Q.S या-सिन (يس) - 83 छंदां री गिणती

يٰسۤ ۚ

yā sīn.

यासीन

وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ

wal-qur'ānil-ḥakīm(i).

बुद्धि सूं भरपूर कुरान री कसम,

اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ

innaka laminal-mursalīn(a).

साची, थै (मुहम्मद) प्रेरितां मांय सूं एक हो,

عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۗ

‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(जो है) एक सीधा मारग माथै,

تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ

tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).

(एक रहस्योद्घाटन रै रूप मांय) (अल्लाह) सर्वशक्तिमान अर दयालु रै द्वारा भेज्यो गयो है,

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

इण वास्तै थै उण लोगां नै चेतावणी देवो जिणरै पुरखां नै कदैई चेतावणी नीं मिली, क्यूंकै वै लापरवाह है।

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلٰٓى اَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

laqad ḥaqqal-qaulu ‘alā akṡarihim fahum lā yu'minūn(a).

साची, ओ सबद (दंड) निश्चित रूप सूं बां मांय सूं घणकरा माथै लागू होसी, क्यूंकै बै विस्वास नीं करै।

اِنَّا جَعَلْنَا فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ اَغْلٰلًا فَهِيَ اِلَى الْاَذْقَانِ فَهُمْ مُّقْمَحُوْنَ

innā ja‘alnā fī a‘nāqihim aglālan fa hiya ilal-ażqāni fahum muqmaḥūn(a).

साची, म्हे बां रै गळै मांय बेड़ियां बांध दी है, फेर बां रा हाथ बां री ठोड़ी तांई (उठाया) है, जिण कारणै बै ऊपर देख रैया है।

وَجَعَلْنَا مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ سَدًّا وَّمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَيْنٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa ja‘alnā mim baini aidīhim saddaw wa min khalfihim saddan fa agsyaināhum fahum lā yubṣirūn(a).

अर म्हे बां रै साम्हीं अर बां रै लारै एक बंटवारा बणाई अर बां री आंख्यां नै बंद कर दी ताकि वे देख नीं सकै।

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

अर बां रै वास्तै भी ओ ईज है, चायै थै बांनै चेतावणी देवो या नीं देवो, बै भी विस्वास नीं करैला।

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

असल म्हैं, थै फगत बां लोगां नै चेतावनी देवो हो जका चेतावनी रो पालन करणो चावै है अर जका परमेश्बर सूं डरता है, परम दयालु, भलांई वै उणनै नीं देखै। तो बांनै माफी अर एक महान इनाम रै साथै आछी खबर देवो।

اِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتٰى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوْا وَاٰثَارَهُمْۗ وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ فِيْٓ اِمَامٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

innā naḥnu nuḥyil-mautā wa naktubu mā qaddamū wa āṡārahum, wa kulla syai'in aḥṣaināhu fī imāmim mubīn(in).

साची, आपां ई हां जका मृतक नै जीवंत बणावां हां अर आपां ई हां जका बां रै करियोड़ा कामां नै अर बां रै छोड्योड़ा निसाणां नै लिखता हां। अर म्हे सगळी चीजां नै एक साफ-सुथरी किताब (लौह महफुझ) मांय एकठ कर राखी है।

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).

अर बां रै वास्तै एक मिसाल बणाओ, यानी किणी देस रै रैवासियां ​​नै, जद बां रै कनै दूत आया।

اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ

iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).

(अर्थात) जद म्हे बां रै कनै दो दूत भेज्या, तो बां दोनूं नै नकार दियो; फेर म्हे इणनै तीजे (दूत) सूं मजबूत करियो, सो तीनूं (दूत) कह्यो, "वास्तव में, म्हे वै हां जिका थारै कनै भेजिया गया है।"

قَالُوْا مَآ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ وَمَآ اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْءٍۙ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَكْذِبُوْنَ

qālū mā antum illā basyarum miṡlunā, wa mā anzalar-raḥmānu min syai'(in), in antum illā takżibūn(a).

बां (देस रा लोगां) जवाब दियो, "थै म्हारै जिसा ई मिनख हो, अर (अल्लाह) परम दयालु कीं नीं बतायो है, थै तो झूठा हो।"

قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ

qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).

