Q.S अल-कहफ (اَلْكَهْف) - 110 छंदां री गिणती

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

अल्लाह री स्तुति है, जिणनै आपरै सेवक नै किताब (कुरान) भेजी अर उणनै टेढ़ी नीं बणाई;

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

एक सीधो मार्गदर्शन रै रूप मांय, उणरी तरफ सूं एक दर्दनाक सजा री चेतावनी देबा रै वास्तै अर भला काम करण आळा विश्वासियां ​​नै आच्छी खबर देबा रै वास्तै कै बांनै एक आछो इनाम मिलसी,

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

वे सदा रै वास्तै बठै रैवेला।

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

अर बां लोगां नै चेतावनी देणी है जका कैवे है, "अल्लाह एक बेटो ले लियो है।"

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

बांनै इण बात रो कोई ज्ञान कोनी है अर ना ही बांरा पिता नै। बां रै मुंडा सूं निकळबा आळो सबद कितरो बुरो है; वे झूठ रै अलावा कीं नीं बोलै।

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

फेर शायद थै (हे मुहम्मद) बां रै मुड़बा रै बाद खुद नै दुख सूं नुकसान पुगाओला, जे वै इण सबूत (कुरान) माथै विस्वास नीं करैला।

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

साची, आपां धरती माथै जकी भी चीजां है बां नै बां रै वास्तै सिंगार बणाई है, ताकि आपां बांनै परख सकां कै बां मांय सूं कुणसो काम करणो चोखो है।

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

अर आपां निश्चित रूप सूं (इणरै अलावा) जो भी इण माथै है, बांनै एक बंजर, सूखी धरती बणा देवांला।

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

कांई थनै लागै है कै गुफावां रै मांय रैवण आळा लोग अर (जिकारै कनै) रकीम है, वै म्हारी अद्भुत चिन्हां मांय सूं एक है?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(याद राखजो) जद जवान गुफा रै मांय शरण ली ही, तो बां प्रार्थना करी, "हे प्रभु। म्हानै थारी तरफ सूं दया अर म्हारै काम-काज मांय म्हारै वास्तै पूरो सीधो मार्गदर्शन दे।"

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

तो म्हे कई बरसां तांई गुफा रै मांय बां रा कान बंद कर दिया।

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

फेर म्हे बांनै जगाया, ताकि म्हे जाण सकां कै दोनूं दल मांय सूं कुणसो दल इण बात री गणना करण मांय ज्यादा सही है कै वै कितरो बगत (गुफा मांय) रैया है।

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

म्हे थानै (मुहम्मद) बांरी कहाणी साची बतावांला। साची, वे युवा है जका आपरै प्रभु माथै विस्वास करै है अर म्हे बांनै मार्गदर्शन जोड़ दियो है।

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

अर जद बै खड़ा हुया अर बां कैयो, "म्हारो प्रभु आकास अर धरती रो प्रभु है; म्हे उणरै अलावा किणी ई भगवान नै बुलावां। साची, जे म्हे ऐड़ो करतो तो म्हे अस्या सबद बोलता जका साच सूं घणा दूर है।"

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

वे म्हारा लोग है जिका उणरै अलावा देवता (पूजा करण वाळा) बणाया है। वे (आपणी मान्यतावां रै वास्तै) साफ कारण क्यूं कोनी बतावै? तो अल्लाह रै खिलाफ झूठ बोलबा आळा सूं ज्यादा अन्याय कुण है?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

अर जे थै बांनै अर अल्लाह रै अलावा बांरी पूजा करण आळी चीजां नै छोड़ोला, तो गुफा री शरण लेवोला, तो निस्चै ई थारो प्रभु थानै आपरी किरपा सूं कुछ देसी अर थारै कामां मांय थारै वास्तै कीं काम री चीज उपलब्ध करावैला।

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

अर थै सूरज नै देखस्यो जद बो उगैला, बां री गुफा सूं दांई कानी झुक जावैला अर जद बो डूबैला तो बां सूं दूर बांया कानी झुकैला जदकै बै (गुफा) रै मांय एक चौड़ी जगां माथै होवैला। ये अल्लाह री महानता री केई निसाणियां है। जिणनै अल्लाह सूं मार्गदर्शन मिलै है, वो ही मार्गदर्शन प्राप्त करै है; अर जिणनै वो भटकाव देवैला, थनै कोई मददगार कोनी मिलैला जको उणनै मार्गदर्शन कर सकै।

