Q.S अल-मुद्दाथिर (اَلْمُدَّثِّر) - 56 छंदां री गिणती

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

हे ढक्योड़ो (ढक्योड़ो)!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

जागो, फेर चेतावनी दे!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

अर थारा प्रभु री बड़काई करो,

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

अर आपरा कपड़ा साफ करो,

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

अर सगळी बुराई (करम) नै छोड़ो,

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

अर (मुहम्मद) (बदले में) और पाबा री मंशा सूं मत देवो।

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

अर थारै प्रभु रै वास्तै, धीरज राखो।

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

तो जद तुरही बजाई जावै है,

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

फेर ओ घणो अबखो दिन है,

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

अविश्वासियां ​​रै वास्तै ओ सोरो कोनी है।

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

म्हनैं बां लोगां रै प्रति (कार्य) करण दो जिकां नैं म्हैं खुद बणायो है,

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

अर म्हैं थानै घणो धन दूंला।

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

अर टाबर जका सदा उणरै सागै रैवै है।

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

अर मैं थानै जित्तो हो सके उतना व्यापक स्थान (जीवन) देवूंला।

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

फेर वो साची में चावतो हो कै मैं इणनै जोड़ूं।

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

कोनी कर सकूं! साची, उण म्हारी आयतां (कुरान) रो विरोध करियो है।

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

मैं उणनै एक कठिन चढ़ाई रो बोझ बणाबा जा रैयो हूं।

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

साची, उण सोच्यो है अर तय करियो है (उण कांई तय करियो है),

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

फेर हाय उण माथै! वो कियां तय करै है?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

फेर, उणनै हाय! वो कियां तय करै है?

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

फेर बो सोच्यो,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

फेर खट्टो अर उदास दीख्यो,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

फेर (सच सूं) मुड़ग्या अर घमंड करियो,

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

फेर बो बोल्यो, “यो (कुरान) फगत जादू है जिणनै (पुराणा लोगां सूं) सीख्यो है।

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

ऐ तो फगत मिनख रा सबद है।

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

बाद रै मांय, मैं उणनै (नरक) साकार मांय घाल ​​दूंला,

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

अर कांई थनै ठा है कै (नरक) साकार कांई है?

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

वो (सकार) न तो छोड़ै है अर न ही छोडै है,

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

जो मिनख री चामड़ी नै झुलसा देवै है।

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

उणरै ऊपर उन्नीस (रक्षक स्वर्गदूत) है।

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

अर म्हे नरक रा रक्षक फगत देवदूत बणाया है; अर म्हे बांरी गिणती फगत उण लोगां रै वास्तै एक परीक्षा रै रूप मांय तय करी है जका काफिर है, ताकि जिका लोगां नै किताब दीरीजी है, वै आश्वस्त हो सकै, ताकि जिका लोग विस्वास करै है, वै विश्वास में वृद्धि करै, ताकि जिका लोगां नै किताब दी जावै है अर विस्वासी लोगां नै संदेह नीं हुवै; अर इण वास्तै कै जिण लोगां रै दिल मांय बीमारी है अर जिका काफिर है, वै कैवै, "अल्लाह इण (अंक) नै एक मिसाल रै रूप मांय कांई चावै है?" इण भांत अल्लाह जिणनै वो भटकणो चावै है बांनै भटकाव देवै है अर जिणनै वो भटकाव चावै है बांनै मार्गदर्शन करै है। अर थारै प्रभु री सेना नै खुद रै अलावा कोई नीं जाणै। अर साकार मिनखां रै वास्तै एक चेतावनी रै अलावा और कीं कोनी है।

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

नीं! चांद री तरफ सूं,

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

अर जद रात बीत जावै है,

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

अर भोर तांई जद उजास होवण लागै है,

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

असल म्हं (सकार) घणी बड़ी आपदावां म्हं तै एक सै,

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

मिनखजात रै वास्तै चेतावनी रै रूप मांय,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

(अर्थात) थारै मांय सूं कोई भी जिको आगै या पाछै जाणो चावै है।

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

हरेक मिनख आपरै करियोड़ा कामां रै वास्तै जिम्मेदार है,

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

सही समूह नै छोड़'र,

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

स्वर्ग रै मांय होवण रै कारण, वे एक दूजा सूं पूछ्यो,

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

पापी लोगां री हालत रै बारै में,

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

थै (नरक) साकार मांय कांई कारण सूं प्रवेश करियो?

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

बां जवाब दियो, “पैली म्हे प्रार्थना करण आळा लोगां मांय सूं कोनी हा।

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

अर म्हे गरीबां नै भी खाणो कोनी खिलावां,

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

म्हे लोगां सूं भी बात करया करता हा (आडंबर रै वास्तै), जिका इण बाबत बात करता हा,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

अर आपां न्याय रै दिन नै मना करां हां।

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

जद तांई मौत म्हारै कनै नीं आवै।"

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

तो मध्यस्थता करण आळा री मध्यस्थता (मदद) बां रै वास्तै अबै काम री कोनी रैयी।

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

फेर वे (काफिर) (अल्लाह) री चेतावनी सूं क्यूं मुड़ग्या?

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

जाणै वे जंगली गधा हो अर चकित होर दौड़ रैया हो।

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

शेर सूं भागो।

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

असल म्हं, बां मांय सूं हरेक नै खुला पन्ना (किताब) देणी चावती ही।

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

नीं! असल म्हं वे परलोक सूं कोनी डरता।

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

नीं! साची (कुरान) साची में एक चेतावनी है।

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

तो जो भी चावै है, बेशक वो इणसूं सीख लेसी।

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

अर वे इण सूं (कुरान) नीं सीखैला जद तांई (अगर) अल्लाह नीं चावै। वो ईश्वर है जिको (म्हानै) उणसूं डरबा रो हकदार है अर जिणनै माफ करण रो अधिकार है।