Q.S कानाँ को टोपो (هُود) - 123 छंदां री गिणती

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ

alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).

अलिफ लाम रा। (आ) एक असी किताब है जिणरा आयतां नै सलीकै सूं व्यवस्थित करियो गयो है अर पछै विस्तार सूं समझायो गयो है, (जिणनै प्रकट करियो गयो हो) (अल्लाह) सबसूं ज्ञानी, सबसूं संपूर्ण,

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

ताकि थै अल्लाह रै अलावा दूजा किणी री पूजा नीं करो। साची, मैं (मुहम्मद) एक चेतावनी देवण आळो हूं अर थारै वास्तै उणरी तरफ सूं आच्छी खबर ल्याबा आळो हूं।

وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ

wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).

अर थनै थारै प्रभु सूं माफी मांगणी चाइजै अर उणसूं पश्चाताप करणी चाइजै, निश्चित रूप सूं वो थानै नियत बगत तांई भलो आनंद देसी। अर वो हरेक भलाई करण आळा नै आपरी किरपा देसी। अर जे थै मुड़ जावोला, तो साची में, म्हनै डर है कै थानै महान दिन (प्रलय) माथै सजा मिल जावैला।

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

ilallāhi marji‘ukum, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

थै अल्लाह रै कनै पाछा जावोला। वो हरेक चीज माथै सर्वशक्तिमान है।

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

याद राखजो, साची में वे (पाखंडी) उणसूं (मुहम्मद) खुद नै लुकावण सारू आपरी पीठ फेर लेवै है। याद राखजो, जद वे खुद नै कपड़ा सूं ढक लेवै है, तो अल्लाह जाणै है कै वे कांई छुपावै है अर कांई प्रकट करै है, वास्तव में, अल्लाह सर्वश्रेष्ठ जाणै है (सब) वांरै दिल री सामग्री।

۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).

अर कोई भी जीव धरती माथै नीं चालै (जीवै) पण अल्लाह हरेक चीज रै वास्तै उणरी रोजी रोटी री गारंटी देवै है। वो जाणतो हो कै वो कठै रैवै है अर कठै राख्यो जावै है। असली किताब (लौह महफुझ) रै मांय हरेक चीज (लिखी) है।

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

अर वो ईज है जिणनै छह युगां रै मांय आकास अर धरती नै बणायो है अर पाणी रै ऊपर आपरो सिंहासन बणायो है, ताकि वो परख सकै कै थारै मांय सूं किण रै कनै चोखा काम है। जे थैं (मक्का रै लोगां नै) कैवोला, "वास्तव में थैं मर्यां पछै जीवित हो जावोला," तो निश्चित रूप सूं काफिर कैवेला, "ओ फगत असली जादू है।"

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

अर साचाणी, जे आपां बां रै खिलाफ यातना नै तय बगत तांई टाळ देवां तो बै कैवैला, "इणनै कांई रोक रैयो है?" जाण ल्यो कै जद बांनै सजा आवैला तो बांनै ओ टाळ्यो कोनी जा सकैला। बां रै च्यारूंमेर (अडजाब) है जिण रो बै मजाक उड़ाया करता हा।

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

अर जे आपां मिनख माथै आपणी किरपा देवां अर पछै आपां उणनै पाछी ले लेवां तो वो निश्चित रूप सूं निराश अर कृतघ्न हो जावैला।

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ

wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).

अर जे आपां उणनै कोई आपदा आवा रै बाद उणनै सुख देवांला तो वो निश्चित रूप सूं कैवेला, "वो आपदा म्हारै सूं गायब हो गी है।" वाकई वो घणो राजी अर गर्व महसूस करियो,

اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

illal-lażīna ṣabarū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

सिवाय बां रै जिका धीरज राखै अर भला काम करै, बां नै माफी अर मोटो इनाम मिलै।

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

तो ओ हो सकै है कै थै (मुहम्मद) थारै माथै प्रगट हुयोड़ा कीं नै त्यागणो चावो अर इण कारण थारी छाती तंग हुवै, क्यूंकै वे कैवेला, "खजानो (धन) उणरै कनै क्यूं नीं भेज्यो गयो या उणरै साथै कोई दूत क्यूं नीं आयो?" साची, थै फगत एक चेतावनी देवण आळा हो अर अल्लाह सगळी चीजां रो संरक्षक है।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

बां तो इत्तौ ई नीं कैयो, "उण (मुहम्मद) कुरान बणायो है।" कैवो, "(फेर), इण (कुरान) जैड़ी दस सूरत ल्याओ जिकी बणाई गई है, अर थारै मांय सूं किणी नै भी बुलाओ जिको अल्लाह रै अलावा सक्षम है, जे थैं साचा लोग हो।"

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

तो जे वे थारी चुनौती नै पूरी नीं करैला, तो (कहो), "जाणो कै (कुरान) अल्लाह रै ज्ञान रै साथै नाज्यो गयो है, अर उणरै अलावा कोई भगवान कोनी है, तो कांई थै (इस्लाम धर्म अपनाओला)?"

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ

man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).