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

अर थै सोचो हो कै वे नीं सो रैया है, पण वे सो रैया है; अर म्हे बांनै दांया अर बांया कानी आगै-पाछै कर दिया, जदकै बां रो कुत्तो गुफा रै दरवाजै रै साम्हीं आपरी बांह फैला राखी ही। अर जे थै बांनै देखता तो बेशक थै बां सूं दूर हो जावोला अर थै निश्चित रूप सूं बां सूं डर जावोला।

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

अर इण भांत म्हे बांनै जगायो, ताकि वे एक दूजा सूं सवाल कर सकै। बां मांय सूं एक बोल्यो, "थै (अठै) कितरो टेम सूं हो?" बां जवाब दियो, “म्हे एक दिन या आधा दिन रै वास्तै अठै हा।” (दूजो) बोल्यो, "थारो भगवान सबसूं बेसी जाणै है कै थूं (अठै) कितरो टेम सूं है। तो थारै मांय सूं किणी नै कैवो कै वो थारा चांदी रा सिक्का लेय'र शहर जावै, अर उणनै देखण देवै कै कुणसो खाणो चोखो है, अर थारै वास्तै कीं ल्यावै, अर उणनै कोमल होवण दो अर थारै बारै में कदैई किणी नै नीं बतावै।

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

असल म्हैं, जे वे थानै जाण सकै है कै थै कठै हो, तो वे थानै निश्चित रूप सूं पत्थर फेंक देला, या थानै आपरै धर्म रै मांय लौटबा तांई मजबूर कर देला, अर जे ऐड़ो है, तो थै निश्चित रूप सूं हमेशा रै वास्तै भाग्यशाली कोनी रैवोला।"

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

अर इणीज भांत (इण भांत) म्हे (लोगां नै) बां रै सागै दिखायो, ताकि वे जाण सकै कै अल्लाह रो वचन साच है, अर (आगै) क़यामत रै दिन इण मांय कोई संदेह कोनी है। जद वे आपरा मामलां रै बारै में बहस करता हा, तो वे कह्यो, "इणां री (गुफा) रै ऊपर एक इमारत बणाओ, तो वांरा प्रभु वांरै बारै में बेसी जाणै है।" जिण मिनख रै कनै बां रै कामकाज माथै अधिकार हो बो बोल्यो, "आप इण माथै एक पूजा घर जरूर बणास्यां।"

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

बाद रै मांय (केई लोग) कैवेला, "(वांरी संख्या) तीन (लोग है), चौथो कुत्तो है," अर (दूजा) कैवेला, "(वांरी संख्या) पांच (लोग है), छठो कुत्तो है," अलौकिक रै बारै में एक अनुमान रै रूप में; अर (दूजो) बोल्यो, "(इणां री गिणती) सात (लोग) है, आठवां कुत्तो है।" (मुहम्मद) कैवो, "म्हारो प्रभु बांरी गिणती नै सबसूं बेसी जाणै है; कोई भी बांरी गिणती नै नीं जाणै है, सिवाय थोड़ै ई लोगां रै।" इण वास्तै, थै (मुहम्मद) बां रै बारै में बहस मत करो, सिवाय बारै री बहसां रै अर बां (जवानां) रै बारै में किणी सूं भी मत पूछो।

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

अर कदैई किणी चीज नै मत कैवो, "मैं काल सवारै जरूर करूंला,"

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

सिवाय (कह'र), "भगवान चावै।" अर जे थै भूल जावो अर कैवो तो थारा प्रभु नै याद राखो, "आशा है कै म्हारा प्रभु म्हानै मार्गदर्शन करैला ताकि मैं इणसूं भी ज्यादा (सत्य रै) करीब हो जाऊं।"

