिरौन नै) आपणी सगळी चिन्ह (महानता) दिखाई, पण वो झूठ साबित हुयो अर (सच नै स्वीकार करण में) संकोच करियो।

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

वो (फिरौन) बोल्यो, “हे मूसा, कांई थूं म्हारै देस सूं म्हानै आपरै जादू सूं बारै काढण सारू आयो हो?

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

तो म्हे थारै वास्तै निश्चित रूप सूं ऐड़ो जादू ल्यावांला, सो म्हारै अर थारै बीच एक बैठक रै वास्तै एक समझौतो करो जिणनै म्हे उल्लंघन नीं करस्यां अर न ही (न ही) थनै, खुली जगां माथै।"

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

उण (मूसा) कह्यो, "(समझौता) रो बगत (थारै साथै म्हारी मुलाकात रो) एक दावत रै दिन है अर लोगां नै सुबह (दुहा) भेळा करणो चाइजै।"

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

तो फिरौन (उण जगै) नै छोड़ दियो, फेर आपरी योजनावां बणाई अर पछै पाछो आयो (निर्धारित दिन)।

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

मूसा बां सूं (जादूगरां सूं) कह्यो, "हाय थारै माथै! अल्लाह रै खिलाफ झूठ मत बोलो, नींतर वो थानै सजा देय'र नास नीं कर देवै।" अर झूठ ईजाद करणियां नै कांई नुकसान है।

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

सो वे आप-आपरै मामलां रै बारै में बहस करता अर आपरी बातां नै गुप्त राखता।

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

वै (जादूगर) बोल्या, “साची ये दो लोग जादूगर है जो थाने (फिरौन) ने अपणा जादू सूं थारे देस सूं निकाळणो चावे है, अर थारी मुख्य रीत-रिवाजों ने खत्म करणो चावे है।

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

तो आपरी सगळी चाल (जादू) एकठ्ठी करो, फेर एक पंक्ति मांय आओ, अर साची में, आज जीतण आळो मिनख भाग्यशाली है।"

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

वे बोल्या, "हे मूसा! थै (पैली) फेंक्यो या म्हे पैली फेंक्यो?"

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

वो (मूसा) बोल्यो, “कृपया फेंक दो!” फेर अचाणचक बांरी डोर अर लाठी उणनै (मूसा) नै इसा दीखी जाणै बो बांरी जादू रै कारण तेजी सूं रेंग रैयो हो।

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

सो मूसा नै आपरै हिवड़ै मांय डर लाग्यो।

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

म्हे कह्यो, "डरो मत! साची, थै श्रेष्ठ हो।

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

अर थारै दांया हाथ रै मांय जो है वो फेंक दो, वो निश्चित रूप सूं निगल जावेला जो वे बणावै है। बां जो बणायो बो सिर्फ एक जादू री चाल ही। अर जादूगर जठै सूं भी आवै, जीत नीं सकैला।

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

जणा जादूगर झुक्या अर बोल्या, "म्हे हारून अर मूसा रै परमेश्बर माथै विस्वास करियो है।"

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

उण (फिरौन) कह्यो, "कांई थनै इजाजत देवण सूं पैली उण (मूसा) माथै विस्वास करियो हो? साचैई, वो थारो नेता हो जिणनै थानै जादू सिखायो हो। फेर साचाणी, मैं थारा हाथ अर पगां नै क्रॉसवाइज काट दूंला, अर साचैई, मैं थानै खजूर रै पेड़ रै नीचै पार करूंला अर साची में, थनै पक्को ठाह लाग जासी कै म्हारै मांय सूं किण नै और ज्यादा दुख अर शाश्वत दुख है।"

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

वे (जादूगर) कह्यो, "म्हे थारे साम्हीं स्पष्ट सबूत (चमत्कार) रे आधार माथे नीं चुणस्यां, जका आपां रे कने आया है अर (अल्लाह) जिणने आपां ने बणायो है। इण वास् ते तय करो के थे कांई तय करणो चावो हो। असल मांय थे फगत इण दुनिया मांय जीवण रो फैसलो कर सको।"

