Q.S अल-मुमिनून (اَلْمُؤْمِنُون) - 118 छंदां री गिणती

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ

qad aflaḥal-mu'minūn(a).

विस्वासियां ​​नै सफल मानीजै है।

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ

allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).

(अर्थात) वे लोग जो आपरी प्रार्थना रै मांय विनम्र है,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum ‘anil-lagwi mu‘riḍūn(a).

अर जका व्यर्थ (कर्म अर वचन) सूं परहेज करै है,

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).

अर जकात देबाळा,

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

अर जो लोग आपरी पतिव्रता री रक्षा करै है,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

सिवाय बांरी लुगायां या दासां रै जिका बांरै दांया हाथां रै कब्जे मांय है; क्यूंकै वे दोषी कोनी है।

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

पण जो कोई भी इणसूं आगे (व्यभिचार आद) चावै है, तो वै ही अपराधी है।

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).

अर (सचमुच सफल) वै लोग है जका आपरा भरोसा अर करारां नै निभावै है।

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).

अर वै लोग जका आपरी प्रार्थनावां री रक्षा करै है।

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

ऐ वै ई है जका वारिस बणसी

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

(यानी) जका (स्वर्ग) स्वर्ग रो वारिस होसी, वे उण मांय रैवेला।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

अर साचाणी, आपां मिनख नै माटी सूं एक सार (व्युत्पन्न) सूं बणायो है।

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

फेर म्हे उणनै एक सुरक्षित जगै (गर्भ) मांय एक शुक्राणु (संग्रहीत करण वास्तै) बणायो।

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ

Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).

फेर आपां वीर्य नै एक चिपचिपा पदार्थ बणायो, फेर आपां चिपचिपा पदार्थ नै मांस री गांठ बणाई अर पछै आपां मांस री गांठ नै हड्डियां बणाई, फेर आपां हाड्यां नै मांस सूं ओढ़ दियो। फेर म्हे इणनै दूजा जीव बणा दियो। महिमा अल्लाह री है, जो सर्वश्रेष्ठ सृष्टिकर्ता है।

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ

Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).

फेर इणरै बाद, थै जरूर मर जावोला।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُوْنَ

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati tub‘aṡūn(a).

फेर, थै निश्चित रूप सूं पुनरुत्थान रै दिन जी उठ्या जावोला।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ

wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).

अर साचाणी, म्हे थारै ऊपर सात आकाश बणाया है अर म्हे (आपणी रचना) सूं अनजान कोनी हां।

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ

wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).

अर आपां आकास सूं पाणी नै उचित मात्रा में उतार देवां, फेर आपां उणनै धरती माथै बसावां अर आपां निश्चित रूप सूं उणनै मिटा सकां।

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

फेर म्हे थारै वास्तै खजूर अर अंगूर रा बाग उगावांला; थारै कनै घणा सारा फल है अर थै बां मांय सूं ई खावो हो।

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ

wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).

अर (आप उगावां हां) सीनाई पर्वत सूं उगबा आळो एक जैतून रो पेड़, जिणसूं तेल निकलै है अर खाबाळा रै वास्तै एक आनंददायक है।

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۗ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهَا وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihā wa lakum fīhā manāfi‘u kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

अर साचाणी पशुधन रै मांय थारै वास्तै एक सबक है। म्हे थानै उणरै पेट रै मांय हो (दूध) सूं पीयो, अर इण मांय थारै वास्तै घणा फायदा हुया अर थै उण मांय सूं थोड़ो-घणो खायो।

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

इण माथै (पशुधन) अर जहाजां माथै थनै ले जाया जावै है।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

अर साचाणी, म्हे नूह नै बां रै लोगां रै कनै भेज्यो, फेर बां कैयो, "हे म्हारा लोग! अल्लाह री पूजा करो, (क्यूंकै) थारै वास्तै उणरै अलावा कोई ईश्वर कोनी है। तो थै (उणसूं) क्यूं नीं डरौ हो?"