वे बोल्या, “म्हारा प्रभु जाणै है कै म्हे थारै वास्तै (उणरा) दूत हां।

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

अर म्हारो दायित्व फगत (अल्लाह रा हुकम) नै साफ-साफ बताणो है।"

قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).

बां जवाब दियो, "साचैई, थारै कारण म्हांनै दुर्भाग्य हुयो है। साची, जे थूं नीं रुकैला (म्हानै बुलाणो) तो म्हे थानै पत्थर मार देवांला अर थनै म्हारै सूं एक दुखद यातना जरूर हुवैला।"

قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).

वे (दूत) कह्यो, "थारी दुर्भाग्य थारै कारण है। कांई ओ इण वास्तै है कै थनै चेतावनी दी गई ही? असल मांय थै एक अस्या लोग हो जका सीमा नै तोड़ देवै है।"

وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).

अर नगर रै किनारे सूं आता थका एक आदमी झटपट बोल्यो, "हे म्हारी प्रजा, दूतां रै लारै चाल पड़ो।"

اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔

ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).

वां लोगां रै लारै चालौ जका थारै सूं बदलै मांय कीं नीं मांगै; अर वे ही है जिका मार्गदर्शन प्राप्त करै है।

وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).

अर म्हारै वास्तै कोई कारण कोनी है कै म्हैं (अल्लाह) री पूजा नीं करूं जिणनै म्हनै बणायो है अर थनै फगत उणरै कनै ई पाछो कर दियो जावैला।

ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ

a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).

मैं उणरै अलावा दूजा देवतावां री पूजा क्यूं करूंला? जे (अल्लाह) परम दयालु म्हारै माथै आफत करण री इच्छा राखैला तो निश्चित रूप सूं वांरी मदद म्हारै वास्तै कोई काम री कोनी हुवैला अर वे (भी) म्हानै बचा नीं सकैला।

اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).

असल म्हैं, जे मैं (करतो) तो मैं निश्चित रूप सूं साफ गलती करतो।

اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ

innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).

म्हैं थारै प्रभु माथै विस्वास करियो है; फेर म्हारी (विश्वास री स्वीकारोक्ति) नै सुणो।

قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ

qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).

ओ (उणनै) कैयो गयो हो, "स्वर्ग मांय प्रवेश करो।" बो (वो आदमी) बोल्यो, "अगर म्हारा लोगां नै ठाह लाग जावै तो आछो रैसी,

بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ

bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).

कांई कारण हो कै म्हारा प्रभु म्हनै माफ कर दियो अर म्हनै उण लोगां मांय सूं एक बणायो जिका महिमामंडित हुया है।"

۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ

wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).

अर बां रै मर्यां पछै, आपां बां रै लोगां रै कनै आकास सूं सेना नीं भेजी अर नीं ई आपां नै बां नै भेजण री जरूरत ही।

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).

बां माथै कोई यातना कोनी है, सिवाय एक ई पुकार री। फेर झट वे मरग्या।

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

आं नौकरां नै कितरो पछतावो हो, हर बार जद कोई दूत बां कनै आतो तो बां रो मजाक उड़ाया करता।

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

alam yarau kam ahlaknā qablahum minal-qurūni annahum ilaihim lā yarji‘ūn(a).

कांई वे नीं जाणै कै आपां बां सूं पैली कित्ता लोगां नै नास कर दिया? बां लोगां मांय सूं (जिणनै म्हे बर्बाद कर दिया) कोई भी बां कनै कोनी पाछो आयो।

وَاِنْ كُلٌّ لَّمَّا جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ ࣖ

wa in kullul lammā jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

अर हरेक (लोग), हरेक चीज म्हारै साम्हीं राखी जावैला।

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ

wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).

अर वांरै वास्तै (अल्लाह री महानता री) एक निशानी एक मृत (बंजर) धरती है। म्हे धरती नै जीवन दियो अर उण मांय सूं अनाज ल्याया, सो वे उण सूं खाया।

وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ

wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).

अर म्हे उणरै वास्तै धरती माथै खजूर अर अंगूर रा बाग बणाया अर उणरै वास्तै पाणी रा झरना भेज्या।

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

ताकि वे इणरा फल अर आपरै हाथां री मेहनत रो फल खा सकै। तो वे आभारी क्यूं कोनी है?