जो कोई भी इण संसार री जिंदगी अर इणरी सिंगार री इच्छा राखै है, आपां उणनै इण संसार मांय उणरै करमां रो (पूरो प्रतिफल) जरूर देवांला अर उणरै साथै इण संसार मांय कोई अन्याय नीं हुवैला।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا النَّارُ ۖوَحَبِطَ مَا صَنَعُوْا فِيْهَا وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna laisa lahum fil-ākhirati illan-nār(u), wa ḥabiṭa mā ṣana‘ū fīhā wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

वै लोग है जिका नरक रै अलावा परलोक मांय (कुछ भी) नीं पा सकै है अर बां जिण काम रै वास्तै (इण संसार मांय) काम करियो है बो बठै व्यर्थ है अर बां जिको काम करियो है बो मिट जावै है।

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

तो कांई (काफिर) अस्या लोग है जिका कनै आपरै प्रभु सूं पैली सूं ई साफ सबूत (कुरान) है, अर बांरै लारै उणरै गवाह है अर जिका पैली मूसा री किताब नै एक मार्गदर्शक अर दया रै रूप मांय राखता हा? वे इण (कुरान) माथै विस्वास करै है। जो कोई भी (कुरैश) रै समूहां रै मांय इणनै (कुरान) नकारै है, तो नरक एक असो स्थान है जिणनै उणरै वास्तै खतरा है, इण वास्तै कुरान माथै शक मत करो। साची, कुरान थारै प्रभु री तरफ सूं है, पण घणकरा लोग विश्वास कोनी करै।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

अर अल्लाह रै खिलाफ झूठ बोलबा आळा सूं ज्यादा अन्यायी कुण है? बांनै आपरै प्रभु रै साम्हीं ल्याया जावैला अर गवाह कैवेला, "ये वै लोग है जिका आपरै प्रभु रै साम्हीं झूठ बोल्या।" याद राखजो, अल्लाह रो अभिशाप गलत काम करण आळा माथै पड़ै है

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(अर्थात) वै लोग जका अल्लाह रै मारग रै मारग मांय खड़्या हुवै अर चावै कै ओ मारग टेढ़ो हुवै। अर वै लोग है जका परलोक रै अस्तित्व माथै विस्वास नीं करै।

اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ

ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).

वे धरती माथै (अल्लाह री यातना) नै रोकबा में असमर्थ है अर अल्लाह रै अलावा बां रो कोई मददगार कोनी होवेला। बां रै वास्तै सजा दोगुणी कर दी गई। वे (सच) नै सुणबा में असमर्थ है अर नीं देख सकै है।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ये वै लोग है जका खुद नै नुकसान पुगावै है अर जो वे हमेशा बणायो है वो बां सूं गायब हो जावै है।

لَاجَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

निश्चित रूप सूं वे लोग (होवेला) जिका परलोक रै मांय सबसूं ज्यादा नुकसान उठावैला।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

साची, जका लोग विस्वास करै है अर भला काम करै है अर खुद नै परमेश्बर रै साम्हीं विनम्र राखै है, वै स्वर्ग रा रैवासी है, वै सदा रै वास्तै उण मांय रैवैला।

۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ

maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).

दोई दल (अविश्वासी अर विश्वासी) रो दृष्टान्त, अंधा अर बहरा लोगां री तरै है अर देख अर सुणबा आळा लोगां री तरै है। कांई दोनूं ग्रुप एक ई है? फेर थै कोई सबक कोनी लेवो?

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

अर साचाणी, म्हे नूह नै उणरै लोगां रै कनै भेज्यो, (उण कह्यो, "साचैई, म्हैं थानै एक साफ चेतावनी देऊं हूं।

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

ताकि थै अल्लाह रै अलावा दूजा किणी री पूजा नीं करो। मैं घणो चिंतित हूं कै थनै एक घणो दर्दनाक दिन सजा सूं जूझणो पड़सी।

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

तो आपरै लोगां रै मांय सूं काफिर करण आळा नेतावां कैयो, "म्हे थानै नीं देखां, पण फगत म्हारै जिसा (साधारण) मिनख है, अर म्हे थारै लारै चालण आळा कोई भी नीं देखां, पण म्हारै मांय सूं नीच लोग जिका जल्दी सूं विस्वास करै है। म्हे नीं देखां कै थानै म्हारै माथै कोई फायदो है, असल मांय म्हे थानै झूठो मानता हां।"

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

उण (नूह) कह्यो, "हे म्हारा लोग! जे म्हारै कनै म्हारा प्रभु सूं साफ सबूत होवै अर म्हनै उणरी तरफ सूं दया मिलै, जदकै (वो अनुग्रह) थारै सामी भेष बदल दियो जावै तो थे कांई सोचोला। कांई आपां थानै इणनै स्वीकार करण सारू मजबूर करस्यां, भलांई थनै ओ चोखो नीं लागै?"

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

अर हे म्हारी प्रजा! मैं थारै सूं म्हारी बुलावा रै बदलै धन कोनी मांगूं। म्हारो इनाम फगत अल्लाह सूं है अर म्हैं कदैई किणी नै ईमानदार नीं काढूंला। साची, वे आपरै प्रभु सूं मिलसी अर इणरै बजाय म्हैं थानै एक मूरख लोगां रै रूप मांय देखूं।

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

अर हे म्हारी प्रजा! जे मैं बांनै भगा दूंला तो अल्लाह री सजा सूं म्हारी मदद कुण करेला? कांई थै सबक कोनी लेवो?