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

तो आपरै लोगां रै मांय सूं काफिरां रा नेतावां कैयो, "ओ मिनख थारै जिसो मिनख है, जिको थारै सूं बत्तो कुलीन मिनख बणणो चावै है। अर जे अल्लाह री इच्छा हुवती तो वो एक फरिश्तो भेजतो। आपां आपरै पुरखां रै बगत मांय कदैई (इण भांत री पुकार) नीं सुणी।"

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

वो तो बस एक पागल आदमी है, सो नियत बगत तांई उणरै सागै इंतजार करो (धीरज राखो)।

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

उण (नूह) प्रार्थना करी, “हे म्हारा प्रभु, म्हारी मदद करो क्यूंकै बां म्हारै सूं झूठ बोल्यो।”

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

फेर म्हे उणनै बतायो, "म्हारी देखरेख अर मार्गदर्शन रै मांय एक जहाज बणाओ, जिणसूं जद म्हारो हुकम आवै अर भट्टी (रसोईघर) सूं पाणी निकळै, तो उण मांय (जहाज) हरेक किसम रा जोड़ा लगाओ, साथै ई थारा परिवार नै भी, सिवाय उण लोगां रै जिका पैली तय कर राख्या है (सतावण सारू)। अर म्हारै सूं गलत काम करणियां रै बारै मांय बात नीं करो, वे डूब जावैला।"

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

अर जद थै अर थारै सागै रा लोग जहाज माथै चढ़ोला, तो फेर कैवो, "अल्लाह री स्तुति होवै जिणनै म्हांनै अत्याचारियां सूं बचायो है।"

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

अर प्रार्थना करो, "हे म्हारा प्रभु, म्हनै एक धन्य स्थान माथै राखो, अर थै दातावां मांय सूं सबसूं चोखा हो।"

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

साचाणी, उण (घटना) मांय (अल्लाह री महानता रा) साचाणी संकेत हा; अर साचाणी म्हे (नूह रै लोगां नै) सताया।

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

फेर बां रै पछै, आपां दूजा लोग ('एड) बणाया।

فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ

fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

फेर म्हे बां रै कनै एक रसूल भेज्यो (जिणनै कैयो) "अल्लाह री पूजा करो! थारै वास्तै उणरै अलावा कोई ईश्वर कोनी है। तो थे उणसूं क्यूं नीं डरौ हो?"

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).

अर बां लोगां रा नेता जिका आपरी प्रजा मांय सूं काफिर हुया अर जिका लोग परलोक री बैठक नै नकार दियो अर जिका लोगां नै आपां इण दुनिया मांय विलासिता अर सुख दियो हो, बां कैयो, "ओ (व्यक्ति) थारै जिसो ई मिनख है, वो तो खावै है अर थै पीवै है।"

وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ

wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).

अर साची, जे थै थारै जिसा मिनखां री बात मानोला तो थै निश्चित रूप सूं हार जावोला।

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ

aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).

कांई उण थानै वचन दियो है कै जद थे मर जावोला अर धूळ अर हाड बण जावोला तो थानै साची में (थारी कब्र सूं) बारै काढ दियो जावैला?

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوْعَدُوْنَ ۖ

haihāta haihāta limā tū‘adūn(a).

आंतरै! थारै खिलाफ कांई धमकी दी जा री है, ओ घणो दूर है (सच सूं)।

اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ ۖ

in hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

(ओ जीवन) इण दुनिया मांय आपणी जिंदगी रै अलावा और कीं कोनी है, (ओ है) कै आपां मर जावांला अर जीवांला अर फेरूं नीं जीवता रैवांला,

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلُ ِۨافْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا وَّمَا نَحْنُ لَهٗ بِمُؤْمِنِيْنَ

in huwa illā rajuluniftarā ‘alallāhi każibaw wa mā naḥnu lahū bimu'minīn(a).