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

महिमा अल्लाह री है, जिणनै सगळा जोड़ा बणायो है, जिणसूं धरती उगै है, अर खुद सूं अर जिणनै वे नीं जाणै है।

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ ۖنَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُّظْلِمُوْنَۙ

wa āyatul lahumul-lailu naslakhu minhun-nahāra fa'iżā hum muẓlimūn(a).

अर वांरै वास्तै एक संकेत है रात; आपां दिन नै उतार देवां हां, अर वे तुरंत अंधेरे रै मांय पड़ जावै है।

وَالشَّمْسُ تَجْرِيْ لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۗ

wasy-syamsu tajrī limustaqarril lahā, żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

अर सूरज आपरी चाल चालै है। ऐड़ो ई सर्वशक्तिमान अर सर्वज्ञ रो फरमान है।

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ

wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).

अर म्हे चांद रै वास्तै एक मार्ग तय कर लियो है, जद तांई कै (जद बो आपरै अंतिम मार्ग माथै नीं पूग जावै) बो एक पुराणा गुच्छा रै आकार मांय नीं आ जावै।

لَا الشَّمْسُ يَنْۢبَغِيْ لَهَآ اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا الَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۗوَكُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

lasy-syamsu yambagī lahā an tudrikal-qamara wa lal-lailu sābiqun-nahār(i), wa kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

सूरज नै चांद नै मात देणो कोनी है अर ना ही रात दिन नै मात दे सकै है। हरेक आपरो कोर्स चलावै है।

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

अर बां रै वास्तै एक संकेत ओ है कै आपां बां री संतान नै माल सूं भरेड़ा जहाजां माथै ले जावांला।

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّنْ مِّثْلِهٖ مَا يَرْكَبُوْنَ

wa khalaqnā lahum mim miṡlihī mā yarkabūn(a).

अर आपां बां रै वास्तै (परिवहन रा दूजा साधन) भी बणावां जियां कै वै सवारी करै।

وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ

wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).

अर जे आपां चावां तो आपां बांनै डूबो देवांला। इण वास्तै बां रै वास्तै कोई मददगार कोनी हो अर नीं ई बां नै बचायो गयो।

اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).

पण (म्हे बांनै बचायो) म्हारी तरफ सूं घणी दया रै कारण अर बांनै एक निश्चित बगत तांई जीवन में सुख देवण रै वास्तै।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

अर जद बांनै कैयो जावै है, "थारै साम्हीं (इण संसार मांय) अर आबाळी सजा सूं डरो, जिणसूं थनै दया मिल सकै।"

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

अर जद भी बांनै परमेश्बर री चिन्हां री कोई चिन्ह मिलती तो बै बां सूं दूर जांवता।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

अर जद बांनै कैयो जावै है, "अल्लाह थानै दियोड़ा रोजी रो थोड़ो-घणो हिस्सो खर्च करो" तो काफिर लोगां नै कैवै है, "कांई म्हारै वास्तै उचित है कै म्हे बां लोगां नै खिलावां जिका अल्लाह चावै तो बांनै खिलावैला? थै साची में साफ गलती कर रैया हो।"

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

अर वे (काफिर) बोल्या, "अगर थै साचा बोलोला तो (जीवित होबा रै दिन) रो वादो कद पूरो होसी?"

مَا يَنْظُرُوْنَ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُوْنَ

mā yanẓurūna illā ṣaiḥataw wāḥidatan ta'khużuhum wa hum yakhiṣṣimūn(a).

वे तो बस एक चीख री उडीक कर रिया हा, जो बांनै लड़ता बगत तबाह कर देला।

فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ تَوْصِيَةً وَّلَآ اِلٰٓى اَهْلِهِمْ يَرْجِعُوْنَ ࣖ

falā yastaṭī‘ūna tauṣiyataw wa lā ilā ahlihim yarji‘ūn(a).

इण वास्तै वे वसीयत बणाबा में असमर्थ है अर वे (भी) आपरै परिवारां कनै नीं जा सकै है।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).

फेर तुरही बजाई अर तुरंत ही वे आपरी कब्रां सूं बारै आया (जीवता) अर आपरै प्रभु रै कनै गया।

قَالُوْا يٰوَيْلَنَا مَنْۢ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ۜهٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُوْنَ

qālū yā wailanā mam ba‘aṡanā mim marqadinā…hāżā mā wa‘adar-raḥmānu wa ṣadaqal-mursalūn(a).