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

आपां आपणा भगवान माथै साचाणी भरोसो करियो है, जिणसूं वो आपां री भूलां नै माफ कर देवैला अर आपां नै आपां माथै लगायोड़ा जादू नै माफ कर देवैला। अर अल्लाह (उणरो इनाम) चोखो अर अनन्त (उणरी सजा) है।

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

साचाणी, कोई भी पाप री स्थिति रै मांय आपरै प्रभु रै कनै आवै है, तो साचाणी, उणरै वास्तै नरक है। वो इण मांय नीं मर्यो (दंड रो एहसास करतो रैयो) अर नीं जीवतो रैयो (पश्चाताप करण में असमर्थ)।

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

पण कोई भी मिनख उणरै कनै विस्वास री स्थिति मांय आवै है अर भला काम करै है, तो वै ई लोग है जका एक ऊंचो पद प्राप्त करै है।

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(अर्थात) अदन रा स्वर्ग, जिणरै नीचै नदियां बहै है, वै उण मांय सदा रैवेला। खुद नै शुद्ध करण आळा लोगां रो ओ ई इनाम है।

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

अर साचाणी, आपां मूसा नै बतायो, "रात नै म्हारा सेवकां (इस्राएल रा संतान) रै सागै जावो अर बां रै वास्तै समंदर मांय एक सूखो मारग बणाओ, (थनै) डरबा री जरूरत कोनी है अर डूबबा री चिंता करण री जरूरत कोनी है।"

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

फेर फिरौन अर उणरी सेना बांनै भगाया पण बांनै समंदर री लहरां बहा दी अर बांनै डूबो दियो।

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

अर फिरौन आपरी प्रजा नै गुमराह करियो अर बांनै मार्गदर्शन कोनी दियो।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

हे इस्राएल रा संतान! साची, म्हे थानै थारै दुश्मनां सूं बचायो है अर म्हे थारै सागै पर्वत (सीनाई पर्वत) रै दांईं कानी (प्रार्थना करण री) वाचा करी है अर म्हे थारै कनै मन अर सलवा भेज्या है।

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

म्हे थारै वास्तै जिकी भली-भांत री व्यवस्था करी है, बां मांय सूं खाओ अर सीमा सूं बेसी मत करो, जिणसूं म्हारो क्रोध थारै माथै पड़ैला। जो कोई भी म्हारै क्रोध सूं ग्रसित हुवैला, वो नास हो जावैला।

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

अर साचाणी, मैं बां लोगां नै माफ करूं जिका पश्चाताप करै है, विस्वास करै है अर भला काम करै है, अर फेर मार्गदर्शन में रैवै है।

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

अर हे मूसा, थै थारी प्रजा सूं भी तेज क्यूं आया?

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

उण (मूसा) कह्यो, "वे म्हारै लारै चाल रैया है अर हे म्हारा प्रभु, म्हैं थारै कनै जल्दी करूं, ताकि थूं (म्हारै सूं) प्रसन्न हो।"

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

उण (अल्लाह) कह्यो, "वास्तव में, थारै जावा रै बाद म्हे थारै लोगां री परीक्षा ली है, अर वे समीरी रै द्वारा भटकाया गया।"

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

फेर मूसा गुस्सा अर दुखी होयर आपरै लोगां कनै पाछो आयो। वो (मूसा) बोल्यो, "हे म्हारी प्रजा! कांई थारा प्रभु थानै कोई आछो वचन कोनी दियो है? कांई थारै वास्तै वाचा री अवधि घणी लांबी है या थै चावो हो कै परमेश्बर रो कोप थारै माथै पड़ै, थै म्हारै सागै थारो वाचा क्यूं तोड़ दियो है?"