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

अर म्हैं थानै ओ नीं कैयो कै म्हारै कनै अल्लाह री तरफ सूं धन-दौलत रा भंडार है, अर म्हैं अदृश्य नै नीं जाणूं, अर नीं ई म्हैं कैयो कै म्हैं एक फरिश्तो हूं, अर नीं ई म्हैं थारी निजरां सूं तिरस्कार करण आळा लोगां नै कैयो कै "अल्लाह बांनै कोई भलाई नीं देवैला। अल्लाह बां मांय कांई है।

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

बां कैयो, "ओ नुह! साची, थूं म्हारै सागै बहस करी है अर थूं म्हारै खिलाफ आपरी बहस नै लांबी कर दी है, सो जे थूं साच बोलणियां मांय है तो थूं जिकी सजा री धमकी दी ही, बां नै म्हारै माथै दे दे।"

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

उण (नूह) जवाब दियो, "अगर अल्लाह चावै तो थारै माथै सजा देसी अर थै बच नीं सकोला।

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

अर म्हारी सलाह थारै वास्तै काम कोनी आवैला भलांई मैं थानै सलाह देणी चावूं, जे अल्लाह थानै भटकाव करणो चावै। वो थारो प्रभु है अर थै उणरै कनै पाछा आ जावोला।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

इत्तौ ई नीं, वै (काफिर) भी कैयो, "उणनै तो बस ओ ईज बणायो है।" (मुहम्मद) कैवो, "अगर मैं ओ बणाऊंला तो मैं पाप नै उठाऊंला अर मैं थारै करियोड़ा पाप सूं मुक्त हो जाऊंला।"

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

अर नूह नै बतायो गयो हो, "जाणो कै थारी प्रजा रै मांय कोई विस्वासी कोनी होवेला, सिवाय उण लोगां रै जिका साचाणी विस्वास करै है (केवल) इण वास्तै बां रै कामां रै बारै मांय दुखी मत हो।"

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

अर म्हारै प्रगट होवण री देखरेख अर मार्गदर्शन रै साथै जहाज बणाओ अर म्हारै सूं गलत काम करणियां रै बारै में बात मत करो। निश्चित रूप सूं वे डूब जावैला।"

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

अर वो (नूह) एक जहाज बणाबा लाग्यो। जद भी बांकी प्रजा रा नेता बांरै कनै सूं गुजरता, बांनै ताना मारता। वो (नूह) बोल्यो, “अगर थै म्हारो मजाक उड़ाओला तो म्हे भी थारो मजाक उड़ास्यां जियां थै मजाक उड़ाओ हो।

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

फेर आगै थानै ठाह लाग जासी कै कुण नै अपमानजनक सजा मिलैला अर (कुण नै) अनन्त सजा मिलैला।"

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

जद तांई म्हारो हुकम नीं आयो अर भट्टी (रसोईघर) सूं पाणी नीं निकळ रैयो हो, म्हे कैयो, "इण मांय (पात्र) हरेक (जानवर) री जोड़ी (नर अर मादा) नै लादो, अर (आपरै परिवार नै भी) सिवाय उण लोगां नै जिका पैली रै फरमान सूं प्रभावित हुया है अर (भी) बां नै भी भरो जिका विश्वास करै है।" ओ साबित हुयो कै नूह रै सागै थोड़ा ई विस्वासी हा।

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

अर बो बोल्यो, "जद बो रवाना होवै अर लंगर लगावै है तो अल्लाह रो नाम लेर आप सगळा नै इण (जहाज) माथै चढ़ाओ। साची में, म्हारो प्रभु माफ करण आळो अर दयालु है।"

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

अर जहाज बांनै पहाड़ां री तरै लहरां रै मांय ले जावै हो। अर नूह आपरै बेटै नै बुलाया, जद बो (बाळक) एक दूर-दराज री जगां माथै हो, "हे म्हारा बेटा! म्हारै सागै (जहाज माथै) आ अर काफिरां रै सागै मत रै।"

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

उण (उणरै बेटै) जवाब दियो, "मैं उण पहाड़ माथै शरण लेऊंला जको म्हनै बाढ़ सूं बचा सकै!" (नूह) कह्यो, "आज रा कोई भी अल्लाह री यातनावां सूं बचाव नीं करैला सिवाय अल्लाह रै, जो परम दयालु है।" अर लहर दोनूं रै बिचाळै एक बाधा बण जावै है; फेर वो (बाळक) डूबबाळा लोगां मांय सूं एक हो।

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

अर कैयो गयो, "हे धरती! आपरो पाणी निगल अर हे आभै (बारिश!) बंद कर।" अर पाणी कम होग्यो, अर आदेश पूरो होग्यो अर जहाज जूडी पर्वत माथै लंगर लगायो अर कैयो गयो, "अन्याय लोगां नै नास कर दो।"

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

अर नूह आपरै प्रभु सूं विनती करी अर कैयो, "हे म्हारा प्रभु, म्हारो बेटो म्हारै परिवार रो है अर थारो वचन साचो है। थूं सबसूं न्यायी न्यायाधीश है।"