वे बोल्या, "हाय म्हारै माथै! म्हानै म्हारी बिस्तर (कब्र) सूं कुण उठायो?" आ बात (अल्लाह) दयालु अर आपरै दूतां रै सागै सच्चा वचन दियो हो।

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

ओ रोवणो फगत एक बार हो, फेर तुरंत ही बां सगळा नै म्हारै साम्हीं ल्याया गया (इणरै साथै गिणती करणी चाइजै)।

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا وَّلَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fal-yauma lā tuẓlamu nafsun syai'aw wa lā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

सो उण दिन किणी नै जरा भी नुकसान कोनी हुवैला अर थानै कोई इनाम कोनी मिलसी, सिवाय थारै करियोड़ा कामां रै।

اِنَّ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِيْ شُغُلٍ فٰكِهُوْنَ ۚ

inna aṣḥābal-jannatil-yauma fī syugulin fākihūn(a).

साचाणी, उण दिन स्वर्ग रा रैवासी आपरी गतिविधियां मांय खुद नै आनंद लेवैला।

هُمْ وَاَزْوَاجُهُمْ فِيْ ظِلٰلٍ عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ مُتَّكِـُٔوْنَ ۚ

hum wa azwājuhum fī ẓilālin ‘alal-arā'iki muttaki'ūn(a).

वे अर बांका साथी छाया रै मांय सोफा माथै टेक्या हा।

لَهُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّلَهُمْ مَّا يَدَّعُوْنَ ۚ

lahum fīhā fākihatuw wa lahum mā yadda‘ūn(a).

स्वर्ग रै मांय वे फल प्राप्त करै है अर वे जो चावै है वो प्राप्त करै है।

سَلٰمٌۗ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيْمٍ

salāmun qaulam mir rabbir raḥīm(in).

(उणां नै कैयो जावै है) “सलाम,” परम दयालु परमेश्वर री अभिवादन रै रूप मांय।

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُوْنَ

wamtāzul-yauma ayyuhal-mujrimūn(a).

अर (काफिरां सूं कैयो गयो हो) “हे पापियां, आज थानै (विश्वासियां ​​सूं) अलग करो!

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

हे आदम रा टाबर अर पोता, कांई म्हैं थानै हुकम कोनी दियो कै थै शैतान री पूजा नीं करो? साची, शैतान थारो असली दुश्मन है।

وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

अर म्हारी पूजा करो। यो सीधो मारग है।

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

अर साचाणी, वो (शैतान) थारै मांय सूं घणकरा नै भटकाव दियो है। फेर कांई थनै समझ कोनी आवै?

هٰذِهٖ جَهَنَّمُ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

hāżihī jahannamul-latī kuntum tū‘adūn(a).

यो नरक रो (नरक) है जिणरै बारै में थानै पैली चेतावनी दी गई ही।

اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

iṣlauhal-yauma bimā kuntum takfurūn(a).

आज ही इण मांय प्रवेश करो क्यूंकै पैली थै इणनै नकार दियो हो।

اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).

आज म्हे बां रो मुंडा बंद कर दियो है; वां रा हाथ म्हारै सूं बात करैला अर वां रा पग वां रै काम री साखी देवैला।

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَطَمَسْنَا عَلٰٓى اَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَاَنّٰى يُبْصِرُوْنَ

wa lau nasyā'u laṭamasnā ‘alā a‘yunihim fastabaquṣ-ṣirāṭa fa annā yubṣirūn(a).

अर जे म्हे चावां तो म्हे बांरी आंख्यां नै मिटा देवांला; सो वे एक मारग ढूंढबा रै वास्तै दौड़ पड़्या। तो वे कियां देख सकै हा?

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَمَسَخْنٰهُمْ عَلٰى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوْا مُضِيًّا وَّلَا يَرْجِعُوْنَ ࣖ

wa lau nasyā'u lamasakhnāhum ‘alā makānatihim famastaṭā‘ū muḍiyyaw wa lā yarji‘ūn(a).

अर जे म्हे चावां तो म्हे बां रो रूप बदळ देवांला जठै वै हा; जिणसूं वे अबै चाल नीं सकै अर पाछा भी नीं आ सकै।

وَمَنْ نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِۗ اَفَلَا يَعْقِلُوْنَ

wa man nu‘ammirhu nunakkishu fil-khalq(i), afalā ya‘qilūn(a).