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

अर वे गुफा रै मांय तीन सौ साल अर नौ साल तांई रैया।

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

कैवो, "अल्लाह आच्छी तरियां जाणै है कै वे (गुफा रै मांय) कितरो टेम रैया; आकास अर धरती माथै लुक्योड़ो सगळो कीं उणरै वास्तै है। उणरी दृष्टि कित्ती उजळी है अर उणरी सुणन कित्ती तेज है; उणरै अलावा बां रो कोई रक्षक कोनी है; अर वो फैसला लेबा रै वास्तै किणी नै भी आपरो साथी कोनी लेवै।"

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

अर (मुहम्मद) नै बां बातां नै पढ़ो जिणनै थारै माथै बतायो गयो है, यानी थारै प्रभु री किताब (कुरान)। कोई भी चीज बां रा वाक्यां नै कोनी बदळ सकै। अर थै उणरै अलावा शरण कोनी पा सकोला।

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

अर धीरज राखो, थै (मुहम्मद) बां लोगां रै सागै जका आपरै प्रभु नै सवेरे-सांझ नै पुकारै है अर उणरी प्रसन्नता री आस राखै है; अर बां सूं आपरी आंख्यां मत हटाओ (क्यूंकै) वै सांसारिक जीवन रै गहणां री आस राखै है; अर बां लोगां रै लारै मत जावो जिणां रै दिलां नै आपां याद राखण में कोताही बरती है, अर बां री इच्छावां रो पालन करो अर जिणां री परिस्थितियां हद नै पार कर दी है।

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

अर (मुहम्मद) कैवो, "सच थारै प्रभु सूं आवै है; जिको (विश्वास करणो चावै) वो विश्वास करै अर जिको (काफिर) करणो चावै वो काफिर करै।" साची, आपां गलत काम करण आळा लोगां रै वास्तै नरक री त्यारी करी है, जिणरी उथल-पुथल बांनै घेर राखी है। जे वे मदद (पीबा) री मांग करैला तो बांनै उबलता लोहा जिसो पाणी दियो जावैला जिणसूं बांका चेहरा झुलस जावैला। (ओ) सबसूं खराब पेय अर सबसूं खराब आराम री जगां है।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

साचाणी, जका लोग विस्वास करै है अर भला काम करै है, आपां भला काम करण आळा रो इनाम बरबाद कोनी करांला।

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

वै ई है जका अदन रो स्वर्ग प्राप्त करै है, जिणरै नीचै नदियां बहै है; (उण स्वर्ग रै मांय) वे सोने रा कंगन सूं सजायोड़ा है अर वे बारीक रेशम अर मोटै रेशम सूं बण्योड़ा हरा कपड़ा पैरै है, जदकै वे सुंदर सोफा माथै टेकता बैठ्या है। (मतलब) सबसूं चोखो इनाम अर एक सुंदर विश्राम री जगां।

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

अर (मुहम्मद) बांनै एक उदाहरण देवो, दो आदमी, जिणां मांय सूं एक (एक काफिर) म्हे बांनै दो दाख री बारी दी अर म्हे दोनूं बागां नै ताड़ रै पेड़ां सूं घेर लिया अर बां (बागां) रै बिचाळै म्हे एक खेत बणायो।

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

दोनूं बागां सूं आपरा फल हुया अर बां रा फल थोड़ा सा भी कम नीं हुया अर दोनूं बागां रै बिचाळै री खाई मांय आपां नदियां बहाई,

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

अर उणरै कनै घणी धन-दौलत ही, इण वास्तै उण आपरै मित्र सूं बातचीत करतां थकां कैयो, "म्हारी धन-दौलत थारै सूं बेसी है अर म्हारा अनुयायी ज्यादा ताकतवर है।"

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

अर वो खुद रै वास्तै नुकसान पुगाबा री भावना रै साथै आपरै बगीचै मांय दाखिल हुयो (क्यूंकै वो घमंडी अर अविश्वासी हो); बो बोल्यो, "म्हारो मानणो है कै ओ बगीचो सदा रै वास्तै नास नीं हो जावैला।

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

अर म्हैं सोचूं कै पुनरुत्थान रो दिन नीं आवैला, अर जे म्हैं आपरै प्रभु रै कनै पाछो जाऊं तो म्हैं निश्चित रूप सूं इण सूं बेसी पाछो जावण सारू कोई और जगां ढूंढ लेऊंला।"

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

उणरा दोस्त (जिको विस्वास करियो हो) उणसूं बातचीत करता थका उणसूं कह्यो, "कांई थूं (परमेश्बर) माथै अविश्वास करै है जिण थानै माटी सूं बणायो है, फेर वीर्य री एक बूंद सूं अर पछै थानै एक सिद्ध मिनख बणायो है?