वो और कीं कोनी है पण वो एक इसो आदमी है जिणनै भगवान रै खिलाफ झूठ बोल्यो है अर आपां उण माथै विस्वास नीं करांला।

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

उण (हुद) प्रार्थना करी, “हे म्हारा प्रभु, म्हारी मदद करो क्यूंकै वे म्हारै सूं झूठ बोल रैया है।”

قَالَ عَمَّا قَلِيْلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نٰدِمِيْنَ ۚ

qāla ‘ammā qalīlil layuṣbiḥunna nādimīn(a).

उण (अल्लाह) कह्यो, "जल्द ही वे निश्चित रूप सूं पछतावेला।"

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

फेर वे गरज री आवाज सूं पूरी तरह सूं नष्ट होग्या अर म्हे बांनै बाढ़ रै कारण कूड़ा-करकट री तरै बणा दियो। इण वास्तै अन्यायी लोग नास हो जावैला।

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قُرُوْنًا اٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qurūnan ākharīn(a).

फेर बां रै पछै म्हे दूजा लोगां नै बणाया।

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ ۗ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

कोई भी इसा लोग कोनी है जका उणरी मौत नै जल्दी कर सकै अर ना ही (इणनै) टाळ सकै।

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۗ كُلَّمَا جَاۤءَ اُمَّةً رَّسُوْلُهَا كَذَّبُوْهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَّجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

Ṡumma arsalnā rusulanā tatrā, kullamā jā'a ummatar rasūluhā każżabūhu fa atba‘nā ba‘ḍahum ba‘ḍaw wa ja‘alnāhum aḥādīṡ(a), fa bu‘dal liqaumil lā yu'minūn(a).

फेर, म्हे आपणा दूतां नै क्रमशः भेज्या। जद भी कोई दूत किणी लोगां रै कनै आवै है, तो वै उणनै नकार देवै है, इण वास्तै आपां बां मांय सूं केई लोगां नै दूजा लोगां रै साथै बदल देवां हां (विनाश रै मांय)। अर म्हे बांनै कहाणियां (मिनखां रै वास्तै) रै वास्तै सामग्री बणाई। तो जका बिश्वास कोनी करै बां रै वास्तै विनाश होसी।

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

फेर म्हे मूसा अर बिका भाई हारून नै आपणी चिन्ह अर साफ-साफ सबूत लेर भेज्या।

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).

फिरौन अर बांकी प्रजा रा नेतावां नै, पण वे घमण्डी हा अर वे साचाणी घमण्डी प्रजा हा।

فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ

fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).

तो बां कैयो, "कांई ओ (उचित) है कै आपां आपां जिसा दो लोगां माथै विस्वास करां, भलांई बां रा लोग (इस्राएल रा संतान) वै ई है जका आपां री सेवा करै है?"

فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ

fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).

सो बां दोनूं नै नकार दियो, इण वास्तै बै नास होबाळा लोगां मांय सूं एक हा।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).

अर साचाणी, म्हे मूसा नै किताब (तोराह) दी है, ताकि वे (इस्राएल रा संतान) मार्गदर्शन कर सकै।

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ

wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).

अर म्हे (यशा) नै मरियम अर उणरी मां रो बेटो बणायो (आपणी महानता) रो एक साफ सबूत, अर म्हे बांनै एक ऊंचाई माथै राख्यो, (एक असी जगां जकी शांत, छायादार अर फळां सूं भरी हुई है) जठै बहता झरणा है।

يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ

yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

अल्लाह कह्यो, "हे दूतों! भलो (भोजन) करो अर भला काम करो। मैं थारै काम नै सर्वश्रेष्ठ जाणूं हूं।

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

wa inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidataw wa ana rabbukum fattaqūn(i).