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

उण (अल्लाह) कह्यो, "हे नूह! वाकई, वो थारै परिवार रो कोनी है, क्यूंकै उणरा काम साचाणी चोखा कोनी है, इण वास्तै म्हारै सूं कोई इसी चीज मत मांगो जिणनै थै नीं जाणौ हो (इणरो सार)। म्हैं थानै सलाह देवूं कै (थै) मूर्ख लोगां मांय सूं नीं हो।"

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

उण (नुह) कह्यो, "हे म्हारा प्रभु, मैं थारै सूं शरण लेऊं हूं ताकि थारै सूं कोई इसी चीज मांग सकूं जिण रो मैं (सार) नीं जाणूं। जे थूं म्हनै माफ नीं करैला अर म्हारै माथै दया नीं करैला तो म्हैं निश्चित रूप सूं हारबाळा मांय सूं एक हो जाऊंला।"

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

ओ कैयो गयो हो, "हे नुह! म्हारै सूं शान्ति अर आशीर्वाद लेय'र उतरो, थारै वास्तै अर थारै सागै रैवण आळा सगळा लोगां (आस्तिक) रै वास्तै। अर अस्या लोग है जिणनै म्हे (सांसारिक जीवन मांय) सुख देवां हां, फेर वे म्हारी पीड़ादायक सजा सूं जूझैला।"

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

आ ईज केई अणदेखी खबरां है जिकी म्हे थानै (मुहम्मद) बताई है; थनै कदैई ओ नीं ठाह हो अर ना ई थारा लोगां नै इणसूं पैली ठाह हो। तो धीरज राखो, साची, (अच्छो) परिणाम धर्मी लोगां रै वास्तै है।

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

अर अद रै लोगां नै (म्हैं भेज्यो) बां रो भाई हुद। बो बोल्यो, "हे म्हारी प्रजा! अल्लाह री पूजा करो, थारै वास्तै उणरै सिवाय कोई भगवान कोनी है। (इण सगळै बगत) थै फगत चीजां बणाई है।"

يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).

हे म्हारी प्रजा! मैं थारै सूं इण (म्हारो फोन) रै वास्तै मुआवजो कोनी मांगूं। म्हारो इनाम फगत अल्लाह सूं है जिणनै म्हनै बणायो है। कांई थनै समझ कोनी आवै?”

وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ

wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).

अर (हुद बोल्यो), "हे म्हारा लोग! आपरै प्रभु सूं माफी मांगो अर पछै उणसूं पश्चाताप करो, निस्चै ई वो घणी भारी बरसात करैला, वो थारी ताकत मांय ताकत जोड़ैला अर पापी नीं बण जावैला।"

قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).

वे (अद) कह्यो, "हे हुद! थै म्हारै वास्तै कोई साफ सबूत कोनी ल्याया है, अर म्हे थारी बातां रै कारण आपणी पूजा कोनी छोड़स्यां अर म्हे थारै माथै विस्वास कोनी करस्यां,

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

म्हे फगत ओ ई कैवां कै म्हारै केई देवतावां थानै पागल कर दियो है।" उण (हुद) जवाब दियो, "वास्तव में, मैं अल्लाह री गवाही देवूं हूं अर गवाह हूं कै मैं उणसूं मुक्त हूं, जिणनै थै म्हारै साथै जोड़ो हो,

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

दूजा लोगां रै सागै, इण वास्तै म्हारै खिलाफ आपरा सगळा धोखा देवो अर और देर मत करो।

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

साची, मैं अल्लाह माथै भरोसो राखूं, म्हारा प्रभु अर थारा प्रभु। एक भी चालबा आळो जीव कोनी होवै पण वो ही है जको अग्रभाग नै पकड़ राख्यो है (इण माथै राज करै है)। साचाणी, म्हारो प्रभु सीधो (न्याय) मारग माथै है।

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

तो जे थै मुड़ जावोला तो म्हैं थानै बता दियो है कै थारै वास्तै एक प्रेरित रै रूप मांय म्हारो कर्तव्य कांई है। अर म्हारो प्रभु थारी जगां दूजा लोगां नै ले लेसी, जदकै थै उणनै जरा भी नुकसान नीं पूगा सको। साचाणी, म्हारो प्रभु सगळी चीजां रो पालक है।"

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

अर जद म्हारी सजा आई, तो म्हे हूद अर बां लोगां नै म्हारी दया सूं बचायो जिका बां रै सागै विस्वास करियो। आपां बांनै (परलोक रै मांय) कठोर सजा सूं बचावां हां।

وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ

wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).