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

पण म्हैं (इण बात माथै विश्वास करूं कै), वो अल्लाह है, म्हारो प्रभु है, अर म्हैं म्हारै प्रभु रै साथै कीं नीं जोड़ूं।

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

अर जद थैं थारै बगीचै मांय जावो हो तो थैं क्यूं नीं कैवो हो कै "मस्या अल्लाह, ला कुव्वाता इल्ला बिल्लाह" (वास्तव में अल्लाह री इच्छा सूं आ सगळी बातां साची हुई है), अल्लाह री (मदद) रै अलावा कोई ताकत कोनी है, भलांई थैं ओ सोचो हो कै म्हारी दौलत अर संतान थारै सूं कम है।

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

तो आशा है कै म्हारो प्रभु म्हनै थारै (इण) बगीचै सूं भी चोखो (बगीचो) देसी; अर उण आकास सूं बिजली थारै बगीचै मांय भेजी, जिणसूं (बगीचो) फिसलन भरी जमीन बणग्यो।

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

या फेर पाणी जमीन रै मांय जा जावैला, तो थै उणनै पाछो नीं पा सकोला।

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

अर उणरी सम्पति नष्ट हो गी, फेर उण आपरै हाथां री हथेलियां (पछतावा री निसाणी) उण माथै खर्च करियो हो, जदकै बेल उणरै समर्थन रै साथै गिरगी (पैरा-पारा) फेर वो बोल्यो, "अगर मैं आपरै प्रभु रै साथै कीं नीं जोड़तो तो कांई होतो।"

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

अर अल्लाह रै अलावा कोई भी समूह कोनी है जको उणरी मदद कर सकै; अर वो खुद रो बचाव नीं कर सकैला।

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

बठै, मदद फगत अल्लाह सूं ही मिलै है, जो परम सच्चो है। वो सबसूं चोखो इनाम देवण आळो अर सबसूं चोखो इनाम देवण आळो है।

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

अर बां (मिनख) रै वास्तै इण दुनिया रै जीवन रो एक दृष्टान्त बणाओ, जियां कै पाणी (बरसात) जिणनै आपां आकास सूं उतारता हां, जिणसूं ओ धरती माथै पौधां नै खाद देवै, पछै (पौधा) हवा रै उड़ता थकां सूख जावै। अर अल्लाह हरेक चीज माथै सर्वशक्तिमान है।

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

धन अर संतान सांसारिक जीवन रा श्रृंगार है, पण निरंतर भला काम आपरै प्रभु रै सामी एक भलो इनाम अर एक भली आस है।

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

अर (याद राखो) बो दिन (जद) आपां पहाड़ां रै मांय सूं गुजरस्यां अर थै धरती नै समतल देखस्यां अर आपां बांनै (सगळा लोगां नै) भेळा करस्यां अर आपां बां मांय सूं किणी नै भी पाछै नीं छोडस्यां।

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

अर बांनै थारै प्रभु रै साम्हीं पंक्तियां रै मांय ल्याया जावैला। (अल्लाह कहै है), "वास्तव में थै म्हारै कनै आया हो, जियां कै म्हे थानै पैली बार बणायो हो; थै ओ भी सोचो हो कै म्हे थारै वास्तै समझौता नै पूरा करण सारू उठबा रो बगत तय कोनी करांला।"

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

अर किताब (काम रो अभिलेख) राखी जावै है, फेर थै पापी लोगां नै डरता देखस्यो कै बां मांय कांई है (लिख्योड़ो है), अर वै कैवैला, "म्हे कित्ता दुखी हां, आ किताब कांई है, छोटो अर मोटो कीं भी पाछै कोनी बच्यो पण सगळो कीं लिख्योड़ो है," अर वै (सगळा) ढूंढ लेवै है जको वै करियो है (लिख्यो है)। अर थारा प्रभु किणी रै साथै अन्याय कोनी करै।