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

वे बोल्या, "म्हे थारी वाचा नै आपणी मर्जी सूं कोनी उल्लंघन करियो, पण म्हांनै (फिरौन) रै लोगां रै गहणां रो एक भारी बोझ उठाणो पड़्यो, फेर म्हे बांनै (आग रै मांय) फेंक दिया अर समीरी बांनै फेंक दियो।

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

फेर (आग रै गड्ढे सूं) वो (समीरी) एक बछड़ा री मूर्ति नै बारै काढ्यो जिणरै मांय एक शरीर अर आवाज ही, सो वे कह्यो, "ओ थारो परमेश्बर है अर मूसा रो परमेश्बर है, पण वो (मूसा) भूलग्यो है।"

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

तो कांई बांनै ओ ध्यान कोनी आयो कै (बछड़ा री मूरत) बांनै कोई जवाब कोनी दे सकै है, अर बांनै नुकसान नीं पहुंचा सकै है अर नीं ई बांनै फायदो पूगा सकै है?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

अर साचाणी, हारून पैली ई बांनै कैयो हो, "हे म्हारा लोग! असल मांय, थानै फगत एक परीक्षा दी जा री है (बछड़ा री मूर्ति रै साथै) अर साचाणी, थारो प्रभु (अल्लाह) परम दयालु है, सो म्हारै लारै चालौ अर म्हारी आज्ञावां नै मानो।"

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

बां जवाब दियो, "जद तांई मूसा म्हारै कनै नीं आवैला, म्हे इणनै नीं छोडस्यां (अर) इणरी (बछड़ा री मूर्ति) री पूजा करता रैस्यां।"

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

उण (मूसा) कह्यो, "हे हारून, जद थूं देखै है कै वै भटकग्या है तो थानै कांई रोक है।

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(तो) थै म्हारै लारै कोनी चालौ? कांई थै (जानबूझ'र) म्हारै हुकम री अवहेलना करी है?

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

उण (हारून) जवाब दियो, "हे म्हारी मां रो बेटो! म्हारी दाढ़ी नै मत छू अर म्हारै सिर नै नीं। म्हनै घणो डर है कै थूं म्हारै सूं कैवैला, 'थूं इस्राएल रै टाबरां नै बांट दियो है अर थूं म्हारो संदेश नीं मान्यो है।'"

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

वो (मूसा) बोल्यो, "हे समीरी, थानै कांई प्रेरित करियो?"

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

उण (समीरी) जवाब दियो, "म्हैं कीं जाणतो हो जिणनै वै नीं जाणता हा, सो म्हैं दूत रै पगां सूं एक मुट्ठी (धरती) ली अर म्हैं उणनै (आग मांय) फेंक दियो, इण भांत म्हारी वासना म्हनैं राजी कर ली।"

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

उण (मूसा) कह्यो, "जाओ! इण वास्तै जीवन मांय (इण संसार मांय) थै (केवल) कैय सको हो, 'म्हानै मत छुवो,'। अर थनै निश्चित रूप सूं (परलोक मांय) वचन दियो गयो सजा मिलसी जिणसूं थै टाळ नीं सकोला, अर थारै देवता नै देखौ जिणरी थै पूजा करता रैवोला। आपां निश्चित रूप सूं उणनै जला देवांला, फेर आपां उणनै बिखेर देवांला) समंदर रै मांय (बिखर्योड़ो)।

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

साची, थारो भगवान फगत अल्लाह है, उणरै अलावा कोई भगवान कोनी है। उणरो ज्ञान हरेक चीज नै घेरै है।

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

इण भांत म्हे थानै (मुहम्मद) केई (लोगां री) बीत चुकी कहाणियां सुणावां हां, अर साचाणी, म्हे थानै म्हारी तरफ सूं चेतावनी (कुरान) दी है।

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

जो कोई भी इण सूं (कुरान) मुड़ जावैला, तो वाकई वो क़ामत रै दिन एक भारी बोझ (पाप) उठावैला,

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

वे उण हालत मांय ई रैवै। अर जीवंतता रै दिन पापां रो बोझ बां रै वास्तै घणो भयानक होसी।

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

(प्रलय) रै दिन बिगुल बजायो जावै है (दूजी बार) अर उण दिन आपां पापियां नै उदासी रै नीले (चेहरे) रै साथै भेळा करां हां,

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

वे एक दूजा नै फुसफुसायो, "थै (दुनिया मांय) दस दिनां सूं बेसी नीं रैवोला।"