अर साची, ओ (तवहीद धर्म) थारो धरम है, एक ई धरम है अर म्हैं थारो भगवान हूं, सो म्हारै सूं डरो।"

فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

फेर वे आपरा (धार्मिक) कामकाज नै कई टोळियां मांय बंटग्या। हरेक समूह नै गर्व महसूस हुवै है कै बां कनै कांई है।

فَذَرْهُمْ فِيْ غَمْرَتِهِمْ حَتّٰى حِيْنٍ

fa żarhum fī gamratihim ḥattā ḥīn(in).

सो बांनै तय बगत तांई आपरी गलती रै मांय ई रैवणो चाइजै।

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

कांई वे सोचै है कै आपां बांनै धन अर टाबर दे रैया हां (मतलब कै),

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

कांई आपां बांनै भलाई करण री जल्दबाजी करां? (नीं), पण वे इणनै नीं समझै।

اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ

innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).

हां, वै लोग जका आपरै प्रभु रै डर सूं सावचेत रैवै है।

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum bi'āyāti rabbihim yu'minūn(a).

अर जका लोग आपरै प्रभु री चिन्हां माथै विस्वास करै है।

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum birabbihim lā yusyrikūn(a).

अर जका आपरै प्रभु रै सागै कोई साथी कोनी राखै,

وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ

wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).

अर जका लोग आपरै प्रभु रै कनै पाछा आवैला, बां रो मन डर सूं भर जावै है।

اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ

ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).

वै लोग आच्छी चीजां रै वास्तै जल्दी करै है अर वै पैली बार बां नै हासिल करै है।

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۖ وَلَدَيْنَا كِتٰبٌ يَّنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa ladainā kitābuy yanṭiqu bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

अर आपां किणी आत्मा नै उणरी क्षमता सूं बेसी बोझ नीं देवां अर आपां रै सागै एक इसो अभिलेख है जिको साच बोलै है अर बां माथै कोई अन्याय नीं हुवै है।

بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ

bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).

पण बांका दिल (काफिर) इण (कुरान री समझ) सूं भूल में है, अर बांका (बहुत सारा दूजा (बुरा) काम है जिका वे करणै माथै अडिग रैवै है।

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

इण वास्तै जद म्हे बां लोगां नै यातनावां दी जिका बां रै मांय ठाठ-बाट रै मांय रैवता हा, तो बै तुरंत मदद री पुकार करता हा।

لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ

lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).

आज मदद रै वास्तै मत चिल्लाओ! साची, थनै म्हारै सूं मदद कोनी मिलैला।

قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ

qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).

साची, म्हारी आयत (कुरान) थानै हमेशा सुणी जावै है, पण थै हमेशा पाछै हट जावो हो,

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

जद थै रात नै बातचीत करो हो तो घमंड करर अर इणरै खिलाफ (कुरान) नीच शब्द बोलर।

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ

afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).

तो कांई वे (अल्लाह) री बात माथै खरा नीं उतरै, या फेर वांरै कनै कोई इसो काम आयो है जिको वांरै पूर्वजां रै कनै पैली कदैई नीं आयो हो?

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

या फेर वे आपरै रसूल (मुहम्मद) नै नीं जाणै है, इण वास्तै वे उणनै नकार देवै है?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ بِهٖ جِنَّةٌ ۗ بَلْ جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

am yaqūlūna bihī jinnah(tun), bal jā'ahum bil-ḥaqqi wa akṡaruhum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

या फेर वे केवे है, "वो आदमी (मुहम्मद) पागल है।" भलांई बो बांनै साच ल्याबा आयो हो पण बां मांय सूं घणकरा साच सूं नफरत करता हा।

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاۤءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُّعْرِضُوْنَ ۗ

wa lawittaba‘al-ḥaqqu ahwā'ahum lafasadatis-samāwātu wal-arḍu wa man fīhinn(a), bal ataināhum biżikrihim fahum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

अर जे सांच बांरी इच्छावां नै मान लेवैला तो आकास अर धरती अर बां मांयली हर चीज निश्चित रूप सूं नास हो जावैला। म्हे बांनै चेतावणी भी दी ही, पण बां चेतावनी सूं मुकरग्या।