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

अर (याद करो) जद म्हे स्वर्गदूतां नै कैयो हो, "आदम नै प्रणाम करो!" तो वे शैतान नै छोड़र झुकग्या। वो जिन्न री टोली सूं है, इण वास्तै वो आपरै प्रभु री आज्ञा री अवहेलना करै है। कांई थारै वास्तै ओ ठीक है कै थै उणनै अर उणरै वंशज नै म्हारै अलावा दूजा लोगां नै नेता बणाओ, भलांई वै थारा दुसमण है? ओ (शैतान) गलत काम करण आळा रै वास्तै एक विकल्प (अल्लाह) रै रूप मांय घणो बुरो है।

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

मैं बांनै (शैतान अर बांका वंशज) नै आकास अर धरती री सृष्टि नै देखण सारू नीं लाया अर खुद री सृष्टि नै भी नीं; अर भटकाव करण आळा नै मैं मददगार कोनी बणाऊं।

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

अर (याद करो) वो दिन (जद) उण कह्यो हो, "म्हारै कनै आपरा सहयोगियां नै बुलाओ जिणनै थै समझो हो।" बां पछै उणनै बुलायो, ​​पण बां (संबद्ध सहयोगी) (उणां री पुकार) रो कोई जवाब कोनी दियो अर म्हे बां रै वास्तै विनाश री जगां (नरक) बणाई।

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

अर पापी लोग नरक नै देखै है अर बांनै लागै है कै वै इण मांय पड़ जावैला अर बांनै इणसूं मुड़णो कोनी मिलैला।

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

अर साचाणी, आपां लोगां नै इण कुरान रै मांय बार-बार कई दृष्टान्तां रै साथै समझायो है। पण मिनख ही सबसूं ज्यादा बहस करै है।

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

अर कोई भी चीज (कुछ भी) कोनी है जकी लोगां नै विस्वास करण सूं रोकै जद बांनै मार्गदर्शन मिल्यो है अर बांरै प्रभु सूं माफी मांगी है, सिवाय (इन्तजाम करण री इच्छा) (अल्लाह री कानून जिकी लागू रैयी है) पैली रा लोगां रै आवा या बां माथै असली सजा रै आवा रै।

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

अर म्हे दूत नीं भेज्या, पण आच्छी खबर अर चेतावनी देवण आळा रै रूप मांय भेज्या। पण जका काफिर है वै झूठा तरीका सूं बहस करै है ताकि वे साच नै नष्ट कर सकै अर वे म्हारी आयतां अर बां रै खिलाफ चेतावनी दीरीजी बातां रो मजाक उड़ावै है।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

अर उणसूं ज्यादा अन्यायी कुण है जिणनै आपरै प्रभु री आयतां सूं चेतावनी दी जावै है, अर पछै बां सूं मुड़ जावै है अर आपरै दो हाथां रै करियोड़ा काम नै भूल जावै है? साची, म्हे बां रा दिल बंद कर दिया है, (इण वास्तै कै वे) इण बात नै समझ नीं सकै, अर (आपां बां रै कानां मांय प्लग भी लगा दिया है। भलांई थै (मुहम्मद) बांनै मार्गदर्शन रै वास्तै बुलाओ, पण बांनै निश्चित रूप सूं हमेशा रै वास्तै मार्गदर्शन नीं मिलैला।

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

अर थारो प्रभु क्षमा करण आळो है, दयालु है। जे वो बांनै बां रै कामां रै वास्तै सजा देणी चावै हो तो वो बां री सजा नै जल्दी दे देला। पण बां रै वास्तै एक निश्चित बगत (यातना रो) है जिणरै दौरान बां नै उणसूं शरण नीं मिलैला।

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

अर (उण धरती रै रैवासियां ​​नै) जद बै अन्याय करियो तो आपां उणनै नाश कर दिया अर बां रै नास करण सारू आपां एक निश्चित बगत तय कर दियो।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

अर (याद करो) जद मूसा आपरै सेवक नै कैयो हो, "मैं दो समंदरां रै मिलण सूं पैली (चालणो) नीं रुकूंला; नींतर मैं कई बरसां तांई चालूंला।"