अर वा है (आद) रै लोगां री कहाणी जिका परमेश्बर री चिन्हां (शक्ति) नै नकार दियो। वे उणरै प्रेरितों री आज्ञा नीं मानी अर सगळा मनमानी अर आज्ञाकारी शासकां री आज्ञावां नै मानी।

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

अर बां रै पछै इण दुनिया मांय अर (इणी भांत) क़यामत रै दिन सदा ई श्राप आवै है। याद राखजो, अद रा लोग आपरै भगवान माथै अविश्वास करता हा। साची, अद रा लोग, हुद रा लोग, नास हो जावैला।

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

अर समुद (म्हे भेज्या) बांका भाई सालेह नै। उण कह्यो, "हे म्हारी प्रजा! अल्लाह री पूजा करो, थारै वास्तै उणरै अलावा कोई भगवान कोनी है। उण थानै धरती (माटी) सूं बणायो है अर थानै समृद्ध बणायो है, इण वास्तै उणसूं माफी मांगो, फेर उणसूं पश्चाताप करो। साचाणी, म्हारो प्रभु (उणरी दया) घणो नजीक है अर (उणरै सेवक री प्रार्थना) नै स्वीकार करै है।"

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

वे (समूद) कह्यो, "हे सालेह! साची, थारै म्हारै मांय होवण सूं पैली, थूं एक इसो मिनख हो जिणरी उम्मीद करी जावती ही, थूं म्हांनै उण चीज री पूजा करण सूं क्यूं मना करै है जिण री पूजा म्हारै पुरखां करी ही? साची, म्हांनै साची में संदेह अर चिंता है कै थै म्हांनै कांई (धर्म) बुलावो हो।"

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).

उण (सालेह) कह्यो, "हे म्हारी प्रजा! म्हनै समझाओ कै जे म्हारै कनै म्हारा प्रभु सूं साफ सबूत है अर उण म्हनै उणरी तरफ सूं अनुग्रह (भविष्यवाणी) दी है, तो जे म्हैं उणरी आज्ञा नीं मानूंला तो अल्लाह री सजा सूं म्हारी मदद कुण करैला? फेर थै म्हारा नुकसान नै और बढ़ाओला।

وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ

wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).

अर हे म्हारी प्रजा! आ अल्लाह री तरफ सूं एक ऊंठ है, थारै वास्तै एक चमत्कार रै रूप मांय, इण वास्तै इणनै अल्लाह री धरती माथै भोजन करण दो अर इणनै किणी भी इसी गड़बड़ी सूं परेशान मत करो जिणसूं थानै तुरंत (दंड) मिल जावै।"

فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ

fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).

तो बां ऊंठ नै काट दियो, फेर बो (सालेह) बोल्यो, "थै सगळा तीन दिन तांई आपरै घरां मांय राजी रैवो। ओ एक असो वचन है जिणनै नकार नीं्यो जा सकै।"

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ

falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).

जद म्हारो फैसलो आयो, तो म्हे सालेह अर बां लोगां नै म्हारी दया सूं बचायो अर (म्हे) बांनै उण दिन अपमान सूं बचायो। साची, थारो प्रभु, वो सर्वशक्तिमान अर सर्वशक्तिमान है।

وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

फेर एक गरज री आवाज अन्यायी लोगां माथै पड़ी, जिणसूं वे आप-आपरै घरां मांय पड़्या मरग्या।

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

जाणै वै कदैई उण जगै नीं रैया हो। याद राखजो, समुद रा लोगां आपरै भगवान नै नकार दियो। याद राखजो, समुद रा लोग नास हो जावैला।

وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ

wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).

अर म्हारा दूत (देवदूत) इब्राहिम रै कनै आच्छी खबर लेर आया हा, बां कैयो, "बधाई हो।" उण (इब्राहिम) जवाब दियो, “बधाई हो (आपनै)।” तो थोड़ी ताळ पछै, इब्राहिम भुन्योड़ो बछड़ो रो मांस परोस्यो।

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

सो जद बो देख्यो कै बांका हाथ बांनै कोनी छूवै है तो बांनै (इब्राहिम) बां माथै शक हुयो अर बां सूं डरग्यो। वे (स्वर्गदूत) कह्यो, "डरो मत, म्हांनै लूत रै लोगां रै कनै भेज दियो गयो है।"

وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ

wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).

अर बांकी घरआळी खड़ी हुई अर वा मुळकगी। तो म्हे उणनै इसहाक रै जलम अर इसहाक रै पछै याकूब रै जलम री आछी खबर दी।

قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ

qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).

वा (उणरी घरआळी) कैयो, "कांई चमत्कार है, कांई ओ संभव है कै म्हैं बूढी होवण रै बावजूद भी टाबर नै जलम दूं, अर म्हारो पति घणो बूढो है? आ साची में कोई चमत्कार है।"

قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ

qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).

वे (देवदूत) कह्यो, "थै अल्लाह रै हुकम माथै क्यूं हैरान हो? (ओ) अल्लाह री दया अर आशीर्वाद है, जो थारै माथै बहाई गई है, हे बैत रा लोग! वाकई, अल्लाह सबसूं सराहनीय अर सबसूं दयालु है।"

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

जद इब्राहिम सूं डर दूर होग्यो अर उणरै कनै आच्छी खबर आई तो उण लूत रै लोगां रै बारै में आपां सूं (स्वर्गदूतां सूं) पूछताछ करी।

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

इब्राहिम साची में दयालु, कोमल अर अल्लाह रै कनै पाछो जाणो चावै हो।

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

हे इब्राहिम! इण (बातचीत) नै छोड़ो, साचाणी, थारै प्रभु रो फरमान आ गयो है, अर बांनै एक सजा सूं मारणो पड़सी जिणनै अस्वीकार नीं करियो जा सकै।

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

अर जद म्हारा दूत (दूत) लूत रै कनै आया तो उणनै शक हुयो अर उणरी छाती (उणां रै आवा रै कारण) कसगी। वो (लूत) कह्यो, “ओ एक घणो कठिन दिन है।”

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

अर बांका लोग झट बांरै कनै आया। अर प्राचीन काल सूं ही वे हमेशा घृणित काम करता आया है। लूत बोल्यो, "हे म्हारा लोग! ये म्हारी (धरती) बेटियां है, वे थारै वास्तै ज्यादा पवित्र है, इण वास्तै अल्लाह सूं डरौ अर म्हारै मेहमान रै सामी म्हारै (नाम) री बेइज्जती मत करो। कांई थारै मांय सूं कोई चालाक कोनी है?"

