Q.S अल-इसरा (اَلْإِسْرَاء) - 111 छंदां री गिणती

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

अल्लाह री महिमा, जिको आपरै सेवक (मुहम्मद) नै रात नै भव्य मस्जिद सूं अकसा मस्जिद तांई लेग्यो, जिणनै आपां उणरै आसै-पासै आशीर्वाद दियो है, ताकि आपां उणनै आपणी केई चिन्ह (महानता) दिखा सकां। साचाणी, वो सर्वसुणबाळो अर सर्वदेखबाळो है।

وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ

wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).

अर म्हे मूसा नै किताब (तोराह) दी अर म्हे इणनै इस्राएल रै टाबरां रै वास्तै एक मार्गदर्शक बणायो (इण सबदां रै साथै), "म्हारै अलावा कोई दूजो (रक्षक) मत लेवो।"

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا

Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).

(ओ) बां लोगां रा वंशज जिका नै म्हे नूह रै सागै ल्याया हा। साची, वो (नूह) एक सेवक (अल्लाह रो) हो जको घणो आभारी हो।"

وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا

wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).

अर म्हे किताब रै मांय इस्राएल रै टाबरां रै खिलाफ हुकम दियो हो कै, "थै इण धरती माथै दो बार बुराई करोला अर थै घणी घमण्ड सूं घमण्ड करोला।"

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

तो जद दो (अपराध) मांय सूं पैला अपराध री सजा रो बखत आयो तो म्हे थारै कनै म्हारा पराक्रमी सेवकां नै ल्याया, तो वै गांवां मांय जोर-जोर सूं दौड़ग्या। अर ओ एक असो फैसलो है जिणनै निश्चित रूप सूं लागू करियो जावेला।

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

फेर म्हे थानै बांनै हरावण री बारी दी, म्हे थानै धन अर टाबरां रै साथै मदद करी अर म्हे थानै एक मोटो दल बणायो।

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

जे थै भलो करो हो (मतलब) तो थै खुद रै वास्तै भलो करो हो। अर जे थै बुराई करो हो तो (बुराई रो नुकसान) थारै वास्तै है। जद दूजी सजा (अपराध) आवै है, (म्हे थारा दुश्मनां नै खड़ा करां) थारै चेहरै नै बदनाम करण सारू तो वे मस्जिद (अकसा मस्जिद) मांय प्रवेश करै है, जियां कै जद वे पैली बार मांय प्रवेश करियो हो अर वे जिण चीज माथै नियंत्रण राखै है उणनै नष्ट कर देवै है।

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَّرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُّمْ عُدْنَاۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ حَصِيْرًا

‘asā rabbukum ay yarḥamakum, wa in ‘uttum ‘udnā, wa ja‘alnā jahannama lil-kāfirīna ḥaṣīrā(n).

थारा प्रभु थारै माथै दया करै; पण जे थूं पाछो आवैला (बुराई करैला) तो म्हे जरूर पाछो आवांला (थानै दंडित करांला)। अर म्हे नरक नै काफिरां रै वास्तै जेळ बणा दियो।

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ

inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).

साची, यो कुरान सबसूं सीधो (रास्तो) माथै मार्गदर्शन करै है अर भला काम करण आळा विश्वासियां ​​नै आच्छी खबर देवै है, कै बांनै घणो इनाम मिलसी,

وَّاَنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

wa annal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

अर जिका लोगां नै परलोक माथै विस्वास कोनी है, बां रै वास्तै म्हे बां रै वास्तै एक दर्दनाक सजा री त्यारी करी है।

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

अर मिनख (अक्सर) बुराई रै वास्तै प्रार्थना करै है जियां कै वो (आम तौर माथै) भलाई रै वास्तै प्रार्थना करै है। अर साचाणी, आदमी जल्दबाजी करै है।

وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا

wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).

अर म्हे रात अर दिन नै दो चिन्ह बणाया (आपणी महानता रा), फेर म्हे रात री निसाणी नै मिटा दी अर म्हे दिन री निसाणी साफ कर दी, ताकि थै थारै प्रभु सूं वरदान ले सको अर थै बरसां री गिणती अर (समय) रो हिसाब जाण सको। अर सगळी बातां नै म्हे साफ कर दी है।

وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنٰهُ طٰۤىِٕرَهٗ فِيْ عُنُقِهٖۗ وَنُخْرِجُ لَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتٰبًا يَّلْقٰىهُ مَنْشُوْرًا

wa kulla insānin alzamnāhu ṭā'irahū fī ‘unuqih(ī), wa nukhriju lahū yaumal-qiyāmati kitābay yalqāhu mansyūrā(n).

अर हरेक आदमी नै म्हे बां रा काम बां रै गळै में घाल दिया है। अर पुनरुत्थान रै दिन आपां उणरै वास्तै एक खुली किताब ल्यावांला।

اِقْرَأْ كِتٰبَكَۗ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيْبًاۗ

iqra' kitābak(a), kafā binafsikal-yauma ‘alaika ḥasībā(n).

आपणी किताब पढ़ो; आप खुद ई आज आपरै खिलाफ एक गणना करण आळा रै रूप मांय काफी हो।

مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا

manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).