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖوَّهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

am tas'aluhum kharjan fa kharāju rabbika khair(un), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

या फेर थै (मुहम्मद) बां सूं मुआवजो मांगो हो? इण बीच, थारै प्रभु रो इनाम चोखो है, क्यूंकै वो ही सबसूं चोखो रोजी रो दाता है।

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa innaka latad‘ūhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

अर साची में थै बांनै सीधा मारग माथै बुलायो होसी।

وَاِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنٰكِبُوْنَ

wa innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ‘aniṣ-ṣirāṭi lanākibūn(a).

अर साचाणी वै लोग जिका परलोक माथै विस्वास नीं करै है, वै साचाणी (सीधा) मारग सूं दूर भटकग्या है।

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

अर जे आपां बां माथै दया करांला अर बां माथै पड़ी विपदा नै दूर करांला तो बै निश्चित रूप सूं आपरी गलती रै मांय डूबता रैवेला।

وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).

अर आपां बांनै यातनावां दी है, पण बां आपरै प्रभु रै आधीन नीं हुया अर नीं ई खुद नै विनम्र बणायो।

حَتّٰىٓ اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيْدٍ اِذَا هُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ࣖ

Ḥattā iżā fataḥnā ‘alaihim bāban żā ‘ażābin syadīdin iżā hum fīhi mublisūn(a).

तो जद म्हे बां रै वास्तै घणी कठोर सजा रो दरवाजो खोल्यो तो वै तुरंत ही हताश होग्या।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

अर ओ ईज है जिणनै थारै वास्तै सुणन, देखबा अर विवेक बणायो है, पण थै घणा कम आभारी हो।

وَهُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

bal qālū miṡla mā qālal-awwalūn(a).

अर वो ईज है जिण थानै धरती माथै बणायो अर पैदा करियो अर थानै उणरै कनै भेळा करियो जावैला।

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

अर वो ईज है जको जीवन अर मरण देवै है अर वो ईज है जको रात अर दिन रै बदलाव नै (नियमित करै है)। थनै समझ कोनी आवै?

بَلْ قَالُوْا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُوْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

बां ऐड़ा सबद भी कैया जका पैली रा लोगां रै बोल्योड़ा सबदां सूं मिलता-जुलता हा।

قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

बां कैयो, “कांई ओ साच है कै जद आपां मर जावांला अर धूळ अर हाड बण जावांला तो आपां साचाणी जी उठस्यां?

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

साची, ओ म्हारै सूं अर म्हारै पुरखां सूं वचन दियो गयो है, आ तो बस पुराणा लोगां री परी कथा है!"

قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).

(मुहम्मद) कैवो, "अगर थनै ठाह है कै धरती अर इण मांय री सगळी चीजां किण री है?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tażakkarūn(a).

वे जवाब देवेला, “ओ अल्लाह रो है।” कैवो, “फेर थानै याद कोनी?”

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ

qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

कैवो, "ओ प्रभु कुण है जिणरै कनै सात आकास है अर जिणरै कनै महान सिंहासन है?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tattaqūn(a).

वे जवाब देवेला, "अल्लाह रो है।" कैवो, “फेर थै पुण्यवान क्यूं कोनी हो?”

قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).

कैवो, "सगळी चीजां री ताकत किण रै हाथां मांय है। वो रक्षा करै है, अर (उणरी सजा) सूं कीं भी बचायो नीं जा सकै, जे थनै ठाह हो?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ فَاَنّٰى تُسْحَرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul fa annā tusḥarūn(a).

वे जवाब देवेला, "अल्लाह रो है।" कैवो, "(अगर हां), तो फेर थनै धोखो कियां दियो गयो?"

بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal ataināhum bil-ḥaqqi wa innahum lakāżibūn(a).