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

बां जवाब दियो, "थनै पक्को ठाह है कै म्हांनै थारी बेटियां रै वास्तै कोई इच्छा कोनी है; अर थनै पक्को ठाह है कै म्हांरी कांई इच्छा है।"

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

वो (लूत) कह्यो, "अगर म्हारै कनै थानै नकारबा री ताकत होवती या मैं एक मजबूत परिवार री शरण ले सकतो (बेशक मैं लेतो)।"

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

वे (देवदूत) कह्यो, "हे लूत! साची, म्हे थारै प्रभु रा दूत हां, वे थानै परेशान नीं कर सकैला, इण वास्तै रात रै आखरी बगत थारै परिवार रै साथै जावो अर थारै मांय सूं किणी नै भी पाछै नीं देखण देवो, सिवाय थारी घरआळी रै। निश्चित रूप सूं वा (भी) (उण यातना) सूं ग्रस्त होसी। साचैई, भोर रै बगत वांरै वास्तै यातना होसी। नेड़ो?"

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

जद म्हारो फैसलो आयो, तो म्हे लूत रै लोगां री धरती नै उलट दी अर जळती धरती सूं बां माथै पत्थर बरसाया।

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

जिणनै थारै प्रभु रै द्वारा एक संकेत दियो गयो हो। अर यातना गलत करण आळा सूं दूर कोनी है।

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

अर मद्यान रै लोगां नै (म्हे बांका भाई शुआइब नै भेज्या। उण कह्यो, "हे म्हारी प्रजा! अल्लाह री पूजा करो, थारै वास्तै उणरै अलावा कोई भगवान कोनी है। अर माप अर तराजू नै कम मत करो। साचाणी, मैं थानै आच्छी हालत (समृद्ध) मांय देखूं हूं। अर साचाणी म्हनै डर है कै थानै तबाही रै दिन (कयामत) री सजा आवैला।"

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

अर हे म्हारी प्रजा! माप अर तराजू नै निष्पक्ष रूप सूं पूरा करो, अर लोगां नै बां रै अधिकारां सूं नुकसान मत करो अर नुकसान कर धरती माथै बुराई मत करो

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

जे थै आस्थावान हो तो अल्लाह रो (जैल) शेष थारै वास्तै चोखो है। अर म्हैं थारो संरक्षक कोनी।

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

वे बोल्या, "हे शुएब! कांई यो थारो धरम है जिको थानै कैवे है कै आपां रा पुरखां री पूजा नै छोड़ दो या आपां नै आपणी संपत्ति रो प्रबंधन आपां री इच्छा मुजब करण सूं मना करै है? साची, थै साची में एक घणा दयालु अर समझदार मिनख हो।"

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

उण (शुएब) कह्यो, "हे म्हारी प्रजा! जे म्हारै कनै म्हारै प्रभु सूं साफ सबूत है अर म्हनैं उणरै द्वारा सौभाग्य दियो गयो है (कांई म्हारै वास्तै उणरै हुकम रो उल्लंघन करणो उचित है) तो म्हनैं समझाओ? म्हैं थानैं उण काम में उल्लंघन करण रो इरादो कोनी राखूं जिण सूं म्हैं थानै मना करियो है। म्हैं फगत सुधार लावण रो इरादो राखूं जद तांई म्हैं अजै ई सक्षम हूं। अर अल्लाह री तरफ सूं मार्गदर्शन रो अनुसरण करणो है। म्हैं उण माथै ई भरोसो राखूं। म्हैं उण माथै भरोसो राखूं। म्हैं उणनै (भी) पाछो करूं।

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

अर हे म्हारी प्रजा! म्हारै (अर थारै) बिचाळै रै द्वंद्व नै थानै पाप करण रो कारण नीं बणाणो चाइजै, जिणसूं थनै नूह रै लोगां, हूद रै लोगां या सालेह रै लोगां रै साथै हुयोड़ी यातनावां री तरै सतावणो पड़ैला, जदकै लूत रा लोग थारै सूं दूर नीं हा।

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

अर आपरै प्रभु सूं माफी मांगो, फेर उणरै सामी पश्चाताप करो। साचाणी, म्हारो प्रभु घणो दयालु है अर घणो दयालु है।

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

वे बोल्या, "ओ स्युएब! थारी बातां म्हांनै घणी समझ कोनी है, पण असलियत म्हं थानै म्हारै मांय सूं सबसूं कमजोर मानता हां। जे थारो परिवार नीं होतो तो म्हे थानै पत्थर मार देता, भलांई थै म्हारै घेरै मांय कोई प्रभावशाली मिनख नीं हो।"