कोई भी (अल्लाह) री हिदायत रै मुजब काम करै है, वो आपरै वास्तै है; अर जो भी भटक जावै है, वो आपरै वास्तै है। अर कोई भी दूजा रो बोझ नीं उठा सकै, पण जद तांई आपां कोई दूत नीं भेजां, आपां सजा नीं देवां।

وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا

wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).

अर जे आपां किणी देस नै तबाह करणो चावां तो आपां उण देस मांय ठाठ-बाट मांय रैवण आळा लोगां नै हुकम देवांला (अल्लाह री आज्ञा मानै), पण जे वै उण देस मांय अवज्ञा करैला तो बां माथै (म्हारी सजा) रा सबद लागू हुवैला, तो आपां उण देस नै पूरी तरै सूं तबाह कर देवांला।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْۢ بَعْدِ نُوْحٍۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

wa kam ahlaknā minal-qurūni mim ba‘di nūḥ(in), wa kafā birabbika biżunūbi ‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

अर नूह रै पछै कित्ता लोगां नै म्हे नाश कर दिया। अर थारो प्रभु काफी है, जको सर्वज्ञ है अर आपरै सेवकां रै पापां नै सर्वश्रेष्ठ देखै है।

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهٗ فِيْهَا مَا نَشَاۤءُ لِمَنْ نُّرِيْدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهٗ جَهَنَّمَۚ يَصْلٰىهَا مَذْمُوْمًا مَّدْحُوْرًا

man kāna yurīdul-‘ājilata ‘ajjalnā lahū fīhā mā nasyā'u liman nurīdu ṡumma ja‘alnā lahū jahannam(a), yaṣlāhā mażmūmam madḥūrā(n).

जिको भी इण (सांसारिक) जीवन री इच्छा राखै है, तो आपां उण रै वास्तै इण (संसारिक) मांय जल्दबाजी करस्यां जिणनै आपां चावांला। फेर म्हे उणरै वास्तै (परलोक रै मांय) नरक री त्यारी करी; वो अपमानित अर निर्वासित होर इण मांय प्रवेश करेला।

وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعٰى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَّشْكُوْرًا

wa man arādal-ākhirata wa sa‘ā lahā sa‘yahā wa huwa mu'minun fa ulā'ika kāna sa‘yuhum masykūrā(n).

अर जो कोई भी परलोक री इच्छा राखै है अर उणरै वास्तै गंभीरता सूं प्रयास करै है, जदकै वो विश्वास करै है, तो वै लोग है जिणरी कोशिशां रो फल मिलसी।

كُلًّا نُّمِدُّ هٰٓؤُلَاۤءِ وَهٰٓؤُلَاۤءِ مِنْ عَطَاۤءِ رَبِّكَ ۗوَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحْظُوْرًا

kullan numiddu hā'ulā'i wa hā'ulā'i min ‘aṭā'i rabbik(a), wa mā kāna ‘aṭā'u rabbika maḥẓūrā(n).

हरेक (समूह) नै, इण (समूह) (जो इण दुनिया नै चावै है) अर वो (समूह) (जो परलोक चावै है), दोनूं नै, आपां थारै प्रभु री दया सूं मदद देवां हां। अर थारै प्रभु री दया नै रोक्यो कोनी जा सकै।

اُنْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ وَلَلْاٰخِرَةُ اَكْبَرُ دَرَجٰتٍ وَّاَكْبَرُ تَفْضِيْلًا

unẓur kaifa faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), wa lal-ākhiratu akbaru darajātiw wa akbaru tafḍīlā(n).

देखो कै आपां बां मांय सूं केई नै केई (दूजा) माथै किण भांत पसंद करां। अर परलोक रो एक ऊंचो पद अर बडी प्राथमिकता है।

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ

lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).

अल्लाह रै अलावा दूजा देवता मत बणाओ, नींतर बेइज्जत अर बेइज्जत हो जावोला

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

अर थारा प्रभु थानै हुकम दियो है कै थै उणरै अलावा दूजा री पूजा नीं करो अर थारै माता-पिता रो भलो करो। जे थारी देखभाळ रै मांय बां मांय सूं कोई एक या दोनूं बुढ़ापा तांई पूग जावै तो बां दोनूं नै कदैई "आह" सबद मत बोलो अर दोनूं माथै चिल्लाओ मत, अर दोनूं नै आच्छी बातां कैवो।

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

अर बां दोनूं रै प्रति घणै स्नेह रै साथै खुद नै विनम्र बणाओ अर कैवो, "हे म्हारा प्रभु! बां दोनूं सूं प्रेम करो जियां बां दोनूं म्हनै जद म्हैं छोटो हो तद सिखायो हो।"

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فِيْ نُفُوْسِكُمْ ۗاِنْ تَكُوْنُوْا صٰلِحِيْنَ فَاِنَّهٗ كَانَ لِلْاَوَّابِيْنَ غَفُوْرًا

rabbukum a‘lamu bimā fī nufūsikum, in takūnū ṣāliḥīna fa innahū kāna lil-awwābīna gafūrā(n).

थारा भगवान थारै हिवड़ै री बातां नै सबसूं बेसी जाणै है; जे थैं एक भला मिनख हो तो फेर वाकई, वो पश्चाताप करण आळा लोगां नै माफ कर देवै है।

وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا

wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).