अर जिणनै भी आपां उणरी उमर नै लांबी करांला, आपां उणनै (उणरै) अस्तित्व री शुरुआत में पाछो देवांला। तो वे क्यूं कोनी समझै?

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

अर म्हे उणनै (मुहम्मद) कविता नीं सिखाई अर कविता उणरै वास्तै उचित नीं ही। कुरान एक साफ पाठ अर किताब रै अलावा और कीं कोनी है,

لِّيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَّيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

liyunżira man kāna ḥayyaw wa yaḥiqqal-qaulu ‘alal-kāfirīn(a).

ताकि वो (मुहम्मद) बां लोगां नै चेतावनी देवै जिका (उणां रा दिल) जीवता है अर काफिरां रै वास्तै सजा निश्चित होवै।

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِّمَّا عَمِلَتْ اَيْدِيْنَآ اَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مٰلِكُوْنَ

awalam yarau annā khalaqnā lahum mimmā ‘amilat aidīnā an‘āman fahum lahā mālikūn(a).

कांई वे नीं देखै है कै म्हे बां रै वास्तै माल-मवेशी बणाया है, जिणनै म्हे आपणी ताकत सूं बणाया है अर बां माथै वां रो राज है?

وَذَلَّلْنٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوْبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُوْنَ

wa żallalnāhā lahum fa minhā rakūbuhum wa minhā ya'kulūn(a).

अर म्हे बांनै बांरै राज रै अधीन कर दिया है। केई तो बां री सवारी रै वास्तै है अर केई बां रै खाणै रै वास्तै है।

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

अर वे बां सूं फायदा अर पीणो लेवै है। तो कांई वे आभारी कोनी होवेला?

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).

अर वे अल्लाह रै अलावा देवतावां नै भी लेवै है ताकि बांरी मदद मिल सकै।

لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَهُمْۙ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُّحْضَرُوْنَ

lā yastaṭī‘ūna naṣrahum, wa hum lahum jundum muḥḍarūn(a).

वे बांरी मदद कोनी कर सकै, जदकै वे बांरी रखवाली करण सारू त्यार सैनिक है।

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

सो थानै (हे मुहम्मद) वांरी बातां नै दुखी मत करणो चाइजै। साची, आपां जाणां हां कै वै कांई छुपावै है अर कांई घोषित करै है।

اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

अर कांई मिनख ओ नीं देखै कै आपां उणनै शुक्राणु री एक बूंद सूं बणायो है अर वो एक खुलो दुश्मन है!

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ

wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).

अर वो म्हारै वास्तै दृष्टान्त बतावै है अर आपरी उत्पति नै भूल जावै है; वो केवे है, "सड़ चुकी हड्डियां नै कुण जीवन दे सकै है?"

قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ

qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).

(मुहम्मद) बोलो, "जिको इणनै जीवित करेला वो (अल्लाह) है जिणनै पैली बणायो है। अर वो सगळा जीव-जंतुवां नै जाणै है।

ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ

allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).

यानी (अल्लाह) जिण थारै वास्तै हरी लकड़ी सूं आग लगाई, फेर थे तुरंत उण लकड़ी सूं आग लगा दी।"

اَوَلَيْسَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۗبَلٰى وَهُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

awa laisal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa biqādirin ‘alā ay yakhluqa miṡlahum, balā wa huwal-khallāqul-‘alīm(u).

अर कांई (अल्लाह) जिको आकास अर धरती नै बणायो है, बो इणीज भांत री कोई चीज (उणां रै नष्ट हुयोड़ा शरीर) नै फेरूं बणा सकै है? साच है, अर वो सर्वसृष्टा, सर्वज्ञ है।

اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).

साची, जद वो किणी चीज री इच्छा राखै है, तो वो उणनै फगत ओ कैवै है, "हो!" तो ओ ईज है।

فَسُبْحٰنَ الَّذِيْ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

fa subḥānal-lażī biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa ilaihi turja‘ūn(a).

तो महिमा उणरी (अल्लाह) री है जिणरै हाथ मांय सगळी चीजां माथै प्रभुत्व है अर थै उणरै कनै पाछा आ जावोला।