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

तो जद वे दो समंदरां रै मिलण माथै आया तो वे मछली नै भूलग्या, सो (मछली) कूदगी अर समंदर रै मांय आपरो मारग पकड़ लीनो।

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

जद वे (उण जगै सूं) गुजरग्या तो मूसा आपरै नौकर नै कह्यो, "म्हारो खाणो अठै ल्याओ; साची में म्हे आपणी यात्रा सूं थकग्या हां।"

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

उण (सहायक) जवाब दियो, "कांई थनै ठा है कै जद म्हे पैली चट्टान माथै आश्रय री तलाश कर रैया हा, तो म्हैं मछली नै भूलग्यो हो अर शैतान रै अलावा और कीं भी म्हानै याद करणो नीं भूल्यो, अर (मछली) एक अजीब तरीकै सूं समंदर कानी चाल पड़ी।"

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

उण (मूसा) कह्यो, “वो ईज है जिणनै आपां ढूंढ रैया हां।” फेर दोनूं ई आपरै मूळ पगां रै लारै चालता पाछा आया।

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

फेर वे दोनूं म्हारा नौकरां मांय सूं एक नौकर सूं मिलिया, जिणनै म्हे म्हारी तरफ सूं दया करी ही अर जिणनै म्हे म्हारी तरफ सूं ज्ञान सिखायो हो।

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

मूसा उणसूं कह्यो, "कांई मैं थारै लारै जा सकूं जिणसूं थूं म्हनै (सचौ ज्ञान) सिखा सकै जिणनै थूं मार्गदर्शन सिखायो है?"

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

उण जबाब दियो, “साचै ई, थूं म्हारै सागै धीरज नीं राख सकैला।

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

अर जद थनै किणी चीज रै बारै में पूरो ज्ञान कोनी है तो थूं किण भांत धीरज राख सकैला?”

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

वो (मूसा) बोल्यो, "भगवान री इच्छा सूं, थै म्हनै एक धीरजवान मिनख पाओला अर मैं थारो किणी भी मामला मांय विरोध कोनी करूंला।"

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

बो बोल्यो, “अगर थूं म्हारै लारै चालै है तो म्हारै सूं किणी बात रो मत पूछै, जद तांई म्हैं थानै नीं समझाऊं।

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

सो वै दोनूं चालता रैया, जद तांई कै जद वै दोनूं नाव मांय नीं चढ़ग्या तो बो नाव मांय एक छेद नीं कर दियो। वो (मूसा) बोल्यो, "थै नाव रै मांय एक छेद क्यूं करियो, जिणसूं यात्रियां नै डूबो दियो जा सकै?" साची, थै घणी मोटी भूल करी है।

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

बो बोल्यो, "कांई म्हैं थानै नीं बतायो हो कै थूं म्हारै सागै धीरज नीं राख सकैला?"

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

उण (मूसा) कह्यो, "म्हारी भूलबा रै वास्तै म्हानै दंडित मत करो अर म्हारै कामां मांय कोई भी कठिनाई रो बोझ मत करो।"

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

सो वे दोनूं चालता रैया, जद तांई के वे एक जवान आदमी सूं नीं मिलिया अर बांनै मार नीं दियो। वो (मूसा) कह्यो, "थै एक शुद्ध आत्मा नै क्यूं मार दियो, इण वास्तै नीं कै वा दूजी नै मार दी? साची, थै घणो गलत काम करियो है।"

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

बो बोल्यो, "कांई म्हैं थानै नीं बतायो हो कै थूं म्हारै सागै धीरज नीं राख सकैला?"

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

उण (मूसा) कह्यो, "अगर मैं थानै इणरै बाद कीं भी पूछूं तो म्हनै थारै सागै मत राखो; साची, थारै कनै म्हारै सूं बहाना स्वीकार करण सारू पर्याप्त धीरज है।"

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

तो दोनूं चाल पड़्या; इण वास्तै जद वै दोनूं किणी देस रै लोगां कनै आया तो वै दोनूं लोगां सूं मनोरंजन करण री अरज करी, पण वै (उण देस रा लोग) बां रो मनोरंजन नीं करणो चावता, फेर वै दोनूं घरां री भींतां नै ढूंढ ली जिकी लगभग ढहण लाग री ही (उण देस मांय), पछै बां नै सीधी कर दी। वो (मूसा) कह्यो, "अगर थै चावो तो थै इण वास्तै इनाम मांग सको हो।"