अर आपरो हक नजीक रा रिश्तेदारां नै, साथै ई गरीबां नै अर सफर माथै जावण आळा नै भी देवो; अर (आपरी दौलत) नै व्यर्थ मत बरबाद करो।

اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا

innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).

साची, व्यर्थ लोग शैतान रा भाई है अर शैतान आपरै प्रभु माथै घणो अविश्वास करै है।

وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا

wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).

अर जे थैं आपरै प्रभु री दया पाबा रै वास्तै बां सूं मुड़ जावो जिण री थै आस राखो हो तो बां नै कोमल बातां कैवो।

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

अर आपरा हाथां नै आपरै गळै सूं बेड़ी मत बांधो अर बांनै (बहुत उदार) मत खींचो नींतर थै बेइज्जती अर पछतावा करण आळा हो जावोला।

اِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

inna rabbaka yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

साचाणी, थारा प्रभु जिणरै वास्तै वो चावै है अर उणनै सीमित करै है (जिणरै वास्तै वो चावै है); साचाणी, वो सर्वज्ञ है अर आपरै सेवकां नै सर्वश्रेष्ठ देखै है।

وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَاِيَّاكُمْۗ اِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيْرًا

wa lā taqtulū aulādakum khasy-yata imlāq(in), naḥnu narzuquhum wa iyyākum, inna qatlahum kāna khiṭ'an kabīrā(n).

अर गरीबी रै डर सूं आपरा टाबरां नै मत मारो। म्हे ही बांनै अर थानै जीविका देवां हां। बांनै मारणो साची में एक मोटो पाप हो।

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا

wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).

अर व्यभिचार रै कनै मत जावो; (व्यभिचार) साची में एक घृणित काम है अर एक बुरो तरीको है।

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا

wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).

अर बां लोगां नै मत मारो जिणनै अल्लाह मना कर दियो है, सिवाय किणी सही कारण रै। अर जिणनै भी नाजायज मार दियो जावै है, तो आपां उणरै संरक्षक नै सत्ता दे दी है, पण उणरै संरक्षक नै मारबा री सीमा सूं बेसी नीं होवण देणी चाइजै। साची, वो ही है जिणनै मदद मिलै है।

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).

अर अनाथ री संपत्ति रै कनै मत जावो, सिवाय इणरै कै बो बडो नीं हो जावै अर आपरा वादा पूरा करो, क्यूंकै थनै निश्चित रूप सूं उण वादा रै वास्तै जवाबदेह ठहरायो जावैला।

وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا

wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

अर जद थै नापौ तो माप नै ठीक करो अर सही तराजू सूं तौलौ। ओ ईज है जको (थारै वास्तै) घणो जरूरी है अर इणरा परिणाम चोखा है।

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).

अर जिण बात रो थनै कोई ज्ञान कोनी है, बां रो पालन मत करो। क्यूंकै सुणन, देखण अर विवेक सगळा सूं बां रै बारै में सवाल उठाया जावैला।

وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا

wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).

अर धरती माथै घमंड सूं मत चाल, क्यूंकै थूं धरती नै काट नीं सकैला अर नीं ई ऊंचाई माथै पहाड़ां तांई पूग सकैला।

كُلُّ ذٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهٗ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوْهًا

kullu żālika kāna sayyi'uhū ‘inda rabbika makrūhā(n).

आ सगळी बुराई है जिणसूं थारै प्रभु नै घृणा है।

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

ओ उण ज्ञान रो एक हिस्सो है जिणनै भगवान थारै माथै प्रकट करियो है (हे मुहम्मद)। अर अल्लाह रै सागै दूजा देवता मत लगाओ, नींतर थै आग मांय नीं पड़ जावो, बेइज्जती नीं हो अर (अल्लाह री रहमत सूं) दूर नीं हो जावो।

اَفَاَصْفٰىكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِيْنَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنَاثًاۗ اِنَّكُمْ لَتَقُوْلُوْنَ قَوْلًا عَظِيْمًا ࣖ

afa aṣfākum rabbukum bil-banīna wattakhaża minal-malā'ikati ināṡā(n), innakum lataqūlūna qaulan ‘aẓīmā(n).

तो कांई ओ उचित है कै परमेश्बर थारै वास्तै बेटा चुणै अर स्वर्गदूतां सूं बेटियां लेवै? साचाणी, थै पाप रै मांय एक मोटो वचन बोल्यो है।

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).

अर साचाणी, इण कुरान रै मांय आपां बार-बार (चेतावनी) दी है, ताकि वे याद राखै। पण (चेतावनी) बांनै (सच सूं) दूर भागबा नै बढ़ा देवै है।

قُلْ لَّوْ كَانَ مَعَهٗ ٓ اٰلِهَةٌ كَمَا يَقُوْلُوْنَ اِذًا لَّابْتَغَوْا اِلٰى ذِى الْعَرْشِ سَبِيْلًا

qul lau kāna ma‘ahū ālihatun kamā yaqūlūna iżal labtagau ilā żil-‘arsyi sabīlā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "अगर उणरै कनै कोई देवता हुंवता, जियां कै वै कैवै है, तो वै देवता निश्चित रूप सूं उण भगवान रै कनै एक मारग ढूंढता जिणरै कनै सिंहासन है।"

سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَقُوْلُوْنَ عُلُوًّا كَبِيْرًا

subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaqūlūna ‘uluwwan kabīrā(n).