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

आपां आच्छी तरियां जाणां हां कै वे कांई कैवेला, जद सबसूं सीधा लोग कैवेला, "थै (दुनिया मांय) एक दिन सूं बेसी नीं रैवोला।"

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

अर वे थानै (मुहम्मद) पहाड़ां रै बारै में पूछै है, सो कैवो, "म्हारो प्रभु बांनै (कामत रै दिन) जित्तो हो सके उतना नाश कर देला,

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

फेर वो (पैला रा पहाड़ां नै) पूरी तरह सूं समतल कर देला।

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(इण वास्तै) थनै बठै नीचै अर ऊंची जगां कोनी दीखैला।

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

उण दिन वे बिना मुड़्यां (अटकार किये) पुकारबाळा (देवदूत) रै पाछै चाल पड़्या; अर सगळी आवाजां परम दयालु परमेश्बर रै साम्हीं प्रणाम करै है, जिणसूं थैं जो भी सुणो हो बो फुसफुसाहट है।

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

उण दिन मध्यस्थता (मदद) रो कोई उपयोग कोनी है, सिवाय उण लोगां रै जिणनै भगवान, परम दयालु, अनुमति दी है अर जिणरी बातां नै वो मंजूरी देवै है।

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

वो (अल्लाह) जाणै है कै बां रै साम्हीं कांई है (जो होसी) अर बां रै लारै कांई है (जो हो चुक्यो है), जदकै बां रै ज्ञान मांय बां रो ज्ञान नीं हो सकै।

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

अर सगळा चेहरा (अल्लाह) रै जीवता अर अकेला रै साम्हीं झुकग्या। अन्याय करण आळा लोगां रै वास्तै ओ घणो नुकसान है।

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

अर जो कोई भी (आस्था री स्थिति) रै दौरान भला काम करै है, तो वो (उणरै खिलाफ) अन्यायपूर्ण व्यवहार री चिंता नीं करै है अर आपरै अधिकारां में कमी री चिंता नीं करै है।

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

अर इण भांत म्हे कुरान नै अरबी भाषा में उतार दियो, अर म्हे इण मांय केई धमकियां नै बार-बार समझाया है, ताकि वे धर्मपरायणता प्राप्त कर सकै, या ताकि (कुरान) बांनै सिखा सकै।

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

तो सर्वोच्च अल्लाह है, साचो अर साचो राजा। अर कांई थै (मुहम्मद) कुरान नै थारै माथै उतरण सूं पैली ई नीं पढ़ो अर नीं कैवो, "हे म्हारा प्रभु, म्हारो ज्ञान बढ़ाओ।"

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

अर साची में म्हे आदम नै पैली ई हुकम दियो हो, पण वो भूलग्यो हो अर म्हे उण मांय कोई मजबूत इच्छाशक्ति कोनी पाई।

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

अर (याद करो) जद म्हे स्वर्गदूतां नै कैयो हो, "आदम नै प्रणाम करो!" फेर वे शैतान नै छोड़’र झुकग्या; बो मना कर दियो।

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

फेर म्हे कह्यो, "हे आदम! यो (इबलीस) थारै अर थारी घरआळी रै वास्तै साचाणी दुश्मन है, सो कदैई थानै जन्नत सूं बारै मत ले जावो, नींतर थानै कोई मुसीबत पड़ जावैला।"

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

साची, थारै वास्तै बठै (एक गारंटी) है, थै भूखा कोनी रैवोला अर थै नंगा कोनी रैवोला।

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

अर साची, बठै थनै प्यास कोनी लागैला अर नीं ई सूरज री ताप थानै मारैला।"

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

फेर शैतान उणनै फुसफुसायो (बुरा विचार) अर कह्यो, "हे आदम! कांई म्हैं थानै अमरता रो पेड़ (खुल्दी) अर वो राज्य दिखाऊं जिको नास नीं होवैला?"