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

बो बोल्यो, "म्हारै अर थारै बिचाळै आ ई विरह है, म्हैं थानै बां कामां री व्याख्या दूंला जिणनै थै सहन नीं कर सक्या।"

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

नाव एक गरीब आदमी री ही जको समंदर मांय काम करतो हो; मैं इणनै तबाह करण रो इरादो राखूं हूं, क्यूंकै वांरै साम्हीं एक राजा है जिको हरेक नाव नै पकड़ लेसी।

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

अर जठै तण उण जवान (अविश्वासी) री बात है, तो बां रा माता-पिता दोनूं ई आस्तिक है, अर आपां नै डर है कै बो आपरै माता-पिता नै भटकबा अर काफिर करण सारू मजबूर कर देला।

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

फेर आपां करस्यां, जे भगवान, वे उणनै दूजा (बाळक) रै साथै बदल देला जिणरी पवित्रता उण (बाळक) सूं चोखी अर ज्यादा प्यारी (उणरी मां अर पिता) रै वास्तै है।

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

अर घर री भींतां शहर रै दो अनाथ टाबरां री ही, जिणां रै नीचै दोनूं रै वास्तै खजानो राख्यो गयो हो अर जिणां रा पिता एक धर्मात्मा मिनख हा। तो थारा प्रभु री इच्छा ही कै वै दोनूं वयस्कता तांई पूग जावै अर दोनूं ई थारै प्रभु री दया रै रूप मांय आपरी बचत नै खर्च करै। मैं जो करियो वो म्हारी खुद री इच्छा मुजब कोनी हो। ओ बां कामां रो वर्णन है जिणरै प्रति थै अधीर हो।"

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

अर बां थानै (मुहम्मद) जुल्करनैन रै बारै में पूछ्यो। कैवो, “मैं थानै कहाणी सुणाऊंला।”

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

साची, म्हे उणनै धरती माथै एक पद दियो है, अर म्हे उणनै हरेक चीज नै हासिल करण रो एक मारग दियो है,

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

तो बो एक मारग पकड़ लियो।

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

जद तांई बो उण जगै माथै नीं पूग्यो जठै सूरज डूब रैयो हो, बो काळा कीचड़ भरे समंदर मांय सूरज नै डूबतो देख्यो अर बठै ई बो एक लोगां नै पायो (जिणां रो कोई धरम कोनी हो)। म्हे कह्यो, "हे जुलकरनैन! थै बांनै दंडित कर सको हो या भलाई कर सको हो (बांनै विश्वास करण रो न्योतो दे सको हो)।"

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

उण (जुलकरनैन) कह्यो कै कोई भी अन्याय करैला, आपां उणनै सजा देवांला, फेर वो उणरै प्रभु रै कनै लौट जावैला, फेर अल्लाह उणनै घणी कठोर सजा देवैला।

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

जको मिनख विश्वास करै है अर भला काम करै है, उणनै बदलै में सबसूं चोखो (इनाम) मिलसी अर आपां उणनै आपणी सहज आज्ञावां बतास्यां।"

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

फेर बो एक (अलग) रास्तो पकड़ लियो।

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

जद तांई बो उण जगै नीं पूग्यो जठै सूरज उगै है (पूर्व) तो बो (सूरज) नै एक लोगां माथै चमकतो पायो जिणरै वास्तै आपां बांनै (सूरज री रोशनी सूं) बचाव नीं करियो हो।

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

इण भांत, अर साचाणी आपां उण मांय (जुलकरनैन) सगळी बातां जाणां हां।

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

फेर बो एक मारग पकड़ लियो (अबै दूजो)।

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

जद तांई बो दो पहाड़ां रै बिचाळै नीं पूग्यो, उणनै (दो पहाड़ां रै) लारै अेक इसा लोग मिलिया जिका बातचीत नै मुश्किल सूं समझ सक्या।

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

वे बोल्या, "हे जुलकरनैन! साची, यगजुज अर मकजुज (जीव जो) धरती माथै नुकसान करै है, तो कांई आपां थानै इनाम दे सकां जिणसूं थै म्हारै अर बां रै बिचाळै एक बाधा बणा सको?"