वे धन्य अर सर्वोच्च है, जो वे कैवे है, उदात्त अर राजसी है (इणरी कोई तुलना कोनी है)।

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

सात आकाश, धरती अर इण मांय री हर चीज अल्लाह री स्तुति करै है। अर उणरी स्तुति करर महिमा करण रै अलावा और कीं कोनी है, पण थै बांरी तस्बीह नै नीं समझो। साचाणी, वो घणो दयालु अर घणो क्षमा करण आळो है।

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

अर जद थै (मुहम्मद) कुरान पढ़ोला, तो म्हे थारै अर परलोक रै मांय विश्वास नीं करण आळा लोगां रै बिचाळै एक अदृश्य भींत बणास्यां,

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

अर म्हे बां रा दिल बंद कर दिया अर बां रा कान बंद कर दिया, जिणसूं वे समझ नीं सकै। अर जद थै कुरान रै मांय फगत आपरै प्रभु रो जिक्र करो हो तो वे पाछै मुड़ जावै है अर (नफरत रै कारण) भाग जावै है।

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

आपां सगळा सूं बेसी जाणां हां कै जद बै थारी बात सुणै है (हे मुहम्मद), अर जद बै फुसफुसावै है (फुसफुसाहट मांय), जद गलत काम करण आळा कैवै है, "थै फगत एक जादूगर आदमी रै लारै चालौ।"

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

देखो, वे थारै वास्तै कियां मिसाल बणावै है (हे मुहम्मद); इण वास्तै वे भटक जावै है अर (सही) मारग नीं ढूंढ सकै है।

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

अर वे केवे है, "जद आपां हाड अर सड़ चुक्या पदार्थ बण जावांला, तो कांई आपां साचाणी एक नवी सृष्टि रै रूप मांय जीवित हो जावांला?"

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

बोलो (हे मुहम्मद) "पत्थर या लोह बणो,

اَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِيْ صُدُوْرِكُمْ ۚفَسَيَقُوْلُوْنَ مَنْ يُّعِيْدُنَاۗ قُلِ الَّذِيْ فَطَرَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَسَيُنْغِضُوْنَ اِلَيْكَ رُءُوْسَهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هُوَۗ قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَرِيْبًا

au khalqam mimmā yakburu fī ṣudūrikum, fa sayaqūlūna may yu‘īdunā, qulil-lażī faṭarakum awwala marrah(tin), fa sayun-giḍūna ilaika ru'ūsahum wa yaqūlūna matā huw(a), qul ‘asā ay yakūna qarībā(n).

या फेर थारी कल्पना रै मुजब कोई विशाल जीव (जिणनै जीवित नीं करियो जा सकै)।" फेर वे पूछैला, "म्हानै कुण जीवित करेला?" कैवो, "वो जिण थानै पैली बार बणायो हो।" फेर वे थारै माथै आपरा माथा हिलावैला अर कैवेला, "कद (कद) होसी?" कैवो, "शायद बगत नजीक है।"

يَوْمَ يَدْعُوْكُمْ فَتَسْتَجِيْبُوْنَ بِحَمْدِهٖ وَتَظُنُّوْنَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yauma yad‘ūkum fa tastajībūna biḥamdihī wa taẓunnūna il labiṡtum illā qalīlā(n).

यानी, उण दिन (जद) उण थानै बुलायो हो, अर थै उणरी स्तुति करता थकां उणरी आज्ञा मानी ही अर थै सोच्यो हो कै (इयां लाग्यो कै) थै थोड़ै बगत तांई ई (कब्र मांय) रैवोला।

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

अर म्हारा सेवकां नै कैवो, "बांनै चोखा (सच्चा) सबद बोलण दो। साची, शैतान (हमेसा) बां रै मांय झगड़ो पैदा करै है। साची, शैतान मिनखां रो असली दुश्मन है।"

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

थारा भगवान थारै बारै में और ज्यादा जाणै है। जे वो चावैला तो वो थानै जरूर दया करैला अर जे वो चावैला तो वो थानै जरूर दंडित करैला। अर म्हे थानै (मुहम्मद) बां रै वास्तै पहरा देवण सारू कोनी भेज्यो।

وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا

wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

अर थारा प्रभु आच्छी तरियां जाणै है कै आकास अर धरती माथै कुण है। अर साचाणी, म्हे केई नबियां नै केई (दूजा) माथै श्रेष्ठता दी है,

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ فَلَا يَمْلِكُوْنَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيْلًا

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnihī falā yamlikūna kasyfaḍ-ḍurri ‘ankum wa lā taḥwīlā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "जिणनै थै अल्लाह रै अलावा (देवता) मानो हो बां नै बुलाओ, बां कनै थारै सूं खतरा नै दूर करण री कोई ताकत कोनी है अर ना ही वे उणनै बदल सकै है।"

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا

ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).