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

फेर वे दोनूं खाया, फेर दोनूं आपरी नंगाई देखी अर वे इणनै पत्तियां सूं ढकण लाग्या (जो जन्नत रै मांय है), अर आदम आपरै प्रभु री आज्ञा नीं मानी अर वो भटकग्यो।

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

फेर बांका प्रभु बांनै चुण लियो, सो बां बांको पश्चाताप स्वीकार कर लियो अर बांनै मार्गदर्शन दियो।

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

उण (अल्लाह) कह्यो, "थे दोनुवां नै एक सागै स्वर्ग सूं उतरो, थारै मांय सूं केई तो दूजां रा दुश्मन बण जावैला। जे थारै कनै म्हारै सूं मार्गदर्शन आवैला तो (जाणौ) जो कोई भी म्हारी मार्गदर्शन माथै चालैला, वो भटक ​​नीं जावैला अर नीं ई कोई नुकसान होवैला।

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

अर जो कोई भी म्हारी चेतावनी सूं मुकर जावैला, वो एक संकीर्ण जीवन जीवैला अर म्हे उणनै पुनरुत्थान रै दिन अंधा कर'र भेळा करस्यां।"

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

बो बोल्यो, "हे म्हारा प्रभु, जद म्हैं पैली देख सकतो हो, तूं म्हनै आंधो क्यूं भेळो करियो?"

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

उण (अल्लाह) कह्यो, "तो, पैली म्हारी आयत थारै कनै आई ही, अर थै बांनै अनदेखी करी ही, तो आज भी थानै अनदेखो कर दियो गयो है।"

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

अर इण भांत आपां बां लोगां नै इनाम देवां जिका अपराध करै है अर आपरै प्रभु रै संकेतां माथै विस्वास नीं करै है। साची, परलोक री सजा घणी भारी अर शाश्वत है।

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

तो कांई ओ बां (मूर्तिपूजकां) रै वास्तै एक संकेत कोनी है कै आपां बां सूं पैली कितरा (पीढियां) नै नाश कर दिया, भलांई बै आपरै (लोगां रै) निवास रै स्थान सूं गुजर चुक्या हा? साची, इण मांय समझदार लोगां रै वास्तै अल्लाह री शक्ति रा संकेत है।

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

अर जे थारै प्रभु री तरफ सूं कोई पैली रो फरमान नीं होतो अर कोई पूर्व निर्धारित सीमा (मौत री) नीं हुवती तो (यातना) बां माथै पड़ती।

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

तो बां री बातां माथै धीरज राखो अर सूरज उगबा सूं पैली अर डूबण सूं पैली आपरै प्रभु री स्तुति कर खुद री महिमा करो; अर आधी रात नै अर दिन रै आखरी बगत प्रार्थना करो, जिणसूं थै शांत महसूस करो।

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

अर आपरी निजरां उण सुखां कानी मत लगाओ जिका म्हे बां रै केई समूहां नै दिया है, (जियां कै) दुनिया रै मांय जीवन रो फूल, ताकि म्हे बां नै उण (सुख) सूं परख सकां। थारै भगवान री किरपा और भी चोखी अर अनन्त है।

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

अर आपरै परिवार नै प्रार्थना करण रो हुकम देवो अर बांनै करण में धीरज राखो। म्हे थारै सूं रोजी रोटी कोनी मांगां, म्हे ई थानै रोजी रोटी देवां हां। अर परिणाम (परलोक रै मांय भला) बां लोगां रै वास्तै हुवै है जका धर्मी है।

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

अर बे बोल्या, “वो आपरै प्रभु री तरफ सूं म्हारै सारू कोई चिन्ह (सबूत) क्यूं नीं ल्यायो?” कांई बां कनै पिछली किताबां रै मांय बताई गई सबूतां री तरै (असली) सबूत नीं आया?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

अर जे आपां बांनै पैली री यातना सूं नाश कर दिया हो (कुरान नाजल हुयो हो) तो बै कैवता, "हे प्रभु, थूं म्हारै कनै कोई दूत क्यूं नीं भेज्यो, जिणसूं म्हे घृणित अर नीच बणबा सूं पैली थारी आयतां रो पालन कर सकां?"

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

(मुहम्मद) कैवो, "आपां मांय सूं हरेक री उडीक है, सो थारी उडीक करो! अर एक दिन थनै ठाह लाग जासी कै कुण सीधो मारग माथै चाल रैयो है अर कुण मार्गदर्शन करियो गयो है।"