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

उण (जुलकरनैन) कह्यो, "भगवान म्हानै जो दियो है वो (थारै इनाम सूं) चोखो है, सो म्हारी ताकत सूं मदद करो, जिणसूं मैं थारै अर बां रै बिचाळै एक बाधा पैदा कर सकूं।

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

म्हनै लोह रा टुकड़ा दे दो!” जद तांई (लोह रो) टुकड़ो पहाड़ री दो (चोटां) सूं समान रूप सूं (जुल) नीं गयो, उण (जुलकरनैन) कह्यो, "(आग) नै उड़ाओ!" जद (लोह) (लाल) आग बणग्यो, तो उण कह्यो, "म्हानै (उबलता) तांबा दे दो ताकि मैं उणनै (गरम लोह) माथै ढाळ सकूं।"

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

सो वे (यकजुज अर मकजुज) इण माथै नीं चढ़ सक्या अर नीं ई इण मांय छेद कर सक्या।

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

उण (जुलकरनैन) कह्यो, "यो (दीवार) म्हारै प्रभु री आशीर्वाद है, इण वास्तै जद म्हारै प्रभु रो वचन आवैला तो वो इणनै नष्ट कर देला; अर म्हारै प्रभु रो वचन साचो है।"

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

अर उण दिन म्हे बांनै (यकजुज अर मकजुज) एक दूजा रै सागै मिलबा देवांला अर (जद) तुरही बजैला (फेर) तो म्हे बां सगळा नै एक सागै भेळा करस्यां।

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

अर म्हे उण दिन काफिरां नै नरक नै साफ-साफ दिखास्यां।

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(अर्थात) वे लोग जिणरी आंख्यां (हृदय) म्हारै संकेतां नै समझण में परदा (अक्षम) है, अर वे सुण नीं सकै।

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

तो कांई काफिर सोचै है कै वे म्हारै अलावा म्हारै सेवकां नै मददगार बणा सकै है? साचाणी, म्हे काफिरां रै वास्तै नरक नै एक निवास रै रूप मांय त्यार कर दियो है।

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

(हे मुहम्मद) कैवो, "कांई आपां थानै बां रै कामां रै मांय सबसूं ज्यादा नुकसान उठाबा आळा लोगां री जाणकारी देवांला?"

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(अर्थात) वै लोग जिणरी मेहनत इण दुनिया रै जीवण मांय व्यर्थ हुय जावै है, जदकै वै सोचै है कै वै भलाई कर रैया है।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

ऐ वै लोग है जका आपरै प्रभु री चिन्हां नै नकार देवै है अर उणरै साथै मिलबा माथै विश्वास नीं करै है। इण वास्तै बां रा काम बेकार है अर आपां बां नै पुनरुत्थान रै दिन कोई वजन कोनी देवांला।

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

इण वास्तै, बां रो प्रतिशोध नरक है क्यूंकै बां रो अविश्वास है अर इण वास्तै कै बां म्हारै संकेतां अर म्हारै दूतां नै मजाक रै रूप मांय ले लिया।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

साचाणी, जका लोग विस्वास करै है अर भला काम करै है, बां रै वास्तै जन्नत रै वास्तै एक जगै री व्यवस्था करीजी है,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

वे इण मांय अनन्त है, वे बठै सूं हटणो कोनी चावै।

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

कैवो (मुहम्मद), "अगर समंदर म्हारै प्रभु रै वचनां नै (लिखण) रै वास्तै स्याही बण जावैला, तो समंदर म्हारै प्रभु रै वाक्यां नै (लिखण) सूं पैली निश्चित रूप सूं खत्म हो जावैला, भलांई आपां (इणरै साथै) और भी घणा सारा वाक्य ल्यावां।"

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "सचमुच, मैं थारै जिसो ई मिनख हूं, जिणनै ओ प्रगट हुयो है कै थारो परमेश्बर सर्वशक्तिमान परमेश्बर है।" इण वास्तै जिको कोई आपरै प्रभु सूं मिलण री आस राखै है, वो भला काम करै अर आपरै प्रभु री पूजा करण में खुद नै किणी भी काम में नीं जोड़ै।"