जिण लोगां नै वै बुलायो, ​​वै खुद ई भगवान रो मारग ढूंढता, जिण मांय सूं कुण (अल्लाह रै) नजीक हो। वे उणरी दया री आस राखै है अर उणरी सजा सूं डरता है। साची, थारै प्रभु री सजा सूं डर लागै है।"

وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

अर कोई भी देस कोनी है (जिणरा रैवासी आज्ञाकारी है), जद तांई कै आपां उणनै पुनरुत्थान रै दिन सूं पैली नष्ट नीं कर देवां या आपां (इणरै रैवासियां ​​नै) घणी कठोर सजा सूं सजा नीं देवां। आ बात किताब (लौह महफुझ) मांय लिखीजी है।

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

अर कोई भी चीज म्हानै (म्हारी शक्ति रा) संकेत भेजबा सूं कोनी रोकै, सिवाय इण वास्तै कै वै (संकेत) पैली रा लोगां झूठ बोल्या है। अर म्हे समुद रै लोगां नै एक ऊंट दी (एक चमत्कार रै रूप में) जिणनै देख्यो जा सकै हो, पण बां (ऊंट नै) सतायो। अर म्हे ऐ संकेत कोनी भेज्या पण फगत डराबा रै वास्तै भेज्या।

وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ

wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).

अर (याद राखजो) जद म्हे थानै प्रगट करियो हो, "वास्तव में, (थारै प्रभु रो) ज्ञान सगळा मिनखां नै ढक लेवै है।" अर म्हे थानै दिखायोड़ो सुपनो नीं देख्यो, पण कुरान रै मांय मिनखां अर (इणी भांत) शापित पेड़ (जक्कम) री परीक्षा रै रूप मांय देख्यो। अर म्हे बांनै डराया, पण इणसूं बांरी अवज्ञा में और भी वृद्धि हुई।

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

अर (याद राखजो), जद म्हे स्वर्गदूतां नै कैयो, “थै सगळा आदम रै आगै झुक जावो,” तो बै झुकग्या, सिवाय शैतान रै। उण (इबलीस) कह्यो, "कांई म्हैं उण मिनख नै प्रणाम करूं जिणनै थूं माटी सूं बणायो है?"

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

उण (इबलीस) कह्यो, "म्हानै समझाओ, कांई थूं म्हारै सूं बेसी आदर करियो है? जे थूं म्हनै क़ामत रै दिन तांई बगत देतो तो म्हैं उणरै वंशज नै भटकाव करतो, सिवाय थोड़ै हिस्सै रै।"

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا

qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).

उण (अल्लाह) कह्यो, “जाओ, पण थारै लारै चालण आळा मांय सूं कोई भी, तो साचैई, नरक थारो इनाम होसी, जियां कै पर्याप्त प्रतिशोध।

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

अर बां मांय सूं जिणनै भी थै (इबलीस) आपरी (अद्भुत) आवाज सूं धोखो दे सको, बां रै खिलाफ आपरी फौजां नै एकठ करो, जिका घोड़ा माथै सवार है अर जिका पैदल चालै है, अर बां रै साथै धन अर टाबरां रै मांय गठबंधन करो अर पछै बां सूं वादा करो।" भलांई शैतान बां नै फगत एक चालबाजी रो वादो करियो हो।

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ وَكِيْلًا

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭān(un), wa kafā birabbika wakīlā(n).

वास्तव में (म्हारा सेवकां रै खिलाफ), थूं (इब्लिस) बां माथै सत्ता नीं राख सकै। अर थारो प्रभु एक संरक्षक रै रूप में काफी है।

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

यो थारो प्रभु है जको थारै वास्तै समंदर माथै जहाज चलावै है, ताकि थै उणरी कृपा री तलाश कर सको। साची, वो थारै माथै घणो दयालु है।

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

अर जे थनै समंदर रै मांय खतरा आवै है तो थूं निश्चित रूप सूं उण सगळी चीजां नै खो देला जिणनै थै बुला सको हो, सिवाय उणरै। पण जद बो थानै जमीन माथै पूगा दियो, तो थै उणसूं मुड़ग्या। अर मिनख हमेशा नकार (कृतघ्न) रै मांय रैवै है।

اَفَاَمِنْتُمْ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ اَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ وَكِيْلًا ۙ

afa amintum ay yakhsifa bikum jānibal-barri au yursila ‘alaikum ḥaṣiban ṡumma lā tajidū lakum wakīlā(n).

तो कांई थैं सुरक्षित महसूस करो हो कै वो थारै सागै कीं धरती नै नीं डुबोवैला या फेर वो छोटा-छोटा पत्थर नै उड़ा देवैला (एक तेज हवा जिकी ले जावै है)? अर थारै कनै एक भी रक्षक कोनी होसी,

اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا

am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).