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

उण (शुएब) जवाब दियो, "हे म्हारी प्रजा! कांई थारै विचार सूं म्हारो परिवार अल्लाह सूं ज्यादा सम्मानित है, भलांई थै उणनै आपरै लारै राख दियो (अनदेखी)? जाण ल्यो कै म्हारै प्रभु रै ज्ञान रै मांय थै कांई करो हो।"

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

अर हे म्हारी प्रजा! आपरी क्षमता रै मुजब करो, म्हैं भी करूं। बाद में थांनै ठाह लाग जासी कै कुण अपमानजनक सजा भोगैला अर कुण झूठ बोलैला। अर रुको! साची, म्हैं थारै सागै हूं जको उडीक रैयो हूं।"

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

जद म्हारो फैसलो आयो, तो म्हे शुआब अर बां लोगां नै म्हारी दया सूं बचायो। जदकै अन्यायी लोगां नै गरज री आवाज सूं नास कर दियो जावै है, जिणसूं वे आपरै घरां मांय पड़्या ई मर जावै है।

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

जाणै वै कदैई उण जगै नीं रैया हो। याद राखजो, मदयान रा लोग उणी तरै नास हो जावैला जियां समुद रा लोग (भी) नास हो जावैला।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

अर साचाणी, म्हे मूसा नै आपणी चिन्ह (शक्ति) अर साफ सबूत लेर भेज्या है।

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).

फिरौन अर उणरी प्रजा रा नेतावां नै, पण वे फिरौन रै हुकम रो पालन करियो, भलांई फिरौन रा हुकम सही नीं हा।

يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ

yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).

वो (फिरौन) पुनरुत्थान रै दिन आपरै लोगां रै साम्हीं चाल्यो, फेर बांनै नरक मांय लेग्यो। नरक मांय प्रवेश करण री सबसूं बुरी जगां है।

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

अर वांरै पछै अठै (दुनिया मांय) अर (इणी भांत) पुनरुत्थान रै दिन श्राप आवै है। (एनाथेमा) दियो गयो सबसूं बुरो उपहार है।

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

ये कुछ खबरां है बां देशां रै बारै में (जिका तबाह हो चुक्या है) जिका म्हे थानै (मुहम्मद) बताई है। आं मांय सूं केई देशां मांय अजै ई बां रा निशान है अर केई तो तबाह हुयग्या है।

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

अर म्हे बां माथै कोई अन्याय कोनी करियो, पण वे खुद माथै अन्याय करियो, क्यूंकै जद थारै प्रभु री सजा आई तो बांनै अल्लाह रै अलावा जिका लोगां री पूजा करी बां रै वास्तै बांनै जरा भी फायदो कोनी हुयो। आ पूजा बां रै विनाश नै और भी बधावै है।

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

अर आ ई थारै प्रभु री सजा है जद वो अन्याय करण आळा देशां नै सतावै है। साची, उणरी सजा घणी पीड़ादायक है, घणी भारी है।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

साची, इण मांय बां लोगां रै वास्तै एक सबक होणो चाइजै जका परलोक री सजा सूं डरता है। ओ बो दिन है जद सगळा मिनख भेळा हुवै है (इणरै साथै गिणती करणी है), अर ओ बो दिन है जिण रो साक्षी (सगळा जीव) है।

وَمَا نُؤَخِّرُهٗٓ اِلَّا لِاَجَلٍ مَّعْدُوْدٍۗ

wa mā nu'akhkhiruhū illā li'ajalim ma‘dūd(in).

अर म्हे कोई देर कोनी करस्यां, सिवाय तय बगत तांई।

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلَّا بِاِذْنِهٖۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَّسَعِيْدٌ

yauma ya'ti lā takallamu nafsun illā bi'iżnih(ī), fa minhum syaqiyyuw wa sa‘īd(un).

जद बो दिन आवैला, तो कोई भी नीं बोलैला, सिवाय उणरी इजाजत रै; तो बां मांय सूं केई लोग है जका दुखी है अर केई लोग है जका सुखी है।

فَاَمَّا الَّذِيْنَ شَقُوْا فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّشَهِيْقٌۙ

fa ammal-lażīna syaqū fa fin-nāri lahum fīhā zafīruw wa syahīq(un).

तो जका लोग दुखी है, बां री जगां नरक मांय है, जठै वै सांस काढै है अर कराहता थका सांस काढै है।

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ اِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُ

khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), inna rabbaka fa‘‘ālul limā yurīd(u).

जद तांई थारो प्रभु (अन्यथा) नीं चावै, जद तांई आकाश अर धरती है, वे बठै ई रैवेला। साचाणी, थारो प्रभु वो चावै है उण रो निष्पादक है।

۞ وَاَمَّا الَّذِيْنَ سُعِدُوْا فَفِى الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ عَطَاۤءً غَيْرَ مَجْذُوْذٍ

wa ammal-lażīna su‘idū fa fil-jannati khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), ‘aṭā'an gaira majżūż(in).