भलांई म्हे बांनै सांच ल्याया हां, पण वै साचाणी झूठा है।

مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَّلَدٍ وَّمَا كَانَ مَعَهٗ مِنْ اِلٰهٍ اِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ اِلٰهٍۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَ ۙ

mattakhażallāhu miw waladiw wa mā kāna ma‘ahū min ilāhin iżal lażahaba kullu ilāhim bimā khalaqa wa la‘alā ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍ(in), subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

अल्लाह रा कोई संतान कोनी है, अर बां रै सागै कोई (दूजा) देवता कोनी है, (अगर घणा देवता हुवैला), तो हरेक देवता बां (जीव) नै लेय'र आवैला जिणनै वो बणायो हो, अर बां देवतावां मांय सूं केई दूजा देवतावां नै हरा देला। वे जो जोड़ै है, उणसूं अल्लाह री महिमा होवै।

عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

‘Ālimil-gaibi wasy-syahādati fa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

(वो परमेश्बर है) जको सगळी बातां नै जाणै है जिकी अणदेखी है अर सगळी चीजां नै दीखै है। सर्वोच्च (अल्लाह) उण चीज सूं ऊपर है जिणनै वे एक दूजा रै साथै जोड़ै है।

قُلْ رَّبِّ اِمَّا تُرِيَنِّيْ مَا يُوْعَدُوْنَ ۙ

qur rabbi immā turiyannī mā yū‘adūn(a).

(मुहम्मद) बोलो, "हे म्हारा प्रभु, जे थूं म्हनै दिखावैला कै बां रै खिलाफ कांई (दंड) री धमकी दी जावै है,

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِيْ فِى الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

rabbi falā taj‘alnī fil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

हे म्हारा प्रभु, म्हनै दुष्टां रै मांय मत बणाओ।"

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

अर साचाणी, म्हारै कनै थानै (मुहम्मद) दिखाबा री ताकत है कै म्हे बांनै कांई धमकी दी ही।

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

बां रा बुरा कामां नै और चोखा तरीका सूं खारिज करो, आपां आच्छी तरियां जाणां हां कै वै (अल्लाह) नै कांई जोड़ै है।

وَقُلْ رَّبِّ اَعُوْذُ بِكَ مِنْ هَمَزٰتِ الشَّيٰطِيْنِ ۙ

wa qur rabbi a‘ūżu bika min hamazātisy-syayāṭīn(i).

अर केवो, "हे म्हारा प्रभु, मैं शैतान री फुसफुसाहट सूं थारी शरण लेऊं हूं।

وَاَعُوْذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَّحْضُرُوْنِ

wa a‘ūżu bika rabbi ay yaḥḍurūn(i).

अर हे म्हारा प्रभु, मैं थारी शरण लेऊं हूं, ताकि वे म्हारै कनै नीं आवै।"

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ

Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).

(अैड़ी ही काफिरां री हालत है), जद तांई कै जद बां मांय सूं किणी नै मौत नीं आवै तो बो कैवै, “हे म्हारा प्रभु, म्हनै (दुनिया मांय) पाछो ल्याओ।

لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

ताकि मैं बां भला कामां नै कर सकूं जिका मैं पाछै छोड़ दिया है। बेशक नीं! असल मांय, ओ फगत एक बहाना है जिणनै बो कैयो हो अर बां रै साम्हीं उण दिन तांई बरजाख है जद तांई बै जी उठैला।

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَلَآ اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ وَّلَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri falā ansāba bainahum yauma'iżiw wa lā yatasā'alūn(a).

जद तुरही बजाई जावैला, तो उण दिन (न्याय रै दिन) बां रै बिचाळै कोई पारिवारिक संबंध कोनी रैवेला अर बै एक दूजा सूं कोई सवाल नीं पूछैला।

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

जो भी तराजू (भलाई) तौलै है, तो वै भाग्यशाली लोग है।

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).