या फेर थैं सुरक्षित महसूस करो हो कै वो थानै एक बार फेरूं समंदर मांय नीं लौटावैला, फेर वो थारै माथै एक तूफान उड़ावैला अर थारै अविश्वास रै कारण थानै डूबो देला? फेर थानै म्हारी यातना रो सामनो करण में कोई मददगार कोनी मिलैला।

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

अर साचाणी, आपां आदम रै टाबरां अर पोतां री महिमा करी है, अर आपां बांनै जमीन अर समंदर माथै ले जाया है, अर आपां बांनै भली चीजां सूं रोजी-रोटी दी है अर आपां बांनै उण घणकरा जीव-जंतुवां सूं ऊपर राख्या है जिका आपां श्रेष्ठ फायदा रै साथै बणाया है। सबस्यूं बढ़िया।

يَوْمَ نَدْعُوْا كُلَّ اُنَاسٍۢ بِاِمَامِهِمْۚ فَمَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ يَقْرَءُوْنَ كِتٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

yauma nad‘ū kulla unāsim bi'imāmihim, faman ūtiya katābahū biyamīnihī fa ulā'ika yaqra'ūna kitābahum wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

(याद राखजो), उण दिन (जद) म्हे हरेक समुदाय नै उणरै नेता रै साथै बुलायो हो; अर जिणनै भी आपरै दांई हाथ मांय आपरै कामां रो लेखो-जोखो दियो जावैला, बो लिखावट नै पढ़ैला अर बांनै थोड़ो-घणो नुकसान नीं हुवैला।

وَمَنْ كَانَ فِيْ هٰذِهٖٓ اَعْمٰى فَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ اَعْمٰى وَاَضَلُّ سَبِيْلًا

wa man kāna fī hāżihī a‘mā fa huwa fil-ākhirati a‘mā wa aḍallu sabīlā(n).

अर जो कोई भी इण संसार मांय अंधो (दिल सूं) है, तो परलोक मांय बो अंधो हो जावैला अर (सही) मारग सूं दूर खो जावैला।

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

अर बां थानै (मुहम्मद) उण बात सूं दूर कर दियो जिणनै म्हे थारै माथै प्रकट करियो है, ताकि थै म्हारै खिलाफ कीं और ईजाद कर सको; अर जे हां तो वे थानै एक वफादार दोस्त बणा देला।

وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ

wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).

अर जे म्हे थारा (दिल) नै मजबूत नीं करता तो थै बां री तरफ झुक जांवता।

اِذًا لَّاَذَقْنٰكَ ضِعْفَ الْحَيٰوةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيْرًا

iżal-la'ażaqnāka ḍi‘fal-ḥayāti wa ḍi‘fal-mamāti ṡumma lā tajidu laka ‘alainā naṣīrā(n).

जे हां, तो निश्चित रूप सूं आपां थानै इण दुनिया मांय दोगुणी अर मर्यां पछै दोगुणी यातना देवांला अर थारै (मुहम्मद) रै खिलाफ कोई भी मददगार नीं रैसी।

وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).

अर साचाणी, वे थानै (मुहम्मद) धरती (मक्का) रै मांय लगभग चिंतित कर देवै है क्यूंकै थनै उण देस नै छोड़णो है, अर जे ऐड़ो हुवै तो निश्चित रूप सूं थारै जावण रै बाद वे (उठै) नीं रैवेला, पण थोड़ै बगत तांई ई रैवेला।

سُنَّةَ مَنْ قَدْ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيْلًا ࣖ

sunnata man qad arsalnā qablaka mir rusulinā wa lā tajidu lisunnatinā taḥwīlā(n).

(ओ) म्हारै दूतां रै वास्तै एक फरमान है जिणनै म्हे थारै सूं पैली भेज्या हा, अर थै म्हारै फरमान मांय कोई बदलाव नीं देख सकोला।

اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا

aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).

सूरज ढलबा सूं लेर रात रै अंधेरे तांई नमाज पढ़ो अर (फजर री नमाज भी करो)। साचाणी, सुबह री प्रार्थना (स्वर्गदूतां रै द्वारा) देखी गई।

وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا

wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).

अर केई रातां नै, खुद रै वास्तै अतिरिक्त तहज्जुद प्रार्थना (पूजा रै रूप में) करो: उम्मीद है कै थारो प्रभु थानै स्तुति री जगां माथै ले जावैला।

وَقُلْ رَّبِّ اَدْخِلْنِيْ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَّاَخْرِجْنِيْ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَّاجْعَلْ لِّيْ مِنْ لَّدُنْكَ سُلْطٰنًا نَّصِيْرًا

wa qur rabbi adkhilnī mudkhala ṣidqiw wa akhrijnī mukhraja ṣidqiw waj‘al lī mil ladunka sulṭānan naṣīrā(n).

अर कैवो (मुहम्मद), हे म्हारा प्रभु, म्हनै प्रवेश री सही जगां माथै राखो अर म्हनै (भी) सही रास्तै माथै लाओ अर म्हनै आपरी तरफ सूं वा शक्ति देओ जिकी म्हनै मदद कर सकै।

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

अर कैवो, “सत्य आयो अर झूठ खत्म होग्यो।” साची, झूठ जरूर खत्म हो जावेला।

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

अर म्हे कुरान सूं (कुछ) उतार दियो है जिको इमानवान लोगां रै वास्तै एक उपाय अर दया है, जदकै अन्यायी (कुरान) रै वास्तै ओ नुकसान नै बढ़ावैला।

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

अर जद आपां मिनख नै सुख देवांला तो बो निश्चित रूप सूं मुड़ जावैला अर घमंड सूं खुद नै दूर कर देला; अर जद उणनै कोई मुसीबत आवैला तो वो निराश हो जावैला।

قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ

qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "हर कोई आपरी प्रकृति रै मुजब काम करै है।" तो थारो प्रभु आच्छो जाणै है कै किण रो मारग साचो है।

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا

wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).