अर जका लोग सुखी है, बां री जगां स्वर्ग मांय है; जद तांई थारो प्रभु नीं चावै (अन्यथा); एक अस्या उपहार रै रूप मांय जिको कदैई खत्म कोनी हुवै।

فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هٰٓؤُلَاۤءِ ۗمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا كَمَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُهُمْ مِّنْ قَبْلُ ۗوَاِنَّا لَمُوَفُّوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوْصٍ ࣖ

falā taku fī miryatim mimmā ya‘budu hā'ulā'(i), mā ya‘budūna illā kamā ya‘budu ābā'uhum min qabl(u), wa innā lamuwaffūhum naṣībahum gaira manqūṣ(in).

तो कांई थै (मुहम्मद) इण बात माथै संदेह मत करो कै वै कांई पूजा करै है। वे पूजा करै है जियां बांका पूर्वज पूजा करया करता हा। आपां निश्चित रूप सूं बां रै खिलाफ आपणी प्रतिशोध नै जरा भी कम किये बिना पूरा करस्यां।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

अर साचाणी, म्हे मूसा नै किताब (तोराह) दी अर बो इण माथै बहस करियो। अर जे थारै प्रभु री तरफ सूं कोई पैली कोई फरमान नीं हुवतो तो सजा बां रै बिचाळै पूरी हो जावती। साची, वे (मक्का रा काफिर) इण (कुरान) रै बारै में साची में संदेह अर संदेह में है।

وَاِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ اَعْمَالَهُمْ ۗاِنَّهٗ بِمَا يَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wa inna kullan lammā layuwaffiyannahum rabbuka a‘mālahum, innahū bimā ya‘malūna khabīr(un).

अर साचाणी, हरेक नै (जिण लोगां माथै विवाद है) थारो प्रभु बां रै कामां रो पूरो इनाम जरूर देसी। साची, वो बां रै काम रै बारै में घणो सावचेत रैवै है।

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

सो थै (मुहम्मद) (सही रास्तै माथै) रैवो, जियां कै थनै अर थारै सागै पश्चाताप करण आळा नै हुकम दियो गयो है, अर सीमा सूं बारै मत जावो। साचाणी, वो थारै काम नै देखबा आळो है।

وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).

अर अन्यायी लोगां रै प्रति झुकाव मत राखो जिका थानै नरक री आग सूं छूवै है, जदकै थारै कनै अल्लाह रै अलावा कोई मददगार कोनी है, जिणसूं थारी मदद नीं होवै।

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

अर दिन रै दोनूं छोर (सुबह अर शाम) अर रात रै सरूआत माथै प्रार्थना करो। भला काम गलतियां नै मिटा देवै है। ओ बां लोगां रै वास्तै एक चेतावनी है जका हमेशा (अल्लाह) नै याद राखै है।

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

अर धीरज राखो, क्यूंकै अल्लाह भलाई करण आळा लोगां रो इनाम बरबाद कोनी करै।

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).

तो थारै सूं पैली रै लोगां मांय सूं कोई भी क्यूं नीं हो जिणरै कनै धरती माथै बदमासी करण री मनाही (करण) रो गुण हो, सिवाय थोड़ै ई लोगां रै जिणनै आपां बचाया है। अर अन्यायी लोगां नै फगत सुख अर ठाठ-बाट री चिंता है। अर वे पापी है।

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا مُصْلِحُوْنَ

wa mā kāna rabbuka liyuhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā muṣliḥūn(a).

अर थारो प्रभु देशां नै अन्याय सूं नाश कोनी करैला, जद तांई बां रा निवासी भलाई करण आळा लोग नीं है।

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

अर जे थारा प्रभु चावता तो वो मिनखां नै एक मिनख बणा देतो, पण वे हमेशा न्यारा-न्यारा रैवै है।

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ رَبُّكَ ۗوَلِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗوَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

illā mar raḥima rabbuk(a), wa liżālika khalaqahum, wa tammat kalimatu rabbika la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

सिवाय बां रै जिणां माथै थारा प्रभु दया करी है। अर अल्लाह बांनै इणी वास्तै बणायो हो। थारै प्रभु रो वाक्य (निर्णय) रैयो है, "मैं निश्चित रूप सूं सगळा जिन्न अर मिनखां (जो आज्ञाकारी है) सूं नरक नै भर दूंला।"

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

अर प्रेरितों री सगळी कहाणियां, म्हे थानै (मुहम्मद) सुणावां हां, ताकि बां कहाणियां सूं म्हे थारा हिवड़ा नै मजबूत कर सकां; अर इण मांय थानै (सगळा) सांच, सलाह अर चेतावनी दीरीजी है, जिका विस्वास करै है।

وَقُلْ لِّلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْۗ اِنَّا عٰمِلُوْنَۙ

wa qul lil-lażīna lā yu'minūna‘malū ‘alā makānatikum, innā ‘āmilūn(a).

अर (मुहम्मद) बां लोगां नै कैवो जिका नीं मानै, "आपरै पद रै मुजब काम करो; म्हे भी करस्यां,

وَانْتَظِرُوْاۚ اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

wantaẓirū innā muntaẓirūn(a).

अर रुको, साची में आपां भी उडीकबाळा लोगां मांय सूं हां।"

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

अर आकास अर धरती रा राज अल्लाह रै कनै है अर सगळा काम उणरै कनै पाछा है। तो उणरी आराधना करो अर उण माथै भरोसो राखो। अर थारा प्रभु थारै काम सूं अनजान कोनी रैवेला।