अर जो भी तराजू (भलाई) रै मांय हळको है, तो वै लोग खुद नै नुकसान पुगावै है, वे नरक रै मांय अनन्त रैवेला।

تَلْفَحُ وُجُوْهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيْهَا كٰلِحُوْنَ

talfaḥu wujūhahumun-nāru wa hum fīhā kāliḥūn(a).

बांका चेहरा नरक री आग सूं जळग्या है अर बै नरक रै मांय उदास अवस्था रै मांय है अर बां रा होठ विकृत है।

اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).

कांई थानै म्हारी श्लोक नीं पढ़ी गई, पण थै बांनै हमेशा नकारता रैवो हो?

قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ

qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).

बै बोल्या, “हे प्रभु, आपां आपणी बुराई सूं हार चुक्या हां अर आपां एक अस्या लोग हां जका भटकग्या हां।

رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظٰلِمُوْنَ

rabbanā akhrijnā minhā fa in ‘udnā fa innā ẓālimūn(a).

हे म्हारा प्रभु, म्हानै इण मांय सूं काढो (म्हानै दुनिया मांय पाछो ल्याओ), जे म्हे अजै ई पाछा जावांला (अविश्वास मांय), तो साचाणी म्हे गलत काम करण आळा हां।"

قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ

qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).

उण (अल्लाह) कह्यो, "इण मांय विनम्रता सूं रैवो अर म्हारै सूं बात मत करो।"

اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).

साची, म्हारा सेवकां रो एक दल है जिको प्रार्थना करै है, "हे प्रभु, म्हे विस्वास करियो है, इण वास्तै म्हानै माफ कर अर म्हानै दया कर, थै दया करण आळा सबसूं चोखा दाता हो।"

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

फेर थै बांनै उपहास रो विषय बणाओला, जिणसूं थै म्हनै याद करणो भूल जावोला अर थै बांनै (हमेशा) हँसता रैवोला।

اِنِّيْ جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوْٓاۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

innī jazaituhumul-yauma bimā ṣabarū, annahum humul-fā'izūn(a).

आज म्हैं बांनै बां रै धीरज रै वास्तै इनाम दियो है; साची, वे ही जीत हासिल करै है।

قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ

qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).

उण (अल्लाह) कह्यो, "थै धरती माथै कित्ता बरस रैवोला?"

قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَاۤدِّيْنَ

qālū labiṡnā yauman au baḍa yaumin fas'alil-‘āddīn(a).

बां कैयो, "म्हे एक दिन या एक दिन रो हिस्सो (धरती माथै) रैया, सो हिसाब राखण आळा लोगां सूं पूछो।"

قٰلَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا لَّوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qāla il labiṡtum illā qalīlal lau annakum kuntum ta‘lamūn(a).

उण (अल्लाह) कह्यो, "थै (धरती माथै) थोड़ो-घणो ई रैयग्या, जे थनै ठाह हो।"

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ

afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).

तो कांई थूं ओ सोच्यो हो कै म्हे थानै खेल रै रूप मांय (बिना किणी उद्देश्य रै) बणायो है अर थनै म्हारै कनै पाछो नीं दियो जावैला?

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

अल्लाह, साचो राजा, घणो ऊंचो है; कोई भी भगवान (पूजा करण जोग) कोनी पण वो, महान सिंहासन रो स्वामी।

وَمَنْ يَّدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهٗ بِهٖۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ

wa may yad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara lā burhāna lahū bih(ī), fa innamā ḥisābuhū ‘inda rabbih(ī), innahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

अर कोई भी अल्लाह रै अलावा दूजा देवता री पूजा करैला, जिणरै कनै कोई सबूत कोनी है, तो बां रो हिसाब बां रै प्रभु रै कनै होसी। साची, काफिर सफल कोनी होवैला।

وَقُلْ رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

wa qur rabbigfir warḥam wa anta khairur-rāḥimīn(a).

अर (हे मुहम्मद) कैवो, "हे प्रभु, माफ कर अर दया कर; थै दया रा सबसूं चोखा हो।"