अर वे थानै (मुहम्मद) आत्मा रै बारै में पूछै है। कैवो, "आत्मा म्हारै प्रभु री बात है, जदकै थनै थोड़ो सो ज्ञान ई दियो गयो है।"

وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉

wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).

अर साचाणी, जे म्हे चावां तो म्हे थानै (मुहम्मद) बताई गई चीजां नै नष्ट कर देता अर थनै म्हारै खिलाफ एक भी रक्षक नीं मिलतो।

اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۗ اِنَّ فَضْلَهٗ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيْرًا

illā raḥmatam mir rabbik(a), inna faḍalahū kāna ‘alaika kabīrā(n).

सिवाय थारै प्रभु री किरपा रै। साचाणी, थारै माथै (मुहम्मद) उणरी किरपा घणी है।

قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا

qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).

कैवो, "वास्तव में, जे मिनख अर जिन्न मिल'र इण कुरान री तरै कीं बणावैला, तो वै इण भांत री कोई चीज नीं बणा सकैला, भलांई वै एक दूजा री मदद करैला।"

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

अर साचाणी, आपां कुरान रै मांय लोगां नै इण बात नै बार-बार न्यारी-न्यारी दृष्टान्तां रै जरियै समझाई है, पण घणकरा लोगां नै ओ चोखो कोनी लागै अर बै इण बात नै नकार भी देवै है।

وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ

wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).

अर बे कह्यो, "जद तांई थूं म्हारै वास्तै धरती माथै सूं पाणी रो झरनो नीं काढैला, म्हे थारै माथै विस्वास नीं करस्यां।

اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ

au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).

या फेर थारै कनै खजूर अर अंगूर रो बगीचो है, फेर थै उण मांय सूं एक तेज बहती नदी नै बहण दो,

اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ

au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).

या फेर थै म्हारै माथै आकास नै टुकड़ा-टुकड़ा कर'र गिराओ, जियां कै थै कैवो हो, या (इणसूं पैली) थै अल्लाह अर स्वर्गदूतां नै म्हारै सागै आमने-सामने लावोला,

اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ

au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).

या फेर थारै कनै सोने रो घर है, या फेर थै स्वर्ग मांय जावोला। अर जद तांई थै म्हारै कनै बांचबा तांई कोई किताब नीं भेजोला, म्हे थारै स्वर्गरोहण माथै विस्वास नीं करस्यां।" (मुहम्मद) कैवो, "म्हारै प्रभु री महिमा है, कांई म्हैं फगत एक मिनख कोनी हूं जको एक दूत है?"

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).

अर कोई भी चीज कोनी है जकी लोगां नै विश्वास करण सूं रोकै जद बांनै मार्गदर्शन मिलै है, सिवाय बां रै कैवण रै कै, "अल्लाह एक आदमी नै दूत क्यूं भेज्यो?"

قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا

qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "अगर धरती माथै कोई स्वर्गदूत होतो, जका शांति सूं घूमता, तो आपां निश्चित रूप सूं स्वर्ग सूं स्वर्गदूतां नै दूत बणाबा रै वास्तै भेजता।"

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "अल्लाह म्हारै अर थारै सगळा रै बिचाळै एक गवाह रै रूप मांय काफी है। वाकई वो आपरै सेवकां नै सर्वज्ञ अर सर्वज्ञ है।"

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ عُمْيًا وَّبُكْمًا وَّصُمًّاۗ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنٰهُمْ سَعِيْرًا

wa may yahdillāhu fa huwal-muhtad(i), wa may yuḍlil falan tajida lahum auliyā'a min dūnih(ī), wa naḥsyuruhum yaumal-qiyāmati ‘alā wujūhihim ‘umyaw wa bukmaw wa ṣummā(n), ma'wāhum jahannam(u), kullamā khabat zidnāhum sa‘īrā(n).

अर जिणनै अल्लाह री तरफ सूं मार्गदर्शन मिलै है, वो ही मार्गदर्शन करै है अर जिणनै वो गुमराह करै है, तो थारै कनै उणरै अलावा कोई मददगार कोनी होवैला। अर म्हे बांनै पुनरुत्थान रै दिन एकठ्ठा करस्यां, बांका चेहरा झुकायोड़ा, अंधा, गूंगा अर बहरा। वां रो वास नरक है। हर बार जद नरक री लौ बुझ जावै है, तो आपां बांनै और आग लगावां हां।

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

Żālika jazā'uhum bi'annahum kafarū bi'āyātinā wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

ओ ई बां रै वास्तै इनाम है, क्यूंकै बां म्हारी आयतां माथै अविश्वास करियो अर (क्यूंकै बां) कैयो, "अगर आपां हाड अर टूटी हुई चीजां बणग्या हां, तो कांई आपां साचाणी नूंवा प्राणी रै रूप मांय जीवित होस्यां?"

۞ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ فَاَبَى الظّٰلِمُوْنَ اِلَّا كُفُوْرًا

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa qādirun ‘alā ay yakhluqa miṡlahum wa ja‘ala lahum ajalal lā raiba fīh(i), fa abaẓ-ẓālimūna illā kufūrā(n).

अर कांई वे इण बात माथै ध्यान नीं देवै है कै अल्लाह जिण आकास अर धरती नै बणायो है, वो सर्वशक्तिमान है (इणरै अलावा) उण लोगां नै भी बणायो है, अर उण वांरै वास्तै एक निश्चित बगत (मौत या पुनरुत्थान रो) तय करियो है, जिण मांय कोई संदेह कोनी है? तो गलत करण आळो अविश्वास रै अलावा इणनै अस्वीकार कोनी करै।

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "अगर थारै कनै म्हारै प्रभु री किरपा रै खजानै माथै नियंत्रण होतो तो थै उणनै खर्च करण रै डर सूं राख लेता।" अर मिनख घणा कंजूस हुया करै है।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا

wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).

अर साचाणी, म्हे मूसा नै नौ साफ चमत्कार दिया है सो इस्राएल रै टाबरां सूं पूछो, जद मूसा बां कनै आयो तो फिरौन उणनै कैयो, "हे मूसा! साचाणी, म्हनै साची में संदेह है कै थूं जादू सूं प्रभावित है।"

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ اَنْزَلَ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ بَصَاۤىِٕرَۚ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰفِرْعَوْنُ مَثْبُوْرًا

qāla laqad ‘alimta mā anzala hā'ulā'i illā rabbus-samāwāti wal-arḍi baṣā'ir(a), wa innī la'aẓunnuka yā fir‘aunu maṡbūrā(n).

उण (मूसा) जवाब दियो, "साचैई, थूं पैली सूं ई जाणै है कै कोई भी (चमत्कार) नीं भेज्यो है सिवाय परमेश्बर रै (जिका) आकास अर धरती नै साफ सबूत रै रूप में संभाळै है; अर साचैई, म्हनैं साची में संदेह है कै थूं नास जावैला, हे फिरौन।"

فَاَرَادَ اَنْ يَّسْتَفِزَّهُمْ مِّنَ الْاَرْضِ فَاَغْرَقْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ جَمِيْعًاۙ

fa arāda ay yastafizzahum minal arḍi fa agraqnāhu wa mam ma‘ahū jamī‘ā(n).

फेर वो (फिरौन) बांनै (मूसा अर बांका अनुयायियां नै) धरती (मिस्र) सूं बारै काढणो चावतो हो, इण वास्तै म्हे बांनै (फिरौन) अर बांरै सागै रैवण आळा सगळा नै डूबो दियो।

وَّقُلْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ لِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اسْكُنُوا الْاَرْضَ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيْفًاۗ

wa qulnā mim ba‘dihī libanī isrā'īlaskunul-arḍa fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati ji'nā bikum lafīfā(n).

अर इणरै बाद म्हे इस्राएल रै टाबरां नै कैयो, "इण देस माथै रैवो, पण जद जागरण रो बगत आवैला, तो म्हे थानै एक मिश्रित अवस्था रै मांय भेळा करस्यां।"

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

अर म्हे (कुरान) नै साच रै मांय उतार दियो अर (कुरान) ओ साच नै (लाबा) रै साथै उतर्यो। अर म्हे थानै (मुहम्मद) फगत एक आच्छी खबर अर चेतावनी देवण आळा रै रूप मांय भेज्या।

وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا

wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).

अर कुरान (हमने उतार दियो) धीरे-धीरे ताकि थै (मुहम्मद) लोगां नै धीरे-धीरे पढ़ो अर म्हे धीरे-धीरे उतार दियो

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "इण माथै (कुरान) विस्वास करो नींतर थनै विस्वास करणो नीं पड़ैला (अल्लाह रै वास्तै ओ ईज है)। साची, जिका लोगां नै पैली रो ज्ञान दियो गयो है, जद (कुरान) बां नै पढ़ियो जावै है, तो वै आपरा मुंडा नै नीचै कर देवै है, खुद नै सजदा करै है।"

وَّيَقُوْلُوْنَ سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُوْلًا

wa yaqūlūna subḥāna rabbinā in kāna wa‘du rabbinā lamaf‘ūlā(n).

अर बां कैयो, "म्हारा प्रभु री महिमा है; साचाणी, म्हारै प्रभु रो वचन जरूर पूरो होसी।"

وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩

wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).

अर वे रोता थका आपरा मुंडा नीचै कर दिया अर वे और भी गंभीर होग्या।

قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا

qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).

(मुहम्मद) नै कैवो, "अल्लाह नै बुलाओ या अर-रहमान नै बुलाओ। थै किणी भी नाम सूं पुकार सको हो, क्यूंकै उणरै कनै सबसूं चोखा नाम है (असमाउल हुस्ना) अर प्रार्थना रै मांय आपरी आवाज नीं उठाओ अर (इणनै भी) कम नीं करो अर दोनूं रै बिचाळै कोई बीच रो मारग ढूंढण री कोसिस करो।"

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيْرًا ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa lam yakul lahū waliyyum minaż-żulli wa kabbirhu takbīrā(n).

अर कैवो, "अल्लाह री स्तुति है जिणरै राज मांय कोई संतान कोनी है अर ना ही कोई साथी है अर उणनै अपमान सूं मदद री जरूरत कोनी है अर उणनै उणरै जित्तो महान है उणसूं ऊंचो उठाओ।"